„Wielki Jubileusz” br. Wiktor Szpunar

Prawo jubileuszu opisane jest w 3 Księdze Mojżeszowej 25 rozdziale. Czytamy tam:

Uświęcicie pięćdziesiąty rok i ogłosicie wolność w ziemi dla wszystkich jej mieszkańców. Będzie to dla was jubileusz; każdy z was powróci do swojej własności i każdy z was wróci do swojej rodziny.
(3 Mojżeszowa 25:10, UBG)

Ten system opierał się na fundamentalnej prawdzie: ziemia należała do Boga, a Izraelici mieli traktować się nawzajem jak bracia. Jubileusz był więc nie tylko regulacją ekonomiczną, lecz także wyrazem Bożej sprawiedliwości, miłosierdzia i troski o najsłabszych – szczególnie o tych, którzy znaleźli się w sytuacjach bez wyjścia.

Prawo jako zapowiedź większych rzeczy

Pismo Święte uczy, że Prawo Mojżeszowe było cieniem i zapowiedzią rzeczy przyszłych. Apostoł Paweł pisał, że święta i ustawy Zakonu były jedynie „cieniem przyszłych rzeczy” (Kol. 2:16–17). Skoro więc sam typ jubileuszu był tak wspaniały, jak wielka musi być rzeczywistość, którą zapowiada?

Jubileusz wskazywał na czas, w którym Bóg cofnie skutki dawnych błędów, anuluje długi nie do spłacenia, uwolni ludzi z niewoli i przywróci im utracone dziedzictwo. Była to zapowiedź powszechnej restytucji.

Jezus ogłasza „miłościwy rok PANA”

Gdy Jezus rozpoczął swoją publiczną działalność, sięgnął właśnie po ten obraz. W synagodze w Nazarecie zacytował proroka Izajasza i odniósł te słowa do swojej misji:

„Duch Pana jest nade mną, ponieważ namaścił mnie, abym głosił dobrą nowinę ubogim; posłał mnie, abym uzdrawiał skruszonych w sercu, głosił jeńcom wolność, a ślepym przejrzenie; abym uciśnionych wypuścił na wolność; abym głosił miłościwy rok Pana.”
(Łukasza 4:18–19, UBG)

Jezus nie powiedział, że w czasie swojej pierwszej obecności zaprowadzi ten „rok” w pełni — ale że będzie go zapowiadał. Każdy cud, każde uzdrowienie i każde uwolnienie było zapowiedzią tego, co w przyszłości dokona się na skalę powszechną, podczas Jego Królestwa.

Czasy odnowienia wszystkich rzeczy

Apostoł Piotr mówił o powrocie Chrystusa jako o czasie, w którym nastąpią „czasy odnowienia wszystkich rzeczy” (Dz. 3:19–21). Nie chodzi o jeden moment, lecz o dłuższy okres naprawy, oparty na okupie złożonym „za wszystkich”.

W jubileuszowym antytypie:

• długi zostaną anulowane — grzech pierworodny przestanie obciążać ludzkość,

• niewola zostanie zniesiona — zarówno moralna, duchowa, jak i fizyczna,

• umarli powstaną z grobów, aby otrzymać nową szansę życia (Jana 5:28–29).

Oczekiwanie stworzenia na wolność

Apostoł Paweł pisze, że całe stworzenie z utęsknieniem czeka na ten czas:

„Samo też stworzenie zostanie uwolnione z niewoli skażenia do chwalebnej wolności dzieci Bożych. Wiemy bowiem, że całe stworzenie aż dotąd jęczy i boleje.”
(Rzymian 8:21–22, UBG)

Tak jak w typie jubileuszu kapłani i lewici nie otrzymywali ziemi, lecz pomagali innym dojść do wolności, tak i „synowie Boży” — Chrystus wraz ze swoim Ciałem — będą przez tysiąc lat błogosławić wszystkie narody, przywracając ludziom utracone prawa i przywileje dzieci Bożych.

Trąba Wielkiego Jubileuszu

Jubileusz rozpoczynał się od dźwięku rogu — głośnego, radosnego ogłoszenia wolności. Biblia posługuje się tą symboliką również w odniesieniu do czasów końca, mówiąc o „wielkiej trąbie”, „trąbie Bożej” i „ostatniej trąbie”. Trąbienie oznacza rozgłaszanie poselstwa: że Królestwo Chrystusa nadchodzi, a wraz z nim wolność i restytucja dla całej ludzkości.

Nie chodzi tu o wiarę w same liczby, lecz o rozpoznawanie znaków czasu. Historia ostatnich pokoleń – rozwój praw obywatelskich, społecznych, pracowniczych, a także powrót Izraela do swojej ziemi – wskazuje, że proces jubileuszowy już stopniowo postępuje.

Nadzieja, która obejmuje wszystkich

Jubileusz jest szczególnie dobrą nowiną dla tych, którzy coś w życiu utracili i nie potrafią tego odzyskać. Przypomina, że w Bożym planie nic nie jest stracone na zawsze, a Królestwo Chrystusa przyniesie prawdziwą wolność, sprawiedliwość i radość – nie tylko dla nielicznych, lecz dla całej rodziny ludzkiej.

Odpowiedź – Dla nas paruzja (czyli „obecność”) to jest cały okres panowania Jezusa, Jego tysiącletnie królowanie. Nie mówimy więc, że BYŁA, ale że jest, że TRWA i że w swoim pierwszym etapie ma charakter niewidzialny, nierozpoznany przez większość ludzi.

Jezus po zmartwychwstaniu jest istotą duchową (1 Kor 15:45; 1 Piotra 3:18), i Jego powtórna obecność nie musi oznaczać, że będzie widoczny cieleśnie – fizycznym wzrokiem. W Ewangelii wg Mateusza 24:37-39 Jezus sam porównał swoją paruzję (obecność, a nie przyjście – większość przekładów nie dostrzega w tym różnicy) do dni Noego – ludzie „nie poznali” / „nie spostrzegli się” aż przyszła powódź. Podobnie dzisiaj – obecność Chrystusa trwa zanim świat ją rozpozna, a pozna ją w pełni dopiero na koniec wielkiego ucisku.

Zdajemy sobie sprawę, że podobne poglądy przyjęli też Świadkowie Jehowy, ale nasza interpretacja i podstawy są inne – przede wszystkim jest to dokładne studiowanie Biblii na temat paruzji, co każdy może zrobić.

Zachęcamy np. do głębszego zapoznania się z tym tematem przy pomocy wykładu pt. „Dzień powrotu Jezusa”:

(tutaj w wersji z notatkami)
https://badaczebiblii.pl/dzien-powrotu-jezusa/

CT Russell dokładnie omawia sposób powrotu Jezusa w drugim tomie swoich „Wykładów Pisma Świętego” (pt. „Nadszedł czas”). Chętnych prosimy o podanie namiarów na najbliższych paczkomat InPost oraz swoich danych (nr telefonu + adres e-mail), a z przyjemnością wyślemy Wam bezpłatnie tę książkę oraz tom 1. – „Boski plan wieków”. Dane do wysyłki podesłać możecie używając formularza kontaktowego.

Brat Łotysz szeroko omawia działalność Pana Jezusa jako Żniwiarza i Króla, a także jako wybranego Anioła PANA, który miał związać i wrzucić do przepaści szatana.

Nagrania pochodzą z roku 2004.

Zapoznaj się z całą serią:
– Chronologia biblijna, część 1
– Chronologia biblijna, część 2
– Chronologia biblijna, część 3
– Chronologia biblijna, część 5

Wersja tekstowa:

Drodzy w Panu naszym Jezusie Chrystusie, Bracia i Siostry!

Z łaski Pana będziemy mieli 12 i ostatni, najważniejszy dowód pobijający kombinacją chronologię, a udowadniający czasy i chwile, w których żyjemy. Tym dowodem jest wtóra obecność Pana, tysiącletni dzień Pański. Dzień siódmy, sobota Pańska. Tak jak sam Pan powiedział w Ewangelii Mateusza 12:8 – Mat 12:8 bg „(8) Albowiem Syn człowieczy [tytuł Pana Jezusa] Panem jest i sabatu.”

Sabat Pański, siódmy dzień. Ten dzień specjalnie jest w Piśmie św. podkreślony w planie Boga, bo w Dziejach 17:31 apostoł Paweł o tym dniu mówi tak: ct 17:31 bg „(31) Przeto iż postanowił dzień [Bóg Jehowa, Ojciec niebiański], w który będzie sądził wszystek świat w sprawiedliwości przez męża, którego na to naznaczył, upewniając o tym wszystkich, wzbudziwszy go od umarłych.”

Bóg w swym planie ma szczególny jeden dzień przeznaczony dla Jezusa Pana, który ma osądzić całą ludzkość, wszystkie klasy. Wiadomo, że ten dzień jest z kolei siódmym. Pan powiedział, że jest Panem sabatu, a sobota jest siódmym dniem. Wiadomo, że nie literalna sobota, 24-godzinna doba, ale Apostoł Piotr 2 List 3:8 wyjaśnia, że naszych tysiąc lat u Boga jest jak jeden dzień (2P 3:8 bg „(8) Ale ta jedna rzecz niech wam nie będzie tajna, najmilsi! iż jeden dzień u Pana jest jako tysiąc lat, a tysiąc lat, jako jeden dzień.” ), a więc tym dniem, który Bóg ustanowił w swym planie jest tysiącletnim dniem, natomiast z kolei siódmym dniem, sobota Pańska, i apostoł Piotr o tym dniu mówi tak: „(8) Ale ta jedna rzecz niech wam nie będzie tajna, najmilsi! iż jeden dzień u Pana [u Boga] jest jako tysiąc lat, a tysiąc lat, jako jeden dzień.”

Bóg gdy dał przepis Izraelowi – Zakon, to 2 Mojż. 20:8-10 mówi tak: Exo 20:8-10 bg „(8) Pamiętaj na dzień odpocznienia, abyś go święcił. (9) Sześć dni robić będziesz, i wykonasz wszystkę robotę twoję. (10) Ale dnia siódmego odpocznienie jest Pana Boga twego; nie będziesz czynił żadnej roboty weń, ty i syn twój, i córka twoja, sługa twój, i służebnica twoja, bydlę twoje, i gość twój, który jest w bramach twoich;”

To był przepis Boga w Zakonie o siódmym dniu – Sabacie. Natomiast, ten siódmy dzień był poprzedzony sześcioma dniami pracy. I Bóg powiedział, że sześc dni macie pracował, tak jak wiersz 9, czytamy: „Sześć dni robić będziesz, i wykonasz wszystkę robotę twoję. „ I potwierdza jeszcze wiersz 11: Exo 20:11 bg „(11) Bo przez sześć dni stworzył Pan niebo i ziemię, morze, i cokolwiek w nich jest, i odpoczął dnia siódmego; przetoż błogosławił Pan dzień odpocznienia, i poświęcił go.”

Więc jeżeli siódmy dzień sabatowy – dzień Chrystusowy – dzień trwa 1000 lat naszych, to sześć dni pracy, wiadomo logika wskazuje,że też każdy dzień ma tę samą długość czyli 1000 lat, więc sześć dni pracy = 6000 lat przekleństwa grzechu i zła. Rozpoczęły się one, tych 6 dni pracy, od grzechu Adama – jesień 4127 r p.n.e. i te sześć dni pracy kończą się w jesieni 1874 r. Gdy nastąpił 1 dzień siódmego tysiąca lat, kalendarz jaki Bóg stosuje to jest kalendarz jaki Bóg dał Żydom. On się rozpoczyna świecki rok żydowski w jesieni, miesiąca Tiszri, 1 Tiszri w roku 1874 to był 12 wrzesień. Dlatego mamy dokładny dzień wtórej obecności Pana – 12 września 1874 r. I cóż czyni Bóg? Posyła swego Syna z nieba na ziemię, bo przyszedł dzień Chrystusa Pana, dzień tysiącletni. Wiadoma rzecz, że właśnie tak się stało, że Bóg go posyła z nieba na ziemię, jak czytamy w Dziejach Apostolskich 3:20-21 – Act 3:20-21 bg „(20) Gdyby przyszły czasy ochłody [tu zapowiadał ap. Piotr, „gdyby przyszły”, bo w tym czasie, co mówił zapowiada przyszłość tego wydarzenia… ale my czytamy: gdy już przyszły czasy ochłody…] od obliczności Pańskiej [czyli Boga Jehowy], a posłałby onego, który wam opowiedziany jest, Jezusa Chrystusa. (21) [W jakim celu go posyła? Wiersz 21, przekład gdański, stary jest niedokładny:] Który zaiste niebiosa ma objąć [odwrotnie: którego niebo musi zatrzymać, czyli niebo zatrzymało Pana gdy on wstąpił po zmartwychwstaniu do nieba to on w niebie był zatrzymany, aż go Bóg posyła z nieba na ziemię, dlatego mówi: którego niebo musiało zatrzymać -Pana- od czasu zmartwychwstania aż przyszedł czas ochłody, to znaczy:] aż do czasu naprawienia wszystkich rzeczy, co był przepowiedział Bóg przez usta wszystkich świętych swoich proroków od wieków.”

Czyli posyła Go z nieba do naprawienia wszystkich rzeczy. Opuszcza niebo, przychodzi na naszą ziemię na okres naprawy wszystkich rzeczy, dokonania restytucji. Wtóra obecność naszego Pana jest w dwóch ważnych urzędach. Bo Pan ma aż 21 urzędów, ale dwa są z nich w tej wtórej obecności Pana jakby najważniejsze. I czytamy o nich w jakich urzędach Pan Jezus specjalnie zstąpił z nieba na ziemię w Obj. 14:14-16 – „(14) I widziałem, a oto obłok biały; a na onym obłoku siedział podobny Synowi człowieczemu [czyli już wiemy, że tytuł Syn Człowieczy dotyczy Jezusa Pana], który miał na głowie swojej koronę złotą [korona złota czyli urząd Króla], a w ręce swojej sierp ostry [czyli urząd Żniwiarza, czyli w dwóch ważnych urzędach jako Król – korona złota i jako Żniwiarz – sierp ostry w ręce]. (15) A drugi Anioł wyszedł z kościoła [drugi anioł przedstawia lud Boży, cały wiek ewangelii, a gdy przyszła wtóra obecność Pana to lud Boży wołał głosem wielkim jako anioł, dlatego na tego, którzy siedział na obłoku:], wołając głosem wielkim na tego, który siedział na obłoku: Zapuść [dosłownie: poślij] sierp twój, a żnij, gdyż tobie przyszła godzina, abyś żął, ponieważ się dostało żniwo ziemi. (16) I zapuścił [dosłownie: rzucił] ten, który siedział na obłoku, sierp swój na ziemię i pożęta jest ziemia.” Dwa główne urzędy: jako Król złota korona i jako Żniwiarz sierp ostry w ręce.

Czyli ten dzień tysiacletni Pański to od jesieni 1874 r. do jesieni 2874 r. I ten okres Tysiąca lat dzieli się na trzy okresy. Te trzy okresy to nazwa ich jest w języku greckim, wiadomo, spolszczona:

1) Paruzja

2) Epifania / Apokalypsis

3) Bazylea

Tysiącletni dzień Pana dzieli się na trzy okresy. Paruzja, Epifania lub Apokalypsis (2 okres) i trzeci okres – Bazylea. Będziemy rozważać pierwszą działalność Pana w urzędzie jako żniwiarza, bo to dotyczy więcej nas jako ludu Bożego, a potem będziemy rozważać drugi jego urząd, bardzo ważny urząd, jako Króla. A więc 1 jako żniwiarz, działalność Pana w stosunku do ludu Bożego. To Paruzja lub obecność Pana. Ścisły okres to był 40 lat. Od jesieni 1874 r. do jesieni 1914 r. Ten okres 40-letni to był sąd Maluczkiego Stadka, bo Pan miał wszystkich osądzić w tym dniu, więc w pierwszym okresie Sąd maluczkiego stadka, czyli próba kościoła. Ten sąd potwierdza nam, że rozpoczął się od klasy Kościoła we wtórej obecności Pańskiej, czytamy o tym w 1 Piotra 4:17-19 – „(17) Albowiem czas jest, aby się sąd począł od domu Bożego; a ponieważ najprzód zaczyna się od nas [tj. od Kościoła], jakiż będzie koniec tych, co są nieposłuszni Ewangielii Bożej? (18) A ponieważ sprawiedliwy ledwie zbawiony będzie, niezbożny i grzeszny gdzież się okaże? (19) Przetoż i ci, którzy cierpią według woli Bożej, niechaj jemu, jako wiernemu Stworzycielowi, poruczają dusze swoje, dobrze czyniąc.”

Więc ten dzień, Paruzja, dla maluczkiego stadka zwany jest też dniem lub czasem Żęcia. Tak jak już czytaliśmy w Obj. 14:14-16, ten dzień też jest zwany: praca w winnicy Pańskiej, o czym mamy napisane w Ew. Mateusza 20:1-16. Praca w winnicy Pańskiej. Tam występuje pięć wezwań do pracy w Winnicy Pańskiej:

– bardzo rano

– godzina 3

– godzina 6

– godzina 9

– godzina 11

Bo to był dzień dwunastogodzinny, bo dzień pracy w tym czasie był 12-godzinny i ci wezwani o godz. 11 pracowali tylko jedną godzinę czyli do godziny 12 wieczór i o wieczorze przyszła zapłata za pracę w winnicy Pańskiej. Czyli ten okres Paruzja zwany jest też dniem pracy w winnicy Pańskiej, pracy zbierania dojrzałych winnych gron. Te dojrzałe winne grona to są członkowie Kościoła Chrystusowego. Ten dzień jest też dniem pięciu przesiewań, próby Kościoła w okresie Paruzji, o czym mówi nam 1 Koryntian 10:1-13. Tam mamy podane pięć przesiewań Żydów w podróży po pustyni, ale (apostoł mówi) to są obrazy dla nas, dla ludu Bożego, na wtórą obecność Pana, czyli dla Kościoła na okres Paruzji – 5 przesiewań. Ten okres też już wiemy jest zilustrowany w podróży proroka Eliasza, gdy drugi raz był obudzony przez anioła to podróżował przez 40 dni i 40 nocy i doszedł do góry Bożej – Horeb – o tym mamy opisane: 1 Królewska 19:7-8. Czyli to wszystko są obrazy na ten okres 40-letni Paruzji. Czyli jest to sąd kościoła w tym czasie, kto ostatecznie zatrzyma swoją koronę, nie odpadnie od maluczkiego stadka w okresie Paruzji, to był okres żęci,m godzina żęcia („zapuść sierp”), a godzina żęcia a żniwo przyszło, by żął. To był dzień pracy w winnicy Pańskiej, dzień 12-godzinnej tej pracy. Był to okres sądu 5 przesiewań i był to okres 40-dniowej podróży Eliasza po drugim obudzeniu przez anioła [tym aniołem był nim brat Russell, wierny sługa] i obudził klasę Eliasza, podróż jego trwała 40 dni i 40 nocy – 40 lat, która doprowadziła do góry Bożej Horeb, czyli do gwarancji królestwa Kościołowi, bo Góra Boża Horeb to symbol Królestwa. Większa część Kościoła już była zmartwychwstała, a ci co w jesieni 1914 r. byli pod przewodnictwem br. Russella na ziemi to była gwarancja, że nikt z nich już nie odpadnie. Jakby bardzo dobitnym dowodem to my czytaliśmy Obj. 14:14-16 – Zapuść sierp twój, a żnij, gdyż tobie przyszła godzina, abyś żął… Godzina. Więc godzina z dnia Pańskiego. Więc gdy dzień Pański trwa tysiąc lat, to godzina 1/24 część z 1000 lat. Czyli trzeba 1000 lat / 24 to mamy długość jednej symbolicznej godziny, godziny żęcia, gdy 1000 / 24 to długość tej godziny jest 41 lat i 8 miesięcy. 40 lat okres żęcia, a 1 rok i 8 miesięcy – pokłosie. Tych 40 lat żęcia to już wiemy od wtórej obecności Pana jesieni 1874 do jesieni 1914 r., a rok i 8 miesięcy pokłosie od jesieni 1914 r. do wiosny 1916 r. – pokłosie. No i pokłosie było wyjątkowe, bo miało zastosowanie jedynie do Ameryki, a nie do Europy. Dziwna sprawa. Dlaczego tylko do Ameryki, a nie do Europy? Bo w Objawieniu 7:1-3 popatrzmy i tu właśnie możemy być pewni, że tylko dotyczy pokłosie Ameryki, a nie Europy: Rev 7:1-3 bg „(1) Potemem widział czterech Aniołów, stojących na czterech węgłach ziemi, trzymających cztery wiatry ziemi, aby nie wiał wiatr [wojna światowa] na ziemię [ludzkie społeczeństwo], ani na morze [zbuntowane elementy ludzkie], ani na żadne drzewo [przywódców]. (2) I widziałem inszego Anioła występującego od wschodu słońca, mającego pieczęć Boga żywego [lud Boży na czele z bratem Russellem], i zawołał głosem wielkim na onych czterech Aniołów, którym dano, aby szkodzili ziemi i morzu; (3) Mówiąc: Nie szkodźcie ziemi ani morzu, ani drzewom, aż popieczętujemy sługi Boga naszego na czołach ich.”

Czyli gdy już przyszedł wiatr, wojna światowa, a ona się rozpoczęła w jesieni 1914 r. w Europie to w Europie skończyło się tak żęcie jak i pokłosie do jesieni 1914 r., a że w Ameryce jeszcze wojny światowej nie było, czyli ten rok i 8 miesięcy ma zastosowanie tylko do Ameryki, bo gdy przyszedł wiatr do Ameryki -wojna światowa- to już skończyła się praca żęcia i pokłosia. Dlatego wyjątkowo Ameryka, która nie miała jeszcze wojny w jesieni 1914 r. więc dlatego ten rok i 8 miesięcy miało zastosowanie wyłącznie do Ameryki. Zdobywanie członków Kościoła w Ameryce z Babilonu do prawdy, ale oni już byli członkami Kościoła do jesieni 1914 r. Tylko nie byli jeszcze w prawdzie paruzyjnej, nie mieli jeszcze pieczęci czoła czyli zrozumienia prawd aby opuścić Babilon. Tak, czyli zauważyliśmy, że pierwszy okres z trzech okresów wtórej obecności Pana, Paruzja, specjalny okres do skompletowania maluczkiego stadka, liczby 144 000. Drugi z kolei okres, Epifania, wyraz Epifania znaczy jasne światło, czyli jasna prawda. Prawda epifaniczna jest silnym światłem, każda rzecz jest tak drobiazgowo rozbierana, udowadniana przez posłannika epifanii br. Johnsona, że w stosunku do prawdy paruzyjnej który była więcej ogólne zarysy dawane Boskiego planu przez br. Russella to przez br. Johnsona każda rzecz dobitnie, drobiazgowo rozbierana. Tak więc nic dziwnego, że Epifania greckie słowo na polskie znaczy jasne światło, jasna prawda świecąca ze szczególną jasnością, która objawia osoby, zasady i rzeczy. Jasna prawda świecąca ze szczególną jasnością w okresie Epifanii, która objawia osoby, zasady i rzeczy. Nic się nie da ukryć. Bywa że jakaś konferencja robiona jest w tajemnicy, aby nie wyszło nic na światło dziennie. Jeszcze konferencja nieskończona, a już są komunikaty w radio, telewizji podawane przez dziennikarzy, tu i tu obradowali, to i to się działo. To jest dziwne. Czyli rzeczywiście Epifania jest szczególnym okresem czasu. Objawia osoby, zasady i rzeczy. Okres Epifanii to ściśle 40 lat. Tak jak Paruzja ściśle 40 lat, tak i Epifania. Od jesieni 1914 r. do jesieni 1954 r. Ten okres był szczególnie dla dwóch klas Lewitów. Tak jak Paruzja była szczególnie dla klasy kapłanów i maluczkiego stadka, tak Epifania szczególny okres dla dwóch klas Lewitów – dla Wielkiej Kompanii, Lewitów (Merarytów Tysiąclecia) i druga klasa Lewitów – klasa Młodocianych Godnych, Lewici (Gersonici Tysiąclecia). Jesień rok 1954 tak jak jesień 1914 r. był gwarancją kto ostatecznie zakwalifikował się do klasy Kościoła, tak podobnie jesień 1954 r. to był datą stwierdzającą, kto ostatecznie miał być członkiem Wielkiej Kompanii. Rok 1954 decydował, choć żyli jeszcze wiele lat po tej dacie aż br. Jolly skończył pielgrzymkę jako ostatni 14 lutego 1979 r. ale już w jesieni 1954 r. była gwarancja kto z nich ostatecznie będzie zwycięskim członkiem Wielkiej Kompanii. Podobnie, powołanie do klasy Młodocianych Godnych skończyło się w jesieni roku 1954 i kto poświęcił się w sercu Bogu, nie symbol chrztu z wody, ale kto poświęcił się w sercu Bogu czy to poświęcenie było w papiestwie, czy protestantyzmie czy w ruchu epifanii czy grupach badaczy Pisma Św. czy organizacji Świadków Jehowy – bez różnicy. Kto w sercu swym poświęcił się Bogu do 16 września 1954 r. był objęty powołaniem do klasy Młodocianych Godnych i niektórzy z tych, co się poświęcili w Babilonie w sercu, a przychodzili do prawdy po tej dacie, dopiero później przyjmowali symbol, no i przyjmowali jako Poświęceni Obozowcy Epifanii, a oni u Boga: członkowie klasy MG. No i odwrotnie, niektórzy co przyjęli symbole chrztu nawet kilka lat przed rokiem 1954, my ich mamy za MG, a oni nie mieli zupełnego poświęcenia i są u Boga, że poświęcili się w sercu po 1954 i są członkami klasy POE choć przyjęli symbol kilka lat przed rokiem 1954. Jeżeli nie było to zupełne poświęcenie w sercu, a tylko symbol chrztu z wody, to ten symbol chrztu z wody nie ma ważności przed Bogiem. Albo nawet bo osoba mogła być z początku poświęcona gdy przyjmowała symbol i gorliwa, ale potem zamierało to poświęcenie ,gdy przyszła 1954 r. ta osoba już straciła poświęcenie, czyli wypadła z MG. Gdy przyszła jesień 1954 r. ta jednostka była wyrzucona z dziedzińca epifanicznego do obozu epifanicznego. Dlatego jest bardzo ważna sprawa jesień 1954 r. Koniec powołania klasy Młodocianych Godnych. A bez różnicy gdzie jednostka przez imię Jezus poświęcała się Bogu w sercu czy to w systemie papieskim, protestanckim czy w Organizacji ŚJ, czy w grupach Badaczy Pisma Św., czy w ruchu Epifanii byli objęci powołaniem klasy MG. Natomiast te jednostki, wiadoma rzecz, gdy się poświęciły w Babilonie, a nie w prawdzie na czasie, do prawdy przychodzą później po tej dacie, my nie wiemy kiedy się oni poświęcili w sercu, przyjmujemy fakt kiedy oni przyszli do zgromadzeń ludu Bożego, przyjęli symbol jakiś czas po roku 1954 i my ich mamy do obecnej klasy kwalifikujemy, a u Boga oni do klasy MG, bo oni dokonali w sercu poświęcenia przed jesienią 1954 r. I odwrotnie, niektórzy co przyjęli symbole kilka lat przed rokiem 1954 my ich mamy za MG, a Bóg mówi: niestety, oni nie mieli zupełnego poświecenia, dlatego ja ich nie objąłem powołaniem klasy MG do jesieni roku 1954, ale były tam takie jednostki, które mogły mieć być z początku poświęcone wierne gorliwe, ale zamierało to poświęcenie i gdy przyszła jesień 1954 r. oni już nie miel poświęcenia to Bóg ich wyrzucił z dziedzińca do obozu Epifanii, gdy się nawet potem ożywili po roku 1954 to już nigdy nie powrócą z obozu na dziedziniec, czyli nie przejdą w członkostwo klasy MG to jest bardzo ważna sprawa – Epifania, okres 40-letni ściśle dla dwóch klas Lewitów – dla Wielkiej Kompanii (merarytów Tysiąclecia) i Młodocianych Godnych (Gersonitów Tysiąclecia). Natomiast, Epifania w szerszym zarysie jest dłuższa niż 40 lat i w tym szerszym zarysie trwa dalej od jesieni 1954 r. aż do obalenia Królestwa Szatana. I ta część okresu Epifanii od jesieni 1954 r. do obalenia Królestwa Szatana jest dla obozu epifanicznego czas, już nie dla dziedzińca, nie dla klasy Lewitów tylko dla Izraelitów w obozie. Dla Poświęconych Obozowników Epifanii, którzy mają przywilej poświęcenia się od 16 września 1954 r. aż do obalenia królestwa szatana i dla usprawiedliwionych a nie poświęconych, którzy też wchodzą w obóz epifanii i dla Izraela, który też Izraelici jeżeli są wierzącymi w przymierze, jakie Bóg zawarł z Abrahamem, albo w przymierze jakie zawarł na Górze Synaj – 10 przykazań. To też wchodzą w Obóz Epifanii. Czyli w szerszym zarysie Epifania po roku 1954 do obalenia królestwa szatana jest dla antytypicznego obozu Epifanicznego: w części poświęconej i usprawiedliwionej z pogan i Żydów składającej się. To w skrócie omówiliśmy działalność Pana jako Żniwiarza.

