Chrześcijański zbór w Bydgoszczy
Słowo „sukcesja” według SJP PWN oznacza spadek po kimś, dziedziczenie praw do tronu lub przejęcie po kimś wysokiego stanowiska. W historii chrześcijaństwa termin ten nabrał jednak szczególnego znaczenia. Mówiąc o sukcesji, mamy na myśli przede wszystkim sukcesję apostolską oraz szerzej – mechanizm przekazywania władzy duchowej i przywództwa. Wykład wygłoszony przez brata Wiktora Szpunara na spotkaniu Czytaj dalej…
Armia Gedeona [„Wiersze Brzasku”, nr 36] Dnia pewnego do domu garncarza wstąpiłem, Jak gliniane naczynia formuje patrzyłem I otrzymałem lekcję, naukę wspaniałą, Widząc, co z gliną w rękach garncarza się działo. Była łamana, ugniatana, wałkowana, Uplastyczniana, by mogła być formowana. Jakże podobny człowiek do gliny w swej biedzie, Gdy Boża ręka ku doskonałości go wiedzie. Czytaj dalej…
Przemiana [„Wiersze Brzasku”, nr 35] Dnia pewnego do domu garncarza wstąpiłem, Jak gliniane naczynia formuje patrzyłem I otrzymałem lekcję, naukę wspaniałą, Widząc, co z gliną w rękach garncarza się działo. Była łamana, ugniatana, wałkowana, Uplastyczniana, by mogła być formowana. Jakże podobny człowiek do gliny w swej biedzie, Gdy Boża ręka ku doskonałości go wiedzie. Własne Czytaj dalej…
Zupełne poświęcenie [„Wiersze Brzasku”, nr 34] O, święty związku z Umysłem Wspaniałym! Szczęście bez granic Ty tylko możesz dać. Szczęśliwy, gdy Perłę znajdzie wytrwały, Ginąc dla świata, dla Pana będzie trwać. Tak więc, gdy zmarły me ludzkie nadzieje, Stracony na zawsze dla innych prócz Ciebie. Szczęśliwy nad śmiercią już nie boleję, Znalazłszy życie u Pana Czytaj dalej…
Odwagi, spieszcie naprzód! [„Wiersze Brzasku”, nr 33] Zmęczeni! I cóż z tego? Czy wasz pomysł na życie to łoże wygodne, Płatki róż i zefirki przyjemnie chłodne? Dalejże, chodźcie, pracujcie póki się dziś nazywa. Odwagi – powstańcie, idźcie swą drogą, ona was wzywa. Samotni! I cóż z tego? Niektórzy widocznie muszą samotni być, Nie wszyscy mogą Czytaj dalej…
Boskie powołanie [„Wiersze Brzasku”, nr 32] Dziś, jutro, nieustannie, W noce ponure, bez gwiazd wysoko, Nie pytaj: Daleko? Nie pytaj: Dokąd? Radując się mimo bólu, który łamie, Weź swój krzyż I naśladuj Mnie! Nie obiecuję bogactwa, beztroski, Sławy, długich dni, uznania, przyjemności, Gdyż mają więcej niż się wydaje próżności. Jeśli więc możesz porzucić te sprawy Czytaj dalej…
Cena naśladownictwa [„Wiersze Brzasku”, nr 31] Łuk. 9: 23 Czy będziecie mymi uczniami? Rozważcie sami. Czy stać was ból znosić i próby, moimi iść śladami? Czy przyjemności chcecie rzucić, chwałę, sławę I dla imienia mego chwały żyć, dla mojej sprawy? Czy potraficie się odwrócić od uciech świata, jego mody? Jak pielgrzym, jak przechodzień żyć, ponosić Czytaj dalej…