Chrześcijański zbór w Bydgoszczy
Samotna droga [„Wiersze Brzasku”, nr 40] Psalm 107:1-9; 1Kor. 2:11; Przyp. 14:10 Jest w ludzkich sercach jakaś tajemnica. Nawet, gdy jesteśmy otoczeni tymi, Których kochamy i którzy nas kochają, To jednak, od czasu do czasu doznajemy Uczucia całkowitego osamotnienia. Przyjaciel nie rozumie naszej gorzkości I obca mu jest także nasza radość. Nie ma nikogo, kto Czytaj dalej…
Pielgrzym [„Wiersze Brzasku”, nr 39] Wciąż naprzód! Przez krainę wroga Ja idę w szacie pielgrzyma, Lecz stanąć tutaj nie mogę, By odpoczynek otrzymać. I schylić się też nie mogę, By zerwać kwiat kolorowy, Ani ochłodzić się wodą W upalny czas południowy. A jednak na piersi mojej Nieziemskiej piękności kwiaty: Wieczny spokój lilii białej, Róża miłości, Czytaj dalej…
Oczyszczanie [„Wiersze Brzasku”, nr 37] Mal. 3:3 Jak dobrze wiedzieć, że kto próbuje Srebro, przy ogniu siedzi na straży I ogniem próbkę swoją traktuje. Gdy jednak zbyt mocno ogień się żarzy, Mający zniszczyć domieszki zbędne, Strawić też może metale bezcenne. Dobrze pomyśleć, że On wie, Ile to srebro jeszcze znieść może. Czy podgrzać, czy też Czytaj dalej…
Armia Gedeona [„Wiersze Brzasku”, nr 36] Dnia pewnego do domu garncarza wstąpiłem, Jak gliniane naczynia formuje patrzyłem I otrzymałem lekcję, naukę wspaniałą, Widząc, co z gliną w rękach garncarza się działo. Była łamana, ugniatana, wałkowana, Uplastyczniana, by mogła być formowana. Jakże podobny człowiek do gliny w swej biedzie, Gdy Boża ręka ku doskonałości go wiedzie. Czytaj dalej…
Przemiana [„Wiersze Brzasku”, nr 35] Dnia pewnego do domu garncarza wstąpiłem, Jak gliniane naczynia formuje patrzyłem I otrzymałem lekcję, naukę wspaniałą, Widząc, co z gliną w rękach garncarza się działo. Była łamana, ugniatana, wałkowana, Uplastyczniana, by mogła być formowana. Jakże podobny człowiek do gliny w swej biedzie, Gdy Boża ręka ku doskonałości go wiedzie. Własne Czytaj dalej…
Boskie powołanie [„Wiersze Brzasku”, nr 32] Dziś, jutro, nieustannie, W noce ponure, bez gwiazd wysoko, Nie pytaj: Daleko? Nie pytaj: Dokąd? Radując się mimo bólu, który łamie, Weź swój krzyż I naśladuj Mnie! Nie obiecuję bogactwa, beztroski, Sławy, długich dni, uznania, przyjemności, Gdyż mają więcej niż się wydaje próżności. Jeśli więc możesz porzucić te sprawy Czytaj dalej…
W ostatnią sobotę roku 2025, poetka, pisarka i autorka pieśni Anna Maria Wadas dzieliła się z nami swoimi przemyśleniami i swoją wrażliwością. Poezja z jej najnowszego tomiku pt. „Puls”, a także piękne pieśni rozbrzmiały na naszej sali przy ul. Zduny 10A w Bydgoszczy. Zapraszamy do obejrzenia zapisu z koncertu. REALIZACJA: Jonatan Urban i „EWANGELIA ONLINE” Czytaj dalej…