Pan nasz w działalności przeciw szatanowi i upadłym aniołom długość działań Pana jako Króla jest 1000 lat. Całe tysiąc lat. Cały dzień Pański Tysiąclecie jest Pan Królem. Od jesieni 1874 r. do jesieni 2874 r. gdy odda królestwo Bogu, Ojcu, w jesieni 2874 r. i w tym czasie w stosunku do szatana, księcia ciemności, pierwszą czynność Pan podjął w stosunku do szatana, jak czytamy w Ewangelii Mateusza 12:29 – Mat 12:29 bg „(29) Albo jakoż może kto wnijść do domu mocarza [tu mocarzem jest szatan, książę ciemności dom to dowiemy się co oznacza jego dom, ale pierwsze – mocarzem jest szatan, ale jest zapytanie: kto może wejść do domu mocarza?], i sprzęt jego rozchwycić [w tym domu tego mocarza], jeźliby pierwej nie związał mocarza onego? toż dopiero dom jego rozchwyci.”

Czyli aby wejść do domu mocarza [szatan], jego domem, dom ma 2 znaczenia: ‘rodzina’ w tym wypadku upadli aniołowie podlegający szatanowi i ‘dom’ jako budynek co oznacza imperium królestwa szatańskiego (polityczne, finansowe, klerykalne/kościelne). Aby ten dom Pan splądrował i sprzęty jego rozchwycił to pierwsze musiał związać mocarza; czyli obezwładnić szatana, pozbawić go kontroli nad jego domem. Bo przykładowo, że brat Maciej nam przewodniczył, więc powiemy, że on gospodarz tego domu, naszego zebrania dzisiaj, no ale przybył w nocy no bo już się robi ciemno, Michał książę wielki i związał Macieja, a wy mówicie: co będzie teraz z nami? My byliśmy mu posłuszni na zebraniu? On nam przewodniczył, a tu silniejszy od niego przyjechał i go związał. Postawił go w kąt. A wy mówicie, a co będzie teraz z nami? My byliśmy mu posłuszni, a tu silniejszy od niego. A Michał książę to jest nasz Pan silniejszy od szatana – mocarza. Czyli szatana – mocarza nasz Pan we wtórej obecności związał czyli pozbawił go kontroli nad jego domem. To nie znaczy, że on w zupełności jest nieczynny tylko stracił kontrolę nad swoim domem. To jest różnica. Nie mówimy, że już zupełnie jest nieczynny. Tylko nie kontroluje swego domu. Nie ma kontroli nad swoją rodziną i nad budynkiem w którym mieszkał diabeł. Nad swoim imperium. Czyli w tych dwóch kierunkach stracił kontrolę. Nad domem jako rodziną, czyli nad upadłymi aniołami, którzy byli mu posłuszni – poddani. I stracił kontrolę nad swoim imperium. Nie od diabła zależy kto będzie prezydentem, kto będzie papieżem, pierwszym sekretarzem partii. Od Pana zależy. Pan Bóg jak pionkami na szachownicy – przesuwa. Na ten czas będzie potrzebny ten człowiek. Bo mają się w tym czasie pewne zarysy dokonać na arenie politycznej, kościelnej, kapitalistycznej i taki człowiek w tym czasie jest potrzebny. Nam się wydaje, że to przecież ludzie głosują, wybierają, to wszystko inne, papieża, wszystko inne, ale Pan steruje sytuacją. Od Pana zależy i on układa, kieruje świeckimi wydarzeniami. Przykładowo: zamach jaki stał się w Madrycie spowodował upadek partii, która miała silną władzę. Gdyby nie to wydarzenie to dalej w Hiszpanii rządziliby kapitaliści, a zwyciężyli socjaliści, choć wcale nawet się nie spodziewali, że zwyciężą. Czyli ten konflikt uznają, ze dlatego że Hiszpania poparła Amerykę w konflikcie w Iraku, więc uderzenie 200 śmiertelnych ofiar, 1500 rannych, rząd kapitalistyczny w Hiszpanii jest winien tego ataku, bo gdyby się nie angażowali po stronie Ameryki, nie wysłali wojsk do Iraku to by nie było ataku. Więc przegrała partia silna u steru, co 20 lat rządziła w Hiszpanii, przegrała. A wygrali socjaliści, co się nawet nie spodziewali takiego zwycięstwa. Czyli widzimy potrzebne, aby Ameryka była opuszczana przez… a akurat oddział hiszpański wojska to jest 3000 żołnierzy w sektorze polskim i gdy teraz wycofała swoje wojsko, to już wypowiedziało bo właśnie wygrali socjaliści bo zapowiadali nie mamy nic do szukania w Iraku: co za cel naszego popierania Ameryki? Jak ona sobie rozgrywki robi na świecie, to co my będziemy głowę nadstawiać za amerykańskie cele? Socjaliści powiedzieli i dlatego wygrali tym bardziej że ten wypadek mówią: to jest zapłata za wysłanie naszych wojsk po stronie Ameryki do Iraku i ofiary ponieśliśmy. I Polska teraz: wycofać nasze wojska? To utrata prestiżu. No ale aby więcej polskiego wojska wysłać nie ma pieniędzy. Biedny budżet Polski, więc nie ma pieniędzy, trzeba uszczuplać budżet Polski, no ale więc dojdzie i do tego że Polska będzie zmuszona opuścić Amerykę i wojska swoje wycofać. Tak. To jest wola Pana. Ameryka ma zostać na lodzie sama sobie zostawiona. I Pan w sposób ludzki, normalny […] przychodzi socjalista i mówi: wycofujemy wojska z Iraku i koniec. Czyli na tych 2 punktach diabeł stracił kontrolę jako mocarz w swym domu – nad swą rodziną (upadłymi aniołami – nie kontroluje już ich) i stracił panowanie nad swoim imperium politycznym, finansowym i kościelnym. I tego dzieła związania Pan dokonał w swój pierwszy dzień gdy zstąpił z nieba na ziemię wtenczas go związał. 12 września 1874 r. Pan odebrał kontrolę nad jego domem. To związanie trwa pełnych 1000 lat. Szatan ma pełnych tysiąc, jak Jezus Pan ma pełnych 1000 lat urząd Króla, tak w tym samym czasie diabeł jest związany jak Pan jest królem. Od 12 września 1874 r. gdy go Pan związał jako mocarza w jego domu, aż gdy będzie rozwiązany gdy 1000 lat dojdzie do końca w jesieni 2874 r. na krótki czas. Natomiast drugi rodzaj wiązania o którym mówi Pismo św., Obj. 20, to jest inne wiązanie niż to co czytaliśmy w Ewangelii Mateusza. Obj. 20:1-3 – Rev 20:1-3 bg „(1) I widziałem Anioła zstępującego z nieba [Tym aniołem jest Pan Jezus Chrystus w jego drugiej obecności] mającego klucz od przepaści i łańcuch wielki w ręce swojej. [wiadomo, że nie literalny klucz, od literalnej przepaści; klucz – jak literalny klucz jest to narzędzie dla odmykania lub zamykania zamka. Czyli klucz literalny jest narzędziem którym można coś otworzyć albo zamknąć – władza odmykania lub zamykania błędów lub prawdy, Pana klucz, a przepaścią jest błąd – czyli Pan ma władzę do zamykania błędu, przepaści. Klucz. Czyli kiedy diabeł trzyma ludzi w przepaści, w błędach, to on sam będzie ostatecznie wrzucony w przepaść błędu i nie wydostanie się z tej przepaści błędu, aż nie minie tysiąc lat, czyli dlatego Pan ma klucz od przepaści, ma władzę od ciemnoty i zabobon tej symbolicznej przepaści,wrzuci tam diabła i zamknie go, pozbawi go możności wystąpienia z przepaści, aż się skończy tysiąc lat. Ma nie tylko klucz od przepaści, ale też łańcuch w ręce. Prawdy religijne i świeckie. Szatan rządzi błędami – Trójca, piekło, dusza nieśmiertelna i inne dziwactwa, albo błędy polityczne, historyczne, ekonomiczne, Szatan swoje królestwo zbudował na błędach, a Pan odwrotnie – prawda, ma łańcuch w ręce swej – prawdy religijne i świeckie i wiąże nimi szatana. Więc szatana zwiąże, wrzuci go do przepaści, a kluczem go zamknie, czyli ogranicza aby się z tej przepaści nie wydostał. Tak czy tu mamy że ma klucz od przepaści i łańcuch wielki w ręce swojej] (2) I uchwycił smoka, węża onego starego, który jest dyjabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat; [nasz przekład gdański mówi związał na tysiąc lat, lecz słowa „na” nie ma w tekście greckim, trzeba skreślić słowo „na”. Wielu braci Wolnych mówi: jest „na”, więc wg Ewangelii Mateusza Pan jeszcze zupełnie nie związał, więc dopiero związane będzie na 1000 lat; a tu niestety, słowa „na” nie ma. Związał go tysiąc lat, a nie na tysiąc lat. To nie znaczy wcale, że całe 1000 lat ma go wiązać, już go wiąże 130 rok [130 lat obecności Pańskiej], a jeszcze Panu zajmie kilkanaście lat na zupełne związanie to o tyle będzie krócej do końca 1000-letniego dnia Pańskiego. Więc ile Panu zajmuje tej początkowej części wiązania to już będzie krócej do końca gdy już będzie związany do końca tysiącletniego dnia. Czyli związał go tysiąc lat, nie NA tysiąc lat. Tyle będzie krócej do końca 1000 lat. Słowo „na” skreślamy, bo go nie ma w tekście greckim. Gdy go związał: (3) I wrzucił go w przepaść [błąd, ciemność, zabobony, tak jak on trzymał przez błędy, ciemności zabobony ludzkość, tak on sam będzie w przepaści ciemności] i zamknął go, i zapieczętował z wierzchu nad nim, aby nie zwodził więcej narodów, ażeby się wypełniło [TE] tysiąc lat [które 1000 lat? Od jesieni 1874 r., co się skończą 2874 r.]; a potem [po jesieni 2874 r.] musi być rozwiązany na mały czas.” To wiązanie z Obj. przebiega przez 4 etapy i każdy etap zakańcza się pewnym wstrząsem, obalaniem się jego imperium, jego domu:

1 okres wiązania z Obj. 20 trwał 40 lat. Prawdy jakie Pan dał religijne przez br. Russella i częściowo świeckie przez br. Russella, tylko częściowo, bo br. Russell nie zajmował się w całości naukami świeckimi, bo nie miał nawet przygotowania do wszystkich dziedzin nauk świeckich, dlatego Pan miał narzędzia świeckie do nauk świeckich, do nauk politycznych, ekonomicznych, historycznych czyli potrzebne prawdy religijne przez br. Russella, częściowo świeckie, a przez biegłych świeckich nauki świeckie i rezultat 40 lat Paruzji, rok 1914, pierwsze uderzenie w imperium szatana: WOJNA ŚWIATOWA. Pierwszy etap wiązania 40 lat paruzji prawdami religijnymi, świeckimi. Wynik tego wiązania: PIERWSZA WOJNA ŚWIATOWA, uderzenie w jego imperium, obalenie arystokracja, szlachta pozbyli się majątku, teraz z powrotem te majątki w Polsce chcą, co stracili, a rząd przywraca, demokracja, przywracanie praw, biedna Polska rozdawała ziemię obszarników, nadała rolnikom, a teraz kapitaliści – zapłaćcie nam za tę ziemię z budżetu państwa, a budynki jakie tam będą postawione, na gruntach państwowych – szkoły, szpitale to już są nasze mówią obszarnicy, kler – to już są nasze. Czyli Polska jest dziwaczna. Pan już to obala w roku 1914, a Polska przywraca majątki klerowi i kapitalistom. Pierwszy etap wiązania – Paruzja. Pierwszy etap obalania imperium szatana – wybuch I wojny światowej.

Poza nami jest już też druga wojna światowa (1939-1945). Druga część wiatru, jeden wiatr – jedna wojna światowa – tylko w DWÓCH CZĘŚCIACH. 1914-1918,1939-1945 – jeden wiatr. Czemu? Przerwa przecież długa, 20 lat przerwy. A czemu u Boga jest cały czas tylko wiatr, wojna? Bo w tym 20-letnim okresie po I wojnie światowej nie było pokoju tylko był tak zwany rozejm, przerwa walk. To czego nie dokończono w pierwszej wojnie światowej, dokończono w drugiej. Podział świata na dwa przeciwstawne obozy państw. Obóz konserwatywny na czele z Ameryką kapitalistyczną i radykalny na czele z byłym Związkiem Radzieckim. Już nie tylko II wojna światowa, która miała swe wypełnienie, ale i upadek komunizmu już miał swoje miejsce. Silne imperium komunistyczne, ZSRR z Rosją na czele – obalone. Nastąpiło to nie przez wojnę, nie przez rakiety amerykańskie, lecz Pan dokonał tego doskonałą rewolucją, Tego dokonał nasz Pan. Tak drugi etap wiązania prawdami religijnymi i świeckimi, żyjemy pod koniec. Po roku 1914 drugi etap wiązania doprowadzi do światowej rewolucji. Czyli sytuacja która dziś jest tak napięta na świecie z jednej strony powiększa się bieda ludzka, bezrobocie się powiększa w państwach świata, a mała garstka ludzi się bardzo bogaci. Ogromna dysproporcja. Nawet dziś w jednym tam wyciągniętym czytaliśmy, że sześć osób dysponują 59% bogactwem całego świata. 6 osób (!). W ich rękach. Tych sześciu to Amerykanie. Mają 59% całego bogactwa światowego w swoich rękach, a przeogromna liczba mas – biedota. Ta biedota się powiększa. Ta biedota się powiększa liczebnie i biednieje. Nie tylko Biblia co nam daje proroctwa, ale logika wykazuje, że musi dojść do eksplozji. Biedota coraz biedniejsza i większa nie wytrzyma widząc bogacenie się ogromne nielicznych jednostek. Wystąpi bunt. Przelew rewolucji. Drugi etap wiązania doprowadzi do światowej rewolucji – symbolicznego trzęsienia ziemi. Symbol rewolucji światowej. Według br. Russella i br. Johnsona rewolucja ma się rozpocząć od Włoch, od kraju papieża. Poparcie tekstu biblijnego, Dan. 7:7,8,11 –

Dan 7:7-11 bg „(7) Potemem widział w widzeniach nocnych, a oto bestyja czwarta straszna [bo pierwsza bestia lew – symbol Babilonii, druga – niedźwiedź – Medopersja, trzecia – lampart symbol Grecji a czwarta straszna czyli Rzym pogańsko-chrześcijański, czwarta straszna bestia] i sroga i bardzo mocna, mająca zęby żelazne wielkie, która pożerała i kruszyła, a ostatek nogami swemi deptała; a ta była różna od wszystkich bestyj, które były przed nią, i miała dziesięć rogów [10 rogów czyli 10 form rządu Rzymu pogańsko-chrześcijańskiego]. (8) Pilniem się przypatrywał rogom, a oto róg pośledni mały wyrastał między niemi, i trzy z tych rogów pierwszych wyłamane są przed nim; a oto w onym rogu były oczy podobne oczom człowieczym, i usta mówiące rzeczy wielkie. [3 rogi wyłamane: trzy formy władzy usunięte z Rzymu, aby zrobić miejsce dla rogu małego, róg mały – papiestwo, 3 rogi wyłamane: Zachodnie Cesarstwo Rzymskie, Królestwo Herulów, Królestwo Ostrogotów w 539 r. n.e. i w 539 r.n.e. róg mały papieski wyszedł na arenę „a oto w onym rogu były oczy podobne oczom człowieczym, i usta mówiące rzeczy wielkie” – oczy symbolizują nam wiedzę i papiestwo się chwali, że mają najwyższą wiedzę na świecie, że papież ma wiadomości codziennie od Boga z nieba przez aniołów przynoszących mu wiadomości, tak było głoszone, że papież ma tak jak listonosz przynosi wiadomości i pocztę tak aniołowie do papieża; oczy podobne oczom człowieczym, oczy symbol wiedzy, a usta – potem papiestwo przemawia, przemawia w gronie religijnym i politycznym i teraz jak długo ten róg papieski ma przemawiać?] [(9) I przypatrywałem się, aż one stolice postawione były, a Starodawny usiadł, którego szata była jako śnieg biała, a włosy głowy jego jako wełna czysta, stolica jego jako płomienie ogniste, a koła jej jako ogień gorejący. (10) Rzeka ognista płynąc wychodziła od oblicza jego. Tysiąc tysięcy służyło mu, a dziesięć kroć tysiąc tysięcy stało przed nim; sąd zasiadł, a księgi otworzone były. I CO MÓWI WIERSZ 11, JAK DŁUGO MA PRZEMAWIAĆ? (11) Tedym się przypatrywał, skoro się głos począł tych słów wielkich, które on róg mówił [papiestwo]; przypatrywałem się, aż była ta bestyja zabita [ nie róg zabity, tylko bestia, ta 4 straszna], i zginęło ciało jej, a podane było na spalenie ogniem. [ gdy teraz mówi o spaleniu ciała tzn zabicie bestii musi być głowa – Włochy, a dopiero po zabiciu, gdy rewolucja rozpocznie się od Włoch, symbolicznej głowy, to dopiero ciało tej bestii, inne kraje nawiedzone rewolucją, symbolem spalenia ogniem]” Dowód biblijny, że rewolucja rozpocznie się od Włoch. Gdy rewolucja rozpocznie się od Włoch wtedy ten mały róg papieski skończy przemawianie. Druga faza ucisku, symbolicznego wiązania, czyli światowa rewolucja.

Trzeci etap wiązania. Po rewolucji będą rządy socjalistyczne. Ci którzy dokonają rewolucji. Kto dokona rewolucję? Kto obali kapitalistów z Ameryką? Kościelnictwo z papieskim protestantyzmem? Kim się Jezus posłuży obecny Król aby obalić władzę kapitału Europy Jorama Izraelskiego i kapitału Amerykańskiego Ochozjasza Judzkiego i system kościelny papiesko-protestancki Jezabelę? Posłużył się Jehu. Pański pomazaniec. A Jehu to jest świat pracy, robotnicy, chłopi, pokrzywdzeni przez kapitalistów, przez kler. Ci pokrzywdzeni robotnicy i chłopi to armia Pana, Pański pomazaniec. Tak jak Pan sam dokonał obalenia komunizmu, bezkrwawa rewolucja to będzie u nas sprawa z obaleniem kościelnictwa, kapitału przez krwawą rewolucję, którą Pan dokona wypełni przez pomazańca, pokrzywdzony świat pracy robotniczo-chłopski, Jehu. Dopiero właśnie ci którzy dokonają rewolucji obalą kapitalizm i kościelnictwo obejmą władzę. Rewolucjoniści dojdą do władzy, Robotnicy, chłopi, którzy dokonają rewolucje przeciwko kapitalizmowi, kościelnictwu obejmą władzę na parę lat. A na miejsce dużego Babilonu organizacja Świadków Jehowy, tzw. Jonadab. Obejmą władzę po linii religijnej, tak jak socjaliści, rewolucjoniści po linii politycznej. Jak poprzednio papiestwo po linii kościelnej, a władcy polityczni współdziałali pomocnikami po linii papieskiej, tak mały Babilon Świadkowie Jehowy po rewolucji gdy będzie obalony duży Babilon a socjaliści jako władza polityczna będą współdziałali na kilkanaście lat. I dopiero ten trzeci etap wiązania wtenczas tymi prawdami religijnymi i świeckimi po rewolucji te prawdy w tych kilkunastu latach podawane doprowadzą do trzeciego uderzenia w imperium szatana, do światowej anarchii. Bo trzęsienie ziemi światowa rewolucja, ale ogień – światowa anarchia. Kto ma dokonać światowej anarchii? Brat Russell jak Johnson podają żółta rasa, razem z czarną. Bo ci byli najwięcej pokrzywdzeni przez białych. Bo biali rasiści wykorzystali żółtą rasę azjatycką i czarną afrykańską, biali rasiści europejscy mieli swoje kolonie w Azji, w Ameryce Łacińskiej, w Afryce i będzie to sprawiedliwość, że kolorowi się pomszczą nad białymi rasistami. To będzie sprawiedliwa odpłata, pomsta kolorowych nad białymi. Przecież Chińczyków jest ponad miliard. Indie – miliard. Ponad 1/3 ludzkości świata. A inne kraje wśród żółtej rasy? Pakistan, Afganistan?A cały czarny lud Afryki? To będzie ogromna szarańcza tej żółtej i czarnej rasy w stosunku do białych rasistów? Oni szybko przejdą zdemolują w anarchii kulę ziemską, szybko. Trzeci etap wiązania zakończy światowa anarchia, która obali rządy socjalistyczne i mały Babilon – org. Świadków Jehowy.

Czwarty najkrótszy etap wiązania. Po ogólnej anarchii, która obali socjalizm i org. ŚJ pozostanie oaza na świecie nietknięta – Izrael. A Żydzi w międzyczasie ograbią całą kulę ziemską z bogactwa, Żydzi. Bo w ich rękach są banki świata – w Ameryce, w Polsce, w Niemczech, we Francji, a nawet i w Rosji, choć tam Putin się zabiera za tych Żydów, z nimi, chce ich troszkę poskromić, ale bunty podnoszą: Zachód, że Putin odbiera swobody, wolności, nie pozwala w radio telewizji na swobodę. Wolności ogranicza, nawet podali, że zwycięstwo Putina w tych wyborach ogranicza wolności i swobodę innym, bo 70% radio telewizji było po stronie Putina, a 30% czasu dla pozostałych kandydatów, on sam 70%. Czyli widzimy, ta oaza świata – Izrael – gdy ograbi kulę ziemska z bogactwa. Jak Biblia to potwierdza, że Żydzi ograbią świat, bogactwa świata ściągną do Palestyny: Zachariasza 14 – Za 14:14 bg „(14) I tyć też, Judo! walczyć będziesz w Jeruzalemie, a zgromadzone będą bogactwa wszystkich narodów okolicznych [przez Żydów do Palestyny], złoto i srebro i szat obfitość wielka.” Czyli okoliczne narody bogactwa Żydzi zgromadzą ze świata do Izraela. W ich rękach są banki świata, no to wraz z rewolucją będą uciekać ze złotem do Izraela. Ogołocą świat Żydzi. Pomyślą: Teraz już nam nic nie zagraża, mamy złoto całego świata i uzbrojenie. Złoto i uzbrojenie, atomowe. To jest nasze bezpieczeństwo. Niepotrzebny nam ani Bóg an Mesjasz. A Bóg udowodni, że ani złoto ani uzbrojenie nowoczesne nie zbawi ich. Popatrzmy co będzie ze złotem żydowskim, co ograbią cały świat. Co Biblia o tym mówi? U Ezechiela 7:19 czytamy co będzie z tym bogactwem żydowskim co nagrabią z całego świata: Eze 7:19 bg „(19) Srebro swoje po ulicach rozrzucą, a złoto ich będzie jako nieczystość; srebro ich i złoto ich nie będzie ich mogło wybawić w dzień popędliwości Pańskiej; nie nasycą duszy swojej, i wnętrzności swych nie napełnią, przeto, że im jest ku obrażeniu nieprawość ich;”

Proszę bardzo. Gdy będą głodni czy się najedzą złotem i srebrem? Nie. „Nie nasycą duszy swojej, i wnętrzności swych nie napełnią [złotem i srebrem]” jako nieczystość wyrzucą. Czyli ich nie zbawi. W obozach koncentracyjnych gdy Żydzi szli na gazowanie to połykali złoto i srebro. Dlatego Hitlerowcy kroili wnętrzności i szukali złota i srebra we wnętrznościach żydowskich. Bo wielu połykało bo z początku myśleli, że idą na kąpiel, żeby byli czyści, a potem dowiedzieli się, że to jest gazowanie, nadzy na gazowanie. Połykali złoto do wnętrzności, trzeba było pruć wnętrzności i szukać złota. Nie napełnią swoich wnętrzności złotem i srebrem. Ostatek gniewu Bożego i zupełne obalenie królestwa szatana odbędzie się nad Żydami w Palestynie. Dwa rozdziały podają o tym szczegóły.

Ezechiela 38-39

Kim się Bóg posłuży w inwazji na Żydów w Palestynie?

