Samotna droga [„Wiersze Brzasku”, nr 40]

Samotna droga [„Wiersze Brzasku”, nr 40] Psalm 107:1-9; 1Kor. 2:11; Przyp. 14:10 Jest w ludzkich sercach jakaś tajemnica. Nawet, gdy jesteśmy otoczeni tymi, Których kochamy i którzy nas kochają, To jednak, od czasu do czasu doznajemy Uczucia całkowitego osamotnienia. Przyjaciel nie rozumie naszej gorzkości I obca mu jest także nasza radość. Nie ma nikogo, kto Czytaj dalej…

Odwagi, spieszcie naprzód! [„Wiersze Brzasku”, nr 33]

Odwagi, spieszcie naprzód! [„Wiersze Brzasku”, nr 33] Zmęczeni! I cóż z tego? Czy wasz pomysł na życie to łoże wygodne, Płatki róż i zefirki przyjemnie chłodne? Dalejże, chodźcie, pracujcie póki się dziś nazywa. Odwagi – powstańcie, idźcie swą drogą, ona was wzywa. Samotni! I cóż z tego? Niektórzy widocznie muszą samotni być, Nie wszyscy mogą Czytaj dalej…

Samotność

Powód rozważań: wojna, choroby, wiek… 1 Mojż. 2: 18:  Rzekł też Pan Bóg: Nie dobrze być człowiekowi samemu; uczynię mu pomoc, któryby była przy nim… A dał Adam imiona wszystkiemu bydłu, i ptactwu niebieskiemu, wszelkiemu zwierzowi polnemu. Lecz Adamowi nie była znaleziona pomoc, któryby przy nim była .I zbudował Pan Bóg… niewiastę i przywiódł ją Czytaj dalej…

Spokój w stanie śpiączki

Kilka lat temu nasza droga siostra … opowiedziała mi o pewnym bracie. Powiedziała: „Bracie Jolly. Brakuje nam tego brata, on nie przychodzi już na zebrania”. Zapytałem o niego, i otrzymałem taką odpowiedź. „Och! Bracie Jolly, on już nie przychodzi na zebrania, on po prostu nie przychodzi”. A następnie dodała: „Być może mógłbyś pojechać i odwiedzić Czytaj dalej…

Głos anioła

Pewnego zimowego dnia mały chłopiec ubrał się ciepło, a następnie powiedział do ojca: – Dobrze, jestem gotowy. Jego tata pastor zdziwiony odpowiedział: – Gotowy na co? – Tato, czas wyjść na zewnątrz i rozdać nasze ulotki! – wytłumaczył chłopiec. – Synu, na dworze jest bardzo zimno i mży. Dziecko spojrzało zdziwione na ojca i powiedziało: Czytaj dalej…

Ślady stóp na piasku

(oparte na anonimowym wierszu pt. „Ślady na piasku”) Słonecznym rankiem wędrowałam Panie Z Tobą. Radosne było wędrowanie. Błoga społeczność w złotym słońca blasku. Za nami były rzędy stóp na piasku. Nagle znienacka zerwała się burza. Wiatr wył i szalał. Trwoga była duża. Gdy groźnie wyły morskich wód odmęty, Nagle zniknęły ślady stop Twych świętych. Zda Czytaj dalej…

1 Księga Królewska 19:4-7

Wołam do Ciebie jak Eljasz Że nie chcę mi się żyć, A Ty przysyłasz anioła Który mi daje pić. Wołam do Ciebie jak Eljasz Świadomy moich bied A anioł Twój przynosi Wodę i świeży chleb. O Panie! Jestem Twój. To słowo dla mnie znaczy Że choć doznaję smutku, Nie doznaję rozpaczy. Usiądę pod jałowcem A Czytaj dalej…