Wykład wygłoszony przez brata Marka Bejgera na spotkaniu zboru w Bydgoszczy, 15 czerwca 2025 r.

Zdetronizowanie władzy doczesnej – upadek króla Sedekiasza

Ezechiel 21:25–27 (UBG):

„A ty nieczysty bezbożniku, książę Izraela, którego dzień nadszedł, gdy nieprawość osiągnęła swój kres! Tak mówi Pan Bóg: Zdejmij zawój, znieś koronę; to się już nie ostoi. Co niskie, będzie wywyższone, a co wysokie, będzie poniżone. Zniszczenie, zniszczenie, zniszczenie uczynię z niego! I już nie będzie, aż przyjdzie ten, który ma do niego prawo, jemu je dam.”

To proroctwo dotyczy króla Sedekiasza, który sprzeciwił się Babilonowi i za to został pozbawiony wzroku. Od tego czasu Izrael nie ma własnego króla – aż do przyjścia Tego, który ma do tego prawo, czyli Mesjasza.

Grzech Jerozolimy – większy niż Sodomy i Samarii

Ezechiel 16:49–52 (UBG):

„Oto to była wina twojej siostry Sodomy: pycha, obfitość chleba i beztroski spokój u niej i u jej córek; ale ubogiego i potrzebującego nie wspierała. (…) A ty, Jerozolimo, nawet ich usprawiedliwiłaś swoimi grzechami.”

Mimo że Sodoma i Samaria były grzeszne, to Izrael (Jerozolima) wypada gorzej, ponieważ miał większe światło i przywileje. Jak Waszyngton symbolizuje USA, tak prorok używa Jerozolimy jako symbolu całego Izraela.

Koniec rządu teokratycznego – wybór królów przez Izrael

1 Samuela 8:5–7 (UBG):

„(…) ustanów nad nami króla, aby nas sądził, jak to jest u wszystkich narodów. (…) I PAN powiedział do Samuela: (…) mnie odrzucili, żebym nie królował nad nimi.”

Izrael odrzucił Boże panowanie i wybrał ludzkich królów, co stało się początkiem wielkich problemów narodu.

Geneza królowania – Nimrod i Babilon

1 Mojżeszowa 10:9–10 (UBG):

„Był on dzielnym myśliwym przed PANEM. Dlatego mówi się: Jak Nimrod, dzielny myśliwy przed PANEM. Początkiem jego królestwa był Babilon (…).”

Nimrod to pierwszy władca wspomniany w Biblii – jego rządy rozpoczęły babiloński model władzy. Od tego czasu królestwa ludzkie stawały się narzędziem opresji.

Obietnica mesjańska – „Szylo” z pokolenia Judy

1 Mojżeszowa 49:10 (UBG):

„Nie zostanie odjęte berło od Judy ani buława od jego nóg, aż przyjdzie Szylo, i jemu będą posłuszne narody.”

To zapowiedź Mesjasza – Jezusa, który miał wywodzić się z pokolenia Judy i panować nie tylko nad Izraelem, ale nad wszystkimi narodami.

Mateusza 2:4–6 (UBG) potwierdza, że Mesjasz narodził się w Betlejem, zgodnie z proroctwem.

Pierwsza paruzja (adwent) Jezusa – niewidoczna obecność

Jana 1:26 (UBG):

„Jan im odpowiedział: Ja chrzczę wodą, ale pośród was stoi ten, którego wy nie znacie.”

Już pierwsza obecność Jezusa była ukryta – nie został rozpoznany. Jan wiedział, że Jezus był już wśród ludzi, lecz niezauważony w sensie duchowym – nierozpoznany jako Mesjasz.

Jana 1:29 (UBG):

„Nazajutrz Jan zobaczył Jezusa idącego do niego i powiedział: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.”

Choć Jezus był obecny, ludzie nie wiedzieli, kim On jest. 

Druga paruzja Jezusa – trwająca obecność w Królestwie

W nauczaniu Biblii, druga obecność Jezusa rozpoczęła się niewidzialnie, w roku 1874. Trwa obecnie proces związywania Szatana i przygotowywania świata na Królestwo pokoju i sprawiedliwości, którego Królem będzie Jezus Chrystus.

Mateusza 12:29 (UBG):

„Albo jak może ktoś wejść do domu mocarza i zagrabić jego dobra, jeśli najpierw nie zwiąże tego mocarza? A wtedy ograbi jego dom.”

Dlaczego Jezus działa powoli? Cierpliwość dla zbawienia wielu

Choć Jezus ma władzę, nie działa w pośpiechu, bo:

„Pan nie zwleka z wypełnieniem obietnicy, jak niektórzy sądzą, że zwleka, lecz okazuje cierpliwość względem was, bo nie chce, aby ktokolwiek zginął, ale chce, aby wszyscy przyszli do pokuty.”
(2 Piotra 3:9, UBG)

Tempo Jego działania jest dostosowane do najsłabszych, aby jak najwięcej mogło osiągnąć życie wieczne.

Obietnica – kluczowe jest to, od kogo pochodzi

Mamy w Biblii obietnicę Królestwa. Czy to dużo czy mało? To zależy, kto obiecał.

Te słowa przypominają, że obietnica Boża ma ogromne znaczenie. 

Julian Tuwim pisał w wierszu „Nauka”:

Trudna lekcja. Nie mogłem od razu.
Lecz nauczę się… po pewnym czasie…
Proszę! Zostaw mnie na drugie życie,
Jak na drugi rok w tej samej klasie.

Być może nie rozumiał tego dokładnie, a na tym właśnie polega idea restytucji, gdy w warunkach dobra i mądrego panowania Jezusa ludzkość otrzyma szansę przyjścia do dobrej relacji z Bogiem i zdobycia życia wiecznego na ziemi.

Obecne wydarzenia na świecie mają duchowy wymiar i są częścią trwającej już paruzji Jezusa Chrystusa – Szylo, który przygotowuje ludzkość do Królestwa Bożego. Od czasów Sedekiasza tron Izraela jest pusty i czeka na jedynego prawowitego Króla. Jego przyjście (paruzja) nie jest spektakularne, lecz niewidzialne dla świata, zauważalne jednak duchowo przez Jego naśladowców. Z czasem stanie się ono jasne dla wszystkich ludzi.

Wielu ludzi zdaje sobie sprawę, że Szatan jest obecny wokół nas, choć nie jest widzialny. Czy tak samo Jezus może być pośród nas, ale niewidoczny? Trzeba wierzyć, by to zrozumieć. Jednak nic nie dzieje się przypadkiem. Czy wiedza się pomnaża? Czy wielu ludzi krąży tam i z powrotem? Czy jest to czas coraz większego zepsucia i nieprawości? To tylko niektóre ze znaków czasu, o których pisał prorok Daniel.

W Ewangelii wg św. Jana 14:19 Jezus powiedział: „Jeszcze tylko chwila a świat już mnie więcej nie zobaczy”. A jednak zapowiadał też swój powrót i to taki, który ostatecznie zobaczy każdy. Nie jest to wcale niespójne, gdy rozróżnimy widzenie okiem naturalnym i okiem wiary – okiem zrozumienia. (W tym ostatnim: jak w przypadku pola magnetycznego, które obserwujemy przez oznaki jego działania)

Podobnie, jak można zobaczyć dowody na istnienie czegoś, czego nie można zobaczyć gołym okiem, tak samo solidny uczeń dostrzeże w Piśmie Świętym pewne wskazówki i będzie mógł zobaczyć w otaczającej rzeczywistości znaki obecności Jezusa.

Słowniki i niektóre przekłady Biblii, jak angielski „Emphatic Diaglott”, wskazują, że słowo 'przyjście’ w Nowym Testamencie powinno być tłumaczone z języka greckiego jako 'obecność’.

Robi to wielką różnicę, czy ktoś ma przyjść do Twojego domu, czy już jest obecny po swoim przybyciu. Chrześcijanie głównego nurtu wierzą przeważnie, że Jezus przyjdzie albo wcale nie zastanawiają się nad tą sprawą. Ja wierzę, że On już TU jest – jest obecny po raz drugi na Ziemi.

W tej drugiej obecności plan Jezusa (jako Króla przejmującego władzę) to, w początkowej fazie, obalić Szatana i jego zastępy. Z tego powodu bardziej odpowiednie jest Jego przyjście jako istoty duchowej, w podobnej naturze i postaci do tej, w której włada Ziemią jego przeciwnik i władca-uzurpator, dawny cherubin i wysokiej rangi anioł. Jezus jest jeszcze kimś potężniejszym, jest w Boskiej naturze. Jako człowiek Chrystus nie mógłby tego zrobić, a zresztą człowiekiem stał się na krótki czas, po to, by oddać swoje ludzkie życie na śmierć, aby odkupić człowieka spod przekleństwa.

Można podać wiele biblijnych argumentów, że takiej niewidzialnej obecności Pana możemy się spodziewać i że Jezus Chrystus jest już z nami jako obecny Pan i Król. Jest to bardzo pocieszające i zachęcające jednocześnie.

Istnieją jednak etapy powrotu Jezusa, rozróżnione w biblijnej grece przez słowa:

1. paruzja – παρουσία (parousía) – obecność

2. epifania – ἐπιφάνεια (epipháneia) – objawienie, ukazanie się

lub apokalipsa – ἀποκάλυψις (apokálypsis) – odsłonięcie, zdjęcie zasłony

(to ten sam etap widziany z dwóch punktów widzenia)

3. bazylea – βασιλεία (basileía) – docelowe królowanie już po obaleniu zastałego w czasie paruzji porządku, który ma zostać doszczętnie zniszczony w epifanii lub apokalipsie – w czasie wielkiego ucisku i ostatecznej tzw. bitwie armagedonu

(Te słowa – paruzja, epifania i bazylea – występują w Biblii w swoich szerokich i wąskich znaczeniach)

Pierwsza obecność Mesjasza na ziemi (2000 lat temu) nie była czymś ogólnie znanym. Mało osób o niej wiedziało, a jeszcze mniej uwierzyło prawdziwie w Tego, który przyszedł nas zbawić. Powrót Jezusa miał być podobny; może właśnie w tym, że z początku niejasny i nieuznawany? Powrót Izraela do dawnej ziemi to wielki znak tej obecności Jezusa (proroctwa wiele o tym mówią). Nie jest to na razie Izrael zdrowy i gotowy na przyjęcie swojego Króla, ale według proroctw na obecnym etapie obecności Jezusa Izrael miał być właśnie taki, jaki jest, nieskruszony i oddalony od Boga. Taki miał być zresztą cały świat [„Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?” – Łukasza 18:8].

Wiktor

Więcej w wykładzie „Dzień powrotu Jezusa”:

—

Wykład wygłoszony przez brata Adama Urbana w roku 2020 (jest też wersja audio): 

Obietnica „przemiany” i połączenia się z Jezusem po Jego powrocie skierowana była tylko do Jego uczniów, nie ogółu ludzi, nie do świata. Jeśli chodzi o świat, Jezus powiedział dwie pozornie sprzeczne rzeczy:

• 

  fot. Albin Marciniak

  że gdy odejdzie, świat już Go więcej NIE ZOBACZY (Jana 14:19 – gdy Jezus ukazywał się (11 razy) po zmartwychwstaniu, ukazywał się tylko swoim uczniom, nigdy światu; Jego ukazywanie się w różnych ciałach dowodzi, że po zmartwychwstaniu nie był już człowiekiem, lecz istotą duchową, która mogła tworzyć dowolne ciała fizyczne i ukazywać się w nich wybranym osobom);

• że wszystkie pokolenia ziemi ZOBACZĄ Go na obłokach nieba, przy czym miał temu towarzyszyć jakiś znak, a ludzie mieli w tym czasie biadać, czyli znajdować się w stanie udręki, wielkiego strachu (Mat.24:30).

Z przykrością trzeba zauważyć, że z ogółu chrześcijan na świecie bardzo nieliczni czekają na powrót Jezusa i Go wyglądają. Większość albo nie czeka wcale, albo odkłada ten powrót na odległą przyszłość, tak odległą, że aż nierealną; prawie nikt nie żyje tym powrotem, nie pociesza się nim, i to pomimo codziennego powtarzania słów modlitwy „Przyjdź Królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi”. A jak mogą się one spełnić bez powrotu Jezusa i założenia przez Niego Królestwa na ziemi, by tu na ziemi w końcu pełniona była wola Boga, tak jak pełniona jest w niebie? Czy ktoś wierzy, że zrobi to taki czy inny tzw. kościół chrześcijański?

Powrót Jezusa jest niezbędny do zaprowadzenia na ziemi Królestwa Bożego i pełnienia na niej woli Boga!
Nie dokona tego żaden kościół chrześcijański, gdyż każdy z nich dba tylko o samego siebie i swoich urzędników, o pieniądze, pozycję i wpływy, zamiast Ewangelii głosząc własne nauki, których głównym celem jest zniewalanie i podporządkowywanie sobie wyznawców jako źródło dochodów i poddanych do panowania, a nie przyprowadzanie ich przez Jezusa do Boga!

Wracamy do sposobu powrotu Jezusa na ziemię: skoro z jednej strony świat miał już nigdy więcej Go nie zobaczyć, a z drugiej miał zobaczyć Go na obłokach, to albo Jezus nie wiedział, co mówi, albo mówił z dwóch różnych punktów widzenia. Jakie mogą one być? Biorąc pod uwagę, że:

• po powrocie Jego uczniowie mieli być „przemienieni” w istoty duchowe, by Go ujrzeć i się z Nim połączyć;
• dzieło, jakiego ma On wtedy dokonać (obalenie obecnego porządku na ziemi i zaprowadzenie na niej Królestwa Bożego) wymaga działań potężnej istoty duchowej, nie człowieka z ograniczeniami ludzkiej natury;
• Jego powrót miał być odkryty nie na podstawie zobaczenia Go przez kogokolwiek, choćby przez Jego uczniów, lecz na podstawie pewnych znaków, widocznych okiem fizycznym i wskazujących na Jego obecność jako taką niewidoczną dla fizycznego oka…

…dochodzimy do wniosku, że te dwa różne punkty widzenia są następujące: nikt z ludzi, w tym Jego uczniowie żyjący w czasie Jego powrotu, nie mieli Go zobaczyć wzrokiem fizycznym, lecz poznać, że On powrócił po dostrzeżeniu pewnych znaków Jego obecności i właśnie tego spodziewali się uczniowie Jezusa; por:

• pytanie uczniów z Mat.24:3 („jaki znak twojej obecności”) dowodzące, że wiedzieli oni, iż powrót Jezusa będzie niewidzialny; w odpowiedzi Jezus podaje wiele wydarzeń historycznych, jakie miały poprzedzać Jego powrót i mu towarzyszyć;
• argumentację Pawła w 2 Tes.2:1-3, gdzie obalając propagowany wówczas błąd, że Jezus już powrócił, Paweł nie odwołuje się do wzroku fizycznego („Czy ktoś z Was Go widział”?), lecz wskazuje na wydarzenia jako znaki potwierdzające lub nie fakt Jego powrotu;
• argumentację Piotra z 2 Piotra 3:3-4, z której wynika, że w czasach ostatecznych, w czasach ogłaszania drugiej obecności / paruzji Jezusa, niektórzy będą szydzić z tego faktu; dlaczego? ponieważ nie widząc Go wzrokiem fizycznym, nie będą wierzyć, że powrócił, zwłaszcza że początkowo świat nie będzie widział żadnych tego oznak, już widocznych dla ludu Bożego, gdyż bezpośrednio po powrocie Jezus najpierw zajmuje się swoim ludem, który w niewiedzy przed światem w czasie żniwa gromadzi do prawd religijnych, jakie po powrocie podaje po cało-wiekowym okresie siania; Jego druga obecność miała pozostawać niewidoczna dla świata nawet wtedy, gdy już stała się widoczna dla czuwającego ludu Bożego.

Nie każdy miał bowiem równie szybko dostrzec drugą obecność Jezusa i nie każdy miał to uczynić na podstawie tych samych znaków!
Najpierw miał ją zauważyć Jego lud, czuwający i wyglądający Jego powrotu, a dopiero potem reszta ludzkości / świata, długo zajęta własnymi sprawami i niezważająca na nauki Biblii, a obudzona dopiero tym, co jest w stanie zauważyć i zrozumieć – hukiem walącego się świata, porządku rzeczy opartym na niesprawiedliwości, kłamstwie i oszustwie, z jednoczesnym obłudnym powoływaniem się na Boga i wartości chrześcijańskie.

Pokazuje to obraz użyty przez Jezusa w Mat.24:27-28 (greckie astrape = silne światło, blask [por. Łuk.11:36, gdzie astrape = blask]; biorąc pod uwagę, że astrape z Mat.24 przesuwa się od wschodu na zachód, „błyskawica” nie wydaje się dobrym tłumaczeniem, gdyż błyskawice z reguły poruszają się między niebem a ziemią (wertykalnie), a nie horyzontalnie po niebie, i to ze wschodu na zachód. Bardziej pasuje tu astrape jako słońce, które jest silnym światłem i rzeczywiście przemierza niebo ze wschodu na zachód.

Jako źródło światła, słońce dobrze ilustruje prawdę, w tym prawdę o Jezusie (Ps. 119:105; Jana 8:12).

Po powrocie Jezusa, w znacznie większej ilości niż wcześniej miała pojawić się prawda na tematy religijne i świeckie (co zrozumiałe), jednocześnie stając się znakiem Jego powrotu. Tak jak nie wszyscy w tym samym czasie widzą jednak światło wschodzącego słońca (zależnie, kto jak mocno śpi i o której wstaje), tak nie wszyscy w tym samym czasie widzą światło wskazujące na obecność Jezusa, bo większość mocno i długo śpi, a są i tacy, którzy wstają dopiero koło południa.

Jako pierwszy prawdy drugiego adwentu, te na tematy religijne, dostrzega lud Boży, który zlatuje się do nich niczym orły do padliny (padlina, pokarm to także symbol prawdy z punktu widzenia wzmacniania ludu Bożego, tak jak słońce jest jej symbolem z punktu widzenia oświecania umysłu).

Głównym znakiem drugiej obecności Jezusa miała zatem być prawda – religijna dla ludu Bożego i świecka dla świata; ta druga przede wszystkim po to, by pokazać ludziom, jak bardzo zawsze były i wciąż są naruszane wobec nich zasady prawdy i sprawiedliwości. To tylko i wyłącznie temu ludzkość zawdzięcza m.i. wyzwolenie się w XX wieku spod zniewalającego panowania królów, kleru i arystokracji panujących, jak twierdzono, z Bożej łaski nad całą resztą ludzkości.

Jezus podaje prawdy świeckie w celu obalenia królestw tego świata. Dlaczego chce je obalić, i to wszystkie, co do jednego? Ponieważ ich „bogiem jest szatan”, nie Bóg Jehowa i nie Jezus (por. słowa Pawła z 2 Kor. 4:4 – „bóg świata tego”). To dlatego wszystkie one – w swych symbolicznych niebiosach (systemach religijnych) i symbolicznej ziemi (porządku społecznym) – mają w sobie tyle zła.

Prawda (świecka i religijna) jest głównym czynnikiem, który prowadzi i niebawem doprowadzi do końca wstrząsanie obecną ziemią i niebem, tak by w trakcie tego wstrząsania zniszczyć wszystko to, co chwiejne, bo nie oparte na prawdzie i sprawiedliwości, tak by pozostało tylko to, co niechwiejne: „Którego głos wstrząsnął wówczas ziemią, a teraz obiecuje, mówiąc: Jeszcze raz wstrząsnę nie tylko ziemią, ale i niebem. A słowa „jeszcze raz” ukazują usunięcie tego, co się chwieje, jako tego, co stworzone, aby pozostało to, co się nie chwieje” (Żyd.12:26-27, UBG).