Eze 38:1-16 bg „(1) I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc: (2) Synu człowieczy! obróć twarz swoję przeciw Gogowi w ziemi Magog, książęciu głównemu w Mesech i Tubal, a prorokuj przeciw niemu. [Kto to jest Gog w ziemi Magog? Gog – książę, ziemia – Magog, Gog – wodzowie anarchistyczni, Magog – anarchiści. Gdy ogólna anarchia przejdzie, zdemolowanie kuli ziemskiej, to pozostaje teraz napad na Żydów, na Izrael. Wodzowie anarchistów Gog i anarchiści Magog. I teraz jakie poselstwo od Boga mają anarchiści, popatrzmy:] (3) I rzecz: Tak mówi panujący Pan: Otom Ja przeciw tobie, o Gogu, księciu główny w Mesechu i w Tubalu! (4) Bo cię zawrócę, i włożę wędzidło w czeluści twoje, i wywiodę cię, i wszystko wojsko twoje, konie i jezdnych wszystkich poubieranych w zupełny kirys, hufy wielkie z tarczami i z przyłbicami, wszystkich tych, którzy władają mieczem. (5) Persów [Iran Chomeiniego], Murzynów [Etiopia] i Putejczyków [Libia] z nimi, tych wszystkich z tarczami i z przyłbicami; (6) Gomer i wszystkie hufy jego, dom Togormy mieszkającego w stronach północnych [Europa, anarchiści europejscy], i wszystkie poczty jego, narodów wiele z tobą. (7) Gotuj się, a wypraw się, ty i wszystkie półki twoje [Bóg mówi do oddziałów anarchistycznych – gotuj się; wypraw się…], które się zebrały do ciebie, a bądź stróżem ich. (8) Po wielu dniach nawiedziony będziesz, a w ostatnie lata [tekst hebrajski: a w ostatnim z lat, jeden rok inwazji anarchistów na Żydów; ostatni z lat – ucisku, anarchii… ostatnie z lat imperium szatana] przyciągniesz na lud uwolniony od miecza, i zebrany z wielu narodów, na góry Izraelskie, które były pustynią ustawiczną, gdyż oni [Żydzi] z narodów będąc wywiedzeni, wszyscy bezpiecznie mieszkać będą. [Bo jeszcze teraz bezpiecznie nie mieszkają, to się wypełni, bo gdy upadnie kapitalizm w rewolucji, który uzbraja Arabów, bo przecież Arabowie są uzbrojeni przez kapitalistów, bo Arabowie mają ropę, a więc kapitaliści uzbrojeniem płacą za ropę i mają Arabowie uzbrojenie do walki przeciwko Żydom. Ale gdy padnie kapitalizm nie będzie już z zewnątrz uzbrojenie dla Arabów, a Żydzi mają nowoczesną broń i atom, gdy po rewolucji, zaszurają jak teraz się odgrażają przeciw Żydom jakimś incydentem, to Żydzi bombkę atomową zrzucą na Libię czy Irak to będą Arabowie siedzieli jak mysz pod miotłą. Bezpiecznie Izrael mieszkać będzie i tak na bezpiecznie mieszkającego Izraela, przez nikogo niezagrożonego targnie Gog i Magog – anarchiści] (9) W tem przyciągniesz [Gog i Magog – anarchiści] i przyjdziesz jako burza, będziesz jako obłok okrywający ziemię, ty i wszystkie poczty twoje, i wiele narodów z tobą. (10) Tak mówi panujący Pan [Bóg Jehowa]: Dnia onego wstąpią dziwne rzeczy na serce twoje, a będziesz złe zamysły myślał, (11) I rzeczesz: Wtargnę do ziemi, w której są wsi; przypadnę na spokojnych i bezpiecznie mieszkających [na Żydów], na wszystkich, którzy mieszkają bez muru, a zawór i bram nie mają; [na Żydów bezpiecznie mieszkających w Izraelu targną hordy anarchistów] (12) [Co anarchiści powiedzą?] Abym wziął łupy, a rozchwycił korzyści; abym obrócił rękę swoję na spustoszone miejsca już znowu osadzone, i na lud zgromadzony z narodów, którzy się bydłem i kupiectwem bawią, a mieszkają w pośrodku ziemi. [Czyli podkreślone jest Geszeft żydowski, handel, którzy się bydłem i kupiectwem bawią.] (13) Seba, i Dedan, i kupcy morscy, i wszystkie lwięta jego rzekną do ciebie: Izali ty na branie łupów idziesz? Izali na rozchwycenie korzyści zebrałeś półki twoje, abyś wybrał srebro i złoto, i zabrał dobytek i majętności, a żebyś zebrał łup wielki? (14) Przetoż prorokuj, synu człowieczy! a mów do Goga [do wodzów anarchistów]: Tak mówi panujący Pan [Bóg Jehowa]: Izali się w on dzień, gdy lud mój Izraelski bezpiecznie mieszkać będzie, nie dowiesz? (15) I przyjdziesz z miejsca swego z stron północnych [z Europy i Azji], ty i narodów wiele z tobą, wszyscy wsiadający na konie, lud wielki i wojsko gwałtowne; (16) I przypadniesz na lud mój Izraelski jako obłok, abyś okrył tę ziemię. W ostatnie dni [hebr. W ostatnim z dni… Dzień za rok daję tobie – w ostatnim z dni… = 1 rok inwazji na Żydów] przywiodę cię do ziemi mojej, aby mię poznały narody, gdy będę poświęcony w tobie, przed oczyma ich, o Gogu!”

I Zachariasz 14, a wiersze 1-3 (w skrócie podają tę inwazję anarchistów na Żydów:) – Za 14:1-3 bg „(1) Oto przychodzi dzień Pański, a rozdzielone będą korzyści twoje w pośrodku ciebie. (2) Bo zgromadzę wszystkie narody przeciwko Jeruzalemowi na wojnę [wszystkie narody Bóg zgromadzi przez Jezusa], a miasto wzięte będzie [Jerozolima], i domy rozchwycone będą, i niewiasty pogwałcone będą; a gdy pójdzie część miasta w pojmanie, ostatek ludu nie będzie wygładzony z miasta. [większość Żydów będą wymordowani tylko ostatek będzie ocalony, a jak ten ostatek będzie ocalony? Przecież Żydów stosunkowo mało w stosunku do anarchistycznego świata? TO jak ta garstka pozostanie?] (3) Bo wyjdzie Pan, [Bóg Jehowa przez Jezusa – Generała] i będzie walczył przeciwko onym narodom, jako zwykł wojować w dzień potykania.”

Tak jak przez 300 Gedeona Bóg pokonał poteżną armię nieprzyjacielską, jak za dni Jozuego byli pobici nieprzyjaciele, gdy mówi: Słońce nie zachodziło jakoby przez jeden cały dzień; jakby była podwójna doba, 47 godzin. (godziny brakło do pełnych dwóch dób) Izrael miał dzień za noc, tak Jozue pomścił wrogów Izraela. Tak jak historia dowodzi że Pan był po stronie Izraela tak i tym razem – Bo wyjdzie Pan, będzie walczył przeciwko onym narodom, jako zwykł wojować w dzień potykania.

Jakiej broni Pan użyje? Aby ocalić Żydów od anarchistów?

Za 14:12 bg „(12) A tać będzie plaga, którą uderzy Pan wszystkie narody, któreby walczyły przeciwko Jeruzalemowi: Ciało każdego stojącego na nogach swoich schnąć będzie, a oczy ich wypłyną z dołków swoich, i język ich uschnie w ustach ich.”

Epidemie chorób, jakich świat jeszcze dotychczas nie znał, tak ciężkie, że człowiek stojąc na nogach będzie ciało od niego odpadać, oczy z dołków, języki w ustach. Epidemie chorób: logiczna sprawa, bo jeżeli już dziś są niebezpieczne choroby, gdy jeszcze jest pokój na świecie, szpitale, lekarstwa, lekarze, a trudno zwalczać różne niebezpieczne epidemie chorób. To co mówić w rewolucji i anarchii? Nie będzie szpitali, nie będzie lekarstw. Będą nowe epidemie chorób i ludzie, lekarze, nie będą wiedzieli jak się za nie zabrać. Będą epidemie chorób, jakimi Pan będzie dziesiątkował anarchistów. Wtedy odwrócą uwagę od tych Żydów, których Pan zechce ocalić. Ci Żydzi co już uwierzyli w Jezusa jako Mesjasza, jak byliśmy 10 lat temu w Izraelu to było 3% Żydów wierzących w Jezusa jako Mesjasza.

A więc ci Żydzi co już uwierzyli w Jezusa oraz ci ortodoksyjni, którzy wierzą, że Mesjasz przyjdzie będą godni ocalenia. Natomiast ateiści Żydzi, militaryści nie będą godni by przyjąć zmartwychwstałych proroków. Pan zezwolił, żeby byli uśmierceni, wybici. Ale wierzący Żydzi będą godni przyjęcia starożytnych proroków i Młodocianych Godnych, Ci będą ocaleni. Dlatego epidemie chorób – człowiek będzie bezsilny w stosunku do tej broni. A co czytamy w wierszu 13?

Za 14:13 bg „(13) I stanie się dnia onego wielkie uciśnienie Pańskie między nimi [anarchistami], tak, iż rękę jeden drugiego uchwyci, a ręka jego podniesie się na rękę bliźniego swego. ”

Anarchiści wzajemnie będą się mordować. Jedni anarchiści więcej nagrabią złota żydowskiego, a inni mniej. Wzajemne porachunki. Anarchiści pozabijają anarchistów. Ogromna większość zginie w epidemii chorób, silniejsi będą wzajemnie się mordować, a mimo to nie wszyscy anarchiści zginą przez epidemię, mordowanie się nawzajem:

Za 14:16 bg „(16) A ile ich pozostanie z onych wszystkich narodów [z tych anarchistów], któreby przyciągnęły przeciwko Jeruzalemowi, będą przychodzić od roku do roku, pokłon oddawać królowi, Panu zastępów, i obchodzić święto Kuczek;”

To tym bardziej spokojni ludzie przeżyją okres ucisku, ci co nie będę brali udziału w tych zamieszkach. Jest logiczna myśl: Większość ludzi z dziś żyjących bez śmierci wejdą do Królestwa. Przeżyją rewolucję i anarchię. Gdy dziś mamy 6 mld ludzi, to ponad 3 mld przeżyją rewolucję, anarchię. Szansa przeżycia rewolucji i anarchii, wejścia w Królestwo bez śmierci. Jeżeli nawet anarchiści nie wszyscy zginą, to tym bardziej spokojniejsi, a tym bardzie wierzący. Bo przecież Obóz Epifanii gdy upadnie duży Babilon to będzie się składał z milionowych rzesz ludzi. Nie taka mała garstka jak tu ta salka tylko kilka kościołów z Leszna będą za małe, gdy upadnie duży Babilon. One się przydadzą te kościoły ludziom, gdzie będą słuchać prawdę. Tym bardziej z wierzących przeżyją, wejdą żywo do Królestwa, będą pomocnikami zmartwychwstałych Star. i Młod. Godnych, część ziemska Królestwa. Praca naszego Pana 1000 lat przeciwko diabłu i upadłym aniołom.

Obecnie od roku 1914 jest sąd narodów. Co to znaczy sąd narodów? Czyli każdy naród np. Polska katolicka jako naród ile dokonała zła w Wieku Ewangelii? Przeciwko Biblii Bożej i przeciwko dzieciom Bożym jacy byli w Polsce będąc prześladowani, bo w Polsce nie na taką skalę jak w Hiszpanii, Francji, Belgii, Włoszech… Ale i w Polsce była Inkwizycja. Uczelnia w Rakowie to była przedniejsza w tym czasie uczelnia protestancka na świecie, w Polsce. Tylko Papiestwo, Zakon Jezuitów przyjechał do Polski i stłumił reformację w Polsce. Pół szlachty polskiej była protestancka. Polska by się stała protestancka, wcale nie katolicka gdyby nie zdławiono reformacji w Polsce przez Zakon Jezuitów. Wiec ta zbrodnia nad pracą Pańską, ludem Bożym przez papiestwo zakon jezuitów, ta kara musi Polskę spotkać. Każdy naród chrześcijański ile nabroił w Wieku Ewangelii – niszcząc, paląc Pismo Święte, dzieci Boże prześladując, to swe konto obciążyli w Boskiej sprawiedliwości i teraz my będziemy pić z tego kielicha gniewu, co namierzyła co Polska i każdy naród od 1914 r. do końca anarchii – sąd narodowy. W tym sądzie narodowym cierpią biedni, niemowlęta, młodzież i dzieci, którzy nic w zasadzie złego nie robili, ale poniosą karę za ojców, matki, dziadków, pradziadków. Konflikt sądu narodów to jest czas ucisku. Natomiast po powstaniu proroków i Młod. Godnych będzie sąd każdej indywidualnej jednostki. Różnica: tu jest sąd narodowy – cały naród ponosi karę z dziećmi i starcami, a pod Nowym Przymierzem po powstaniu proroków każdy sam będzie na sądzie. Indywidualnie. Prawo NP prawo Królestwa: posłuszeństwo temu prawu, tam już nie poniesie odpowiedzialności syn za ojca, albo ojciec za syna, tylko każda jednostka indywidualnie, jak Biblia to pokazuje. A dziś właściwie nie wiadomo komu klęski są wymierzane. Potwierdza to prorok Ezechiel, popatrzmy 18 rozdział: Eze 18:1-40 bg „(1) I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: (2) Cóż wam po tem, iż używacie tej przypowieści o ziemi Izraelskiej mówiąc: Ojcowie jedli jagodę cierpką, a synów zęby drętwieją. [ BO WŁAŚNIE: ADAM Z EWĄ JEDLI CIERPKIE JAGODY, A NAM ICH DZIECIOM ZĘBY ZRĘDTWIAŁY. Lecz ta przypowiastka przestanie iść. To już nie będzie prawdą] (3) Jako żyję Ja, mówi panujący Pan, że wy nie będziecie więcej mogli używać tej przypowieści w Izraelu. [to już się skończy] (4) Oto dusze wszystkie moje są, jako dusza ojcowska tak i dusza synowska moje są; dusza, która grzeszy, ta umrze.

I wiersz 20 w tym rozdziale:

(20) Dusza, która grzeszy, ta umrze; ale syn nie poniesie nieprawości ojcowskiej, ani ojciec poniesie nieprawości synowskiej; sprawiedliwość sprawiedliwego przy nim zostanie, a niepobożność niepobożnego nań przypadnie.

Proszę bardzo. Tam już indywidualnie. Sąd pod NP. Po powstaniu proroków prawa Królestwa Jezusa Pana. Każda jednostka stanie na indywidualny sąd. Wtenczas rozpocznie się Bazylea. Trzeci okres działania Pana jako Króla. Słowo bazylea znaczy Królestwo. Czyli po epifanii lub apokalipsie (bo okres ten ma dwie nazwy: Epifania lub Apokalipsa). Dlaczego Epifanią a nie Apokalipsą nazywamy ten okres? Bo Apokalipsis to znaczy objawienie, i Epifania jasne światło to Apokalipsis objawienie, ale objawia się Pan światu przez wydarzenia, a przez jasne światło Prawdy objawia się swojemu ludowi. To my jako lud Boży nie używa nazwy tego okresu Apokalipsis, ale Epifania – bo Epifania jest jasne światło dla ludu Bożego, ale dla świata ten okres jest Apokalipsis. Pan się objawia przez wydarzenia – I wojnę światową, II wojnę, upadek komunizmu, rewolucję światową, anarchię światową. Pan się objawia światu jako obecny Król. W apokalipsie. Sąd narodów, czas ucisku, aż do zupełnego obalenia królestwa szatana w anarchii. A wówczas dopiero bazylea, trzeci okres – Królestwo. Ziemska, widzialna faza. Faza ziemska po zmartwychwstaniu proroków i Młod. Godnych i wtenczas sąd nad indywidualną ludzkością jest pięknie pokazany słowami Jezusa Pana w Ewangelii Mateusza 25:31-46 nie wszystkie wiersze czytać będzie, ale od w. 31:

Mat 25:31-46 bg „(31) A gdy przyjdzie Syn człowieczy w chwale swojej, i wszyscy święci Aniołowie z nim [Kościół święty Chrystusowy w chwale] , tedy usiądzie na stolicy chwały swojej, [w swoim Królestwie, Bazylei, widzialnej fazie] (32) I będą zgromadzone przed niego wszystkie narody, i odłączy je, jedne od drugich, jako pasterz odłącza owce od kozłów. (33) A postawi owce zaiste po prawicy swojej, a kozły po lewicy. [czyli w Bazylei sąd dla ludzi i się podzielą na trzy kategorie, tu mowa o dwóch – owce i kozły, ale oprócz owiec i kozłów będą świadomi buntownicy, którzy nie zechcą się podporządkować królestwu Chrystusowemu, co z nimi będzie?]

Izaj. 65:20 – „(20) Nie będzie tam więcej nikogo w wieku dziecinnym, ani starca, któryby nie dopełnił dni swoich; bo dziecię we stu latach umrze; ale grzesznik, choćby miał i sto lat, przeklęty będzie.” Dwie kategorie:

– dziecię w 100 latach, świadomi buntownicy zwani dziećmi, nie fizycznie dzieci, ale nie będą przyjmowali nauk tysiącletnich, będą świadomymi buntownikami, tak oni ci świadomi buntownicy nie zechcą się uczyć pięknych nauk prawd Królestwa Nowego Przymierza to po stu latach umierają jako świadomi buntownicy

– grzeszni, kozły z Mat. To ci co 1000 lat będą pozorować posłuszeństwo Królestwu Nowego Przymierza Jezusa Chrystusa, klasa kozłów.

(1) Świadomi buntownicy po 100 latach na śmierć, potem klasa (2) hipokrytów, grzeszników, kozłów, lecz nie będzie im się podobał ustrój królestwa Chrystusowemu. Będzie im się podobało Królestwo ale nie ustrój, że będę musieli być posłuszni ludowi Bożemu, prostakom, a oni wielkimi tego świata.

(3) No i większość rodzaj ludzkiego, trzecia część to będą klasa owiec, posłuszni, zbudowana z buddystów, mahometan, ateistów, komunistów i wszystkich innych którzy podporządkują się prawom Królestwa. Staną się klasą owiec, posłusznymi. Przez okres 1000 lat ostatecznie dwie kategorie – klasa owiec po prawicy, kozłów – po lewicy. Gdy 1000 lat dobiegnie końca Pan Jezus odda królestwo Bogu Ojcu, jak czytamy o tym w 1 Koryntian 15:24-28 –

1Co 15:24-28 bg „(24) A potem będzie koniec, gdy odda królestwo Bogu i Ojcu [Jezus w jesieni roku 2874], gdy zniszczy wszelkie przełożeństwo i wszelką zwierzchność, i moc. [w ciągu 1000 lat wykorzeni wszelkie ślady grzechu Adamowego] (25) Bo on [nasz Pan] musi królować, póki by nie położył wszystkich nieprzyjaciół pod nogi jego. (26) A ostatni nieprzyjaciel, który będzie zniszczony, jest śmierć. [śmierć Adamowa, nie wtóra. Wtóra śmierć nigdy nie będzie zniszczona, ale Adamowa – skutki tej śmierci wszystkie będą zniszczone do jesieni 1874 r.] (27) Bo wszystkie rzeczy poddał pod nogi jego [Ojciec – Jezusowi]. A gdy mówi, że mu wszystkie rzeczy poddane są, jawna jest, iż oprócz tego, który mu poddał wszystkie rzeczy. [Oprócz Ojca, Ojciec nie był sam poddany Synowi, ale wszystko inne będzie poddane naszemu Panu] (28) A gdy mu wszystkie rzeczy poddane będą [z powrotem Ojcu], tedyć też i sam Syn będzie poddany temu, który mu poddał wszystkie rzeczy, aby był Bóg wszystkim we wszystkim.”

Dostrzegamy Drodzy, że sąd indywidualny w Tysiącleciu polegać będzie na zupełnym posłuszeństwie Prawa Nowego Przymierza. Popatrzmy, co czytamy w dziejach Apostolskich – jak będzie wyglądać to Królestwo naszego Pana po zmartwychwstaniu proroków i władza nad ludźmi. Dzieje Apostolskie 3:20-21 – mówi o naszym Panu, którego Ojciec posyła z nieba na ziemię, aby dokonał restytucji, a potem zauważymy dalej jak to będzie wyglądać, popatrzmy

Act 3:20-21 bg „(20) Gdyby przyszły czasy ochłody [my czytamy: gdy już przyszły] od obliczności Pańskiej, a posłałby onego, który wam opowiedziany jest, Jezusa Chrystusa. (21) Który zaiste niebiosa ma objąć [MUSI ZATRZYMAĆ] aż do czasu naprawienia wszystkich rzeczy, co był przepowiedział Bóg przez usta wszystkich świętych swoich proroków od wieków.”

A teraz wiersz 22-23 – Act 3:22-23 bg „(22) Albowiem Mojżesz do ojców rzekł: Proroka wam wzbudzi Pan, Bóg wasz, z braci waszych, jako mię; onego słuchać będziecie we wszystkiem, cokolwiek do was mówić będzie. (23) I stanie się, że każda dusza, która by nie słuchała tego proroka, będzie wygładzona z ludu.”

Proszę bardzo, posłuszeństwo. Dziś wiarę Bóg nagradza (kto wierzy w Syna, ma żywot), a tam -posłuszeństwo. Ale dziś wiara bez uczynków jest martwa, tak jak mówi Apostoł Jakub. Tak tam uczynki bez wiary będą martwe. Bo klasa hipokrytów będzie miała uczynki, nie będzie czynić grzechu, bo będzie się bała, chciała żyć klasa kozłów, ale gdy szatan będzie rozwiązany to klasa kozłów… A więc w tym okresie żniwie Wieku Tysiąclecia, okresie 40 lat, od roku 2874 do 2914. 40-letni okres: Żniwo Wieku Tysiąclecia. I w tym okresie 40 lat żniwa będzie 5 przesiewań, tak jak było 5 przesiewań Żydów na puszczy, 5 przesiewań w Żniwie Żydowski i 5 przesiewań w Paruzji za br. Russella; tak w Tysiącleciu w żniwie w małym okresie będzie 5 przesiewań. Pięknie są one pokazane obrazowo w 2 Księdze Mojżeszowej. 2 Mojżeszowa na mały okres po Tysiącleciu jest tu właśnie pokazanych pięć przesiewań. Popatrzmy jak one występują:

2 Mojżeszowa, 15 rozdział. Jest to pieśń Mojżesza i synów izraelskich – mały okres, który zniszczy z końcem małego okresu wszystkich niegodnych życia i czytamy wiersze 14 i 15.

(14) Usłyszą narodowie, zadrżą; boleść zdejmie obywatele Filistyńskie. [obywatele filistyńskie – to przesiewacze 1 i 5 przesiewania.] (15) Tedy się polękają książęta Edomskie [przesiewacze 2 przesiewania], mocarze Moabskie [3 przesiewanie] strach zdejmie; struchleją wszyscy obywatele Chananejscy. [4 przesiewanie]

Czyli mamy:

1 i 5 przesiewanie – Filistyni

2 – Edomczycy

3 – Moabici

4 – Chananejczycy

Dlaczego 1 i 5 jest razem połączone? Bo tak jak w Paruzji 1 przesiewanie było na wtórą śmierć i 5 na wtórą śmierć. Te dwa przesiewania 1 i 5 były najniebezpieczniejsze bo prowadziły na wtórą śmierć; bo 2, 3 i 4 to bywało, ze odpadali od Kościoła do Wielkie Kompanii. Tak i tu: w 1 i 5 – Filistyni, Książęta Edomscy – 2, mocarze moabscy – 3, chananejczycy – 4. Razem pięć przesiewań w małym okresie po Tysiącleciu.

I przykładowo: kto hipokryta, kozioł w Tysiącleciu. No może tylko w 50% charakter swój zreformował za 1000 lat. A 50% ma grzechu i zła. To on w pierwszym przesiewaniu wyjdzie na widownię,w drugim może ci, co 60%, 65%, 70%, w trzecim ci co może 80%, a może tylko 20% im brakowało, w czwartym to może ci co mieli 90%, a tylko 10% im brakowało do wykorzenienia grzechu. A w piątym to choćby miał 99% rozwoju charakteru, wartości, a 1% grzechu i zła tacy staną po stronie szatana. Bo gdyby z 1% grzechu i zła Jezus Pan przepuścił takiej jednostce wejść w wieki chwały to byłaby możliwość upadku i grzechu. Przecież Bóg stworzył Adama z żadnym procentem grzechu i zła i Adam zgrzeszył, więc gdyby z 1% grzechu umożliwić jednostce wejść w wieki chwały, byłaby nowa możliwość grzechu, zła i upadku. A Biblia mówi, że już nigdy więcej grzech się nie pojawi w całym, wielkim Boskim wszechświecie nie tylko na naszej Ziemi, ale na innych planetach będą stwarzani, nigdzie nikt nie zgrzeszy. Oto dowód biblijny, że raz na zawsze grzech będzie wykorzeniony, nigdy więcej on się nie pokaże. O tym czytamy w Psalmie 107, daje on nam taką gwarancję. Psalm 107:42 –

Psa 107:42 bg „(42) To widząc uprzejmi rozweselą się [ ci co wejdą do zupełnej doskonałości ] , a wszelka nieprawość zatka usta swe. [raz na wieczność zatka usta swe, wszelka nieprawość]”

Wykorzenienie na wieki wieczne grzechu i zła i nigdy się już więcej on nie pojawi. Piękny jest symbolizm, że już nigdy więcej grzechu i zła nie będzie to gwarancja tęczy, że już nigdy więcej potopu nie będzie. Bóg się zobowiązał, popatrzmy jaką Bóg dał ze swej strony gwarancję. Idziemy do 1 Mojżeszowej, gdy Noe z rodziną wyszli z korabia, to jakie zobowiązanie Bóg wziął na siebie. 1 Mojżeszowa 9, od wersetu 8:

„(8) Tedy rzekł Bóg do Noego, i do synów jego z nim, mówiąc: (9) A Ja, oto Ja stanowię przymierze moje z wami, i z nasieniem waszem po was. (10) I z każdą duszą żywiącą, która jest z wami: w ptastwie, w bydle, i w każdem zwierzęciu ziemi, które są z wami, ze wszystkich, co wyszły z korabia, aż do każdego zwierzęcia na ziemi. (11) I postanowię przymierze moje z wami; a nie będzie zatracone więcej wszelkie ciało wodami potopu; i nie będzie więcej potop na skażenie ziemi. (12) Tedy rzekł Bóg: To jest znak przymierza, który Ja dawam między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą, która jest z wami, w rodzaje wieczne. (13) Łuk mój położyłem na obłoku [czyli tęczę] , który będzie na znak przymierza między mną, i między ziemią. (14) I stanie się, gdy wzbudzę ciemny obłok [czyli chmurę nad ziemią] nad ziemią, a ukaże się łuk na obłoku [tęcza]: (15) Że wspomnę na przymierze moje, które jest między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą w każdem ciele; i nie będą więcej wody na potop, ku wytraceniu wszelkiego ciała. (16) Będzie tedy łuk on na obłoku, i wejrzę nań, abym wspomniał na przymierze wieczne, między Bogiem i między wszelką duszą żywiącą w każdem ciele, które jest na ziemi. (17) Zatem rzekł Bóg do Noego: Tenci jest znak przymierza, którem postanowił między mną, i między wszelkiem ciałem, które jest na ziemi.

