Obietnica Jego przyjścia

Krótkie rozważanie na podstawie 2 Listu Piotra 3:5-9,13. 

Patrząc z perspektywy końca wieków, apostoł Piotr pisze w wersetach 5 i 6 o tych, którzy w „dniach ostatecznych” będą naśmiewać się z proroctw i pytać z drwiącym tonem: „Gdzie jest ta Jego obiecana obecność?” [1]. Mówią bowiem: „odkąd zasnęli ojcowie, wszystko tak trwa, jak od początku stworzenia”.

Szczególna teoria względności Einsteina sugeruje, że ludzkie postrzeganie czasu jest zmienne i zależy od tego, gdzie we wszechświecie znajduje się obserwator.

Jahwe nie zna takich ograniczeń.

Jeśli będziemy mierzyć działanie (lub brak działania) Boga naszym własnym poczuciem upływu czasu, umknie nam sens proroctw. Bóg nigdy nie spóźnia się z wypełnieniem swoich zamierzeń, niezależnie od tego, jak my to widzimy z naszej ziemskiej perspektywy.

Apostoł kontynuuje w wersecie 7: „Tym samym słowem obecne niebo i ziemia zachowane są dla ognia i strzeżone na dzień sądu i zagłady bezbożnych” – to znaczy, że poszczególne składniki obecnego społeczeństwa (religijne i świeckie) przeznaczone są na wielki czas ucisku i wstrząsu, który najdotkliwiej spadnie na nieprawych oraz na tych, którzy opierają się Bożej dobroczynnej interwencji.

W wersecie 8 Piotr nadaje czasowi właściwą perspektywę, oświadczając, że z Boskiego punktu widzenia „jeden dzień jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień”.

Wersety 9 i 13 wyjaśniają zarówno powody opóźnienia, jak i łaskawy cel, który Bóg ma na uwadze: „Pan nie zwleka z wypełnieniem obietnicy, choć niektórzy uważają, że zwleka. Okazuje natomiast cierpliwość wobec was, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, lecz aby wszyscy doszli do nawrócenia”.

Dzieje ludzkości są krótkie, a nasza własna, prywatna perspektywa kształtuje się w kontekście krótkiego i przemijającego życia. Bóg zaś jest Wieczny. Dla Niego przeszłość i przyszłość są otwartą księgą, w której zapisuje swoje plany, mając na względzie zbawienie świata w tysiącletnim królestwie Chrystusa na ziemi, a następnie na zawsze „będzie [tu] mieszkała sprawiedliwość”.

________________________
[1] Greckie słowo „parousia” z wersetu 4 zamiast „przyjście” powinno być lepiej przetłumaczone jako „obecność”.