Pojednywanie sugeruje istnienie konfliktu, nieprzyjaźni, kłótni, wrogości między stronami, który ostatecznie zostaje zażegnany, zwykle przy pomocy pośrednika, dzięki czemu poróżnione strony powracają do harmonii i zgody między sobą.
Czy dojdzie kiedyś do pojednania ludzkości z Bogiem?
Wykład wygłoszony przez br. Adama Urbana na spotkaniu chrześcijańskim w Kiczycach, 8 listopada 2026 r.
Taka nieprzyjaźń panuje obecnie między ludzkością a Bogiem, który jest odwrócony do niej plecami = nie darzy jej łaską już od upadku w Edenie: Bóg jest nieprzyjacielem człowieka, a człowiek – nieprzyjacielem Boga.
POBIERZ POKAZ SLAJDÓW PREZENTACJI POWERPOINT
Ponieważ wg zasady sprawiedliwości karą za świadomy grzech jest śmierć (Rzym.6:23), pociągnęło to za sobą wyrok śmierci dla Adama i wszystkich od niego pochodzących, łącznie z Ewą, stworzoną z jego żebra (Rzym.5:12):
„Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć.” (Rzym. 6:23)
„Przeto jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak na WSZYSTKICH ludzi śmierć przyszła, bo WSZYSCY zgrzeszyli.” (Rzym. 5:12)
Od Edenu ludzie są dziećmi gniewu z powodu dziedzicznego grzechu (Efez.2:1-3):
„I wy umarliście przez upadki i grzechy wasze, w których niegdyś chodziliście według modły tego świata, naśladując władcę, który rządzi w powietrzu, ducha, który teraz działa w synach nieposłuszeństwa. Wśród nich i my wszyscy żyliśmy niegdyś w pożądliwościach ciała naszego, ulegając woli ciała i zmysłów, i byliśmy z natury dziećmi gniewu, jak i inni.”
Jedynym sposobem naprawiania zepsutej relacji między Bogiem a człowiekiem jest usunięcie przyczyny tej nieprzyjaźni, konfliktu, co w Boskim planie należy do Jezusa, który wchodzi między Boga i człowieka i stara się doprowadzić obydwie strony do zgody i harmonii.
Ta rola Jezusa (Orędownika w WE, Pośrednika w WT) jest bezprecedensowa w historii ludzkości, bo by była skuteczna, wymaga Jego śmierci!
Dlaczego?
Ponieważ jedna ze stron straciła życie i prawo do życia, a martwego nie można z nikim pojednać, stąd konieczność uprzedniego oczyszczenia Adama z winy za jego grzech, zdjęcia z niego i jego potomków wyroku z Edenu, zbawienia ich od niego (3 Moj.17:11; Żyd.9:22):
Życie/Dusza wszelkiego ciała bowiem jest we krwi. Ja dałem ją wam na ołtarz dla dokonania pojednania za wasze życie/dusze, gdyż to krew dokonuje pojednania za życie/dusze. (3 Moj. 17:11)
A według zakonu niemal wszystko bywa oczyszczane krwią, a bez rozlania krwi nie ma odpuszczenia. (Żyd.9:22)
Jeszcze inna niezwykłość tego pojednywania jest taka, że zależy na nim tylko jednej ze stron – Bogu, który sam zaplanował każdy szczegół tego dzieła, i to zgodnie z surowymi zasadami własnej sprawiedliwości, której wymaga nie tylko od innych, lecz i od samego siebie (Jana 3:16; Rzym.3:26; 5:8; 1 Jana 4:10):
Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.
Aby okazać swoją sprawiedliwość w obecnym czasie po to, aby on był sprawiedliwym i usprawiedliwiającym tego z wiary w Jezusa.
Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł.
W tym jest miłość, że nie myśmy umiłowali Boga, lecz że On nas umiłował i posłał Syna swego jako ubłaganie za grzechy nasze.
Pojednywanie wymaga działań dwukierunkowych: [1] zaspokojenie wymogów Boskiej sprawiedliwości, [2] doprowadzenie grzeszników do stanu, w którym będą mogli stanąć i stać przed Bogiem = do doskonałości.
Jezus robi to dla całej ludzkości w DWÓCH różnych wiekach:
- w tym życiu dla tych, którzy teraz wstępują na wąską drogę poświęcenia (Rzym.5:8-11).