Tęcza. Tak jak Bóg zobowiązał się, ze więcej nie będzie literalnego potopu, a literalny potop symbolizuje nam dwa przekleństwa:

– przekleństwo Adamowej śmierci i grzech

– i przekleństwo wtórej śmierci

Już więcej potopu nie będzie, czyli więcej przekleństwa, grzechu, kiedy – Koniec Małego Okresu jest zniszczony szatan, klasa kozłów, niepokutujący upadli aniołowie, jak o tym czytamy w Księdze Objawienia 20:7-10

Rev 20:7-10 bg „(7) A gdy się skończy tysiąc lat, będzie rozwiązany szatan z ciemnicy swojej, (8) I wynijdzie, aby zwodził narody, które są na czterech węgłach ziemi, Goga, i Magoga, [ale tu Gog i Magog ma inne znaczenie, niż to co czytaliśmy u proroka Ezechiela. Tam Gog-wodzowie anarchizmu i Magog-anarchiści, a tu: Gog-wodzowie 5 przesiewań MO, Magog – przesiani w 5 przesiewaniach, czyli mówi:] aby je zgromadził do bitwy; których liczba jest jako piasek morski. (9) I wstąpili na szerokość ziemi i otoczyli obóz świętych [klasa Młodocianych Godnych] i miasto umiłowane [klasa Starożytnych Godnych, miasto umiłowane otoczą; jest rozumną myślą, że będą pobici członkowie obu klas – MG i proroków, bo przecież w tych ciałach nie mogą pójść w fazę duchową do nieba, ciało muszą zostawić na ziemi, aby móc rozstać się z ciałem, to będą pobici, a w nagrodę za wierność uzyskają fazę duchową. Natomiast co będzie teraz z tymi, co się targną na proroków i MG?]. Ale zstąpił ogień od Boga z nieba i pożarł je. [ogień – symbol wtórej śmierci, zniszczeni będą Gog i Magog – wodzowie 5 przesiewań i przesiani 5 przesiewań] (10) A dyjabeł, który je zwodził, wrzucony jest w jezioro ognia i siarki, gdzie jest ona bestyja [papiestwo] i fałszywy prorok [protestantyzm]; i będą męczeni [próbowani, doświadczani, historycznie wspominani, a nie literalnie męczeni] we dnie i w nocy, na wieki wieków.”

Rev 20:15 bg „(15) A jeśli się kto nie znalazł napisany w księgach żywota, wrzucony jest w jezioro ogniste.” [Kto nie zakwalifikował się do klasy owiec, czyli nie będzie zapisany w księdze żywota, będzie wrzucony w jezioro ogniste, a wiersz 14 odpowiada co to jezioro ogniste symbolizuje, w którym będzie diabeł, bestia, fałszywy prorok i wszyscy co nie zapisani w księgach, popatrzmy:]

Rev 20:14 bg „(14) A śmierć i piekło [grób] wrzucone są w jezioro ogniste. Tać jest wtóra śmierć.”

Czyli tu widzimy Pan Jezus jako Król gdy rozwiązany będzie szatan na mały czas to próba w tym celu będzie potrzebne rozwiązanie szatana i niepokutujących upadłych aniołów, aby objawić klasę kozłów, co przez wiek tysiąclecia. A więc gdy wszyscy ci niegodni życia, jako klasa kozłów staną po stronie szatana to mówi: zstąpi ogień od Boga z nieba, czyli wtóra śmierć, zniszczenie.

Co jeszcze jest takie bardzo ciekawe drodzy w tym działaniu naszego Pana jako Króla? Dr David Rice w skombinowanej chronologii o dziwo podał, że Pan Jezus ma dwa przyjścia we wtórej obecności. Dwa przyjścia we wtórej obecności. Czyli 1 przyjście ma do ludu Bożego w roku 1874, a drugie ma przyjście do diabła i świata w roku 2043. To pierwsze przyjście rozpoczyna pracę żniwa Wieku Ewangelii od roku 1874 , co jest prawdą w wypadku nauk br. Russella, ale br. Russell podał, ze ten okres 40 lat paruzja, a u niego żniwo trwa 169 lat. Od roku 1874 do roku 2043. I dopiero w roku 2043 będzie drugie przyjście Pana do diabła, działalność Pana i do świata. I dopiero 2043 będzie początek siódmego tysiąca lat. Czyli br. Rice dołożył Panu więcej niż Bóg ma w swym planie. Bóg w swym planie miał tylko 1000 lat dla swego Syna, a br. Rice mówi: Jezusie 1000 lat będzie ci mało, Bóg Ci dał tylko 1000 lat – 1874-2874, a ja teraz 169 lat domawiam z piątku jeszcze, bo do 2043 r. to jeszcze z piątku. I dopiero będziesz miał całą sobotę od 2043 r. do 3043 r. to będzie Twoja sobota, siódmy Twój dzień. Czyli ma śmiałość, odwagę. „Ty Boże za krótko dałeś dla Jezusa tylko 1000 lat, ja mu dopełniłem”. Ja Rice mam władzę nad Tobą Boże. Bo Ty mu dałeś tylko 1000, a ja mu dołożyłem z piątku 169 lat i dopiero będzie miał swój 1000-letni dzień od 2043 r. Co za odważny człowiek, br. Rice. Co jeszcze jest takie dziwne w jego poczynaniach. Gdy w Dziejach Ap. 13:20, Dzieje 13:20 jest bardzo ważny tekst, którego brat Rice ignoruje, bo mu nie pasuje ten tekst:

Dz 13:20 bg „(20) A potem około czterysta i pięćdziesiąt lat dawał im sędziów, aż do Samuela proroka.”

Brat Rice podaje, że tych 450 lat gdzie Bóg dawał sędziów to mówi, że apostoł Paweł miał ten pogląd od Faryzeuszy, bo był Paweł Faryzeuszem poprzednio i mówi: to nie jest natchniony ten wiersz Pisma św., to jest od faryzeuszy, Paweł tutaj sobie potrafił napisać. Natomiast tam gdzie mu pasuje pogląd apostoła Pawła to nie od faryzeuszy, tam będą natchnione. To jest Galatów 3:17.

Brat Rice przyjmuje ten tekst apostoła Pawła, bo mu jest potrzebny i tu już jest natchniony:

Gal 3:17 bg „(17) To tedy mówię, iż przymierza przedtem od Boga utwierdzonego względem Chrystusa, zakon, który po czterechset i po trzydziestu lat nastał, nie znosi, aby miał zepsuć obietnicę Bożą.”

Czyli tych 430 lat potrzebne są Rice’owi w jego chronologii, to załatwione, ale gdy Dzieje 13:20 pobijają jego kombinacje, to mówi: nie, ten tekst to ma apostoł Paweł od faryzeuszy. A cóż mówi Pismo św., że jedne teksty są natchnione, a drugie nienatchnione? Popatrzmy co czytamy w 2 Tym. 3:16,17 –

2Tm 3:16-17 bg „(16) Wszystko Pismo od Boga jest natchnione i pożyteczne ku nauce [doktryny], ku strofowaniu [pobijanie błędu], ku naprawie [naprawianie charakteru], ku ćwiczeniu, [w sprawiedliwości] które jest w sprawiedliwości; (17) Aby człowiek Boży był doskonały, ku wszelkiej sprawie dobrej dostatecznie wyćwiczony.”

Czyli cztery kierunki Boskich prawd biblijnych:

1) Doktrynalne

2) Strofujące

3) Etyczne

4) Naprawiające

Wszystko Pismo jest natchnione. Nie tak, ten tekst który mu pasował to był natchniony ap. Pawła [z Galatów 3:17], a ten, który mu nie pasował to od Faryzeuszy miał [Dzieje 13:20]. Nie Drodzy. Widzicie tylko dwa miejsca, gdy chronologia ST nie jest dokładna to Pan zrobił poprawkę przez Apostoła Pawła. Czyli Okres od Przymierza z Abrahamem do Przymierza Zakonu on nie jest dokładny w ST ten czas, to dlatego właśnie podaje przez Pawła, że od Przymierza z Abrahamem do Przymierza Zakonu to było 430 lat. Jak również okres sędziów, który jest niekompletny w ST to też poprawia w Dziejach Ap. przez ap. Pawła „przez około”, czyli dokładnie to jest 449,5 lat a nie 450 lat bo mówi „przez około”, nie przez 450 tylko przez około 450 lat dawał im sędziów. Skąd właśnie br. Russell dowodzi, że Dzieje Ap. są bardzo ważne argumentem przez ap. Pawła biegłego w sprawach Zakonu, aby to jedno ogniwo chronologii w ST które jest niekompletne mogło być pojaśnione, bo 1 Królewska 6, w 1 Królewskiej 6 rozdziale popatrzmy co czytamy, wiersz 1:

1Ki 6:1 bg „(1) I stało się czterechsetnego i ośmdziesiątego roku po wyjściu synów Izraelskich z ziemi Egipskiej, miesiąca Kwietnia (ten jest miesiąc wtóry,) roku czwartego królowania Salomonowego nad Izraelem, że począł budować dom Panu.”

I tu br. Russell poprawia. Powinno być: 580 roku, a nie 480 roku. Bo co się składa, dlaczego właśnie ta pomyłka stuletnia tu występuje? Bo cyfra 4 hebrajska i hebrajska cyfra 5 są podobne jedna do drugiej. I gdy zamiast wziąć cyfrę za 5, wzięto tu za 4. Dlatego: 480 lat. Bo, po pierwsze, popatrzcie: 40 lat Żydzi w podróży po puszczy, po wyjściu z ziemi egipskiej, 6 lat podziału, 40 lat Saul król, 40 lat Dawid król i 4 rok (czyli 3 lata) Salomona. Dodajmy teraz razem: 40+6+40(Saul)+40(Dawid)+3(4 rok Salomona) = 130. Gdy odejmiemy od 480 – 130 to nam zostaje 350 na okres sędziów. Nie 450 jak w Dziejach Ap. tylko 350, bo mówi stało się roku 480 od wyjścia synów z ziemi egipskiej do budowy świątyni przez Salomona (w 4 roku jego królowania). Gdy dodaliśmy 40 lat podróż po puszczy + 6 lat podziału ziemi + 40 lat Saula + 40 lat Dawida + 4 rok Salomona to razem 130. Odjąć od 480 130 i zostaje 350. Czyli na okres sędziów zostałoby 350 i dlatego br. Russell widząc tak jawny dowód z Dziejów Ap. ze słów Ap. Pawła („Przez około 450 lat dawał im sędziów”). Czyli nie 350 lat tylko 450 lat, czyli wobec tego w tym miejscu mówi „stało się roku 580, a nie 480 od wyjścia Izraela z ziemi egipskiej” i stąd rozważyliśmy drodzy 12, najciekawszy dowód wydarzeń, co Pan czyni w tym 1000-leciu od jego wtórej obecności, od roku 1874 do 2874. W dwóch głównych urzędach jako Żniwiarz w pracy swej dla ludu Bożego w Paruzji, Epifanii a jako król w Paruzji, Epifanii, Apokalipsie, Bazylei nie tylko do ludu Bożego, ale do szatana i całego świata ludzkości. Jesteśmy bardzo wdzięczni Ojcu niebiańskiemu, że poznaliśmy, co Pan czyni w czasie swej wtórej obecności. W którym miejscu my dziś stoimy. W tej Epifanii w szerszym znaczeniu tego słowa, która trwa od jesieni 1954 r. az do upadku król. Szatana z końcem anarchii. Wiem, że Pan ma działalność w budowie Obozu Epifanii, który będzie się składał z milionów rzesz ludzi z pogan i z Żydów i obecna klasa ludu Bożego poświęcona POE i MG, którzy już nie są liczni liczebnie mają zakończyć swoją pielgrzymkę i dopiero Bazylea, Królestwo Naszego Pana, w pełni będzie miało swoje urzędowanie do świata ludzkości. Stąd przestroga jaką daje nam Ezechiela 9 rozdział, bo trzeba sobie jeszcze właśnie powtórzyć, bo jest ona bardzo ważna. Ezechiela, 9 rozdział, ma tylko 11 wierszy:

Przestroga dla nas jako ludu Bożego jest bardzo poważna

Eze 9:1-11 bg „(1) Potem zawołał, [Bóg – głos Pański] gdziem ja słyszał, głosem wielkim, mówiąc: Hetmani, nastąpcie na to miasto, mając każdy broń swoję ku zabijaniu w ręce swej. (2) A oto sześć mężów przyszło drogą ku bramie wyższej, która patrzy na północy, i miał każdy broń swoję ku wytraceniu w ręce swej; ale mąż jeden był w pośród nich odziany szatą lnianą, a kałamarz pisarski przy biodrach jego; i przyszedłszy stanęli u ołtarza miedzianego. [tych sześciu z bronią i ten z szatą lnianą i kałamarzem pisarskim] (3) A chwała Boga Izraelskiego zstąpiła była z Cherubina, na którym była, do progu domu, i zawołała na męża onego odzianego szatą lnianą, przy którego biodrach był kałamarz pisarski. (4) I rzekł Pan do niego: Przejdź przez pośrodek miasta, przez pośrodek Jeruzalemu, a uczyń znak na czołach mężów, którzy wzdychają i narzekają nad wszystkimi obrzydliwościami, które się dzieją w pośród niego. (5) A onym [tym sześciu z bronią ku zabijaniu] rzekł, gdziem ja słyszał: Idźcie po mieście za nim; a zabijajcie; [Bóg nakazał im zabijać] niech nie folguje oko wasze, ani się zmiłujcie. (6) Starca, młodzieńca, i pannę, i maluczkich, i niewiasty wybijcie do szczętu; ale do żadnego męża, na którymby był znak, nie przystępujcie, od świątnicy mojej poczniecie. A tak poczęli od onych mężów starszych, którzy byli przed domem Pańskim; (7) (Bo im był rzekł: Splugawcie ten dom, a napełnijcie sieni pobitymi; idźcież.) A wyszedłszy zabijali w mieście. (8) A gdy ich pozabijali, a jam pozostał, tedym padł na oblicze moje, i zawołałem a rzekłem: Ach panujący Panie! izali ty wytracisz wszystek ostatek Izraelski, wylewając popędliwość swoję na Jeruzalem? (9) I rzekł do mnie: Nieprawość domu Izraelskiego i Judzkiego nader jest bardzo wielka, i napełniona jest ziemia krwią, a miasto pełne jest przewrotności; bo mówili: Pan tę ziemię opuścił, a Pan nie widzi nas. (10) Przetoż i Ja toż uczynię, nie sfolguje oko moje, ani się zmiłuję, drogę ich na głowę ich obrócę. (11) A oto mąż on odziany szatą lnianą, przy którego biodrach był kałamarz, oznajmił to mówiąc: Uczyniłem tak, jakoś mi rozkazał.”

Co oznaczają tych sześciu mężów z bronią ku zabijaniu i kogo symbolizują, a kogo ten mąż w szacie lnianej, któremu Bóg polecił iść i robić znak wszystkim wzdychającym i ci co mieli znak na czole tego atramentu, bo kałamarz pisarski, a w kałamarzu jest atrament ten mąż w szacie lniane i robił znak atramentem dla tych wzdychających. I ci mieli znak tego atramentu na czole tych sześciu mężów z bronią nie mieli prawa dostępu, a mówi kto nie ma znaku bijcie nikogo nie oszczędzając. Mąż w szacie lnianej to lud Boży pod przewodnictwem brata Russella. Brat Russell jest tu szczególnie podkreślony. W czym? Po pierwsze – bo ten mąż był w szacie lnianej przepasany (pas: symbol sługi); kałamarz przy jego biodrach – symbol literatury prawdy (6 tomów, książka pytań, Strażnice) to jest kałamarz, a atrament w kałamarzu to zawartość prawdy w tej literaturze i mówi: „idź, rób znak”, czyli lud Boży w paruzji pod przewodnictwem br. Russella głosili prawdę i ta prawda była tym znakiem na czole, aby uwolnić lud Boży z błędów papiesko-protestanckich: trójcy, piekła, duszy nieśmiertelnej. Kiedy już wiemy, że ten mąż, co ciekawe w wierszu 11, ten mąż zdał raport Panu – „uczyniłem tak, jakoś mi rozkazał”. I brat Russell pokazał, że jest pokazany w tym mężu, umierając w wagonie pulmanowskim dzień przed śmiercią życzył sobie, aby mu Sturgeon towarzysz zrobił togę włoską. Był on bardzo zakłopotany, ponieważ po pierwsze nie jest krawcem, nie ma maszyny do szycia, nie ma materiału, a br. Russell sobie zażądał przed śmiercią togę włoską, no i gdy spostrzegł br Russell, że Sturgeon jest zakłopotany mówi tak do niego: „nie wiesz jak to zrobić?” Mówi: „nie wiem”. A on mówi: „pozwól, pomóż mi wstać”, bo br. Russell był bardzo słaby. Mówi: pomóż mi wstać, weź dwa prześcieradła czyste, jedno przywiąż z przodu mnie a drugie z tyłu, oto spinki są i pospinaj mi na ramionach pod pachami te dwa prześcieradła, a gdy mu tak uczynił to wtenczas swój wzrok niebo uniósł brat Russell, stojąc dał raport Panu – „uczyniłem tak, jakoś mi rozkazał”. Pod moim urzędem kościół został skompletowany, wszyscy otrzymali znak na czołach, co potwierdza Objawienie 7 rozdział: 144 tysiące, bo pieczęć Boga żywego z Obj. 7 a znak na czole atramentu z Ezechiela to jest prawda na czasie, którą otrzymali członkowie kościoła, że nikt nie pozostać w Babilonie, wszyscy otrzymali ten znak. Pod urzędem br. Russella, brat Russell zdał ten raport. Klasa moja skończona. Tych 5 mężów z bronią ku zabijaniu byli czynni za życia brata Russella. Bo było 5 przesiewań pod przewodnictwem tych 5 mężów z bronią ku zabijaniu. Jakie to było 5 przesiewań i kto był przywódcą tych 5 przesiewań?

1 – przeciwko okupowi, wodzem Barbour

2 – niewiara, wodzem drugiego przesiewania Paton

3 – kombinacjonizm, wodzem był von Zech (pielgrzym)

4 – reformizm, wodzem czwartego przesiewania żona br. Russella

5 – kontradykcjonizm, aż trzech wodzów w 5 przesiewaniu: Willemson, McPhail, Hanninges

Czyli 5 przesiewań w Paruzji to było 5 mężów z bronią ku zabijaniu, a 6-te działa przez całą epifanię po śmierci br. Russella aż do upadku Król Szatana i dlatego wszyscy kombinatorzy występujący przeciwko naukom jakie Pan dał przez br Russella, który robił znak na czole, kto nie ma prawd, jakie Pan dał przez Pana Russella, jest pokonywany przez rewolucjonistów, przesiewaczy w Epifanii. I br. Rice ze swoją skombinowaną chronologią należy jako jeden z nich do szóstego męża z bronią ku zabijaniu. Jeżeli chcemy być bezpiecznymi, obyśmy nie ulegli przesiewaczom, to trzeba studiować Prawdę, mieć ten znak na czole. Nauki wiernego sługi br. Russella – 6 tomów, bo prawda Epifanii jest oparta na fundamencie nauk br Russella. A więc zrozumiałość tej większej nauki, trzeba mieć podstawę prawdy paruzyjnej, tego znaku, atramentu na czole. Stąd, obyśmy byli zabezpieczeni. Przyjmijmy tę przestrogę. Badajmy prawdy paruzyjne, które są podstawą prawd epifanicznych. 6 tomów, Strażnice, książkę pytań i odpowiedzi brata Russella. To wtenczas prawdy epifaniczne dalej postępujące będą nam pomocne odnieść zwycięstwo nie dać się pobić przesiewaczom. Dlatego rozważyliśmy 12 dowodów i ten 12 najkonkretniejszy podaje nam czasy i chwile, w których żyjemy, aż do obalenia królestwa szatana w pracy jako Żniwiarz Pan i potem w Bazylei gdy już Pan na całym świecie ludzkości jako król poczynając z szatanem, upadłymi aniołami, obalenie jego imperium, a w jego ziemskiej fazie królestwa da szansę naprawy świata ludzkości.

Niech te zastanowienia o chronologii, zostanie nam jeszcze jedna część, to będzie Boska pieczęć na chronologii brata Russella i pojaśnieniach br. Johnsona, to będzie zakończenie naszej tematyki o chronologii biblijnej. Pieczęć, czyli to będą dowody jakby od Boga, potwierdzające prawdziwość wyliczenia chronologii br Russella. Za te części, cośmy 12 dowodów, które Pan dawał przez br Russella z pojaśnieniem przez br Johnsona mogliśmy ujrzeć kombinacyjną chronologię Rice’a i te inne chronologie oprócz Rice’a, obyśmy byli Bogu wdzięczni za tę chronologię, którą mamy w 2 tomie br. Russella i pojaśnienia przez br. Johnsona, a wtenczas te wszelkie kombinacje, spekulacje różnych rewolucjonistów, przesiewaczy, kombinatorów nie dotkną nas, bo będziemy mieli ten znak atramentu, tę prawdę opanowaną. Ojcu niebiańskiemu Bogu Jehowie i naszemu Panu, Mistrzowi, Obecnemu Królowi i Żeńcowi chwała i cześć za pracę na naszą korzyść na obalenie królestwa szatana i jak przyjdzie czas dla całej ludzkości: chwalebna chwila po zmartwychwstaniu proroków. Cieszmy się z tej prawdy, utrwalajmy sobie te prawdy, trwajmy silnie i twardo w prawdach, jakie Pan dał przez wiernego sługę br. Russella i posłannika Epifanii i zwycięstwa w poświęceniu życzę wam wszystkim, sam pragnę, na tym kończę.

Rozumiemy, że to jest sposób zamierzony od samego początku. Ojciec Niebiański uczynił człowieka królem ziemi. Bóg ukoronował człowieka chwałą i czcią i postawił go nad dziełem swoich rąk (Psalm 8:5–7; Hebrajczyków 2:7). Jego zamiarem nie jest wieczne trzymanie ludzi pod działaniem żelaznej laski. Laska będzie jedynie dla tymczasowej służby, dla rzeczywistego rozwoju człowieka, tak aby ludzkość mogła powrócić do pełni błogosławieństw swych pierwotnych przywilejów jako królów na ziemi.

Widzimy, że królestwo naszego Pana będzie inne od jakiegokolwiek wcześniej ustanowionego. Nasza służba w królestwie Chrystusa będzie tożsamą z Jego służbą. Będziemy współdziałać z Nim w podnoszeniu ludzkości. Jaki wspaniały jest nasz przywilej służenia Najwyższemu Bogu nie tylko w tym życiu, lecz także w bliskim już Królestwie na ziemi w celu przywrócenia do łask rodzaju ludzkiego, a następnie przez całą wieczność sposobami jakie będą objawione!

____
Źródło: TP nr 462, s. 5

NOTATKI: 

Można powiedzieć, że wszystko zaczęło się od słów apostoła Pawła, który stwierdził, że Jezus zmartwychwstał jako pierwszy. Wydało mi się to dziwne, bo przecież wiemy też z ewangelii o zmartwychwstaniu Łazarza, młodzieńca z Nain i córki Jaira.

Postanowiłem zbadać temat dokładniej i okazało się, że kiedy mowa była o zmartwychwstaniu Jezusa to w grece biblijnej użyte zostało słowo „anastasis”, ale kiedy mowa była o zmartwychwstaniu Łazarza czy córki Jaira to greka biblijna używała całkiem innego słowa „egersis”.

Dlatego w tytule pojawiło się rozróżnienie: wskrzeszenie (od greckiego słowa „egersis”) i zmartwychwstanie (od greckiego słowa „anastasis”) niesprawiedliwych. Trzeba jakoś podkreślić to, że te dwa greckie zwroty nie oznaczają tego samego.

Biblijne wskrzeszenie (egersis) to przywrócenie procesów życiowych, obudzenie umarłych, nie wymaga to niczego od nich. Ono w stu procentach opiera się na Bożej łasce i na krwi Pana Jezusa przelanej za wszystkich ludzi. To jest właśnie gr. „egersis”, wskrzeszenie, którego dostąpią wszyscy. W słowach Jezusa w Ewangelii wg Jana 5:28 to wskrzeszenie zostało określone nieco inaczej, jako „usłyszenie [przez umarłych] głosu Syna Człowieczego”: Jana 5:28„Nie dziwcie się temu, bo nadchodzi godzina, w której wszyscy, którzy są w grobach, usłyszą jego głos [czyli wszyscy zostaną „egersis” – zostaną wskrzeszeni, by to usłyszeć]; i ci, którzy dobrze czynili wyjdą na zmartwychwstanie życia [tutaj mamy już gr. anastasis], ale ci, którzy źle czynili, na zmartwychwstanie sądu.” [też gr. anastasis]

Zmartwychwstanie, greckie „anastasis”, oznacza powstanie do doskonałości, podniesienie pod każdym względem. I tego zmartwychwstania tylko niektórzy ostatecznie staną się godni. Będzie to wymagało osobistej pracy i przyjęcia Bożej łaski. Chętni mogą o tym przeczytać w Ewangelii wg Łukasza 20:34.

W tytule wykładu była mowa o zmartwychwstaniu niesprawiedliwych, bo są w Biblii wersety, które dają nadzieję, że duża liczba niesprawiedliwych z tego życia będzie mogła osiągnąć „anastasis”, podniesienie swojego upadłego stanu i w końcu życie wieczne, pod panowaniem Jezusa w Jego tysiącletnim Królestwie.

W Ewangelii wg Jana 5:29 ta nadzieja jest np. nazwana zmartwychwstaniem sądu. Inaczej możemy to określić powstawaniem przez pewien proces przyprowadzający ludzi do dobrego postępowania i w ten sposób do życia wiecznego. Szeroko omówiłem to w pierwszym wykładzie. Na wiele pytań odpowiedziałem też w pierwszej części Q & A czyli w odpowiedziach na pytania.

—
Zobacz też: 
– Wskrzeszenie i zmartwychwstanie niesprawiedliwych, część 1: wykład
– Wskrzeszenie i zmartwychwstanie niesprawiedliwych, część 2: QA (1/2)
—

Dziś obiecany ciąg dalszy pytań i odpowiedzi.

Pytanie 1: Dlaczego tyle czasu poświęcasz tej sprawie, czy nie lepiej głosić Jezusa, a resztę pozostawić Bogu?

