Pismo Święte oświadcza, iż oczekiwanie to powinno być bardzo radosne (Psalm 96:10-13, [1]; 98:1-9, [2]). Prosimy wszystkich o przeczytanie tych i innych psalmów dotyczących tego tematu i przekonanie się, jak każda istota z osobna i wszystkie klasy razem wzięte, o których symbolicznie mówią te fragmenty, zachęcane są do radosnego oczekiwania tego szczęśliwego dnia.

Naprawdę jest to szczęsny dzień; jest to bowiem dzień Pana i Chrystusa, dzień leczenia i zdrowia, dzień radości i zadowolenia, dzień zbawienia i wyzwolenia, dzień chwały dla najwyższego Boga i pokoju na ziemi ludziom dobrej woli [lub raczej: „ludziom – dobra wola”, bo wszyscy chętni będą nią napełniani – dopisek: WS], dzień nadziei i połączenia, dzień prawdy i sprawiedliwości, dzień reformy i naprawy, dzień od dawna oczekiwany i wymodlony, dzień który będzie świadkiem całkowitego upadku szatana oraz wszystkiego tego, co z nim się wiąże, jak również pełnego tryumfu Boga i wszystkiego tego, co się z Nim wiąże.

Słusznie zatem możemy modlić się: „Przyjdź królestwo twoje! Bądź wola twoja na ziemi, tak jak jest w niebie”! O Panie, spełnij to w imieniu Jezusa i przez Jego zasługę!”

_____________________________
Paul S.L. Johnson, „Tysiąclecie”, s. 198-199

Fot. Klimaty Podlasia

[1] Psalm 96:10-13 – „Mówcie wśród narodów: PAN króluje; świat będzie utwierdzony, aby się nie poruszył, i on będzie sądził ludzi sprawiedliwie. Niech się weselą niebiosa i niech raduje się ziemia; niech zaszumi morze i to, co w nim jest. Niech radują się pola i wszystko, co jest na nich, wtedy radośnie wykrzykną wszystkie drzewa leśne; Przed obliczem PANA, bo idzie, zaprawdę idzie, aby sądzić ziemię. Będzie sądził świat w sprawiedliwości, a narody w swojej prawdzie.”

[2] Psalm 98:1-9 – „Psalm. Śpiewajcie PANU nową pieśń, bo cudownych rzeczy dokonał, jego prawica i święte ramię przyniosły mu zwycięstwo. PAN objawił swoje zbawienie, okazał swoją sprawiedliwość na oczach narodów. Pamiętał o swoim miłosierdziu i swojej prawdzie wobec domu Izraela; wszystkie krańce ziemi ujrzały zbawienie naszego Boga. Radośnie wykrzykuj PANU, cała ziemio; wykrzykujcie, weselcie się i śpiewajcie. Grajcie PANU na harfie, na harfie, przy słowach pieśni. Przy trąbach i dźwięku kornetów wykrzykujcie radośnie przed PANEM, Królem. Niech zaszumi morze i to, co w nim jest, świat i jego mieszkańcy. Niech rzeki klaszczą w dłonie, niech góry radują się wspólnie; Przed PANEM, bo przychodzi, by sądzić ziemię. Będzie sądził świat sprawiedliwie i narody według słuszności.”

Na te i wiele innych pytań w wykładzie pt. „Życie wieczne i nieśmiertelność” odpowiada brat Czesław Ruciński.

Nagranie ze zboru Pana w Bydgoszczy, 25 sierpnia 2024 r.

***

Polecane w wykładzie broszurki w wersji elektronicznej:

• Życie i nieśmiertelność
• Wieczne przeznaczenie człowieka
• Królestwo Boże niebiańskie i ziemskie
• Dzień sądu
• Nowa Ziemia
• Co to jest dusza
• Zmartwychwstanie umarłych
• Różne zarysy Boskiego planu w streszczeniu

Na życzenie wyślemy chętnym wybrane broszurki w wersji papierowej.

Prosimy o kontakt pod adresem wiktor@badaczebiblii.pl lub przez formularz kontaktowy na stronie.

Brat Łotysz szeroko omawia działalność Pana Jezusa jako Żniwiarza i Króla, a także jako wybranego Anioła PANA, który miał związać i wrzucić do przepaści szatana.

Nagrania pochodzą z roku 2004.

Zapoznaj się z całą serią:
– Chronologia biblijna, część 1
– Chronologia biblijna, część 2
– Chronologia biblijna, część 3
– Chronologia biblijna, część 5

Wersja tekstowa:

Drodzy w Panu naszym Jezusie Chrystusie, Bracia i Siostry!

Z łaski Pana będziemy mieli 12 i ostatni, najważniejszy dowód pobijający kombinacją chronologię, a udowadniający czasy i chwile, w których żyjemy. Tym dowodem jest wtóra obecność Pana, tysiącletni dzień Pański. Dzień siódmy, sobota Pańska. Tak jak sam Pan powiedział w Ewangelii Mateusza 12:8 – Mat 12:8 bg „(8) Albowiem Syn człowieczy [tytuł Pana Jezusa] Panem jest i sabatu.”

Sabat Pański, siódmy dzień. Ten dzień specjalnie jest w Piśmie św. podkreślony w planie Boga, bo w Dziejach 17:31 apostoł Paweł o tym dniu mówi tak: ct 17:31 bg „(31) Przeto iż postanowił dzień [Bóg Jehowa, Ojciec niebiański], w który będzie sądził wszystek świat w sprawiedliwości przez męża, którego na to naznaczył, upewniając o tym wszystkich, wzbudziwszy go od umarłych.”

Bóg w swym planie ma szczególny jeden dzień przeznaczony dla Jezusa Pana, który ma osądzić całą ludzkość, wszystkie klasy. Wiadomo, że ten dzień jest z kolei siódmym. Pan powiedział, że jest Panem sabatu, a sobota jest siódmym dniem. Wiadomo, że nie literalna sobota, 24-godzinna doba, ale Apostoł Piotr 2 List 3:8 wyjaśnia, że naszych tysiąc lat u Boga jest jak jeden dzień (2P 3:8 bg „(8) Ale ta jedna rzecz niech wam nie będzie tajna, najmilsi! iż jeden dzień u Pana jest jako tysiąc lat, a tysiąc lat, jako jeden dzień.” ), a więc tym dniem, który Bóg ustanowił w swym planie jest tysiącletnim dniem, natomiast z kolei siódmym dniem, sobota Pańska, i apostoł Piotr o tym dniu mówi tak: „(8) Ale ta jedna rzecz niech wam nie będzie tajna, najmilsi! iż jeden dzień u Pana [u Boga] jest jako tysiąc lat, a tysiąc lat, jako jeden dzień.”

Bóg gdy dał przepis Izraelowi – Zakon, to 2 Mojż. 20:8-10 mówi tak: Exo 20:8-10 bg „(8) Pamiętaj na dzień odpocznienia, abyś go święcił. (9) Sześć dni robić będziesz, i wykonasz wszystkę robotę twoję. (10) Ale dnia siódmego odpocznienie jest Pana Boga twego; nie będziesz czynił żadnej roboty weń, ty i syn twój, i córka twoja, sługa twój, i służebnica twoja, bydlę twoje, i gość twój, który jest w bramach twoich;”

To był przepis Boga w Zakonie o siódmym dniu – Sabacie. Natomiast, ten siódmy dzień był poprzedzony sześcioma dniami pracy. I Bóg powiedział, że sześc dni macie pracował, tak jak wiersz 9, czytamy: „Sześć dni robić będziesz, i wykonasz wszystkę robotę twoję. „ I potwierdza jeszcze wiersz 11: Exo 20:11 bg „(11) Bo przez sześć dni stworzył Pan niebo i ziemię, morze, i cokolwiek w nich jest, i odpoczął dnia siódmego; przetoż błogosławił Pan dzień odpocznienia, i poświęcił go.”

Więc jeżeli siódmy dzień sabatowy – dzień Chrystusowy – dzień trwa 1000 lat naszych, to sześć dni pracy, wiadomo logika wskazuje,że też każdy dzień ma tę samą długość czyli 1000 lat, więc sześć dni pracy = 6000 lat przekleństwa grzechu i zła. Rozpoczęły się one, tych 6 dni pracy, od grzechu Adama – jesień 4127 r p.n.e. i te sześć dni pracy kończą się w jesieni 1874 r. Gdy nastąpił 1 dzień siódmego tysiąca lat, kalendarz jaki Bóg stosuje to jest kalendarz jaki Bóg dał Żydom. On się rozpoczyna świecki rok żydowski w jesieni, miesiąca Tiszri, 1 Tiszri w roku 1874 to był 12 wrzesień. Dlatego mamy dokładny dzień wtórej obecności Pana – 12 września 1874 r. I cóż czyni Bóg? Posyła swego Syna z nieba na ziemię, bo przyszedł dzień Chrystusa Pana, dzień tysiącletni. Wiadoma rzecz, że właśnie tak się stało, że Bóg go posyła z nieba na ziemię, jak czytamy w Dziejach Apostolskich 3:20-21 – Act 3:20-21 bg „(20) Gdyby przyszły czasy ochłody [tu zapowiadał ap. Piotr, „gdyby przyszły”, bo w tym czasie, co mówił zapowiada przyszłość tego wydarzenia… ale my czytamy: gdy już przyszły czasy ochłody…] od obliczności Pańskiej [czyli Boga Jehowy], a posłałby onego, który wam opowiedziany jest, Jezusa Chrystusa. (21) [W jakim celu go posyła? Wiersz 21, przekład gdański, stary jest niedokładny:] Który zaiste niebiosa ma objąć [odwrotnie: którego niebo musi zatrzymać, czyli niebo zatrzymało Pana gdy on wstąpił po zmartwychwstaniu do nieba to on w niebie był zatrzymany, aż go Bóg posyła z nieba na ziemię, dlatego mówi: którego niebo musiało zatrzymać -Pana- od czasu zmartwychwstania aż przyszedł czas ochłody, to znaczy:] aż do czasu naprawienia wszystkich rzeczy, co był przepowiedział Bóg przez usta wszystkich świętych swoich proroków od wieków.”

Czyli posyła Go z nieba do naprawienia wszystkich rzeczy. Opuszcza niebo, przychodzi na naszą ziemię na okres naprawy wszystkich rzeczy, dokonania restytucji. Wtóra obecność naszego Pana jest w dwóch ważnych urzędach. Bo Pan ma aż 21 urzędów, ale dwa są z nich w tej wtórej obecności Pana jakby najważniejsze. I czytamy o nich w jakich urzędach Pan Jezus specjalnie zstąpił z nieba na ziemię w Obj. 14:14-16 – „(14) I widziałem, a oto obłok biały; a na onym obłoku siedział podobny Synowi człowieczemu [czyli już wiemy, że tytuł Syn Człowieczy dotyczy Jezusa Pana], który miał na głowie swojej koronę złotą [korona złota czyli urząd Króla], a w ręce swojej sierp ostry [czyli urząd Żniwiarza, czyli w dwóch ważnych urzędach jako Król – korona złota i jako Żniwiarz – sierp ostry w ręce]. (15) A drugi Anioł wyszedł z kościoła [drugi anioł przedstawia lud Boży, cały wiek ewangelii, a gdy przyszła wtóra obecność Pana to lud Boży wołał głosem wielkim jako anioł, dlatego na tego, którzy siedział na obłoku:], wołając głosem wielkim na tego, który siedział na obłoku: Zapuść [dosłownie: poślij] sierp twój, a żnij, gdyż tobie przyszła godzina, abyś żął, ponieważ się dostało żniwo ziemi. (16) I zapuścił [dosłownie: rzucił] ten, który siedział na obłoku, sierp swój na ziemię i pożęta jest ziemia.” Dwa główne urzędy: jako Król złota korona i jako Żniwiarz sierp ostry w ręce.

Czyli ten dzień tysiacletni Pański to od jesieni 1874 r. do jesieni 2874 r. I ten okres Tysiąca lat dzieli się na trzy okresy. Te trzy okresy to nazwa ich jest w języku greckim, wiadomo, spolszczona:

1) Paruzja

2) Epifania / Apokalypsis

3) Bazylea

Tysiącletni dzień Pana dzieli się na trzy okresy. Paruzja, Epifania lub Apokalypsis (2 okres) i trzeci okres – Bazylea. Będziemy rozważać pierwszą działalność Pana w urzędzie jako żniwiarza, bo to dotyczy więcej nas jako ludu Bożego, a potem będziemy rozważać drugi jego urząd, bardzo ważny urząd, jako Króla. A więc 1 jako żniwiarz, działalność Pana w stosunku do ludu Bożego. To Paruzja lub obecność Pana. Ścisły okres to był 40 lat. Od jesieni 1874 r. do jesieni 1914 r. Ten okres 40-letni to był sąd Maluczkiego Stadka, bo Pan miał wszystkich osądzić w tym dniu, więc w pierwszym okresie Sąd maluczkiego stadka, czyli próba kościoła. Ten sąd potwierdza nam, że rozpoczął się od klasy Kościoła we wtórej obecności Pańskiej, czytamy o tym w 1 Piotra 4:17-19 – „(17) Albowiem czas jest, aby się sąd począł od domu Bożego; a ponieważ najprzód zaczyna się od nas [tj. od Kościoła], jakiż będzie koniec tych, co są nieposłuszni Ewangielii Bożej? (18) A ponieważ sprawiedliwy ledwie zbawiony będzie, niezbożny i grzeszny gdzież się okaże? (19) Przetoż i ci, którzy cierpią według woli Bożej, niechaj jemu, jako wiernemu Stworzycielowi, poruczają dusze swoje, dobrze czyniąc.”

Więc ten dzień, Paruzja, dla maluczkiego stadka zwany jest też dniem lub czasem Żęcia. Tak jak już czytaliśmy w Obj. 14:14-16, ten dzień też jest zwany: praca w winnicy Pańskiej, o czym mamy napisane w Ew. Mateusza 20:1-16. Praca w winnicy Pańskiej. Tam występuje pięć wezwań do pracy w Winnicy Pańskiej:

– bardzo rano

– godzina 3

– godzina 6

– godzina 9

– godzina 11

Bo to był dzień dwunastogodzinny, bo dzień pracy w tym czasie był 12-godzinny i ci wezwani o godz. 11 pracowali tylko jedną godzinę czyli do godziny 12 wieczór i o wieczorze przyszła zapłata za pracę w winnicy Pańskiej. Czyli ten okres Paruzja zwany jest też dniem pracy w winnicy Pańskiej, pracy zbierania dojrzałych winnych gron. Te dojrzałe winne grona to są członkowie Kościoła Chrystusowego. Ten dzień jest też dniem pięciu przesiewań, próby Kościoła w okresie Paruzji, o czym mówi nam 1 Koryntian 10:1-13. Tam mamy podane pięć przesiewań Żydów w podróży po pustyni, ale (apostoł mówi) to są obrazy dla nas, dla ludu Bożego, na wtórą obecność Pana, czyli dla Kościoła na okres Paruzji – 5 przesiewań. Ten okres też już wiemy jest zilustrowany w podróży proroka Eliasza, gdy drugi raz był obudzony przez anioła to podróżował przez 40 dni i 40 nocy i doszedł do góry Bożej – Horeb – o tym mamy opisane: 1 Królewska 19:7-8. Czyli to wszystko są obrazy na ten okres 40-letni Paruzji. Czyli jest to sąd kościoła w tym czasie, kto ostatecznie zatrzyma swoją koronę, nie odpadnie od maluczkiego stadka w okresie Paruzji, to był okres żęci,m godzina żęcia („zapuść sierp”), a godzina żęcia a żniwo przyszło, by żął. To był dzień pracy w winnicy Pańskiej, dzień 12-godzinnej tej pracy. Był to okres sądu 5 przesiewań i był to okres 40-dniowej podróży Eliasza po drugim obudzeniu przez anioła [tym aniołem był nim brat Russell, wierny sługa] i obudził klasę Eliasza, podróż jego trwała 40 dni i 40 nocy – 40 lat, która doprowadziła do góry Bożej Horeb, czyli do gwarancji królestwa Kościołowi, bo Góra Boża Horeb to symbol Królestwa. Większa część Kościoła już była zmartwychwstała, a ci co w jesieni 1914 r. byli pod przewodnictwem br. Russella na ziemi to była gwarancja, że nikt z nich już nie odpadnie. Jakby bardzo dobitnym dowodem to my czytaliśmy Obj. 14:14-16 – Zapuść sierp twój, a żnij, gdyż tobie przyszła godzina, abyś żął… Godzina. Więc godzina z dnia Pańskiego. Więc gdy dzień Pański trwa tysiąc lat, to godzina 1/24 część z 1000 lat. Czyli trzeba 1000 lat / 24 to mamy długość jednej symbolicznej godziny, godziny żęcia, gdy 1000 / 24 to długość tej godziny jest 41 lat i 8 miesięcy. 40 lat okres żęcia, a 1 rok i 8 miesięcy – pokłosie. Tych 40 lat żęcia to już wiemy od wtórej obecności Pana jesieni 1874 do jesieni 1914 r., a rok i 8 miesięcy pokłosie od jesieni 1914 r. do wiosny 1916 r. – pokłosie. No i pokłosie było wyjątkowe, bo miało zastosowanie jedynie do Ameryki, a nie do Europy. Dziwna sprawa. Dlaczego tylko do Ameryki, a nie do Europy? Bo w Objawieniu 7:1-3 popatrzmy i tu właśnie możemy być pewni, że tylko dotyczy pokłosie Ameryki, a nie Europy: Rev 7:1-3 bg „(1) Potemem widział czterech Aniołów, stojących na czterech węgłach ziemi, trzymających cztery wiatry ziemi, aby nie wiał wiatr [wojna światowa] na ziemię [ludzkie społeczeństwo], ani na morze [zbuntowane elementy ludzkie], ani na żadne drzewo [przywódców]. (2) I widziałem inszego Anioła występującego od wschodu słońca, mającego pieczęć Boga żywego [lud Boży na czele z bratem Russellem], i zawołał głosem wielkim na onych czterech Aniołów, którym dano, aby szkodzili ziemi i morzu; (3) Mówiąc: Nie szkodźcie ziemi ani morzu, ani drzewom, aż popieczętujemy sługi Boga naszego na czołach ich.”

Czyli gdy już przyszedł wiatr, wojna światowa, a ona się rozpoczęła w jesieni 1914 r. w Europie to w Europie skończyło się tak żęcie jak i pokłosie do jesieni 1914 r., a że w Ameryce jeszcze wojny światowej nie było, czyli ten rok i 8 miesięcy ma zastosowanie tylko do Ameryki, bo gdy przyszedł wiatr do Ameryki -wojna światowa- to już skończyła się praca żęcia i pokłosia. Dlatego wyjątkowo Ameryka, która nie miała jeszcze wojny w jesieni 1914 r. więc dlatego ten rok i 8 miesięcy miało zastosowanie wyłącznie do Ameryki. Zdobywanie członków Kościoła w Ameryce z Babilonu do prawdy, ale oni już byli członkami Kościoła do jesieni 1914 r. Tylko nie byli jeszcze w prawdzie paruzyjnej, nie mieli jeszcze pieczęci czoła czyli zrozumienia prawd aby opuścić Babilon. Tak, czyli zauważyliśmy, że pierwszy okres z trzech okresów wtórej obecności Pana, Paruzja, specjalny okres do skompletowania maluczkiego stadka, liczby 144 000. Drugi z kolei okres, Epifania, wyraz Epifania znaczy jasne światło, czyli jasna prawda. Prawda epifaniczna jest silnym światłem, każda rzecz jest tak drobiazgowo rozbierana, udowadniana przez posłannika epifanii br. Johnsona, że w stosunku do prawdy paruzyjnej który była więcej ogólne zarysy dawane Boskiego planu przez br. Russella to przez br. Johnsona każda rzecz dobitnie, drobiazgowo rozbierana. Tak więc nic dziwnego, że Epifania greckie słowo na polskie znaczy jasne światło, jasna prawda świecąca ze szczególną jasnością, która objawia osoby, zasady i rzeczy. Jasna prawda świecąca ze szczególną jasnością w okresie Epifanii, która objawia osoby, zasady i rzeczy. Nic się nie da ukryć. Bywa że jakaś konferencja robiona jest w tajemnicy, aby nie wyszło nic na światło dziennie. Jeszcze konferencja nieskończona, a już są komunikaty w radio, telewizji podawane przez dziennikarzy, tu i tu obradowali, to i to się działo. To jest dziwne. Czyli rzeczywiście Epifania jest szczególnym okresem czasu. Objawia osoby, zasady i rzeczy. Okres Epifanii to ściśle 40 lat. Tak jak Paruzja ściśle 40 lat, tak i Epifania. Od jesieni 1914 r. do jesieni 1954 r. Ten okres był szczególnie dla dwóch klas Lewitów. Tak jak Paruzja była szczególnie dla klasy kapłanów i maluczkiego stadka, tak Epifania szczególny okres dla dwóch klas Lewitów – dla Wielkiej Kompanii, Lewitów (Merarytów Tysiąclecia) i druga klasa Lewitów – klasa Młodocianych Godnych, Lewici (Gersonici Tysiąclecia). Jesień rok 1954 tak jak jesień 1914 r. był gwarancją kto ostatecznie zakwalifikował się do klasy Kościoła, tak podobnie jesień 1954 r. to był datą stwierdzającą, kto ostatecznie miał być członkiem Wielkiej Kompanii. Rok 1954 decydował, choć żyli jeszcze wiele lat po tej dacie aż br. Jolly skończył pielgrzymkę jako ostatni 14 lutego 1979 r. ale już w jesieni 1954 r. była gwarancja kto z nich ostatecznie będzie zwycięskim członkiem Wielkiej Kompanii. Podobnie, powołanie do klasy Młodocianych Godnych skończyło się w jesieni roku 1954 i kto poświęcił się w sercu Bogu, nie symbol chrztu z wody, ale kto poświęcił się w sercu Bogu czy to poświęcenie było w papiestwie, czy protestantyzmie czy w ruchu epifanii czy grupach badaczy Pisma Św. czy organizacji Świadków Jehowy – bez różnicy. Kto w sercu swym poświęcił się Bogu do 16 września 1954 r. był objęty powołaniem do klasy Młodocianych Godnych i niektórzy z tych, co się poświęcili w Babilonie w sercu, a przychodzili do prawdy po tej dacie, dopiero później przyjmowali symbol, no i przyjmowali jako Poświęceni Obozowcy Epifanii, a oni u Boga: członkowie klasy MG. No i odwrotnie, niektórzy co przyjęli symbole chrztu nawet kilka lat przed rokiem 1954, my ich mamy za MG, a oni nie mieli zupełnego poświęcenia i są u Boga, że poświęcili się w sercu po 1954 i są członkami klasy POE choć przyjęli symbol kilka lat przed rokiem 1954. Jeżeli nie było to zupełne poświęcenie w sercu, a tylko symbol chrztu z wody, to ten symbol chrztu z wody nie ma ważności przed Bogiem. Albo nawet bo osoba mogła być z początku poświęcona gdy przyjmowała symbol i gorliwa, ale potem zamierało to poświęcenie ,gdy przyszła 1954 r. ta osoba już straciła poświęcenie, czyli wypadła z MG. Gdy przyszła jesień 1954 r. ta jednostka była wyrzucona z dziedzińca epifanicznego do obozu epifanicznego. Dlatego jest bardzo ważna sprawa jesień 1954 r. Koniec powołania klasy Młodocianych Godnych. A bez różnicy gdzie jednostka przez imię Jezus poświęcała się Bogu w sercu czy to w systemie papieskim, protestanckim czy w Organizacji ŚJ, czy w grupach Badaczy Pisma Św., czy w ruchu Epifanii byli objęci powołaniem klasy MG. Natomiast te jednostki, wiadoma rzecz, gdy się poświęciły w Babilonie, a nie w prawdzie na czasie, do prawdy przychodzą później po tej dacie, my nie wiemy kiedy się oni poświęcili w sercu, przyjmujemy fakt kiedy oni przyszli do zgromadzeń ludu Bożego, przyjęli symbol jakiś czas po roku 1954 i my ich mamy do obecnej klasy kwalifikujemy, a u Boga oni do klasy MG, bo oni dokonali w sercu poświęcenia przed jesienią 1954 r. I odwrotnie, niektórzy co przyjęli symbole kilka lat przed rokiem 1954 my ich mamy za MG, a Bóg mówi: niestety, oni nie mieli zupełnego poświecenia, dlatego ja ich nie objąłem powołaniem klasy MG do jesieni roku 1954, ale były tam takie jednostki, które mogły mieć być z początku poświęcone wierne gorliwe, ale zamierało to poświęcenie i gdy przyszła jesień 1954 r. oni już nie miel poświęcenia to Bóg ich wyrzucił z dziedzińca do obozu Epifanii, gdy się nawet potem ożywili po roku 1954 to już nigdy nie powrócą z obozu na dziedziniec, czyli nie przejdą w członkostwo klasy MG to jest bardzo ważna sprawa – Epifania, okres 40-letni ściśle dla dwóch klas Lewitów – dla Wielkiej Kompanii (merarytów Tysiąclecia) i Młodocianych Godnych (Gersonitów Tysiąclecia). Natomiast, Epifania w szerszym zarysie jest dłuższa niż 40 lat i w tym szerszym zarysie trwa dalej od jesieni 1954 r. aż do obalenia Królestwa Szatana. I ta część okresu Epifanii od jesieni 1954 r. do obalenia Królestwa Szatana jest dla obozu epifanicznego czas, już nie dla dziedzińca, nie dla klasy Lewitów tylko dla Izraelitów w obozie. Dla Poświęconych Obozowników Epifanii, którzy mają przywilej poświęcenia się od 16 września 1954 r. aż do obalenia królestwa szatana i dla usprawiedliwionych a nie poświęconych, którzy też wchodzą w obóz epifanii i dla Izraela, który też Izraelici jeżeli są wierzącymi w przymierze, jakie Bóg zawarł z Abrahamem, albo w przymierze jakie zawarł na Górze Synaj – 10 przykazań. To też wchodzą w Obóz Epifanii. Czyli w szerszym zarysie Epifania po roku 1954 do obalenia królestwa szatana jest dla antytypicznego obozu Epifanicznego: w części poświęconej i usprawiedliwionej z pogan i Żydów składającej się. To w skrócie omówiliśmy działalność Pana jako Żniwiarza.

Pan nasz w działalności przeciw szatanowi i upadłym aniołom długość działań Pana jako Króla jest 1000 lat. Całe tysiąc lat. Cały dzień Pański Tysiąclecie jest Pan Królem. Od jesieni 1874 r. do jesieni 2874 r. gdy odda królestwo Bogu, Ojcu, w jesieni 2874 r. i w tym czasie w stosunku do szatana, księcia ciemności, pierwszą czynność Pan podjął w stosunku do szatana, jak czytamy w Ewangelii Mateusza 12:29 – Mat 12:29 bg „(29) Albo jakoż może kto wnijść do domu mocarza [tu mocarzem jest szatan, książę ciemności dom to dowiemy się co oznacza jego dom, ale pierwsze – mocarzem jest szatan, ale jest zapytanie: kto może wejść do domu mocarza?], i sprzęt jego rozchwycić [w tym domu tego mocarza], jeźliby pierwej nie związał mocarza onego? toż dopiero dom jego rozchwyci.”

