Chrześcijański zbór w Bydgoszczy
Przemiana [„Wiersze Brzasku”, nr 35] Dnia pewnego do domu garncarza wstąpiłem, Jak gliniane naczynia formuje patrzyłem I otrzymałem lekcję, naukę wspaniałą, Widząc, co z gliną w rękach garncarza się działo. Była łamana, ugniatana, wałkowana, Uplastyczniana, by mogła być formowana. Jakże podobny człowiek do gliny w swej biedzie, Gdy Boża ręka ku doskonałości go wiedzie. Własne Czytaj dalej…
Zupełne poświęcenie [„Wiersze Brzasku”, nr 34] O, święty związku z Umysłem Wspaniałym! Szczęście bez granic Ty tylko możesz dać. Szczęśliwy, gdy Perłę znajdzie wytrwały, Ginąc dla świata, dla Pana będzie trwać. Tak więc, gdy zmarły me ludzkie nadzieje, Stracony na zawsze dla innych prócz Ciebie. Szczęśliwy nad śmiercią już nie boleję, Znalazłszy życie u Pana Czytaj dalej…
Boskie powołanie [„Wiersze Brzasku”, nr 32] Dziś, jutro, nieustannie, W noce ponure, bez gwiazd wysoko, Nie pytaj: Daleko? Nie pytaj: Dokąd? Radując się mimo bólu, który łamie, Weź swój krzyż I naśladuj Mnie! Nie obiecuję bogactwa, beztroski, Sławy, długich dni, uznania, przyjemności, Gdyż mają więcej niż się wydaje próżności. Jeśli więc możesz porzucić te sprawy Czytaj dalej…
Jeden jest tylko [„Wiersze Brzasku”, nr 23] Psalm 73:25 Jednemu tylko możemy bezpiecznie Wszystkie swe myśli powierzyć. Jeden też tylko, jeden bezsprzecznie Głębię smutku naszego zmierzy. Jeden jest tylko, którego współczucie, Jak rosa pada na serca zranione. Jeden też tylko, który nie rzuci, Choćbyś przez wszystkich był porzucony. Jeden jest tylko, gdy nie ma nikogo, Czytaj dalej…
On leczy mą duszę [„Wiersze Brzasku”, nr 21] Często zmęczony jestem smutkiem I walką z grzechem umęczony. Z bojaźnią myślę o mym jutrze, Czy mi nie będzie wstęp wzbroniony Do odpoczynku wspaniałego, Zapewnionego w Mieście Boga, Gdzie nie przeniknie już nic złego, Gdzie już nie wkroczy ani cień wroga. Lecz kiedy bój mój jest najsroższy, Czytaj dalej…
Zawsze do Jezusa [„Wiersze Brzasku”, nr 19] Ja zawsze do Jezusa, Gdy kłopot albo znój. W Nim schraniać się wciąż muszę, Bo w Nim spoczynek mój. Przedstawiam Mu swe prośby, Przynoszę smutki moje. A gdy me usta mówią, On ulgę sercu daje. Kiedy jestem ponury I we łzach cały tonę, Odpędza ciemne chmury, Obawy gna Czytaj dalej…
Nie ja, lecz Chrystus [„Wiersze Brzasku”, nr 18] Nie ja, lecz Chrystus, niech będzie czczony, kochany i wywyższany; Nie ja, lecz Chrystus, niech będzie widziany, poznany i słyszany ; Nie ja, lecz Chrystus, w każdym spojrzeniu moim i w tym, co robię, Nie ja, lecz Chrystus, w każdej mej myśli i w każdym słowie. Nie Czytaj dalej…