Z wielu powodów myślę, że to ważny temat. Pismo Święte nazywa Boga Ojca „Bogiem wszelkiej pociechy”. Jednak wiele grup chrześcijańskich nie znajduje żadnej wyraźnej pociechy dla osób, które umarły jako niewierzące, dla ludów, które nie poznały Jezusa, dla dzieci, który umarłe zbyt małe, by poznać Jezusa. Znam historie, gdy odbierano ludziom nadzieje na przyszłość ich bliskich, którzy popełnili samobójstwo, którzy zmarli w wyniku jakiegoś nałogu, którego nie byli w stanie pokonać i inne podobnie historie. Dla większości systemów wierzeń obecnych w chrześcijaństwie nie ma dla takich osób nadziei.

Jednak Biblia zawiera wersety mówiące wprost, że Jezus Chrystus umarł, aby odkupić wszystkich ludzi i aby każdemu dać pełną możliwość poznania prawdy i pełną szansę zdobycia życia wiecznego. Dla mnie bardzo pocieszający jest choćby fragment z 1 Listu do Tymoteusza 2:4. Święty Paweł napisał, że „Bóg postanowił, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy”. Ten fragment szeroko omawiam w nagraniu pt. „Dobra wiadomość”. Myślę, że lepsze poznanie charakteru Boga Ojca i filozofii zbawienia w Jezusie Chrystusie sprawia, że Bóg jest bardziej wychwalany i mniej zniesławiany.

Nawet ludzie niewierzący potrafią stwierdzić, że choć nie potrafią dzisiaj uwierzyć to cieszyliby się, gdyby taka była prawda. A ja widzę w Biblii wyraźnie, że nadzieja dla ludzi niezbawionych w tym życiu nadal istnieje.

Pytanie 2: Kim są „niesprawiedliwi”?

Dzisiaj pytania są bardziej techniczne i mniej opisowe. Przeczytajmy Dzieje Ap. 24:15 – „Mam w Bogu nadzieję, którą i oni podzielają, że nastąpi kiedyś zmartwychwstanie sprawiedliwych i niesprawiedliwych.”

W grece mamy tutaj „anastasis”, a więc nastąpi podniesienie z upadku przynajmniej niektórych niesprawiedliwych. Ale kim są „niesprawiedliwi”?

Według Listu do Rzymian 3:10 – „Nie ma sprawiedliwego – ani jednego!”. Ta Boska perspektywa widoczna jest też u proroka Izajasza, który w rozdziale 64, werset 6, stwierdza to bardzo dosadnie: „My wszyscy jesteśmy jak nieczyści, a wszystkie nasze sprawiedliwości są jak splamiona szata”.

Z Boskiego punktu widzenia wszyscy ludzie są pod dziedzicznym wyrokiem śmierci i wszyscy jesteśmy mniej lub bardziej skażeni grzechem. Dlatego Pismo Święte stwierdza, że nikt nie usprawiedliwi się swoimi uczynkami, „własną sprawiedliwością” i nie wykupi przed Bogiem ani siebie, ani swojego przyjaciela. Z tego powodu potrzebny był Jezus, doskonały człowiek, który pojawił się na świecie w cudowny sposób i który – sam będąc sprawiedliwy – zdecydował się umrzeć za nasze grzechy.

Według Listu do Rzymian (5:1) człowiek wierzący w Jezusa Chrystusa jak swojego zbawiciela staje się usprawiedliwiony z wiary. Znaczy to, że Bóg patrzy na taką osobę jako na czystą, ponieważ jej grzechy są zakryte. To Jezus wykonał sprawiedliwość i umarł, ale nie za własne grzechy, tylko za nasze. Izajasz znowu pięknie to opisuje. Znowu nawiązuje do pewnego ubrania, do nowej szaty, którą może założyć człowiek wierzący. Izaj. 61:10 – „Ogromnie się weselę w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości”. Ten płaszcz to usprawiedliwienie od Boga, które zapewnić może to, że Jezus Chrystus był wierny. Ale ubiera go tylko ten, kto wierzy.

Pyt 3: Czy „niesprawiedliwi” zmartwychwstaną i pozostaną niesprawiedliwi?

Oczywiście, że nie. Kiedy apostoł Paweł mówi, że będzie „zmartwychwstanie niesprawiedliwych”, to znaczy to, że wszyscy niesprawiedliwi, którzy będą chcieli zmartwychwstać, będą musieli podnieść się do doskonałego stanu. Nie zrobią tego oczywiście sami, bo tylko Jezus Chrystus przez odkupienie i przez swojego panowanie na ziemi będzie ich mógł to tego poprowadzić.

„Zmartwychwstanie niesprawiedliwych” znaczy, że cała ludzkość będzie miała zapewnioną przez Boga możliwość powstania, gr. anastasis. Jak wiemy z Ewangelii Jana tylko „sprawiedliwi” powstaną od razu do życia. Sprawiedliwi czyli ci, którzy w tym życiu przyjęli białą szatę sprawiedliwości Chrystusowej i starali się być wierni aż do śmierci. Oni w przyszłości nie mają przechodzić sądu z całym światem, bo przeszli taki sąd (czyli taką przemianę) już w tym życiu. Mają być oni używani przez Boga w błogosławieniu wszystkich narodów ziemi. Są oni potomstwem Abrahama razem ze swoim Panem, a to znaczy, że razem z Panem Jezusem będą oni błogosławić wszystkie narody ziemi, bo to była jedna z obietnic danych potomstwu Abrahama.

O innych ludziach wiemy tyle, że wyjdą z grobów i dojdą do poznania prawdy. Wiemy, że będą błogosławieni (czyli uszczęśliwiani). Jednak nie będą uszcześliwiani na siłę. To czy zechcą i czy będą posłuszni Bogu, by zdobyć doskonałe życie i to na wieczność, no, to już zależeć będzie od każdej osoby, bo każdy na tym sądzie odpowie sam za siebie. Będzie można wybrać dobro i życie, albo zło i śmierć.

Pytanie 4: Czy są dowody, że niesprawiedliwi będą wskrzeszani w czasie tysiącletniego królowania Jezusa, a nie dopiero po nim?

Dowodzi tego wiele fragmentów Pisma Świętego. Psalm 86:9 w odniesieniu do królowania Jezusa mówi, że „wszystkie narody, które [Bóg] stworzył, przybędą i pokłonią się przed Bożym obliczem”. Oczywiście, wiele z tych narodów już od dawna nie istnieje jak choćby mieszkańcy biblijnej Sodomy i Gomory czy narody kananejskie. A jednak, jeśli ci ludzie też są objęci zwrotem „wszystkie narody”, to muszą być najpierw przywróceni z grobów, żeby przyjść i oddawać pokłon Bogu.

Ks. Objawienia też wiele razy stwierdza, że wierni będą królować z Chrystusem przez 1000 lat, a także, że będzie to królowanie nad narodami, które wcześniej były niewierzące. Jak już mówiłem w obietnicy danej Abrahamowi i jego potomstwu, którym jest Chrystus i jego wierni, Bóg obiecuje, że błogosławieństwa ze strony wiernych spłyną w końcu na wszystkie narody ziemi. Apostoł Paweł w Liście do Filipian 2:10 napisał: „Na imię Jezusa zegnie się każde kolano na niebie, na ziemi i pod ziemią, a każdy język będzie wyznawał, że Jezus Chrysus jest Panem ku chwale Boga Ojca.” Na pewno takie oddanie chwały Jezusowi i wyznawanie Jego imienia przez wszystkich – łącznie z tymi „pod ziemią” (a są to zmarli) – oznacza najpierw wyprowadzenie ich z grobów, obudzenie z martwych.

Inny wyraźny dowód, że wskrzeszenie umarłych będzie miało miejsce w czasie panowania Chrystusa, a nie po nim, znaleźć można w Liście do Rzymian 14:9, gdzie czytamy: „Po to bowiem Chrystus umarł i ożył, aby i nad umarłymi, i nad żywymi zapanować”. Oczywiście, umarli muszą być najpierw wskrzeszeni, by mógł nad nimi panować. A panować będzie w czasie tysiącleniego królestwa.

Dalej można przytoczyć 2 List do Tymoteusza 4:1 – „Ja więc uroczyście zaświadczam [to] przed obliczem Boga i Pana Jezusa Chrystusa, który będzie sądzić żywych i martwych, podczas Jego pojawienia się i Jego Królestwa”. Znów, osądzenie martwych lub umarłych w Królestwie musi być poprzedzone ich wskrzeszeniem, oni będą obecni na swoim procesie sądowym.

Pytanie 5: Dlaczego podważasz, że po tysiącleciu zmartwychwzbudzeni zostaną niesprawiedliwi?

Jedyny fragment, który mógłby wskazywać na wskrzeszenie niesprawiedliwych już po tysiącleciu to fragment z Obj.20:5, że „inni umarli nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat”. Podałem już w poprzednich nagraniach przekonujące argumenty, że ten fragment jest dopiskiem. W poprzednim nagraniu podałem link do wykładu, który w całości omawia tę sprawę. Chcę jednak powiedzieć coś dla tych, którzy nie są przekonani lub którzy nawet są przekonani, że te słowa należą do Biblii.

Pamiętajcie, że nawet jeśli tak jest i okaże się, że słowa: „inni umarli nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat” to natchniony tekst Słowa Bożego, to jeszcze nie mówi, że ci „inni umarli” czyli „niesprawiedliwi” mają być wskrzeszeni po tysiącleciu. Przede wszystkim słowo „ożyli” jest tutaj tłumaczeniem gr. słowa „anastasis”, a nie „egersis”. Inaczej mówiąc nie chodzi o samo wskrzeszenie (bo to znaczy słowo „egersis”), ale o podniesienie ludzkości (bo to znaczy słowo „anastasis”). W odniesieniu do „niesprawiedliwych” znaczy to podniesienie kogoś do takiego stanu, jaki stracił Adam czyli do stanu doskonałego, bezgrzesznego człowieka. Oczywiście takie „anastasis” czyli takie „z-martwych-wstawanie” będzie długim procesem i będzie to zależało od posłuszeństwa i wierności każdej osoby. Skoro tak, to ci niesprawiedliwi, ci „inni umarli” z tego wersetu, osiągną tę doskonałość i zmartwychwstanie „anastasis” dopiero po zakończeniu się tysiąca lat sądu lub królowania Chrystusa. I faktycznie, „niesprawiedliwi nie ożyją aż się dopełni tysiąc lat”, tzn. nie odzyskają w pełni utraconego życia i nie uświęcą swoich charakterów, dopóki nie skończy się tysiąc lat restytucji, królowania lub sądu (bo są to w Biblii synonimy).

To nie zmienia faktu, że nadal uważam te słowa z Obj. 20:5 za dopisek, ponieważ nie ma ich w najpewniejszych rękopisach i we wczesnych tłumaczeniach Biblii. Daje to jednak odpowiedź dla tych, którzy takiej odpowiedzi potrzebują.

Pytanie 6 – jak pogodzisz nadzieję dla wszystkich z przypowieścią o bogaczu i łazarzu?

Pytający dobrze określił ten fragment Nowego Testamentu jako przypowieść. Szeroko omówiłem przypowiesć o bogaczu i łazarzu w serii „Czy Jezus nauczał o pośmiertnych cierpieniach”. Zwróćmy jednak uwagę na to, że przypowieści w Biblii bardzo często są alegoriami. W Księdze Sedziów mamy przypowieść o drzewach, które wybierają sobie króla i po długich rozmowach wybierają na króla oset. Chodziło tu o politykę starożytnego Izraela i nikt nie używa tego fragmentu Biblii na dowód, że drzewa i inne rośliny podejmują między sobą polityczne rozgrywki. Taką samą alegorią jest dolina suchych kości z Księgi Ezechiela, a w Nowym Testamencie właśnie przypowieść o bogaczu i łazarzu.

Są to alegorie, a co to jest jest alegoria w Biblii, to tłumaczy nam słownik Diaglotta: „alegoria biblijna to symboliczna wypowiedź… powszechnie używana wśród narodów wschodnich do zilustrowania jakiejś zasady lub doktryny”. Biblia wyraźnie określa, że umarli są nieświadomi, że umarli symbolicznie mówiąc „zasnęli”, że nie ma już dla nich żadnego działania ani myślenia i doświadczania, a więc także cierpienia. Wiemy choćby z Księgi Ezechiela, że to cała dusza, cała istota umiera, a nie tylko ciało. Przypowieść o bogaczu i łazarzu mówi więc o czymś innym, to symboliczna wypowiedź i naprawdę zachęcam do wysłuchania nagrania z opisu, bo znaczenie tej przypowieści jest nie tylko ciekawe, ale też ważne dla Boskiego planu zbawienia opisanego w Biblii.

Pytanie 7 – Czy nawrócenie na łożu śmierci coś daje, czy jest za to jakaś nagroda lub korzyść z tego?

Wielu chrześcijan niezbyt dobrze te sprawę przedstawia. Myślą oni, że nawróceni (nawet na łożu śmierci) pójdą do nieba, gdzie mieszka Bóg i będą z nim królować, a nienawróceni pójdą na wieczne męki do piekła. Przez taki pogląd tacy chrześcijanie dochodzą do różnych skrajnych interpretacji Pisma Świętego. Dobry przykład to scena, w której Pan Jezus obiecuje pokutującemu złoczyńcy na krzyżu, że będzie z nim w raju. To jak to w końcu będzie? Powinniśmy najpierw rozważyć czym jest raj.

Słowo „raj” oznacza „zachwycający ogród, park albo teren rekreacji”. Ogród Eden był to raj, w którym mieszkał człowiek, zanim sprzeciwił się Boskiemu prawu. Z powodu nieposłuszeństwa stracił ten raj. Kiedy ludzie powrócą do harmonii z Bogiem, gdy będą posłuszni królowi, którym będzie Jezus, to jak zapowiada Księga Ezechiela 36:35 – „Ziemia znowu stanie się jako ogród Eden”. Dojdzie do restytucji czyli do przywrócenia ludzkości do tego utraconego, rajskiego stanu. Jak mówi Izajasz, rozdział 35: „Będzie się weselić z tego pustkowie i spieczona ziemia, pustynia rozraduje się i zakwitnie jak róża”. Opis ten mówi przede wszystkim jacy szczęśliwi będą ludzie gdy raj zostanie przywrócony. Mówi też coś o samej ziemi.

Ale kiedy to się stanie? Będzie to miało miejsce, gdy nasz Pan Jezus Chrystus „przyjdzie do swojego Królestwa”.

Oto właśnie prosił dobry łotr. W Ewangelii Łukasza 23:42 czytamy słowa łotra: „Wspomnij na mnie, Jezu, gdy przyjdziesz do swego Królestwa”. Nasz Pan przyjdzie do swego Królestwa podczas swojej drugiej obecności na Ziemi, podczas tak zwanej Paruzji. Jezus nie poszedł do raju tego dnia, gdy był ukrzyżowany. Poszedł do grobu, do hadesu, jak mówi Pismo Święte i został wskrzeszony trzeciego dnia. Dlatego właśnie prawidłowe tłumaczenie odpowiedzi Jezusa to: „Zaprawdę powiadam tobie dziś, będziesz ze mną w raju.” Mówię ci teraz, w tej wyjątkowej chwili, że kiedy powrócę i ustanowię Królestwo Boże na ziemi, to i ty się w nim znajdziesz.

Taka była nadzieja tego człowieka i na pewno nawrócenie krótko przed śmiercią dało mu pokój i nadzieję. Daje to też dobry kierunek, w którym będzie można pójść dalej w czasie panowania Jezusa. Jest to naprawdę dużo, ale nie powinniśmy z tego powodu tracić nadziei dla innych. Jeśli nasi bliscy umarli, a nie zdążyli lub nie chcieli się nawrócić, to nie znaczy, że nie zostaną wskrzeszeni. Nie musimy tracić nadziei, ponieważ Jezus Chrystus obiecał, że „jeśli zostanie ukrzyżowany to pociągnie wszystkich do siebie”. I tutaj znowu odsyłam do dwóch nagrań: #1 Łotr w raju i #2 Pociągnę wszystkich do siebie.

Pytanie 8 – Czy każdy będzie miał te tysiąc lat naprawy? Ile lat będzie trwała taka indywidualna próba dla poszczególnych osób?

Plan Boga jest taki, by przez śmierć Jezusa dokonać uwolnienia całej ludzkości od potępienia w naszym ojcu Adamie. Można ogólnie powiedzieć, że tysiąc lat panowania Chrystusa jest przeznaczone na pełne powstanie ludzkości, ale to przyszłość pokaże ilu skorzysta z tej szansy. Jeśli ktoś umrze w tysiącleciu lub przy jego końcu to umrze z powodu własnych, świadomych grzechów i z braku osobistej reformy, a nie z powodu grzechu kogoś innego. Pismo Święte mówi, że w czasach panowania Mesjasza uparty stuletni grzesznik zostanie całkowicie odcięty od życia. Prorok Izajasz stwierdza, że grzesznik taki będzie zaledwie chłopcem w porównaniu z tym, kim mógłby się stać, gdyby korzystał z dostępnych wtedy możliwości. Przeczytajmy Księgę Izajasza 65:20 – „Umrze bowiem jak młodzieniec ten, kto przeżyje tylko sto lat, gdyż grzesznik w wieku stu lat będzie przeklęty.”

Ci, którzy nie będą korzystali z błogosławieństw sami poniosą tego karę. Tylko dobrowolne, osobiste odrzucenie Boga i Jego miłosierdzia w Chrystusie może skazać kogoś na całkowite zniszczenie. Każdy jednak otrzyma najpierw pełne pouczenie o Bożej prawdzie i dokładne zrozumienie Bożych zasad. Potem każdy otrzyma czas próbowania i karania, a także wiele dalszych pomocy i pouczeń.

Dopiero wtedy wydany zostanie wyrok, bez względu na to, czy ktoś przeżyje tylko sto lat, czy więcej lub czy może przeżyje do końca tego tysiąca lat, ale w stanie pewnej hipokryzji. Ostatecznie każdy będzie sprawdzony w 100%, sprawdzone będzie każde serce, a życie wieczne otrzymają tylko ludzie pełni szczerości i miłości do Boga i bliźniego. Każdy jednak otrzyma swoją szansę.

Pytanie 9 – Skoro sa takie złe warunki klimatyczne na ziemi to w jaki sposób ludzie będą żyli aż tak długo jak tysiąc lat albo nawet wiecznie na ziemi?

Dzieje Apostolskie 3:20 i 21 mówią na temat „czasów wytchnienia”, „czasów odnowienia wszystkich rzeczy”. Obejmuje to nie tylko ludzi, ale także otoczenie, podobnie jak upadek miał wpływ nie tylko na ludzi, ale też na środowisko i samą planetę. To samo czytaliśmy chociażby w Księdze Ezechiela o tym, że „ziemia znów stanie się jak ogród Eden”.

Spodziewam się, że w znany Bogu sposób obecny niedoskonały klimat i niedoskonałe warunki na ziemi ulegną zmianie. Planeta Ziemia została stworzona jako wieczne mieszkanie dla człowieka i pod rządami Jezusa będzie to znowu piękne i czyste miejsce. Pomyślmy tylko jak zmieniłaby się Ziemia już teraz, gdyby tylko pieniądze i praca nie były przeznaczone na wojnę, na niszczenie ludzi i niesprawiedliwy zysk najbogatszych, ale po to, by nakarmić głodnych, by oczyścić środowisko naturalne i mądrze edukować ludzi.

To już byłby prawie raj, a św. Paweł w 1 do Koryntian 2:9 napisał, że „Czego oko nie widziało ani ucho nie słyszało, ani nie wstąpiło do serca człowieka, to [właśnie] przygotował Bóg tym którzy go miłują”

Pyt. 10 – Jaką sektę reprezentujesz? Jakie grupy religijne nauczają w taki sposób?

Tak często bywa, że pewne poglądy, które nie cieszą się popularnością są określane mianem sekty. To przypomina mi scenę z ewangelii, kiedy Filip powiedział do Natanaela, że znalazł Mesjasza, Jezusa z Nazaretu, a Natanael zapytał go: „Czy może być z Nazaretu coś dobrego?”.

Było to uprzedzenie i takie uprzedzenie działa także dzisiaj. Najlepsza odpowiedź to właśnie to, co powiedział wtedy Filip. Ewangelia wg Jana 1:46 – „Chodź i zobacz”. Słuchaj nagrań, czytaj polecane artykuły i książki, i oceń przy otwartej Biblii, czy nauczanie to ma w niej podstawy czy nie ma.

Nie kładziemy nacisku na nasza grupę, nie prowadzimy też jakiejkolwiek agitacji, żeby inni do nas dołączali. Braćmi i siostrami w Chrystusie są dla nas ludzie nawróceni i wierzący w Jezusa Chrystusa jako swojego Zbawiciela i Pana. Mamy swoją stronę na YouTube’ie – Badacze Biblii Bydgoszcz i adres internetowy: www.badaczebiblii.pl, ale nie posiadamy monopolu na zbawienie i nie mamy też monopolu na prawdę. Chcemy tylko naśladować Jezusa i opowiadać ewangelię.

Jeśli chodzi o grupy religijne, które nauczają o zmartwychwstaniu niesprawiedliwych i są nam bliskie w tym nauczaniu, to są to w Polsce: Zrzeszenie Wolnych Badaczy Pisma Świętego, Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego i Świecki Ruch Misyjny „Epifania”. W każdej z tych społeczności można dowiedzieć się więcej na temat restytucji, chociaż żadnej z tych grup nie uważam za jedyną Bożą organizację lub jakiś wybrany kościół na ziemi i nie szukam takiej ani sam takiej nie zakładam. Dla mnie najważniejszy jest Bóg, Chrystus i Słowo Boże, a także osobista relacja z Bogiem i z Chrystusem. Jeśli istnieje do tego możliwości kontaktu z innymi wierzącymi w duchu wolności i miłości Chrystusowej, to jeszcze lepiej. Obojętnie jednak czy będzie w to wierzyło dużo czy mało osób, to jednak wierzę, że Boski plan zbawienia się wypełnia, a wskrzeszenie i zmartwychwstanie niesprawiedliwych to bardzo ważna część tego planu. Dziękuję wszystkim za uwagę.

Fragment Pisma Świętego, jaki rozważamy, często jest czytany tak, jak gdyby był jednym powiązanym ze sobą opisem, a nie kilkoma powtórzeniami, które upiększają temat.

Z powodu niewłaściwego odróżniania, niektórzy uważają, że „wielki biały tron” będzie ustanowiony po Wieku Tysiąclecia i po zniszczeniu szatana; w wyniku tego nie wiedzą dlaczego umarli powstają w tym czasie lub w jaki sposób mogą mieć próbę po Wieku Tysiąclecia, i ogólnie są w wielkim zamieszaniu.

W celu lepszego zilustrowania odrębności i harmonii każdego z tych obrazów przedstawiliśmy je w poniższej tabeli:

Uwaga: Tabela ilustruje główny akcent każdego obrazu. Brak wpisu pod „Małym Okresem” lub „Wiekami Chwały” oznacza po prostu, że okres ten nie jest omawiany w danym obrazie. 

SIEDEM OBRAZÓW Obj. 20-22

1. Obj. 20:1-3 …..Temat główny: Szatan związany na 1000 lat.
2. Obj. 20:4,5 …..Temat główny: Obalenie władz rządowych; Odpoczynek i panowanie świętych.
3. Obj. 20:6-10…..Temat główny: Błogosławione panowanie Chrystusa; Mały Okres: Rozwiązanie szatana; Próba ludzkości; Wieki Chwały: Usunięcie zła na wieki.
4. Obj. 20:11-15….Temat główny: Tron sprawiedliwości; Próba do życia dla świata; Mały Okres: Koniec próby świata; Wieki Chwały: Doskonała ludzkość żyje w wiecznym szczęściu.
5. Obj. 21:1-8……Temat główny: Święte miasto; Oblubienica; Bóg mieszka wśród ludzi; Zniesienie klątwy; Mały Okres: Zniszczenie złych; Wieki Chwały: Wierni odziedziczają nowy świat.
6. Obj. 21:19-27….Temat główny: Nowe Jeruzalem światłem narodów.
7. Obj. 22:1-3,17…..Temat główny: Rzeka wody żywota; Wieki Chwały: Śmierci już nie ma.

1. SZATAN ZWIĄZANY. ZŁO ZAHAMOWANE.

OBJ. 20:1-3

I widziałem Anioła zstępującego z nieba, mającego klucz od przepaści i łańcuch wielki w ręce swojej. I uchwycił smoka, węża onego starego, który jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat.

Pierwszy obraz pokazuje ograniczenie zła – a więc szatana, uosobienia złych zasad i praktyk w tym Wieku pokoju i błogosławieństwa. To oczywiście nam się wydaje słuszne, ponieważ porządek prawa sprawiedliwości oznacza ograniczenie dla niesprawiedliwości.

W zacytowanym wersecie widzimy anioła z kluczem do bezdennej „przepaści” oraz łańcuchem (greckie abussos, co dosłownie oznacza „dół bez głębi”, otchłań).

Klucz tego anioła przedstawia władzę, a łańcuch moc. Anioł jako posłannik Boga wskazuje nam, że Boska moc zostanie wprowadzona przez wyznaczonych przez Niego sług, którzy z Jego upoważnienia pokonają przeciwnika prawdy i prawości. W tym dziele wiązania z pewnością wystąpi wiele innych czynników, a jednym z najmocniejszych jest wzrost wiedzy. Mimo to, te wszystkie czynniki są razem pokazane w tym jednym posłanniku.

Wydaje się, iż ten obraz wskazuje na Jezusa Chrystusa i Jego Ciało, Kościół Pierworodnych jako na tego Jedynego, w którego ręku spoczywa władza wiązania zła i panowania nad nim: „Aby wiązali pętami królów ich, a szlachtę ich okowami żelaznymi; aby postąpili z nimi według prawa zapisanego. Tac jest sława wszystkich świętych jego” (Ps. 149:5-9). Język ten przypomina nam także o tym Jedynym, który oświadcza, iż ma te klucze (Obj. 1:18).

Zło będzie związane.

Obj. 11:16,17 pokazuje nam Jehowę ujmującego władzę. Czyni to w osobie swojego Syna, który jako Tysiącletni król będzie wykonywał wyroki Ojca. Uważamy, że sposób przejmowania przez naszego Pana Jego wielkiej władzy i wiązania zła różni się bardzo od ogólnych pojęć na ten temat. Prawda wiąże błąd, i na odwrót: te dwie rzeczy są sobie przeciwne. W obecnym wieku władzę sprawują moce ciemności i błędu, lecz pod panowaniem Chrystusa panować będzie światło i prawda.
Wierzymy, że ten nowy Władca już przyszedł. Tak jak wszystkie chwalebne i duchowe rzeczy, On jest widziany tylko przez oko wiary oświecone Słowem Bożym (polecamy bezpłatną ulotkę „Drugi Adwent Jezusa”).