Czyli aby wejść do domu mocarza [szatan], jego domem, dom ma 2 znaczenia: ‘rodzina’ w tym wypadku upadli aniołowie podlegający szatanowi i ‘dom’ jako budynek co oznacza imperium królestwa szatańskiego (polityczne, finansowe, klerykalne/kościelne). Aby ten dom Pan splądrował i sprzęty jego rozchwycił to pierwsze musiał związać mocarza; czyli obezwładnić szatana, pozbawić go kontroli nad jego domem. Bo przykładowo, że brat Maciej nam przewodniczył, więc powiemy, że on gospodarz tego domu, naszego zebrania dzisiaj, no ale przybył w nocy no bo już się robi ciemno, Michał książę wielki i związał Macieja, a wy mówicie: co będzie teraz z nami? My byliśmy mu posłuszni na zebraniu? On nam przewodniczył, a tu silniejszy od niego przyjechał i go związał. Postawił go w kąt. A wy mówicie, a co będzie teraz z nami? My byliśmy mu posłuszni, a tu silniejszy od niego. A Michał książę to jest nasz Pan silniejszy od szatana – mocarza. Czyli szatana – mocarza nasz Pan we wtórej obecności związał czyli pozbawił go kontroli nad jego domem. To nie znaczy, że on w zupełności jest nieczynny tylko stracił kontrolę nad swoim domem. To jest różnica. Nie mówimy, że już zupełnie jest nieczynny. Tylko nie kontroluje swego domu. Nie ma kontroli nad swoją rodziną i nad budynkiem w którym mieszkał diabeł. Nad swoim imperium. Czyli w tych dwóch kierunkach stracił kontrolę. Nad domem jako rodziną, czyli nad upadłymi aniołami, którzy byli mu posłuszni – poddani. I stracił kontrolę nad swoim imperium. Nie od diabła zależy kto będzie prezydentem, kto będzie papieżem, pierwszym sekretarzem partii. Od Pana zależy. Pan Bóg jak pionkami na szachownicy – przesuwa. Na ten czas będzie potrzebny ten człowiek. Bo mają się w tym czasie pewne zarysy dokonać na arenie politycznej, kościelnej, kapitalistycznej i taki człowiek w tym czasie jest potrzebny. Nam się wydaje, że to przecież ludzie głosują, wybierają, to wszystko inne, papieża, wszystko inne, ale Pan steruje sytuacją. Od Pana zależy i on układa, kieruje świeckimi wydarzeniami. Przykładowo: zamach jaki stał się w Madrycie spowodował upadek partii, która miała silną władzę. Gdyby nie to wydarzenie to dalej w Hiszpanii rządziliby kapitaliści, a zwyciężyli socjaliści, choć wcale nawet się nie spodziewali, że zwyciężą. Czyli ten konflikt uznają, ze dlatego że Hiszpania poparła Amerykę w konflikcie w Iraku, więc uderzenie 200 śmiertelnych ofiar, 1500 rannych, rząd kapitalistyczny w Hiszpanii jest winien tego ataku, bo gdyby się nie angażowali po stronie Ameryki, nie wysłali wojsk do Iraku to by nie było ataku. Więc przegrała partia silna u steru, co 20 lat rządziła w Hiszpanii, przegrała. A wygrali socjaliści, co się nawet nie spodziewali takiego zwycięstwa. Czyli widzimy potrzebne, aby Ameryka była opuszczana przez… a akurat oddział hiszpański wojska to jest 3000 żołnierzy w sektorze polskim i gdy teraz wycofała swoje wojsko, to już wypowiedziało bo właśnie wygrali socjaliści bo zapowiadali nie mamy nic do szukania w Iraku: co za cel naszego popierania Ameryki? Jak ona sobie rozgrywki robi na świecie, to co my będziemy głowę nadstawiać za amerykańskie cele? Socjaliści powiedzieli i dlatego wygrali tym bardziej że ten wypadek mówią: to jest zapłata za wysłanie naszych wojsk po stronie Ameryki do Iraku i ofiary ponieśliśmy. I Polska teraz: wycofać nasze wojska? To utrata prestiżu. No ale aby więcej polskiego wojska wysłać nie ma pieniędzy. Biedny budżet Polski, więc nie ma pieniędzy, trzeba uszczuplać budżet Polski, no ale więc dojdzie i do tego że Polska będzie zmuszona opuścić Amerykę i wojska swoje wycofać. Tak. To jest wola Pana. Ameryka ma zostać na lodzie sama sobie zostawiona. I Pan w sposób ludzki, normalny […] przychodzi socjalista i mówi: wycofujemy wojska z Iraku i koniec. Czyli na tych 2 punktach diabeł stracił kontrolę jako mocarz w swym domu – nad swą rodziną (upadłymi aniołami – nie kontroluje już ich) i stracił panowanie nad swoim imperium politycznym, finansowym i kościelnym. I tego dzieła związania Pan dokonał w swój pierwszy dzień gdy zstąpił z nieba na ziemię wtenczas go związał. 12 września 1874 r. Pan odebrał kontrolę nad jego domem. To związanie trwa pełnych 1000 lat. Szatan ma pełnych tysiąc, jak Jezus Pan ma pełnych 1000 lat urząd Króla, tak w tym samym czasie diabeł jest związany jak Pan jest królem. Od 12 września 1874 r. gdy go Pan związał jako mocarza w jego domu, aż gdy będzie rozwiązany gdy 1000 lat dojdzie do końca w jesieni 2874 r. na krótki czas. Natomiast drugi rodzaj wiązania o którym mówi Pismo św., Obj. 20, to jest inne wiązanie niż to co czytaliśmy w Ewangelii Mateusza. Obj. 20:1-3 – Rev 20:1-3 bg „(1) I widziałem Anioła zstępującego z nieba [Tym aniołem jest Pan Jezus Chrystus w jego drugiej obecności] mającego klucz od przepaści i łańcuch wielki w ręce swojej. [wiadomo, że nie literalny klucz, od literalnej przepaści; klucz – jak literalny klucz jest to narzędzie dla odmykania lub zamykania zamka. Czyli klucz literalny jest narzędziem którym można coś otworzyć albo zamknąć – władza odmykania lub zamykania błędów lub prawdy, Pana klucz, a przepaścią jest błąd – czyli Pan ma władzę do zamykania błędu, przepaści. Klucz. Czyli kiedy diabeł trzyma ludzi w przepaści, w błędach, to on sam będzie ostatecznie wrzucony w przepaść błędu i nie wydostanie się z tej przepaści błędu, aż nie minie tysiąc lat, czyli dlatego Pan ma klucz od przepaści, ma władzę od ciemnoty i zabobon tej symbolicznej przepaści,wrzuci tam diabła i zamknie go, pozbawi go możności wystąpienia z przepaści, aż się skończy tysiąc lat. Ma nie tylko klucz od przepaści, ale też łańcuch w ręce. Prawdy religijne i świeckie. Szatan rządzi błędami – Trójca, piekło, dusza nieśmiertelna i inne dziwactwa, albo błędy polityczne, historyczne, ekonomiczne, Szatan swoje królestwo zbudował na błędach, a Pan odwrotnie – prawda, ma łańcuch w ręce swej – prawdy religijne i świeckie i wiąże nimi szatana. Więc szatana zwiąże, wrzuci go do przepaści, a kluczem go zamknie, czyli ogranicza aby się z tej przepaści nie wydostał. Tak czy tu mamy że ma klucz od przepaści i łańcuch wielki w ręce swojej] (2) I uchwycił smoka, węża onego starego, który jest dyjabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat; [nasz przekład gdański mówi związał na tysiąc lat, lecz słowa „na” nie ma w tekście greckim, trzeba skreślić słowo „na”. Wielu braci Wolnych mówi: jest „na”, więc wg Ewangelii Mateusza Pan jeszcze zupełnie nie związał, więc dopiero związane będzie na 1000 lat; a tu niestety, słowa „na” nie ma. Związał go tysiąc lat, a nie na tysiąc lat. To nie znaczy wcale, że całe 1000 lat ma go wiązać, już go wiąże 130 rok [130 lat obecności Pańskiej], a jeszcze Panu zajmie kilkanaście lat na zupełne związanie to o tyle będzie krócej do końca 1000-letniego dnia Pańskiego. Więc ile Panu zajmuje tej początkowej części wiązania to już będzie krócej do końca gdy już będzie związany do końca tysiącletniego dnia. Czyli związał go tysiąc lat, nie NA tysiąc lat. Tyle będzie krócej do końca 1000 lat. Słowo „na” skreślamy, bo go nie ma w tekście greckim. Gdy go związał: (3) I wrzucił go w przepaść [błąd, ciemność, zabobony, tak jak on trzymał przez błędy, ciemności zabobony ludzkość, tak on sam będzie w przepaści ciemności] i zamknął go, i zapieczętował z wierzchu nad nim, aby nie zwodził więcej narodów, ażeby się wypełniło [TE] tysiąc lat [które 1000 lat? Od jesieni 1874 r., co się skończą 2874 r.]; a potem [po jesieni 2874 r.] musi być rozwiązany na mały czas.” To wiązanie z Obj. przebiega przez 4 etapy i każdy etap zakańcza się pewnym wstrząsem, obalaniem się jego imperium, jego domu:

1 okres wiązania z Obj. 20 trwał 40 lat. Prawdy jakie Pan dał religijne przez br. Russella i częściowo świeckie przez br. Russella, tylko częściowo, bo br. Russell nie zajmował się w całości naukami świeckimi, bo nie miał nawet przygotowania do wszystkich dziedzin nauk świeckich, dlatego Pan miał narzędzia świeckie do nauk świeckich, do nauk politycznych, ekonomicznych, historycznych czyli potrzebne prawdy religijne przez br. Russella, częściowo świeckie, a przez biegłych świeckich nauki świeckie i rezultat 40 lat Paruzji, rok 1914, pierwsze uderzenie w imperium szatana: WOJNA ŚWIATOWA. Pierwszy etap wiązania 40 lat paruzji prawdami religijnymi, świeckimi. Wynik tego wiązania: PIERWSZA WOJNA ŚWIATOWA, uderzenie w jego imperium, obalenie arystokracja, szlachta pozbyli się majątku, teraz z powrotem te majątki w Polsce chcą, co stracili, a rząd przywraca, demokracja, przywracanie praw, biedna Polska rozdawała ziemię obszarników, nadała rolnikom, a teraz kapitaliści – zapłaćcie nam za tę ziemię z budżetu państwa, a budynki jakie tam będą postawione, na gruntach państwowych – szkoły, szpitale to już są nasze mówią obszarnicy, kler – to już są nasze. Czyli Polska jest dziwaczna. Pan już to obala w roku 1914, a Polska przywraca majątki klerowi i kapitalistom. Pierwszy etap wiązania – Paruzja. Pierwszy etap obalania imperium szatana – wybuch I wojny światowej.

Poza nami jest już też druga wojna światowa (1939-1945). Druga część wiatru, jeden wiatr – jedna wojna światowa – tylko w DWÓCH CZĘŚCIACH. 1914-1918,1939-1945 – jeden wiatr. Czemu? Przerwa przecież długa, 20 lat przerwy. A czemu u Boga jest cały czas tylko wiatr, wojna? Bo w tym 20-letnim okresie po I wojnie światowej nie było pokoju tylko był tak zwany rozejm, przerwa walk. To czego nie dokończono w pierwszej wojnie światowej, dokończono w drugiej. Podział świata na dwa przeciwstawne obozy państw. Obóz konserwatywny na czele z Ameryką kapitalistyczną i radykalny na czele z byłym Związkiem Radzieckim. Już nie tylko II wojna światowa, która miała swe wypełnienie, ale i upadek komunizmu już miał swoje miejsce. Silne imperium komunistyczne, ZSRR z Rosją na czele – obalone. Nastąpiło to nie przez wojnę, nie przez rakiety amerykańskie, lecz Pan dokonał tego doskonałą rewolucją, Tego dokonał nasz Pan. Tak drugi etap wiązania prawdami religijnymi i świeckimi, żyjemy pod koniec. Po roku 1914 drugi etap wiązania doprowadzi do światowej rewolucji. Czyli sytuacja która dziś jest tak napięta na świecie z jednej strony powiększa się bieda ludzka, bezrobocie się powiększa w państwach świata, a mała garstka ludzi się bardzo bogaci. Ogromna dysproporcja. Nawet dziś w jednym tam wyciągniętym czytaliśmy, że sześć osób dysponują 59% bogactwem całego świata. 6 osób (!). W ich rękach. Tych sześciu to Amerykanie. Mają 59% całego bogactwa światowego w swoich rękach, a przeogromna liczba mas – biedota. Ta biedota się powiększa. Ta biedota się powiększa liczebnie i biednieje. Nie tylko Biblia co nam daje proroctwa, ale logika wykazuje, że musi dojść do eksplozji. Biedota coraz biedniejsza i większa nie wytrzyma widząc bogacenie się ogromne nielicznych jednostek. Wystąpi bunt. Przelew rewolucji. Drugi etap wiązania doprowadzi do światowej rewolucji – symbolicznego trzęsienia ziemi. Symbol rewolucji światowej. Według br. Russella i br. Johnsona rewolucja ma się rozpocząć od Włoch, od kraju papieża. Poparcie tekstu biblijnego, Dan. 7:7,8,11 –

Dan 7:7-11 bg „(7) Potemem widział w widzeniach nocnych, a oto bestyja czwarta straszna [bo pierwsza bestia lew – symbol Babilonii, druga – niedźwiedź – Medopersja, trzecia – lampart symbol Grecji a czwarta straszna czyli Rzym pogańsko-chrześcijański, czwarta straszna bestia] i sroga i bardzo mocna, mająca zęby żelazne wielkie, która pożerała i kruszyła, a ostatek nogami swemi deptała; a ta była różna od wszystkich bestyj, które były przed nią, i miała dziesięć rogów [10 rogów czyli 10 form rządu Rzymu pogańsko-chrześcijańskiego]. (8) Pilniem się przypatrywał rogom, a oto róg pośledni mały wyrastał między niemi, i trzy z tych rogów pierwszych wyłamane są przed nim; a oto w onym rogu były oczy podobne oczom człowieczym, i usta mówiące rzeczy wielkie. [3 rogi wyłamane: trzy formy władzy usunięte z Rzymu, aby zrobić miejsce dla rogu małego, róg mały – papiestwo, 3 rogi wyłamane: Zachodnie Cesarstwo Rzymskie, Królestwo Herulów, Królestwo Ostrogotów w 539 r. n.e. i w 539 r.n.e. róg mały papieski wyszedł na arenę „a oto w onym rogu były oczy podobne oczom człowieczym, i usta mówiące rzeczy wielkie” – oczy symbolizują nam wiedzę i papiestwo się chwali, że mają najwyższą wiedzę na świecie, że papież ma wiadomości codziennie od Boga z nieba przez aniołów przynoszących mu wiadomości, tak było głoszone, że papież ma tak jak listonosz przynosi wiadomości i pocztę tak aniołowie do papieża; oczy podobne oczom człowieczym, oczy symbol wiedzy, a usta – potem papiestwo przemawia, przemawia w gronie religijnym i politycznym i teraz jak długo ten róg papieski ma przemawiać?] [(9) I przypatrywałem się, aż one stolice postawione były, a Starodawny usiadł, którego szata była jako śnieg biała, a włosy głowy jego jako wełna czysta, stolica jego jako płomienie ogniste, a koła jej jako ogień gorejący. (10) Rzeka ognista płynąc wychodziła od oblicza jego. Tysiąc tysięcy służyło mu, a dziesięć kroć tysiąc tysięcy stało przed nim; sąd zasiadł, a księgi otworzone były. I CO MÓWI WIERSZ 11, JAK DŁUGO MA PRZEMAWIAĆ? (11) Tedym się przypatrywał, skoro się głos począł tych słów wielkich, które on róg mówił [papiestwo]; przypatrywałem się, aż była ta bestyja zabita [ nie róg zabity, tylko bestia, ta 4 straszna], i zginęło ciało jej, a podane było na spalenie ogniem. [ gdy teraz mówi o spaleniu ciała tzn zabicie bestii musi być głowa – Włochy, a dopiero po zabiciu, gdy rewolucja rozpocznie się od Włoch, symbolicznej głowy, to dopiero ciało tej bestii, inne kraje nawiedzone rewolucją, symbolem spalenia ogniem]” Dowód biblijny, że rewolucja rozpocznie się od Włoch. Gdy rewolucja rozpocznie się od Włoch wtedy ten mały róg papieski skończy przemawianie. Druga faza ucisku, symbolicznego wiązania, czyli światowa rewolucja.

Trzeci etap wiązania. Po rewolucji będą rządy socjalistyczne. Ci którzy dokonają rewolucji. Kto dokona rewolucję? Kto obali kapitalistów z Ameryką? Kościelnictwo z papieskim protestantyzmem? Kim się Jezus posłuży obecny Król aby obalić władzę kapitału Europy Jorama Izraelskiego i kapitału Amerykańskiego Ochozjasza Judzkiego i system kościelny papiesko-protestancki Jezabelę? Posłużył się Jehu. Pański pomazaniec. A Jehu to jest świat pracy, robotnicy, chłopi, pokrzywdzeni przez kapitalistów, przez kler. Ci pokrzywdzeni robotnicy i chłopi to armia Pana, Pański pomazaniec. Tak jak Pan sam dokonał obalenia komunizmu, bezkrwawa rewolucja to będzie u nas sprawa z obaleniem kościelnictwa, kapitału przez krwawą rewolucję, którą Pan dokona wypełni przez pomazańca, pokrzywdzony świat pracy robotniczo-chłopski, Jehu. Dopiero właśnie ci którzy dokonają rewolucji obalą kapitalizm i kościelnictwo obejmą władzę. Rewolucjoniści dojdą do władzy, Robotnicy, chłopi, którzy dokonają rewolucje przeciwko kapitalizmowi, kościelnictwu obejmą władzę na parę lat. A na miejsce dużego Babilonu organizacja Świadków Jehowy, tzw. Jonadab. Obejmą władzę po linii religijnej, tak jak socjaliści, rewolucjoniści po linii politycznej. Jak poprzednio papiestwo po linii kościelnej, a władcy polityczni współdziałali pomocnikami po linii papieskiej, tak mały Babilon Świadkowie Jehowy po rewolucji gdy będzie obalony duży Babilon a socjaliści jako władza polityczna będą współdziałali na kilkanaście lat. I dopiero ten trzeci etap wiązania wtenczas tymi prawdami religijnymi i świeckimi po rewolucji te prawdy w tych kilkunastu latach podawane doprowadzą do trzeciego uderzenia w imperium szatana, do światowej anarchii. Bo trzęsienie ziemi światowa rewolucja, ale ogień – światowa anarchia. Kto ma dokonać światowej anarchii? Brat Russell jak Johnson podają żółta rasa, razem z czarną. Bo ci byli najwięcej pokrzywdzeni przez białych. Bo biali rasiści wykorzystali żółtą rasę azjatycką i czarną afrykańską, biali rasiści europejscy mieli swoje kolonie w Azji, w Ameryce Łacińskiej, w Afryce i będzie to sprawiedliwość, że kolorowi się pomszczą nad białymi rasistami. To będzie sprawiedliwa odpłata, pomsta kolorowych nad białymi. Przecież Chińczyków jest ponad miliard. Indie – miliard. Ponad 1/3 ludzkości świata. A inne kraje wśród żółtej rasy? Pakistan, Afganistan?A cały czarny lud Afryki? To będzie ogromna szarańcza tej żółtej i czarnej rasy w stosunku do białych rasistów? Oni szybko przejdą zdemolują w anarchii kulę ziemską, szybko. Trzeci etap wiązania zakończy światowa anarchia, która obali rządy socjalistyczne i mały Babilon – org. Świadków Jehowy.

Czwarty najkrótszy etap wiązania. Po ogólnej anarchii, która obali socjalizm i org. ŚJ pozostanie oaza na świecie nietknięta – Izrael. A Żydzi w międzyczasie ograbią całą kulę ziemską z bogactwa, Żydzi. Bo w ich rękach są banki świata – w Ameryce, w Polsce, w Niemczech, we Francji, a nawet i w Rosji, choć tam Putin się zabiera za tych Żydów, z nimi, chce ich troszkę poskromić, ale bunty podnoszą: Zachód, że Putin odbiera swobody, wolności, nie pozwala w radio telewizji na swobodę. Wolności ogranicza, nawet podali, że zwycięstwo Putina w tych wyborach ogranicza wolności i swobodę innym, bo 70% radio telewizji było po stronie Putina, a 30% czasu dla pozostałych kandydatów, on sam 70%. Czyli widzimy, ta oaza świata – Izrael – gdy ograbi kulę ziemska z bogactwa. Jak Biblia to potwierdza, że Żydzi ograbią świat, bogactwa świata ściągną do Palestyny: Zachariasza 14 – Za 14:14 bg „(14) I tyć też, Judo! walczyć będziesz w Jeruzalemie, a zgromadzone będą bogactwa wszystkich narodów okolicznych [przez Żydów do Palestyny], złoto i srebro i szat obfitość wielka.” Czyli okoliczne narody bogactwa Żydzi zgromadzą ze świata do Izraela. W ich rękach są banki świata, no to wraz z rewolucją będą uciekać ze złotem do Izraela. Ogołocą świat Żydzi. Pomyślą: Teraz już nam nic nie zagraża, mamy złoto całego świata i uzbrojenie. Złoto i uzbrojenie, atomowe. To jest nasze bezpieczeństwo. Niepotrzebny nam ani Bóg an Mesjasz. A Bóg udowodni, że ani złoto ani uzbrojenie nowoczesne nie zbawi ich. Popatrzmy co będzie ze złotem żydowskim, co ograbią cały świat. Co Biblia o tym mówi? U Ezechiela 7:19 czytamy co będzie z tym bogactwem żydowskim co nagrabią z całego świata: Eze 7:19 bg „(19) Srebro swoje po ulicach rozrzucą, a złoto ich będzie jako nieczystość; srebro ich i złoto ich nie będzie ich mogło wybawić w dzień popędliwości Pańskiej; nie nasycą duszy swojej, i wnętrzności swych nie napełnią, przeto, że im jest ku obrażeniu nieprawość ich;”

Proszę bardzo. Gdy będą głodni czy się najedzą złotem i srebrem? Nie. „Nie nasycą duszy swojej, i wnętrzności swych nie napełnią [złotem i srebrem]” jako nieczystość wyrzucą. Czyli ich nie zbawi. W obozach koncentracyjnych gdy Żydzi szli na gazowanie to połykali złoto i srebro. Dlatego Hitlerowcy kroili wnętrzności i szukali złota i srebra we wnętrznościach żydowskich. Bo wielu połykało bo z początku myśleli, że idą na kąpiel, żeby byli czyści, a potem dowiedzieli się, że to jest gazowanie, nadzy na gazowanie. Połykali złoto do wnętrzności, trzeba było pruć wnętrzności i szukać złota. Nie napełnią swoich wnętrzności złotem i srebrem. Ostatek gniewu Bożego i zupełne obalenie królestwa szatana odbędzie się nad Żydami w Palestynie. Dwa rozdziały podają o tym szczegóły.

Ezechiela 38-39

Kim się Bóg posłuży w inwazji na Żydów w Palestynie?

Eze 38:1-16 bg „(1) I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc: (2) Synu człowieczy! obróć twarz swoję przeciw Gogowi w ziemi Magog, książęciu głównemu w Mesech i Tubal, a prorokuj przeciw niemu. [Kto to jest Gog w ziemi Magog? Gog – książę, ziemia – Magog, Gog – wodzowie anarchistyczni, Magog – anarchiści. Gdy ogólna anarchia przejdzie, zdemolowanie kuli ziemskiej, to pozostaje teraz napad na Żydów, na Izrael. Wodzowie anarchistów Gog i anarchiści Magog. I teraz jakie poselstwo od Boga mają anarchiści, popatrzmy:] (3) I rzecz: Tak mówi panujący Pan: Otom Ja przeciw tobie, o Gogu, księciu główny w Mesechu i w Tubalu! (4) Bo cię zawrócę, i włożę wędzidło w czeluści twoje, i wywiodę cię, i wszystko wojsko twoje, konie i jezdnych wszystkich poubieranych w zupełny kirys, hufy wielkie z tarczami i z przyłbicami, wszystkich tych, którzy władają mieczem. (5) Persów [Iran Chomeiniego], Murzynów [Etiopia] i Putejczyków [Libia] z nimi, tych wszystkich z tarczami i z przyłbicami; (6) Gomer i wszystkie hufy jego, dom Togormy mieszkającego w stronach północnych [Europa, anarchiści europejscy], i wszystkie poczty jego, narodów wiele z tobą. (7) Gotuj się, a wypraw się, ty i wszystkie półki twoje [Bóg mówi do oddziałów anarchistycznych – gotuj się; wypraw się…], które się zebrały do ciebie, a bądź stróżem ich. (8) Po wielu dniach nawiedziony będziesz, a w ostatnie lata [tekst hebrajski: a w ostatnim z lat, jeden rok inwazji anarchistów na Żydów; ostatni z lat – ucisku, anarchii… ostatnie z lat imperium szatana] przyciągniesz na lud uwolniony od miecza, i zebrany z wielu narodów, na góry Izraelskie, które były pustynią ustawiczną, gdyż oni [Żydzi] z narodów będąc wywiedzeni, wszyscy bezpiecznie mieszkać będą. [Bo jeszcze teraz bezpiecznie nie mieszkają, to się wypełni, bo gdy upadnie kapitalizm w rewolucji, który uzbraja Arabów, bo przecież Arabowie są uzbrojeni przez kapitalistów, bo Arabowie mają ropę, a więc kapitaliści uzbrojeniem płacą za ropę i mają Arabowie uzbrojenie do walki przeciwko Żydom. Ale gdy padnie kapitalizm nie będzie już z zewnątrz uzbrojenie dla Arabów, a Żydzi mają nowoczesną broń i atom, gdy po rewolucji, zaszurają jak teraz się odgrażają przeciw Żydom jakimś incydentem, to Żydzi bombkę atomową zrzucą na Libię czy Irak to będą Arabowie siedzieli jak mysz pod miotłą. Bezpiecznie Izrael mieszkać będzie i tak na bezpiecznie mieszkającego Izraela, przez nikogo niezagrożonego targnie Gog i Magog – anarchiści] (9) W tem przyciągniesz [Gog i Magog – anarchiści] i przyjdziesz jako burza, będziesz jako obłok okrywający ziemię, ty i wszystkie poczty twoje, i wiele narodów z tobą. (10) Tak mówi panujący Pan [Bóg Jehowa]: Dnia onego wstąpią dziwne rzeczy na serce twoje, a będziesz złe zamysły myślał, (11) I rzeczesz: Wtargnę do ziemi, w której są wsi; przypadnę na spokojnych i bezpiecznie mieszkających [na Żydów], na wszystkich, którzy mieszkają bez muru, a zawór i bram nie mają; [na Żydów bezpiecznie mieszkających w Izraelu targną hordy anarchistów] (12) [Co anarchiści powiedzą?] Abym wziął łupy, a rozchwycił korzyści; abym obrócił rękę swoję na spustoszone miejsca już znowu osadzone, i na lud zgromadzony z narodów, którzy się bydłem i kupiectwem bawią, a mieszkają w pośrodku ziemi. [Czyli podkreślone jest Geszeft żydowski, handel, którzy się bydłem i kupiectwem bawią.] (13) Seba, i Dedan, i kupcy morscy, i wszystkie lwięta jego rzekną do ciebie: Izali ty na branie łupów idziesz? Izali na rozchwycenie korzyści zebrałeś półki twoje, abyś wybrał srebro i złoto, i zabrał dobytek i majętności, a żebyś zebrał łup wielki? (14) Przetoż prorokuj, synu człowieczy! a mów do Goga [do wodzów anarchistów]: Tak mówi panujący Pan [Bóg Jehowa]: Izali się w on dzień, gdy lud mój Izraelski bezpiecznie mieszkać będzie, nie dowiesz? (15) I przyjdziesz z miejsca swego z stron północnych [z Europy i Azji], ty i narodów wiele z tobą, wszyscy wsiadający na konie, lud wielki i wojsko gwałtowne; (16) I przypadniesz na lud mój Izraelski jako obłok, abyś okrył tę ziemię. W ostatnie dni [hebr. W ostatnim z dni… Dzień za rok daję tobie – w ostatnim z dni… = 1 rok inwazji na Żydów] przywiodę cię do ziemi mojej, aby mię poznały narody, gdy będę poświęcony w tobie, przed oczyma ich, o Gogu!”

