Odwagi, spieszcie naprzód! [„Wiersze Brzasku”, nr 33]
Odwagi, spieszcie naprzód! [„Wiersze Brzasku”, nr 33] Zmęczeni! I cóż z tego? Czy wasz pomysł na życie to łoże wygodne, Płatki róż i zefirki przyjemnie chłodne? Dalejże, chodźcie, pracujcie póki się dziś nazywa. Odwagi – powstańcie, idźcie swą drogą, ona was wzywa. Samotni! I cóż z tego? Niektórzy widocznie muszą samotni być, Nie wszyscy mogą Czytaj dalej…