Wiązanie trwa już od pewnego czasu. Zgodnie z Boską zasadą, „sąd zaczyna się od domu Bożego” (1 Piotra 4:17). Błędy i zło, czyli „diabeł w kościele”, muszą być związane, a prawda uwolniona najpierw pośród tych, którzy mienią się dziećmi światłości. Prawda – religijna i świecka – wyjdzie wtedy na zewnątrz do ogółu świata, obalając błędy w sprawiedliwości i demaskując złe rządy wśród ludzi światowych (dowodem na to obalenie apartheidu w Afryce Południowej). W ten sposób kościół i świat będą błogosławione, chociaż doświadczenie to przez jakiś czas dla obu może wydawać się klątwą.

Narzędzia tej zmiany.

Liczne są narzędzia używane w tym dziele: niektóre z nich to piękne i wypolerowane narzędzia z laboratorium Pana; niektóre to moralni i prawi niewierzący, uczciwi w swej niewierze; a niektóre to przynoszący hańbę Bogu i buntowniczy niewierzący, wszyscy na swój sposób i najczęściej nieświadomie pomagają usuwać błędy i przygotowywać miejsce dla prawdy.

Także między narodami Bóg przez Chrystusa, który powrócił, sprawi, że gniew ludzki będzie Go chwalił. Zadziwiający wzrost ruchów zawodowych i społecznych, walczących przy końcu XIX i na początku XX wieku o prawa oraz późniejszy szybki wzrost swobód osobistych, szczególnie w krajach zachodnich, położył podwaliny pod upadek społecznego porządku tego świata.

2. OBALENIE WŁADZ RZĄDOWYCH. ODPOCZYNEK I PANOWANIE ŚWIĘTYCH.

OBJ.20:4,5

I widziałem stolice, a usiedli na nich, i dany im jest sąd, i dusze pościnanych dla świadectwa Jezusowego, i dla słowa Bożego, i którzy się nie kłaniali bestii ani obrazowi jej, i nie przyjęli piętna jej na czoło swoje i na rękę swoją; i ożyli i królowali z Chrystusem tysiąc lat. A insi z umarłych nie ożyli, aż się skończyło tysiąc lat. Toć jest pierwsze zmartwychwstanie.

Ten obraz pokazuje przeniesienie władzy od niegodnych do godnych. Werset 4 mówi: „I widziałem stolice, a usiedli na nich, i dany im jest sąd”. Wielkie narodowe władze, organizacje polityczne, instytucje finansowe, nieprawne związki religijne – wszystkie one zajmowały w pewnym czasie stanowiska władzy („stolice”). Na ogół będą one potępione jako nie nadające się do sprawowania władzy: „i dany im [wydany na nich] jest sąd”.

„I widziałem … dusze [osoby] pościnanych dla świadectwa Jezusowego i dla słowa Bożego”. Nie chodzi tu o literalne ścięcie, lecz zgodnie z innymi figurami o ścięcie symboliczne. Figura ta ilustruje samozaparcie się klasy Kościoła, rezygnację z własnej „głowy” – własnej woli – i przyjęcie woli Boga wyrażonej w Chrystusie. A zatem obraz ten pokazuje w jaki sposób powstaje ta klasa. Ta wierna grupa wstępuje obecnie na królewski tron ze swym Panem, żyje i panuje z Nim przez okres Tysiąclecia (E 17, s.417,418).

Pokrewna perspektywa.

Z innego punktu widzenia i w kontekście dnia dzisiejszego widzimy, że w chrześcijaństwie jest wiele tak zwanych ciał: metodyści, prezbiterianie, baptyści itd. Każde ciało oczywiście potrzebuje głowy, zwierzchności, od której pochodzi rząd i prawa. Często nazywane są one konferencjami lub synodami.

Przy obecnym spadku wartości chrześcijańskich w głównych denominacjach podejrzewamy, że ci, którzy „świadczą dla Jezusa” przez zajęcie stanowiska przeciwnego bezbożnym wierzeniom i praktykom kościołów (takim jak lekceważenie Pisma Świętego jako natchnionego przez Boga czy wyświęcanie praktykujących homoseksualistów) będą traktowani tak jak opisano – „ścięci” – odcięci od głów tych kościołów. To jest zgodne z wersetem 4, który mówi, iż nie czcili oni bestii ani jej obrazu, i nie przyjęli jej piętna.

3. BŁOGOSŁAWIONE PANOWANIE CHRYSTUSA. KONIEC ZŁA.

OBJ. 20:6-10

Błogosławiony i święty, który ma część w pierwszym zmartwychwstaniu; albowiem nad tymi wtóra śmierć mocy nie ma; ale będą kapłanami Bożymi i Chrystusowymi, i będą z nim królować tysiąc lat. A gdy się skończy tysiąc lat, będzie rozwiązany szatan z ciemnicy swojej. I wynijdzie, aby zwodził narody, które są na czterech węgłach ziemi, Goga i Magoga, aby je zgromadził do bitwy; których liczba jest jako piasek morski. I wstąpili na szerokość ziemi i otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane. Ale zstąpił ogień od Boga z nieba i pożarł je. A diabeł, który je zwodził wrzucony jest w jezioro ognia i siarki, gdzie jest ona bestia, i fałszywy prorok; I będą męczeni we dnie i w nocy, na wieki wieków.

Ten fragment pokazuje świętość i szczęśliwość panującego wówczas Kościoła. Następną myśl nasuwa fakt, iż oni będą kapłanami do nauczania, jak również królami do rządzenia. Nie tylko będą się zajmować wprowadzaniem w życie Boskich praw, lecz uczyć i pomagać ludzkości, tak aby umożliwić jej zachowanie posłuszeństwa.

W czasie panowania Chrystusa cały rodzaj ludzki zostanie doprowadzony do znajomości prawdy (1 Tym. 2:4). Ujmując to inaczej, prawdziwe Światło oświeci każdego człowieka, który kiedykolwiek się narodził (Ew. Jana 1:9). Wszyscy zostaną doprowadzeni do poznania Chrystusa i do uznania władzy Chrystusa Jehowy. Każde kolano się ugnie i każdy język wyzna Ojca przez Syna (Fil. 2:9-11). Każdy naród, jaki kiedykolwiek istniał, przyjdzie i będzie Go czcił (Ps. 22:28; Obj. 15:4). Wszyscy ludzie będą błogosławieni sposobnością osiągnięcia ludzkiej doskonałości i wynikającego z tego doskonałego szczęścia w życiu wiecznym.

Doskonałość zdobywana etapami.

Po pokonaniu wszelkiego zła to królestwo na ziemi zostanie przekazane Bogu. Apostoł Paweł mówi o Chrystusie: „Bo on musi królować, póki by nie położył wszystkich nieprzyjaciół pod nogi jego. A ostatni nieprzyjaciel, który będzie zniszczony, jest śmierć” (1 Kor. 15:25,26). Zniesienie śmierci i jej wszystkich wstępnych faz choroby i cierpienia będzie stopniowym procesem; dopiero wtedy Chrystus przekaże Królestwo Ojcu.

„Mały czas”

Rzeczą godną odnotowania jest tutaj to, że chociaż wszyscy poddani Tysiącletniego Królestwa otrzymają pełną sposobność uzyskania doskonałości, wieczne życie będzie im udzielone dopiero po wypróbowaniu. Dlatego szatan, ten starodawny kusiciel, będzie rozwiązany „na mały czas”, w celu wypróbowania wierności rodzaju ludzkiego. Ta ostatnia próba zdecyduje czy posłuszeństwo ludzi jest zakorzenione w sercu, czy być może jest jedynie służeniem samemu sobie.

Jak zło będzie związane ograniczeniami Tysiącletniej władzy, tak odpowiednio zło zostanie uwolnione przez dozwolenie na to, by złe czyny przez pewien czas pozostawały bez kary, dokładnie tak, jak dzieje się to w obecnym wieku (Ps. 50:16-21; Mal. 3:15-18).

Mając pełną wolność wybierania dobra lub zła, postępowanie każdej jednostki objawi prawdziwe usposobienie serca. Spodziewamy się, że większość pozostanie wierna; w kontekście tamtej ery będą to święci. Wielu z tego licznego świata („jako piasku morskiego”) przyłączy się do buntu zła. Spadnie na nich kara „ognia” – sądu – i wszyscy oni zostaną wrzuceni do jeziora ognia i siarki. (Ogień reprezentuje sąd, ucisk, a siarka reprezentuje unicestwienie; żadne ludzkie życie nie jest odporne na płomienie siarki, stąd moc tego symbolu jako przedstawiającego unicestwienie). W ten sposób objawione zostaną dwie klasy (w.7-10).

„Ogień”

Ucisk i sąd, w które będą wrzuceni diabeł i jego naśladowcy, są tego samego rodzaju, do których przy końcu Wieku Ewangelii zostali wrzuceni bestia i fałszywy prorok. Uznajemy je za symbole reprezentujące nie rzeczywiste osoby, lecz systemy. Dla zrozumienia tego ustępu istotne jest dostrzeżenie tej różnicy. Jest powiedziane, że te systemy „żywcem” (to znaczy w trakcie swego działania) są wrzucane do tego samego jeziora ognia, ucisku i zniszczenia. Wierzymy, iż ogień ten rozpoczął się od czasu ucisku, począwszy od 1914 roku, wraz z rozpoczęciem pierwszej wojny światowej, która, jak zgadza się historia, była wydarzeniem na stałe zmieniającym oblicze społeczeństwa, szczególnie na Zachodzie.

Diabeł i jego naśladowcy będą „męczeni” we dnie i w nocy na wieki wieków; bardziej poprawnie: „aż” nastaną doskonałe wieki. To „męczenie” ma znaczenie dogłębnej analizy i oceny przez świat postępujący w kierunku świętości i porównujący swe doświadczenia pod panowaniem grzechu z doświadczeniami pod panowaniem sprawiedliwości.

Obecnym przykładem tego jest ponowna ocena traktowania czarnej ludności w latach handlu niewolnikami. Bardziej współczujące umysły „męczą” lub badają te praktyki. Greckie słowo basanizo w wersecie 10 zawiera myśl „badania kamieniem probierczym”. Doskonałe, prawe umysły przez całą wieczność będą rozmyślać o swych doświadczeniach w poprzednich wiekach zła i identyfikować się z Boskim osądem.

4. TRON SPRAWIEDLIWOŚCI. PRÓBA DO ŻYCIA ŚWIATA.

OBJ. 20:11-15

I widziałem stolicę wielką białą i siedzącego na niej, przed którego obliczem uciekła ziemia i niebo, a miejsce im nie jest znalezione. I widziałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed oblicznością Bożą, a księgi otworzone są; i druga księga także otworzona jest, to jest księga żywota; i sądzeni są umarli według tego, jako napisano w onych księgach, to jest według uczynków ich. I wydało morze umarłych, którzy w nim byli, także śmierć i piekło wydały umarłych, którzy w nich byli; i byli sądzeni każdy według uczynków swoich. A śmierć i piekło wrzucone są w jezioro ogniste. Tac jest wtóra śmierć. A jeśli się kto nie znalazł napisany w księgach żywota, wrzucony jest w jezioro ogniste.

Stolica, Królestwo Chrystusa, będzie czyste, czego symbolem jest tutaj biel, symbol pokoju i czystości. „Laska sprawiedliwości jest laska królestwa twego” (Żyd. 1:8).

Siedzący na tronie to Chrystus, przede wszystkim Jezus, „głowa”, lecz także zwycięzcy, „ciało”, którzy siedzą wraz z Nim i dzielą Jego chwałę i moc (Obj. 3:20,21).

Przypominamy tutaj definicje symboli: „ziemi”, „nieba” i „morza”: niebo – władza duchowa; ziemia – zorganizowane społeczeństwo; morze – niespokojne masy bez (religijnych) ograniczeń.

Przed lub w obecności Chrystusa na stolicy muszą „uciec” wszystkie formy zła, ucisku i niesprawiedliwości, gdyż nie może być dla nich żadnego miejsca.

„Ziemia” ucieka

Obecny porządek społeczny, z jego korupcją i ogromną nierównością, przeminie, nigdzie nie znajdzie miejsca, gdy na ziemi zostanie ustanowiony tron Sprawiedliwości; a jego miejsce zajmie nowa ziemia (społeczeństwo). Wtedy rządzić będą zasady wiary w Chrystusa, miłości do Boga i posłuszeństwa nowemu porządkowi.

Ta zmiana społeczeństwa zacznie się dopiero wtedy, gdy Bóg przez Chrystusa ujmie Swą wielką moc i rozpocznie panowanie, a obecny porządek rzeczy zostanie wcześniej obalony w czasie ucisku, jaki obecnie ciąży nad światem.

Pokrewne temu proroctwo można znaleźć u Iz. 40:4: „Każda dolina niech podniesiona będzie, a każda góra i pagórek niech poniżony będzie; co jest krzywego, niech się wyprostuje, a miejsca nierówne niech będą równiną”. Rozumiemy, że jest to jeszcze jeden sposób pokazania, iż społeczeństwo będzie zrekonstruowane i że zapanuje równość, ponieważ obecne nierówności zostaną wyrównane.

„Niebo” ucieka

Przeminąć ma nie tylko obecne społeczeństwo, lecz także teraźniejsze „niebiosa”, władze duchowej kontroli. Słowo Boże stwierdza, że szatan jest „książęciem, który ma władzę na powietrzu”, który „teraz jest skuteczny w synach niedowiarstwa” (Efez. 2:2). Nazwany jest „książęciem świata tego” (Ew. Jana 14:30). Będzie całkowicie związany (Mar. 3:24-27). W wyniku tego ustanie jego kontrola, czyli duchowa władza, sprawowana obecnie na korzyść czynienia zła.

Powróćmy do Obj. 20: „I widziałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed oblicznością Bożą, a księgi otworzone są; i druga księga także otworzona jest, to jest księga żywota; i sądzeni są umarli według tego jako napisano w onych księgach, to jest według uczynków ich” (w. 12).

Nie jest prawdopodobne, by miało to oznaczać zebranie ludzkości w rzędach i w szeregach przed literalną ławą sędziowską. W czasie okresu Tysiąclecia rodzaj ludzki będzie żył pod badawczym okiem współczującego Sędziego. Podobna figura to obraz owiec i kozłów z Ew. Mateusza 25:31-46.

Krino

Greckie słowo oddane tutaj „sądzeni” pochodzi od krino i ma znaczenie doświadczony, wypróbowany. Potwierdza to używanie tego słowa przez św. Pawła. Cytujemy tutaj 1 Kor. 6:1,2, gdzie trzykrotnie używa on tego samego słowa (krino). Poprawne oddanie podane jest kursywą:

„Śmie kto z was, mając sprawę z drugim, sądzić się przed niesprawiedliwymi, a nie przed świętymi? Azaż nie wiecie, iż święci będą sądzili świat? A jeśli świat od was będzie sądzony, czyście niegodni abyście sądy mniejsze odprawiali?”

Apostoł Paweł odnosi się tutaj do przyszłej próby świata, kiedy zwycięzcy obecnej próby będą jego sędziami: sędziami, którzy podobnie jak ich Głowa, Jezus, nie tylko będą w stanie pomagać światu jako królowie, lecz także mu współczuć, ponieważ sami byli wcześniej kuszeni.

Umarli obejmują cały ród Adamowy, który w Wieku Ewangelii nie uniknie potępienia jakie ciąży nad światem – śmierć – przez stanie się uczestnikami duchowego życia przez Jezusa. „Przez jednego [Adama] upadek na wszystkich ludzi przyszła wina ku potępieniu„, lecz „teraz żadnego potępienia nie ma tym, którzy są w Chrystusie Jezusie”, ponieważ prawo życia w Chrystusie uwolniło takich od potępienia śmierci (Rzym. 5:18; 8:1,2).

Ludzkość uniknie śmierci

Jak w obecnym wieku niewielka liczba ludzkości unika potępienia śmierci przez uzyskanie duchowego życia ofiarowanego na pewnych warunkach (2 Piotra 1:4), tak rozumiemy, że świat ludzkości będzie miał przywilej uniknięcia potępienia śmierci przez posłuszeństwo prawom zbliżającego się Królestwa na ziemi. Ich prawo do tej oferty wiecznego życia jest wynikiem dostarczenia przez Jezusa okupu za nich.

Otworzone księgi, według których oni będą sądzeni, rozumiemy jako księgi Biblii. Wybrany Kościół był sądzony według tych samych ksiąg. Zgadza się to także z oświadczeniem Jezusa, że Jego słowa „będą sądzić w ostateczny dzień” – dzień Tysiąclecia z Jana 12:48.

Słowa Jezusa nie będą już ukryte w przypowieściach i niejasnych wypowiedziach; rzeczy skryte zostaną wówczas odsłonięte. „Księgi” będą otworzone, a znajomość Pana napełni całą ziemię. Ponieważ Bóg „chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i ku znajomości prawdy przyszli” (1 Tym. 2:4; Jer. 31:31-34).

Obj. 20:13 mówi, że „wydało morze umarłych, którzy w nim byli”. Anarchistyczne masy ludzkości zostaną wówczas wyprowadzone ze stanu śmierci i poddane ograniczeniom białego Tronu. W wyniku tego, kiedy wszyscy zostaną ograniczeni, „nie będzie już morza” Ps. 46:1-4; Juda 13). „Śmierć i piekło wydały umarłych, którzy w nich byli; i byli sądzeni każdy według uczynków swoich”.

Sąd ten dotyczy całego świata. W ten sposób całe wzdychające stworzenie może być uwolnione z niewoli skażenia do chwalebnej wolności synów Bożych (Rzym. 8:19-22).

Została otwarta „księgę żywota”. To wskazuje, że jak jest księga, rejestr życia, w której zapisywane są imiona wszystkich zwycięzców Wieku Ewangelii, godnych Boskiego życia, tak będzie księga, rejestr, w następnym wieku dla tych godnych doskonałego życia na ludzkim poziomie.

Sąd świata różny od sądu Kościoła

Pewną różnicą między sądem świata a sądem klasy wiary Wieku Ewangelii jest to, że chociaż od ludzkości wymagane będzie posiadanie wiary, to jednak postęp w kierunku doskonałości będzie zależał od uczynków – będą „sądzeni według uczynków swoich”. W obecnym wieku doskonałe uczynki są oczywiście niemożliwe; wiara rządzi próbą chrześcijanina. Teraz nasze uczynki mogą być wykonywane według naszych najlepszych zdolności; to znaczy, że zawsze brak im doskonałości.

Do końca owego wieku próby proces umierania, stan śmierci i wszyscy niezapisani w księdze żywota zostaną zniszczeni, co symbolicznie jest opisane jako wrzucenie ich do jeziora ognia („śmierci” i „piekła”). To nastąpi w czasie Małego Okresu wspomnianego wcześniej w tym artykule. Umierający w tym czasie nie będą już umierać pod potępieniem Adamowym, lecz za swe własne grzechy (Ezech. 18:1-4,19-32). „Wtóra śmierć” to śmierć wskutek egzekucji wykonanej przez Boga na niepoprawnie złych z rodzaju ludzkiego, no i oczywiście na szatanie, który nie będzie żył po Małym Okresie.

5. ŚWIĘTE MIASTO. OBLUBIENICA. BÓG MIESZKA MIEDZY LUDŹMI. KLĄTWA ZNIESIONA

OBJ. 21:1-8

Potemem widział niebo nowe i ziemię nową; albowiem pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęła, a morza już więcej nie było. A ja Jan widziałem ono święte miasto, Jeruzalem nowe, zstępujące z nieba od Boga zgotowane, jako oblubienicę ubraną mężowi swemu. I słyszałem głos wielki z nieba mówiący: Oto przybytek Boży z ludźmi, i będzie mieszkał z nimi; a oni będą ludem jego, a sam Bóg będzie z nimi, będąc Bogiem ich. I otrze Bóg wszelką łzę z oczów ich; a śmierci więcej nie będzie ani smutku, ani krzyku, ani boleści nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy przeminęły. I rzekł ten, który siedział na stolicy: Oto wszystko nowe czynię. I rzekł mi: Napisz, bo te słowa są wierne i prawdziwe. I rzekł mi: Stało się. Jam jest Alfa i Omega, początek i koniec. Ja pragnącemu dam darmo ze źródła wody żywej. Kto zwycięży, odziedziczy wszystko, i będę mu Bogiem, a on mi będzie synem. Lecz bojaźliwym i niewiernym i obmierzłym, i mężobójcom, i wszetecznikom, i czarownikom, i bałwochwalcom, i wszystkim kłamcom część ich dana będzie w jeziorze gorejącym ogniem i siarką: Tać jest wtóra śmierć.

Tutaj ukazuje się chwalebna strona owego Wieku Tysiąclecia. Do tego czasu zupełnie przeminą poprzednie niebiosa i ziemia, a rozpoczną się nowe niebiosa i ziemia. Nowe Jeruzalem zstępujące od Boga na ziemię, które później ma być miejscem przebywania Boga, to piękna reprezentacja Kościoła jako królestwa, lub rządu, na ziemi.

Fałszywy system, kościół – nazywany jest w Piśmie Świętym „antychrystem” – usiłował w ciągu Wieku Ewangelii rządzić narodami ziemi na wzór prawdziwych rządów, jakie mają nadejść. Prawdziwy Kościół, złączony ze swą głową, Chrystusem, posiądzie to prawdziwe królestwo ziemi.

Rządy antychrysta są w Piśmie Świętym nazywane owym wielkim „miastem”, jakie panuje nad królami ziemi. Mówi się o nim także jako o „Babilonie” (Obj. 18); nazwa „Babilon” oznacza zamieszanie. Prawdziwy Kościół, Chrystus, na odwrót: będzie silnym miastem zwanym Syjonem i Nowym Jeruzalem. Bóg będzie „w pośrodku jego, nie będzie poruszone” czyli usunięte (Ps. 46:5,6).

Bóg zamieszka z ludzkością

Jako miejsce mieszkania Boga, to Święte Miasto będzie miejscem, z którego On będzie błogosławić cały świat; gdy ofiara Jezusowa usunie grzech Adamowy, właściwe będzie zaangażowanie się Boskiej mocy w podnoszenie i błogosławienie wszystkich. Taka jest Jego obietnica (Dz.Ap. 3:20,21).

O tak, Sam Bóg otrze wszystkie łzy z ich oczu. Taki był Jego plan od samego początku: Bóg tak umiłował świat, że zesłał Jezusa; tak więc z Niego i przez Niego oraz dla Niego są wszystkie rzeczy (Jan 3:16,17; 2 Kor. 5:18,19).

Nie tylko minione zarysy Jego planu pokazują, że Bóg był w Chrystusie, jednając świat ze Sobą, gdy Jezus Swoją śmiercią zapłacił okup wymagany przez własną Boską sprawiedliwość, lecz teraz dowiadujemy się, że dzieło Tysiąclecia jest także Jego. To Jehowa otrze wszystkie łzy. Tak jak w dawnych wiekach, będzie używał środków i pośrednictwa, w tym wypadku Chrystusa Jezusa oraz Jego Oblubienicy, by wykonać swoje dzieło.

Łzy będą trwać tak długo, jak długo będzie istnieć ich przyczyna – niedoskonałość, ból i śmierć. I tak jak zauważyliśmy, zostaną one całkowicie usunięte dopiero przy końcu okresu Królestwa. Dopiero wtedy, zgodnie z prawdą, będzie można powiedzieć, że „śmierci więcej nie będzie, ani smutku, ani krzyku, ani boleści nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy przeminęły” (w. 4). Te połączone formy zła są częścią klątwy Adamowej, wynikiem grzechu, a ponieważ wszystko zostało odkupione przez Tego, który stał się przekleństwem dla całej ludzkości, właściwe jest, by w odpowiednim czasie wszyscy dostąpili tych błogosławieństw, a klątwa na zawsze usunięta.

„Oto wszystko nowe czynię”

„I rzekł ten, który siedział na stolicy: Oto wszystko nowe czynię”. O tak, dla tej przyczyny Chrystus oddał swoje ludzkie życie jako cenę wykupienia człowieka z grzechu. Odkupiwszy w ten sposób człowieka w jego niskim stanie, Chrystus powstał z martwych, by zastosować korzyści tego odkupienia i błogosławić rodzaj ludzki pełną sposobnością odzyskania utraconego stanu – obrazu swego Stwórcy. „Napisz”, mówi Jezus, „bo te słowa są wierne i prawdziwe” (w. 5).

On jest Alfą i Omegą – grecki odpowiednik „A do Z” – początkiem i końcem wielkiego zbawienia ludzkości. Tak jak powiedział, wszystkim spragnionym udzieli wody żywota darmo: wszyscy chętni mogą przyjść i pić życiodajną prawdę i dochodzić do harmonii z Boską wolą.

Wtóra śmierć, śmiercią ostateczną

Tak jak było z Kościołem w Wieku Ewangelii. Ci, którzy wówczas okażą się godni wiecznego życia, zostaną nazwani zwycięzcami i odziedziczą duchowe rzeczy, chociaż ich poziom istnienia na zawsze pozostanie ludzki. Ci, którzy wtedy nie wyrzekną się uczynków ciemności, będą mieli swą część w jeziorze ognia i siarki – będą przeznaczeni na wtórą śmierć. Ta śmierć nie będzie śmiercią Adamową (pierwszą śmiercią), lecz śmiercią za ich własne świadome i możliwe do uniknięcia grzechy. Ta śmierć jest wieczna – nie daje żadnej nadziei zmartwychwstania.

Wówczas, po wymazaniu grzechu i wymarciu wszystkich grzeszników, wszystkie rzeczy na niebie i na ziemi będą wyśpiewywać chwały i podziękowania temu wiecznemu Królowi, nieśmiertelnemu, niewidzialnemu, jedynemu mądremu Bogu.

6. NOWE JERUZALEM ŚWIATŁEM NARODÓW

OBJ. 21:19-27

A grunty muru miasta ozdobione były wszelkim kamieniem drogim. Pierwszy grunt był jaspis, wtóry szafir, trzeci chalcedon, czwarty szmaragd, piąty sardoniks, szósty sardyjusz, siódmy chryzolit, ósmy beryllus, dziewiąty topazjusz, dziesiąty chrysopras, jedenasty hiacynt, dwunasty ametyst. A dwanaście bram jest dwanaście pereł; a każda brama była z jednej perły, a rynek miasta złoto czyste jako szkło przeźroczyste. Alem kościoła nie widział w nim; albowiem Pan, Bóg wszechmogący, jest kościołem jego, i Baranek. A nie potrzebuje to miasto słońca ani księżyca, aby świeciły w nim; albowiem chwała Boża oświeciła je, a świecą jego jest Baranek. A narody, które będą zbawione, będą chodziły w świetle jego, a królowie ziemscy chwałę i cześć swoją do niego przyniosą. A bramy jego nie będą zamknięte we dnie; albowiem tam nocy nie będzie. I wniosą do niego chwałę i cześć narodów. I nie wnijdzie do niego nic nieczystego i czyniącego obrzydliwość i kłamstwo, tylko ci, którzy są napisani w księgach żywota Barankowych.