Znaki widoczne tuż przed Jego powrotem są podane w Mat.24:29: słońce się zaćmi, a księżyc nie zajaśnieje swym blaskiem = dla większości chrześcijan NT i ST przestaną być źródłem światła, głównie z powodu panoszącego się wyższego krytycyzmu wśród nauczycieli religijnych, którzy dowolnie i wybiórczo podchodzą do zapisów Biblii, podważając w niej wszystko to, co im wydaje się nierealne i często z obrzydzeniem patrząc na zapisy ST odnośnie wojen, ofiar i niektórych jego historii.

Gwiazdy na religijnym niebie to nauczyciele religijni, którzy zamiast pokazywać ludziom drogę w czasie nocy grzechu obniżają loty i spadają do spraw społecznych, politycznych, filozofii, moralizatorstwa, natomiast moce niebieskie to ogół kościołów przeżywających jeden wstrząs po drugim, w drodze do całkowitego upadku ich wszystkich (=spalenie obecnych niebios [i ziemi] z 2 Piotra 3:7,12-13 + zwijanie niebios z Obj. 6:12-14).

Znakiem, po którym świat miał poznać drugą obecność Jezusa, miały być obłoki, w których ma On być dostrzeżony przez świat, które równie dobrze i trafniej można przetłumaczyć jako chmury, lepiej oddające ich znaczenie przy objawianiu się Jezusa światu, bo chodzi o chmury ucisku, kłopotów i problemów, których rozwiązanie przekracza zdolności człowieka i które ostatecznie doprowadzą do upadku wszystkiego, co stworzył grzeszny człowiek. Oto wersety NT na ten temat:

Mat.24:30; 26:64; Mar.13:26; 14:62; Łuk.21:25-28; Obj.1:7

(Obj.14:14-16, pokazujące Jezusa przychodzącego na białym obłoku, nawiązuje do Dz.1:9-11 i sposobu Jego odejścia – cicho i w niewiedzy przed światem, żegnanego tylko przez najbliższych uczniów, co wg słów aniołów było też ilustracją Jego powrotu – „tak przyjdzie, jak go widzieliście idącego do nieba” = cicho i w niewiedzy przed światem, w tym przed nominalnym chrześcijaństwem).

Zbierzmy razem informacje z tych wersetów: wszelkie oko, wszyscy ludzie, łącznie z tymi, którzy Go przebili, mają zobaczyć Jezusa na / w chmurach nieba, przychodzącego z wielką mocą i chwałą, siedzącego na prawicy mocy Bożej i oświecającego świat coraz bardziej rosnącym światłem prawdy (religijnej i świeckiej), która miała być znakiem Jego obecności, przy czym narody miały wtedy być bezradne, miały biadać, lamentować, „omdlewać z trwogi w oczekiwaniu tych rzeczy, które przyjdą na świat”, podobne do wzburzonego morza i jego niespokojnych fal.

Na jakie zobaczenie Jezusa przez świat wskazują te i wcześniejsze wersety (że świat już Go więcej nie zobaczy, pytanie uczniów o znak Jego drugiej obecności, argumentacja Pawła i Piotra z 2 Tes.2:1-3 i 2 Piotra 3:3-4)?

Jako człowieka widzialnego dla fizycznego wzroku czy widzialnego dla oczu zrozumienia?
Musi chodzić o oczy zrozumienia, zobaczenie umysłem, zrozumienie, że Jezus jest obecny na podstawie widocznego obalania przez Niego obecnego religijnego i społecznego porządku wśród ludzkości, opartego na kłamstwie, oszustwie, niesprawiedliwości i wyzysku, bo:

• czy ludzie fizycznie zobaczą, jak Jezus siedzi po prawicy mocy Bożej? (fizycznie nie, ale umysłem tak);
• czy fizycznie zobaczą Jego chwałę? (fizycznie nie, ale umysłem tak);
• a jak zobaczą Jego moc? (tylko po efektach jej działania); plus
• słowa Jezusa o „ujrzeniu, zobaczeniu” Go przez Żydów z Mat. 23:39 (wypowiedziane w środę, a Żydzi widzieli Go fizycznie jeszcze przez dwa kolejne dni; mówiąc o niewidzeniu Go odtąd aż do wypowiedzenia słów „Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pańskim”, Jezus musiał zatem mieć na myśli widzenie umysłem, zrozumienie kiedyś przez Żydów, kim jest On dla nich i dla reszty świata = „ujrzą go ci, którzy go przebili” z Obj.1:7).

Ludzie widzą chmury zbierające się nad światem i odczuwają lęk, ale to za mało.

Wg Biblii świat musi jeszcze zobaczyć w nich Jezusa – musi zrozumieć, że widoczne dla ich fizycznego oka chmury to znak obecności niewidocznego dla ich fizycznego oka Jezusa, obalającego obecny porządek rzeczy.

Im dłużej świat tego nie uczyni, tym chmury te będą coraz gęstsze i groźniejsze, aż w końcu okażą się wystarczająco ciężkie, by dać ludziom do myślenia i zmusić ich do poszukiwania wyjaśnienia tej sytuacji. Zobaczenie Jezusa w chmurach to bowiem zrozumienie, że obecne kłopoty świata to po prostu jego stopniowy rozpad, demontaż, dokonywany za pomocą prawdy religijnej i świeckiej przez obecnego po raz drugi potężnego Jezusa w chwale Boskiej natury, w celu ustanowienia na ziemi Królestwa Bożego z jego zasadami prawdy, sprawiedliwości i ofertą wiecznego życia

(por. obraz z Dan. 2:31-35 + 44 z wyjaśnienia snu przez Daniela)!

Z Dan.12:1 wynika, że ludzkość będzie potrzebowała sporo czasu, by to zrozumieć,

i dlatego ucisk ten musi osiągnąć niespotykane wcześniej rozmiary, co nie dziwi, jeśli weźmiemy pod uwagę stosunek ogółu ludzi do nauk Biblii: większość, w tym większość chrześcijan, nie jest nimi zainteresowana, woląc takie lub inne ludzkie teorie, zawsze błędne.

Pod ciężarem chmur utrapień zostaną oni jednak zmuszeni do uznania tych nauk, gdyż w pewnym momencie nie pozostanie już nic innego: wszystkie ludzkie teorie i pomysły okażą się śmiertelnym złudzeniem, nie potrafiąc niczego wyjaśnić ani dać jakiejkolwiek nadziei.

A Bóg daje nadzieję, nawet gdy karze! Bóg nie uderza, by zabić, lecz by uleczyć i podnieść do doskonałości i wiecznego życia, które już w Edenie zaplanował dla człowieka, lecz w wyniku jego nieposłuszeństwa postanowił pozwolić mu doświadczyć na własnej skórze skutków grzechu – pójścia własną drogą, którą człowiek kroczy do dzisiaj, na co Bóg dotąd dozwalał, bo w międzyczasie realizował inne elementy swojego planu – wybierał „lud dla imienia swego”, by po zakończeniu tego wyboru wszystkim potomkom Adama i Ewy pominiętym w tym wyborze dać szansę skorzystania ze śmierci Jezusa, gdyż Jezus umarł dosłownie za każdego (Oz.6:1-2; Sof.3:8-9; Dz.15:14-17; Obj.21:1-5).

Na koniec krótka wizja Eliasza, pokazująca 3 główne etapy niszczenia „teraźniejszego złego świata”, ale też zapowiedź następującego po nich cichego głosu Królestwa Bożego (1 Król.19:11-12).

By się w nim znaleźć i usłyszeć ten chichy głos, warto przejść przez każdy ucisk i przeżyć każdą chmurę.

Brat Łotysz szeroko omawia działalność Pana Jezusa jako Żniwiarza i Króla, a także jako wybranego Anioła PANA, który miał związać i wrzucić do przepaści szatana.

Nagrania pochodzą z roku 2004.

Zapoznaj się z całą serią:
– Chronologia biblijna, część 1
– Chronologia biblijna, część 2
– Chronologia biblijna, część 3
– Chronologia biblijna, część 5

Wersja tekstowa:

Drodzy w Panu naszym Jezusie Chrystusie, Bracia i Siostry!

Z łaski Pana będziemy mieli 12 i ostatni, najważniejszy dowód pobijający kombinacją chronologię, a udowadniający czasy i chwile, w których żyjemy. Tym dowodem jest wtóra obecność Pana, tysiącletni dzień Pański. Dzień siódmy, sobota Pańska. Tak jak sam Pan powiedział w Ewangelii Mateusza 12:8 – Mat 12:8 bg „(8) Albowiem Syn człowieczy [tytuł Pana Jezusa] Panem jest i sabatu.”

Sabat Pański, siódmy dzień. Ten dzień specjalnie jest w Piśmie św. podkreślony w planie Boga, bo w Dziejach 17:31 apostoł Paweł o tym dniu mówi tak: ct 17:31 bg „(31) Przeto iż postanowił dzień [Bóg Jehowa, Ojciec niebiański], w który będzie sądził wszystek świat w sprawiedliwości przez męża, którego na to naznaczył, upewniając o tym wszystkich, wzbudziwszy go od umarłych.”

Bóg w swym planie ma szczególny jeden dzień przeznaczony dla Jezusa Pana, który ma osądzić całą ludzkość, wszystkie klasy. Wiadomo, że ten dzień jest z kolei siódmym. Pan powiedział, że jest Panem sabatu, a sobota jest siódmym dniem. Wiadomo, że nie literalna sobota, 24-godzinna doba, ale Apostoł Piotr 2 List 3:8 wyjaśnia, że naszych tysiąc lat u Boga jest jak jeden dzień (2P 3:8 bg „(8) Ale ta jedna rzecz niech wam nie będzie tajna, najmilsi! iż jeden dzień u Pana jest jako tysiąc lat, a tysiąc lat, jako jeden dzień.” ), a więc tym dniem, który Bóg ustanowił w swym planie jest tysiącletnim dniem, natomiast z kolei siódmym dniem, sobota Pańska, i apostoł Piotr o tym dniu mówi tak: „(8) Ale ta jedna rzecz niech wam nie będzie tajna, najmilsi! iż jeden dzień u Pana [u Boga] jest jako tysiąc lat, a tysiąc lat, jako jeden dzień.”

Bóg gdy dał przepis Izraelowi – Zakon, to 2 Mojż. 20:8-10 mówi tak: Exo 20:8-10 bg „(8) Pamiętaj na dzień odpocznienia, abyś go święcił. (9) Sześć dni robić będziesz, i wykonasz wszystkę robotę twoję. (10) Ale dnia siódmego odpocznienie jest Pana Boga twego; nie będziesz czynił żadnej roboty weń, ty i syn twój, i córka twoja, sługa twój, i służebnica twoja, bydlę twoje, i gość twój, który jest w bramach twoich;”

To był przepis Boga w Zakonie o siódmym dniu – Sabacie. Natomiast, ten siódmy dzień był poprzedzony sześcioma dniami pracy. I Bóg powiedział, że sześc dni macie pracował, tak jak wiersz 9, czytamy: „Sześć dni robić będziesz, i wykonasz wszystkę robotę twoję. „ I potwierdza jeszcze wiersz 11: Exo 20:11 bg „(11) Bo przez sześć dni stworzył Pan niebo i ziemię, morze, i cokolwiek w nich jest, i odpoczął dnia siódmego; przetoż błogosławił Pan dzień odpocznienia, i poświęcił go.”

Więc jeżeli siódmy dzień sabatowy – dzień Chrystusowy – dzień trwa 1000 lat naszych, to sześć dni pracy, wiadomo logika wskazuje,że też każdy dzień ma tę samą długość czyli 1000 lat, więc sześć dni pracy = 6000 lat przekleństwa grzechu i zła. Rozpoczęły się one, tych 6 dni pracy, od grzechu Adama – jesień 4127 r p.n.e. i te sześć dni pracy kończą się w jesieni 1874 r. Gdy nastąpił 1 dzień siódmego tysiąca lat, kalendarz jaki Bóg stosuje to jest kalendarz jaki Bóg dał Żydom. On się rozpoczyna świecki rok żydowski w jesieni, miesiąca Tiszri, 1 Tiszri w roku 1874 to był 12 wrzesień. Dlatego mamy dokładny dzień wtórej obecności Pana – 12 września 1874 r. I cóż czyni Bóg? Posyła swego Syna z nieba na ziemię, bo przyszedł dzień Chrystusa Pana, dzień tysiącletni. Wiadoma rzecz, że właśnie tak się stało, że Bóg go posyła z nieba na ziemię, jak czytamy w Dziejach Apostolskich 3:20-21 – Act 3:20-21 bg „(20) Gdyby przyszły czasy ochłody [tu zapowiadał ap. Piotr, „gdyby przyszły”, bo w tym czasie, co mówił zapowiada przyszłość tego wydarzenia… ale my czytamy: gdy już przyszły czasy ochłody…] od obliczności Pańskiej [czyli Boga Jehowy], a posłałby onego, który wam opowiedziany jest, Jezusa Chrystusa. (21) [W jakim celu go posyła? Wiersz 21, przekład gdański, stary jest niedokładny:] Który zaiste niebiosa ma objąć [odwrotnie: którego niebo musi zatrzymać, czyli niebo zatrzymało Pana gdy on wstąpił po zmartwychwstaniu do nieba to on w niebie był zatrzymany, aż go Bóg posyła z nieba na ziemię, dlatego mówi: którego niebo musiało zatrzymać -Pana- od czasu zmartwychwstania aż przyszedł czas ochłody, to znaczy:] aż do czasu naprawienia wszystkich rzeczy, co był przepowiedział Bóg przez usta wszystkich świętych swoich proroków od wieków.”

Czyli posyła Go z nieba do naprawienia wszystkich rzeczy. Opuszcza niebo, przychodzi na naszą ziemię na okres naprawy wszystkich rzeczy, dokonania restytucji. Wtóra obecność naszego Pana jest w dwóch ważnych urzędach. Bo Pan ma aż 21 urzędów, ale dwa są z nich w tej wtórej obecności Pana jakby najważniejsze. I czytamy o nich w jakich urzędach Pan Jezus specjalnie zstąpił z nieba na ziemię w Obj. 14:14-16 – „(14) I widziałem, a oto obłok biały; a na onym obłoku siedział podobny Synowi człowieczemu [czyli już wiemy, że tytuł Syn Człowieczy dotyczy Jezusa Pana], który miał na głowie swojej koronę złotą [korona złota czyli urząd Króla], a w ręce swojej sierp ostry [czyli urząd Żniwiarza, czyli w dwóch ważnych urzędach jako Król – korona złota i jako Żniwiarz – sierp ostry w ręce]. (15) A drugi Anioł wyszedł z kościoła [drugi anioł przedstawia lud Boży, cały wiek ewangelii, a gdy przyszła wtóra obecność Pana to lud Boży wołał głosem wielkim jako anioł, dlatego na tego, którzy siedział na obłoku:], wołając głosem wielkim na tego, który siedział na obłoku: Zapuść [dosłownie: poślij] sierp twój, a żnij, gdyż tobie przyszła godzina, abyś żął, ponieważ się dostało żniwo ziemi. (16) I zapuścił [dosłownie: rzucił] ten, który siedział na obłoku, sierp swój na ziemię i pożęta jest ziemia.” Dwa główne urzędy: jako Król złota korona i jako Żniwiarz sierp ostry w ręce.

Czyli ten dzień tysiacletni Pański to od jesieni 1874 r. do jesieni 2874 r. I ten okres Tysiąca lat dzieli się na trzy okresy. Te trzy okresy to nazwa ich jest w języku greckim, wiadomo, spolszczona:

1) Paruzja

2) Epifania / Apokalypsis

3) Bazylea

Tysiącletni dzień Pana dzieli się na trzy okresy. Paruzja, Epifania lub Apokalypsis (2 okres) i trzeci okres – Bazylea. Będziemy rozważać pierwszą działalność Pana w urzędzie jako żniwiarza, bo to dotyczy więcej nas jako ludu Bożego, a potem będziemy rozważać drugi jego urząd, bardzo ważny urząd, jako Króla. A więc 1 jako żniwiarz, działalność Pana w stosunku do ludu Bożego. To Paruzja lub obecność Pana. Ścisły okres to był 40 lat. Od jesieni 1874 r. do jesieni 1914 r. Ten okres 40-letni to był sąd Maluczkiego Stadka, bo Pan miał wszystkich osądzić w tym dniu, więc w pierwszym okresie Sąd maluczkiego stadka, czyli próba kościoła. Ten sąd potwierdza nam, że rozpoczął się od klasy Kościoła we wtórej obecności Pańskiej, czytamy o tym w 1 Piotra 4:17-19 – „(17) Albowiem czas jest, aby się sąd począł od domu Bożego; a ponieważ najprzód zaczyna się od nas [tj. od Kościoła], jakiż będzie koniec tych, co są nieposłuszni Ewangielii Bożej? (18) A ponieważ sprawiedliwy ledwie zbawiony będzie, niezbożny i grzeszny gdzież się okaże? (19) Przetoż i ci, którzy cierpią według woli Bożej, niechaj jemu, jako wiernemu Stworzycielowi, poruczają dusze swoje, dobrze czyniąc.”

Więc ten dzień, Paruzja, dla maluczkiego stadka zwany jest też dniem lub czasem Żęcia. Tak jak już czytaliśmy w Obj. 14:14-16, ten dzień też jest zwany: praca w winnicy Pańskiej, o czym mamy napisane w Ew. Mateusza 20:1-16. Praca w winnicy Pańskiej. Tam występuje pięć wezwań do pracy w Winnicy Pańskiej:

– bardzo rano

– godzina 3

– godzina 6

– godzina 9

– godzina 11

Bo to był dzień dwunastogodzinny, bo dzień pracy w tym czasie był 12-godzinny i ci wezwani o godz. 11 pracowali tylko jedną godzinę czyli do godziny 12 wieczór i o wieczorze przyszła zapłata za pracę w winnicy Pańskiej. Czyli ten okres Paruzja zwany jest też dniem pracy w winnicy Pańskiej, pracy zbierania dojrzałych winnych gron. Te dojrzałe winne grona to są członkowie Kościoła Chrystusowego. Ten dzień jest też dniem pięciu przesiewań, próby Kościoła w okresie Paruzji, o czym mówi nam 1 Koryntian 10:1-13. Tam mamy podane pięć przesiewań Żydów w podróży po pustyni, ale (apostoł mówi) to są obrazy dla nas, dla ludu Bożego, na wtórą obecność Pana, czyli dla Kościoła na okres Paruzji – 5 przesiewań. Ten okres też już wiemy jest zilustrowany w podróży proroka Eliasza, gdy drugi raz był obudzony przez anioła to podróżował przez 40 dni i 40 nocy i doszedł do góry Bożej – Horeb – o tym mamy opisane: 1 Królewska 19:7-8. Czyli to wszystko są obrazy na ten okres 40-letni Paruzji. Czyli jest to sąd kościoła w tym czasie, kto ostatecznie zatrzyma swoją koronę, nie odpadnie od maluczkiego stadka w okresie Paruzji, to był okres żęci,m godzina żęcia („zapuść sierp”), a godzina żęcia a żniwo przyszło, by żął. To był dzień pracy w winnicy Pańskiej, dzień 12-godzinnej tej pracy. Był to okres sądu 5 przesiewań i był to okres 40-dniowej podróży Eliasza po drugim obudzeniu przez anioła [tym aniołem był nim brat Russell, wierny sługa] i obudził klasę Eliasza, podróż jego trwała 40 dni i 40 nocy – 40 lat, która doprowadziła do góry Bożej Horeb, czyli do gwarancji królestwa Kościołowi, bo Góra Boża Horeb to symbol Królestwa. Większa część Kościoła już była zmartwychwstała, a ci co w jesieni 1914 r. byli pod przewodnictwem br. Russella na ziemi to była gwarancja, że nikt z nich już nie odpadnie. Jakby bardzo dobitnym dowodem to my czytaliśmy Obj. 14:14-16 – Zapuść sierp twój, a żnij, gdyż tobie przyszła godzina, abyś żął… Godzina. Więc godzina z dnia Pańskiego. Więc gdy dzień Pański trwa tysiąc lat, to godzina 1/24 część z 1000 lat. Czyli trzeba 1000 lat / 24 to mamy długość jednej symbolicznej godziny, godziny żęcia, gdy 1000 / 24 to długość tej godziny jest 41 lat i 8 miesięcy. 40 lat okres żęcia, a 1 rok i 8 miesięcy – pokłosie. Tych 40 lat żęcia to już wiemy od wtórej obecności Pana jesieni 1874 do jesieni 1914 r., a rok i 8 miesięcy pokłosie od jesieni 1914 r. do wiosny 1916 r. – pokłosie. No i pokłosie było wyjątkowe, bo miało zastosowanie jedynie do Ameryki, a nie do Europy. Dziwna sprawa. Dlaczego tylko do Ameryki, a nie do Europy? Bo w Objawieniu 7:1-3 popatrzmy i tu właśnie możemy być pewni, że tylko dotyczy pokłosie Ameryki, a nie Europy: Rev 7:1-3 bg „(1) Potemem widział czterech Aniołów, stojących na czterech węgłach ziemi, trzymających cztery wiatry ziemi, aby nie wiał wiatr [wojna światowa] na ziemię [ludzkie społeczeństwo], ani na morze [zbuntowane elementy ludzkie], ani na żadne drzewo [przywódców]. (2) I widziałem inszego Anioła występującego od wschodu słońca, mającego pieczęć Boga żywego [lud Boży na czele z bratem Russellem], i zawołał głosem wielkim na onych czterech Aniołów, którym dano, aby szkodzili ziemi i morzu; (3) Mówiąc: Nie szkodźcie ziemi ani morzu, ani drzewom, aż popieczętujemy sługi Boga naszego na czołach ich.”