- w WT – dla całej reszty ludzkości (1 Tym.2:4-6; 1 Jana 2:2).
Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł. Tym bardziej więc teraz, usprawiedliwieni krwią jego, będziemy przez niego (1) ZBAWIENI od gniewu [po Adamie]. Jeśli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Syna jego, tym bardziej, będąc pojednani, będziemy (2) ZBAWIENI [do życia] przez życie jego. A nie tylko to, lecz chlubimy się też w Bogu przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa, przez którego teraz dostąpiliśmy pojednania. (Rzym. 5:8-11)
On ci jest ubłaganiem za grzechy nasze, a nie tylko za nasze, lecz i za grzechy całego świata.
Który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy. Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus, Który siebie samego złożył jako okup za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwych czasach / porach.
Zobaczmy to w obrazie 3 Moj.16:11,14:
11- Potem przyprowadzi Aaron na ofiarę za swój własny grzech CIELCA i dokona pojednania za SIEBIE i za SWÓJ DOM, i zabije tego CIELCA na ofiarę za SWÓJ WŁASNY GRZECH.
14- Potem weźmie nieco krwi z CIELCA i pokropi swoim palcem ponad wiekiem ku wschodowi oraz przed wiekiem pokropi z tej krwi siedem razy swoim palcem.
Krew cielca (Jezusa) użyta dla pojednania tylko domu Aarona = duchowego Izraela WE !
A co z resztą ludzkości?
16:15: Następnie zabije KOZŁA na ofiarę ZA GRZECH LUDU [świat ludzkości WT ] i wniesie jego krew poza zasłonę, i uczyni z jego krwią podobnie, jak uczynił z krwią cielca: pokropi nią ponad wiekiem i przed wiekiem.
KREW CIELCA i KREW KOZŁA potraktowane TAK SAMO!
Czy zatem Jezus umarł tylko za tych pokazanych w Izraelu duchowym WE, a MS umarło za całą ogromną resztę ludzkości?
Nie, Jezus umarł za wszystkich, a obraz z 3 Moj.16 pokazuje jedynie DWA różne etapy użycia okupu przez Jezusa:
- w WE / w tym życiu przez PRZYPISYWANIE go na podstawie pokuty i wiary, bez przywracania wierzących do doskonałości;
- w WT przez ZASTOSOWANIE go za zmarłych w postaci zdjęcia z nich wyroku Adamowego i wyprowadzenie ich z grobu w celu dania im szansy powrotu do ludzkiej doskonałości.
Powrót do doskonałości nie jest jednak gwarantowany wszystkim, a jedynie posłusznym, ponieważ okup Jezusa zbawia tylko spod wyroku Adamowego, co nastąpi w chwili zdjęcia z nich wyroku Adamowego i wyprowadzenia ich z grobu: na życie wieczne trzeba zasłużyć posłuszeństwem Jezusowi w trakcie zaprowadzania na ziemi NP (Żyd.5:9):
A osiągnąwszy pełnię doskonałości, stał się dla wszystkich, którzy mu są POSŁUSZNI, sprawcą zbawienia wiecznego.
Kropienie krwią KOZŁA na ubłagalnię NIE jest przedstawieniem Boskiej sprawiedliwości własnej wartości krwi kozła, lecz zwrotem przypisanej mu wcześniej krwi CIELCA, którego krew jako jedyna ma wartość przed Bogiem!
Cała zasługa KOZŁA to … przypisana mu wcześniej zasługa CIELCA!
9:7: Potem rzekł Mojżesz do Aarona: Zbliż się do ołtarza i złóż swoją ofiarę za grzech … i dokonaj pojednania za SIEBIE i za LUD.
Jeśli chodzi o wartość ofiary, KREW CIELCA dokonywała pojednania i za Aarona, i za lud,
Który nie musi codziennie, jak inni arcykapłani, składać ofiar najpierw za własne grzechy [MS], następnie za grzechy ludu; uczynił to bowiem RAZ NA ZAWSZE, gdy ofiarował samego siebie (Żyd 7:27).
On ci jest ubłaganiem za grzechy nasze, a nie tylko za nasze, lecz i za grzechy całego świata (1 Jana 2:2).
9:15: Następnie złożył ofiarę ludu. Wziął kozła na ofiarę za grzech ludu, zabił go i złożył go na ofiarę za grzech, jak poprzednio.