I Zachariasz 14, a wiersze 1-3 (w skrócie podają tę inwazję anarchistów na Żydów:) – Za 14:1-3 bg „(1) Oto przychodzi dzień Pański, a rozdzielone będą korzyści twoje w pośrodku ciebie. (2) Bo zgromadzę wszystkie narody przeciwko Jeruzalemowi na wojnę [wszystkie narody Bóg zgromadzi przez Jezusa], a miasto wzięte będzie [Jerozolima], i domy rozchwycone będą, i niewiasty pogwałcone będą; a gdy pójdzie część miasta w pojmanie, ostatek ludu nie będzie wygładzony z miasta. [większość Żydów będą wymordowani tylko ostatek będzie ocalony, a jak ten ostatek będzie ocalony? Przecież Żydów stosunkowo mało w stosunku do anarchistycznego świata? TO jak ta garstka pozostanie?] (3) Bo wyjdzie Pan, [Bóg Jehowa przez Jezusa – Generała] i będzie walczył przeciwko onym narodom, jako zwykł wojować w dzień potykania.”

Tak jak przez 300 Gedeona Bóg pokonał poteżną armię nieprzyjacielską, jak za dni Jozuego byli pobici nieprzyjaciele, gdy mówi: Słońce nie zachodziło jakoby przez jeden cały dzień; jakby była podwójna doba, 47 godzin. (godziny brakło do pełnych dwóch dób) Izrael miał dzień za noc, tak Jozue pomścił wrogów Izraela. Tak jak historia dowodzi że Pan był po stronie Izraela tak i tym razem – Bo wyjdzie Pan, będzie walczył przeciwko onym narodom, jako zwykł wojować w dzień potykania.

Jakiej broni Pan użyje? Aby ocalić Żydów od anarchistów?

Za 14:12 bg „(12) A tać będzie plaga, którą uderzy Pan wszystkie narody, któreby walczyły przeciwko Jeruzalemowi: Ciało każdego stojącego na nogach swoich schnąć będzie, a oczy ich wypłyną z dołków swoich, i język ich uschnie w ustach ich.”

Epidemie chorób, jakich świat jeszcze dotychczas nie znał, tak ciężkie, że człowiek stojąc na nogach będzie ciało od niego odpadać, oczy z dołków, języki w ustach. Epidemie chorób: logiczna sprawa, bo jeżeli już dziś są niebezpieczne choroby, gdy jeszcze jest pokój na świecie, szpitale, lekarstwa, lekarze, a trudno zwalczać różne niebezpieczne epidemie chorób. To co mówić w rewolucji i anarchii? Nie będzie szpitali, nie będzie lekarstw. Będą nowe epidemie chorób i ludzie, lekarze, nie będą wiedzieli jak się za nie zabrać. Będą epidemie chorób, jakimi Pan będzie dziesiątkował anarchistów. Wtedy odwrócą uwagę od tych Żydów, których Pan zechce ocalić. Ci Żydzi co już uwierzyli w Jezusa jako Mesjasza, jak byliśmy 10 lat temu w Izraelu to było 3% Żydów wierzących w Jezusa jako Mesjasza.

A więc ci Żydzi co już uwierzyli w Jezusa oraz ci ortodoksyjni, którzy wierzą, że Mesjasz przyjdzie będą godni ocalenia. Natomiast ateiści Żydzi, militaryści nie będą godni by przyjąć zmartwychwstałych proroków. Pan zezwolił, żeby byli uśmierceni, wybici. Ale wierzący Żydzi będą godni przyjęcia starożytnych proroków i Młodocianych Godnych, Ci będą ocaleni. Dlatego epidemie chorób – człowiek będzie bezsilny w stosunku do tej broni. A co czytamy w wierszu 13?

Za 14:13 bg „(13) I stanie się dnia onego wielkie uciśnienie Pańskie między nimi [anarchistami], tak, iż rękę jeden drugiego uchwyci, a ręka jego podniesie się na rękę bliźniego swego. ”

Anarchiści wzajemnie będą się mordować. Jedni anarchiści więcej nagrabią złota żydowskiego, a inni mniej. Wzajemne porachunki. Anarchiści pozabijają anarchistów. Ogromna większość zginie w epidemii chorób, silniejsi będą wzajemnie się mordować, a mimo to nie wszyscy anarchiści zginą przez epidemię, mordowanie się nawzajem:

Za 14:16 bg „(16) A ile ich pozostanie z onych wszystkich narodów [z tych anarchistów], któreby przyciągnęły przeciwko Jeruzalemowi, będą przychodzić od roku do roku, pokłon oddawać królowi, Panu zastępów, i obchodzić święto Kuczek;”

To tym bardziej spokojni ludzie przeżyją okres ucisku, ci co nie będę brali udziału w tych zamieszkach. Jest logiczna myśl: Większość ludzi z dziś żyjących bez śmierci wejdą do Królestwa. Przeżyją rewolucję i anarchię. Gdy dziś mamy 6 mld ludzi, to ponad 3 mld przeżyją rewolucję, anarchię. Szansa przeżycia rewolucji i anarchii, wejścia w Królestwo bez śmierci. Jeżeli nawet anarchiści nie wszyscy zginą, to tym bardziej spokojniejsi, a tym bardzie wierzący. Bo przecież Obóz Epifanii gdy upadnie duży Babilon to będzie się składał z milionowych rzesz ludzi. Nie taka mała garstka jak tu ta salka tylko kilka kościołów z Leszna będą za małe, gdy upadnie duży Babilon. One się przydadzą te kościoły ludziom, gdzie będą słuchać prawdę. Tym bardziej z wierzących przeżyją, wejdą żywo do Królestwa, będą pomocnikami zmartwychwstałych Star. i Młod. Godnych, część ziemska Królestwa. Praca naszego Pana 1000 lat przeciwko diabłu i upadłym aniołom.

Obecnie od roku 1914 jest sąd narodów. Co to znaczy sąd narodów? Czyli każdy naród np. Polska katolicka jako naród ile dokonała zła w Wieku Ewangelii? Przeciwko Biblii Bożej i przeciwko dzieciom Bożym jacy byli w Polsce będąc prześladowani, bo w Polsce nie na taką skalę jak w Hiszpanii, Francji, Belgii, Włoszech… Ale i w Polsce była Inkwizycja. Uczelnia w Rakowie to była przedniejsza w tym czasie uczelnia protestancka na świecie, w Polsce. Tylko Papiestwo, Zakon Jezuitów przyjechał do Polski i stłumił reformację w Polsce. Pół szlachty polskiej była protestancka. Polska by się stała protestancka, wcale nie katolicka gdyby nie zdławiono reformacji w Polsce przez Zakon Jezuitów. Wiec ta zbrodnia nad pracą Pańską, ludem Bożym przez papiestwo zakon jezuitów, ta kara musi Polskę spotkać. Każdy naród chrześcijański ile nabroił w Wieku Ewangelii – niszcząc, paląc Pismo Święte, dzieci Boże prześladując, to swe konto obciążyli w Boskiej sprawiedliwości i teraz my będziemy pić z tego kielicha gniewu, co namierzyła co Polska i każdy naród od 1914 r. do końca anarchii – sąd narodowy. W tym sądzie narodowym cierpią biedni, niemowlęta, młodzież i dzieci, którzy nic w zasadzie złego nie robili, ale poniosą karę za ojców, matki, dziadków, pradziadków. Konflikt sądu narodów to jest czas ucisku. Natomiast po powstaniu proroków i Młod. Godnych będzie sąd każdej indywidualnej jednostki. Różnica: tu jest sąd narodowy – cały naród ponosi karę z dziećmi i starcami, a pod Nowym Przymierzem po powstaniu proroków każdy sam będzie na sądzie. Indywidualnie. Prawo NP prawo Królestwa: posłuszeństwo temu prawu, tam już nie poniesie odpowiedzialności syn za ojca, albo ojciec za syna, tylko każda jednostka indywidualnie, jak Biblia to pokazuje. A dziś właściwie nie wiadomo komu klęski są wymierzane. Potwierdza to prorok Ezechiel, popatrzmy 18 rozdział: Eze 18:1-40 bg „(1) I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: (2) Cóż wam po tem, iż używacie tej przypowieści o ziemi Izraelskiej mówiąc: Ojcowie jedli jagodę cierpką, a synów zęby drętwieją. [ BO WŁAŚNIE: ADAM Z EWĄ JEDLI CIERPKIE JAGODY, A NAM ICH DZIECIOM ZĘBY ZRĘDTWIAŁY. Lecz ta przypowiastka przestanie iść. To już nie będzie prawdą] (3) Jako żyję Ja, mówi panujący Pan, że wy nie będziecie więcej mogli używać tej przypowieści w Izraelu. [to już się skończy] (4) Oto dusze wszystkie moje są, jako dusza ojcowska tak i dusza synowska moje są; dusza, która grzeszy, ta umrze.

I wiersz 20 w tym rozdziale:

(20) Dusza, która grzeszy, ta umrze; ale syn nie poniesie nieprawości ojcowskiej, ani ojciec poniesie nieprawości synowskiej; sprawiedliwość sprawiedliwego przy nim zostanie, a niepobożność niepobożnego nań przypadnie.

Proszę bardzo. Tam już indywidualnie. Sąd pod NP. Po powstaniu proroków prawa Królestwa Jezusa Pana. Każda jednostka stanie na indywidualny sąd. Wtenczas rozpocznie się Bazylea. Trzeci okres działania Pana jako Króla. Słowo bazylea znaczy Królestwo. Czyli po epifanii lub apokalipsie (bo okres ten ma dwie nazwy: Epifania lub Apokalipsa). Dlaczego Epifanią a nie Apokalipsą nazywamy ten okres? Bo Apokalipsis to znaczy objawienie, i Epifania jasne światło to Apokalipsis objawienie, ale objawia się Pan światu przez wydarzenia, a przez jasne światło Prawdy objawia się swojemu ludowi. To my jako lud Boży nie używa nazwy tego okresu Apokalipsis, ale Epifania – bo Epifania jest jasne światło dla ludu Bożego, ale dla świata ten okres jest Apokalipsis. Pan się objawia przez wydarzenia – I wojnę światową, II wojnę, upadek komunizmu, rewolucję światową, anarchię światową. Pan się objawia światu jako obecny Król. W apokalipsie. Sąd narodów, czas ucisku, aż do zupełnego obalenia królestwa szatana w anarchii. A wówczas dopiero bazylea, trzeci okres – Królestwo. Ziemska, widzialna faza. Faza ziemska po zmartwychwstaniu proroków i Młod. Godnych i wtenczas sąd nad indywidualną ludzkością jest pięknie pokazany słowami Jezusa Pana w Ewangelii Mateusza 25:31-46 nie wszystkie wiersze czytać będzie, ale od w. 31:

Mat 25:31-46 bg „(31) A gdy przyjdzie Syn człowieczy w chwale swojej, i wszyscy święci Aniołowie z nim [Kościół święty Chrystusowy w chwale] , tedy usiądzie na stolicy chwały swojej, [w swoim Królestwie, Bazylei, widzialnej fazie] (32) I będą zgromadzone przed niego wszystkie narody, i odłączy je, jedne od drugich, jako pasterz odłącza owce od kozłów. (33) A postawi owce zaiste po prawicy swojej, a kozły po lewicy. [czyli w Bazylei sąd dla ludzi i się podzielą na trzy kategorie, tu mowa o dwóch – owce i kozły, ale oprócz owiec i kozłów będą świadomi buntownicy, którzy nie zechcą się podporządkować królestwu Chrystusowemu, co z nimi będzie?]

Izaj. 65:20 – „(20) Nie będzie tam więcej nikogo w wieku dziecinnym, ani starca, któryby nie dopełnił dni swoich; bo dziecię we stu latach umrze; ale grzesznik, choćby miał i sto lat, przeklęty będzie.” Dwie kategorie:

– dziecię w 100 latach, świadomi buntownicy zwani dziećmi, nie fizycznie dzieci, ale nie będą przyjmowali nauk tysiącletnich, będą świadomymi buntownikami, tak oni ci świadomi buntownicy nie zechcą się uczyć pięknych nauk prawd Królestwa Nowego Przymierza to po stu latach umierają jako świadomi buntownicy

– grzeszni, kozły z Mat. To ci co 1000 lat będą pozorować posłuszeństwo Królestwu Nowego Przymierza Jezusa Chrystusa, klasa kozłów.

(1) Świadomi buntownicy po 100 latach na śmierć, potem klasa (2) hipokrytów, grzeszników, kozłów, lecz nie będzie im się podobał ustrój królestwa Chrystusowemu. Będzie im się podobało Królestwo ale nie ustrój, że będę musieli być posłuszni ludowi Bożemu, prostakom, a oni wielkimi tego świata.

(3) No i większość rodzaj ludzkiego, trzecia część to będą klasa owiec, posłuszni, zbudowana z buddystów, mahometan, ateistów, komunistów i wszystkich innych którzy podporządkują się prawom Królestwa. Staną się klasą owiec, posłusznymi. Przez okres 1000 lat ostatecznie dwie kategorie – klasa owiec po prawicy, kozłów – po lewicy. Gdy 1000 lat dobiegnie końca Pan Jezus odda królestwo Bogu Ojcu, jak czytamy o tym w 1 Koryntian 15:24-28 –

1Co 15:24-28 bg „(24) A potem będzie koniec, gdy odda królestwo Bogu i Ojcu [Jezus w jesieni roku 2874], gdy zniszczy wszelkie przełożeństwo i wszelką zwierzchność, i moc. [w ciągu 1000 lat wykorzeni wszelkie ślady grzechu Adamowego] (25) Bo on [nasz Pan] musi królować, póki by nie położył wszystkich nieprzyjaciół pod nogi jego. (26) A ostatni nieprzyjaciel, który będzie zniszczony, jest śmierć. [śmierć Adamowa, nie wtóra. Wtóra śmierć nigdy nie będzie zniszczona, ale Adamowa – skutki tej śmierci wszystkie będą zniszczone do jesieni 1874 r.] (27) Bo wszystkie rzeczy poddał pod nogi jego [Ojciec – Jezusowi]. A gdy mówi, że mu wszystkie rzeczy poddane są, jawna jest, iż oprócz tego, który mu poddał wszystkie rzeczy. [Oprócz Ojca, Ojciec nie był sam poddany Synowi, ale wszystko inne będzie poddane naszemu Panu] (28) A gdy mu wszystkie rzeczy poddane będą [z powrotem Ojcu], tedyć też i sam Syn będzie poddany temu, który mu poddał wszystkie rzeczy, aby był Bóg wszystkim we wszystkim.”

Dostrzegamy Drodzy, że sąd indywidualny w Tysiącleciu polegać będzie na zupełnym posłuszeństwie Prawa Nowego Przymierza. Popatrzmy, co czytamy w dziejach Apostolskich – jak będzie wyglądać to Królestwo naszego Pana po zmartwychwstaniu proroków i władza nad ludźmi. Dzieje Apostolskie 3:20-21 – mówi o naszym Panu, którego Ojciec posyła z nieba na ziemię, aby dokonał restytucji, a potem zauważymy dalej jak to będzie wyglądać, popatrzmy

Act 3:20-21 bg „(20) Gdyby przyszły czasy ochłody [my czytamy: gdy już przyszły] od obliczności Pańskiej, a posłałby onego, który wam opowiedziany jest, Jezusa Chrystusa. (21) Który zaiste niebiosa ma objąć [MUSI ZATRZYMAĆ] aż do czasu naprawienia wszystkich rzeczy, co był przepowiedział Bóg przez usta wszystkich świętych swoich proroków od wieków.”

A teraz wiersz 22-23 – Act 3:22-23 bg „(22) Albowiem Mojżesz do ojców rzekł: Proroka wam wzbudzi Pan, Bóg wasz, z braci waszych, jako mię; onego słuchać będziecie we wszystkiem, cokolwiek do was mówić będzie. (23) I stanie się, że każda dusza, która by nie słuchała tego proroka, będzie wygładzona z ludu.”

Proszę bardzo, posłuszeństwo. Dziś wiarę Bóg nagradza (kto wierzy w Syna, ma żywot), a tam -posłuszeństwo. Ale dziś wiara bez uczynków jest martwa, tak jak mówi Apostoł Jakub. Tak tam uczynki bez wiary będą martwe. Bo klasa hipokrytów będzie miała uczynki, nie będzie czynić grzechu, bo będzie się bała, chciała żyć klasa kozłów, ale gdy szatan będzie rozwiązany to klasa kozłów… A więc w tym okresie żniwie Wieku Tysiąclecia, okresie 40 lat, od roku 2874 do 2914. 40-letni okres: Żniwo Wieku Tysiąclecia. I w tym okresie 40 lat żniwa będzie 5 przesiewań, tak jak było 5 przesiewań Żydów na puszczy, 5 przesiewań w Żniwie Żydowski i 5 przesiewań w Paruzji za br. Russella; tak w Tysiącleciu w żniwie w małym okresie będzie 5 przesiewań. Pięknie są one pokazane obrazowo w 2 Księdze Mojżeszowej. 2 Mojżeszowa na mały okres po Tysiącleciu jest tu właśnie pokazanych pięć przesiewań. Popatrzmy jak one występują:

2 Mojżeszowa, 15 rozdział. Jest to pieśń Mojżesza i synów izraelskich – mały okres, który zniszczy z końcem małego okresu wszystkich niegodnych życia i czytamy wiersze 14 i 15.

(14) Usłyszą narodowie, zadrżą; boleść zdejmie obywatele Filistyńskie. [obywatele filistyńskie – to przesiewacze 1 i 5 przesiewania.] (15) Tedy się polękają książęta Edomskie [przesiewacze 2 przesiewania], mocarze Moabskie [3 przesiewanie] strach zdejmie; struchleją wszyscy obywatele Chananejscy. [4 przesiewanie]

Czyli mamy:

1 i 5 przesiewanie – Filistyni

2 – Edomczycy

3 – Moabici

4 – Chananejczycy

Dlaczego 1 i 5 jest razem połączone? Bo tak jak w Paruzji 1 przesiewanie było na wtórą śmierć i 5 na wtórą śmierć. Te dwa przesiewania 1 i 5 były najniebezpieczniejsze bo prowadziły na wtórą śmierć; bo 2, 3 i 4 to bywało, ze odpadali od Kościoła do Wielkie Kompanii. Tak i tu: w 1 i 5 – Filistyni, Książęta Edomscy – 2, mocarze moabscy – 3, chananejczycy – 4. Razem pięć przesiewań w małym okresie po Tysiącleciu.

I przykładowo: kto hipokryta, kozioł w Tysiącleciu. No może tylko w 50% charakter swój zreformował za 1000 lat. A 50% ma grzechu i zła. To on w pierwszym przesiewaniu wyjdzie na widownię,w drugim może ci, co 60%, 65%, 70%, w trzecim ci co może 80%, a może tylko 20% im brakowało, w czwartym to może ci co mieli 90%, a tylko 10% im brakowało do wykorzenienia grzechu. A w piątym to choćby miał 99% rozwoju charakteru, wartości, a 1% grzechu i zła tacy staną po stronie szatana. Bo gdyby z 1% grzechu i zła Jezus Pan przepuścił takiej jednostce wejść w wieki chwały to byłaby możliwość upadku i grzechu. Przecież Bóg stworzył Adama z żadnym procentem grzechu i zła i Adam zgrzeszył, więc gdyby z 1% grzechu umożliwić jednostce wejść w wieki chwały, byłaby nowa możliwość grzechu, zła i upadku. A Biblia mówi, że już nigdy więcej grzech się nie pojawi w całym, wielkim Boskim wszechświecie nie tylko na naszej Ziemi, ale na innych planetach będą stwarzani, nigdzie nikt nie zgrzeszy. Oto dowód biblijny, że raz na zawsze grzech będzie wykorzeniony, nigdy więcej on się nie pokaże. O tym czytamy w Psalmie 107, daje on nam taką gwarancję. Psalm 107:42 –

Psa 107:42 bg „(42) To widząc uprzejmi rozweselą się [ ci co wejdą do zupełnej doskonałości ] , a wszelka nieprawość zatka usta swe. [raz na wieczność zatka usta swe, wszelka nieprawość]”

Wykorzenienie na wieki wieczne grzechu i zła i nigdy się już więcej on nie pojawi. Piękny jest symbolizm, że już nigdy więcej grzechu i zła nie będzie to gwarancja tęczy, że już nigdy więcej potopu nie będzie. Bóg się zobowiązał, popatrzmy jaką Bóg dał ze swej strony gwarancję. Idziemy do 1 Mojżeszowej, gdy Noe z rodziną wyszli z korabia, to jakie zobowiązanie Bóg wziął na siebie. 1 Mojżeszowa 9, od wersetu 8:

„(8) Tedy rzekł Bóg do Noego, i do synów jego z nim, mówiąc: (9) A Ja, oto Ja stanowię przymierze moje z wami, i z nasieniem waszem po was. (10) I z każdą duszą żywiącą, która jest z wami: w ptastwie, w bydle, i w każdem zwierzęciu ziemi, które są z wami, ze wszystkich, co wyszły z korabia, aż do każdego zwierzęcia na ziemi. (11) I postanowię przymierze moje z wami; a nie będzie zatracone więcej wszelkie ciało wodami potopu; i nie będzie więcej potop na skażenie ziemi. (12) Tedy rzekł Bóg: To jest znak przymierza, który Ja dawam między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą, która jest z wami, w rodzaje wieczne. (13) Łuk mój położyłem na obłoku [czyli tęczę] , który będzie na znak przymierza między mną, i między ziemią. (14) I stanie się, gdy wzbudzę ciemny obłok [czyli chmurę nad ziemią] nad ziemią, a ukaże się łuk na obłoku [tęcza]: (15) Że wspomnę na przymierze moje, które jest między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą w każdem ciele; i nie będą więcej wody na potop, ku wytraceniu wszelkiego ciała. (16) Będzie tedy łuk on na obłoku, i wejrzę nań, abym wspomniał na przymierze wieczne, między Bogiem i między wszelką duszą żywiącą w każdem ciele, które jest na ziemi. (17) Zatem rzekł Bóg do Noego: Tenci jest znak przymierza, którem postanowił między mną, i między wszelkiem ciałem, które jest na ziemi.

Tęcza. Tak jak Bóg zobowiązał się, ze więcej nie będzie literalnego potopu, a literalny potop symbolizuje nam dwa przekleństwa:

– przekleństwo Adamowej śmierci i grzech

– i przekleństwo wtórej śmierci

Już więcej potopu nie będzie, czyli więcej przekleństwa, grzechu, kiedy – Koniec Małego Okresu jest zniszczony szatan, klasa kozłów, niepokutujący upadli aniołowie, jak o tym czytamy w Księdze Objawienia 20:7-10

Rev 20:7-10 bg „(7) A gdy się skończy tysiąc lat, będzie rozwiązany szatan z ciemnicy swojej, (8) I wynijdzie, aby zwodził narody, które są na czterech węgłach ziemi, Goga, i Magoga, [ale tu Gog i Magog ma inne znaczenie, niż to co czytaliśmy u proroka Ezechiela. Tam Gog-wodzowie anarchizmu i Magog-anarchiści, a tu: Gog-wodzowie 5 przesiewań MO, Magog – przesiani w 5 przesiewaniach, czyli mówi:] aby je zgromadził do bitwy; których liczba jest jako piasek morski. (9) I wstąpili na szerokość ziemi i otoczyli obóz świętych [klasa Młodocianych Godnych] i miasto umiłowane [klasa Starożytnych Godnych, miasto umiłowane otoczą; jest rozumną myślą, że będą pobici członkowie obu klas – MG i proroków, bo przecież w tych ciałach nie mogą pójść w fazę duchową do nieba, ciało muszą zostawić na ziemi, aby móc rozstać się z ciałem, to będą pobici, a w nagrodę za wierność uzyskają fazę duchową. Natomiast co będzie teraz z tymi, co się targną na proroków i MG?]. Ale zstąpił ogień od Boga z nieba i pożarł je. [ogień – symbol wtórej śmierci, zniszczeni będą Gog i Magog – wodzowie 5 przesiewań i przesiani 5 przesiewań] (10) A dyjabeł, który je zwodził, wrzucony jest w jezioro ognia i siarki, gdzie jest ona bestyja [papiestwo] i fałszywy prorok [protestantyzm]; i będą męczeni [próbowani, doświadczani, historycznie wspominani, a nie literalnie męczeni] we dnie i w nocy, na wieki wieków.”

Rev 20:15 bg „(15) A jeśli się kto nie znalazł napisany w księgach żywota, wrzucony jest w jezioro ogniste.” [Kto nie zakwalifikował się do klasy owiec, czyli nie będzie zapisany w księdze żywota, będzie wrzucony w jezioro ogniste, a wiersz 14 odpowiada co to jezioro ogniste symbolizuje, w którym będzie diabeł, bestia, fałszywy prorok i wszyscy co nie zapisani w księgach, popatrzmy:]

Rev 20:14 bg „(14) A śmierć i piekło [grób] wrzucone są w jezioro ogniste. Tać jest wtóra śmierć.”

Czyli tu widzimy Pan Jezus jako Król gdy rozwiązany będzie szatan na mały czas to próba w tym celu będzie potrzebne rozwiązanie szatana i niepokutujących upadłych aniołów, aby objawić klasę kozłów, co przez wiek tysiąclecia. A więc gdy wszyscy ci niegodni życia, jako klasa kozłów staną po stronie szatana to mówi: zstąpi ogień od Boga z nieba, czyli wtóra śmierć, zniszczenie.

Co jeszcze jest takie bardzo ciekawe drodzy w tym działaniu naszego Pana jako Króla? Dr David Rice w skombinowanej chronologii o dziwo podał, że Pan Jezus ma dwa przyjścia we wtórej obecności. Dwa przyjścia we wtórej obecności. Czyli 1 przyjście ma do ludu Bożego w roku 1874, a drugie ma przyjście do diabła i świata w roku 2043. To pierwsze przyjście rozpoczyna pracę żniwa Wieku Ewangelii od roku 1874 , co jest prawdą w wypadku nauk br. Russella, ale br. Russell podał, ze ten okres 40 lat paruzja, a u niego żniwo trwa 169 lat. Od roku 1874 do roku 2043. I dopiero w roku 2043 będzie drugie przyjście Pana do diabła, działalność Pana i do świata. I dopiero 2043 będzie początek siódmego tysiąca lat. Czyli br. Rice dołożył Panu więcej niż Bóg ma w swym planie. Bóg w swym planie miał tylko 1000 lat dla swego Syna, a br. Rice mówi: Jezusie 1000 lat będzie ci mało, Bóg Ci dał tylko 1000 lat – 1874-2874, a ja teraz 169 lat domawiam z piątku jeszcze, bo do 2043 r. to jeszcze z piątku. I dopiero będziesz miał całą sobotę od 2043 r. do 3043 r. to będzie Twoja sobota, siódmy Twój dzień. Czyli ma śmiałość, odwagę. „Ty Boże za krótko dałeś dla Jezusa tylko 1000 lat, ja mu dopełniłem”. Ja Rice mam władzę nad Tobą Boże. Bo Ty mu dałeś tylko 1000, a ja mu dołożyłem z piątku 169 lat i dopiero będzie miał swój 1000-letni dzień od 2043 r. Co za odważny człowiek, br. Rice. Co jeszcze jest takie dziwne w jego poczynaniach. Gdy w Dziejach Ap. 13:20, Dzieje 13:20 jest bardzo ważny tekst, którego brat Rice ignoruje, bo mu nie pasuje ten tekst:

Dz 13:20 bg „(20) A potem około czterysta i pięćdziesiąt lat dawał im sędziów, aż do Samuela proroka.”