Czyli gdy już przyszedł wiatr, wojna światowa, a ona się rozpoczęła w jesieni 1914 r. w Europie to w Europie skończyło się tak żęcie jak i pokłosie do jesieni 1914 r., a że w Ameryce jeszcze wojny światowej nie było, czyli ten rok i 8 miesięcy ma zastosowanie tylko do Ameryki, bo gdy przyszedł wiatr do Ameryki -wojna światowa- to już skończyła się praca żęcia i pokłosia. Dlatego wyjątkowo Ameryka, która nie miała jeszcze wojny w jesieni 1914 r. więc dlatego ten rok i 8 miesięcy miało zastosowanie wyłącznie do Ameryki. Zdobywanie członków Kościoła w Ameryce z Babilonu do prawdy, ale oni już byli członkami Kościoła do jesieni 1914 r. Tylko nie byli jeszcze w prawdzie paruzyjnej, nie mieli jeszcze pieczęci czoła czyli zrozumienia prawd aby opuścić Babilon. Tak, czyli zauważyliśmy, że pierwszy okres z trzech okresów wtórej obecności Pana, Paruzja, specjalny okres do skompletowania maluczkiego stadka, liczby 144 000. Drugi z kolei okres, Epifania, wyraz Epifania znaczy jasne światło, czyli jasna prawda. Prawda epifaniczna jest silnym światłem, każda rzecz jest tak drobiazgowo rozbierana, udowadniana przez posłannika epifanii br. Johnsona, że w stosunku do prawdy paruzyjnej który była więcej ogólne zarysy dawane Boskiego planu przez br. Russella to przez br. Johnsona każda rzecz dobitnie, drobiazgowo rozbierana. Tak więc nic dziwnego, że Epifania greckie słowo na polskie znaczy jasne światło, jasna prawda świecąca ze szczególną jasnością, która objawia osoby, zasady i rzeczy. Jasna prawda świecąca ze szczególną jasnością w okresie Epifanii, która objawia osoby, zasady i rzeczy. Nic się nie da ukryć. Bywa że jakaś konferencja robiona jest w tajemnicy, aby nie wyszło nic na światło dziennie. Jeszcze konferencja nieskończona, a już są komunikaty w radio, telewizji podawane przez dziennikarzy, tu i tu obradowali, to i to się działo. To jest dziwne. Czyli rzeczywiście Epifania jest szczególnym okresem czasu. Objawia osoby, zasady i rzeczy. Okres Epifanii to ściśle 40 lat. Tak jak Paruzja ściśle 40 lat, tak i Epifania. Od jesieni 1914 r. do jesieni 1954 r. Ten okres był szczególnie dla dwóch klas Lewitów. Tak jak Paruzja była szczególnie dla klasy kapłanów i maluczkiego stadka, tak Epifania szczególny okres dla dwóch klas Lewitów – dla Wielkiej Kompanii, Lewitów (Merarytów Tysiąclecia) i druga klasa Lewitów – klasa Młodocianych Godnych, Lewici (Gersonici Tysiąclecia). Jesień rok 1954 tak jak jesień 1914 r. był gwarancją kto ostatecznie zakwalifikował się do klasy Kościoła, tak podobnie jesień 1954 r. to był datą stwierdzającą, kto ostatecznie miał być członkiem Wielkiej Kompanii. Rok 1954 decydował, choć żyli jeszcze wiele lat po tej dacie aż br. Jolly skończył pielgrzymkę jako ostatni 14 lutego 1979 r. ale już w jesieni 1954 r. była gwarancja kto z nich ostatecznie będzie zwycięskim członkiem Wielkiej Kompanii. Podobnie, powołanie do klasy Młodocianych Godnych skończyło się w jesieni roku 1954 i kto poświęcił się w sercu Bogu, nie symbol chrztu z wody, ale kto poświęcił się w sercu Bogu czy to poświęcenie było w papiestwie, czy protestantyzmie czy w ruchu epifanii czy grupach badaczy Pisma Św. czy organizacji Świadków Jehowy – bez różnicy. Kto w sercu swym poświęcił się Bogu do 16 września 1954 r. był objęty powołaniem do klasy Młodocianych Godnych i niektórzy z tych, co się poświęcili w Babilonie w sercu, a przychodzili do prawdy po tej dacie, dopiero później przyjmowali symbol, no i przyjmowali jako Poświęceni Obozowcy Epifanii, a oni u Boga: członkowie klasy MG. No i odwrotnie, niektórzy co przyjęli symbole chrztu nawet kilka lat przed rokiem 1954, my ich mamy za MG, a oni nie mieli zupełnego poświęcenia i są u Boga, że poświęcili się w sercu po 1954 i są członkami klasy POE choć przyjęli symbol kilka lat przed rokiem 1954. Jeżeli nie było to zupełne poświęcenie w sercu, a tylko symbol chrztu z wody, to ten symbol chrztu z wody nie ma ważności przed Bogiem. Albo nawet bo osoba mogła być z początku poświęcona gdy przyjmowała symbol i gorliwa, ale potem zamierało to poświęcenie ,gdy przyszła 1954 r. ta osoba już straciła poświęcenie, czyli wypadła z MG. Gdy przyszła jesień 1954 r. ta jednostka była wyrzucona z dziedzińca epifanicznego do obozu epifanicznego. Dlatego jest bardzo ważna sprawa jesień 1954 r. Koniec powołania klasy Młodocianych Godnych. A bez różnicy gdzie jednostka przez imię Jezus poświęcała się Bogu w sercu czy to w systemie papieskim, protestanckim czy w Organizacji ŚJ, czy w grupach Badaczy Pisma Św., czy w ruchu Epifanii byli objęci powołaniem klasy MG. Natomiast te jednostki, wiadoma rzecz, gdy się poświęciły w Babilonie, a nie w prawdzie na czasie, do prawdy przychodzą później po tej dacie, my nie wiemy kiedy się oni poświęcili w sercu, przyjmujemy fakt kiedy oni przyszli do zgromadzeń ludu Bożego, przyjęli symbol jakiś czas po roku 1954 i my ich mamy do obecnej klasy kwalifikujemy, a u Boga oni do klasy MG, bo oni dokonali w sercu poświęcenia przed jesienią 1954 r. I odwrotnie, niektórzy co przyjęli symbole kilka lat przed rokiem 1954 my ich mamy za MG, a Bóg mówi: niestety, oni nie mieli zupełnego poświecenia, dlatego ja ich nie objąłem powołaniem klasy MG do jesieni roku 1954, ale były tam takie jednostki, które mogły mieć być z początku poświęcone wierne gorliwe, ale zamierało to poświęcenie i gdy przyszła jesień 1954 r. oni już nie miel poświęcenia to Bóg ich wyrzucił z dziedzińca do obozu Epifanii, gdy się nawet potem ożywili po roku 1954 to już nigdy nie powrócą z obozu na dziedziniec, czyli nie przejdą w członkostwo klasy MG to jest bardzo ważna sprawa – Epifania, okres 40-letni ściśle dla dwóch klas Lewitów – dla Wielkiej Kompanii (merarytów Tysiąclecia) i Młodocianych Godnych (Gersonitów Tysiąclecia). Natomiast, Epifania w szerszym zarysie jest dłuższa niż 40 lat i w tym szerszym zarysie trwa dalej od jesieni 1954 r. aż do obalenia Królestwa Szatana. I ta część okresu Epifanii od jesieni 1954 r. do obalenia Królestwa Szatana jest dla obozu epifanicznego czas, już nie dla dziedzińca, nie dla klasy Lewitów tylko dla Izraelitów w obozie. Dla Poświęconych Obozowników Epifanii, którzy mają przywilej poświęcenia się od 16 września 1954 r. aż do obalenia królestwa szatana i dla usprawiedliwionych a nie poświęconych, którzy też wchodzą w obóz epifanii i dla Izraela, który też Izraelici jeżeli są wierzącymi w przymierze, jakie Bóg zawarł z Abrahamem, albo w przymierze jakie zawarł na Górze Synaj – 10 przykazań. To też wchodzą w Obóz Epifanii. Czyli w szerszym zarysie Epifania po roku 1954 do obalenia królestwa szatana jest dla antytypicznego obozu Epifanicznego: w części poświęconej i usprawiedliwionej z pogan i Żydów składającej się. To w skrócie omówiliśmy działalność Pana jako Żniwiarza.

Pan nasz w działalności przeciw szatanowi i upadłym aniołom długość działań Pana jako Króla jest 1000 lat. Całe tysiąc lat. Cały dzień Pański Tysiąclecie jest Pan Królem. Od jesieni 1874 r. do jesieni 2874 r. gdy odda królestwo Bogu, Ojcu, w jesieni 2874 r. i w tym czasie w stosunku do szatana, księcia ciemności, pierwszą czynność Pan podjął w stosunku do szatana, jak czytamy w Ewangelii Mateusza 12:29 – Mat 12:29 bg „(29) Albo jakoż może kto wnijść do domu mocarza [tu mocarzem jest szatan, książę ciemności dom to dowiemy się co oznacza jego dom, ale pierwsze – mocarzem jest szatan, ale jest zapytanie: kto może wejść do domu mocarza?], i sprzęt jego rozchwycić [w tym domu tego mocarza], jeźliby pierwej nie związał mocarza onego? toż dopiero dom jego rozchwyci.”

Czyli aby wejść do domu mocarza [szatan], jego domem, dom ma 2 znaczenia: ‘rodzina’ w tym wypadku upadli aniołowie podlegający szatanowi i ‘dom’ jako budynek co oznacza imperium królestwa szatańskiego (polityczne, finansowe, klerykalne/kościelne). Aby ten dom Pan splądrował i sprzęty jego rozchwycił to pierwsze musiał związać mocarza; czyli obezwładnić szatana, pozbawić go kontroli nad jego domem. Bo przykładowo, że brat Maciej nam przewodniczył, więc powiemy, że on gospodarz tego domu, naszego zebrania dzisiaj, no ale przybył w nocy no bo już się robi ciemno, Michał książę wielki i związał Macieja, a wy mówicie: co będzie teraz z nami? My byliśmy mu posłuszni na zebraniu? On nam przewodniczył, a tu silniejszy od niego przyjechał i go związał. Postawił go w kąt. A wy mówicie, a co będzie teraz z nami? My byliśmy mu posłuszni, a tu silniejszy od niego. A Michał książę to jest nasz Pan silniejszy od szatana – mocarza. Czyli szatana – mocarza nasz Pan we wtórej obecności związał czyli pozbawił go kontroli nad jego domem. To nie znaczy, że on w zupełności jest nieczynny tylko stracił kontrolę nad swoim domem. To jest różnica. Nie mówimy, że już zupełnie jest nieczynny. Tylko nie kontroluje swego domu. Nie ma kontroli nad swoją rodziną i nad budynkiem w którym mieszkał diabeł. Nad swoim imperium. Czyli w tych dwóch kierunkach stracił kontrolę. Nad domem jako rodziną, czyli nad upadłymi aniołami, którzy byli mu posłuszni – poddani. I stracił kontrolę nad swoim imperium. Nie od diabła zależy kto będzie prezydentem, kto będzie papieżem, pierwszym sekretarzem partii. Od Pana zależy. Pan Bóg jak pionkami na szachownicy – przesuwa. Na ten czas będzie potrzebny ten człowiek. Bo mają się w tym czasie pewne zarysy dokonać na arenie politycznej, kościelnej, kapitalistycznej i taki człowiek w tym czasie jest potrzebny. Nam się wydaje, że to przecież ludzie głosują, wybierają, to wszystko inne, papieża, wszystko inne, ale Pan steruje sytuacją. Od Pana zależy i on układa, kieruje świeckimi wydarzeniami. Przykładowo: zamach jaki stał się w Madrycie spowodował upadek partii, która miała silną władzę. Gdyby nie to wydarzenie to dalej w Hiszpanii rządziliby kapitaliści, a zwyciężyli socjaliści, choć wcale nawet się nie spodziewali, że zwyciężą. Czyli ten konflikt uznają, ze dlatego że Hiszpania poparła Amerykę w konflikcie w Iraku, więc uderzenie 200 śmiertelnych ofiar, 1500 rannych, rząd kapitalistyczny w Hiszpanii jest winien tego ataku, bo gdyby się nie angażowali po stronie Ameryki, nie wysłali wojsk do Iraku to by nie było ataku. Więc przegrała partia silna u steru, co 20 lat rządziła w Hiszpanii, przegrała. A wygrali socjaliści, co się nawet nie spodziewali takiego zwycięstwa. Czyli widzimy potrzebne, aby Ameryka była opuszczana przez… a akurat oddział hiszpański wojska to jest 3000 żołnierzy w sektorze polskim i gdy teraz wycofała swoje wojsko, to już wypowiedziało bo właśnie wygrali socjaliści bo zapowiadali nie mamy nic do szukania w Iraku: co za cel naszego popierania Ameryki? Jak ona sobie rozgrywki robi na świecie, to co my będziemy głowę nadstawiać za amerykańskie cele? Socjaliści powiedzieli i dlatego wygrali tym bardziej że ten wypadek mówią: to jest zapłata za wysłanie naszych wojsk po stronie Ameryki do Iraku i ofiary ponieśliśmy. I Polska teraz: wycofać nasze wojska? To utrata prestiżu. No ale aby więcej polskiego wojska wysłać nie ma pieniędzy. Biedny budżet Polski, więc nie ma pieniędzy, trzeba uszczuplać budżet Polski, no ale więc dojdzie i do tego że Polska będzie zmuszona opuścić Amerykę i wojska swoje wycofać. Tak. To jest wola Pana. Ameryka ma zostać na lodzie sama sobie zostawiona. I Pan w sposób ludzki, normalny […] przychodzi socjalista i mówi: wycofujemy wojska z Iraku i koniec. Czyli na tych 2 punktach diabeł stracił kontrolę jako mocarz w swym domu – nad swą rodziną (upadłymi aniołami – nie kontroluje już ich) i stracił panowanie nad swoim imperium politycznym, finansowym i kościelnym. I tego dzieła związania Pan dokonał w swój pierwszy dzień gdy zstąpił z nieba na ziemię wtenczas go związał. 12 września 1874 r. Pan odebrał kontrolę nad jego domem. To związanie trwa pełnych 1000 lat. Szatan ma pełnych tysiąc, jak Jezus Pan ma pełnych 1000 lat urząd Króla, tak w tym samym czasie diabeł jest związany jak Pan jest królem. Od 12 września 1874 r. gdy go Pan związał jako mocarza w jego domu, aż gdy będzie rozwiązany gdy 1000 lat dojdzie do końca w jesieni 2874 r. na krótki czas. Natomiast drugi rodzaj wiązania o którym mówi Pismo św., Obj. 20, to jest inne wiązanie niż to co czytaliśmy w Ewangelii Mateusza. Obj. 20:1-3 – Rev 20:1-3 bg „(1) I widziałem Anioła zstępującego z nieba [Tym aniołem jest Pan Jezus Chrystus w jego drugiej obecności] mającego klucz od przepaści i łańcuch wielki w ręce swojej. [wiadomo, że nie literalny klucz, od literalnej przepaści; klucz – jak literalny klucz jest to narzędzie dla odmykania lub zamykania zamka. Czyli klucz literalny jest narzędziem którym można coś otworzyć albo zamknąć – władza odmykania lub zamykania błędów lub prawdy, Pana klucz, a przepaścią jest błąd – czyli Pan ma władzę do zamykania błędu, przepaści. Klucz. Czyli kiedy diabeł trzyma ludzi w przepaści, w błędach, to on sam będzie ostatecznie wrzucony w przepaść błędu i nie wydostanie się z tej przepaści błędu, aż nie minie tysiąc lat, czyli dlatego Pan ma klucz od przepaści, ma władzę od ciemnoty i zabobon tej symbolicznej przepaści,wrzuci tam diabła i zamknie go, pozbawi go możności wystąpienia z przepaści, aż się skończy tysiąc lat. Ma nie tylko klucz od przepaści, ale też łańcuch w ręce. Prawdy religijne i świeckie. Szatan rządzi błędami – Trójca, piekło, dusza nieśmiertelna i inne dziwactwa, albo błędy polityczne, historyczne, ekonomiczne, Szatan swoje królestwo zbudował na błędach, a Pan odwrotnie – prawda, ma łańcuch w ręce swej – prawdy religijne i świeckie i wiąże nimi szatana. Więc szatana zwiąże, wrzuci go do przepaści, a kluczem go zamknie, czyli ogranicza aby się z tej przepaści nie wydostał. Tak czy tu mamy że ma klucz od przepaści i łańcuch wielki w ręce swojej] (2) I uchwycił smoka, węża onego starego, który jest dyjabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat; [nasz przekład gdański mówi związał na tysiąc lat, lecz słowa „na” nie ma w tekście greckim, trzeba skreślić słowo „na”. Wielu braci Wolnych mówi: jest „na”, więc wg Ewangelii Mateusza Pan jeszcze zupełnie nie związał, więc dopiero związane będzie na 1000 lat; a tu niestety, słowa „na” nie ma. Związał go tysiąc lat, a nie na tysiąc lat. To nie znaczy wcale, że całe 1000 lat ma go wiązać, już go wiąże 130 rok [130 lat obecności Pańskiej], a jeszcze Panu zajmie kilkanaście lat na zupełne związanie to o tyle będzie krócej do końca 1000-letniego dnia Pańskiego. Więc ile Panu zajmuje tej początkowej części wiązania to już będzie krócej do końca gdy już będzie związany do końca tysiącletniego dnia. Czyli związał go tysiąc lat, nie NA tysiąc lat. Tyle będzie krócej do końca 1000 lat. Słowo „na” skreślamy, bo go nie ma w tekście greckim. Gdy go związał: (3) I wrzucił go w przepaść [błąd, ciemność, zabobony, tak jak on trzymał przez błędy, ciemności zabobony ludzkość, tak on sam będzie w przepaści ciemności] i zamknął go, i zapieczętował z wierzchu nad nim, aby nie zwodził więcej narodów, ażeby się wypełniło [TE] tysiąc lat [które 1000 lat? Od jesieni 1874 r., co się skończą 2874 r.]; a potem [po jesieni 2874 r.] musi być rozwiązany na mały czas.” To wiązanie z Obj. przebiega przez 4 etapy i każdy etap zakańcza się pewnym wstrząsem, obalaniem się jego imperium, jego domu:

1 okres wiązania z Obj. 20 trwał 40 lat. Prawdy jakie Pan dał religijne przez br. Russella i częściowo świeckie przez br. Russella, tylko częściowo, bo br. Russell nie zajmował się w całości naukami świeckimi, bo nie miał nawet przygotowania do wszystkich dziedzin nauk świeckich, dlatego Pan miał narzędzia świeckie do nauk świeckich, do nauk politycznych, ekonomicznych, historycznych czyli potrzebne prawdy religijne przez br. Russella, częściowo świeckie, a przez biegłych świeckich nauki świeckie i rezultat 40 lat Paruzji, rok 1914, pierwsze uderzenie w imperium szatana: WOJNA ŚWIATOWA. Pierwszy etap wiązania 40 lat paruzji prawdami religijnymi, świeckimi. Wynik tego wiązania: PIERWSZA WOJNA ŚWIATOWA, uderzenie w jego imperium, obalenie arystokracja, szlachta pozbyli się majątku, teraz z powrotem te majątki w Polsce chcą, co stracili, a rząd przywraca, demokracja, przywracanie praw, biedna Polska rozdawała ziemię obszarników, nadała rolnikom, a teraz kapitaliści – zapłaćcie nam za tę ziemię z budżetu państwa, a budynki jakie tam będą postawione, na gruntach państwowych – szkoły, szpitale to już są nasze mówią obszarnicy, kler – to już są nasze. Czyli Polska jest dziwaczna. Pan już to obala w roku 1914, a Polska przywraca majątki klerowi i kapitalistom. Pierwszy etap wiązania – Paruzja. Pierwszy etap obalania imperium szatana – wybuch I wojny światowej.