Złożenie drugiej ofiary za lud w postaci KOZŁA pokazuje tylko czas złożenia ofiary za lud: nie razem z krwią cielca w czasie WE, lecz później – po WE.
Por. Żyd 13:11-13: Albowiem ciała tych zwierząt [cielca i kozła], których krew arcykapłan wnosi do świątyni za grzech, spala się poza obozem. Dlatego i Jezus [cielec], aby uświęcić LUD [a więc wszystkich, nie tylko dom wiary WE] własną krwią, cierpiał poza bramą. Wyjdźmy [my, MS] więc do niego poza obóz, znosząc pohańbienie jego.
9:8-9: Aaron zbliżył się więc do ołtarza i zabił CIELCA na ofiarę za grzech [złożył w ofierze Swe człowieczeństwo ] za SIEBIE [„za siebie” w członkach Swego Ciała, nie za siebie osobiście]. Synowie Aarona PODALI mu krew …
Po śmierci cielca / człowieczeństwa Jezusa dostępna stała się Jego krew = Jego sprawiedliwość, którą Jego synowie (MS) podali mu w celu pomazania nią rogów ołtarza.
Jak podali?
Przez poświęcenie swego człowieczeństwa na ofiarę.
Skąd wzięli tę krew / zasługę Jezusa?
Została im ona tymczasowo przypisana po okazaniu przez nich pokuty i wiary w Jezusa (4 Moj.8:11-12), a teraz – w poświęceniu – podawali tę sprawiedliwość, bez której ich ofiara nie mogłaby być przyjęta.
Aaron przedstawi Lewitów przed PANEM jako ofiarę od synów Izraela, aby pełnili służbę dla PANA. Lewici położą swoje ręce na głowy CIELCÓW. Złożysz jednego na OFIARĘ ZA GRZECH …
Położenie rąk na głowach cielców = wiara, że Jezus umiera zamiast mnie.
… który stał się dla nas mądrością od Boga i sprawiedliwością, i poświęceniem, i odkupieniem (1 Kor.1:30).
9:9: … a on zanurzył swój palec we krwi i pomazał nią rogi ołtarza
Ołtarz = człowieczeństwo MS
Rogi ołtarza = jego moc/skuteczność
Pomazanie ołtarza = rzeczywiste przypisanie zasługi Jezusa, które zdejmowało z nich wyrok Adamowy i ożywiało ich tymczasowe usprawiedliwienie, dając im prawo do życia wiecznego, stąd nazwa „usprawiedliwienie ożywione”.
Żyd.10:12,14: Gdy złożył jedną ofiarę za grzechy, na zawsze zasiadł po prawicy Boga. Jedną bowiem ofiarą uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęcani.
9:9: … a pozostałą krew wylał u podstawy ołtarza.
Dlaczego?
Z powodu grzechu Adama, przeklęta została też ziemia jako planeta, …
1 Moj.3:17:
Ponieważ usłuchałeś głosu żony swojej i jadłeś z drzewa, z którego ci zabroniłem, mówiąc: Nie wolno ci jeść z niego, przeklęta niech będzie ziemia z powodu ciebie! W mozole żywić się będziesz z niej po wszystkie dni życia swego!
… która dzięki ofierze Jezusa cała stanie się doskonała!
To przypisywanie zasługi Jezusa MS jest też pokazane w 3 Moj.16, która bardziej skupia się na zaspokojeniu Boskiej sprawiedliwości: kropieniu krwią na UBŁAGALNI, symbolu sprawiedliwości naszego Boga. W.18 informuje jednak także o przypisaniu MS sprawiedliwości Jezusa:
Potem wyjdzie do ołtarza, który jest przed Panem, i dokona pojednania nad nim. Weźmie nieco z krwi CIELCA i nieco z krwi KOZŁA i pomaże nią rogi ołtarza wokoło.
Krew CIELCA na ubłagalni = przypisanie u Boskiej sprawiedliwości zasługi OKUPU Jezusa za MS;
krew CIELCA na ołtarzu miedzianym = przypisanie człowieczeństwu MS zasługi SPRAWIEDLIWOŚCI Jezusa;
krew KOZŁA na ubłagalni = zwrot OKUPU Jezusa przypisanego MS, w celu zastosowania go za świat;
krew KOZŁA na ołtarzu miedzianym = doprowadzanie MS do doskonałości charakteru przez ofiarnicze cierpienia (krew kozła godna pokropienia na ołtarz).