Brat Rice podaje, że tych 450 lat gdzie Bóg dawał sędziów to mówi, że apostoł Paweł miał ten pogląd od Faryzeuszy, bo był Paweł Faryzeuszem poprzednio i mówi: to nie jest natchniony ten wiersz Pisma św., to jest od faryzeuszy, Paweł tutaj sobie potrafił napisać. Natomiast tam gdzie mu pasuje pogląd apostoła Pawła to nie od faryzeuszy, tam będą natchnione. To jest Galatów 3:17.

Brat Rice przyjmuje ten tekst apostoła Pawła, bo mu jest potrzebny i tu już jest natchniony:

Gal 3:17 bg „(17) To tedy mówię, iż przymierza przedtem od Boga utwierdzonego względem Chrystusa, zakon, który po czterechset i po trzydziestu lat nastał, nie znosi, aby miał zepsuć obietnicę Bożą.”

Czyli tych 430 lat potrzebne są Rice’owi w jego chronologii, to załatwione, ale gdy Dzieje 13:20 pobijają jego kombinacje, to mówi: nie, ten tekst to ma apostoł Paweł od faryzeuszy. A cóż mówi Pismo św., że jedne teksty są natchnione, a drugie nienatchnione? Popatrzmy co czytamy w 2 Tym. 3:16,17 –

2Tm 3:16-17 bg „(16) Wszystko Pismo od Boga jest natchnione i pożyteczne ku nauce [doktryny], ku strofowaniu [pobijanie błędu], ku naprawie [naprawianie charakteru], ku ćwiczeniu, [w sprawiedliwości] które jest w sprawiedliwości; (17) Aby człowiek Boży był doskonały, ku wszelkiej sprawie dobrej dostatecznie wyćwiczony.”

Czyli cztery kierunki Boskich prawd biblijnych:

1) Doktrynalne

2) Strofujące

3) Etyczne

4) Naprawiające

Wszystko Pismo jest natchnione. Nie tak, ten tekst który mu pasował to był natchniony ap. Pawła [z Galatów 3:17], a ten, który mu nie pasował to od Faryzeuszy miał [Dzieje 13:20]. Nie Drodzy. Widzicie tylko dwa miejsca, gdy chronologia ST nie jest dokładna to Pan zrobił poprawkę przez Apostoła Pawła. Czyli Okres od Przymierza z Abrahamem do Przymierza Zakonu on nie jest dokładny w ST ten czas, to dlatego właśnie podaje przez Pawła, że od Przymierza z Abrahamem do Przymierza Zakonu to było 430 lat. Jak również okres sędziów, który jest niekompletny w ST to też poprawia w Dziejach Ap. przez ap. Pawła „przez około”, czyli dokładnie to jest 449,5 lat a nie 450 lat bo mówi „przez około”, nie przez 450 tylko przez około 450 lat dawał im sędziów. Skąd właśnie br. Russell dowodzi, że Dzieje Ap. są bardzo ważne argumentem przez ap. Pawła biegłego w sprawach Zakonu, aby to jedno ogniwo chronologii w ST które jest niekompletne mogło być pojaśnione, bo 1 Królewska 6, w 1 Królewskiej 6 rozdziale popatrzmy co czytamy, wiersz 1:

1Ki 6:1 bg „(1) I stało się czterechsetnego i ośmdziesiątego roku po wyjściu synów Izraelskich z ziemi Egipskiej, miesiąca Kwietnia (ten jest miesiąc wtóry,) roku czwartego królowania Salomonowego nad Izraelem, że począł budować dom Panu.”

I tu br. Russell poprawia. Powinno być: 580 roku, a nie 480 roku. Bo co się składa, dlaczego właśnie ta pomyłka stuletnia tu występuje? Bo cyfra 4 hebrajska i hebrajska cyfra 5 są podobne jedna do drugiej. I gdy zamiast wziąć cyfrę za 5, wzięto tu za 4. Dlatego: 480 lat. Bo, po pierwsze, popatrzcie: 40 lat Żydzi w podróży po puszczy, po wyjściu z ziemi egipskiej, 6 lat podziału, 40 lat Saul król, 40 lat Dawid król i 4 rok (czyli 3 lata) Salomona. Dodajmy teraz razem: 40+6+40(Saul)+40(Dawid)+3(4 rok Salomona) = 130. Gdy odejmiemy od 480 – 130 to nam zostaje 350 na okres sędziów. Nie 450 jak w Dziejach Ap. tylko 350, bo mówi stało się roku 480 od wyjścia synów z ziemi egipskiej do budowy świątyni przez Salomona (w 4 roku jego królowania). Gdy dodaliśmy 40 lat podróż po puszczy + 6 lat podziału ziemi + 40 lat Saula + 40 lat Dawida + 4 rok Salomona to razem 130. Odjąć od 480 130 i zostaje 350. Czyli na okres sędziów zostałoby 350 i dlatego br. Russell widząc tak jawny dowód z Dziejów Ap. ze słów Ap. Pawła („Przez około 450 lat dawał im sędziów”). Czyli nie 350 lat tylko 450 lat, czyli wobec tego w tym miejscu mówi „stało się roku 580, a nie 480 od wyjścia Izraela z ziemi egipskiej” i stąd rozważyliśmy drodzy 12, najciekawszy dowód wydarzeń, co Pan czyni w tym 1000-leciu od jego wtórej obecności, od roku 1874 do 2874. W dwóch głównych urzędach jako Żniwiarz w pracy swej dla ludu Bożego w Paruzji, Epifanii a jako król w Paruzji, Epifanii, Apokalipsie, Bazylei nie tylko do ludu Bożego, ale do szatana i całego świata ludzkości. Jesteśmy bardzo wdzięczni Ojcu niebiańskiemu, że poznaliśmy, co Pan czyni w czasie swej wtórej obecności. W którym miejscu my dziś stoimy. W tej Epifanii w szerszym znaczeniu tego słowa, która trwa od jesieni 1954 r. az do upadku król. Szatana z końcem anarchii. Wiem, że Pan ma działalność w budowie Obozu Epifanii, który będzie się składał z milionów rzesz ludzi z pogan i z Żydów i obecna klasa ludu Bożego poświęcona POE i MG, którzy już nie są liczni liczebnie mają zakończyć swoją pielgrzymkę i dopiero Bazylea, Królestwo Naszego Pana, w pełni będzie miało swoje urzędowanie do świata ludzkości. Stąd przestroga jaką daje nam Ezechiela 9 rozdział, bo trzeba sobie jeszcze właśnie powtórzyć, bo jest ona bardzo ważna. Ezechiela, 9 rozdział, ma tylko 11 wierszy:

Przestroga dla nas jako ludu Bożego jest bardzo poważna

Eze 9:1-11 bg „(1) Potem zawołał, [Bóg – głos Pański] gdziem ja słyszał, głosem wielkim, mówiąc: Hetmani, nastąpcie na to miasto, mając każdy broń swoję ku zabijaniu w ręce swej. (2) A oto sześć mężów przyszło drogą ku bramie wyższej, która patrzy na północy, i miał każdy broń swoję ku wytraceniu w ręce swej; ale mąż jeden był w pośród nich odziany szatą lnianą, a kałamarz pisarski przy biodrach jego; i przyszedłszy stanęli u ołtarza miedzianego. [tych sześciu z bronią i ten z szatą lnianą i kałamarzem pisarskim] (3) A chwała Boga Izraelskiego zstąpiła była z Cherubina, na którym była, do progu domu, i zawołała na męża onego odzianego szatą lnianą, przy którego biodrach był kałamarz pisarski. (4) I rzekł Pan do niego: Przejdź przez pośrodek miasta, przez pośrodek Jeruzalemu, a uczyń znak na czołach mężów, którzy wzdychają i narzekają nad wszystkimi obrzydliwościami, które się dzieją w pośród niego. (5) A onym [tym sześciu z bronią ku zabijaniu] rzekł, gdziem ja słyszał: Idźcie po mieście za nim; a zabijajcie; [Bóg nakazał im zabijać] niech nie folguje oko wasze, ani się zmiłujcie. (6) Starca, młodzieńca, i pannę, i maluczkich, i niewiasty wybijcie do szczętu; ale do żadnego męża, na którymby był znak, nie przystępujcie, od świątnicy mojej poczniecie. A tak poczęli od onych mężów starszych, którzy byli przed domem Pańskim; (7) (Bo im był rzekł: Splugawcie ten dom, a napełnijcie sieni pobitymi; idźcież.) A wyszedłszy zabijali w mieście. (8) A gdy ich pozabijali, a jam pozostał, tedym padł na oblicze moje, i zawołałem a rzekłem: Ach panujący Panie! izali ty wytracisz wszystek ostatek Izraelski, wylewając popędliwość swoję na Jeruzalem? (9) I rzekł do mnie: Nieprawość domu Izraelskiego i Judzkiego nader jest bardzo wielka, i napełniona jest ziemia krwią, a miasto pełne jest przewrotności; bo mówili: Pan tę ziemię opuścił, a Pan nie widzi nas. (10) Przetoż i Ja toż uczynię, nie sfolguje oko moje, ani się zmiłuję, drogę ich na głowę ich obrócę. (11) A oto mąż on odziany szatą lnianą, przy którego biodrach był kałamarz, oznajmił to mówiąc: Uczyniłem tak, jakoś mi rozkazał.”

Co oznaczają tych sześciu mężów z bronią ku zabijaniu i kogo symbolizują, a kogo ten mąż w szacie lnianej, któremu Bóg polecił iść i robić znak wszystkim wzdychającym i ci co mieli znak na czole tego atramentu, bo kałamarz pisarski, a w kałamarzu jest atrament ten mąż w szacie lniane i robił znak atramentem dla tych wzdychających. I ci mieli znak tego atramentu na czole tych sześciu mężów z bronią nie mieli prawa dostępu, a mówi kto nie ma znaku bijcie nikogo nie oszczędzając. Mąż w szacie lnianej to lud Boży pod przewodnictwem brata Russella. Brat Russell jest tu szczególnie podkreślony. W czym? Po pierwsze – bo ten mąż był w szacie lnianej przepasany (pas: symbol sługi); kałamarz przy jego biodrach – symbol literatury prawdy (6 tomów, książka pytań, Strażnice) to jest kałamarz, a atrament w kałamarzu to zawartość prawdy w tej literaturze i mówi: „idź, rób znak”, czyli lud Boży w paruzji pod przewodnictwem br. Russella głosili prawdę i ta prawda była tym znakiem na czole, aby uwolnić lud Boży z błędów papiesko-protestanckich: trójcy, piekła, duszy nieśmiertelnej. Kiedy już wiemy, że ten mąż, co ciekawe w wierszu 11, ten mąż zdał raport Panu – „uczyniłem tak, jakoś mi rozkazał”. I brat Russell pokazał, że jest pokazany w tym mężu, umierając w wagonie pulmanowskim dzień przed śmiercią życzył sobie, aby mu Sturgeon towarzysz zrobił togę włoską. Był on bardzo zakłopotany, ponieważ po pierwsze nie jest krawcem, nie ma maszyny do szycia, nie ma materiału, a br. Russell sobie zażądał przed śmiercią togę włoską, no i gdy spostrzegł br Russell, że Sturgeon jest zakłopotany mówi tak do niego: „nie wiesz jak to zrobić?” Mówi: „nie wiem”. A on mówi: „pozwól, pomóż mi wstać”, bo br. Russell był bardzo słaby. Mówi: pomóż mi wstać, weź dwa prześcieradła czyste, jedno przywiąż z przodu mnie a drugie z tyłu, oto spinki są i pospinaj mi na ramionach pod pachami te dwa prześcieradła, a gdy mu tak uczynił to wtenczas swój wzrok niebo uniósł brat Russell, stojąc dał raport Panu – „uczyniłem tak, jakoś mi rozkazał”. Pod moim urzędem kościół został skompletowany, wszyscy otrzymali znak na czołach, co potwierdza Objawienie 7 rozdział: 144 tysiące, bo pieczęć Boga żywego z Obj. 7 a znak na czole atramentu z Ezechiela to jest prawda na czasie, którą otrzymali członkowie kościoła, że nikt nie pozostać w Babilonie, wszyscy otrzymali ten znak. Pod urzędem br. Russella, brat Russell zdał ten raport. Klasa moja skończona. Tych 5 mężów z bronią ku zabijaniu byli czynni za życia brata Russella. Bo było 5 przesiewań pod przewodnictwem tych 5 mężów z bronią ku zabijaniu. Jakie to było 5 przesiewań i kto był przywódcą tych 5 przesiewań?

1 – przeciwko okupowi, wodzem Barbour

2 – niewiara, wodzem drugiego przesiewania Paton

3 – kombinacjonizm, wodzem był von Zech (pielgrzym)

4 – reformizm, wodzem czwartego przesiewania żona br. Russella

5 – kontradykcjonizm, aż trzech wodzów w 5 przesiewaniu: Willemson, McPhail, Hanninges

Czyli 5 przesiewań w Paruzji to było 5 mężów z bronią ku zabijaniu, a 6-te działa przez całą epifanię po śmierci br. Russella aż do upadku Król Szatana i dlatego wszyscy kombinatorzy występujący przeciwko naukom jakie Pan dał przez br Russella, który robił znak na czole, kto nie ma prawd, jakie Pan dał przez Pana Russella, jest pokonywany przez rewolucjonistów, przesiewaczy w Epifanii. I br. Rice ze swoją skombinowaną chronologią należy jako jeden z nich do szóstego męża z bronią ku zabijaniu. Jeżeli chcemy być bezpiecznymi, obyśmy nie ulegli przesiewaczom, to trzeba studiować Prawdę, mieć ten znak na czole. Nauki wiernego sługi br. Russella – 6 tomów, bo prawda Epifanii jest oparta na fundamencie nauk br Russella. A więc zrozumiałość tej większej nauki, trzeba mieć podstawę prawdy paruzyjnej, tego znaku, atramentu na czole. Stąd, obyśmy byli zabezpieczeni. Przyjmijmy tę przestrogę. Badajmy prawdy paruzyjne, które są podstawą prawd epifanicznych. 6 tomów, Strażnice, książkę pytań i odpowiedzi brata Russella. To wtenczas prawdy epifaniczne dalej postępujące będą nam pomocne odnieść zwycięstwo nie dać się pobić przesiewaczom. Dlatego rozważyliśmy 12 dowodów i ten 12 najkonkretniejszy podaje nam czasy i chwile, w których żyjemy, aż do obalenia królestwa szatana w pracy jako Żniwiarz Pan i potem w Bazylei gdy już Pan na całym świecie ludzkości jako król poczynając z szatanem, upadłymi aniołami, obalenie jego imperium, a w jego ziemskiej fazie królestwa da szansę naprawy świata ludzkości.

Niech te zastanowienia o chronologii, zostanie nam jeszcze jedna część, to będzie Boska pieczęć na chronologii brata Russella i pojaśnieniach br. Johnsona, to będzie zakończenie naszej tematyki o chronologii biblijnej. Pieczęć, czyli to będą dowody jakby od Boga, potwierdzające prawdziwość wyliczenia chronologii br Russella. Za te części, cośmy 12 dowodów, które Pan dawał przez br Russella z pojaśnieniem przez br Johnsona mogliśmy ujrzeć kombinacyjną chronologię Rice’a i te inne chronologie oprócz Rice’a, obyśmy byli Bogu wdzięczni za tę chronologię, którą mamy w 2 tomie br. Russella i pojaśnienia przez br. Johnsona, a wtenczas te wszelkie kombinacje, spekulacje różnych rewolucjonistów, przesiewaczy, kombinatorów nie dotkną nas, bo będziemy mieli ten znak atramentu, tę prawdę opanowaną. Ojcu niebiańskiemu Bogu Jehowie i naszemu Panu, Mistrzowi, Obecnemu Królowi i Żeńcowi chwała i cześć za pracę na naszą korzyść na obalenie królestwa szatana i jak przyjdzie czas dla całej ludzkości: chwalebna chwila po zmartwychwstaniu proroków. Cieszmy się z tej prawdy, utrwalajmy sobie te prawdy, trwajmy silnie i twardo w prawdach, jakie Pan dał przez wiernego sługę br. Russella i posłannika Epifanii i zwycięstwa w poświęceniu życzę wam wszystkim, sam pragnę, na tym kończę.

„Bóg bowiem tak bardzo ukochał świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.” – Ewangelia wg św. Jana 3:16

Pytanie – Jak bardzo Bóg ukochał świat?

Odpowiedź – We właściwym czasie historii niebiański Ojciec wysłał Jezusa na świat jako 'okup’ za całą ludzkość, jak mówi o tym apostoł Paweł (1 List do Koryntian 15:21-22):

„Ponieważ bowiem przez człowieka [przyszła] śmierć, przez człowieka też [dokona się] zmartwychwstanie.

I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni.”

Podczas pierwszej obecności Jezusa i przez następne wieki bardzo mała liczba pobożnych mężczyzn i kobiet zrozumiała tę prawdę i przyłączyła się do sprawy Chrystusa, oddając swojego życie w Jego służbie.

Tacy ludzie opisywani są w Piśmie Świętym na różne sposoby. Bibia określa ich oblubienicą Chrystusa (2 do Koryntian 11:2, [1]), członkami Jego ciała (1 do Koryntian 12:27. [2]), a także wybranymi (1 Piotra 1:1, [3]).

Dzięki temu, że całkowicie uwierzyli oni w skuteczność ofiary okupu Jezusa i poświęcili się czynieniu woli Bożej, zostali policzeni za sprawiedliwych (dzięki usprawiedliwieniu przez wiarę) i uznani za przechodzących spod wyroku śmierci do życia wiecznego. To ich miało być dziedzictwo niebiańskie, by na zawsze byli ze swoim Panem (1 Piotra 1:3-4, [4]).

Niewierzący świat w dalszym ciągu podlegał jednak grzechowi i śmierci.

Ratunek dla niewierzących – choć większość z nich nie zdawała sobie sprawy, że potrzebują jakiegokolwiek ratunku – został odłożony na szczególny okres czasu, który rozpocznie się obiecanym drugim adwentem Chrystusa, czasami zmartwychwstania i odnowienia (Dzieje 3:21, [5]).

Upadła rasa Adama otrzyma wtedy:

(1) poznanie Prawdy (Jana 1:9, [6])

i (2) korzyści z tego, że Chrystus za nich umarł (1 do Tymoteusza 2:3-6, [7]).

Wszyscy będą wtedy mieli pełną i sprawiedliwą szansę, by dowieść, że są godni życia wiecznego na ziemi, bo to pierwotnie zamierzył Bóg dla ludzkości, jak sugeruje to Księga Rodzaju [8].

Będzie to miało miejsce w (bardzo błędnie rozumianym) dniu sądu, który w rzeczywistości nie będzie czasem potępienia, ale trwającymi tysiąc lat czasami szansy, radości i uwalniania ludzkości ze śmierci i umierania.

Gdy nadejdzie właściwy czas, miłość Boga do wszystkich i Jego pierwotny cel dla ludzkości zostaną przedstawione światu w przekonujący, doskonały sposób. W tym odnowionym stanie nawet nasza planeta znów stanie się ziemią piękna i chwały; będzie nieskazitelnie czystym środowiskiem dla nieskazitelnie czystej ludzkości.

______
Źródło: „John 3:16”, UK Bible Students, luty 2017

[1] 2 do Koryntian 11:2 – „Zabiegam bowiem o was z gorliwością Bożą. Zaślubiłem was bowiem z jednym mężem i pragnę was przedstawić Chrystusowi jako czystą dziewicę.”

[2] 1 do Koryntian 12:27 – „Wy przeto jesteście Ciałem Chrystusa i poszczególnymi [Jego] członkami.”

[3] 1 Piotra 1:1 – „Piotr, apostoł Jezusa Chrystusa, do wybranych, przybyszów wśród diaspory w Poncie, Galacji, Kapadocji, Azji i Bitynii…”

[4] 1 Piotra 1:3-4 – „Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa. On w swoim wielkim miłosierdziu przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodził nas do żywej nadziei: do dziedzictwa niezniszczalnego i niepokalanego, i niewiędnącego, które jest zachowane dla was w niebie.”

[5] Dzieje 3:20-21 – „I pośle Bóg tego, który był wam głoszony, Jezusa Chrystusa; którego niebo musi zatrzymać aż do czasów odnowienia wszystkich rzeczy, co od wieków przepowiedział Bóg przez usta swoich świętych proroków.”

[6] Jana 1:9 – „Ten był tą prawdziwą światłością, która oświeca każdego człowieka przychodzącego na świat.”

[7] 1 do Tymoteusza 2:3-6 – „Jest to bowiem dobre i miłe w oczach Zbawiciela naszego, Boga, Który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy. Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus, który siebie samego złożył jako okup za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwym czasie.”

[8] Księga Rodzaju 1:31 – „I spojrzał Bóg na wszystko, co uczynił, a było to bardzo dobre. I nastał wieczór, i nastał poranek – dzień szósty.”

Jak czekasz na biblijny DZIEŃ SĄDU? Z obawą czy nadzieją? Czy wiesz, że sędzia wg Biblii to przede wszystkim:

Czy wiesz, że hebrajskie słowo oznaczające sądzenie ma źródło oznaczające POMOC w osiągnięciu SPRAWIEDLIWOŚCI i pokoju we wspólnocie?

„Sędziowie narodów” – wykład przedstawiony w zborze Pana w Chełmie, 27.02.2022 r.

Kiedy poszukiwałem materiałów do wykładu o mieście Meroz, zaskoczyło mnie to, że Księga Sędziów w Biblii hebrajskiej nie należy do Ketuwim (czyli do „Pism”), ale do Newiim (czyli do „Proroków”). Widać to np. w „Kodach” Vocatio, więc jeśli chcemy coś w tej Księdze poszukać, to musimy spojrzeć do Proroków.

To ciekawe, bo w tej księdze nie ma proroctw. Inaczej: są pewne historie, w których występują prorocy. Debora prorokuje, że Siserę zabije kobieta, a nie Barak. Nie ma tu jednak proroctw jak u Izajasza czy Daniela, gdzie mamy zapowiedziane, co się stanie w Wieku Ewangelii i w Wieku Tysiąclecia.

Są jednak w tej księdze: t y p y. Weźmy definicję ze słownika dodanego do BT:

Według niej: „TYP – osoba, przedmiot lub wydarzenie biblijne, zazwyczaj ze ST, które jest zapowiedzią przyszłych rzeczywistości – osób, przedmiotów lub wydarzeń w NT.”

Ta definicja jest dosyć dobra, ale trochę zawęża zakres i znaczenie typu. Dlatego wolę definicję z artykułu pt. „Typy Biblii” [TP nr 306]. Według niej: „TYPY to instytucje, osoby, zasady, rzeczy lub wydarzenia w Biblii, przepowiadające przyszłe instytucje, osoby, zasady, rzeczy lub wydarzenia”.

Ta definicja jest o wiele lepsza, bo wiemy, że wiele typów dotyczy naszych czasów i tysiącletniego panowania Chrystusa. Np. Adam jako ojciec ludzkości jest typem, a jego antytypem czyli wypełnieniem typu jest Pan Jezus, ponieważ to on udzieli życia wiecznego ludziom, którzy wybiorą oddanie się jemu i będą w tym wierni.

Widać wyraźnie, że antytyp ma zwykle o wiele większe znaczenie niż typ.

Czasami jeden typ ma kilka antytypów, czyli wypełnień w różnym czasie i w różny sposób. Pewne wydarzenia mogą być typem. Z naszej historii o walce Baraka i Sisery taki ważny szczegół to fakt, że w zwycięstwie pomogła ulewa i woda, która popłynęła w rzece Kiszon. Z innych miejsc Biblii wiemy, że to prawda płynie jak rzeka i że prawda Boża jest jak ulewa. Więc to, co pozwala pokonać błąd i przeciwnika to prawda. Prawda ma potężną siłę.

Typem Biblii może też być instytucja lub urząd. Nas będzie interesował urząd sędziego w Biblii, w Księdze Sędziów i jego wypełnienie w WT. Nie musimy się długo zastanawiać, kto jest antytypem sędziów Izraela. Wyjaśnienie znajdziemy w Biblii. Podstawowy werset na ten temat znajdziemy w Dziejach 17:31 – „[Bóg] wyznaczył dzień, w którym będzie sądził świat sprawiedliwie przez męża, którego ustanowił, potwierdzają to wszystkim przez wskrzeszenie go z martwych.”

Sędzia to Jezus Chrystus. A jako, że oddał swoje życie nie tylko za Żydów, ale za cały świat ludzkości, to będzie on sądził wszystkie narody. Ten urząd sędziego nasz Pan wykonywać będzie z pomocą swojego symbolicznego „ciała”, którym są święci, Maluczkie Stadko [Łuk. 12:32]. 1 Kor. 6:2 mówi o tym wprost: „Czy nie wiecie, że święci będą sędziami tego świata?”; i może jeszcze 2 Tym. 4:1, w którym apostoł Paweł precyzuje, kiedy ten sąd ma się odbywać [tłum. E4, s.13]:

„Zaklinam cię więc przed Bogiem i Panem Jezusem Chrystusem, który będzie sądził żywych i umarłych, zarówno w czasie Swej Epifanii, jak i Królestwa.”

Widać więc wyraźnie, że czas sądu to czas królowania Chrystusa. A jak długo Chrystus ma sądzić i jak długo ma królować?

Piotr w 2 Liście, rozdział 3, opisuje dzień sądu, a potem objawia tajemnicę: [werset 8] „że jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień”

Dzień sądu to więc tysiąc lat. Które tysiąc lat? Oczywiście tysiąc lat królowania Jezusa i Maluczkiego Stadka, co widać choćby z Obj. 20:6 –

„Błogosławiony i święty, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu: nad tymi nie ma władzy śmierć druga, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z Nim królować tysiąc lat.”

Ci, którzy poszli wcześniej drogą ofiary i drogą miłość jak ich Pan, Jezus, razem z nim będą nie tylko królami, ale także sędziami narodów. I taki właśnie jest nasz temat – Sędziowie narodów.

Zwróćmy uwagę na biblijną instytucję „sędziów” i na biblijne sądzenie:

Kilka cytatów. „Encyklopedia Biblii. Źródła – historia – tradycja” pod red. Johna Drane’a (nie jest to najlepsza książka, zawiera np. bardzo słaby, niezgodny z Biblią opis o Jeftem), ale ten akurat fragment wydaje mi się bardzo na miejscu:

„Zająwszy Kanaan, poszczególne plemiona (lub pokolenia) Izraela osiedlały się na przydzielonych obszarach. Były jednak rozproszone wśród wrogich sobie ludów i zaczęło się im wydawać, że nie zdołają w pełni opanować kraju. (…)  Jak w wielu trudnych chwilach, Izraelici zwrócili się do Boga z wołaniem o pomoc. Biblia mówi, że w odpowiedzi na ich biadania Bóg ‘wzbudził sedziów, by wybawili ich’. Nie byli to jednak sędziowie, jakich znamy z sądu, ale właśnie ‘wybawiciele’ lub bojownicy o wolność, którzy przynajmniej na pewien czas zdołali powstrzymać napór wrogich ludów. Najsłynniejszymi z sędziów byli Debora, Barak, Gedeon, Jefte i Samson.”

Zdanie, które chciałbym podkreślić, brzmi: Nie byli to jednak sędziowie, jakich znamy z sądu, ale ‘wybawiciele’ lub bojownicy o wolność Izraela.

Zakodowanie sobie tych dwóch określeń: [1] wyzwoliciel i bojownik albo [2] wódz wojowników, którzy walczą o wolność, zupełnie zmienia obraz antytypicznego sądu. Bo Jezus i święci to właśnie ‘wyzwoliciele’ od Boga, którzy pójdą na czele ludzkości po to, by dać jej upragnioną wolność i ziemię obiecaną. Biblijni sędziowie.