Poza nami jest już też druga wojna światowa (1939-1945). Druga część wiatru, jeden wiatr – jedna wojna światowa – tylko w DWÓCH CZĘŚCIACH. 1914-1918,1939-1945 – jeden wiatr. Czemu? Przerwa przecież długa, 20 lat przerwy. A czemu u Boga jest cały czas tylko wiatr, wojna? Bo w tym 20-letnim okresie po I wojnie światowej nie było pokoju tylko był tak zwany rozejm, przerwa walk. To czego nie dokończono w pierwszej wojnie światowej, dokończono w drugiej. Podział świata na dwa przeciwstawne obozy państw. Obóz konserwatywny na czele z Ameryką kapitalistyczną i radykalny na czele z byłym Związkiem Radzieckim. Już nie tylko II wojna światowa, która miała swe wypełnienie, ale i upadek komunizmu już miał swoje miejsce. Silne imperium komunistyczne, ZSRR z Rosją na czele – obalone. Nastąpiło to nie przez wojnę, nie przez rakiety amerykańskie, lecz Pan dokonał tego doskonałą rewolucją, Tego dokonał nasz Pan. Tak drugi etap wiązania prawdami religijnymi i świeckimi, żyjemy pod koniec. Po roku 1914 drugi etap wiązania doprowadzi do światowej rewolucji. Czyli sytuacja która dziś jest tak napięta na świecie z jednej strony powiększa się bieda ludzka, bezrobocie się powiększa w państwach świata, a mała garstka ludzi się bardzo bogaci. Ogromna dysproporcja. Nawet dziś w jednym tam wyciągniętym czytaliśmy, że sześć osób dysponują 59% bogactwem całego świata. 6 osób (!). W ich rękach. Tych sześciu to Amerykanie. Mają 59% całego bogactwa światowego w swoich rękach, a przeogromna liczba mas – biedota. Ta biedota się powiększa. Ta biedota się powiększa liczebnie i biednieje. Nie tylko Biblia co nam daje proroctwa, ale logika wykazuje, że musi dojść do eksplozji. Biedota coraz biedniejsza i większa nie wytrzyma widząc bogacenie się ogromne nielicznych jednostek. Wystąpi bunt. Przelew rewolucji. Drugi etap wiązania doprowadzi do światowej rewolucji – symbolicznego trzęsienia ziemi. Symbol rewolucji światowej. Według br. Russella i br. Johnsona rewolucja ma się rozpocząć od Włoch, od kraju papieża. Poparcie tekstu biblijnego, Dan. 7:7,8,11 –

Dan 7:7-11 bg „(7) Potemem widział w widzeniach nocnych, a oto bestyja czwarta straszna [bo pierwsza bestia lew – symbol Babilonii, druga – niedźwiedź – Medopersja, trzecia – lampart symbol Grecji a czwarta straszna czyli Rzym pogańsko-chrześcijański, czwarta straszna bestia] i sroga i bardzo mocna, mająca zęby żelazne wielkie, która pożerała i kruszyła, a ostatek nogami swemi deptała; a ta była różna od wszystkich bestyj, które były przed nią, i miała dziesięć rogów [10 rogów czyli 10 form rządu Rzymu pogańsko-chrześcijańskiego]. (8) Pilniem się przypatrywał rogom, a oto róg pośledni mały wyrastał między niemi, i trzy z tych rogów pierwszych wyłamane są przed nim; a oto w onym rogu były oczy podobne oczom człowieczym, i usta mówiące rzeczy wielkie. [3 rogi wyłamane: trzy formy władzy usunięte z Rzymu, aby zrobić miejsce dla rogu małego, róg mały – papiestwo, 3 rogi wyłamane: Zachodnie Cesarstwo Rzymskie, Królestwo Herulów, Królestwo Ostrogotów w 539 r. n.e. i w 539 r.n.e. róg mały papieski wyszedł na arenę „a oto w onym rogu były oczy podobne oczom człowieczym, i usta mówiące rzeczy wielkie” – oczy symbolizują nam wiedzę i papiestwo się chwali, że mają najwyższą wiedzę na świecie, że papież ma wiadomości codziennie od Boga z nieba przez aniołów przynoszących mu wiadomości, tak było głoszone, że papież ma tak jak listonosz przynosi wiadomości i pocztę tak aniołowie do papieża; oczy podobne oczom człowieczym, oczy symbol wiedzy, a usta – potem papiestwo przemawia, przemawia w gronie religijnym i politycznym i teraz jak długo ten róg papieski ma przemawiać?] [(9) I przypatrywałem się, aż one stolice postawione były, a Starodawny usiadł, którego szata była jako śnieg biała, a włosy głowy jego jako wełna czysta, stolica jego jako płomienie ogniste, a koła jej jako ogień gorejący. (10) Rzeka ognista płynąc wychodziła od oblicza jego. Tysiąc tysięcy służyło mu, a dziesięć kroć tysiąc tysięcy stało przed nim; sąd zasiadł, a księgi otworzone były. I CO MÓWI WIERSZ 11, JAK DŁUGO MA PRZEMAWIAĆ? (11) Tedym się przypatrywał, skoro się głos począł tych słów wielkich, które on róg mówił [papiestwo]; przypatrywałem się, aż była ta bestyja zabita [ nie róg zabity, tylko bestia, ta 4 straszna], i zginęło ciało jej, a podane było na spalenie ogniem. [ gdy teraz mówi o spaleniu ciała tzn zabicie bestii musi być głowa – Włochy, a dopiero po zabiciu, gdy rewolucja rozpocznie się od Włoch, symbolicznej głowy, to dopiero ciało tej bestii, inne kraje nawiedzone rewolucją, symbolem spalenia ogniem]” Dowód biblijny, że rewolucja rozpocznie się od Włoch. Gdy rewolucja rozpocznie się od Włoch wtedy ten mały róg papieski skończy przemawianie. Druga faza ucisku, symbolicznego wiązania, czyli światowa rewolucja.

Trzeci etap wiązania. Po rewolucji będą rządy socjalistyczne. Ci którzy dokonają rewolucji. Kto dokona rewolucję? Kto obali kapitalistów z Ameryką? Kościelnictwo z papieskim protestantyzmem? Kim się Jezus posłuży obecny Król aby obalić władzę kapitału Europy Jorama Izraelskiego i kapitału Amerykańskiego Ochozjasza Judzkiego i system kościelny papiesko-protestancki Jezabelę? Posłużył się Jehu. Pański pomazaniec. A Jehu to jest świat pracy, robotnicy, chłopi, pokrzywdzeni przez kapitalistów, przez kler. Ci pokrzywdzeni robotnicy i chłopi to armia Pana, Pański pomazaniec. Tak jak Pan sam dokonał obalenia komunizmu, bezkrwawa rewolucja to będzie u nas sprawa z obaleniem kościelnictwa, kapitału przez krwawą rewolucję, którą Pan dokona wypełni przez pomazańca, pokrzywdzony świat pracy robotniczo-chłopski, Jehu. Dopiero właśnie ci którzy dokonają rewolucji obalą kapitalizm i kościelnictwo obejmą władzę. Rewolucjoniści dojdą do władzy, Robotnicy, chłopi, którzy dokonają rewolucje przeciwko kapitalizmowi, kościelnictwu obejmą władzę na parę lat. A na miejsce dużego Babilonu organizacja Świadków Jehowy, tzw. Jonadab. Obejmą władzę po linii religijnej, tak jak socjaliści, rewolucjoniści po linii politycznej. Jak poprzednio papiestwo po linii kościelnej, a władcy polityczni współdziałali pomocnikami po linii papieskiej, tak mały Babilon Świadkowie Jehowy po rewolucji gdy będzie obalony duży Babilon a socjaliści jako władza polityczna będą współdziałali na kilkanaście lat. I dopiero ten trzeci etap wiązania wtenczas tymi prawdami religijnymi i świeckimi po rewolucji te prawdy w tych kilkunastu latach podawane doprowadzą do trzeciego uderzenia w imperium szatana, do światowej anarchii. Bo trzęsienie ziemi światowa rewolucja, ale ogień – światowa anarchia. Kto ma dokonać światowej anarchii? Brat Russell jak Johnson podają żółta rasa, razem z czarną. Bo ci byli najwięcej pokrzywdzeni przez białych. Bo biali rasiści wykorzystali żółtą rasę azjatycką i czarną afrykańską, biali rasiści europejscy mieli swoje kolonie w Azji, w Ameryce Łacińskiej, w Afryce i będzie to sprawiedliwość, że kolorowi się pomszczą nad białymi rasistami. To będzie sprawiedliwa odpłata, pomsta kolorowych nad białymi. Przecież Chińczyków jest ponad miliard. Indie – miliard. Ponad 1/3 ludzkości świata. A inne kraje wśród żółtej rasy? Pakistan, Afganistan?A cały czarny lud Afryki? To będzie ogromna szarańcza tej żółtej i czarnej rasy w stosunku do białych rasistów? Oni szybko przejdą zdemolują w anarchii kulę ziemską, szybko. Trzeci etap wiązania zakończy światowa anarchia, która obali rządy socjalistyczne i mały Babilon – org. Świadków Jehowy.

Czwarty najkrótszy etap wiązania. Po ogólnej anarchii, która obali socjalizm i org. ŚJ pozostanie oaza na świecie nietknięta – Izrael. A Żydzi w międzyczasie ograbią całą kulę ziemską z bogactwa, Żydzi. Bo w ich rękach są banki świata – w Ameryce, w Polsce, w Niemczech, we Francji, a nawet i w Rosji, choć tam Putin się zabiera za tych Żydów, z nimi, chce ich troszkę poskromić, ale bunty podnoszą: Zachód, że Putin odbiera swobody, wolności, nie pozwala w radio telewizji na swobodę. Wolności ogranicza, nawet podali, że zwycięstwo Putina w tych wyborach ogranicza wolności i swobodę innym, bo 70% radio telewizji było po stronie Putina, a 30% czasu dla pozostałych kandydatów, on sam 70%. Czyli widzimy, ta oaza świata – Izrael – gdy ograbi kulę ziemska z bogactwa. Jak Biblia to potwierdza, że Żydzi ograbią świat, bogactwa świata ściągną do Palestyny: Zachariasza 14 – Za 14:14 bg „(14) I tyć też, Judo! walczyć będziesz w Jeruzalemie, a zgromadzone będą bogactwa wszystkich narodów okolicznych [przez Żydów do Palestyny], złoto i srebro i szat obfitość wielka.” Czyli okoliczne narody bogactwa Żydzi zgromadzą ze świata do Izraela. W ich rękach są banki świata, no to wraz z rewolucją będą uciekać ze złotem do Izraela. Ogołocą świat Żydzi. Pomyślą: Teraz już nam nic nie zagraża, mamy złoto całego świata i uzbrojenie. Złoto i uzbrojenie, atomowe. To jest nasze bezpieczeństwo. Niepotrzebny nam ani Bóg an Mesjasz. A Bóg udowodni, że ani złoto ani uzbrojenie nowoczesne nie zbawi ich. Popatrzmy co będzie ze złotem żydowskim, co ograbią cały świat. Co Biblia o tym mówi? U Ezechiela 7:19 czytamy co będzie z tym bogactwem żydowskim co nagrabią z całego świata: Eze 7:19 bg „(19) Srebro swoje po ulicach rozrzucą, a złoto ich będzie jako nieczystość; srebro ich i złoto ich nie będzie ich mogło wybawić w dzień popędliwości Pańskiej; nie nasycą duszy swojej, i wnętrzności swych nie napełnią, przeto, że im jest ku obrażeniu nieprawość ich;”

Proszę bardzo. Gdy będą głodni czy się najedzą złotem i srebrem? Nie. „Nie nasycą duszy swojej, i wnętrzności swych nie napełnią [złotem i srebrem]” jako nieczystość wyrzucą. Czyli ich nie zbawi. W obozach koncentracyjnych gdy Żydzi szli na gazowanie to połykali złoto i srebro. Dlatego Hitlerowcy kroili wnętrzności i szukali złota i srebra we wnętrznościach żydowskich. Bo wielu połykało bo z początku myśleli, że idą na kąpiel, żeby byli czyści, a potem dowiedzieli się, że to jest gazowanie, nadzy na gazowanie. Połykali złoto do wnętrzności, trzeba było pruć wnętrzności i szukać złota. Nie napełnią swoich wnętrzności złotem i srebrem. Ostatek gniewu Bożego i zupełne obalenie królestwa szatana odbędzie się nad Żydami w Palestynie. Dwa rozdziały podają o tym szczegóły.

Ezechiela 38-39

Kim się Bóg posłuży w inwazji na Żydów w Palestynie?

Eze 38:1-16 bg „(1) I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc: (2) Synu człowieczy! obróć twarz swoję przeciw Gogowi w ziemi Magog, książęciu głównemu w Mesech i Tubal, a prorokuj przeciw niemu. [Kto to jest Gog w ziemi Magog? Gog – książę, ziemia – Magog, Gog – wodzowie anarchistyczni, Magog – anarchiści. Gdy ogólna anarchia przejdzie, zdemolowanie kuli ziemskiej, to pozostaje teraz napad na Żydów, na Izrael. Wodzowie anarchistów Gog i anarchiści Magog. I teraz jakie poselstwo od Boga mają anarchiści, popatrzmy:] (3) I rzecz: Tak mówi panujący Pan: Otom Ja przeciw tobie, o Gogu, księciu główny w Mesechu i w Tubalu! (4) Bo cię zawrócę, i włożę wędzidło w czeluści twoje, i wywiodę cię, i wszystko wojsko twoje, konie i jezdnych wszystkich poubieranych w zupełny kirys, hufy wielkie z tarczami i z przyłbicami, wszystkich tych, którzy władają mieczem. (5) Persów [Iran Chomeiniego], Murzynów [Etiopia] i Putejczyków [Libia] z nimi, tych wszystkich z tarczami i z przyłbicami; (6) Gomer i wszystkie hufy jego, dom Togormy mieszkającego w stronach północnych [Europa, anarchiści europejscy], i wszystkie poczty jego, narodów wiele z tobą. (7) Gotuj się, a wypraw się, ty i wszystkie półki twoje [Bóg mówi do oddziałów anarchistycznych – gotuj się; wypraw się…], które się zebrały do ciebie, a bądź stróżem ich. (8) Po wielu dniach nawiedziony będziesz, a w ostatnie lata [tekst hebrajski: a w ostatnim z lat, jeden rok inwazji anarchistów na Żydów; ostatni z lat – ucisku, anarchii… ostatnie z lat imperium szatana] przyciągniesz na lud uwolniony od miecza, i zebrany z wielu narodów, na góry Izraelskie, które były pustynią ustawiczną, gdyż oni [Żydzi] z narodów będąc wywiedzeni, wszyscy bezpiecznie mieszkać będą. [Bo jeszcze teraz bezpiecznie nie mieszkają, to się wypełni, bo gdy upadnie kapitalizm w rewolucji, który uzbraja Arabów, bo przecież Arabowie są uzbrojeni przez kapitalistów, bo Arabowie mają ropę, a więc kapitaliści uzbrojeniem płacą za ropę i mają Arabowie uzbrojenie do walki przeciwko Żydom. Ale gdy padnie kapitalizm nie będzie już z zewnątrz uzbrojenie dla Arabów, a Żydzi mają nowoczesną broń i atom, gdy po rewolucji, zaszurają jak teraz się odgrażają przeciw Żydom jakimś incydentem, to Żydzi bombkę atomową zrzucą na Libię czy Irak to będą Arabowie siedzieli jak mysz pod miotłą. Bezpiecznie Izrael mieszkać będzie i tak na bezpiecznie mieszkającego Izraela, przez nikogo niezagrożonego targnie Gog i Magog – anarchiści] (9) W tem przyciągniesz [Gog i Magog – anarchiści] i przyjdziesz jako burza, będziesz jako obłok okrywający ziemię, ty i wszystkie poczty twoje, i wiele narodów z tobą. (10) Tak mówi panujący Pan [Bóg Jehowa]: Dnia onego wstąpią dziwne rzeczy na serce twoje, a będziesz złe zamysły myślał, (11) I rzeczesz: Wtargnę do ziemi, w której są wsi; przypadnę na spokojnych i bezpiecznie mieszkających [na Żydów], na wszystkich, którzy mieszkają bez muru, a zawór i bram nie mają; [na Żydów bezpiecznie mieszkających w Izraelu targną hordy anarchistów] (12) [Co anarchiści powiedzą?] Abym wziął łupy, a rozchwycił korzyści; abym obrócił rękę swoję na spustoszone miejsca już znowu osadzone, i na lud zgromadzony z narodów, którzy się bydłem i kupiectwem bawią, a mieszkają w pośrodku ziemi. [Czyli podkreślone jest Geszeft żydowski, handel, którzy się bydłem i kupiectwem bawią.] (13) Seba, i Dedan, i kupcy morscy, i wszystkie lwięta jego rzekną do ciebie: Izali ty na branie łupów idziesz? Izali na rozchwycenie korzyści zebrałeś półki twoje, abyś wybrał srebro i złoto, i zabrał dobytek i majętności, a żebyś zebrał łup wielki? (14) Przetoż prorokuj, synu człowieczy! a mów do Goga [do wodzów anarchistów]: Tak mówi panujący Pan [Bóg Jehowa]: Izali się w on dzień, gdy lud mój Izraelski bezpiecznie mieszkać będzie, nie dowiesz? (15) I przyjdziesz z miejsca swego z stron północnych [z Europy i Azji], ty i narodów wiele z tobą, wszyscy wsiadający na konie, lud wielki i wojsko gwałtowne; (16) I przypadniesz na lud mój Izraelski jako obłok, abyś okrył tę ziemię. W ostatnie dni [hebr. W ostatnim z dni… Dzień za rok daję tobie – w ostatnim z dni… = 1 rok inwazji na Żydów] przywiodę cię do ziemi mojej, aby mię poznały narody, gdy będę poświęcony w tobie, przed oczyma ich, o Gogu!”

I Zachariasz 14, a wiersze 1-3 (w skrócie podają tę inwazję anarchistów na Żydów:) – Za 14:1-3 bg „(1) Oto przychodzi dzień Pański, a rozdzielone będą korzyści twoje w pośrodku ciebie. (2) Bo zgromadzę wszystkie narody przeciwko Jeruzalemowi na wojnę [wszystkie narody Bóg zgromadzi przez Jezusa], a miasto wzięte będzie [Jerozolima], i domy rozchwycone będą, i niewiasty pogwałcone będą; a gdy pójdzie część miasta w pojmanie, ostatek ludu nie będzie wygładzony z miasta. [większość Żydów będą wymordowani tylko ostatek będzie ocalony, a jak ten ostatek będzie ocalony? Przecież Żydów stosunkowo mało w stosunku do anarchistycznego świata? TO jak ta garstka pozostanie?] (3) Bo wyjdzie Pan, [Bóg Jehowa przez Jezusa – Generała] i będzie walczył przeciwko onym narodom, jako zwykł wojować w dzień potykania.”