To spojrzenie przywraca nas do obecnego czasu jako punku wyjściowego. Jan, reprezentujący żyjących członków towarzyszących Oblubienicy, widzi Święte Miasto zstępujące na ziemie. Zanim jednak mógł je zobaczyć musiał w duchu wznieść się znacznie ponad ziemski poziom (w. 9).

Podobnie Kościół w ciele mógł oczami wiary widzieć zstępowanie Królestwa Bożego – początek panowania Najwyższego rozpoczynającego kierowanie i obalanie rzeczy ziemskich, przygotowując warunki na pełne przyjęcie woli Boga na ziemi, tak jak jest w niebie.

Jak mówią o tym słowa „bitewnego hymnu republiki”:

Widzimy jego zbliżające się sądy jak okrążają całą ziemię.

Zapowiedziane znaki i wzdychania, które poprzedzają drugie narodzenie.

W rozpadających się tronach ziemi odczytujemy jego sprawiedliwy wyrok,

Zstąp Jeruzalem!

Potrzeba nam dogodnego punktu obserwacji

Nie wszyscy mogą dostrzec to Królestwo, które jest już w drodze. Aby je rozpoznać, trzeba wznieść się ponad rzeczy tego świata, by niejako uzyskać inny punkt widzenia. W duchu naszych umysłów musimy udać się na wielką i wysoką górę (królestwo Boże); to znaczy musimy dojść do pełni sympatii i wierności wobec tego niebiańskiego królestwa. Dopiero wtedy możemy zdobyć zaufanie Króla; dopiero wtedy dostrzeżemy jego chwałę i moc. Tylko z tego punktu widzenia będziemy mogli zobaczyć to, czego większość nie widzi, że to Królestwo będzie duchowe i wszechmocne – „mające chwałę [majestat i moc] Bożą” (w. 9-11).

Wersety 19-27 są symbolicznym opisem tego wspaniałego rządu na ziemi. Całe miasto jest ze szczerego złota (w. 18), co reprezentuje Boską chwałę – chwałę, która nie straci swojego blasku, chwałę Samego Boga. Mówiąc symbolicznie, ono ma „zbawienie w murach” (Iz. 60:18); mieszka w nim ochrona i bezpieczeństwo, jego mury nigdy się nie rozpadną, ponieważ jego fundamenty są wykonane z symbolicznych drogocennych kamieni, a sam mur jest z jaspisu (prawdopodobnie chodzi tu o diament), czystego jak kryształ. Mury zbawienia pewnie opierają się na zakończonym odkupieniu, ukończonym fundamencie wyrażonym w Jezusie, Apostołach i Prorokach (Efez. 2:19,20).

Nowe Jeruzalem – symboliczne i literalne

„A położenie miasta onego jest czworograniaste, a długość jego taka jest jak i szerokość … a długość i szerokość i wysokość jego równe są” (w. 16). Innymi słowy miasto to jest sześcianem, doskonale symetrycznym kształtem. Jest to kolejny sposób pokazania jego doskonałości: Jest ono doskonałe względem Boga, jak również względem ziemi.

Począwszy od tego stulecia, a szczególnie od 1948 roku jesteśmy świadkami odbudowy literalnego Izraela i literalnego Jeruzalem. To Jeruzalem, które jest w górze (Gal. 4:26), jest wyższe. Lecz ziemskie Jeruzalem ma mieć udział w tym Królestwie, w istocie rzeczy ma być jego centrum (Izaj. 2:1-5). Izrael – dzieci Abrahama według ciała – zgodnie z Boską obietnicą będą przewodem, przez który od duchowego nasienia – Chrystusa (Gal. 3:16,26,29; por. Rzym. 11:25-33) – na wszystkie narody ziemi spłyną błogosławieństwa.

Czytamy także, że to Święte Miasto, duchowe Jeruzalem posiada bramy w każdym kierunku z wypisanymi na nich imionami 12 pokoleń duchowego Izraela. Stosując to do ziemskiego Jeruzalem, wydaje się to doskonale ilustrować ówczesną pozycję Izraela jako przewodu, drogi do bram, którą świat może przystąpić do niebiańskiego rządu. Przy bramach było 12 aniołów. Najwyraźniej wskazuje to, że od ziemskiego narodu Izraela, do tego czasu już nawróconego, wyjdą posłańcy, by wszystkim stworzeniom obwieścić miłość i poznanie Pana.

Światło słońca i księżyca

Miasto z objawienia nie będzie potrzebowało słońca ani księżyca. Wierzymy, że słońce oznacza posłannictwo Ewangelii, a księżyc Zakon Mojżeszowy, (który był cieniem jaśniejszego światła Ewangelii). Chociaż obecnie poznajemy częściowo i widzimy niewyraźnie, jakby w zwierciadle (1 Kor. 13:12), wtedy poznamy, tak jak jesteśmy poznani – chwalebną światłość Boga niezależną od pism zawartych w Biblii.

Ale narody zawsze będą potrzebować zarówno słońca, jak i księżyca (literalnego i symbolicznego). W rzeczywistości, czyste i pełne światło Ewangelii i Zakonu będzie świecić i błogosławić ludzkość dopiero wtedy, gdy otworzone zostaną „księgi” (Stary i Nowy Testament – Obj. 20:12). Prorok mówi: „Światłość też miesiąca będzie jako światłość słoneczna; a światłość słoneczna będzie w siedmiornasób [doskonała] … dnia, którego zawiąże Pan złamanie ludu swego [spowodowane grzechem], a ranę zbicia jego uleczy” (Izaj. 30:26).

Znajomość Pana będzie wypływać nie tylko z otwartych ksiąg, lecz samo miasto będzie rzucać na nich światło przez kolejne jeszcze nieznane objawienia (1 Kor. 2:9). „A narody, które będą zbawione, będą chodziły w świetle jego” (Obj. 21:24).

„A królowie ziemscy chwałę i cześć swoją do niego przyniosą … I wniosą do niego chwałę i cześć narodów” (w. 24,26). Królami tutaj są święci Wieku Ewangelii (Obj. 5:10), którzy będą odpowiedzialni za wpuszczanie do miasta tylko tych, którzy będą manifestować umiłowanie sprawiedliwości – tych czcigodnych z ich rodzaju. Ten rząd będzie początkowo zawierał chwałę duchowych królów ziemi, a następnie, w miarę postępu Wieku Tysiąclecia, chwałę wszystkich czystych i dobrych na ziemi – tych, którzy będą uznani za godnych życia.

7. RZEKA WODY ŻYWOTA OBJ. 22:1-3,17

I ukazał mi rzekę czystą wody żywota, jasną jako kryształ, wychodzącą z stolicy Bożej i Barankowej. A w pośród rynku jego, z obu stron rzeki, było drzewo żywota, przynoszące owoc dwanaścioraki, na każdy miesiąc wydawaj ące owoc swój, a liście drzewa służyły ku uzdrowieniu pogan. I nie będzie więcej żadnego przekleństwa, ale stolica Boża i Barankowa w nim będzie, a słudzy jego służyć mu będą. A Duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A kto słyszy, niech rzecze: Przyjdź! A kto pragnie, niech przyjdzie; a kto chce niech bierze wodę żywota darmo.

Teraz obraz się zmienia. Widzimy Święte Miasto ustanowione na ziemi i napełniające ją szczególnymi błogosławieństwami. Widzimy rzekę wody życia i drzewa życia, których owoce podtrzymują życie i których liście uzdrawiają narody. Przypomina to pierwszą księgę Biblii, l Mojżeszową, z jej opisem raju, z którego Adam i Ewa zostali usunięci z powodu grzechu. W tamtym ogrodzie też było drzewo życia. Nie mając dostępu do jego owoców, Adam i jego rodzaj umierał.

Modlenie się o Królestwo

Ach, co za obraz „naprawienia wszystkich rzeczy” (Dz.Ap. 3:19-21)! Co za widok: leczenie wszystkich dotkniętych klątwą, usuwanie grzechu Adamowego oraz jego całego nieszczęścia, bólu i śmierci!

Woda życia, która tam będzie wypływać z tronu, jest wspaniałym obrazem przyszłości i, jak mamy nadzieję, nie jest zbyt odległa. Wciąż modlimy się: „Przyjdź królestwo twoje”; odpowiedź na tę modlitwę przyjdzie wtedy, gdy woda życia zacznie płynąć. Wodą życia jest wiedza, lecz nie jakakolwiek wiedza: jest nią Boska Prawda, której obecnie pragnie rodzaj ludzki, chociaż jest tego nieświadomy. Ta woda popłynie obficie wtedy, gdy będzie z ludźmi Przybytek Boga. Wówczas spragniona ludzkość, wzdychająca w bolesnej niewoli grzechu i śmierci, zostanie odświeżona i podniesiona.

Rzeka na pustyni

My dostrzegamy pewien obraz ludzkości w warunkach Izraela na puszczy. Spragnieni, wołali do Pana o wodę. Mojżesz uderzył w skałę i wypłynęły z niej strumienie na pustynie (2 Moj. 17:5,6). Tak i teraz modlitwy i wzdychania ludzkości zostały wysłuchane przez Jehowę (Rzym. 8:19-22). On uderzył w skałę, Jezusa. Typiczny Izrael pił typiczną wodę z typicznej skały, lecz antytyp dotyczy Chrystusa i całego świata – wszyscy spragnieni mogą przyjść do rzeki życia i pić darmo (1 Kor. 10:1-4).

Stosunkowo niewielu posiadało obecnie prawdziwą wiedzę o Bogu, lecz w następnym wieku, w Tysiącleciu, poznanie Boga będzie dostępne dla wszystkich, niczym pełna, szeroka rzeka. Wówczas „maluczkie stadko” (Łuk. 12:32), które do tego czasu zostało uwielbione i połączone z Oblubieńcem, wraz z Nim będzie zapraszać do picia: „A duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A kto słyszy, niech rzecze: Przyjdź] A kto pragnie, niech przyjdzie; a kto chce, niech bierze wodę żywota darmo” (w.17).

Wydaje się, że drzewa życia symbolizują świętych Wieku Ewangelii, których „liście” – wyznania wiary – nauki, będą leczyć ludzkość i których owoc będzie dostosowany do zmieniających się warunków ludzkości w miarę doprowadzania jej do doskonałości jako owoc życia odpowiedni do postępu w górę każdego członka rodzaju. W ten sposób ludzkość zostanie przywrócona do stanu utraconego.

„I nie będzie więcej żadnego przekleństwa” – klątwa będzie stopniowo usuwana, a człowiek uwolniony z jej mocy pod wpływem błogosławieństw tego wspaniałego wieku (w. 3).

Tęsknimy i modlimy się o ten wiek wyzwolenia. Oby przyszedł szybko. Amen!

_______
Źródło: Sztandar Biblijny nr 129–130 [kliknij numer, by pobrać wersję pdf], listopad-grudzień 1998.

Święty Piotr wskazując na wieki, jakie upłyną do tej chwalebnej perspektywy, nazywa to „czasami ochłody” i mówi, że wszyscy prorocy w pewnym stopniu opisywali błogosławieństwa tego dnia Tysiąclecia – tysiąca lat Królestwa Bożego, podczas którego Jezus wraz ze swoim Kościołem będą panować na ziemi i przyprowadzą ludzkość z powrotem do harmonii z Boskimi zasadami (Dzieje Apostolskie 3:19-21). Po tysiącach lat fizycznej, umysłowej, moralnej i religijnej degradacji, kiedy panował „książę świata tego” – szatan (Jana 14:30), i gorzkim doświadczeniu ze złem, ludzie na ziemi poddadzą się w okresie restytucji obszernemu programowi edukacyjnemu, kiedy przyjdą do znajomości swego Stwórcy i odkryją radości i perspektywy, które poprzednio były poza ludzką myślą i wyobrażeniem.

ODRODZENIE

Patrząc w przyszłość na okres, kiedy Chrystus będzie panował, Jezus odnosi się do tego czasu jako czasu „odrodzenia” – odrodzenia lub dawania nowego życia (Mateusza 19:28). To nie odnosiło się wyłącznie do Kościoła, gdyż On mówił wyraźnie o czasie, który miał nadejść, kiedy wszyscy zmarli powstaną, niektórzy do natychmiastowego życia (wiecznego), a pozostali na sąd (Jana 5:28,29). Jednakże sąd nie oznacza jedynie wydania wyroku. Ludzkość jest już pod wyrokiem śmierci i podniesienie jej spod tego wyroku przyniesie wszystkim to, czego nigdy przedtem jeszcze nie mieli: doświadczenie z dobrem zamiast ze złem oraz pełną i sprawiedliwą próbę do życia.

„Dzień sądu” jest okresem sądzenia świata lub też rządzenia, sprawiedliwie, włączając pouczanie i naprawianie. Wszyscy muszą przyjść do jasnego zrozumienia, co jest stawką i mieć możliwość wykonywania wolnej woli danej przez Boga w celu wybrania lub odrzucenia warunków na jakich życie może być osiągnięte. Widoczne na zewnątrz odmłodzenie ludzkiego ciała i przywrócenie do „chwały i czci” (Ps. 8:6) jego pierwotnego stanu będzie odzwierciedleniem większego wewnętrznego odrodzenia umysłu i serca, ponieważ pojednanie z Bogiem stanie się niezmienną rzeczywistością. Tak jak podaje to Psalmista: „Niech się weselą niebiosa, a niech pląsa ziemia;… Przed obliczem Pańskim; boć idzie, idzie zaiste, aby sądził ziemię. Będzie sądził okrąg świata w sprawiedliwości, a narody w prawdzie swojej” (Ps. 96: 11-13).

Odsuwając chwilowo na bok wiele praktycznych uwag, które nasuwają się na umysł, kiedy rozmyślamy o „nowej ziemi… w której sprawiedliwość mieszka” (2 Piotra 3:13), przyjmijmy Boga w Jego Słowie i módlmy się z niesłabnącą wiarą o nadejście Jego Królestwa. Kiedy Chrystus, Król nad królami i Pan nad panami, zyska swoją wielką moc i zapanuje na ziemi, przeważająca większość mężczyzn i kobiet z pewnością odpowie na wielką miłość Boga i dostąpi życia wiecznego, które było pierwotnym przeznaczeniem człowieka, w całej jego pełni. Piękni w kształcie i rysach, szlachetni w charakterze i nieodwołalnie złączeni w swych sercach i umysłach z prawem Bożym, wejdziemy w przyszłe wieki chwały, które w miarę ich upływu będą objawiać coraz więcej na temat naszego własnego miejsca w Boskich wiecznych zamysłach.

______
Fragment artykułu pt. Dwa zbawienia. „Sztandar Biblijny”, marzec 2002.

O takich czasach przeczytać można w Biblii, w Dziejach Apostolskich 3:19-21. „Przeto upamiętajcie i nawróćcie się, aby były zgładzone grzechy wasze, aby nadeszły od Pana czasy ochłody i aby posłał przeznaczonego dla was Chrystusa Jezusa, którego musi przyjąć niebo aż do czasu odnowienia wszechrzeczy, o czym od wieków mówił Bóg przez usta świętych proroków swoich.”

1 – Czasy ochłody w innych przekładach – czasy orzeźwienia, odświeżenia, pocieszenia, wytchnienia (jak spalona upałem i suszą ziemia odczuwa takie odświeżenie, gdy spadnie deszcz)

2 – Czasy odnowienia w innych przekładach – naprawienia, przywrócenia, w języku greckim: apokatastaza, a w języku łacińskim: restitutio, w angielskm: restitution czyli nasza tytułowa: ‚restytucja’

Powiedziałem, że te „czasy ochłody” to pewne nawiązane do przyrody. Jest w Biblii więcej takich nawiązań, i tak prorok Izajasz 40:6-8 porównuje ludzkość do uschniętej trawy: „I objawi się chwała Pańska, i ujrzy to wszelkie ciało pospołu, gdyż usta Pana to powiedziały. Głos mówi: Zwiastuj! I rzekłem: Co mam zwiastować? To: Wszelkie ciało jest trawą, a cały jego wdzięk jak kwiat polny. Trawa usycha, kwiat więdnie, gdy wiatr Pana powieje nań. Zaprawdę: Ludzie są trawą! Trawa usycha, kwiat więdnie, ale słowo Boga naszego trwa na wieki.”

Nie da się ukryć, że to bardzo dobrze opisuje dzisiejsze społeczeństwo, nękane przez biedę, głód, choroby, a w tym też choroby cywilizacyjne: depresje, pracoholizm, nałogi itd. Na te wszystkie problemy zaradzić ma panowanie Chrystusa, które będzie jak orzeźwiający deszcz, który przyniesie odświeżenie i ochłodę uschniętej trawie ludzkości. Psalm 72:6-7 – „Niech będzie jak deszcz, który pada na łąkę skoszoną, jak ulewa zraszająca ziemię! Niech zakwitnie sprawiedliwość za dni jego i obfitość pokoju, póki stanie księżyca!”

Ilu ludzi żyje obecnie na świecie? Mam tutaj taką małą animację jak w czasie rzeczywistym przybywa ludzkości, to jest stan na 13 października 2021 r. Z tego około 30% to chrześcijanie różnych odłamów (z oficjalnych statystyk, czyli np. w Polsce około 94%), ale 70% to ludzie innych religii oraz ludzie niewierzący. To oznacza około 5,5 mld ludzi, którzy nie wierzą w Pana Jezusa Chrystusa, którzy żyją często w tragicznych warunkach i często nie mają też okazji się o nim dowiedzieć. A pozostałe niecałe 2,5 mld ludzi czyli chrześcijanie to bardzo często ludzie, którzy nie pokutują, nie wierzą w Pana Jezusa jako swojego osobistego Zbawiciela i nie starają się uczynić Boga Panem swojego życia, więc według Biblii ich wierzenie także nie przynosi owoców. Mamy tu obraz spalonej ziemi, uschłej trawy, która bardzo potrzebuje deszczu.

Powiedzmy sobie coś o samej restytucji. Co oznacza taki termin? Często używa się go np. w ekologii i w konserwacji zabytków:
1) restytucja to przywrócenie gatunku zagrożonego wyginięciem na jego dawne miejsce (np. mówi się o restytucji dzików w lasach polskich)
2) restytucja to jest odtworzenie zabytku połączone z wbudowaniem oryginalnych, zachowanych elementów we właściwe im miejsca, tak było po wojnie w Warszawie, gdy restytucji poddano zamek królewski

Są trzy myśli zawarte w słowie odnowienie lub restytucja –

1) istniało coś dobrego (coś, co jest godne odtworzenia)
2) to coś przestało istnieć lub bardzo odeszło od stanu pierwotnego
3) jeśli możliwość przywrócenia pierwotnego stanu; a czasami efekt jest nawet piękniejszy niż było to przed restytucją

Popatrzmy teraz na nas jako ludzi, na ludzkość. Nasz werset z Dziejów Apostolskich 3:19-21 mówi o odnowieniu wszechrzeczy – o przywróceniu rodzaju ludzkiego oraz całego świata do stanu, jaki istniał początkowo. Werset na, który obecnie patrzymy odpowiada na pytanie, jaki był to stan? Księga Rodzaju 1:27,31 – „I stworzył Bóg człowieka na obraz swój. Na obraz Boga stworzył go. Jako mężczyznę i kobietę stworzył ich… I spojrzał Bóg na wszystko, co uczynił, a było to bardzo dobre.”

Wszystko, co Bóg uczynił było bardzo dobre. Wystarczy rzut oka na obecny świat, by odpowiedzieć, że ten początkowy stan przeminął. Że wymaga on restytucji, jeśli jest ona możliwa.

Jaki był ogólnie Boży plan dla ludzi i dla Ziemi? Księga Rodzaju 1:28 – „I błogosławił im Bóg, i rzekł do nich Bóg: Rozradzajcie się i rozmnażajcie się, napełniajcie ziemię, i czyńcie ją sobie poddaną; panujcie nad rybami morskimi i nad ptactwem niebios, i nad wszelkimi zwierzętami, które się poruszają po ziemi!”. Księga Izajasza 45:18 – „Albowiem tak mówi Pan, Stworzyciel nieba, On Bóg, który ukształtował i utwierdził ziemię, który ją mocno osadził, który nie stworzył jej bezładną, lecz przysposobił na mieszkanie: ja jestem Pan i nie ma innego.”
Więc, według Bożego planu, człowiek miał wiecznie żyć na Ziemi i dbać o nią, tak jak Bóg dba o cały wszechświat. Oto jedno z podobieństw do siebie, na które Bóg nas stworzył.
Pytanie: czy Bogu nie udało się zrealizować tego planu, tego pomysłu? Czy Bogu mogłoby się coś nie udać?

Pozornie moglibyśmy pomyśleć, że tak. Przecież ludzie zgrzeszyli, na świecie pojawił się grzech i śmierć. Ten początkowy bardzo dobry stan całkowicie przepadł. Potwierdza to nasza obserwacja świata i sama Biblia. Jak czytamy w Liście do Rzymian 5:12 – „Przeto jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak i na wszystkich ludzi śmierć przyszła, bo wszyscy zgrzeszyli”.

A jednak wierzymy, że Wola Boża spełni się i to zgodnie ze słowami modlitwy, której nauczył nas nasz Pan Jezus. Każdy chrześcijanin modli się o to, by przyszło Królestwo Boże, a na Ziemi zapanowała Boża wola. Słowa te są wołaniem o odnowienie tego co zostało utracone przez grzech – są wołaniem o restytucję.

Jednak choć modlą się o to wszyscy chrześcijanie, to większość skupiona jest na niebie i nadziei spędzenia wieczności z naszym Panem. Często wiąże się to też z wizją potępienia dla miliardów ludzi, którzy z różnych powodów nie przyjmują ewangelii. Rzadko chrześcijanie zastanawiają się nad tym, że ich poglądy nie są ewangelią dla większości ludzi. I że największe obietnice są w Biblii przeznaczone dla szczególnej grupy świętych, których postawa i charakter są godne życia w niebie, którzy sprawowali swoje zbawienie w Chrystusie, „z bojaźnią i drżeniem”. Dlatego, ponieważ tak mało się o tym mówi, chciałbym żebyśmy dzisiaj skupili się na restytucji Ziemi, a przede wszystkim człowieka.
Wierzę, że Bóg jest w stanie tego dokonać, bo obiecał to, a jeszcze wszechmocny – Psalm 135:6 – „Pan czyni wszystko, co zechce, na niebie i na ziemi, W morzach i we wszystkich głębinach”.

Czego Bóg chce? Co Bóg postanowił? 1 List do Tymoteusza 2;4-6. „Który chce [w gr. użyte słowo ‚thelo’, oznaczające mocne postanowienie] Który POSTANOWIŁ, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy. Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus, który siebie samego złożył jako okup za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwym czasie.” I jeszcze Ezechiela 18:24 – „Czy rzeczywiście mam upodobanie w śmierci bezbożnego – mówi Wszechmocny Pan – a nie raczej w tym, by się odwrócił od swoich dróg i żył?”

Bóg coś postanowił. Widzimy, że ludzkości bez Boga nie udało się zmienić o własnych siłach. Pokazało to prawo Mojżeszowe, ale też to, że nikt z ludzi nie umie w pełni postępować zgodnie z własnym sumieniem. Tylko Adam w raju był w stanie sprostać temu zadaniu, tylko on był określony jako bardzo dobry – doskonały – zdolny do przejścia próby, na którą wystawił go Bóg. Reszta ludzi była już naznaczona grzechem. Tak też napisano: Nie ma sprawiedliwego, ani jednego. [Rzym. 3:10]
Dopiero Jezus, który był w niebie i stał się człowiekiem, sprostał temu zadaniu. Zdobył prawo do życia wiecznego na Ziemi, które stracił Adam. Ale Jezus zrobił coś wspaniałego. Oddał możliwość życia wiecznego jako człowiek, by wykupić to prawo dla Adama. Zrezygnował ze zwykłego życia i ziemskich potomków i oddał swoje prawo do tego, na rzecz Adama i jego dzieci. Tylko okup naszego Pana pozwoli na wzbudzenie ludzi z grobu. W ten sposób wszyscy będą zbawieni czyli ocaleni z grobów. Ale Bóg zrobi coś jeszcze. Można to zobaczyć w słowach świętego Pawła – „aby wszyscy ludzie … doszli do poznania prawdy”. W pewnym momencie wszyscy ludzie mają poznać prawdę. Mają poznać wielką miłość Bożą, którą nam okazał jako łaskę. Ta łaska jest w niczym nie zasłużona. Pan Jezus nie musiał do nas przychodzić i nie musiał za nas umierać. Ale tego zapragnął dla nas Ojciec i to z radością przyjął Syn. Oni nas bardzo kochają, jak żaden człowiek nie potrafi kochać, choć jest to najlepszy wzór.

Wszyscy ludzie dowiedzą się o śmierci naszego Pana w ofierze, o zmartwychwstaniu naszego Pana. I to jeszcze nie wszystko – bo wszyscy poznają prawdę na temat tego, jak można żyć bez zła, bez wojen, zdrad, chorób, nałogów i wszystkiego, cokolwiek zatruwa ludziom życie w obecnym złym świecie. Taka lekcja i życie w warunkach udoskonalonej Ziemi sprawi, że wielu ludzi odwróci się od swoich dróg i będzie żyć.
Zobaczmy teraz, czy Biblia mówi – po pierwsze – o:
1) wzbudzeniu wszystkich ludzi
2) udoskonaleniu warunków na Ziemi – czyli przywróceniu warunków raju
3) sprawiedliwej, osobistej próbie dla każdego
4) wspaniałych efektach – życiu wiecznym dla ludzi

Wszyscy mają powstać z grobów. To obietnica naszego Pana. „Nie dziwcie się temu; bo przyjdzie godzina, w którą wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos jego; I pójdą ci, którzy dobrze czynili, na powstanie żywota; ale ci, którzy źle czynili, na powstanie sądu.” Niektórzy powstaną na sąd? Co to znaczy? Czy powstaną tylko, żeby wydano na nich wyrok potępiający? Czy o takim samym sądzie mówił Jezus, gdy powiedział, że „Lżej będzie w dzień sądu ziemi sodomskiej i gomorskiej niż temu miastu [Kafarnaum]” (Mateusza 10:15). Co oznacza, że będzie im lżej w dniu sądu? Łatwiej będzie im wysłuchać wyroku skazującego? Nie, trzeba przyznać, że taka interpretacja nie jest zbyt logiczna.

Na razie wystarcza nam, że werset ten jest dobitnym dowodem na to, że Bóg obiecuje w swoim słowie wzbudzenie wszystkich ludzi z grobów.

Teraz zastanowimy się jeszcze, czy Stary Testament też zapowiada wzbudzenie wszystkich ludzi.