Pole tej wojny to oczywiście umysły i serca ludzi, a wrogowie to zakorzenione w nas wady i zło. Wojna potrwa całe tysiąc lat. Zobaczmy jednak do innych źródeł, które mówią na temat urzędu sędziego w Biblii. Np. Leksykon Biblijny „Vocatio”, s. 732 – „Sędziowie, których Pan wzbudził dla swojego ludu nie byli tylko przywódcami militarnymi i wyzwolicielami spod obcego panowania, którzy zagwarantowali ludowi jego prawo do życia. Do ich zadań należała także jurysdykcja, łagodzenie sporów i wyrównywanie zaistniałego zła. Debora była sędzią, zanim Barak wezwał ją do walki z Siserą.”

Zwróćmy uwagę na fakt, że sędziowie mieli wpisane w urząd łagodzenie sporów, mediację, prowadzenie ludu do większej zgody i sprawiedliwości. Wiemy z pierwszego wykładu, że w sprawie Debory, to raczej ona wzywała Baraka, a Barak tylko prosił ją później o pomoc. Przy okazji możemy też zauważyć, że w wyborze sędziego nie liczyła się płeć. Wiemy, że sędziowie przyszłości także byli pozyskiwani z kobiet i z mężczyzn, a decydujący czynnik to jak w przypadku Debory – pełne zaufanie do Boga i posłuszeństwo Bogu, a w przypadku naśladowców Jezusa także rozwój miłości gotowej do ofiary, miłości nie tylko do Boga i Boskich zasad, ale także do bliźnich, czyli nie tylko do rodziny ziemskiej i duchowej, do przyjaciół, ale też do prześladowców i wrogów.

Świadomość, że to właśnie takie charaktery jak Pan Jezus, jak Szczepan (który modlił się za prześladowców), ap. Jan, Maria z Betanii czy Maria, matka Jezusa będą tymi sędziami narodów, na pewno podnosi na duchu.

Oczywiście, w czasach Sędziów Izraela, wszystko było dobrze w czasie życia sędziego. Zobaczmy jednak następny werset po pieśni Debory. Sędz. 6:1 – „Potem Izraelici znowu czynili to, co złe w oczach Pana”. Dlatego tak ważne jest też to, że sędziowie narodów, sędziowie Tysiąclecia, już przeszli swój własny sąd, okazali się wierni i zdobyli chwałę, cześć i nieśmiertelność, Boską naturę.

Wielki słownik hebrajsko-polski „Vocatio” podaje, że hebrajski czasownik oznaczający po polsku „sądzić”, „sprawować sąd” zawierał w sobie więcej znaczeń, jak np. „kontrolować, władać, poprawiać, [z j. ugaryckiego] pomóc w osiągnieciu sprawiedliwości”; autorzy słownika komentują: „Sądzić oznacza działanie, które przywraca pokój i sprawiedliwość we wspólnocie. Znaczenia sądzenia nie należy ograniczać do wydawania postanowień sądowych”.

Nie wiem, Bracia i Siostry, może uznacie, że za dużo cytuję z tych słowników. Myślę jednak, że to piękne, że jeśli dokładnie przyjrzymy się znaczeniu sądzenia i urzędu sędziego w Izraelu to zobaczymy tam jaki wspaniały będzie dzień sądu, kiedy to Chrystus będzie pomagał narodom w osiągnięciu doskonałości. Kiedy będzie działał, by przywrócić pokój i sprawiedliwość we wspólnocie (ludzkości).

Konkordacja Stronga, nr 8199 – słowo szafat lub szapchat – zobaczmy, bo to hebrajskie słowo, które najczęściej wiąże się z urzędem sędziego w Starym Testamencie. Co oznacza być sędzią, czynić sąd, wg Biblii? Według podanych definicji znaczy to: „1) rozsądzać, oczyszczać z zarzutów, karać, rządzić, panować; 2) być prawodawcą, sędzią, rządcą; 3) rozsądzać kontrowersje; 4) wykonywać sąd; 5) rozróżniać; 6) oczyszczać z zarzutów;  7) potępiać i karać”

Pomyślmy sobie teraz, że te siedem wymienionych grup czynności i urzędów będzie w rękach Jezusa i osób, które są mu najbliższe w charakterze (w Jego miłości, sprawiedliwości, mądrości i mocy charakteru). Pomyślmy o Panu Jezusie. Jak zapomniał o sobie i uleczył ucho Malchusa, który przyszedł go aresztować. Jak wybaczył Piotrowi, że się go wyparł. Jak nie potępił grzesznej kobiety, jak ją podniósł i wskazał jej nową drogę życia. Jak się modlił za swoich prześladowców.

Pomyślmy o naszym Panu jak setki godzin rozmawiał o sprawach Ojca z ludźmi, którzy tak mało Go rozumieli. Jak zmęczony rozmawiał z Samarytanką przy studni i opowiadał ewangelię. Jeśli brakuje nam pokoju i mocy wiary, to otwórzmy ewangelię, bo miłość Jezusa to najlepsza odpowiedź na lęki i zwątpienia.
On przez te wszystkie wieki aż do dzisiaj był i jest z tymi, którzy poszli za Nim.

Zobaczmy jaki mechanizm działał w czasie sędziów w Izraelu. Jest taki sędzia, o którym nie ma dużo informacji, ale wystarczy dla nas, był to Otoniel.

Ks. Sędz. 3:7-11 (zacytuję tylko najważniejsze myśli) – „Izraelici popełniali to, co złe w oczach Pana. Zapominali o Panu, Bogu swoim, a służyli Baalom i Aszerom. I zapłonął gniew Pana przeciw Izraelowi. Wydał więc ich w ręce króla Aramu. [Z niewoli] wołali więc Izraelici do Pana i Pan sprawił, że powstał wśród Izraelitów wybawiciel, który ich wyswobodził – Otoniel, syn Kenaza, młodszego brata Kaleba. Był nad nim duch Pana i sprawował sądy nad Izraelem. Gdy zaś wdał się w bitwę, Pan wydał w jego rece króla Aramu… [A] kraj doznawał pokoju przez lat czterdzieści – aż do śmierci Otoniela”

Zwróćmy uwagę jaki piękny mamy tutaj obraz całej historii ludzkości:

• Izraelici zanim zeszli z Bożych dróg to ‘czas Edenu’, pierwotna doskonałości
• Nie trwało to jednak długo i po zejściu z Bożych dróg, Izrael trafił w niewolę, a my ludzie w niewolę grzechu, błędu, śmierci i grobu
• Doświadczenie z grzechem i resztą oprawców przyniesie pokutę ludzkości i odzyskamy rozum, po to jest ucisk, by „przeorać serca” ludzi
• Bóg wzbudził Izraelowi Otoniela, a to imię znaczy „potężny mąż Boży”, i taki potężny „mąż” to klasa Chrystusa, głowa i ciało, wielki Sędzia ludzkości
• Otoniel jako sędzia stoczył bitwę z wrogami na czele Izraelitów, a nasz Pan i święci poprowadzą narody w tysiącleciu do wygranej z grzechem, błędem, śmiercią i grobem; my też możemy brać udział w tej walce pod antytyp. Otonielem!
• szatan jako wielki król Aramu zostanie ostatecznie zniszczony tak jak jego wszyscy zwolennicy (ożywieni i nieożywieni; ci ostatni to grzech, błąd i śmierć)
• na końcu ten wielki sędzia Otoniel udzieli ludziom wiecznego pokoju i szczęścia, bo nigdy nie umrze, a dzięki skorzystaniu z okupu posłuszni ludzie też otrzymają życie wieczne

Czy na taki sąd chce się czekać? Myślę, że tak; że pragniemy, żeby przyszedł dzień sądu. A do tego właśnie zachęca nas Biblia. Tak, to prawda, ludzie podli i niesprawiedliwi mają się obawiać sądu, ponieważ wyjdą na jaw wszystkie ich złe czyny i nie będą już „rozkwitać” jak w „obecnym złym świecie”. Jednak ogólny opis Biblii mówi, aby cały świat z nadzieją patrzył na dzień sądu.

1 Kron. 16:31-34 – „Niech się weselą niebiosa i niech się raduje ziemia, niech mówią wśród narodów: PAN króluje! Niech zaszumi morze i to, co je napełnia, niech radują się pola i wszystko, co jest na nich. Wtedy radośnie wykrzykną leśne drzewa przed PANEM, bo idzie, aby sądzić ziemię. Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.”

(Nasz Pan w Jana 5:29 nazywa to zmartwychwstaniem przez proces sądu)

Ps. 67:5 – „Niech się narody cieszą i weselą, bo Ty będziesz sądziłSądzić ziemię to znaczy uczyć ludzi, jak mają być dobrzy i dać im szansę, by się tacy stali. To znaczy, uzdrowić ich fizycznie i duchowo. To znaczy próbować, karać i wydawać wyroki, ale wszystko to w miłości, sprawiedliwości i mądrości, i nie od razu, tylko przez wieloletni proces restytucji, odradzania się, zaczynania na nowo.

ludzi w sprawiedliwości i pokierujesz narodami na ziemi.” –
nasz Pan będzie kierował narodami, to piękna nadzieja. (paralelizm)

Ps 98:7-9 – „Niech szumi morze i to co je napełnia, świat i jego mieszkancy. Niech rzeki klaszczą w dłonie, niech góry razem wołają radośnie w obliczu Jahwe, bo nadchodzi, bo przychodzi sądzić ziemię. On będzie sądził świat sprawiedliwie i ludy według słuszności.”

Na pewno Królestwo przyniesie planecie odpoczynek, ale te opisy dotyczą przede wszystkim ludzi. To narody zaszumią z radości (znowu: paralelizm) i to wierni będą radośnie wołać, że to wszystko na co tak długo czekali, wreszcie się spełniło.

Z wielu fragmentów Biblii wynika, że przynajmniej na krótko cały świat odda się w ręce naszego Pana jako króla i sędziego. Psalm 86:9 – „Przyjdą wszystkie ludy, które stworzyłeś, i Tobie, Panie, pokłon oddadzą i będą sławiły Twe imię”; Filipian 2:9-11 – „Dlatego też Bóg Go nad wszysko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano … i aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem – ku chwale Boga Ojca”
((Można tu zauważyć nadzieję dla tych narodów kananejskich, że ich też to dotyczy!))

Tutaj jednak zataczamy koło do pierwszego wykładu o mieście Meroz. Wiemy, że jakaś grupa grzeszników nie będzie chciała się zmieniać już na starcie – Izajasz nazywa ich takimi, którzy w stu latach umrą (Izaj. 65:20). Ale co dalej, co z tymi, którzy nie staną przeciw Jezusowi, ale nie będą chcieli w pełni się Jemu poddać i służyć Mu z całego serca. Zataczamy tu koło i wracamy do sytuacji znad rzeki Kiszon. Przeklęte miasto Meroz. Takie osoby mogą pytać: „Co złego zrobiliśmy?”. Nic. „Ale co dobrego zrobiliście?” Też nic. Czy kojarzymy podobną sytuację z przypowieści?

Przypowieść o owcach i kozłach. Mat. 25:31-32 – „Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale i wszyscy aniołowie z Nim, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych [ludzi] od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów.”

Mamy piękne wyjaśnienia tej przypowieści przez brata Johnsona w 17 tomie, „Tysiąclecie”. Nie będę teraz wyjaśniał całego antytypu. Przenosimy się do czasu powrotu Jezusa i do tysiącletniego sądzenia narodów. Co w tym sądzie decyduje? Owce coś robią i zostają nagrodzone, a kozły czegoś nie robią. Nie wobec Pana, ale wobec tych, których mają wokół siebie. Mat. 25:41 – „Wtedy odezwie się do tych po lewej stronie [do kozłów]: Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom! Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść; byłem spragniony, a nie daliście Mi pić; byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie; byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie; byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście mnie.” Werset 45 – odpowiedź naszego Pana na pytania kozłów kiedy widzieli Pana Jezusa w takim stanie? „Zaprawdę powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tegoście i mnie nie uczynili.”

Drodzy Bracia i Siostry! My znowu jesteśmy w okolicy miasta Meroz. Można omawiać znaczenie tych słów na Wiek Tysiąclecia, to piękny temat, głęboka symbolika. Jesteśmy jednak tu i teraz, i tu i teraz możemy robić złe rzeczy, robić dobre rzeczy, albo stać nieaktywni jak mieszkańcy Meroz.

Ten sąd będzie miał swój finał na koniec Tysiąclecia, ale dla nas już trwa. Bo już dzisiaj się uczymy, dowiadujemy się, czego chce od nas Nasz Odkupiciel i Sędzia.

Ten Sędzia albo Wódz Zbawienia to Jezus Chrystus, najlepszy wybawca i sługa swojego ludu. On nie chce od nas czegoś, czego nie możemy mu dać. Słabniemy, upadamy, to normalne. Jednak historię miasta Meroz i przypowieść o owcach i kozłach można podsumować jednym zdaniem: ‘Będziemy rozliczeni nie tylko z tego, co zrobliśmy, ale także z tego, czego nie zrobiliśmy’. Więc: „póki mamy czas dobrze czyńmy wszystkim, a najwięcej domownikom wiary” – Gal. 6:10.

Wspierajmy poświęconych (w tym co dobre), wspierajmy dobre działania, pomagajmy słabym duchowo rosnąć i zabłąkanym wracać na dobre drogi. Uczmy się sami i starajmy się głosić prawdę w jakikolwiek sposób możemy. To takie odezwy, ale odpowiedź na nie zależy od naszego nastawienia.

Nie ma dzisiaj jakiegoś formalnego obowiązku robić czegokolwiek. W swojej pieśni Debora chwaliła tych, którzy dobrowolnie ofiarowali się do walki. Apostoł Paweł w 2 Kor. 9:6-7 napisał: „A powiadam: Kto sieje skąpo, skąpo też żąć będzie, a kto sieje obficie, obficie też żąć będzie. Każdy, tak jak sobie postanowił w sercu, nie z żalem albo z przymusu; gdyż ochotnego dawcę Bóg miłuje.”

A kto sieje obficie? Ten, który ma właściwe powody do siania. 2 Kor. 5:14-15 – „Bo miłość Chrystusowa ogarnia nas [inne tłumaczenia: miłość Chrystusowa przynagla nas], którzy doszliśmy do tego przekonania, że jeden za wszystkich umarł; a zatem wszyscy umarli. A umarł za wszystkich, aby ci, którzy żyją, już nie dla siebie samych żyli, lecz dla tego, który za nich umarł i został wzbudzony.”

Jeżeli doszliśmy do tego, że Jezus umarł za wszystkich, a w tym, że umarł za nas, za mnie i za Ciebie, to co mamy dalej zrobić? Czy mamy żyć dla siebie? Nie, my powinniśmy odtąd żyć i umierać dla Jezusa, bo w nim jest nasza nadzieja. Przez jego krew jesteśmy zbawieni. Jezusa nie można jednak nakarmić, nie można Go ugościć, nie można Go podnosić na duchu, głosić mu ewangelię, dawać mu Bożą miłość, ale możemy to czynić braciom i możemy to czynić ludziom wokół.

Pytanie więc: co dla mnie znaczy Bóg, co dla mnie znaczy Okup i co dla mnie znaczą kupieni przez Jezusa ludzie? Skoro On ich kupił za cenę własnej ofiarniczej śmierci, to znaczy, że mają wielką wartość w Jego oczach. W Jego i w Ojca oczach.

Pan Jezus określił to tak, że dobre czyny dla Jego ludu są jak dobre czyny dla Niego. Jego miłość jest w ten sposób przekazywana dalej. Ta miłość Chrystusowa jako usposobienie Chrystusa w naszych sercach, sprawi, że w czasie dnia sądu będziemy narzędziami, których sędziowie narodów będą mogli używać. Jeśli z miłości do Boga, do dobrych zasad i do ludzi, nauczymy się szukać sposobności służby w tym życiu, to będziemy ich szukać w czasie Dnia Sądu.

Jeśli dzisiaj idziemy jako wojownicy pod Panem Jezusem to będziemy szli w pierwszych rzędach wojowników Tysiąclecia. Poza miłością, nasza aktywność dowodzi też tego, że nasza wiara jest żywa. Nasza miłość i wiara usuwa naturalny strach. Dlatego Pan Jezus mówi do nas słowami, które skierował do Jaira, gdy umarła jego córka. Marka 5:36 – „Nie bój się, wierz tylko!”.

Co to jest wiara, co to znaczy wierzyć? Znamy i powtarzamy definicję, że: wiara jest umysłową oceną i poleganiem sercem na Kimś lub na czymś. Aby zdobyć umysłową ocenę Boga i Jego obietnic:

– musimy nabywać wiedzę
– musimy próbować zrozumieć to, czego się dowiadujemy
– i musimy ufać w to, co rozumiemy

Poleganie sercem też ma 3 części:

– to całkowita pewność tego, w co wierzymy umysłem
– to przyswojenie sobie tych rzeczy (przeniesienie ich z wiedzy na uczucia)
– i to wynikająca z tego AKTYWNOŚĆ, ŻYWE WIARA, ŻYWE ODDANIE SIĘ BOGU NA SŁUŻBĘ

Nie ma prawdziwej wiary bez aktywności. Brat Jolly pisze w tej sprawie w jednym ze sprawozdań: „Nie powinniśmy zaniedbywać, ale raczej pilnie wchodzić w każdą sposobność służby, którą Pan upodoba się otworzyć przed nami.”

Można postawić wiele pytań, by określić czy nasza wiara jest żywa. Czy nasi bliźni, kiedy patrzą na nasze codzienne życie, widzą, że oddajemy się Bogu czy że szukamy innego szczęścia i innego bogactwa? Co mówią o naszym życiu nasze czyny? Co jest tym głównym skarbem, którego szukamy, który kochamy i którego zdobyciu poświęcamy nasze życie?

Może dobrze byłoby podać pewne przykłady działań, które podobają się Bogu. Jednak prawda jest taka, że służyć Bogu można na tysiące różnych sposobów, a jednym z kroków na drodze poświęconego człowieka jest czuwanie. Jeśli na takiej warcie nie jesteśmy w duchowym letargu, jeśli nie śpimy, to zobaczymy czego Bóg od nas oczekujemy. Bóg pokaże nam to przez swoje Słowo, Opatrzności i przez służbę innych Braci i Sióstr.

Z modlitwą i z czuwaniem zastanawiajmy się, co dobrego możemy zrobić. Współpracujmy z Sędzią narodów i dołączmy do Jego armii, która wyzwoli Boży Izrael od wrogów – od grzechu, błędu i samolubstwa.

Hebr. 12:12-13 – „Dlatego wyprostujcie opadłe ręce i omdlałe kolana. Prostujcie ścieżki dla waszych stóp, aby to, co chrome, nie zeszło z drogi, ale raczej zostało uzdrowione.” – Dziękuję za uwagę.

„I będzie tam droga, która drogą świętą nazwana będzie”

AUTOSTRADA w kontraście do wąskiej drogi (prywatnej drogi), jest drogą publiczną, otwartą dla każdego. Droga święta odnosi się do symbolicznej drogi w zgodzie ze świętością, którą świat ludzkości będzie miał sposobność podróżowania, kiedy będą mu udzielone błogosławieństwa restytucji w Wieku Tysiąclecia. Wiemy, że ona nie jest otwarta podczas Wieku Ewangelii, ponieważ, po pierwsze, inna droga, wąska droga (Mat. 7:14), jest otwarta w tym czasie; po drugie, warunki panujące wówczas, gdy będzie otwarta ta droga, będą wielce się różnić (Izaj. 35:8,9) od tych z Wieku Ewangelii; po trzecie, pewne niewypełnione wydarzenia, które będą mieć miejsce przed jej otwarciem, jeszcze nie nastąpiły, takie jak zakończenie wyboru Wieku Ewangelii, zakończenie czasu ucisku oraz ustanowienie Królestwa. Droga święta jest niezbędna, po pierwsze, z powodu Boskiej obietnicy (Izaj. 35:8); po drugie, z powodu okupu Chrystusa (Jana 12:32,33; Rzym. 5:18,19); po trzecie, z powodu cierpień Kościoła (Izaj. 60:14,15); po czwarte, z powodu potrzeb świata (Rzym. 8:22).

Oświecenie, jakie będzie udzielane na tej drodze będzie nauczaniem Prawdy (Izaj. 29:18,24; 35:5; Jana 1:9). To nauczanie jest zrozumiałe (Izaj. 35:8; Jer. 31:34) i obfite (Izaj. 11:9; 35:7). Ta droga będzie bardzo sprzyjała sprawiedliwości, przynosząc ulgę w skutkach przekleństwa (Izaj. 61:4) i sprowadzając restytucję (Ezech. 36:35; Izaj. 35:1,2); z tą drogą będzie się łączyło zniszczenie każdej złej instytucji (Obj. 20:1-3; Ps. 72:9) oraz ustanowienie dobrych instytucji, które będą sprzyjać reformowaniu ludzkości (Ps. 72:8); grzech i błąd będzie przez nie stopniowo usuwany (Izaj. 25:7,8); sprawiedliwość będzie stopniowo zaprowadzana (Ps. 72:7; Izaj. 60:21), a Prawda wszędzie będzie wywyższana (Izaj. 11:9; 29:18,24); przekleństwo oraz wynikające z niego obciążenia będą usuwane z drogi (Rzym. 8:21); smutek będzie usunięty, a radość przywrócona (Izaj. 35:10); ustaną wojny, a pokój będzie obfitować (Ps. 46:10; 72:7; Izaj. 2:4; 9:7); zamiast wywyższania niegodziwych, jak to ma miejsce obecnie, oni zostaną upokorzeni (Ps. 37:34-38); podczas gdy sprawiedliwi, którzy obecnie są ciemiężeni i prześladowani, zostaną wywyższeni (Ps. 72:7; Izaj. 60:14,15); fałszywi nauczyciele i fałszywe kościoły zostaną zniszczone (2 Piotra 2:1; Obj. 2:20-23), a będą ustanowieni prawdziwi nauczyciele i prawdziwy Kościół (1 Kor. 6:2,3); niegodziwe narody będą unicestwione (Izaj. 60:12), a sprawiedliwym będzie udzielona pomoc (Gal. 3:8; Obj. 15:4). biedni nie będą już dłużej pogardzani (Ps. 72:12-14; 107:41); każdy będzie miał swój własny dom i nie będzie tam właścicieli, którzy eksmitowaliby ludzi z mieszkań (Izaj. 65:22; Mich. 4:4); ludzie nie będą już więcej pracować na próżno (Izaj. 65:23) i będą dobrze prosperować w swych przedsięwzięciach (Izaj. 60:17; 65:23); niegodziwość zostanie usunięta (Ps. 107:42); a sprawiedliwość będzie obfitować (Izaj. 61:11).

Następnie zwróćmy uwagę na podróżujących tą drogą, którymi będzie cały świat (Ps. 98:3; Izaj. 40:5; Ja na 1:9; 1 Tym. 2:4); podróżowanie tą drogą będzie ograniczone w przypadkach tych, którzy nie będą się reformować, ponieważ zostaną skazani na śmierć czy to jako przeklęci grzesznicy przy końcu 100 lat próby, czy pod koniec 1000 lat jako ci, którzy nie wypełnili swoich dni dobrem (Izaj. 65:20; 35:8; Jer. 31:29,30; Ezech. 18:4,20; Dz.Ap. 3:23; Obj. 20:7-9). Podróżujący tą drogą będą się uczyć Boskiego Słowa (Izaj. 35:5), rozpowszechniać Słowo Boże (Izaj. 35:6; Ps. 107:22) i praktykować Słowo Boże (Izaj. 35:6; Ezech. 36:25,27). Kresem, do którego prowadzi ta droga, będzie restytucja (Dz.Ap. 3:19-21; Rzym.8:21; Izaj. 60:21; Ps. 72:6,16). Rozumiemy, że droga święta będzie drogą dokładnie dostosowaną do świata ludzkości. Po szczegóły odsyłamy do Boskiego Planu Wieków, rozdział 11.

____
Źródło: „Sztandar Biblijny”, listopad-grudzień 2010, s. 94.

O takich czasach przeczytać można w Biblii, w Dziejach Apostolskich 3:19-21. „Przeto upamiętajcie i nawróćcie się, aby były zgładzone grzechy wasze, aby nadeszły od Pana czasy ochłody i aby posłał przeznaczonego dla was Chrystusa Jezusa, którego musi przyjąć niebo aż do czasu odnowienia wszechrzeczy, o czym od wieków mówił Bóg przez usta świętych proroków swoich.”

1 – Czasy ochłody w innych przekładach – czasy orzeźwienia, odświeżenia, pocieszenia, wytchnienia (jak spalona upałem i suszą ziemia odczuwa takie odświeżenie, gdy spadnie deszcz)

2 – Czasy odnowienia w innych przekładach – naprawienia, przywrócenia, w języku greckim: apokatastaza, a w języku łacińskim: restitutio, w angielskm: restitution czyli nasza tytułowa: ‚restytucja’

Powiedziałem, że te „czasy ochłody” to pewne nawiązane do przyrody. Jest w Biblii więcej takich nawiązań, i tak prorok Izajasz 40:6-8 porównuje ludzkość do uschniętej trawy: „I objawi się chwała Pańska, i ujrzy to wszelkie ciało pospołu, gdyż usta Pana to powiedziały. Głos mówi: Zwiastuj! I rzekłem: Co mam zwiastować? To: Wszelkie ciało jest trawą, a cały jego wdzięk jak kwiat polny. Trawa usycha, kwiat więdnie, gdy wiatr Pana powieje nań. Zaprawdę: Ludzie są trawą! Trawa usycha, kwiat więdnie, ale słowo Boga naszego trwa na wieki.”

Nie da się ukryć, że to bardzo dobrze opisuje dzisiejsze społeczeństwo, nękane przez biedę, głód, choroby, a w tym też choroby cywilizacyjne: depresje, pracoholizm, nałogi itd. Na te wszystkie problemy zaradzić ma panowanie Chrystusa, które będzie jak orzeźwiający deszcz, który przyniesie odświeżenie i ochłodę uschniętej trawie ludzkości. Psalm 72:6-7 – „Niech będzie jak deszcz, który pada na łąkę skoszoną, jak ulewa zraszająca ziemię! Niech zakwitnie sprawiedliwość za dni jego i obfitość pokoju, póki stanie księżyca!”

Ilu ludzi żyje obecnie na świecie? Mam tutaj taką małą animację jak w czasie rzeczywistym przybywa ludzkości, to jest stan na 13 października 2021 r. Z tego około 30% to chrześcijanie różnych odłamów (z oficjalnych statystyk, czyli np. w Polsce około 94%), ale 70% to ludzie innych religii oraz ludzie niewierzący. To oznacza około 5,5 mld ludzi, którzy nie wierzą w Pana Jezusa Chrystusa, którzy żyją często w tragicznych warunkach i często nie mają też okazji się o nim dowiedzieć. A pozostałe niecałe 2,5 mld ludzi czyli chrześcijanie to bardzo często ludzie, którzy nie pokutują, nie wierzą w Pana Jezusa jako swojego osobistego Zbawiciela i nie starają się uczynić Boga Panem swojego życia, więc według Biblii ich wierzenie także nie przynosi owoców. Mamy tu obraz spalonej ziemi, uschłej trawy, która bardzo potrzebuje deszczu.

