Wszyscy musimy stać się Barnabaszami (synami pociechy)

Dzieje Apostolskie 4:36 – Józef, nazwany przez Apostołów Barnabas, to znaczy „Syn Pocieszenia” (…)

Brat August Gohlke w artykule Córki i synowie pociechy – pocieszenia [pdf, od str. 42] napisał: Niewiele wiemy o Barnabaszu, lecz jeśli to jedno zdanie Pisma Świętego zawierałoby w sobie całą naszą wiedzę o nim, nie moglibyśmy go nie miłować i nie doceniać.

Imię „Barnabasz” znaczy „syn pociechy”, „syn pocieszenia”.

Bracia dzielą się ogólnie na:

  • synów i córki pocieszenia
  • synów i córki bólu nieustannie sprawiających mniejsze lub większe cierpienie i niepokój sobie oraz innym.

Mamy dążyć do stania się pocieszycielami całego Kościoła

Niektórzy uważają, że powinniśmy raczej straszyć i niepokoić drugich niż pocieszać.

Chociaż uważamy, że nagana i naprawa w duchu sprawiedliwości są właściwe, to nie oznacza, iż zawsze powinniśmy się czuć nieszczęśliwymi i wzbudzać w innych uczucie nieszczęścia przez nieustanne narzekanie, krytykę, zarzuty i zastraszanie.

Postępujący duchem zamiast nagany, upomnienia, kary i wyrzutów za niedociągnięcia, do których się przyznają, nad którymi ubolewają i przeciwko którym podejmują walkę, potrzebują współczucia, pomocy, pocieszenia.

Mamy udzielać jedni drugim pomocy, zachęty i pokrzepienia zgodnie z intencjami naszego Pana, który wyraził się o duchu świętym jako o pocieszycielu ( Jan 14:16 ).

Jezus wielkim pocieszycielem: Izajasza 61:1-3, Jana 8:3-11 (niewiasta przyłapana na cudzołóstwie), sytuacja Piotra

Pocieszanie potrzebujących

Dlaczego pocieszanie jest nam tak potrzebne?

Bo jako lud Boży jesteśmy ze wszystkich stron otoczeni przez niesprzyjające warunki – świat, ciało, przeciwnika – mające na celu przestraszenie i zniechęcenie…

Jak możemy stać się synami i córkami pocieszenia?

Zdobywając coraz większą miarę miłości i współczucia w naszych sercach. Proporcjonalnie do tego jak pojawia się współczucie i miłość, wypierany jest duch współzawodnictwa i walki oraz sądzenia i wynajdywania wad, tak jak wypierany jest duch cielesności – złość, złośliwość, nienawiść, walka, próżność.

Zwykle ducha niesienia pomocy, pocieszenia, pociechy przejawiają ci, którzy sami przeszli przez srogie próby, trudności, karanie i którzy w taki sposób zostali dotknięci uczuciem słabości, wypływającym z przynależności do naszej rasy.

Ci, którzy nie posiadają serdecznego miłosierdzia, którzy mają niewiele współczucia, nikłe pragnienie wyciągnięcia pomocnej ręki do słabych i potykających się lub tych, którzy zboczyli z właściwej drogi, muszą się jeszcze wiele nauczyć, aby zrozumieć właściwe znaczenie słowa miłość w jego wyższym znaczeniu – doskonałej miłości, miłości dla braci, tak, miłości, która obejmuje cały rodzaj ludzki, nawet wrogów, ale głównie domowników wiary.

Sposoby, którymi pociesza duch

  • Umożliwiając przyjście do takiej jedności z Prawdą i Panem, iż możemy nie tylko patrzeć na sprawy z Boskiego punktu widzenia, lecz również z tego punktu je oceniać. O wczesnym Kościele czytamy, że chodził w bojaźni Pańskiej i doznawał pociechy Ducha Świętego (Dzieje Apostolskie 9:31).
  • Daje pociechę przez Pismo Święte, obietnice Boże, Prawdę (Rzymian 15:4)
  • Poprzez Kościół, czyli braci, proporcjonalnie do stanu nasycenia Duchem Świętym i znajomością Prawdy, którą duch pozwala im docenić i zrozumieć. Bracia stają się przedstawicielami ducha świętego w Kościele – stają się pocieszycielami. (Rzymian 15:5)

Pocieszeni i nauczeni pocieszać

Nikt nie posiada kwalifikacji pocieszyciela, kto wcześniej nie otrzymał pocieszenia od Boga.

Lud Pański zaczyna być pocieszany od chwili przyjęcia zapewnienia Słowa Bożego odnośnie Boskiej miłości i miłosierdzia pokazanych w śmierci Jezusa. Pozwoliło to doznać pokoju, radości, błogosławieństw. Następnie, proporcjonalnie do tego obdarowane osoby łaską osoby rozwijały się w służbie Prawdy, wspomagane przez ducha świętego, zdobywały one coraz większe umiejętności konieczne do właściwego rozbierania Słowa Prawdy i doceniania jego różnych zarysów. Proporcjonalnie też wzmacniała się ich wiara i pomnażało pocieszanie oraz radość dzięki wzrostowi i pogłębianiu wiedzy o Bogu i Jego Planie.