Tak jak przez 300 Gedeona Bóg pokonał poteżną armię nieprzyjacielską, jak za dni Jozuego byli pobici nieprzyjaciele, gdy mówi: Słońce nie zachodziło jakoby przez jeden cały dzień; jakby była podwójna doba, 47 godzin. (godziny brakło do pełnych dwóch dób) Izrael miał dzień za noc, tak Jozue pomścił wrogów Izraela. Tak jak historia dowodzi że Pan był po stronie Izraela tak i tym razem – Bo wyjdzie Pan, będzie walczył przeciwko onym narodom, jako zwykł wojować w dzień potykania.

Jakiej broni Pan użyje? Aby ocalić Żydów od anarchistów?

Za 14:12 bg „(12) A tać będzie plaga, którą uderzy Pan wszystkie narody, któreby walczyły przeciwko Jeruzalemowi: Ciało każdego stojącego na nogach swoich schnąć będzie, a oczy ich wypłyną z dołków swoich, i język ich uschnie w ustach ich.”

Epidemie chorób, jakich świat jeszcze dotychczas nie znał, tak ciężkie, że człowiek stojąc na nogach będzie ciało od niego odpadać, oczy z dołków, języki w ustach. Epidemie chorób: logiczna sprawa, bo jeżeli już dziś są niebezpieczne choroby, gdy jeszcze jest pokój na świecie, szpitale, lekarstwa, lekarze, a trudno zwalczać różne niebezpieczne epidemie chorób. To co mówić w rewolucji i anarchii? Nie będzie szpitali, nie będzie lekarstw. Będą nowe epidemie chorób i ludzie, lekarze, nie będą wiedzieli jak się za nie zabrać. Będą epidemie chorób, jakimi Pan będzie dziesiątkował anarchistów. Wtedy odwrócą uwagę od tych Żydów, których Pan zechce ocalić. Ci Żydzi co już uwierzyli w Jezusa jako Mesjasza, jak byliśmy 10 lat temu w Izraelu to było 3% Żydów wierzących w Jezusa jako Mesjasza.

A więc ci Żydzi co już uwierzyli w Jezusa oraz ci ortodoksyjni, którzy wierzą, że Mesjasz przyjdzie będą godni ocalenia. Natomiast ateiści Żydzi, militaryści nie będą godni by przyjąć zmartwychwstałych proroków. Pan zezwolił, żeby byli uśmierceni, wybici. Ale wierzący Żydzi będą godni przyjęcia starożytnych proroków i Młodocianych Godnych, Ci będą ocaleni. Dlatego epidemie chorób – człowiek będzie bezsilny w stosunku do tej broni. A co czytamy w wierszu 13?

Za 14:13 bg „(13) I stanie się dnia onego wielkie uciśnienie Pańskie między nimi [anarchistami], tak, iż rękę jeden drugiego uchwyci, a ręka jego podniesie się na rękę bliźniego swego. ”

Anarchiści wzajemnie będą się mordować. Jedni anarchiści więcej nagrabią złota żydowskiego, a inni mniej. Wzajemne porachunki. Anarchiści pozabijają anarchistów. Ogromna większość zginie w epidemii chorób, silniejsi będą wzajemnie się mordować, a mimo to nie wszyscy anarchiści zginą przez epidemię, mordowanie się nawzajem:

Za 14:16 bg „(16) A ile ich pozostanie z onych wszystkich narodów [z tych anarchistów], któreby przyciągnęły przeciwko Jeruzalemowi, będą przychodzić od roku do roku, pokłon oddawać królowi, Panu zastępów, i obchodzić święto Kuczek;”

To tym bardziej spokojni ludzie przeżyją okres ucisku, ci co nie będę brali udziału w tych zamieszkach. Jest logiczna myśl: Większość ludzi z dziś żyjących bez śmierci wejdą do Królestwa. Przeżyją rewolucję i anarchię. Gdy dziś mamy 6 mld ludzi, to ponad 3 mld przeżyją rewolucję, anarchię. Szansa przeżycia rewolucji i anarchii, wejścia w Królestwo bez śmierci. Jeżeli nawet anarchiści nie wszyscy zginą, to tym bardziej spokojniejsi, a tym bardzie wierzący. Bo przecież Obóz Epifanii gdy upadnie duży Babilon to będzie się składał z milionowych rzesz ludzi. Nie taka mała garstka jak tu ta salka tylko kilka kościołów z Leszna będą za małe, gdy upadnie duży Babilon. One się przydadzą te kościoły ludziom, gdzie będą słuchać prawdę. Tym bardziej z wierzących przeżyją, wejdą żywo do Królestwa, będą pomocnikami zmartwychwstałych Star. i Młod. Godnych, część ziemska Królestwa. Praca naszego Pana 1000 lat przeciwko diabłu i upadłym aniołom.

Obecnie od roku 1914 jest sąd narodów. Co to znaczy sąd narodów? Czyli każdy naród np. Polska katolicka jako naród ile dokonała zła w Wieku Ewangelii? Przeciwko Biblii Bożej i przeciwko dzieciom Bożym jacy byli w Polsce będąc prześladowani, bo w Polsce nie na taką skalę jak w Hiszpanii, Francji, Belgii, Włoszech… Ale i w Polsce była Inkwizycja. Uczelnia w Rakowie to była przedniejsza w tym czasie uczelnia protestancka na świecie, w Polsce. Tylko Papiestwo, Zakon Jezuitów przyjechał do Polski i stłumił reformację w Polsce. Pół szlachty polskiej była protestancka. Polska by się stała protestancka, wcale nie katolicka gdyby nie zdławiono reformacji w Polsce przez Zakon Jezuitów. Wiec ta zbrodnia nad pracą Pańską, ludem Bożym przez papiestwo zakon jezuitów, ta kara musi Polskę spotkać. Każdy naród chrześcijański ile nabroił w Wieku Ewangelii – niszcząc, paląc Pismo Święte, dzieci Boże prześladując, to swe konto obciążyli w Boskiej sprawiedliwości i teraz my będziemy pić z tego kielicha gniewu, co namierzyła co Polska i każdy naród od 1914 r. do końca anarchii – sąd narodowy. W tym sądzie narodowym cierpią biedni, niemowlęta, młodzież i dzieci, którzy nic w zasadzie złego nie robili, ale poniosą karę za ojców, matki, dziadków, pradziadków. Konflikt sądu narodów to jest czas ucisku. Natomiast po powstaniu proroków i Młod. Godnych będzie sąd każdej indywidualnej jednostki. Różnica: tu jest sąd narodowy – cały naród ponosi karę z dziećmi i starcami, a pod Nowym Przymierzem po powstaniu proroków każdy sam będzie na sądzie. Indywidualnie. Prawo NP prawo Królestwa: posłuszeństwo temu prawu, tam już nie poniesie odpowiedzialności syn za ojca, albo ojciec za syna, tylko każda jednostka indywidualnie, jak Biblia to pokazuje. A dziś właściwie nie wiadomo komu klęski są wymierzane. Potwierdza to prorok Ezechiel, popatrzmy 18 rozdział: Eze 18:1-40 bg „(1) I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: (2) Cóż wam po tem, iż używacie tej przypowieści o ziemi Izraelskiej mówiąc: Ojcowie jedli jagodę cierpką, a synów zęby drętwieją. [ BO WŁAŚNIE: ADAM Z EWĄ JEDLI CIERPKIE JAGODY, A NAM ICH DZIECIOM ZĘBY ZRĘDTWIAŁY. Lecz ta przypowiastka przestanie iść. To już nie będzie prawdą] (3) Jako żyję Ja, mówi panujący Pan, że wy nie będziecie więcej mogli używać tej przypowieści w Izraelu. [to już się skończy] (4) Oto dusze wszystkie moje są, jako dusza ojcowska tak i dusza synowska moje są; dusza, która grzeszy, ta umrze.

I wiersz 20 w tym rozdziale:

(20) Dusza, która grzeszy, ta umrze; ale syn nie poniesie nieprawości ojcowskiej, ani ojciec poniesie nieprawości synowskiej; sprawiedliwość sprawiedliwego przy nim zostanie, a niepobożność niepobożnego nań przypadnie.

Proszę bardzo. Tam już indywidualnie. Sąd pod NP. Po powstaniu proroków prawa Królestwa Jezusa Pana. Każda jednostka stanie na indywidualny sąd. Wtenczas rozpocznie się Bazylea. Trzeci okres działania Pana jako Króla. Słowo bazylea znaczy Królestwo. Czyli po epifanii lub apokalipsie (bo okres ten ma dwie nazwy: Epifania lub Apokalipsa). Dlaczego Epifanią a nie Apokalipsą nazywamy ten okres? Bo Apokalipsis to znaczy objawienie, i Epifania jasne światło to Apokalipsis objawienie, ale objawia się Pan światu przez wydarzenia, a przez jasne światło Prawdy objawia się swojemu ludowi. To my jako lud Boży nie używa nazwy tego okresu Apokalipsis, ale Epifania – bo Epifania jest jasne światło dla ludu Bożego, ale dla świata ten okres jest Apokalipsis. Pan się objawia przez wydarzenia – I wojnę światową, II wojnę, upadek komunizmu, rewolucję światową, anarchię światową. Pan się objawia światu jako obecny Król. W apokalipsie. Sąd narodów, czas ucisku, aż do zupełnego obalenia królestwa szatana w anarchii. A wówczas dopiero bazylea, trzeci okres – Królestwo. Ziemska, widzialna faza. Faza ziemska po zmartwychwstaniu proroków i Młod. Godnych i wtenczas sąd nad indywidualną ludzkością jest pięknie pokazany słowami Jezusa Pana w Ewangelii Mateusza 25:31-46 nie wszystkie wiersze czytać będzie, ale od w. 31:

Mat 25:31-46 bg „(31) A gdy przyjdzie Syn człowieczy w chwale swojej, i wszyscy święci Aniołowie z nim [Kościół święty Chrystusowy w chwale] , tedy usiądzie na stolicy chwały swojej, [w swoim Królestwie, Bazylei, widzialnej fazie] (32) I będą zgromadzone przed niego wszystkie narody, i odłączy je, jedne od drugich, jako pasterz odłącza owce od kozłów. (33) A postawi owce zaiste po prawicy swojej, a kozły po lewicy. [czyli w Bazylei sąd dla ludzi i się podzielą na trzy kategorie, tu mowa o dwóch – owce i kozły, ale oprócz owiec i kozłów będą świadomi buntownicy, którzy nie zechcą się podporządkować królestwu Chrystusowemu, co z nimi będzie?]

Izaj. 65:20 – „(20) Nie będzie tam więcej nikogo w wieku dziecinnym, ani starca, któryby nie dopełnił dni swoich; bo dziecię we stu latach umrze; ale grzesznik, choćby miał i sto lat, przeklęty będzie.” Dwie kategorie:

– dziecię w 100 latach, świadomi buntownicy zwani dziećmi, nie fizycznie dzieci, ale nie będą przyjmowali nauk tysiącletnich, będą świadomymi buntownikami, tak oni ci świadomi buntownicy nie zechcą się uczyć pięknych nauk prawd Królestwa Nowego Przymierza to po stu latach umierają jako świadomi buntownicy

– grzeszni, kozły z Mat. To ci co 1000 lat będą pozorować posłuszeństwo Królestwu Nowego Przymierza Jezusa Chrystusa, klasa kozłów.

(1) Świadomi buntownicy po 100 latach na śmierć, potem klasa (2) hipokrytów, grzeszników, kozłów, lecz nie będzie im się podobał ustrój królestwa Chrystusowemu. Będzie im się podobało Królestwo ale nie ustrój, że będę musieli być posłuszni ludowi Bożemu, prostakom, a oni wielkimi tego świata.

(3) No i większość rodzaj ludzkiego, trzecia część to będą klasa owiec, posłuszni, zbudowana z buddystów, mahometan, ateistów, komunistów i wszystkich innych którzy podporządkują się prawom Królestwa. Staną się klasą owiec, posłusznymi. Przez okres 1000 lat ostatecznie dwie kategorie – klasa owiec po prawicy, kozłów – po lewicy. Gdy 1000 lat dobiegnie końca Pan Jezus odda królestwo Bogu Ojcu, jak czytamy o tym w 1 Koryntian 15:24-28 –

1Co 15:24-28 bg „(24) A potem będzie koniec, gdy odda królestwo Bogu i Ojcu [Jezus w jesieni roku 2874], gdy zniszczy wszelkie przełożeństwo i wszelką zwierzchność, i moc. [w ciągu 1000 lat wykorzeni wszelkie ślady grzechu Adamowego] (25) Bo on [nasz Pan] musi królować, póki by nie położył wszystkich nieprzyjaciół pod nogi jego. (26) A ostatni nieprzyjaciel, który będzie zniszczony, jest śmierć. [śmierć Adamowa, nie wtóra. Wtóra śmierć nigdy nie będzie zniszczona, ale Adamowa – skutki tej śmierci wszystkie będą zniszczone do jesieni 1874 r.] (27) Bo wszystkie rzeczy poddał pod nogi jego [Ojciec – Jezusowi]. A gdy mówi, że mu wszystkie rzeczy poddane są, jawna jest, iż oprócz tego, który mu poddał wszystkie rzeczy. [Oprócz Ojca, Ojciec nie był sam poddany Synowi, ale wszystko inne będzie poddane naszemu Panu] (28) A gdy mu wszystkie rzeczy poddane będą [z powrotem Ojcu], tedyć też i sam Syn będzie poddany temu, który mu poddał wszystkie rzeczy, aby był Bóg wszystkim we wszystkim.”

Dostrzegamy Drodzy, że sąd indywidualny w Tysiącleciu polegać będzie na zupełnym posłuszeństwie Prawa Nowego Przymierza. Popatrzmy, co czytamy w dziejach Apostolskich – jak będzie wyglądać to Królestwo naszego Pana po zmartwychwstaniu proroków i władza nad ludźmi. Dzieje Apostolskie 3:20-21 – mówi o naszym Panu, którego Ojciec posyła z nieba na ziemię, aby dokonał restytucji, a potem zauważymy dalej jak to będzie wyglądać, popatrzmy

Act 3:20-21 bg „(20) Gdyby przyszły czasy ochłody [my czytamy: gdy już przyszły] od obliczności Pańskiej, a posłałby onego, który wam opowiedziany jest, Jezusa Chrystusa. (21) Który zaiste niebiosa ma objąć [MUSI ZATRZYMAĆ] aż do czasu naprawienia wszystkich rzeczy, co był przepowiedział Bóg przez usta wszystkich świętych swoich proroków od wieków.”

A teraz wiersz 22-23 – Act 3:22-23 bg „(22) Albowiem Mojżesz do ojców rzekł: Proroka wam wzbudzi Pan, Bóg wasz, z braci waszych, jako mię; onego słuchać będziecie we wszystkiem, cokolwiek do was mówić będzie. (23) I stanie się, że każda dusza, która by nie słuchała tego proroka, będzie wygładzona z ludu.”

Proszę bardzo, posłuszeństwo. Dziś wiarę Bóg nagradza (kto wierzy w Syna, ma żywot), a tam -posłuszeństwo. Ale dziś wiara bez uczynków jest martwa, tak jak mówi Apostoł Jakub. Tak tam uczynki bez wiary będą martwe. Bo klasa hipokrytów będzie miała uczynki, nie będzie czynić grzechu, bo będzie się bała, chciała żyć klasa kozłów, ale gdy szatan będzie rozwiązany to klasa kozłów… A więc w tym okresie żniwie Wieku Tysiąclecia, okresie 40 lat, od roku 2874 do 2914. 40-letni okres: Żniwo Wieku Tysiąclecia. I w tym okresie 40 lat żniwa będzie 5 przesiewań, tak jak było 5 przesiewań Żydów na puszczy, 5 przesiewań w Żniwie Żydowski i 5 przesiewań w Paruzji za br. Russella; tak w Tysiącleciu w żniwie w małym okresie będzie 5 przesiewań. Pięknie są one pokazane obrazowo w 2 Księdze Mojżeszowej. 2 Mojżeszowa na mały okres po Tysiącleciu jest tu właśnie pokazanych pięć przesiewań. Popatrzmy jak one występują:

2 Mojżeszowa, 15 rozdział. Jest to pieśń Mojżesza i synów izraelskich – mały okres, który zniszczy z końcem małego okresu wszystkich niegodnych życia i czytamy wiersze 14 i 15.

(14) Usłyszą narodowie, zadrżą; boleść zdejmie obywatele Filistyńskie. [obywatele filistyńskie – to przesiewacze 1 i 5 przesiewania.] (15) Tedy się polękają książęta Edomskie [przesiewacze 2 przesiewania], mocarze Moabskie [3 przesiewanie] strach zdejmie; struchleją wszyscy obywatele Chananejscy. [4 przesiewanie]

Czyli mamy:

1 i 5 przesiewanie – Filistyni

2 – Edomczycy

3 – Moabici

4 – Chananejczycy

Dlaczego 1 i 5 jest razem połączone? Bo tak jak w Paruzji 1 przesiewanie było na wtórą śmierć i 5 na wtórą śmierć. Te dwa przesiewania 1 i 5 były najniebezpieczniejsze bo prowadziły na wtórą śmierć; bo 2, 3 i 4 to bywało, ze odpadali od Kościoła do Wielkie Kompanii. Tak i tu: w 1 i 5 – Filistyni, Książęta Edomscy – 2, mocarze moabscy – 3, chananejczycy – 4. Razem pięć przesiewań w małym okresie po Tysiącleciu.

I przykładowo: kto hipokryta, kozioł w Tysiącleciu. No może tylko w 50% charakter swój zreformował za 1000 lat. A 50% ma grzechu i zła. To on w pierwszym przesiewaniu wyjdzie na widownię,w drugim może ci, co 60%, 65%, 70%, w trzecim ci co może 80%, a może tylko 20% im brakowało, w czwartym to może ci co mieli 90%, a tylko 10% im brakowało do wykorzenienia grzechu. A w piątym to choćby miał 99% rozwoju charakteru, wartości, a 1% grzechu i zła tacy staną po stronie szatana. Bo gdyby z 1% grzechu i zła Jezus Pan przepuścił takiej jednostce wejść w wieki chwały to byłaby możliwość upadku i grzechu. Przecież Bóg stworzył Adama z żadnym procentem grzechu i zła i Adam zgrzeszył, więc gdyby z 1% grzechu umożliwić jednostce wejść w wieki chwały, byłaby nowa możliwość grzechu, zła i upadku. A Biblia mówi, że już nigdy więcej grzech się nie pojawi w całym, wielkim Boskim wszechświecie nie tylko na naszej Ziemi, ale na innych planetach będą stwarzani, nigdzie nikt nie zgrzeszy. Oto dowód biblijny, że raz na zawsze grzech będzie wykorzeniony, nigdy więcej on się nie pokaże. O tym czytamy w Psalmie 107, daje on nam taką gwarancję. Psalm 107:42 –

Psa 107:42 bg „(42) To widząc uprzejmi rozweselą się [ ci co wejdą do zupełnej doskonałości ] , a wszelka nieprawość zatka usta swe. [raz na wieczność zatka usta swe, wszelka nieprawość]”

Wykorzenienie na wieki wieczne grzechu i zła i nigdy się już więcej on nie pojawi. Piękny jest symbolizm, że już nigdy więcej grzechu i zła nie będzie to gwarancja tęczy, że już nigdy więcej potopu nie będzie. Bóg się zobowiązał, popatrzmy jaką Bóg dał ze swej strony gwarancję. Idziemy do 1 Mojżeszowej, gdy Noe z rodziną wyszli z korabia, to jakie zobowiązanie Bóg wziął na siebie. 1 Mojżeszowa 9, od wersetu 8:

„(8) Tedy rzekł Bóg do Noego, i do synów jego z nim, mówiąc: (9) A Ja, oto Ja stanowię przymierze moje z wami, i z nasieniem waszem po was. (10) I z każdą duszą żywiącą, która jest z wami: w ptastwie, w bydle, i w każdem zwierzęciu ziemi, które są z wami, ze wszystkich, co wyszły z korabia, aż do każdego zwierzęcia na ziemi. (11) I postanowię przymierze moje z wami; a nie będzie zatracone więcej wszelkie ciało wodami potopu; i nie będzie więcej potop na skażenie ziemi. (12) Tedy rzekł Bóg: To jest znak przymierza, który Ja dawam między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą, która jest z wami, w rodzaje wieczne. (13) Łuk mój położyłem na obłoku [czyli tęczę] , który będzie na znak przymierza między mną, i między ziemią. (14) I stanie się, gdy wzbudzę ciemny obłok [czyli chmurę nad ziemią] nad ziemią, a ukaże się łuk na obłoku [tęcza]: (15) Że wspomnę na przymierze moje, które jest między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą w każdem ciele; i nie będą więcej wody na potop, ku wytraceniu wszelkiego ciała. (16) Będzie tedy łuk on na obłoku, i wejrzę nań, abym wspomniał na przymierze wieczne, między Bogiem i między wszelką duszą żywiącą w każdem ciele, które jest na ziemi. (17) Zatem rzekł Bóg do Noego: Tenci jest znak przymierza, którem postanowił między mną, i między wszelkiem ciałem, które jest na ziemi.

Tęcza. Tak jak Bóg zobowiązał się, ze więcej nie będzie literalnego potopu, a literalny potop symbolizuje nam dwa przekleństwa:

– przekleństwo Adamowej śmierci i grzech

– i przekleństwo wtórej śmierci

Już więcej potopu nie będzie, czyli więcej przekleństwa, grzechu, kiedy – Koniec Małego Okresu jest zniszczony szatan, klasa kozłów, niepokutujący upadli aniołowie, jak o tym czytamy w Księdze Objawienia 20:7-10

Rev 20:7-10 bg „(7) A gdy się skończy tysiąc lat, będzie rozwiązany szatan z ciemnicy swojej, (8) I wynijdzie, aby zwodził narody, które są na czterech węgłach ziemi, Goga, i Magoga, [ale tu Gog i Magog ma inne znaczenie, niż to co czytaliśmy u proroka Ezechiela. Tam Gog-wodzowie anarchizmu i Magog-anarchiści, a tu: Gog-wodzowie 5 przesiewań MO, Magog – przesiani w 5 przesiewaniach, czyli mówi:] aby je zgromadził do bitwy; których liczba jest jako piasek morski. (9) I wstąpili na szerokość ziemi i otoczyli obóz świętych [klasa Młodocianych Godnych] i miasto umiłowane [klasa Starożytnych Godnych, miasto umiłowane otoczą; jest rozumną myślą, że będą pobici członkowie obu klas – MG i proroków, bo przecież w tych ciałach nie mogą pójść w fazę duchową do nieba, ciało muszą zostawić na ziemi, aby móc rozstać się z ciałem, to będą pobici, a w nagrodę za wierność uzyskają fazę duchową. Natomiast co będzie teraz z tymi, co się targną na proroków i MG?]. Ale zstąpił ogień od Boga z nieba i pożarł je. [ogień – symbol wtórej śmierci, zniszczeni będą Gog i Magog – wodzowie 5 przesiewań i przesiani 5 przesiewań] (10) A dyjabeł, który je zwodził, wrzucony jest w jezioro ognia i siarki, gdzie jest ona bestyja [papiestwo] i fałszywy prorok [protestantyzm]; i będą męczeni [próbowani, doświadczani, historycznie wspominani, a nie literalnie męczeni] we dnie i w nocy, na wieki wieków.”

Rev 20:15 bg „(15) A jeśli się kto nie znalazł napisany w księgach żywota, wrzucony jest w jezioro ogniste.” [Kto nie zakwalifikował się do klasy owiec, czyli nie będzie zapisany w księdze żywota, będzie wrzucony w jezioro ogniste, a wiersz 14 odpowiada co to jezioro ogniste symbolizuje, w którym będzie diabeł, bestia, fałszywy prorok i wszyscy co nie zapisani w księgach, popatrzmy:]

Rev 20:14 bg „(14) A śmierć i piekło [grób] wrzucone są w jezioro ogniste. Tać jest wtóra śmierć.”

Czyli tu widzimy Pan Jezus jako Król gdy rozwiązany będzie szatan na mały czas to próba w tym celu będzie potrzebne rozwiązanie szatana i niepokutujących upadłych aniołów, aby objawić klasę kozłów, co przez wiek tysiąclecia. A więc gdy wszyscy ci niegodni życia, jako klasa kozłów staną po stronie szatana to mówi: zstąpi ogień od Boga z nieba, czyli wtóra śmierć, zniszczenie.

Co jeszcze jest takie bardzo ciekawe drodzy w tym działaniu naszego Pana jako Króla? Dr David Rice w skombinowanej chronologii o dziwo podał, że Pan Jezus ma dwa przyjścia we wtórej obecności. Dwa przyjścia we wtórej obecności. Czyli 1 przyjście ma do ludu Bożego w roku 1874, a drugie ma przyjście do diabła i świata w roku 2043. To pierwsze przyjście rozpoczyna pracę żniwa Wieku Ewangelii od roku 1874 , co jest prawdą w wypadku nauk br. Russella, ale br. Russell podał, ze ten okres 40 lat paruzja, a u niego żniwo trwa 169 lat. Od roku 1874 do roku 2043. I dopiero w roku 2043 będzie drugie przyjście Pana do diabła, działalność Pana i do świata. I dopiero 2043 będzie początek siódmego tysiąca lat. Czyli br. Rice dołożył Panu więcej niż Bóg ma w swym planie. Bóg w swym planie miał tylko 1000 lat dla swego Syna, a br. Rice mówi: Jezusie 1000 lat będzie ci mało, Bóg Ci dał tylko 1000 lat – 1874-2874, a ja teraz 169 lat domawiam z piątku jeszcze, bo do 2043 r. to jeszcze z piątku. I dopiero będziesz miał całą sobotę od 2043 r. do 3043 r. to będzie Twoja sobota, siódmy Twój dzień. Czyli ma śmiałość, odwagę. „Ty Boże za krótko dałeś dla Jezusa tylko 1000 lat, ja mu dopełniłem”. Ja Rice mam władzę nad Tobą Boże. Bo Ty mu dałeś tylko 1000, a ja mu dołożyłem z piątku 169 lat i dopiero będzie miał swój 1000-letni dzień od 2043 r. Co za odważny człowiek, br. Rice. Co jeszcze jest takie dziwne w jego poczynaniach. Gdy w Dziejach Ap. 13:20, Dzieje 13:20 jest bardzo ważny tekst, którego brat Rice ignoruje, bo mu nie pasuje ten tekst:

Dz 13:20 bg „(20) A potem około czterysta i pięćdziesiąt lat dawał im sędziów, aż do Samuela proroka.”

Brat Rice podaje, że tych 450 lat gdzie Bóg dawał sędziów to mówi, że apostoł Paweł miał ten pogląd od Faryzeuszy, bo był Paweł Faryzeuszem poprzednio i mówi: to nie jest natchniony ten wiersz Pisma św., to jest od faryzeuszy, Paweł tutaj sobie potrafił napisać. Natomiast tam gdzie mu pasuje pogląd apostoła Pawła to nie od faryzeuszy, tam będą natchnione. To jest Galatów 3:17.

Brat Rice przyjmuje ten tekst apostoła Pawła, bo mu jest potrzebny i tu już jest natchniony:

Gal 3:17 bg „(17) To tedy mówię, iż przymierza przedtem od Boga utwierdzonego względem Chrystusa, zakon, który po czterechset i po trzydziestu lat nastał, nie znosi, aby miał zepsuć obietnicę Bożą.”

Czyli tych 430 lat potrzebne są Rice’owi w jego chronologii, to załatwione, ale gdy Dzieje 13:20 pobijają jego kombinacje, to mówi: nie, ten tekst to ma apostoł Paweł od faryzeuszy. A cóż mówi Pismo św., że jedne teksty są natchnione, a drugie nienatchnione? Popatrzmy co czytamy w 2 Tym. 3:16,17 –

2Tm 3:16-17 bg „(16) Wszystko Pismo od Boga jest natchnione i pożyteczne ku nauce [doktryny], ku strofowaniu [pobijanie błędu], ku naprawie [naprawianie charakteru], ku ćwiczeniu, [w sprawiedliwości] które jest w sprawiedliwości; (17) Aby człowiek Boży był doskonały, ku wszelkiej sprawie dobrej dostatecznie wyćwiczony.”

Czyli cztery kierunki Boskich prawd biblijnych:

1) Doktrynalne

2) Strofujące

3) Etyczne

4) Naprawiające

Wszystko Pismo jest natchnione. Nie tak, ten tekst który mu pasował to był natchniony ap. Pawła [z Galatów 3:17], a ten, który mu nie pasował to od Faryzeuszy miał [Dzieje 13:20]. Nie Drodzy. Widzicie tylko dwa miejsca, gdy chronologia ST nie jest dokładna to Pan zrobił poprawkę przez Apostoła Pawła. Czyli Okres od Przymierza z Abrahamem do Przymierza Zakonu on nie jest dokładny w ST ten czas, to dlatego właśnie podaje przez Pawła, że od Przymierza z Abrahamem do Przymierza Zakonu to było 430 lat. Jak również okres sędziów, który jest niekompletny w ST to też poprawia w Dziejach Ap. przez ap. Pawła „przez około”, czyli dokładnie to jest 449,5 lat a nie 450 lat bo mówi „przez około”, nie przez 450 tylko przez około 450 lat dawał im sędziów. Skąd właśnie br. Russell dowodzi, że Dzieje Ap. są bardzo ważne argumentem przez ap. Pawła biegłego w sprawach Zakonu, aby to jedno ogniwo chronologii w ST które jest niekompletne mogło być pojaśnione, bo 1 Królewska 6, w 1 Królewskiej 6 rozdziale popatrzmy co czytamy, wiersz 1:

1Ki 6:1 bg „(1) I stało się czterechsetnego i ośmdziesiątego roku po wyjściu synów Izraelskich z ziemi Egipskiej, miesiąca Kwietnia (ten jest miesiąc wtóry,) roku czwartego królowania Salomonowego nad Izraelem, że począł budować dom Panu.”

I tu br. Russell poprawia. Powinno być: 580 roku, a nie 480 roku. Bo co się składa, dlaczego właśnie ta pomyłka stuletnia tu występuje? Bo cyfra 4 hebrajska i hebrajska cyfra 5 są podobne jedna do drugiej. I gdy zamiast wziąć cyfrę za 5, wzięto tu za 4. Dlatego: 480 lat. Bo, po pierwsze, popatrzcie: 40 lat Żydzi w podróży po puszczy, po wyjściu z ziemi egipskiej, 6 lat podziału, 40 lat Saul król, 40 lat Dawid król i 4 rok (czyli 3 lata) Salomona. Dodajmy teraz razem: 40+6+40(Saul)+40(Dawid)+3(4 rok Salomona) = 130. Gdy odejmiemy od 480 – 130 to nam zostaje 350 na okres sędziów. Nie 450 jak w Dziejach Ap. tylko 350, bo mówi stało się roku 480 od wyjścia synów z ziemi egipskiej do budowy świątyni przez Salomona (w 4 roku jego królowania). Gdy dodaliśmy 40 lat podróż po puszczy + 6 lat podziału ziemi + 40 lat Saula + 40 lat Dawida + 4 rok Salomona to razem 130. Odjąć od 480 130 i zostaje 350. Czyli na okres sędziów zostałoby 350 i dlatego br. Russell widząc tak jawny dowód z Dziejów Ap. ze słów Ap. Pawła („Przez około 450 lat dawał im sędziów”). Czyli nie 350 lat tylko 450 lat, czyli wobec tego w tym miejscu mówi „stało się roku 580, a nie 480 od wyjścia Izraela z ziemi egipskiej” i stąd rozważyliśmy drodzy 12, najciekawszy dowód wydarzeń, co Pan czyni w tym 1000-leciu od jego wtórej obecności, od roku 1874 do 2874. W dwóch głównych urzędach jako Żniwiarz w pracy swej dla ludu Bożego w Paruzji, Epifanii a jako król w Paruzji, Epifanii, Apokalipsie, Bazylei nie tylko do ludu Bożego, ale do szatana i całego świata ludzkości. Jesteśmy bardzo wdzięczni Ojcu niebiańskiemu, że poznaliśmy, co Pan czyni w czasie swej wtórej obecności. W którym miejscu my dziś stoimy. W tej Epifanii w szerszym znaczeniu tego słowa, która trwa od jesieni 1954 r. az do upadku król. Szatana z końcem anarchii. Wiem, że Pan ma działalność w budowie Obozu Epifanii, który będzie się składał z milionów rzesz ludzi z pogan i z Żydów i obecna klasa ludu Bożego poświęcona POE i MG, którzy już nie są liczni liczebnie mają zakończyć swoją pielgrzymkę i dopiero Bazylea, Królestwo Naszego Pana, w pełni będzie miało swoje urzędowanie do świata ludzkości. Stąd przestroga jaką daje nam Ezechiela 9 rozdział, bo trzeba sobie jeszcze właśnie powtórzyć, bo jest ona bardzo ważna. Ezechiela, 9 rozdział, ma tylko 11 wierszy:

Przestroga dla nas jako ludu Bożego jest bardzo poważna

Eze 9:1-11 bg „(1) Potem zawołał, [Bóg – głos Pański] gdziem ja słyszał, głosem wielkim, mówiąc: Hetmani, nastąpcie na to miasto, mając każdy broń swoję ku zabijaniu w ręce swej. (2) A oto sześć mężów przyszło drogą ku bramie wyższej, która patrzy na północy, i miał każdy broń swoję ku wytraceniu w ręce swej; ale mąż jeden był w pośród nich odziany szatą lnianą, a kałamarz pisarski przy biodrach jego; i przyszedłszy stanęli u ołtarza miedzianego. [tych sześciu z bronią i ten z szatą lnianą i kałamarzem pisarskim] (3) A chwała Boga Izraelskiego zstąpiła była z Cherubina, na którym była, do progu domu, i zawołała na męża onego odzianego szatą lnianą, przy którego biodrach był kałamarz pisarski. (4) I rzekł Pan do niego: Przejdź przez pośrodek miasta, przez pośrodek Jeruzalemu, a uczyń znak na czołach mężów, którzy wzdychają i narzekają nad wszystkimi obrzydliwościami, które się dzieją w pośród niego. (5) A onym [tym sześciu z bronią ku zabijaniu] rzekł, gdziem ja słyszał: Idźcie po mieście za nim; a zabijajcie; [Bóg nakazał im zabijać] niech nie folguje oko wasze, ani się zmiłujcie. (6) Starca, młodzieńca, i pannę, i maluczkich, i niewiasty wybijcie do szczętu; ale do żadnego męża, na którymby był znak, nie przystępujcie, od świątnicy mojej poczniecie. A tak poczęli od onych mężów starszych, którzy byli przed domem Pańskim; (7) (Bo im był rzekł: Splugawcie ten dom, a napełnijcie sieni pobitymi; idźcież.) A wyszedłszy zabijali w mieście. (8) A gdy ich pozabijali, a jam pozostał, tedym padł na oblicze moje, i zawołałem a rzekłem: Ach panujący Panie! izali ty wytracisz wszystek ostatek Izraelski, wylewając popędliwość swoję na Jeruzalem? (9) I rzekł do mnie: Nieprawość domu Izraelskiego i Judzkiego nader jest bardzo wielka, i napełniona jest ziemia krwią, a miasto pełne jest przewrotności; bo mówili: Pan tę ziemię opuścił, a Pan nie widzi nas. (10) Przetoż i Ja toż uczynię, nie sfolguje oko moje, ani się zmiłuję, drogę ich na głowę ich obrócę. (11) A oto mąż on odziany szatą lnianą, przy którego biodrach był kałamarz, oznajmił to mówiąc: Uczyniłem tak, jakoś mi rozkazał.”

Co oznaczają tych sześciu mężów z bronią ku zabijaniu i kogo symbolizują, a kogo ten mąż w szacie lnianej, któremu Bóg polecił iść i robić znak wszystkim wzdychającym i ci co mieli znak na czole tego atramentu, bo kałamarz pisarski, a w kałamarzu jest atrament ten mąż w szacie lniane i robił znak atramentem dla tych wzdychających. I ci mieli znak tego atramentu na czole tych sześciu mężów z bronią nie mieli prawa dostępu, a mówi kto nie ma znaku bijcie nikogo nie oszczędzając. Mąż w szacie lnianej to lud Boży pod przewodnictwem brata Russella. Brat Russell jest tu szczególnie podkreślony. W czym? Po pierwsze – bo ten mąż był w szacie lnianej przepasany (pas: symbol sługi); kałamarz przy jego biodrach – symbol literatury prawdy (6 tomów, książka pytań, Strażnice) to jest kałamarz, a atrament w kałamarzu to zawartość prawdy w tej literaturze i mówi: „idź, rób znak”, czyli lud Boży w paruzji pod przewodnictwem br. Russella głosili prawdę i ta prawda była tym znakiem na czole, aby uwolnić lud Boży z błędów papiesko-protestanckich: trójcy, piekła, duszy nieśmiertelnej. Kiedy już wiemy, że ten mąż, co ciekawe w wierszu 11, ten mąż zdał raport Panu – „uczyniłem tak, jakoś mi rozkazał”. I brat Russell pokazał, że jest pokazany w tym mężu, umierając w wagonie pulmanowskim dzień przed śmiercią życzył sobie, aby mu Sturgeon towarzysz zrobił togę włoską. Był on bardzo zakłopotany, ponieważ po pierwsze nie jest krawcem, nie ma maszyny do szycia, nie ma materiału, a br. Russell sobie zażądał przed śmiercią togę włoską, no i gdy spostrzegł br Russell, że Sturgeon jest zakłopotany mówi tak do niego: „nie wiesz jak to zrobić?” Mówi: „nie wiem”. A on mówi: „pozwól, pomóż mi wstać”, bo br. Russell był bardzo słaby. Mówi: pomóż mi wstać, weź dwa prześcieradła czyste, jedno przywiąż z przodu mnie a drugie z tyłu, oto spinki są i pospinaj mi na ramionach pod pachami te dwa prześcieradła, a gdy mu tak uczynił to wtenczas swój wzrok niebo uniósł brat Russell, stojąc dał raport Panu – „uczyniłem tak, jakoś mi rozkazał”. Pod moim urzędem kościół został skompletowany, wszyscy otrzymali znak na czołach, co potwierdza Objawienie 7 rozdział: 144 tysiące, bo pieczęć Boga żywego z Obj. 7 a znak na czole atramentu z Ezechiela to jest prawda na czasie, którą otrzymali członkowie kościoła, że nikt nie pozostać w Babilonie, wszyscy otrzymali ten znak. Pod urzędem br. Russella, brat Russell zdał ten raport. Klasa moja skończona. Tych 5 mężów z bronią ku zabijaniu byli czynni za życia brata Russella. Bo było 5 przesiewań pod przewodnictwem tych 5 mężów z bronią ku zabijaniu. Jakie to było 5 przesiewań i kto był przywódcą tych 5 przesiewań?