Powiedzmy sobie coś o samej restytucji. Co oznacza taki termin? Często używa się go np. w ekologii i w konserwacji zabytków:
1) restytucja to przywrócenie gatunku zagrożonego wyginięciem na jego dawne miejsce (np. mówi się o restytucji dzików w lasach polskich)
2) restytucja to jest odtworzenie zabytku połączone z wbudowaniem oryginalnych, zachowanych elementów we właściwe im miejsca, tak było po wojnie w Warszawie, gdy restytucji poddano zamek królewski

Są trzy myśli zawarte w słowie odnowienie lub restytucja –

1) istniało coś dobrego (coś, co jest godne odtworzenia)
2) to coś przestało istnieć lub bardzo odeszło od stanu pierwotnego
3) jeśli możliwość przywrócenia pierwotnego stanu; a czasami efekt jest nawet piękniejszy niż było to przed restytucją

Popatrzmy teraz na nas jako ludzi, na ludzkość. Nasz werset z Dziejów Apostolskich 3:19-21 mówi o odnowieniu wszechrzeczy – o przywróceniu rodzaju ludzkiego oraz całego świata do stanu, jaki istniał początkowo. Werset na, który obecnie patrzymy odpowiada na pytanie, jaki był to stan? Księga Rodzaju 1:27,31 – „I stworzył Bóg człowieka na obraz swój. Na obraz Boga stworzył go. Jako mężczyznę i kobietę stworzył ich… I spojrzał Bóg na wszystko, co uczynił, a było to bardzo dobre.”

Wszystko, co Bóg uczynił było bardzo dobre. Wystarczy rzut oka na obecny świat, by odpowiedzieć, że ten początkowy stan przeminął. Że wymaga on restytucji, jeśli jest ona możliwa.

Jaki był ogólnie Boży plan dla ludzi i dla Ziemi? Księga Rodzaju 1:28 – „I błogosławił im Bóg, i rzekł do nich Bóg: Rozradzajcie się i rozmnażajcie się, napełniajcie ziemię, i czyńcie ją sobie poddaną; panujcie nad rybami morskimi i nad ptactwem niebios, i nad wszelkimi zwierzętami, które się poruszają po ziemi!”. Księga Izajasza 45:18 – „Albowiem tak mówi Pan, Stworzyciel nieba, On Bóg, który ukształtował i utwierdził ziemię, który ją mocno osadził, który nie stworzył jej bezładną, lecz przysposobił na mieszkanie: ja jestem Pan i nie ma innego.”
Więc, według Bożego planu, człowiek miał wiecznie żyć na Ziemi i dbać o nią, tak jak Bóg dba o cały wszechświat. Oto jedno z podobieństw do siebie, na które Bóg nas stworzył.
Pytanie: czy Bogu nie udało się zrealizować tego planu, tego pomysłu? Czy Bogu mogłoby się coś nie udać?

Pozornie moglibyśmy pomyśleć, że tak. Przecież ludzie zgrzeszyli, na świecie pojawił się grzech i śmierć. Ten początkowy bardzo dobry stan całkowicie przepadł. Potwierdza to nasza obserwacja świata i sama Biblia. Jak czytamy w Liście do Rzymian 5:12 – „Przeto jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak i na wszystkich ludzi śmierć przyszła, bo wszyscy zgrzeszyli”.

A jednak wierzymy, że Wola Boża spełni się i to zgodnie ze słowami modlitwy, której nauczył nas nasz Pan Jezus. Każdy chrześcijanin modli się o to, by przyszło Królestwo Boże, a na Ziemi zapanowała Boża wola. Słowa te są wołaniem o odnowienie tego co zostało utracone przez grzech – są wołaniem o restytucję.

Jednak choć modlą się o to wszyscy chrześcijanie, to większość skupiona jest na niebie i nadziei spędzenia wieczności z naszym Panem. Często wiąże się to też z wizją potępienia dla miliardów ludzi, którzy z różnych powodów nie przyjmują ewangelii. Rzadko chrześcijanie zastanawiają się nad tym, że ich poglądy nie są ewangelią dla większości ludzi. I że największe obietnice są w Biblii przeznaczone dla szczególnej grupy świętych, których postawa i charakter są godne życia w niebie, którzy sprawowali swoje zbawienie w Chrystusie, „z bojaźnią i drżeniem”. Dlatego, ponieważ tak mało się o tym mówi, chciałbym żebyśmy dzisiaj skupili się na restytucji Ziemi, a przede wszystkim człowieka.
Wierzę, że Bóg jest w stanie tego dokonać, bo obiecał to, a jeszcze wszechmocny – Psalm 135:6 – „Pan czyni wszystko, co zechce, na niebie i na ziemi, W morzach i we wszystkich głębinach”.

Czego Bóg chce? Co Bóg postanowił? 1 List do Tymoteusza 2;4-6. „Który chce [w gr. użyte słowo ‚thelo’, oznaczające mocne postanowienie] Który POSTANOWIŁ, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy. Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus, który siebie samego złożył jako okup za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwym czasie.” I jeszcze Ezechiela 18:24 – „Czy rzeczywiście mam upodobanie w śmierci bezbożnego – mówi Wszechmocny Pan – a nie raczej w tym, by się odwrócił od swoich dróg i żył?”

Bóg coś postanowił. Widzimy, że ludzkości bez Boga nie udało się zmienić o własnych siłach. Pokazało to prawo Mojżeszowe, ale też to, że nikt z ludzi nie umie w pełni postępować zgodnie z własnym sumieniem. Tylko Adam w raju był w stanie sprostać temu zadaniu, tylko on był określony jako bardzo dobry – doskonały – zdolny do przejścia próby, na którą wystawił go Bóg. Reszta ludzi była już naznaczona grzechem. Tak też napisano: Nie ma sprawiedliwego, ani jednego. [Rzym. 3:10]
Dopiero Jezus, który był w niebie i stał się człowiekiem, sprostał temu zadaniu. Zdobył prawo do życia wiecznego na Ziemi, które stracił Adam. Ale Jezus zrobił coś wspaniałego. Oddał możliwość życia wiecznego jako człowiek, by wykupić to prawo dla Adama. Zrezygnował ze zwykłego życia i ziemskich potomków i oddał swoje prawo do tego, na rzecz Adama i jego dzieci. Tylko okup naszego Pana pozwoli na wzbudzenie ludzi z grobu. W ten sposób wszyscy będą zbawieni czyli ocaleni z grobów. Ale Bóg zrobi coś jeszcze. Można to zobaczyć w słowach świętego Pawła – „aby wszyscy ludzie … doszli do poznania prawdy”. W pewnym momencie wszyscy ludzie mają poznać prawdę. Mają poznać wielką miłość Bożą, którą nam okazał jako łaskę. Ta łaska jest w niczym nie zasłużona. Pan Jezus nie musiał do nas przychodzić i nie musiał za nas umierać. Ale tego zapragnął dla nas Ojciec i to z radością przyjął Syn. Oni nas bardzo kochają, jak żaden człowiek nie potrafi kochać, choć jest to najlepszy wzór.

Wszyscy ludzie dowiedzą się o śmierci naszego Pana w ofierze, o zmartwychwstaniu naszego Pana. I to jeszcze nie wszystko – bo wszyscy poznają prawdę na temat tego, jak można żyć bez zła, bez wojen, zdrad, chorób, nałogów i wszystkiego, cokolwiek zatruwa ludziom życie w obecnym złym świecie. Taka lekcja i życie w warunkach udoskonalonej Ziemi sprawi, że wielu ludzi odwróci się od swoich dróg i będzie żyć.
Zobaczmy teraz, czy Biblia mówi – po pierwsze – o:
1) wzbudzeniu wszystkich ludzi
2) udoskonaleniu warunków na Ziemi – czyli przywróceniu warunków raju
3) sprawiedliwej, osobistej próbie dla każdego
4) wspaniałych efektach – życiu wiecznym dla ludzi

Wszyscy mają powstać z grobów. To obietnica naszego Pana. „Nie dziwcie się temu; bo przyjdzie godzina, w którą wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos jego; I pójdą ci, którzy dobrze czynili, na powstanie żywota; ale ci, którzy źle czynili, na powstanie sądu.” Niektórzy powstaną na sąd? Co to znaczy? Czy powstaną tylko, żeby wydano na nich wyrok potępiający? Czy o takim samym sądzie mówił Jezus, gdy powiedział, że „Lżej będzie w dzień sądu ziemi sodomskiej i gomorskiej niż temu miastu [Kafarnaum]” (Mateusza 10:15). Co oznacza, że będzie im lżej w dniu sądu? Łatwiej będzie im wysłuchać wyroku skazującego? Nie, trzeba przyznać, że taka interpretacja nie jest zbyt logiczna.

Na razie wystarcza nam, że werset ten jest dobitnym dowodem na to, że Bóg obiecuje w swoim słowie wzbudzenie wszystkich ludzi z grobów.

Teraz zastanowimy się jeszcze, czy Stary Testament też zapowiada wzbudzenie wszystkich ludzi.

Psalmista Dawid stawia sprawę jasno i mówi, że wszystkie narody będą kłaniać się przed Bogiem i wielbić Jego imię. Ps. 86:9 – „Wszystkie narody, któreś Ty stworzył, przyjdą i kłaniać się będą tobie, panie, i wielbić imię Twoje!” Skoro wiele narodów przestało już istnieć, to znaczy, że muszą one zostać przywrócone z grobów, ze stanu niebytu. Ktoś może jednak powiedzieć, że werset ten mówi tylko o narodach, które dotrwają na Ziemi do tych czasów. To nie prawda.

Potwierdzenie, że mowa tu o wszystkich narodach znajdziemy w wielu innych miejscach Starego Testamentu. Np. prorok Ezechiel mówi, że pełne nieistniejące już narody będą przywrócone do życia. Ks. Ezechiela 16:55 – „Siostry zaś twoje, Sodoma i jej córki, wrócą do swego pierwotnego stanu, i Samaria, i jej córki wrócą do swego pierwotnego stanu, ty także [Jerozolimo] ze swoimi córkami wrócisz do pierwotnego stanu”

Gdy omawialiśmy powstanie ludzi z grobów trafiliśmy na fragment, który mówił, że dobrzy powstaną na powstanie żywota, ale pewna część ludzi powstanie na sąd [Nie dziwcie się temu; bo przyjdzie godzina, w którą wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos jego; I pójdą ci, którzy dobrze czynili, na powstanie żywota; ale ci, którzy źle czynili, na powstanie sądu. (Jana 5:28-29)]. Nie mamy teraz czasu szerzej omówić tej kwestii, robię to np. w nagraniu na YouTube „Wskrzeszenie i zmartwychwstanie niesprawiedliwych”. Spróbujmy jednak w skrócie przedstawić logiczne i zgodne z Biblią wyjaśnienie.

Pomoże nam w tym klika wersetów:

Dzieje Apostolskie 17:31 – „Gdyż [Bóg] wyznaczył dzień, w którym będzie sądził świat sprawiedliwie przez męża, którego ustanowił, potwierdzając to wszystkim przez wskrzeszenie go z martwych.” To Jezus będzie sądził świat sprawiedliwie.

O dniu sądu z zacytowanego wersetu mówi też apostoł Piotr (2 list 3:7-8) i apostoł Jan w Objawieniu (20:4). Czytamy tam, że dzień sądu to dłuższy okres czasu niż 24 godziny. Apostoł Piotr podaje, że może on trwać tysiąc lat. Podobną myśl czytamy w Objawieniu, gdzie napisano, że święci [czyli dobrzy, którzy „mają wstać do żywota”] mają panować razem z naszym Panem przez tysiąc lat. Nie powstaną oni na sąd – powstaną oni do życia. Czy będą razem z Jezusem sądzić świat?

Według apostoła Pawła: tak. 1 List do Koryntian 6;2 – „Czy nie wiecie, że święci świat sądzić będą?” A więc nasz Pan razem ze świętymi będą sprawiedliwie sądzić narody.

Ten sąd nie będzie polegał na natychmiastowym wydaniu wyroku. Każdy otrzyma to, czego wcześniej mu brakowało – pozna miłość Boga, życie bez różnego rodzaju zła – będzie żył w czasach orzeźwienia, w czascah restytucji. Jeśli ktoś odwróci się od zła, a wybierze dobro, to przejdzie w ten sposób proces restytucji, przywrócenia do stanu, który utracił Adam. Czas, w którym nastąpi ten proces to zapowiadane „czasy odnowienia” czyli restytucja. Jest to dokładnie ten sam czas, co dzień sądu i 1000-letnie królowanie Chrystusa.

Spójrzmy, co nasz Pan mówi o świętych w Królestwie Bożym. „Wtedy sprawiedliwi zajaśnieją jak słońce w Królestwie Ojca swego.” Słońce daje światło i ciepło potrzebne do życia (nie byłoby fizycznego, biologicznego życia na Ziemi, gdyby nie było Słońca). Jezus i święci poprzez swoje panowanie i sądy będą dawać ludziom pouczenie, orzeźwienie i odnowę, która może poprowadzić do życia wiecznego.

Tak właśnie sądy Boże na ziemi opisuje Izajasz. „Moja dusza tęskni za Tobą w nocy i mój duch poszukuje Ciebie, bo gdy Twoje sądy docierają do ziemi, mieszkańcy jej okręgu uczą się sprawiedliwości.” Sąd nad ludźmi, którzy wstaną z grobu, to nie tylko wydanie wyroku. W grobie nie można się zmienić [Kaznodzieja 9:10], więc takie obudzenie, by usłyszeć wyrok potępiający nie miałoby sensu. Nie będzie to pochopny sąd bez sprawiedliwej próby. Zmartwychwstanie to szansa dla wszystkich, by spełnić Boży zamiar, by każdy chętny mógł dojść do poznania Boga i żyć, jeśli tylko odwróci się od swego złego postępowania.

Jakie będą wtedy panowały warunki? Poczytajmy o tym, na kolejnych slajdach.

Księga Izajasza 35:5-10 – „Wtedy otworzą się oczy ślepych, otworzą się też uszy głuchych. Wtedy chromy będzie skakał jak jeleń i radośnie odezwie się język niemych, gdyż wody wytrysną na pustyni i potoki na stepie… I będzie tam droga bita, nazwana Drogą Świętą, nie będzie nią chodził nieczysty; będzie ona tylko dla jego pielgrzymów. Nawet głupi na niej nie zbłądzi. Nie będzie tam lwa i zwierz drapieżny nie będzie po niej chodził, tam się go nie spotka. Lecz pójdą nią wybawieni. I wrócą odkupieni przez Pana, a pójdą na Syjon z radosnym śpiewem. Wieczna radość owionie ich głowę, dostąpią wesela i radości, a troska i wzdychanie znikną.”

otworzą się oczy ślepych, otworzą się też uszy głuchych [mamy tu zapowiedź przywrócenia doskonałych możliwości, jak wielu cierpi z różnych powodów]

Będzie tam Droga Święta [to będzie pouczenie, jak postępować, lekcje od Jezusa i sprawiedliwych sedziów; to będzie jak droga szybkiego ruchu, na której będą znaki jak te, gdy jedziemy samochodem, będzie dokładnie wiadomo, co robić; „nie będzie tam Lwa” – a wiemy, że ten lew, który zwodzi narody i szuka kogo pożreć to szatan, który będzie wtedy zamknięty i oddalony od ludzi

Jak mówi zakończenie: Wieczna radość owionie ich głowę, dostąpią wesela i radości, a troska i wzdychanie znikną [będzie to efekt restytucji, czasu odnowy, wszelka troska i wzdychanie ludzkości przeminie]

Ks. Izajasza 11:9 – „Nie będą krzywdzić ani szkodzić na całej mojej świętej górze, bo ziemia będzie pełna poznania Pana jakby wód, które wypełniają morze.” Ks. Micheasza 4:3-4 – „Przekują miecze swe na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciwko narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny, lecz każdy będzie siadywał pod swą winoroślą i pod swym drzewem figowym; i nie będzie tego, kto by niepokoił, bo usta Pana Zastępów przemówiły.”

Te wersety mówią o ziemi i o tym, że w czasach panowania Chrystusa wszystko się tu zmieni – nie będzie krzywdzenia ani wojen, a cała ludzkość pozna Bożą prawdę.

Ks. Izajasza 35:1 – „Weselić się z tego będzie pustynia i miejsce leśne, a rozraduje się i zakwitnie jak róża.” Werset ten można traktować symbolicznie jako mówiący o tym, że ludzkość jest obecnie jak pustynia pozbawiona wody – nie wie nic lub bardzo mało o miłości Boga. Ludzie potrzebują wody prawdy oraz miłości Bożej. Słowa te zapowiadają, że nadejdą dla ludzkości czasy orzeźwienia.

Można jednak odczytywać ten fragment dosłownie. Wiele terenów uważanych obecnie za nieurodzajne może w królestwie Chrystusowym stać się terenami żyznymi i kwitnącymi niczym róża. Przykładem może być to, co dzieje się w Izraelu od czasu, gdy naród żydowski otrzymał władze nad tą ziemią, którą kiedyś obiecał im Bóg. Kiedyś pustynne tereny i nieużytki są teraz zagospodarowane i wydają plony.
(( Na zdjęciu kwitnąca pustynia Atacama w Chile. ))

Obecnie mamy wiele odziedziczonych słabości po naszych przodkach. Oczywiście Słowo Boże zachęca, żeby się im nie poddawać i toczyć z nimi walkę, szukać w tym pomocy naszego Zbawcy. Jest jednak prawdą, że od czasów grzechu Adama rodzice przekazują swoim dzieciom grzeszne, niedoskonałe ciało i usposobienie.

Prawo żydowskie pokazało, że żaden z ludzi nie był w stanie go wypełnić o własnych siłach. Dopiero Jezus tego dokonał, a oddając swoje życie za Adama stał się odkupicielem nas wszystkich. Można powiedzieć, że położył się do grobu, żeby każdy człowiek mógł powstać z grobu i stanąć na osobistej próbie. Ta próba będzie sprawiedliwa, bo wcześniej każdy zostanie pouczony, a dzięki doskonałym warunkom przyszłego świata każdy wyzbędzie się odziedziczonych wad i słabości. Więc chociaż dzisiaj to prawda, że błędy rodziców spadają często na dzieci, to nie będzie tak w czasach restytucji.

„Oto idą dni mówi Pan – że zawrę z domem izraelskim i z domem judzkim nowe przymierze… Złożę mój zakon w ich wnętrzu i wypiszę go na ich sercu. Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. I już nie będą siebie nawzajem pouczać, mówiąc: Poznajcie Pana! Gdyż wszyscy oni znać mnie będą, od najmłodszego do najstarszego z nich – mówi Pan – Odpuszczę bowiem ich winę, a ich grzechu nigdy nie wspomnę.”

Werset ten mówi, że Bóg zawrze nowe przymierze z Izraelem. Inne teksty Biblii pokazują nam, że rozszerzy się ono także na inne narody – Bóg obiecał Abrahamowi, to jest najlepsza obietnica. Księga Rodzaju 12:3 – „będą błogosławione w tobie wszystkie narody ziemi”. To się stanie. Nowe przymierze będzie polegało właśnie na odnowieniu ludzkości – odnowieniu jej doskonałego stanu: fizycznie, psychicznie, moralnie i duchowo. Słabości ludzkie nie będą już zaciemniały naszego zrozumienia różnych sytuacji i nie będą nam utrudniały życia. Ludzie poznają Boga i Jego prawo sprawiedliwości i miłości. Bo tym prawem jest właśnie miłość, dobra wola do wszystkich, czego obecnie bardzo brakuje temu światu.

To wszystko dzięki ofierze Jezusa, bo tylko dzięki odkupieniu, Bóg może sprawiedliwie odpuścić nam winę i nie wspominać naszych dawnych grzechów. Dzięki temu jest sprawiedliwy i może usprawiedliwić grzesznika. Gdy ludzkość zostanie w ten sposób orzeźwiona i odnowiona, każdy będzie mógł stanąć na w pełni sprawiedliwej, osobistej próbie. Każdy będzie sam wybierał zło i śmierć lub dobro i życie.

Czasy odnowy są wspaniałą nadzieją dla wszystkich ludzi. Ks. Izajasza 25:8-9 – „Wszechmocny Pan zniszczy śmierć na wieki i zetrze łzę z każdego oblicza, i usunie hańbę swojego ludu na całej ziemi, gdyż Pan powiedział. I będą mówić w owym dniu: Oto nasz Bóg, któremu zaufaliśmy, że nas wybawi; to Pan, któremu zaufaliśmy. Weselmy i radujmy się z Jego zbawienia!”

Cała Ziemia zmieni się nie do poznania, ludzie będą mogli żyć wiecznie bez wojen, strachu i łez. Myślę, że znamy z Biblii Boski charkater na tyle, że możemy spodziewać się, że nie będą to czasy wiecznego lenistwa, ale praca, którą będziemy wykonywać i która będzie dawać radość. Wiele dobrych pomysłów i marzeń. A wszystko to na chwałę Boga i dla dobra nas wszystkich.

Obecnie mamy wiele odziedziczonych słabości po naszych przodkach. Oczywiście Słowo Boże zachęca, żeby się im nie poddawać i toczyć z nimi walkę, szukać w tym pomocy naszego Zbawcy. Jest jednak prawdą, że od czasów grzechu Adama rodzice przekazują swoim dzieciom grzeszne, niedoskonałe ciało i usposobienie.

Prawo żydowskie pokazało, że żaden z ludzi nie był w stanie go wypełnić o własnych siłach. Dopiero Jezus tego dokonał, a oddając swoje życie za Adama stał się odkupicielem nas wszystkich. Można powiedzieć, że położył się do grobu, żeby każdy człowiek mógł powstać z grobu i stanąć na osobistej próbie. Ta próba będzie sprawiedliwa, bo wcześniej każdy zostanie pouczony, a dzięki doskonałym warunkom przyszłego świata każdy wyzbędzie się odziedziczonych wad i słabości. Więc chociaż dzisiaj to prawda, że błędy rodziców spadają często na dzieci, to nie będzie tak w czasach restytucji.

„Oto idą dni mówi Pan – że zawrę z domem izraelskim i z domem judzkim nowe przymierze… Złożę mój zakon w ich wnętrzu i wypiszę go na ich sercu. Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. I już nie będą siebie nawzajem pouczać, mówiąc: Poznajcie Pana! Gdyż wszyscy oni znać mnie będą, od najmłodszego do najstarszego z nich – mówi Pan – Odpuszczę bowiem ich winę, a ich grzechu nigdy nie wspomnę.”

Werset ten mówi, że Bóg zawrze nowe przymierze z Izraelem. Inne teksty Biblii pokazują nam, że rozszerzy się ono także na inne narody – Bóg obiecał Abrahamowi, to jest najlepsza obietnica. Księga Rodzaju 12:3 – „będą błogosławione w tobie wszystkie narody ziemi”. To się stanie. Nowe przymierze będzie polegało właśnie na odnowieniu ludzkości – odnowieniu jej doskonałego stanu: fizycznie, psychicznie, moralnie i duchowo. Słabości ludzkie nie będą już zaciemniały naszego zrozumienia różnych sytuacji i nie będą nam utrudniały życia. Ludzie poznają Boga i Jego prawo sprawiedliwości i miłości. Bo tym prawem jest właśnie miłość, dobra wola do wszystkich, czego obecnie bardzo brakuje temu światu.

To wszystko dzięki ofierze Jezusa, bo tylko dzięki odkupieniu, Bóg może sprawiedliwie odpuścić nam winę i nie wspominać naszych dawnych grzechów. Dzięki temu jest sprawiedliwy i może usprawiedliwić grzesznika. Gdy ludzkość zostanie w ten sposób orzeźwiona i odnowiona, każdy będzie mógł stanąć na w pełni sprawiedliwej, osobistej próbie. Każdy będzie sam wybierał zło i śmierć lub dobro i życie.

Czasy odnowy są wspaniałą nadzieją dla wszystkich ludzi. Ks. Izajasza 25:8-9 – „Wszechmocny Pan zniszczy śmierć na wieki i zetrze łzę z każdego oblicza, i usunie hańbę swojego ludu na całej ziemi, gdyż Pan powiedział. I będą mówić w owym dniu: Oto nasz Bóg, któremu zaufaliśmy, że nas wybawi; to Pan, któremu zaufaliśmy. Weselmy i radujmy się z Jego zbawienia!”

Cała Ziemia zmieni się nie do poznania, ludzie będą mogli żyć wiecznie bez wojen, strachu i łez. Myślę, że znamy z Biblii Boski charkater na tyle, że możemy spodziewać się, że nie będą to czasy wiecznego lenistwa, ale praca, którą będziemy wykonywać i która będzie dawać radość. Wiele dobrych pomysłów i marzeń. A wszystko to na chwałę Boga i dla dobra nas wszystkich.

Oczywiście, posłuszeństwo Chrystusowi będzie absolutnie niezbędne. Po wersecie o restytucji, o czasach wytchnienia i odnowienia, czytamy dalej w Dziejach 3:22-23 – „Powiedział przecież Mojżesz: Proroka jak ja wzbudzi wam Pan, Bóg nasz, spośród braci waszych. Słuchajcie Go we wszystkim, co wam powie. A każdy, kto nie posłucha tego Proroka, zostanie usunięty z ludu.”

Skoro więc my już dzisiaj wierzymy, skoro poznaliśmy dobroć Boga i poznaliśmy Pana Jezusa, to już teraz możemy korzystać z wielu błogosławieństw tych czasów odnowy. Bóg przez apostoła Pawła i innych apostołów daje nam wiele rad, jacy mamy być, żeby podobać się Bogu w tych trudnych czasach. List do Efezjan, rozdział 4, od wersetu 31… „Wszelka gorycz i zapalczywość, i gniew, i krzyk, i złorzeczenie niech będą usunięte spośród was wraz z wszelką złością. Bądźcie jedni dla drugich uprzejmi, serdeczni, odpuszczając sobie wzajemnie, jak i wam Bóg odpuścił w Chrystusie. Bądźcie więc naśladowcami Boga jako dzieci umiłowane, i chodźcie w miłości, jak i Chrystus umiłował was i siebie samego wydał za nas jako dar i ofiarę Bogu ku miłej wonności…”

„… a rozpusta i wszelka nieczystość lub chciwość niech nawet nie będą wymieniane wśród was, jak przystoi świętym, także bezwstyd i błazeńska mowa lub nieprzyzwoite żarty, które nie przystoją, lecz raczej dziękczynienie. Gdyż to wiedzcie na pewno, iż żaden rozpustnik albo nieczysty, lub chciwiec, to znaczy bałwochwalca, nie ma udziału w Królestwie Chrystusowym i Bożym.”

Jest tu wymieniona błazeńska mowa. Nie chodzi tu o poczucie humoru, które jest potrzebne. Chodzi o szkodliwy brak jakiejkolwiek powagi i szacunku.

Chciwość. Nie mamy jej milczyć z ambicją, która jest potrzebna, żeby cokolwiek zrobić. Chodzi o to, by nasze pragnienia nie stały się naszym Bogiem. Pamiętajmy, że jeśli postawimy Boga na pierwszym miejscu to wszystko trafi na swoje miejsce, ale jeśli nie postawimy Boga na pierwszym miejscu w naszym życiu, to nic nie będzie na swoim miejscu.

List do Galacjan 5:22-23 – „Owocem zas ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie. Przeciw takim [cnotom] nie ma Prawa.” Kto rozwija w sobie charakter oparty na takich zaletach to już teraz zmierza do życia wiecznego, którego pragnie dla nas Bóg i Pan Jezus. Jeśli dziś będziemy szli za Jezusem, to w Królestwie będzie mogli być pomocą dla drugich. Ale tylko i wyłącznie wtedy.

Życzę nam wszystkim żebyśmy dobrze skorzystali z rad słowa Bożego już teraz. Żebyśmy kierowali się sprawiedliwością i miłością. „Błogosławieni, którzy czynią przykazania jego, aby mieli prawo do drzewa żywota, i aby weszli bramami do miasta.”. Obyśmy weszli do miasta Nowe Jeruzalem, do Królestw Bożego. Restytucja to nauka nieczęsto wspominana (a nawet zapomniana), ale pokazuje ona prawdziwe oblicze Boga i Jego charakteru – jego sprawiedliwość, mądrość, miłość i moc. Bóg nie tylko pragnie, by każdy mógł zapoznać się z prawdą na temat swojego Stwórcy. Bóg pragnie by każdy mógł spróbować, czym była początkowa harmonia z Bogiem. By każdy spróbował życia bez zła. By każdy przeżył swoją własną, sprawiedliwą próbę. Bóg nie potępi nikogo za brak wiedzy lub dziedziczne słabości. Niech będzie chwała Bogu i chwała Jezusowi, po wieki wieczne, Amen!