Psalmista Dawid stawia sprawę jasno i mówi, że wszystkie narody będą kłaniać się przed Bogiem i wielbić Jego imię. Ps. 86:9 – „Wszystkie narody, któreś Ty stworzył, przyjdą i kłaniać się będą tobie, panie, i wielbić imię Twoje!” Skoro wiele narodów przestało już istnieć, to znaczy, że muszą one zostać przywrócone z grobów, ze stanu niebytu. Ktoś może jednak powiedzieć, że werset ten mówi tylko o narodach, które dotrwają na Ziemi do tych czasów. To nie prawda.

Potwierdzenie, że mowa tu o wszystkich narodach znajdziemy w wielu innych miejscach Starego Testamentu. Np. prorok Ezechiel mówi, że pełne nieistniejące już narody będą przywrócone do życia. Ks. Ezechiela 16:55 – „Siostry zaś twoje, Sodoma i jej córki, wrócą do swego pierwotnego stanu, i Samaria, i jej córki wrócą do swego pierwotnego stanu, ty także [Jerozolimo] ze swoimi córkami wrócisz do pierwotnego stanu”

Gdy omawialiśmy powstanie ludzi z grobów trafiliśmy na fragment, który mówił, że dobrzy powstaną na powstanie żywota, ale pewna część ludzi powstanie na sąd [Nie dziwcie się temu; bo przyjdzie godzina, w którą wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos jego; I pójdą ci, którzy dobrze czynili, na powstanie żywota; ale ci, którzy źle czynili, na powstanie sądu. (Jana 5:28-29)]. Nie mamy teraz czasu szerzej omówić tej kwestii, robię to np. w nagraniu na YouTube „Wskrzeszenie i zmartwychwstanie niesprawiedliwych”. Spróbujmy jednak w skrócie przedstawić logiczne i zgodne z Biblią wyjaśnienie.

Pomoże nam w tym klika wersetów:

Dzieje Apostolskie 17:31 – „Gdyż [Bóg] wyznaczył dzień, w którym będzie sądził świat sprawiedliwie przez męża, którego ustanowił, potwierdzając to wszystkim przez wskrzeszenie go z martwych.” To Jezus będzie sądził świat sprawiedliwie.

O dniu sądu z zacytowanego wersetu mówi też apostoł Piotr (2 list 3:7-8) i apostoł Jan w Objawieniu (20:4). Czytamy tam, że dzień sądu to dłuższy okres czasu niż 24 godziny. Apostoł Piotr podaje, że może on trwać tysiąc lat. Podobną myśl czytamy w Objawieniu, gdzie napisano, że święci [czyli dobrzy, którzy „mają wstać do żywota”] mają panować razem z naszym Panem przez tysiąc lat. Nie powstaną oni na sąd – powstaną oni do życia. Czy będą razem z Jezusem sądzić świat?

Według apostoła Pawła: tak. 1 List do Koryntian 6;2 – „Czy nie wiecie, że święci świat sądzić będą?” A więc nasz Pan razem ze świętymi będą sprawiedliwie sądzić narody.

Ten sąd nie będzie polegał na natychmiastowym wydaniu wyroku. Każdy otrzyma to, czego wcześniej mu brakowało – pozna miłość Boga, życie bez różnego rodzaju zła – będzie żył w czasach orzeźwienia, w czascah restytucji. Jeśli ktoś odwróci się od zła, a wybierze dobro, to przejdzie w ten sposób proces restytucji, przywrócenia do stanu, który utracił Adam. Czas, w którym nastąpi ten proces to zapowiadane „czasy odnowienia” czyli restytucja. Jest to dokładnie ten sam czas, co dzień sądu i 1000-letnie królowanie Chrystusa.

Spójrzmy, co nasz Pan mówi o świętych w Królestwie Bożym. „Wtedy sprawiedliwi zajaśnieją jak słońce w Królestwie Ojca swego.” Słońce daje światło i ciepło potrzebne do życia (nie byłoby fizycznego, biologicznego życia na Ziemi, gdyby nie było Słońca). Jezus i święci poprzez swoje panowanie i sądy będą dawać ludziom pouczenie, orzeźwienie i odnowę, która może poprowadzić do życia wiecznego.

Tak właśnie sądy Boże na ziemi opisuje Izajasz. „Moja dusza tęskni za Tobą w nocy i mój duch poszukuje Ciebie, bo gdy Twoje sądy docierają do ziemi, mieszkańcy jej okręgu uczą się sprawiedliwości.” Sąd nad ludźmi, którzy wstaną z grobu, to nie tylko wydanie wyroku. W grobie nie można się zmienić [Kaznodzieja 9:10], więc takie obudzenie, by usłyszeć wyrok potępiający nie miałoby sensu. Nie będzie to pochopny sąd bez sprawiedliwej próby. Zmartwychwstanie to szansa dla wszystkich, by spełnić Boży zamiar, by każdy chętny mógł dojść do poznania Boga i żyć, jeśli tylko odwróci się od swego złego postępowania.

Jakie będą wtedy panowały warunki? Poczytajmy o tym, na kolejnych slajdach.

Księga Izajasza 35:5-10 – „Wtedy otworzą się oczy ślepych, otworzą się też uszy głuchych. Wtedy chromy będzie skakał jak jeleń i radośnie odezwie się język niemych, gdyż wody wytrysną na pustyni i potoki na stepie… I będzie tam droga bita, nazwana Drogą Świętą, nie będzie nią chodził nieczysty; będzie ona tylko dla jego pielgrzymów. Nawet głupi na niej nie zbłądzi. Nie będzie tam lwa i zwierz drapieżny nie będzie po niej chodził, tam się go nie spotka. Lecz pójdą nią wybawieni. I wrócą odkupieni przez Pana, a pójdą na Syjon z radosnym śpiewem. Wieczna radość owionie ich głowę, dostąpią wesela i radości, a troska i wzdychanie znikną.”

otworzą się oczy ślepych, otworzą się też uszy głuchych [mamy tu zapowiedź przywrócenia doskonałych możliwości, jak wielu cierpi z różnych powodów]

Będzie tam Droga Święta [to będzie pouczenie, jak postępować, lekcje od Jezusa i sprawiedliwych sedziów; to będzie jak droga szybkiego ruchu, na której będą znaki jak te, gdy jedziemy samochodem, będzie dokładnie wiadomo, co robić; „nie będzie tam Lwa” – a wiemy, że ten lew, który zwodzi narody i szuka kogo pożreć to szatan, który będzie wtedy zamknięty i oddalony od ludzi

Jak mówi zakończenie: Wieczna radość owionie ich głowę, dostąpią wesela i radości, a troska i wzdychanie znikną [będzie to efekt restytucji, czasu odnowy, wszelka troska i wzdychanie ludzkości przeminie]

Ks. Izajasza 11:9 – „Nie będą krzywdzić ani szkodzić na całej mojej świętej górze, bo ziemia będzie pełna poznania Pana jakby wód, które wypełniają morze.” Ks. Micheasza 4:3-4 – „Przekują miecze swe na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciwko narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny, lecz każdy będzie siadywał pod swą winoroślą i pod swym drzewem figowym; i nie będzie tego, kto by niepokoił, bo usta Pana Zastępów przemówiły.”

Te wersety mówią o ziemi i o tym, że w czasach panowania Chrystusa wszystko się tu zmieni – nie będzie krzywdzenia ani wojen, a cała ludzkość pozna Bożą prawdę.

Ks. Izajasza 35:1 – „Weselić się z tego będzie pustynia i miejsce leśne, a rozraduje się i zakwitnie jak róża.” Werset ten można traktować symbolicznie jako mówiący o tym, że ludzkość jest obecnie jak pustynia pozbawiona wody – nie wie nic lub bardzo mało o miłości Boga. Ludzie potrzebują wody prawdy oraz miłości Bożej. Słowa te zapowiadają, że nadejdą dla ludzkości czasy orzeźwienia.

Można jednak odczytywać ten fragment dosłownie. Wiele terenów uważanych obecnie za nieurodzajne może w królestwie Chrystusowym stać się terenami żyznymi i kwitnącymi niczym róża. Przykładem może być to, co dzieje się w Izraelu od czasu, gdy naród żydowski otrzymał władze nad tą ziemią, którą kiedyś obiecał im Bóg. Kiedyś pustynne tereny i nieużytki są teraz zagospodarowane i wydają plony.
(( Na zdjęciu kwitnąca pustynia Atacama w Chile. ))

Obecnie mamy wiele odziedziczonych słabości po naszych przodkach. Oczywiście Słowo Boże zachęca, żeby się im nie poddawać i toczyć z nimi walkę, szukać w tym pomocy naszego Zbawcy. Jest jednak prawdą, że od czasów grzechu Adama rodzice przekazują swoim dzieciom grzeszne, niedoskonałe ciało i usposobienie.

Prawo żydowskie pokazało, że żaden z ludzi nie był w stanie go wypełnić o własnych siłach. Dopiero Jezus tego dokonał, a oddając swoje życie za Adama stał się odkupicielem nas wszystkich. Można powiedzieć, że położył się do grobu, żeby każdy człowiek mógł powstać z grobu i stanąć na osobistej próbie. Ta próba będzie sprawiedliwa, bo wcześniej każdy zostanie pouczony, a dzięki doskonałym warunkom przyszłego świata każdy wyzbędzie się odziedziczonych wad i słabości. Więc chociaż dzisiaj to prawda, że błędy rodziców spadają często na dzieci, to nie będzie tak w czasach restytucji.

„Oto idą dni mówi Pan – że zawrę z domem izraelskim i z domem judzkim nowe przymierze… Złożę mój zakon w ich wnętrzu i wypiszę go na ich sercu. Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. I już nie będą siebie nawzajem pouczać, mówiąc: Poznajcie Pana! Gdyż wszyscy oni znać mnie będą, od najmłodszego do najstarszego z nich – mówi Pan – Odpuszczę bowiem ich winę, a ich grzechu nigdy nie wspomnę.”

Werset ten mówi, że Bóg zawrze nowe przymierze z Izraelem. Inne teksty Biblii pokazują nam, że rozszerzy się ono także na inne narody – Bóg obiecał Abrahamowi, to jest najlepsza obietnica. Księga Rodzaju 12:3 – „będą błogosławione w tobie wszystkie narody ziemi”. To się stanie. Nowe przymierze będzie polegało właśnie na odnowieniu ludzkości – odnowieniu jej doskonałego stanu: fizycznie, psychicznie, moralnie i duchowo. Słabości ludzkie nie będą już zaciemniały naszego zrozumienia różnych sytuacji i nie będą nam utrudniały życia. Ludzie poznają Boga i Jego prawo sprawiedliwości i miłości. Bo tym prawem jest właśnie miłość, dobra wola do wszystkich, czego obecnie bardzo brakuje temu światu.

To wszystko dzięki ofierze Jezusa, bo tylko dzięki odkupieniu, Bóg może sprawiedliwie odpuścić nam winę i nie wspominać naszych dawnych grzechów. Dzięki temu jest sprawiedliwy i może usprawiedliwić grzesznika. Gdy ludzkość zostanie w ten sposób orzeźwiona i odnowiona, każdy będzie mógł stanąć na w pełni sprawiedliwej, osobistej próbie. Każdy będzie sam wybierał zło i śmierć lub dobro i życie.

Czasy odnowy są wspaniałą nadzieją dla wszystkich ludzi. Ks. Izajasza 25:8-9 – „Wszechmocny Pan zniszczy śmierć na wieki i zetrze łzę z każdego oblicza, i usunie hańbę swojego ludu na całej ziemi, gdyż Pan powiedział. I będą mówić w owym dniu: Oto nasz Bóg, któremu zaufaliśmy, że nas wybawi; to Pan, któremu zaufaliśmy. Weselmy i radujmy się z Jego zbawienia!”

Cała Ziemia zmieni się nie do poznania, ludzie będą mogli żyć wiecznie bez wojen, strachu i łez. Myślę, że znamy z Biblii Boski charkater na tyle, że możemy spodziewać się, że nie będą to czasy wiecznego lenistwa, ale praca, którą będziemy wykonywać i która będzie dawać radość. Wiele dobrych pomysłów i marzeń. A wszystko to na chwałę Boga i dla dobra nas wszystkich.

Obecnie mamy wiele odziedziczonych słabości po naszych przodkach. Oczywiście Słowo Boże zachęca, żeby się im nie poddawać i toczyć z nimi walkę, szukać w tym pomocy naszego Zbawcy. Jest jednak prawdą, że od czasów grzechu Adama rodzice przekazują swoim dzieciom grzeszne, niedoskonałe ciało i usposobienie.

Prawo żydowskie pokazało, że żaden z ludzi nie był w stanie go wypełnić o własnych siłach. Dopiero Jezus tego dokonał, a oddając swoje życie za Adama stał się odkupicielem nas wszystkich. Można powiedzieć, że położył się do grobu, żeby każdy człowiek mógł powstać z grobu i stanąć na osobistej próbie. Ta próba będzie sprawiedliwa, bo wcześniej każdy zostanie pouczony, a dzięki doskonałym warunkom przyszłego świata każdy wyzbędzie się odziedziczonych wad i słabości. Więc chociaż dzisiaj to prawda, że błędy rodziców spadają często na dzieci, to nie będzie tak w czasach restytucji.

„Oto idą dni mówi Pan – że zawrę z domem izraelskim i z domem judzkim nowe przymierze… Złożę mój zakon w ich wnętrzu i wypiszę go na ich sercu. Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. I już nie będą siebie nawzajem pouczać, mówiąc: Poznajcie Pana! Gdyż wszyscy oni znać mnie będą, od najmłodszego do najstarszego z nich – mówi Pan – Odpuszczę bowiem ich winę, a ich grzechu nigdy nie wspomnę.”

Werset ten mówi, że Bóg zawrze nowe przymierze z Izraelem. Inne teksty Biblii pokazują nam, że rozszerzy się ono także na inne narody – Bóg obiecał Abrahamowi, to jest najlepsza obietnica. Księga Rodzaju 12:3 – „będą błogosławione w tobie wszystkie narody ziemi”. To się stanie. Nowe przymierze będzie polegało właśnie na odnowieniu ludzkości – odnowieniu jej doskonałego stanu: fizycznie, psychicznie, moralnie i duchowo. Słabości ludzkie nie będą już zaciemniały naszego zrozumienia różnych sytuacji i nie będą nam utrudniały życia. Ludzie poznają Boga i Jego prawo sprawiedliwości i miłości. Bo tym prawem jest właśnie miłość, dobra wola do wszystkich, czego obecnie bardzo brakuje temu światu.

To wszystko dzięki ofierze Jezusa, bo tylko dzięki odkupieniu, Bóg może sprawiedliwie odpuścić nam winę i nie wspominać naszych dawnych grzechów. Dzięki temu jest sprawiedliwy i może usprawiedliwić grzesznika. Gdy ludzkość zostanie w ten sposób orzeźwiona i odnowiona, każdy będzie mógł stanąć na w pełni sprawiedliwej, osobistej próbie. Każdy będzie sam wybierał zło i śmierć lub dobro i życie.

Czasy odnowy są wspaniałą nadzieją dla wszystkich ludzi. Ks. Izajasza 25:8-9 – „Wszechmocny Pan zniszczy śmierć na wieki i zetrze łzę z każdego oblicza, i usunie hańbę swojego ludu na całej ziemi, gdyż Pan powiedział. I będą mówić w owym dniu: Oto nasz Bóg, któremu zaufaliśmy, że nas wybawi; to Pan, któremu zaufaliśmy. Weselmy i radujmy się z Jego zbawienia!”

Cała Ziemia zmieni się nie do poznania, ludzie będą mogli żyć wiecznie bez wojen, strachu i łez. Myślę, że znamy z Biblii Boski charkater na tyle, że możemy spodziewać się, że nie będą to czasy wiecznego lenistwa, ale praca, którą będziemy wykonywać i która będzie dawać radość. Wiele dobrych pomysłów i marzeń. A wszystko to na chwałę Boga i dla dobra nas wszystkich.

Oczywiście, posłuszeństwo Chrystusowi będzie absolutnie niezbędne. Po wersecie o restytucji, o czasach wytchnienia i odnowienia, czytamy dalej w Dziejach 3:22-23 – „Powiedział przecież Mojżesz: Proroka jak ja wzbudzi wam Pan, Bóg nasz, spośród braci waszych. Słuchajcie Go we wszystkim, co wam powie. A każdy, kto nie posłucha tego Proroka, zostanie usunięty z ludu.”

Skoro więc my już dzisiaj wierzymy, skoro poznaliśmy dobroć Boga i poznaliśmy Pana Jezusa, to już teraz możemy korzystać z wielu błogosławieństw tych czasów odnowy. Bóg przez apostoła Pawła i innych apostołów daje nam wiele rad, jacy mamy być, żeby podobać się Bogu w tych trudnych czasach. List do Efezjan, rozdział 4, od wersetu 31… „Wszelka gorycz i zapalczywość, i gniew, i krzyk, i złorzeczenie niech będą usunięte spośród was wraz z wszelką złością. Bądźcie jedni dla drugich uprzejmi, serdeczni, odpuszczając sobie wzajemnie, jak i wam Bóg odpuścił w Chrystusie. Bądźcie więc naśladowcami Boga jako dzieci umiłowane, i chodźcie w miłości, jak i Chrystus umiłował was i siebie samego wydał za nas jako dar i ofiarę Bogu ku miłej wonności…”

„… a rozpusta i wszelka nieczystość lub chciwość niech nawet nie będą wymieniane wśród was, jak przystoi świętym, także bezwstyd i błazeńska mowa lub nieprzyzwoite żarty, które nie przystoją, lecz raczej dziękczynienie. Gdyż to wiedzcie na pewno, iż żaden rozpustnik albo nieczysty, lub chciwiec, to znaczy bałwochwalca, nie ma udziału w Królestwie Chrystusowym i Bożym.”

Jest tu wymieniona błazeńska mowa. Nie chodzi tu o poczucie humoru, które jest potrzebne. Chodzi o szkodliwy brak jakiejkolwiek powagi i szacunku.

Chciwość. Nie mamy jej milczyć z ambicją, która jest potrzebna, żeby cokolwiek zrobić. Chodzi o to, by nasze pragnienia nie stały się naszym Bogiem. Pamiętajmy, że jeśli postawimy Boga na pierwszym miejscu to wszystko trafi na swoje miejsce, ale jeśli nie postawimy Boga na pierwszym miejscu w naszym życiu, to nic nie będzie na swoim miejscu.

List do Galacjan 5:22-23 – „Owocem zas ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie. Przeciw takim [cnotom] nie ma Prawa.” Kto rozwija w sobie charakter oparty na takich zaletach to już teraz zmierza do życia wiecznego, którego pragnie dla nas Bóg i Pan Jezus. Jeśli dziś będziemy szli za Jezusem, to w Królestwie będzie mogli być pomocą dla drugich. Ale tylko i wyłącznie wtedy.

Życzę nam wszystkim żebyśmy dobrze skorzystali z rad słowa Bożego już teraz. Żebyśmy kierowali się sprawiedliwością i miłością. „Błogosławieni, którzy czynią przykazania jego, aby mieli prawo do drzewa żywota, i aby weszli bramami do miasta.”. Obyśmy weszli do miasta Nowe Jeruzalem, do Królestw Bożego. Restytucja to nauka nieczęsto wspominana (a nawet zapomniana), ale pokazuje ona prawdziwe oblicze Boga i Jego charakteru – jego sprawiedliwość, mądrość, miłość i moc. Bóg nie tylko pragnie, by każdy mógł zapoznać się z prawdą na temat swojego Stwórcy. Bóg pragnie by każdy mógł spróbować, czym była początkowa harmonia z Bogiem. By każdy spróbował życia bez zła. By każdy przeżył swoją własną, sprawiedliwą próbę. Bóg nie potępi nikogo za brak wiedzy lub dziedziczne słabości. Niech będzie chwała Bogu i chwała Jezusowi, po wieki wieczne, Amen!

„I policzysz sobie siedem lat sabatowych, to jest siedem razy siedem lat; i będziesz miał siedem lat sabatowych, czyli czterdzieści dziewięć lat. Dziesiątego dnia, siódmego miesiąca; obwieścisz dęciem w róg [szofar czyli róg barani] w dniu pojednania, ogłosisz to rogiem po całej waszej ziemi. I będziecie święcić rok pięćdziesiąty, i w ten sposób ogłosicie wolność wszystkim mieszkańcom całej ziemi; będzie to dla was jubileusz; i każdy wróci do posiadłości swojej, każdy wróci do rodziny swojej.”

„Jakże radosne musiały być okrzyki, gdy lud Izraela usłyszał brzmienie szofar ogłaszające wolność! Niebawem miały być umorzone wszystkie długi, słudzy mieli pożegnać swych panów, drzwi więzień miały stanąć otworem, a więźniowie mieli być uwolnieni, utracone posiadłości miały być odzyskane przez tych, którzy je stracili, następowało też ponowne połączenie się rodzin, których radości nie można opisać.

Wszystko to oczywiście było typiczne i prorocze. Lud Izraela w owych dwunastu pokoleniach razem z pogańskimi narodami czeka na obiecanego Mesjasza, potomstwo Abrahama, przez które „błogosławione będą wszystkie narody ziemi” (1 Moj. 12:3; 22:15-18). Przez Mesjasza jako Pośrednika PAN „uczyni z domem Izraelskim i z domem Judzkim przymierze nowe”; obiecuje On: „miłościwy będę nieprawościom ich, a grzechów ich nie wspomnę więcej” (Jer. 31:31-34). Będą słuchać tego wielkiego Pośrednika, którego PAN wzbudza spośród nich, ich braci (5 Moj. 18:15).

Pomazańcy PAŃSCY (Mesjasz) ogłoszą wolność pojmanym, wypuszczą na wolność tych, którzy będą związani w więzieniu śmierci (Dan. 12:2), zawiążą rany serc skruszonych, pocieszą wszystkich płaczących, dadzą im olejek radości zamiast smutku i szatę ozdobną zamiast ducha ściśnionego, przywrócą im utraconą własność (utraconą w Adamie), ich bliskich i sprawią, że zwycięstwo i chwała ukażą się wszystkim narodom (Iz. 42:7; 49:9; 61:1-11; 25:8). Jakże wspaniały będzie ten antytypiczny Jubileusz!”
________
Źródło: artykuł „Rok Jubileuszowy”, Sztandar Biblijny, czerwiec 1994, s. 46.

Tysiąclecie. Królestwo Chrystusa. Kiedy? Nad kim? I jak? Zapraszamy do obejrzenia slajdów z prezentacji wygłoszonej przez Adama Urbana. Nagranie samego wykładu wyszło niestety nie najlepiej (https://www.youtube.com/watch?v=nK81u4dcRcY), więc mamy nadzieję, że teraz łatwiej będzie zapoznać się z tematem.

Śmierć Jezusa obejmuje swym zasięgiem każdego człowieka, a więc każdy potomek Adamy i Ewy zostanie objęty korzyściami z niej płynącymi – zbawieniem z tego, co w wyniku grzechu w Edenie spadło na Adama i jego wszystkie dzieci!

1 Tym. 4:10: „Dlatego pracujemy i jesteśmy lżeni, że pokładamy nadzieję w Bogu żywym, który jest Zbawicielem wszystkich ludzi, zwłaszcza wierzących”.
(a zatem niewierzący też są zbawiani, choć wierzący bardziej – powrócimy do tego później).

Dz. 24:15: „Mając nadzieję w Bogu, że będzie zmartwychwstanie, którego i oni oczekują, zarówno sprawiedliwych, jak i niesprawiedliwych”.
(a zatem niesprawiedliwi też wstaną z grobów).

Jest to możliwe dlatego, że Jezus swoją ofiarą unieważnia wyrok wydany na Adama i następnie dziedziczony przez jego wszystkie dzieci!

Jana 1:29: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata”.
(grzech świata, nie grzechy świata – jeden grzech Adamowy, przez który Adam utracił szansę uzyskania życia wiecznego i który dziedzicznie obciąża cały świat).

Mat. 18:11 = Łuk. 19:10: „Bo Syn Człowieczy przyszedł, aby szukać i zbawić to, co zginęło”. (odzyskać dla człowieka szansę na zdobycie życia wiecznego, jaką w Edenie otrzymał Adam i jaką następnie stracił).

Rzym. 5:18,19: „A zatem, jak przez upadek jednego człowieka [Adama w raju] potępienie na wszystkich ludzi, tak też przez dzieło usprawiedliwienia jednego [Jezusa] dla wszystkich ludzi usprawiedliwienie ku żywotowi. Bo jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wielu [nie tylko ten jeden, który był nieposłuszny, ale wielu = wszyscy] stało się grzesznikami, tak też przez posłuszeństwo jednego [Jezusa w trakcie składania ofiary] wielu [nie tylko ten jeden, który był posłuszny, ale wielu = wszyscy] dostąpi usprawiedliwienia”.

Kto dokładnie czyta te wersety, na pewno zauważa, że żaden z nich nie mówi o zbawieniu wszystkich do życia wiecznego, lecz o zbawieniu wszystkich od tego, co sprowadził na nich pierwszy człowiek – od potępienia, jakie spadło na Adama za jego nieposłuszeństwo, od wydanego na niego wyroku śmierci dziedziczonego przez wszystkie następne pokolenia aż do dzisiaj.

Zdecydowana większość wersetów Biblii mówiących o zbawieniu nie ma na myśli zbawienia do życia wiecznego, lecz zbawienie od wyroku wydanego na Adama
i dziedziczonego przez wszystkich ludzi, tak by kiedyś wszyscy ludzie, uwolnieni od tego wyroku, mogli stanąć na własnej próbie do życia, tak jak kiedyś stał na niej Adam, lecz ją przegrał (głównie z powodu braku doświadczenia z grzechem i jego skutkami).

Nieprzyjęcie Jezusa nie skutkuje żadnym dodatkowym potępieniem!
Jeśli ktoś nie przyjmuje Jego ofiary, po prostu pozostaje pod wyrokiem Adamowym, pod którym dziedzicznie i tak znajduje się już od urodzenia.
Nie można ponownie potępić ani ponownie skazać już potępionego i już skazanego!

Jana 3:36: „Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne, ale kto nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz gniew Boży [w postaci wyroku z powodu grzechu Adama] pozostaje na nim”.

Rzym. 5:8,9: „Lecz Bóg okazuje nam swoją miłość przez to, że gdy jeszcze byliśmy grzesznikami [z powodu dziedziczonego grzechu i wyroku Adama], Chrystus za nas umarł. Tym bardziej więc teraz, będąc usprawiedliwieni jego krwią, będziemy przez niego zbawieni od gniewu [gniewu i wyroku dziedziczonego po Adamie, który jest zdejmowany z każdego, kto wiarą przyjmie Jezusa jako swego zastępcę w karze dziedziczonej po Adamie]”.

Czytaj dalej:

• Strona 1
• Strona 2
• Strona 3
• Strona 4
• Strona 5
• Strona 6
• Strona 7