Obowiązkiem i przywilejem osoby pocieszonej przez Boga jest rozpoczęcie pocieszania innych tak szybko, a sama otrzymała pierwsze oznaki pocieszenia oraz kontynuowanie udzielania innym pocieszenia, równolegle jak sama je otrzymuje.

Pocieszające napomnienia apostolskie

2 do Koryntian 1:3-7 dziesięciokrotnie użyte słowo pociecha , ważny temat

2 do Koryntian 7:4-13 siedem razy

1 do Tesaloniczan 2:11

Pociecha pism

To, co dotyczy naszego Pana, dotyczy Jego naśladowców.

Księga Izajasza 61:1-2 – „Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim, by opatrywać rany serc złamanych, by zapowiadać wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę; aby obwieszczać rok łaski Pańskiej, i dzień pomsty naszego Boga; aby pocieszać wszystkich zasmuconych”

W czym tkwi sekret radowania się w utrapieniach? Wypływa z Bożego pocieszenia:

Przykład Racheli (Jeremiasza 31:15-17)

To mówi Pan: «Słuchaj! W Rama daje się słyszeć lament i gorzki płacz. Rachel opłakuje swoich synów, nie daje się pocieszyć, bo już ich nie ma». To mówi Pan: «Powstrzymaj głos twój od lamentu, a oczy twoje od łez, bo jest nagroda na twe trudy – wyrocznia Pana – powrócą oni z kraju nieprzyjaciela. Jest nadzieja dla twego potomstwa – <wyrocznia Pana> – wrócą synowie do swych granic.

Objawienie 1:17-18

Kiedym Go ujrzał, do stóp Jego upadłem jak martwy, a On położył na mnie prawą rękę, mówiąc: «Przestań się lękać! Jam jest Pierwszy i Ostatni, i żyjący. Byłem umarły, a oto jestem żyjący na wieki wieków i mam klucze śmierci i Otchłani.

1 do Tesaloniczan 4:13,14

Nie chcemy, bracia, waszego trwania w niewiedzy co do tych, którzy umierają, abyście się nie smucili jak wszyscy ci, którzy nie mają nadziei. Jeśli bowiem wierzymy, że Jezus istotnie umarł i zmartwychwstał, to również tych, którzy umarli w Jezusie, Bóg wyprowadzi wraz z Nim.

Starajmy się zasłużyć na miano Barnabasza – pocieszyciela braci!

3 thoughts on “Wszyscy musimy stać się Barnabaszami (synami pociechy)”

  1. Barnabas był nazwany „Synem pocieszenia”, a ja mam taką szczerą ochotę Ciebie Bracie Leszku nazwać „Bratem Pocieszenia” . Dziękuję za Twoje usługiwanie. Brat Paweł

  2. Bracie Pawle, a mi się z jakiegoś powodu po wysłuchaniu tego wykładu przypomniała się piosenka pt. „Tolerancja” Stanisława Soyki:

    Dlaczego nie mówimy o tym, co nas boli otwarcie?
    Budować ściany wokół siebie – marna sztuka
    Wrażliwe słowo, czuły dotyk wystarczą
    Czasami tylko tego pragnę, tego szukam

    Na miły Bóg,
    Życie nie tylko po to jest, by brać
    Życie nie po to, by bezczynnie trwać
    I aby żyć siebie samego trzeba dać

    Problemy twoje, moje, nasze boje, polityka
    A przecież każdy włos jak nasze lata policzony
    Kto jest bez winy niechaj pierwszy rzuci kamień, niech rzuci
    Daleko raj, gdy na człowieka się zamykam

    Na miły Bóg,
    Życie nie tylko po to jest, by brać
    Życie nie po to, by bezczynnie trwać
    I aby żyć siebie samego trzeba dać

    Na miły Bóg,
    Życie nie tylko po to jest, by brać
    Życie nie po to, by bezczynnie trwać
    I aby żyć siebie samego trzeba dać

    Tutaj jest nagranie: https://www.youtube.com/watch?v=FWZNF4F1r7Y

    Miło gdy w muzyce, nawet tej zupełnie „świeckiej”, jest też głębszy przekaz…

  3. TEDI.HEJ WITAM opamietajcie się ,jak możecie liczyć na pocieszenie od Stwórcy,kiedy łamiecie JEGO prz-
    ymierze krwi zawarte przez Jego SŁUGĘ PROROKA JEZUSA , nie Pana bo Jezus nad nikim NIE PANUJE a>
    wszystko co czynił na ziemi,czynił to z woli Tego,który go posłał aby przez niego została wypełniona wola
    PANA nieba i ziemi.odn.Mt.11.25.Wtym czasie odezwał się Jezus i rzekł:WYSŁAWIAM CIĘ OJCZE PANIE ni-
    eba i ziemi,że zakryłeś te rzeczy przed MĄDRYMI I ROZTROPNYMI,a objawiłeś je prostaczkom.wer.26.>>
    Zaprawdę Ojcze,bo tak sie Tobie upodobało!!!Dowód iż był prorokiem ponieważ ono się spełniło!!dowód
    Mt.24.1-2.wer.2.skr.Zaprawdę powiadam wam,nie pozostanie tutaj kamień na kamieniu,który by nie zo-
    stał zwalony.Mowa Jezusa o zburzonej świątyni w Jerozolimie w 70 r przez Rzymian.Gdzie jest prawda???

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *