Chrześcijański zbór w Bydgoszczy
Zupełne poświęcenie [„Wiersze Brzasku”, nr 34] O, święty związku z Umysłem Wspaniałym! Szczęście bez granic Ty tylko możesz dać. Szczęśliwy, gdy Perłę znajdzie wytrwały, Ginąc dla świata, dla Pana będzie trwać. Tak więc, gdy zmarły me ludzkie nadzieje, Stracony na zawsze dla innych prócz Ciebie. Szczęśliwy nad śmiercią już nie boleję, Znalazłszy życie u Pana Czytaj dalej…
Odwagi, spieszcie naprzód! [„Wiersze Brzasku”, nr 33] Zmęczeni! I cóż z tego? Czy wasz pomysł na życie to łoże wygodne, Płatki róż i zefirki przyjemnie chłodne? Dalejże, chodźcie, pracujcie póki się dziś nazywa. Odwagi – powstańcie, idźcie swą drogą, ona was wzywa. Samotni! I cóż z tego? Niektórzy widocznie muszą samotni być, Nie wszyscy mogą Czytaj dalej…
„Ludzkie potrzeby są bardzo zróżnicowane. Chleb oznacza nie tylko pokarm zaspokajający głód fizyczny, ale też głód duchowy. I to nie tylko w sensie religijnym. Głód ten człowiek najczęściej wyraża zadając pytania o ostateczny sens swojego życia. O dzisiaj, o jutro, o przyszłość, o perspektywę, o nadzieję, o wieczność i o wiele innych rzeczy … Jest Czytaj dalej…