1 – przeciwko okupowi, wodzem Barbour

2 – niewiara, wodzem drugiego przesiewania Paton

3 – kombinacjonizm, wodzem był von Zech (pielgrzym)

4 – reformizm, wodzem czwartego przesiewania żona br. Russella

5 – kontradykcjonizm, aż trzech wodzów w 5 przesiewaniu: Willemson, McPhail, Hanninges

Czyli 5 przesiewań w Paruzji to było 5 mężów z bronią ku zabijaniu, a 6-te działa przez całą epifanię po śmierci br. Russella aż do upadku Król Szatana i dlatego wszyscy kombinatorzy występujący przeciwko naukom jakie Pan dał przez br Russella, który robił znak na czole, kto nie ma prawd, jakie Pan dał przez Pana Russella, jest pokonywany przez rewolucjonistów, przesiewaczy w Epifanii. I br. Rice ze swoją skombinowaną chronologią należy jako jeden z nich do szóstego męża z bronią ku zabijaniu. Jeżeli chcemy być bezpiecznymi, obyśmy nie ulegli przesiewaczom, to trzeba studiować Prawdę, mieć ten znak na czole. Nauki wiernego sługi br. Russella – 6 tomów, bo prawda Epifanii jest oparta na fundamencie nauk br Russella. A więc zrozumiałość tej większej nauki, trzeba mieć podstawę prawdy paruzyjnej, tego znaku, atramentu na czole. Stąd, obyśmy byli zabezpieczeni. Przyjmijmy tę przestrogę. Badajmy prawdy paruzyjne, które są podstawą prawd epifanicznych. 6 tomów, Strażnice, książkę pytań i odpowiedzi brata Russella. To wtenczas prawdy epifaniczne dalej postępujące będą nam pomocne odnieść zwycięstwo nie dać się pobić przesiewaczom. Dlatego rozważyliśmy 12 dowodów i ten 12 najkonkretniejszy podaje nam czasy i chwile, w których żyjemy, aż do obalenia królestwa szatana w pracy jako Żniwiarz Pan i potem w Bazylei gdy już Pan na całym świecie ludzkości jako król poczynając z szatanem, upadłymi aniołami, obalenie jego imperium, a w jego ziemskiej fazie królestwa da szansę naprawy świata ludzkości.

Niech te zastanowienia o chronologii, zostanie nam jeszcze jedna część, to będzie Boska pieczęć na chronologii brata Russella i pojaśnieniach br. Johnsona, to będzie zakończenie naszej tematyki o chronologii biblijnej. Pieczęć, czyli to będą dowody jakby od Boga, potwierdzające prawdziwość wyliczenia chronologii br Russella. Za te części, cośmy 12 dowodów, które Pan dawał przez br Russella z pojaśnieniem przez br Johnsona mogliśmy ujrzeć kombinacyjną chronologię Rice’a i te inne chronologie oprócz Rice’a, obyśmy byli Bogu wdzięczni za tę chronologię, którą mamy w 2 tomie br. Russella i pojaśnienia przez br. Johnsona, a wtenczas te wszelkie kombinacje, spekulacje różnych rewolucjonistów, przesiewaczy, kombinatorów nie dotkną nas, bo będziemy mieli ten znak atramentu, tę prawdę opanowaną. Ojcu niebiańskiemu Bogu Jehowie i naszemu Panu, Mistrzowi, Obecnemu Królowi i Żeńcowi chwała i cześć za pracę na naszą korzyść na obalenie królestwa szatana i jak przyjdzie czas dla całej ludzkości: chwalebna chwila po zmartwychwstaniu proroków. Cieszmy się z tej prawdy, utrwalajmy sobie te prawdy, trwajmy silnie i twardo w prawdach, jakie Pan dał przez wiernego sługę br. Russella i posłannika Epifanii i zwycięstwa w poświęceniu życzę wam wszystkim, sam pragnę, na tym kończę.

Wykład przedstawił brat Grzegorz Parylak ze Lwowa na konwencji Świeckiego Ruchu Misyjnego „Epifania” w Łańcucie, 17.06.2023 r.

Na stronie naszego zboru znajdziesz także prezentację nawiązującą do tego fragmentu Biblii. Nosi ona tytuł: „Dolina Bożych gór” (tutaj znajdziesz slajdy z komentarzami).

Mt 24:37-39 BT5 „A jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem [gr. parousia – obecność] Syna Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem [gr. parousia – obecność] Syna Człowieczego.”

Łk 17:26-27 BT5 „Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego: (27) jedli i pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki; a przyszedł potop i wygubił wszystkich.”

Dni Noego są w Słowie Bożym zestawione z dnia Syna Człowieczego. Chodzi o obecność Jezusa czyli Jego paruzję i choć każdą obecność poprzedza przyjście, to jednak słowo 'przyjście’ w tych fragmentach zawężałoby ich znaczenie.

Tutaj chodzi o cały czas budowania arki i głoszenia Prawdy przez Noego otaczającemu go światu. Były oczywiście różne podejścia do tej sprawy, tak jak różne są podejścia świata, wierzących i wierzących w teraźniejszej prawdzie, którzy w „głębszej mowie proroczej poszukują swojego wzmocnienia”.

Jest wiele wersetów opisujących ten czas: 2 Piotra 3:4-9, 2 do Tymoteusza 3:1-5.

Dz 1:9 BT5 „Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu.”

Opis mówi, że Pan został podniesiony, a obłok zabrał go od oczu uczniów, został wzięty w obłoku.

W Księdze Królewskiej 18 opisaną mamy historię Eliasza i króla Achaba, a także suszę i nadchodzący deszcz, który ogłosił wcześniej Eliasz. Sługa miał iść i wracać siedem razy, a dopiero za siódmym razem widać było mały obłok. Można to zestawić z listami naszego Pana do siedmiu zborów – 7 okresów rozwoju prawdziwego Kościoła. Dopiero 7 zbór – Laodycea – w czasie żniwa doczekał się małego początku.

Oczywiście, gdy myślimy o dniach Noego, to nie tyle patrzmy na sąsiadów – świat, ale patrzmy na samych siebie. Co robił Noe w dniach Noego? Musiał znaleźć i wybrać pierwsze drzewo, musiał zdecydować jakiej użyje siekiery, musiał ściąć pierwsze drzewo i popracować nad nim, potem kolejne i kolejne. Zanim Noe wszedł do arki, wprowadził tam wszystkie zwierzęta, zebrał żywność, przygotował arkę. A gdy już wszedł z całym dobytkiem i rodziną minął jeszcze tydzień nim deszcz zaczął padać.

Działalność naszego Pana i wiernych we wtórej obecności jest podobna do działalności Noego przed i w czasie potopu. Wszystko to napisano ku naszej nauce.

Będą pojawiać się różne próby, szczególnie na dwóch punktach:

– wierności

– cierpliwości

2Tm 3:1 BT5 „A wiedz o tym, że w dniach ostatnich nastaną chwile trudne.”

Osbserwujemy zbliżanie się kościołów i świata ekonomii pod patronatem papiestwa, wielu braciom brakuje iwary – i w Noego (w stworzenie i w potop), i w Paruzję Pana Jezusa. Obyśmy mieli dość siły, by umacniać wiarę swoją i tych, którzy są wokół nas.

Paruzja, druga obecność lub drugi adwent. Wszystkie te określenia dotyczą powrotu Jezusa Chrystusa na ziemię. Jednak cele, sposób i znaki drugiego adwentu są często błędnie rozumiane. Oto skrótowy przegląd tego tematu:

1. Cele:

Jednym z najważniejszych jest zebranie i wyzwolenie przez Jezusa Jego Oblubienicy, małej trzódki lub Kościoła (wszystkie te określenia dotyczą tej samej grupy osób).

Główny jednak cel to błogosławienie całej rodziny ludzkiej (zarówno żywych, jak i umarłych) czasami odnowienia lub możliwością uzyskania restytucji.

Wspominają o tym Dzieje Apostolskie 3:20-21 – „I pośle Bóg tego, który był wam głoszony, Jezusa Chrystusa; którego niebo musi zatrzymać aż do czasów odnowienia [restytucji] wszystkich rzeczy, co od wieków przepowiedział Bóg przez usta swoich świętych proroków.”

Restytucja oznacza powrót do początkowego stanu; dla ludzkości oznacza to przywrócenie pierwotnego stanu przed upadkiem, kiedy ludzie zamieszkiwali ogród Eden (Księga Rodzaju 1:26-27,31, [1]). [Zobacz więcej w odpowiedzi na temat biblijnych czasów odnowienia]

2. Sposób:

W Biblii pojawiają się wypowiedzi dosłowne i przenośne. Brak rozróżnienia między nimi doprowadził do niezrozumienia oznak powrotu Jezusa. Klasyczny werset na ten temat to Dzieje Apostolskie 1:11 – „Mężowie z Galilei, czemu stoicie, wpatrując się w niebo? Ten Jezus, który od was w górę został uniesiony do nieba, powróci w taki sposób, jak Go widzieliście idącego do nieba.” Wnioskujemy z tego, że tak jak w odejściu Chrystusa uczestniczyło stosunkowo niewielu – wierni – i w tajemnicy przed innymi, taki też będzie Jego powrót. Ludzkość ogólnie nie zauważy dowodów jego obecności (przynajmniej na początku).

3. Znaki:

Jeden ze znaków powrotu Jezusa dotyczy wydarzeń w tym czasie. Ma to być okres nieustającej walki, której kulminacją będzie ogólnoświatowy kryzys nie dający się opanować. Jest on zapowiedziany w Piśmie Świętym w wyrazistych figurach retorycznych (Ewangelia wg Łukasza 21:25-27): „Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec szumu morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu, w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. Albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w chmurze z wielką mocą i chwałą”. Jezus przepowiada, że w tym okresie nastąpi szczególny wzrost bezbożności, a w konsekwencji upadek moralności w sferze prywatnej i publicznej. Opisuje to Ewangelia wg Mateusza 24:12 – „A z powodu rozmnożenia się nieprawości, miłość wielu oziębnie”.

_______
Źródło: „The Second Advent”, UK Bible Students, 2009.

[1] Księga Rodzaju 1:26-27,31 – „A wreszcie rzekł Bóg: „Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi! Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył … A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre.”

Tel Megiddo z lotu ptaka

Wojny, od czasu I Wojny Światowej, tak osłabiły narody, że usiłowano wprowadzić w życie idee socjalizmu. To spotkało się z opozycją niektórych rządów i wszystkich klas zainteresowanych zachowaniem obecnego porządku rzeczy, „świata, który teraz jest”. Obecne społeczeństwo jest podtrzymywane przez bogatych, przez finansistów, polityków, liderów przemysłu oraz władców. Oni będą odwoływać się o poparcie do przywódców religijnych świata. Potem może nastąpić powszechny sprzeciw; po jednej stronie ci, którzy odnoszą korzyści z obecnych układów i instytucji i którzy są przeciwni wszelkim zmianom. Przeciwko nim, po drugiej stronie zgromadzi się ogół światowej populacji walczącej o poprawę warunków życia, gdyż w Boskim Planie nadszedł czas na zmianę. Czy lud Pański ma zająć jakąś stronę w tym boju? Nie! Zawsze starajmy się zachować w umyśle, że mamy być czyniącymi pokój oraz orędownikami pokoju i pomagać innym, by dostrzegali rzeczy w sposób prawy i prosty. Taki sposób postępowania zmierza do usunięcia anarchii i walki, lecz przepowiadana w proroctwach anarchia nadejdzie, pomimo wszelkich wysiłków jej uniknięcia (Dan. 12:1). Niemniej jednak Pan wskazuje nam przez Swoje Słowo, że pomimo opozycji, zwycięstwo będzie po stronie Boskiego Nowego Porządku w społeczeństwie. Anarchia jest najgorszą rzeczą, jest zupełnym brakiem jakiejkolwiek formy rządu.

Ta walka będzie sposobem, w który Bóg przyśpieszy tę przemianę, co jest reprezentowane przez Jego ustanowienie ziemskiej części Królestwa podczas panowania ziemskich władców, i co będzie oznaczało koniec tych ziemskich rządów (Dan. 2:44). Po tej walce nastąpi inauguracja „nowych niebios i nowej ziemi” (Obj. 21:1). Nowymi niebiosami będą nowe duchowe panujące władze, Kościół w niebiańskiej chwale, wyniesiony na tron razem z naszym Panem. Nową ziemią będzie ziemski porządek w rękach Godnych, których Pan uczyni „książętami po wszystkiej ziemi” do przeprowadzenia tysiącletniego dzieła restytucji, kiedy Królestwo Chrystusa będzie w pełni ustanowione (Ps. 45:17; Dz.Ap. 3:19-21).

_____
Źródło: „Sztandar Biblijny” nr 227, s. 10.

Fot. strona „Ścieżki we mgle” na Facebooku

Jak mamy rozumieć Księgę Objawienia (Apokalipsy) 1:7, która mówi, że wszelkie oko ujrzy Go w Jego drugim przyjściu?

W Objawieniu 1:7 czytamy: „Oto idzie z obłokami [utrapieniami w wielkim ucisku, por. Mateusza 24:21], i ujrzy Go wszelkie oko, i ci, którzy Go przebili.” Jeśli „obłoki” z tego wersetu będziemy traktować literalnie, to on nie będzie miał sensu… a gdy wyrażenie „wszelkie oko” zinterpretujemy jako stosujące się do fizycznego wzroku, to będzie ono sprzeczne z 1 Listem do Tymoteusza 6:16 i Ewangelią Jana 14:19:

„Jeszcze trochę, a świat już Mnie nie zobaczy. Wy jednak będziecie Mnie widzieć” (Jana 14:19)

„On mieszka w światłości niedostępnej, którego żaden z ludzi nie widział ani zobaczyć nie może” (1 do Tymoteusza 6:16)

Rozumie się samo przez się, że cześć dla Słowa Bożego powinna powstrzymać nas przed interpretowaniem Pisma Świętego w sposób sprzeczny z innymi wyraźnymi oświadczeniami Biblii.

Jak możemy interpretować ten oraz inne podobne wersety i zachować zgodność Biblii? Odpowiadamy, że 1 do Tymoteusza 6:16 i Jana 14:19 oczywiście są literalne i odnoszą się do literalnego wzroku, natomiast oczy z Objawienia 1:7 muszą być symboliczne i odnoszą się do naszego duchowego wzroku – naszych oczu zrozumienia. Dlatego ten werset najwidoczniej znaczy, że naszemu Panu w Jego drugiej obecności towarzyszą obłoki ucisku i że oczy zrozumienia wszystkich ludzi, włączając nawet Żydów, ostatecznie zostaną otwarte na właściwe poznanie Go. To w tym znaczeniu widzenia Apostoł Paweł mówi: „Jezusa widzimy” (Hebrajczyków 2:9). Oczywiście, Apostoł nie miał na myśli, że on i ci, którzy z nim byli, widzieli Jezusa fizycznym wzrokiem, ponieważ On był wówczas w niebie, lecz raczej jego i naszymi oczami zrozumienia, umysłowym wzrokiem.

Taka interpretacja jest uzasadniona nie tylko przez jej sensowność i zgodność z zastosowaniem jej w innych wersetach biblijnych, lecz także przez symboliczny charakter Księgi Objawienia. Nasz Pan udzielił Objawienia Janowi w znakach lub symbolach. Dlatego jest właściwe, by obłoki, oko i widzenie z Objawienia 1:7 traktować symbolicznie. Wzmianka uczyniona w tym wersecie wobec Żydów, którzy Go przebili, jako widzących Go, rozstrzyga sprawę; ponieważ Jezus powiedział im we środę przed Swym ukrzyżowaniem, dwa dni wcześniej, zanim Żydzi ostatni raz widzieli Go fizycznym wzrokiem, że więcej nie będą Go widzieć, aż w Jego drugim adwencie, kiedy przywitają Go okrzykiem: „Błogosławiony, który idzie w imieniu Pańskim” (Mateusza 23:39). Ten werset dowodzi, że nie ma tu mowy o fizycznym wzroku, ponieważ Żydzi ujrzeli Pana na krzyżu fizycznymi oczami dwa dni potem, gdy wypowiedział te słowa.

Zatem chodzi tutaj o duchowy wzrok i werset ten wskazuje, że ci, którzy przebili Pana, ujrzą Go podczas Jego drugiej obecności, nie fizycznym wzrokiem, lecz umysłowymi oczami zrozumienia.

Więcej na ten temat:

(A także w wersji tekstowej tego wykładu.)

Ponadto wiemy o tym, ponieważ Jezus dwa dni wcześniej, w dniu Swego triumfalnego wjazdu do Jerozolimy oraz cztery dni przed Swoją śmiercią, ogłosił umysłowe zaślepienie, które przyszło na Żydów z powodu ich grzechów (Łukasza 19:42,44); a Apostoł Paweł zapewnia nas, że taka ich ślepota musi trwać, dopóki nie zostanie zebrana zupełna liczba wybranych z pogan (List do Rzymian 11:7-10, 25-33). Wtedy, w czasie drugiej obecności Pana ich zaślepienie będzie stopniowo usuwane i oni ujrzą (dojdą do zrozumienia) Jezusa jako swego Mesjasza i Wyzwoliciela. Fragment z Ewangelii wgMateusza 26:64 jest bardzo podobny do Objawienia 1:7 pod względem znaczenia i metody interpretacji. Wersety przedstawione powyżej są zgodne z wyraźnymi stwierdzeniami z 1 do Tytemousza 6:16 oraz Jana 14:19 i dlatego razem dowodzą, że powrót naszego Pana jest niewidzialny dla fizycznego wzroku ludzi, chociaż ostatecznie będzie dostrzeżony przez ich duchowe postrzeganie, oczami zrozumienia.

_____
Źródło: „Sztandar Biblijny” nr 225, s. 79

Psalm 47:5-7 – „Bóg wstąpił na tron wśród radosnych okrzyków, PAN zajął miejsce – rozległ się głos trąby. Grajcie, grajcie Bogu! Grajcie naszemu Królowi! Gdyż Bóg jest Królem całej ziemi, uświetnijcie to pieśnią!”

Psalm 108:1-5 – „Boże, moje serce jest gotowe: Pragnę śpiewać i grać. Pragnę całym sobą! Obudź się, harfo i cytro, gdy budzę się o świcie. Wysławiać Cię będę, PANIE, pośród ludów, będę Ci grał wśród narodów. Gdyż wielkość Twej łaski sięga niebios, a Twej wierności – obłoków. Wznieś się nad niebiosa, o Boże, niech nad całą ziemią zajaśnieje Twa chwała!”

Ps. 59:16-17 – „Lecz ja będę śpiewał o Twej mocy i weselił się o poranku Twoją łaską, ponieważ byłeś mi warownią i schronieniem w czasie niedoli. Moja mocy, Tobie będę grał, gdyż Ty, Boże, jesteś moją twierdzą – Boże mój, który darzysz mnie łaską.”

fot. flickr.com/photos/rejik

Chcę od razu uspokoić tych, którzy może nie lubią śpiewać, a może uważają, że nie potrafią śpiewać. To Was nie skreśla. Nie musimy też lubić gry na harfie i cytrze. Melodie i pieśni, o których będzie mowa to melodie serc i umysłów.

Każdy człowiek niesie z sobą pewną melodię życia. Taka melodia może być usłyszana, bo często jest to główny temat, o którym ktoś mówi. Czasami słychać tę melodię na czyimś profilu w internecie. Czasami słyszymy tę melodię w tym, co jest głównym działaniem w życiu danej osoby. Nie zawsze ktoś może poświęcić najwięcej czasu melodii swojego życia, ale jest to coś, do czego jego lub jej myśli wracają, kiedy może się oderwać od zapewniania bytu sobie i swojej rodzinie, od spraw wychowania dzieci i różnych ziemskich zobowiązań, które każdy człowiek posiada. Czasami pewna melodia lub idea łączy życie wielu osób.

Ja chciałbym przytoczyć kilka historii i pomówić o melodii, która łączyła wszystkie te osoby. Oczywiście będę tylko w wielkim skrócie podawał pewne przebłyski, jakieś pojedyncze nuty z melodii życia tych osób. Ale z tych krótkich scenek można czasami wywnioskować melodię życia, refren tego życia. Jak w programie „Jaka to melodia”… Nieraz już po jednej nutce uczestnicy odgadują całe piosenki.