Zapraszamy do obejrzenia prezentacji: Dzień Sądu – obawa czy nadzieja

Sąd Ostateczny – pogląd średniowiecza

Zaczniemy od poglądu średniowiecza, który jednak w dalszym ciągu jest uznawany przez wielu chrześcijan. Według tego poglądu Jezus powróci na ziemię na literalnym obłoku, widziany przez wszystkich ludzi. Anioł zagra na trąbie tak głośno, że słychać ją będzie na całej ziemi. Wśród kataklizmu i palenia się ziemi i nieba, otwierać się będą groby, a ciała zmartwychwstaną.  Dusze powrócą z nieba lub piekła na ten sąd, ponieważ pierwszy wyrok otrzymały w chwili śmierci. Zostaną podzieleni na dwie grupy, a wyrok będzie im odczytany, po czym wrócą: jedni do wiecznej radości w niebie, a inni do wiecznych mąk w piekle. Wszystko potrwa jedną ziemską dobę.

Tak Dzień Sądu wyobrażał sobie choćby XV-wieczny artysta Hans Memling. Warto dodać, że Sąd Ostateczny był także jednym z głównych tematów misteriów, przedstawień przy okazji których sprzedawano odpusty – płatne darowanie przez Boga kary (teraz lub w czyśćcu), które zapewniała pieczęć papieża.

Biorąc pod uwagę, że takie spojrzenie na Dzień Sądu ukształtowało się w czasie okrutnych „sądów Bożych” nad tzw. czarownicami (np. próba wrzącej wody, próba rozgrzanego żelaza), wydaje się, że nie trzeba będzie dziś z nim polemizować. A jednak, pogląd ten wciąż jest przez wielu przyjmowany.

Przyjrzyjmy się dwóm z wielu kwestii, które budzą wątpliwości.

Przypowieści i symbole w Biblii

Jedną z podstaw takiej wizji Dnia Sądu jest literalne odczytanie przypowieści o owcach i kozłach. Jeżeli jednak czytamy ją dosłownie, skąd wiadomo, że chodzi o ludzi, a nie zwierzęta?

Gdy zaś chodzi o trąbę archanielską można tylko zadać pytanie jak głośna musiałaby być, aby słyszeli ją wszyscy ludzie? Czy uszy tych znajdujących się bliżej anioła mogłyby wytrzymać jej głos?

Tego typu problemy wynikają z niezrozumienia figur stylistycznych występujących w Biblii. Oto dwie definicje wynotowane ze słowników:

Przypowieść nigdy nie jest ścisłym przedstawieniem, jest jedynie ilustracją pewnej prawdy, czymś, co w wielu aspektach jest do niej podobne.

Symbol ? znak umowny (np. osoba, zwierze lub rzecz), który zastępuje, reprezentuje, oznacza odpowiednie przedmioty, pojęcia lub czynności.

Ani owce i kozły, ani trąba, ani obłok, ani też wieczny ogień nie mogą być przyjmowane dosłownie. Przynajmniej jeśli w Biblii chcemy znaleźć skarby (Przysłów 2:5-6).

Dzień Sądu czy Dzień Wyroku?

Być może większy błąd w temacie Sądu dotyczy jednak czegoś innego. Do dziś większość chrześcijan twierdzi, że Dzień Sądu będzie wyłącznie dniem wyroku (lub tylko powtórzenia wyroku). Temat ten rozważymy przez dłuższą chwilę, bo jest on bardzo ważny.

W naszym podejściu do Biblii często ufamy tłumaczom. Polskie słowo „sądzić” wydaje się dość jednoznaczne – wydawać wyrok, opiniować. Hebrajskie
i greckie pojęcia tłumaczone jako sąd i sądzić mają więcej znaczeń niż tylko wydanie wyroku.
Hebr. szafat oraz gr. krino (sądzić) mają w Biblii następujące znaczenia:

1. Uczyć, instruować, pouczać
2. Próbować (w odniesieniu do charakteru)
3. Karać w celu poprawy, reformy
4. Wydać wyrok

Podobnie ich odpowiedniki rzeczownikowe – miszpat i krisis znaczą: pouczenie, próbowanie, karanie w celu naprawy i wydanie wyroku. Sprawdźmy czy ma to potwierdzenie w Biblii.

Sąd jako pouczenie

Po pierwsze sąd jako pouczenie lub inaczej: nauka, instrukcja.

Psalm 19 mówi, że sądy Pańskie są słodsze od miodu płynącego z plastra. Czy tak słodkim mógłby być wyrok, np. skazanie na piekło? Porównajmy ten fragment z Psalmem 119:103 – „O, jak słodkie jest słowo twoje dla podniebienia mego, Słodsze niż miód dla ust moich”. To właśnie „słowa” – nauki i pouczenia Boga są owymi sądami.

Psalm 106 mówi o „strzeżeniu sądu”, które daje błogosławieństwo. Słowa te Pan Jezus rozszerza w Ewangelii wg Łukasza 11:28 – „Błogosławieni są, którzy słuchają słowa Bożego i strzegą go”. Strzeżenie wyroku (czy to nieba czy piekła) nie mogłoby dać błogosławieństwa, ale daje je strzeżenie pouczeń Bożych.

W Ewangelii wg Mateusza czytamy, że sługa Boży, Jezus, „ogłosi sąd narodom”. Jak zapowiada Biblia nie chodzi tu tylko o wydanie wyroku. Chodzi raczej o ogłoszenie wszystkich ludziom pouczeń Bożych. Przeczytajmy Księgę Jeremiasza 31:34 – „I już nie będą siebie nawzajem pouczać, mówiąc: Poznajcie Pana! Gdyż wszyscy oni znać mnie będą, od najmłodszego do najstarszego z nich”.

Te wersety jasno dowodzą, że jednym ze znaczeń słowa „sąd” w Biblii jest „pouczenie”.

Sąd jako próbowanie

Kolejnym znaczeniem słowa sąd w Biblii jest: próba charakteru, doświadczanie.

Dawid zwraca się do Boga w Psalmie 26: „Bądź mi sędzią, Panie, bo chodziłem w niewinności i zaufałem Panu. Nie zachwieję się! Zbadaj mnie, Panie, i doświadcz, poddaj próbie nerki i serce moje! Bo mam przed oczyma łaskę twoją i postępuję w prawdzie twojej.”. Jak widać „sądzenie” jest tu zrównane z „badaniem”, „doświadczaniem” i „poddawaniem próbie”. Słowa te potwierdza prorok Jeremiasz. W Biblii nerki i serce oznaczają ludzkie wnętrze, duchowość, a szczególnie pobudki, pragnienia i uczucia.

W Nowym Testamencie prześladowania i uciski nazwane są „dowodem … sądu Boga”. W 2 Liście do Tesaloniczan 1:5 nie może być mowy o wyroku, ponieważ napisane jest, że wierni cierpią za Królestwo Boże – jako jego przedstawiciele.

Podobnie jak przez wieki było z naśladowcami Chrystusa, tak i w przyszłości druga część procesu Dnia Sądu składać się będzie z doświadczeń i prób, w celu kwalifikowania ludzi do wiecznego życia. Ich próby będą jednak łatwiejsze, co dobrze widać w symbolicznych drogach opisanych w Biblii. Wierni idą dziś „wąską ścieżką”, podczas gdy w przyszłości ma być otwarty gościniec świętobliwości (droga bita).

Sąd jako karanie

Trzecim znaczeniem słowa sąd w Biblii jest: karanie w celu naprawy, reformy.

Księga Izajasza 26:9 mówi: „Gdy się sądy twoje odprawiają na ziemi, sprawiedliwości uczą się obywatele”. Fakt, że chodzi tu o karanie widoczny jest z kontekstu wersetu 10: „bo gdy się łaska pokazuje niepobożnemu, nie uczy się sprawiedliwości; w ziemi prawości nieprawość czyni”. W Dniu Sądu złe czyny nie będą dozwolone, karanie będzie natychmiastowe. Obrazowo można powiedzieć, że gdy ktoś podniesie rękę na drugiego, ta ręka zostanie mu w górze tak długo, jak długo nie wyzna grzechu i szczerze nie poprosi o przebaczenie.

W 1 do Koryntian 11:30-31 Apostoł Paweł mówi: „gdy jesteśmy sądzeni, przez Pana jesteśmy karceni”. Jak widać sądzenie jest tu zrównane z karceniem w celu naprawy.

Sąd jako wydanie wyroku

Jako, że sąd jako wydanie wyroku to najlepiej znane nam znaczenie, wystarczy jeden werset: „Nie sądźcie z pozoru” – czyli nie wydawajcie wyroku, nie osądzajcie, bez dokładnego sprawdzenia żadnej sprawy.

Po przejściu trzech wcześniejszych etapów Dnia Sądu nastąpi wydanie ostatecznego wyroku, którym będzie życie lub śmierć, tak jak mówi 5 Mojżeszowa (Powtórzonego Prawa) 30:15,19 – „Patrz! Kładę dziś przed tobą życie i dobro oraz śmierć i zło; Położyłem dziś przed tobą życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierz przeto życie, abyś żył”.

Dzień Sądu nie będzie „sądnym dniem”

Przyjęło się mówić o czasie, którego się boimy, który wzbudza w nas lęk, że jest to „sądny dzień”. Oczywiście wynika to z tego średniowiecznego strachu przed Dniem Sądu. Biorąc pod uwagę te cztery części sądu w Biblii, możemy śmiało powiedzieć, że ten Dzień nie będzie „sądnym dniem” z przysłowia.

Biblia pokazuje Dzień Sądu jako dzień zbawienia:

• Błąd zostanie usunięty, a ludzie poznają prawdę o Bogu i zbawieniu.
• Charaktery wszystkich będą wypróbowane.
• Dzięki karaniu, ci, którzy będą czynili zło, będą mogli nauczyć się dobrego postępowania.
• Po upływie czasu próby, Bóg podejmie ostateczną decyzję ? indywidualny wyrok życia lub śmierci.

Długość Dnia Sądu

Następny temat, którym się zajmiemy to długość Dnia Sądu.

12- lub 24-godzinny Dzień Sądu nie daje możliwości na realizację wielu planów Bożych, o których mówi Biblia. Jezus Chrystus ma w tym czasie:

• związać szatana i odebrać mu władzę (Obj. 20:3)
• obudzić i zgromadzić przed tronem ludzi
• nauczyć wszystkich ludzi prawdy (Jer. 31:34)
• dać ludziom możliwość rozwoju wśród prób
• karać ich z nadzieją reformy

Dzień Sądu nie jest ludzką, ale Boską dobą

Jak to rozumieć? Pojawia się pytanie czy biblijne słowo „dzień” (hebrajskie jom) może być rozumiane jako czas dłuższy niż ziemska doba. Wydaje się, że tak.

W Liście do Żydów czas 40 lat, w których Izraelici wędrowali po pustyni, nazwany jest „dniem próby”. Dzień próby trwający 40 lat.

Podobnie, po sześciu dniach stworzenia, Księga Rodzaju nazywa cały ten okres „dniem, kiedy Pan Bóg uczynił ziemię i niebo”. Dzień ten trwa więc co najmniej 6 dni, jednak dni twórcze są to raczej epoki niż doby, więc dzień obejmuje tu 6 epok stwarzania.

Zaskakujące, że ci, którzy uznają szersze znaczenie słowa ?dzień?, trzymają się jednak tradycyjnej wizji Dnia Sądu jako 12 lub 24 godzin. Zwłaszcza, że czas DNIA SĄDU w Biblii jest jasno określony.

Dzień Sądu jako 1000 lat

Sprawdźmy. Jak czytamy w 2 Liście Piotra 3:7-8: „Obecne niebiosa i ziemia przez to samo słowo są utrzymane i zachowane dla ognia na dzień sądu i zatracenia bezbożnych ludzi. Ale niech to jedno, umiłowani, nie będzie przed wami zakryte, że jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień”.

Niech to jedno nie będzie zakryte… że jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat.

1000 lat nasuwa skojarzenie z Królestwem Bożym.

Jak czytamy w Objawieniu wg Jana 20:4-6: „I ujrzałem trony – a na nich zasiedli [sędziowie], i dano im władzę sądzenia i ujrzałem dusze ściętych dla świadectwa Jezusa i dla słowa Bożego … Ożyli oni i tysiąc lat królowali z Chrystusem … nad tymi nie ma władzy śmierć druga, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z Nim królować tysiąc lat.”

Tutaj znów mamy tysiąc lat sądzenia i tysiąc lat królowania jako jeden czas.

Królestwo Chrystusa = Dzień Sądu

Jaki jest wniosek? Królestwo Chrystusa i Dzień Sądu to ten sam czas, a królować i sądzić ludzi będzie Chrystus i Jego wierni naśladowcy. Czy Biblia potwierdza taką myśl?

Paweł pisze do Tymoteusza, zachęcając go do głoszenia Słowa: „Zaklinam cię więc przed Bogiem i Panem Jezusem Chrystusem, który będzie sądził żywych i umarłych w czasie swego przyjścia i swego królestwa; głoś słowo Boże”. Czytając uważnie dostrzegamy, że właśnie w swoim królestwie Chrystus będzie sądził ludzi.

U Jeremiasza znów bezpośrednio królowanie sprowadzone jest do czynienia sądu i sprawiedliwości na ziemi.

Prorok Daniel 7:22 potwierdza, że święci będą sędziami i królami. Dla kogo mają nimi być? Wyjaśnia to Ap. Paweł w 1 Koryntian 6:2 – „Czyż nie wiecie, że święci będą sędziami świata?”. Jednym ze znaczeń słowa świat w Biblii jest ludzkość.

Skoro Dzień Sądu = Królestwo Chrystusa, mamy też wiele innych obietnic biblijnych co do tego czasu:

• Na całej ziemi zapanuje pokój
• Szatan nie będzie mógł szkodzić ludziom
• Wprowadzone zostaną dobre reformy
• Ludzie zostaną uwolnieni od grzechu i śmierci

Apostoł Piotr mówi w Dziejach 3:19-21: „Nadejdą od obecności Pana czasy ochłody. I pośle tego, który był wam głoszony, Jezusa Chrystusa; Którego niebo musi przyjąć aż do czasu odnowienia wszystkich rzeczy, jak Bóg od wieków przepowiadał przez usta wszystkich swoich świętych proroków”. Królestwo i odnowę wszystkich rzeczy zapowiadają wszyscy prorocy. Jak to możliwe, że dzisiaj są chrześcijanie, którzy nie wierzą w Królestwo? Jak mogą oni zaufać Bogu w jakiejkolwiek innej sprawie?

W Modlitwie Pańskiej za każdym razem powtarzamy: ?Przyjdź Królestwo Twoje! Bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi?. Pytanie czy w to wierzymy?

Prorok Izajasz przepowiada czas odnowy

Zobaczmy jak Bóg przepowiadał czas Dnia Sądu przez proroka Izajasza:

Izajasza 11:9 (BW) ? „Nie będą krzywdzić ani szkodzić na całej mojej świętej górze, bo ziemia będzie pełna poznania Pana jakby wód, które wypełniają morze.” Góry w Biblii oznaczają królestwa, a święta góra to Królestwo Boże.

„Pan Zastępów wyprawi wszystkim ludom na tej górze ucztę … I zniszczy na tej górze zasłonę, rozpostartą nad wszystkimi ludami, i przykrycie, rozciągnięte nad wszystkimi narodami. Wszechmocny Pan zniszczy śmierć na wieki i zetrze łzę z każdego oblicza.”. Tym przykryciem, które spowija narody, jest błąd, ignorancja i niewiara. Wszystkie one zostały przygotowane przez szatana, jak mówi o tym 2 List do Koryntian 4:4 – „których umysły zaślepił bóg tego świata, aby nie dostrzegli światła dobrej nowiny o chwale Chrystus”. Pociesza nas obietnica, że ten czas nie jest wieczny. Że Bóg zniszczy tę zasłonę i to przykrycie. Objawienie 20:2-3 mówi: „I wrzucił go [Chrystus – szatana] do otchłani, i zamknął ją, i położył nad nim pieczęć, aby już nie zwodził narodów”.

Dzień Sądu dowodem miłości Boga

Częścią tego zaślepienia świata jest pogląd na Dzień Sądu jako straszny „dzień wyroku”. Naszym zdaniem ten dzień jest dowodem miłość Boga do człowieka.

Pierwszy sąd nad światem odbył się w Edenie, kiedy stworzony na Boski obraz i podobieństwo Adam, będąc pouczonym przez Boga, upadł w swojej próbie i został skazany na śmierć.

Przeczytajmy:

?Jeśli bowiem zjesz owoc z tego drzewa, nieuchronnie umrzesz? ? Rodzaju 2:17
?Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć? ? Rzymian 6:23 (BW)

Bóg jednoznacznie określił wyrok, pod którym znalazł się Adam, Ewa i wszystkie ich dzieci. Śmierć. Zauważmy, że nie ma tu ani słowa o wiecznych cierpieniach w piekle. Śmierć jest przeciwieństwem życia, jego końcem, jak wyjaśnia to Księga Koheleta (Kaznodziei) 9:5,6 – „Ci, co żyją, wiedzą, że umrzeć mają; ale umarli o niczym nie wiedzą. (…) i miłość ich, i zazdrość ich i nienawiść ich już zginęła”.

Wyrok śmierci był sprawiedliwy

Boski wyrok był sprawiedliwy, ale został wykonany z miłością (przed śmiercią Adam i Ewa mogli wydać potomstwo). Bóg jednak tak umiłował świat, że przysłał nam swojego Syna – zbawiciela wszystkich ludzi.

Rzymian 5:8 – „Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł”

Pismo Święte bardzo dokładnie uczy, że Jezus umarł za Adama – doskonały człowiek za doskonałego człowieka, a w nim za wszystkie jego dzieci, bez znaczenia czy są to dziś katolicy, protestanci, muzułmanie czy ateiści.

1 Koryntian 15:21-23 mówi: Bo skoro przez człowieka śmierć, przez człowieka także powstanie umarłych. Gdyż jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą przywróceni do życia. A każdy w swoim porządku

A każdy w swoim porządku

Zwróćmy uwagę na końcową część tego wersetu: „A każdy w swoim porządku… pierwszy Chrystus, potem w dniu Jego powtórnego przyjścia ci, którzy do Niego należą”. Jest tu zawarta bardzo ważna myśl.

Pierwsi przywróceni do życia zostaną sędziowie ? ci, którzy nie powstają już aby być sądzeni. Wierni naśladowcy Chrystusa oraz wierni Starego Testamentu nie powstaną na sąd, ponieważ ich sąd miał już miejsce w tym życiu. W czterech znaczeniach: pouczenia (które przyjęli), próbowania, karania w celu naprawy i wydania wyroku (nagrodzenia za ich starania).

Nie dziwcie się temu, gdyż nadchodzi godzina, kiedy wszyscy w grobach usłyszą głos jego; i wyjdą ci, co dobrze czynili, by powstać do życia; a inni, którzy źle czynili, by powstać na sąd.

Tak, święci zmartwychwstaną jako sędziowie, a inni ludzie na sąd – 1000 lat resocjalizacji, przemiany myśli i serca.

Charakter sędziów

Możemy być pewni, że ci sędziowie będą nie tylko sprawiedliwi, ale też chętni by pomagać i pełni miłości. Wszyscy naśladowcy Chrystusa także toczyli walkę z grzechem i własnymi słabościami, więc będą w stanie pomóc w tej walce innym.

O Panu Jezusie Apostoł Paweł pisze w Liście do Żydów 4:15 – „Nie mamy przecież arcykapłana, który nie potrafiłby współczuć w naszych słabościach, ale takiego, który podobnie jak my doznał tego wszystkiego, czego my doznajemy z wyjątkiem grzechu”

Przykład sędziów Izraela

W Biblii mamy Księgę Sędziów i okazuje się, że i ona sporo mówi nam o charakterze Dnia Sądu. Oto kilka słów, które o sędziach napisał biblista, Paul S.L. Johnson:

„Urząd i dzieło sędziów zostało przewidziane do wyzwalania Izraela od wrogów i zagwarantowania mu pomyślności ? nie byli to zwykli ludzie, którzy siedzieli w sądach i badali dowody przeszłego postępowania, a następnie zgodnie z nim wydawali wyroki. Byli to wyznaczeni przez Boga pomocnicy i wyzwoliciele ludu”

Księdza Sędziów mówi…

„Wtedy wzbudził im Jahwe sędziów, którzy mieli ich uwolnić z rąk ciemiężycieli”
„I sprawił Jahwe, że pojawił się wśród nich wybawiciel, który ich wyzwolił. Był to Otoniel (…) Zstąpił na niego duch Pana, aby sprawował sądy nad Izraelem.”

Imię Otoniel znaczy „potężny mąż Boży” i takim właśnie sędzią oraz wybawcą świata będzie w Dniu Sądu Chrystus. Przypomnijmy sobie postaci sędziów, a szczególnie Gedeona. Nie był to sędzia na tronie, który wydawał wyroki. Był wodzem, który prowadził lud do walki.

Takimi sędziami będą dla świata Chrystus i święci. Wspomniani „ciemiężyciele” to dla ludzi: grzech, błąd, śmierć i stan umierania. Z tego wszystkiego wyzwoli ludzkość syn Boży.

Rezultaty Dnia Sądu

Na zakończenie przyjrzyjmy się rezultatom Dnia Sądu. Będziemy je oglądać przy pomocy przypowieści o owcach i kozłach.

Zwykle, gdy mówi się o tej przypowieści, w „owcach” widzi się świętych, którzy odziedziczą „niebo”. Zauważmy jednak, że w Mateusza 25:31 opisany jest czas, gdy „przyjdzie Syn człowieczy w chwale swojej (…) i usiądzie na tronie chwały”.

Jak mówiliśmy wcześniej, święci przychodzą razem z nim: (Kolosan 3:4) „Gdy się ukaże Chrystus, nasze życie, wtedy i wy razem z Nim ukażecie się w chwale”

Podział na owce i kozły to ostateczny proces pod koniec Dnia Sądu, po pełnym procesie resocjalizacji. W owcach i kozłach pokazane są ważące się losy jednostek. Każdy będzie miał wolny wybór: dobra i życia lub zła i śmierci.

Ogień wieczny (Mateusza 25:42)

Cały czas mówimy, że ostatecznym wyrokiem dla owiec jest życie na odnowionej ziemi, zaś dla kozłów – wieczna śmierć. Uważamy, że Bóg jest miłością i nie będzie kogokolwiek wiecznie męczył w ogniu (czy to fizycznym czy psychicznym, bo i takie są interpretacje). Czy jednak Biblia to potwierdza?

Mateusza 25:42 na pierwszy rzut oka zdawałby się zaprzeczać temu poglądowi. Mamy tu wyraźnie napisane: „Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom”. Proszę jednak pamiętać o pierwszym dziś odczytanym wersecie: jeśli szukać będziecie jak ukrytego skarbu.

Najpierw odpowiedzmy na pytanie: co znaczy ogień wieczny. (Pamiętając, że jest to PRZYPOWIEŚĆ).

Odpowiedzi udziela nam sama Biblia. Objawienie 20:14: „A śmierć i otchłań wrzucono do jeziora ognia. To jest śmierć druga”. Ogień w symbolach Biblii oznacza zniszczenie, a wieczny ogień to wieczne zniszczenie (druga śmierć, z której nie będzie już odkupienia). Jest to zgodne ze słowami proroka Ezechiela 18:4: „dusza, która grzeszy, ta umrze”.

Jeśli Biblia mówi, że dusza może umrzeć, dlaczego w kościołach na całym świecie słyszy się o „nieśmiertelnej duszy”?

Zauważmy, że „kozły” miał spotkać ten sam los co diabła. Tym czasem ten sam prorok Ezechiel z punktu widzenia przyszłości mówi o szatanie: „Przestałeś istnieć na zawsze”. Nie mówi tu: „będziesz męczony” lub „będziesz męczył niewiernych”, ale „przestaniesz istnieć”.

Psalmy o Dniu Sądu

Myślę, że w tym wykładzie udało się odpowiedzieć na pytanie czy Dzień Sądu to obawa czy nadzieja. Każdy niech jednak sam sobie na tak postawione pytanie odpowie. Na zakończenie słowa, które mówią o Dniu Sądu psalmy:

„Głoście wśród narodów: Pan jest królem! On utwierdził świat tak, że się nie chwieje; Sprawiedliwie sądzić będzie ludy! Niech radują się niebiosa i weseli się ziemia! Niech zaszumi morze i to, co je wypełnia! Niech radują się pola i wszystko, co jest na nich; Niech szumią radośnie wszystkie drzewa leśne. Przed obliczem Pana, bo idzie! Zaiste, idzie, by sądzić ziemię. Będzie sądził świat sprawiedliwie, A ludy według swej wierności.”

Psalm 96:10-13 (BW)

„Boże! daj królowi sądy twoje, a sprawiedliwość twoją synowi królewskiemu; Aby sądził lud twój w sprawiedliwości, a ubogich twoich w prawości. Przyniosą góry ludowi pokój, a pagórki sprawiedliwość. Będzie sądził ubogich z ludu, a wybawi synów ubogiego; ale gwałtownika pokruszy. (…) I będą mu się kłaniać wszyscy królowie; wszystkie narody służyć mu będą!”

Psalm 72:1-4,11 (BG)

Tym dniem, przeznaczonym na sąd świata przez Chrystusa, wielkiego Proroka, Kapłana i Króla, jest Tysiąclecie – 1000 lat rządów Chrystusa, mających na celu wyzwolenie i restytucję ludzkości, kiedy to Nasienie Abrahama będzie błogosławić wszystkie rodziny ziemi. Sąd w znaczeniu samego wyroku byłby całkowicie bezsensowny, i z pewnością w żadnym razie nie jest błogosławieństwem. Jednak w pełnym znaczeniu terminu sąd, który jako proces obejmuje pouczenie, próbowanie, karanie w celu poprawy i ostateczny wyrok (jak wyjaśniliśmy w rozdziale VII, Dzień sądu), widzimy, że w czasie 1000 lat rządów Chrystusa ma być dokonane wielkie dzieło – obudzenie ludzkości ze śmierci, a następnie uczenie, reformowanie, próbowanie i karanie jej aż w końcu zostanie ona rzeczywiście usprawiedliwiona, naprawiona, przyjemna dla Boga i godna wiecznego życia.

To wielkie dzieło Chrystusa dokona się w czasie 1000 lat Jego sprawiedliwych rządów, po czym, w ostatecznej próbie Małego Okresu, zostanie ogłoszony wyrok: niektórzy zostaną nagrodzeni wiecznym życiem na nowej ziemi, w której sprawiedliwość mieszka, a pozostali – kozły (Mateusza 25:31-46) – zostaną odcięci we wtórej śmierci”

Źródło: Paul S.L. Johnson, Tysiąclecie, s. 377-378.

Zachęcamy do obejrzenia prezentacji:

Czyściec na miniaturze ze Złotej legendy w zbiorach Biblioteki Uniwersytetu w Heidelbergu.

Witam serdecznie! Po moim ostatnim nagraniu niektórzy uznali, że pominąłem czyściec. Nie był to przypadek. Temat tej serii to: „Czy Jezus nauczał o pośmiertnych cierpieniach?”, a takiej nazwy jak „czyściec” w nauce Jezusa nie znajdziemy. Na ile mogłem ustalić samo określenie ‘czyściec’ pojawiło się w dyskusjach teologicznych około XII wieku po Chrystusie, a łaciński termin ‘purgatorium’ czyli czyściec po raz pierwszy pojawił się w oficjalnych dokumentach kościoła katolickiego w roku 1438, podczas soboru we Florencji.

Trzeba przyznać, że to milczenie Jezusa na temat czyśćca jest dosyć wymowne. ST podaje zrozumiałą naukę, że śmierć oznacza koniec życia, niebyt i nieświadomy sen aż do obudzenia z tego stanu przez Mesjasza. Nie widzę, żeby Jezus zaprzeczał tej nauce Mojżesza i Proroków.

Weźmy na przykład historię wskrzeszenia Łazarza z Betanii. Kiedy czytamy 11 rozdział Ewangelii wg Jana to najpierw Jezus porównuje śmierć Łazarza do snu. Później, gdy rozmawia z Martą też nie mówi: „On jest w niebie, wszystko mu załatwiłem, jest szczęśliwy”, nie mówi też, że Łazarz jest w czyśćcu albo w piekle, ale go stamtąd wyciągnie. Jezus mówi, Jana 11:23 – „Twój brat wstanie.” A Marta odpowiada: „Wiem, że wstanie przy z-martwych-wstaniu w ostatni dzień”. Dzień ostatni to dzień siódmy, tysięcletnie panowanie Mesjasza, na które czekali Żydzi. 2 List Piotra 3:8 wyjaśnia tę tajemnicę, że „jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień”. Jezus odpowiada Marcie: „Ja jestem z-martwych-wstaniem”. Nie mówi jej: cieszmy się, wasz brat ma wszystko za sobą, obserwuje was z chmury, będzie wam pomagał, nie zachęca ich do modlitwy za Łazarza, by mógł wyjść z czyśćca. Mówi tylko, że Łazarz śpi, ale obudzi go ze snu.

Jest wiele powodów, dla których nie wierzę w ‘czyściec’ jako miejsce lub stan, w którym doznaje się pośmiertnych cierpień. Według Katechizmu Kościoła Katolickiego, punkt 1030 –„Ci, którzy umierają w łasce i przyjaźni z Bogiem, ale nie są jeszcze całkowicie oczyszczeni, chociaż są już pewni swego wiecznego zbawienia, przechodzą po śmierci oczyszczenie, by uzyskać świętość konieczną do wejścia do radości nieba.” I dlatego jest za nich w kościele składana ofiara mszy,  próbuje się dla nich uzyskać odpusty i modli się za nich.

ZACHĘCAMY TEŻ DO WYSŁUCHANIA CZĘŚCI 1: BOGACZ I ŁAZARZ
CZĘŚĆ 2: GEHENNA
CZĘŚĆ 4: JEZIORO OGNIA

Pytanie: dlaczego ja takich odpustów nie zamówię i dlaczego nie modlę się o dusze w czyśćcu?

Po pierwsze – według Pisma Świętego modlitwa za zmarłych nie ma już żadnej mocy. Według Biblii, umarli nie są świadomi, nie podejmują żadnych działań i nie znoszą żadnych tortur w piekle ani oczyszczających cierpień w czyśćcu. Cytowałem już w poprzednich nagraniach Księgę Koheleta 9:5,10 – fragment – „umarli niczego nie wiedzą (…) w Szeolu [czyli w grobie], do którego zdążasz, nie ma już działania ani myślenia, ani doświadczania, ani mądrości”.

Według proroka Daniela umarli śpią w prochu ziemi. Tak samo wyraża się o tym Jezus, gdy mówi, że przyjdzie czas, kiedy umarli usłyszą jego głos i wstaną z grobów.

Po drugie – grzech pociąga za sobą śmierć, a nie pośmiertne cierpienia. Mówi o tym wiele fragmentów Biblii. Ezechiela 18:4 – „Dusza, która grzeszy ta umrze.” Rzymian 6:23 – „Karą za grzech jest śmierć.” Ijoba 6:18 – „Grzesznicy parują w puste powietrze i giną.” Izajasza 1:28 – „Przestępcy i grzesznicy razem będą zniszczeni” (zniszczeni; a nie zachowani w cierpieniach)

Po trzecie – żadna dodatkowa ofiara mszy lub jakaś pomoc żywych nie jest zmarłym potrzebna, ponieważ to Pan Jezus jest Tym, który pokonał śmierć i obudzi wszystkich ludzi w ostatni dzień, także tych niesprawiedliwych. 1 List Jana 2:2 – „On bowiem jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy [apostoł mówi tu o świętych], i nie tylko za nasze, lecz również za grzechy całego świata.”; Rzymian 5:18 – „A zatem, jak przestępstwo jednego [praojca Adama] sprowadziło na wszystkich ludzi wyrok potępiający, tak czyn sprawiedliwy Jednego [Jezusa Chrystusa] sprowadza na wszystkich ludzi usprawiedliwienie dające życie.”

Jezus dał samego siebie na okup za wszystkich i to otwiera nadzieję dla ludzi, którzy nie byli święci w tym życiu. Ta nadzieja wiąże się jednak z tym, co będzie się działo po obudzeniu umarłych, a nie w czasie, gdy są oni w grobie. Dlaczego zmartwychwstanie byłoby tak ważną doktryną, gdyby umarli już przed nim doznawali radości w niebie i cierpień w piekle lub czyśćcu? Jeżeli wierni w niebie są w takim stanie jak anioły, to po co im zmartwychwstanie i nowe ciało? A jednak apostoł Paweł napisał, że gdyby nie było zmartwychwstania to nasza wiara byłaby pusta i daremna, a my – godni politowania. To zgadza się z nauką, że śmierć to niebyt, z którego jedyną nadzieją jest z-martwych-wstanie, bo inaczej nie byłoby już nic, nigdy. Ani dla świętych, ani dla pozostałych.

Czy możemy się więc czegoś dowiedzieć o czyśćcu w Biblii, albo czy jest w Biblii opisane jakieś oczyszczenie ludzkości, które można porównać do czyśćca?
Po pierwsze taki biblijny czyściec, czyli rozliczenie z pewnych spraw z tego życia i pomoc w oczyszczeniu, będzie miał miejsce na ziemi. Jak mówi Księga Przysłów 11:31 – „Jeżeli sprawiedliwy odbiera na ziemi swoją zapłatę, tym bardziej bezbożny i grzesznik.” Jeśli nie w tym życiu to jednak prędzej czy później każdy odbierze swoją „zapłatę” na ziemi – będzie musiał rozliczyć się ze swojego życia, uznać zło, które uczynił i stanąć przed tymi, których skrzywdził.

Po drugie, stanie się to w czasie powrotu Jezusa, kiedy ujmie on swoje Królestwo i Sąd nad światem. Mateusza 16:27 – „Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego z aniołami swymi, i wtedy odda każdemu według uczynków jego.”.; zarówno dla wiernych, jak i dla reszty ludzi, taka zapłata przyjdzie wtedy – w czasie zmartwychwstania, a nie przed nim. Jak czytamy w Ewangelii wg Łukasza 14:14 – „I będziesz błogosławiony, bo (…) zapłatę będziesz miał przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych.” Swoją zapłatę otrzymają też niesprawiedliwi, przy zmartwychwstaniu niesprawiedliwych, o którym także mówi Pismo Święte.

Po trzecie, zwycięska „mała trzódka” świętych, ci, którzy wezmą udział w pierwszym zmartwychwstaniu i będą jak Pan Jezus istotami duchowymi, dołączą do Jezusa w dziele sądzenia, naprawiania i nauczania reszty ludzi. 1 Koryntian 6:2 – „Czy nie wiecie, że święci będą sądzić świat? A jeśli świat będzie sądzony przez was, to czy nie jesteście godni osądzać sprawy pomniejsze?”

Krótko mówiąc, obiecane od dawna panowanie Jezusa i jego wiernych, czas sądu i naprawiania ludzkości, to właśnie biblijny czyściec, jeśli chcemy użyć takiej nazwy – choć nie jest to nazwa biblijna. Święci nie pójdą na ten oczyszczający sąd, ponieważ przeszli swój własny sąd już za życia. 1 Koryntian 11:32 – „Lecz gdy jesteśmy sądzeni, przez Pana jesteśmy karceni, abyśmy nie byli osądzeni wraz ze światem.” Poza naśladowcami Jezusa taki sam los spotka wiernych Starego Testamentu, którzy będą im wtedy pomagać.

Cała reszta ludzkości będzie jednak prowadzona i karana w sprawiedliwości. Ostateczny cel tego karania to reforma i doprowadzenie do doskonałości tych, którzy będą słuchać Jezusa. Te myśli dają nadzieję, a jednocześnie powinny skłaniać do rozwagi w swoim życiu, bez względu na to czy ktoś jest dzisiaj wierzący czy też nie. Słowa Jezusa [Mateusza 12:36] – „A powiadam wam, że z każdego nieużytecznego słowa, które ludzie wyrzekną, zdadzą sprawę w dzień sądu.”

Wszyscy chętni zostaną w ten sposób oczyszczeni. Przez nauki, próby i kary dnia sądu będą mogli przyjść do nawrócenia i pokuty, oddać samych siebie Jezusowi. Tamten czas przyszłości będzie nie tylko po to, by ukarać zło i grzech, ale także by nagrodzić dobro i dobre uczynki tego życia. Kto już teraz podaje kubek zimnej wody drugiemu, kto już teraz dokonuje uczynków z miłości, z dobrej woli, ten otrzyma nagrodę w przyszłości. Mateusza 10:41 – „Kto poda jednemu z tych małych choćby kubek zimnej wody w imię ucznia, zaprawdę powiadam wam, nie straci swojej nagrody.”

Kto jednak skrzywdził jednego z tych najmniejszych, ten otrzyma sprawiedliwą karę za zły uczynek. Karanie w tym czasie będzie sprawiedliwe i zależne od wiedzy, przeciw której ktoś zgrzeszył. Co to znaczy? Tłumaczy to także Pan Jezus: Łukasza 12:47 – „Ten zaś sługa, który znał wolę swego pana, a nie był gotowy i nie postąpił według jego woli, otrzyma wielką chłostę. Lecz ten, który jej nie znał i uczynił coś godnego kary, otrzyma małą chłostę. Komu wiele dano, od tego wiele się będzie wymagać, a komu wiele powierzono, więcej będzie się od niego żądać.”

Z różnych fragmentów Biblii można zauważyć, że okres czyśćca lub restytucji ludzkości [czyli przywrócenia do dawnego, dobrego i utraconego stanu], ma się rozpocząć od karania narodów, a dopiero później, po obudzeniu umarłych stanie się sądem jednostek. Ta pierwsza część, czyli czyściec narodów będzie szczególnie trudny dla narodów chrześcijańskich, dla cywilizacji europejskiej i amerykańskiej, dla tak zwanego „chrześcijaństwa”. Dlaczego? Bo wiele otrzymaliśmy od Boga. Dostaliśmy wiedzę o Bogu, wiedzę o prawdzie i zbawieniu, która przewyższa to, co posiadali poganie, mieszkańcy innych kontynentów. Do narodów chrześcijańskich, które utraciły swoje dziedzictwo Pan Jezus przychodzi jako sprawiedliwy Sędzia i jako Wykonawca Bożej Kary, jak opisuje to Księga Apokalipsy 19:15 – „A z ust jego wychodzi ostry miecz [ten miecz to prawda!], którym miał pobić narody, i będzie nimi rządził laską żelazną, on sam też tłoczy kadź wina zapalczywego gniewu Boga Wszechmogącego.”

Te sądy narodów są symbolicznie przedstawione prze niszczące trzęsienia ziemi i ogień, w którym „obecna ziemia” i „obecne niebo” (tzn. systemy polityczne i religijne) ostatecznie spłoną. Płomienie Bożego sądu zniszczą wszystkie złe rządy, złe organizacje i złe teorie na świecie – wszystkie złe nauki w świecie polityki, religii, nauki i gospodarki. Ludzie mają w tym czasie cierpieć i gorzko płakać, ale dla wielu będzie to cierpienie reformujące czyli oczyszczające.

Duch obecnego świata to duch egoizmu, obejmuje miłość do pochwał od ludzi, miłość do pieniędzy, miłość do władzy, miłość do wygody, przyjemności – miłość do wszystkiego, co dotyczy samego siebie, a zaniedbanie i brak zainteresowania dobrem innych. Oto tak zwane chrześcijaństwo, kojarzące się z kardynalskimi i biskupimi szatami, z połączeniem kościoła, władzy i biznesu. To właśnie chrześcijaństwo otrzymało od Boga NOWE PRAWO: prawo Chrystusa czyli prawo najwyższej miłości do Boga i miłość do ludzi jak do samego siebi; oraz miłości zdolnej do ofiary dla współbraci w wierze. Jednak my, chrześcijanie, zaniedbaliśmy to i pozwalamy, by to egoizm i mamona zasiadały na tronie.

Ten nadchodzący kryzys to wynik samolubstwa. Rządzący dalej egoistycznie pragną dla siebie władzy i przewagi, monopolu i bogactwa, masy społeczne – też samolubnie – szukają wolności i równości, bez poszanowania praw drugich. Bogaci ludzie i korporacje samolubnie chcą utrzymać swój monopol. Zrobią wszystko to, co daje im przewagę nad innymi i zapewnia, że ich kadra dyrektorska może żyć wygodnie (choć niekoniecznie ich pracownicy). W przeciwieństwie do tych korporacji, pracownicy też się łączą i też na zasadach egoizmu. Myślą o tym, jak zarobić jak najwięcej, robiąc w pracy jak najmniej…

Ten owoc egoizmu szybko dojrzewał w XX wieku i już dojrzał zupełnie w XXI-szym. Wraz ze wzrostem świadomości obie strony stają się bardziej sprytne, jeśli chodzi o rozwijanie swoich własnych celów. I ta różnica, między bogatymi pracodawcami, a biednymi pracownikami stale się pogłębia. Ta sytuacja prowadzi do tego, albo już doprowadziła do tego, co prorok Daniel opisuje jako „czas ucisku, jakiego nigdy nie było odkąd narody były i nigdy więcej nie będzie.” [Dan. 12:1]

Ten ucisk to ogień czyśćcowy, czyli ogień oczyszczający ludzkość! Jak mówi to Psalm 46 – „W nim góry [czyli władze na ziemi] zapadną się [zrównają się z ludzkością], wpadną do morza [stanie się to w anarchii, gdy masy społeczne będą wzburzone i obalą wszelkie władze], a ziemia zostanie usunięta [ogólny porządek społeczny na naszej planecie zostanie obalony].” Cała geografia Ziemi w proroctwach Biblii dotyczy geografii społeczeństwa ludzkiego. Góry to królestwa lub władze, ziemia to społeczeństwo ludzkie podtrzymujące te władze, morza to anarchiści, którzy chcą te góry zatopić, a niebiosa to wpływy religijne, kościelne i duchowe, w których „szatan jest bogiem tego świata”, a różne złe systemy religijne reprezentują go na ziemi.

To samo zniszczenie apostoł Piotr ukrywa pod obrazem ognia. 2 Piotra 3:10 – „A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ziemia i dzieła ludzkie na niej spłoną.” Tutaj ziemia (czyli społeczeństwo) pokazane jest jako topniejące i rozpadające się na różne elementy, w wielkim ogniu ucisku. Jest tutaj pokazane spalenie niebios – oznacza to zniszczenie systemów i struktur religijnych, które obecnie rządzą i kontrolują ludzi – oraz ich odejście z wielkim trzaskiem. W wersecie 13, 2 Piotra 3:13, apostoł Piotr pisze jednak: „Ale my oczekujemy, według obietnicy: nowych niebios i nowej ziemi, w których mieszka sprawiedliwość.”. To całe zamieszanie i kłopoty rozwiąże Jezus i jego nowy porządek społeczny, nowe zasady religijne i sprawiedliwy rząd. Tak zwane NOWE NIEBIOSA i NOWA ZIEMIA.

To nowe władze duchowe i nowe zasady społeczne, gdzie prawo, prawda i miłość zastąpią błąd, przesądy i egoizm. Także Dawid w tym cytowanym już wcześniej Psalmie 46-tym przedstawia wprowadzenie tego samego Tysiąclecia pokoju i sprawiedliwości. Ps. 46:8-10 – Pójdźcie i zobaczcie dzieła Pana, Który czyni dziwne rzeczy na ziemi! Kładzie kres wojnom aż po krańce ziemi, Łamie łuki i kruszy włócznie, Wozy ogniem pali. Przestańcie i poznajcie, żem Ja Bóg, Wywyższony między narodami, Wywyższony na ziemi”

W tym procesie czyszczenia ludzkości, sprawiedliwy sędzia Jezus Chrystus, jak mówi Izajasz (Izaj. 28:17): „weźmie sobie prawo za miarę, a sprawiedliwość za pion. Ale grad zmiecie schronisko kłamstwa, a wody zaleją [ich] kryjówkę.” To znaczy, że w tym czasie wszelkie zło i kłamstwo nie będą już mogły działać. Izajasza 11:9 – „Zła czynić nie będą ani zgubnie działać po całej świętej mej górze, bo kraj się napełni znajomością Pana, na kształt wód, które przepełniają morze.”

Oczywiście trudny czas ucisku, którzy obali panowanie szatana, sprawi, że wielu ludzi będzie bezsilnych i zniechęconych; będą (a nawet już są) to bardzo trudne czasy. Dla tych, którzy się boją, jest jednak pewien specjalny fragment Słowa Bożego – 1 Ks. Królewska 19:11-12 – to pewna wizja proroka Eliasza: „Wtedy anioł powiedział: Wyjdź, stań na górze przed PANEM. A oto PAN przechodził, a potężny i gwałtowny wiatr rozrywał góry i kruszył skały przed PANEM, ale PAN nie był w tym wietrze. Po wietrze było trzęsienie ziemi, ale PAN nie był i w tym trzęsieniu ziemi. Po trzęsieniu ziemi był ogień, ale PAN nie był w ogniu. A po tym ogniu był cichy i delikatny głos.”

Nie mamy się zniechęcać trudną sytuacją na świecie; tym że świat się trzęsie, ponieważ za trzęsieniem ziemi (czyli za rewolucjami społeczno-politycznymi) i za ogniem (anarchii i zniszczenia), będzie cichy i łagodny głos Pana, który zaprowadzi Królestwo Boże na ziemi. To dlatego Jezus mówi, że mamy podnosić nasze głowy, kiedy zobaczymy, że te rzeczy się dzieją. Nie w sensie pychy, ale w sensie nadziei, w sensie wypatrywania Bożej pomocy i Królestwa Chrystusa, bo przyniesie ono wszystkim ludziom czasy orzeźwienia i naprawy wszystkich rzeczy.

Paruzja [czyli POWRÓT; DRUGA OBECNOSĆ] Jezusa jest w celu zniszczenia obecnego porządku politycznego, społecznego, religijnego i gospodarczego, ale nie w celu zniszczenia ludzi. Końcowy cel Paruzji to naprawa wszystkich rzeczy, jak Bóg zapowiedział to przez proroków. „Bądź wola Twoja, jak w niebie, tak i na ziemi” – spełnienie tej modlitwy to właśnie cel panowania Jezusa. To prawda, jest Królestwo niebiańskie, do którego Jezus zapraszał swoich wiernych, ale jest też obietnica Królestwa Bożego na ziemi. To Jezus razem ze swoimi wybranymi będzie wtedy pomagał ludziom; to Jezus i wierni staną się „królami, kapłanami i sędziami” całego świata. Co wtedy stanie się z ludzkością?

Księga Izajasza 2:2-4 – „I stanie się w dniach ostatecznych, że góra ze świątynią Pana będzie stać mocno jako najwyższa z gór i będzie wyniesiona ponad pagórki, a tłumnie będą do niej zdążać wszystkie narody. I pójdzie wiele ludów, mówiąc: Pójdźmy w pielgrzymce na górę Pana, do świątyni Boga Jakuba, i będzie nas uczył dróg swoich, abyśmy mogli chodzić jego ścieżkami, gdyż z Syjonu wyjdzie zakon, a słowo Pana z Jeruzalemu. Wtedy rozsądzać będzie narody i rozstrzygać sprawy wielu ludów. I przekują swoje miecze na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Żaden naród nie podniesie miecza przeciwko drugiemu narodowi i nie będą się już uczyć sztuki wojennej.”

Dzieje Apostolskie 3:19-21 – „Pokutujcie więc i nawróćcie się, aby grzechy wasze zostały zgładzone, aby nadeszły od Pana dni ochłody, aby też posłał wam zapowiedzianego Mesjasza, Jezusa, którego niebo musi zatrzymać aż do czasu odnowienia wszystkich rzeczy, co od wieków przepowiedział Bóg przez usta swoich świętych proroków.”

W tym fragmencie powiedziane jest, że bóg pośle Jezusa Chrystusa. Nie ma tu mowy o pierwszym jego przyjściu, bo Piotr wypowiedział te słowa w dniu zesłania Ducha Świętego, a dziesięć dni przedtem widział on Jezusa wstępującego do nieba. Jest tu zatem mowa o powrocie Pana Jezusa, o Jego Paruzji. Jezus powiedział uczniom, że mają na Niego czekać bo „jeśli odejdzie, przyjdzie znowu”.

Jest tu powiedziane, że nadejdzie czas „odnowienia wszystkich rzeczy”. Co tak naprawdę potrzebuje takiego odnowienia? Niektórzy myślą, że chodzi głównie o ziemię, tzn. góry, pagórki, drzewa, rzeki itp. rzeczy. Ale to nie jest to, co szczególnie potrzebuje naprawy, to tylko mała część tej naprawy. Np. w Księdze Izajasza 40:4 jest napisane: „Każda dolina będzie podniesiona, a każda góra i pagórek poniżony będzie.” – Te doliny, góry i pagórki są symboliczne. W języku symbolicznym „góry” przedstawiają „królestwa albo władze”, a doliny to niskie i uciskane klasy. Każda władza i każda wywyższona rzecz ma być poniżona, a każda poniżona rzecz ma być wywyższona. To znaczy zrównanie ludzi na ziemi; i to równanie już odbywa się od pewnego czasu. Naśladowcy Jezusa nie mają używać „ziemskiej broni” i brać udziału w tej walce ucisku. Nie mają stać na barykadach. Mają zamiast tego robić wszystko, co mogą, by ogłaszać ewangelię Królestwa i by już teraz żyć według nowych zasad miłości i prawdy. Zasad, które ogłosił Jezus Chrystus. Rozwój charakteru na podobieństwo Chrystusa jest tu najważniejszy, bo charakter to jedyna rzecz, którą zabierzemy ze sobą poza grób, do Jego Królestwa.

Wierzę, że o takim „czyśćcu” mówi Biblia, choć nie nazywa tego nazwą „czyściec”, więc i ja zwykle jej nie używam. Królestwo Chrystusa to czas, kiedy jak mówi Księga Objawienia: szatan będzie związany i wrzucony do przepaści. Jak mówi Objawienie 20:3 – „aby już nie zwodził narodów, aż się dopełni owych tysiąc lat. Potem musi być wypuszczony na krótki czas.”

Ten okres tysiąca lat panowania Jezusa będzie czasem wielkiej reformy na ziemi.

Jeśli więc ktoś pyta czy wierzę w czyściec, to odpowiadam, że wierzę w czasy naprawy ludzkości, ale nie wierzę w czyściec Dantego i nie wierzę w czyściec Tetzla, handlarza odpustami. Czyściec kościelny czyści niestety tylko żywych, czyści ich z pieniędzy, ponieważ nikt nigdy nie wie ile mszy należy wykupić, aby nasz bliski mógł wreszcie opuścić ten nieopisany w Biblii ‘czyściec’.

W swojej książce pt. „Tamten świat” Andrzej Tokarczyk opisuje czyściec według Dantego Alighieri z jego poematu „Boska komedia”: „Kolej na czyściec. Żeby odwiedzić czyściec trzeba wpierw uzyskać pozwolenie Katona z Utyki, który strzeże wysokiej góry czyścowej. Do brzegu jakiejś wyspy przybija łódź przewożąca do czyśćca dusze, mające tam odbywać pokutę. Słychać pieśń miłosną, którą intonuje jedna z nich imieniem Casella. W drodze na górę czyśćcową król Manfred opowiada poetom swoje zawiłe dzieje:

<<Chyba modłami waszymi skrócicie
Termin katuszy, wy, co tam jesteście.
Pomyśl, jak możesz, wzmóc mię znamienicie
Wieści zanosząc mojej drogiej córze
O tym zakazie i mym tu pobycie.
Tak potrzebujem was ziemian – my, w górze>>.

Modlitwy bowiem za dusze w czyśćcu cierpiące skracają ich mękę.” – komentuje Tokarczyk.

O takim czyśćcu niczego nie mówi Biblia, ale mówi o nim kościół katolicki. Niestety, od greckiej mitologii, przez „Boską komedię” kościół doszedł aż do płatnych odpustów i jarmarków, które prowadził np. dominikanin Tetzel przy zbieraniu pieniędzy na budowę bazyliki w Rzymie. Całe szczęście, że w XVI wieku Luter zaprotestował przeciwko tym targom odpustów, bo pewnie ludzie do dzisiaj wierzyliby w moc listu odpustowego papieża.

Luter podał pewien cenny argument, teza 82 z „95 tez” Lutra: „82. Na przykład: dlaczego papież dla świętej miłości i dla cierpień, jakie dusze w czyśćcu ponoszą, dusz tych naraz nie wyzwoli z czyśćca; gdy tymczasem dla tak małej przyczyny, jaką jest budowa kościoła św. Piotra [w Rzymie], za pieniądze tyle dusz wyzwala?”

Niestety, dość często poglądy religijne chrześcijan kształtują się z pominięciem Biblii – np. w oparciu o katechizm lub inny dokument kościelny, credo (czyli wyznanie wiary) danego kościoła; a w ten sposób za pewnik przyjąć można pewne nauki tylko dlatego, że są to nauki autorytetów lub instytucji, które szanujemy. Pismo święte nakłania jednak do osobistego sprawdzania wszystkich nauk (przy pomocy Biblii!) i trzymania się tylko tych nauk, które wytrzymują taką próbę.

1 Tesaloniczan 5:21 – „Wszystkiego doświadczajcie [albo: Wszystko BADAJCIE], a co jest dobrego, tego się trzymajcie.” List do Galatów 1:8 – „Ale gdybyśmy nawet my [pisze APOSTOŁ PAWEŁ] lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy – niech będzie przeklęty!”

Taka zasada to podstawowa zasada dla każdego chrześćijanina. Bez względu na to czy określimy to jako Sola Scriptura, czy po prostu uznamy Biblię za podstawę wiary chrześcijanina, ona zawsze musi stać w Centrum, to na niej trzeba budować.

Proszę by także niczego z moich nagrań nie przyjmować na słowo, ale sprawdzić to, co mówię, przy pomocy Pisma Świętego. Ponieważ tylko Biblia może uświęcić jej Czytelnika i tylko Biblia jest wystarczająca do wyćwiczenia każdego w mądrości i w sprawiedliwości, która prowadzi do życia wiecznego. Tak jak powiedział Jezus: „Błogosławieni są ci, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą go.”, strzegą – to znaczy: praktykują naukę Słowa Bożego w swoim życiu, wierzą w to i czynią to, co w Biblii napisano.

Pomyślmy sobie o najlepszym Bogu, jakiego możemy sobie wyobrazić. A teraz pomnóżmy to razy sto; bo Bóg jest sto razy lepszy niż najlepszy pomysł człowieka. Większość chrześcijan wierzy w piekło pełne tortur i też mówi, że Bóg jest dobry i że na tym polega sprawiedliwość, że ludzie ci mają być karani w piekle albo w czyśćcu. Ale ja wtedy myślę, że to nie jest ani sprawiedliwe, ani miłosierne i że to nie jest najlepszy Bóg, jakiego ja mogę sobie wyobrazić i nie jest to taki Bóg, jakiego ja widzę opisanego w Biblii.

Jeśli macie jakiekolwiek pytania to proszę o ich zadawanie. Postaram się nagrać odcinek z odpowiedziami na pytania słuchaczy, bo trochę się ich nazbierało. Zachęcam też do odsłuchania poprzednich części.