– może zacznijmy od takiego brata Aleksandra Wocha, niewiele wiemy na jego temat, ale dość dużo, by usłyszeć tę melodię. W angielskiej „Teraźniejszej Prawdzie”, luty 1940, brat Johnson napisał o śmierci małżeństwa Woch w bombardowaniu w Lublinie 8 września 1939, tego właśnie brata i jego żony, i pisze o nich: „Oboje byli bardzo gorliwi – on walnie przyczynił się do utworzenia wielu nowych zborów, jak również do budowania istniejących zborów, a ona goszcząc nas za każdym razem podczas naszych dziewięciu wizyt w Lublinie”

O tym bracie powiedziane jest, że przyczyniał się do tworzenia i budowania zborów. Jak to robił? Wspomina o tym brat Julian Grzesik w swojej „Historii Ruchu Badaczy Pisma Świętego” [tom V] – cytuję –

„W Lublinie aktywnie pracował misyjnie Aleksander Woch, późniejszy pielgrzym, który za swoje zasługi w Polskiej Organizacji Wojskowej oprócz krzyża zasługi, otrzymał ciężką pracę przy czyszczeniu z żużlu parowozów PKP. Mając bezpłatne przejazdy, każdy wolny czas poświęcał na religijną działalność. Był do tego stopnia takim trybem życia zmęczony, że pewnego razu na wsi, w trakcie wieczornego wykładu, stojąc zasnął.”

Czy po tej jednej nucie słyszymy melodię o bracie, który tak wiele jeździł z ewangelią pociągiem  do braci, że przy jednej z usług zasnął na stojąco i to w trakcie swojego wykładu?

Braterstwo Woch zginęli na początku wojny. Inni słudzy stanęli wtedy przed pytaniem „co dalej?”. Kiedy większość braci zawiesiło swoje usługi wykładami, brat Bielec ze Lwowa służył dalej. Jeździł od zboru do zboru, wracał do domu i jechał znowu. Jego wykłady i jego postawa dodawały braciom siły i zachęty. Jak wspomina jeden brat z Łosińca: „Ze Lwowa do nas pociąg przyjeżdżał bardzo wcześnie rano. Nie było żadnych możliwości, żeby zawiadomić, że ktoś przyjedzie. Przyszedł brat Bielec sam od pociągu. Jeszcze spaliśmy, gdy przyszedł i otworzyliśmy mu drzwi. W drzwiach stanął [ciężko] pobity, pokrwawiony, zmaltretowany człowiek. Gdy rozbieraliśmy go, a tata umywał te rany, płakaliśmy nad nim, no a potem czegoś ciepłego się napił, położyliśmy go do łóżka i zasnął.

U nas miało być zebranie, zaczęli przychodzić bracia, ojciec mówi: «Cicho… Brat Bielec jest ciężko chory i u nas zebranie nie może być». Ale gdy tak któregoś z rzędu ojciec odprawiał, brat Bielec się nagle obudził i mówi: «Co, co ty mówisz? zebrania nie będzie? Bracia, zaraz się ubieram, będzie zebranie, oczywiście, ja tu po to przyjechałem». Wstał jak gdyby się nigdy nic nie stało, ubrał się, tylko było widać te sińce na czole, na policzkach; jednak tą swoją postawą, a potem usługą, wlał tyle otuchy, że chociaż na zebranie bracia przychodzili z różnych stron w ukryciu, bo się bali, to potem z zebrania poszli wszyscy razem.” Wierzyli, że Pan czuwa nad nimi, bo brat Bielec zaraził ich tym zaufaniem do Boga i dodał im otuchy.

Jak widać pewna melodia życia, melodia ufności i gorliwości, może się udzielić drugim, tak jak zwykła muzyka często się udziela. Zwłaszcza kiedy jest to rytmiczna melodia, pełna energii. A taka była melodia życia tych braci.

Ta sama melodia jeszcze przed wojną przygrywała w życiu brata Skowronka. Zacytuję, jak opisywał go mój dziadek Jerzy Szpunar w swoich wspomnieniach: „Otóż przyjechał pewien brat z Ameryki, o bardzo pięknym nazwisku Skowronek. Przywiózł tomy brata Russella i sporo innej literatury. Brat Skowronek, który przyfrunął z tak dalekiego kraju, uścielił sobie gniazdo we wsi Bełżec (…) i jak to Skowronek, nie usiedział na miejscu, ale zaczął fruwać po okolicy wyśpiewując cudowną melodię Wesołej Nowiny o zbawieniu, o Królestwie Bożym, o zmartwychwstaniu, o restytucji i innych pięknych prawdach, gdyż dobrze znał Prawdę. Zdobył sobie sporo pilnych słuchaczy i zorganizował kilka zborów. Ta historia o Skowronku to nie jest wymyślona przeze mnie bajka, było to prawdziwe nazwisko, które aż prosiło się, żeby użyć jako metaforę do działalności tego brata.”

Ciekawy był sposób jakiego brat Skowronek użył do głoszenia prawdy. Przywiózł on z Ameryki maszynkę do strzyżenia włosów. Była to wtedy wielka nowość. Przeważnie nożycami do strzyżenia owiec, strzyżono i mężczyzn, a tu była maszynka do włosów. No i przychodzili mężczyźni tam do salonu brata Skowronka, żeby im ostrzygł włosy maszynką, a brat Skowronek wykorzystywał ten czas, żeby głosić im prawdę i rozdawał Biblie, 1 tomy i inną literaturę.

Co było melodią życia tego brata? Wydaje się, że była to ta sama melodia, która poruszała innych braci, którzy zaczynali wtedy tworzyć pierwsze zbory wierzących w prawdę żniwa w Polsce. W TP nr 39 mamy raport brata Johnsona z Polski. Był to rok 1929. „Niektórzy z naszych polskich braci są bardzo biedni, pracują za 16,5 centa dziennie. Dlatego nie byli w stanie opłacić podróży na konwencję. Ich miłość i oddanie się Prawdzie były tak wielkie, że niektórzy bracia i siostry przyszli aż 70 mil na konwencję i z powrotem szli również pieszo 70 mil do ich miejsca zamieszkania [być może chodzi o 70 km, bo jeśli o mile to byłoby ponad 100 km – dop. ws]. Gdy żeśmy to zobaczyli, nie mogliśmy powstrzymać się od płaczu.” – pisze brat Johnson.

Może teraz kilka sióstr. Pewna siostra z Syberii kilka razy przyjeżdżała na konwencję do Polski z Syberii. Sama podróż to było siedem dni i nocy. Ta siostra przez cały rok z małej renty zbierała pieniądze, żeby zebrać na bilet. Musiała cały rok oszczędzać. Bilet mogła kupić w jedną stronę. Później bracia z Polski kupowali jej bilet powrotny. Ale to nie wszystko. Ta siostra nie tylko korzystała, ale chciała też brać udział w pracy dla Pana. Wywoziła ona z Polski Pismo Święte i literaturę. W tym czasie na granicy były ścisłe kontrole komunistyczne, polityka: „żadnych Biblii do ZSRR”; ale siostry uszyły jej dużą torbę, która miała dwa dna. Pomiędzy pierwszym a drugim dnem było miejsce na literaturę, na to włożone były ubrania, a na wierzchu elementarz do pierwszej klasy. Kontrola zapytała: „wieziesz książki?” A ona mówi: „O tak, oczywiście!” i wyciąga ten elementarz do pierwszej klasy i mówi: „Proszę bardzo!” Oni się uśmiechają, a ona mówi: „ja się uczę polskiego i dlatego mam elementarz”.

Gdy zajechała na Syberię, jej zięć, który pracować w więzieniu dowiedział się, że przywiozła taką zakazaną literaturę i wysłał kontrolę do jej domu. Wszystko przewrócili, zrywali podłogi, skoro zięć zgłosił, to muszą gdzieś być te Biblie i ta zakazana literatura. A ona te książki schowała do komina. Owinęła w szmaty i wsunęła do komina, a nikt nawet nie myślał, że ktoś może schować Biblie w kominie. Włożyła Biblię w szyber komina i tak prawda zachowała się na Syberii.

A niedawno zmarła siostra Helena Grzesik? Może na początek powiem historię, którą podzielił się ze mną brat Jerzy Dworczyk. Jest to historia z jej ostatnich dni. W momencie kiedy przyjechali po nią ratownicy medyczni, gdy była już bardzo słaba, to pierwszą rzeczą, o którą poprosiła brata Jurka, to było żeby dał ratownikom zestaw ulotek o Królestwie, które miała zawsze w takim specjalnym pudełku o nazwie: „o Bogu”.

Czy słyszymy melodię? Ta sama melodia prowadziła s. Helenę, jej męża i innych braci i siostry, dużo wcześniej, w latach 60-tych gdy ruszali z ewangelią na Wschód. Te podróże były bardzo trudne i ryzykowne. Bracia i siostry przemycali Biblie i głosili ewangelię pomimo zakazów. Miasto Lwów było takim mostem, którym prawda z zachodu szła na wschód. To miasto było drzwiami. I w tym mieście w roku 66-tym w mieszkaniu braterstwa Parylak znalazły się siostry Helena i Halina oraz brat Jan Łagowski.

Jak wspominał te siostry i tę wizytę brat Grzegorz Parylak? Zacytuję z jego wspomnień: „One przyszły w swojej skromności, prostocie, przyjechały rozumiejąc prawdę, co było dziwne, bo wszyscy tylko wywracali tę prawdę, naciągali na swoją stronę. A one przyjechały uśmiechnięte, nie chciały żadnych korzyści, ale przyjechały z pomocą. Przywiozły Biblie, przywiozły Teraźniejsze Prawdy, przywiozły to, o czym wcześniej lud Boży nawet nie marzył. Co dalej? Zaczęły one zbierać razem tych braci i siostry rozrzuconych po miastach i wioskach, zbierać jak zabłąkane owce adresy – kto gdzie żyje, kto gdzie jest”

Te dwie siostry bez dokładnej mapy, bez pozwoleń ze strony władzy radzieckiej, pojechały w podróż do braci z Berezna na Ukrainie. Była to bardzo niebezpieczna podróż, ale żeby nie przedłużać, kiedy dojechały do tej miejscowości, zebrało się tam kilka wierzących rodzin, które ciekawe były co do powiedzenia mają goście z Polski. Spodziewali się oni braci, ale okazało się, że tylko siostrom udało się tam dostać.

W tych okolicznościach, w zupełnie nieznanym środowisku siostry Helena i Halina od popołudnia aż do godziny 4 rano odpowiadały na pytania. A zebrani byli ciekawi wszystkiego: kim są, jak się nazywają, gdzie należą, w jakie nauki wierzą itd. Siostra Helena odpowiadała, że są chrześcijankami i należą do Chrystusa, ale gdy nacierano, gdy pytali o konkrety odpowiadała: A czy potrzebna jest przynależność do któregoś kościoła? Czy nie wystarczy wierzyć w to, co zawiera Biblia?

W pewnym momencie tego spotkania siostra Tina Hałahuz zapytała: jak rozumieć proroctwo o wiernym słudze? Momentalnie spotkały się ich oczy i po krótki wyjaśnieniu tego proroctwa, bez podawania nazwiska, porozumiały się, że wierzą w tę samą prawdę żniwa. Wczesnym rankiem zaczęli przychodzić kolejni goście i znowu nie było mowy o śnie lub odpoczynku, dalej były pytania i duchowa społeczność. Była to melodia poranka.

Także w Polsce niełatwo było głosić ewangelię. Przypomina mi się siostra Maria Tchórzewska-Banaś. Dla siostry tej Pismo Święte było cudownym darem od Boga. Była pełna energii i gorliwości w opowiadaniu ewangelii już wtedy gdy była rzymskokatoliczką i wtedy, gdy należała do organizacji Świadków Jehowy. Później, do końca życia starała się głosić to, co rozumiała, jako najczystszą prawdę Słowa Bożego, prawdę o restytucji i królowaniu Chrystusa, które już się rozpoczęło. Siostra Maria nie przestała śpiewać tej ewangelii także w czasie, gdy za jej głoszenie można było się dostać do więzienia lub na zesłanie na Sybir.

Gdy głosiły, chodząc od domu do domu z drugą siostrą, weszły do pewnego mieszkania. Właściciel wpuścił obie siostry i zamknął drzwi na klucz. Zobaczyły tam jego mundur wojskowy, broń i inne akcesoria, które świadczyły o tym, kto to jest. Zwrócił się on do nich z groźbą, że nie wypuści ich dopóki nie powiedzą mu, kto je namówił do tego, by chodziły i głosiły. Gdy z krzykiem je pytał: „Kto was do tego namówił?” siostra Maria otworzyła Pismo Święte i przeczytała pierwszy werset, który zwrócił jej uwagę. Był to fragment z Księgi Jeremiasza 20:7 – „Namówiłeś mnie, Panie! A dałem się namówić; mocniejszy byłeś niż ja i przemogłeś”. Gospodarz uznał to za dobry żart i wypuścił te ewangelistki, ale podkreślił, żeby już nie chodziły i nie głosiły tej nauki.

A siostra Maria? Śpiewała melodię poranka przez kolejne kilkadziesiąt lat. Sam pamiętam jak prowadziliśmy siostrę do lekarzy w Bydgoszczy, a miała już wtedy ponad 90 lat i jak lekarze i pielęgniarki dziwili się jak może być ktoś tak bardzo schorowany, a jednocześnie taki uśmiechnięty i pełny optymizmu jak pani Maria. A ona z przekonaniem mówiła im o nadziei Królestwa. Dawała im ulotki i codzienne manny. Kiedy opowiadała o restytucji to zawsze miała promienny uśmiech. A teraz śpi snem śmierci i czeka, żeby znowu śpiewać na tę melodię. Jeśli jesteśmy przy Bydgoszczy to przypomina mi się jeszcze brat Józef i siostra Irena Montewscy. Br. Józef – pamiętam jego pamięć, gdy tylko było dodatkowe pytanie na badaniu beriańskim, czasami trudne, to wskazywał od razu nie tylko dokładne wersety, ale i miejsce gdzie coś było opisane w literaturze), Siostra Irena – pamiętam jej śpiew, pieśń 102 – „Czekam wiernie dnia Pańskiego” – było to śpiewanie prosto z serca.

Wspomnijmy jeszcze brata Michała Łotysza i innych braci, którzy za odmowę służby wojskowej trafiali do więzienia i spędzali tam czasami nawet do pięciu lat lub byli przenoszeni do ciężkiej pracy w kopalni, źle byli traktowani w tych więzieniach. Czy pamiętamy Brata Łotysza, jak w izolatce ćwiczy z pamięci swoje wykłady z Pisma Świętego? Jak inny brat szedł korytarzem więzienia i nagle uslyszał wykład z izolatki? Była to melodia poranka.

Ta sama melodia pobudzała i pobudza wiele osób, które nie były na pierwszej linii frontu głoszenia ewangelii. Wiele takich przykładów brat Łotysz przedstawił w wykładzie „Kosztowne perfumy” na spotkaniu w Chełmnie w roku 2015. Brat Łotysz wspomina tam choćby jak przyjechał do Polski brat Jolly i jak na konwencji w Łosińcu przyszli do niego w przerwie bracia i przynieśli woreczek pieniędzy, klepaków, groszy, jako ofiarę najbiedniejszej siostry ze zboru. Ta siostra nie miała renty ani emerytury, ani gospodarki. To skąd pieniądze? Przędła wełnę i składała te grosze na pracę Pańską. Oczywiście nie mógł brat Jolly zabrać tych pieniędzy do Ameryki, ale było to użyte na głoszenie ewangelii Królestwa w Polsce. A ile było i jest takich braci i sióstr, którzy na różne sposoby usługiwali Bogu, braciom i ludziom wokół? Ile sióstr starało się wychować dzieci na wierzących ludzi, ile starszych osób spędzało wiele godzin na modlitwie, ile osób stało z ulotkami i roznosiło ulotki do skrzynek, ile osób mimo zmęczenia i trudu czyniło różne usługi. Jak przeczytałem wczoraj na jednej pocztówce: „Najlepsza cząstka życia człowieka to jego drobne, bezimienne, zapominane czyny dobroci i miłości.” Te wszystkie czyny zapisane są w Księdze Pamięci Boga, „czyny świętych idą za nimi”, a ich cierpienia i łzy przechowane są w specjalnym bukłaku łez u Boga w niebie. Ta melodia poranka może składać się z bardzo małych spraw, u nas w zborze pewien brat przyniósł zaparzacz do wody. Potem ktoś kawę, ktoś herbatę i w tym miejscu, w tej zborowej mini-kuchni zaczęły się rozmowy o prawdzie i chrześcijańskim życiu.

Ta melodia niosła się też w innych krajach. Przeczytajcie bracia i siostry TP nr 176, s. 23 o doświadczeniach brata Jolly’ego w Grecji. O tym jak księża nakazywali, by ludzie nie kupowali u braci. Jak jeden z braci, który został zrujnowany mówił: „[wcale] nie obawiam się umrzeć – nic nie mam do stracenia oprócz małego kawałka gruntu, dwóch kóz i kilku kur”. A czy my coś mamy do stracenia, czy mamy coś lepszego w tym życiu niż nasza nadzieja Królestwa? To samo przeżywają do dzisiaj bracia i siostry, np. w Indiach, a także w Afryce, w takich krajach jak Uganda czy Kenia. W wielkiej biedzie i w wielkich trudnościach powstają tam zbory i są tam ludzie, którzy pragną ewangelii. Którzy pragną słyszeć melodię.

Melodia Królestwa naszego Pana Jezusa Chrystusa. Melodia poranka. Chciałem opowiedzieć tutaj o człowieku, który śpiewał tę melodię jeszcze przed świtem, trochę jak drozd śpiewak, który zaczyna swój śpiew jeszcze nocą. Był to człowiek, który w Europie, w Afryce i w Azji wykonał podobną pracę do tej, którą William Miller wykonał w Ameryce, a nazywał się Joseph Wolff. Niedawno rozmawialiśmy o nim z bratem Czesławem Mikosiem, ale myślę, że jest to na tyle ciekawa postać, by kiedyś poświęcić temu bratu cały wykład, jeśli Pan na to pozwoli.

Wolff był człowiekiem, który wędrował po świecie, by zapowiadać wszystkim, że na ziemię powraca Jezus Chrystus, kochający zbawiciel świata.

Chodził w głodzie i pragnieniu, wszędzie w niebezpieczeństwach, był sprzedany jako niewolnik, był chłostany i bity kijami. Szedł pieszo setki kilometrów przez spalone piaski ziemi, albo w górach, w bijającym w twarzu śniegu, gdzie nogi drętwiały mu od zmarzniętej ziemi. Był znany z tego, że chodził bez broni i trzymał w ręku tylko Biblię. I tak przychodził do różnych nieznanych i dzikich plemion. Pytany jak przeżył bez broni, odpowiadał: „Moja broń to modlitwa, żarliwość dla Chrystusa i ufność w Jego opiekę. Mam jeszcze w sercu miłość do Boga i bliźniego, a w ręku Biblię.”

To czego Wolff jeszcze nie wiedział i co nie było jasne aż do powrotu naszego Pana to dokładny cel i sposób powrotu Jezusa. Wszystko to zostało piękne ukryte w grece tak, aby do właściwego czasu nikt nie mógł złamać tej pieczęci i zrozumieć zagadki paruzji czyli obecności już przybyłego Chrystusa, która miała być rozpoznana przez znaki czasu; że będzie to jaśniejący blask – gr. astrape – symbolicznego słońca (które na początku miało zostać zakryte przez burzowe chmury ucisku), że miał to być poranek, na który trzeba się zbudzić, a reszta świata zobaczy go po czasie, kilka symbolicznych godzin później.

Ten wykład nie przekona nikogo, że żyjemy o poranku dnia PARUZJI czyli obecności Syna Człowieczego, lecz wszyscy bracia i siostry z Polski, o których wcześniej mówiłem, wierzyli w tę właśnie naukę. W to, że paruzja już się rozpoczęła. Wierzyli oni, że Pan Jezus jest obecny i że po obaleniu szatana i jego panowania, Chrystus zaprowadzi na ziemi czasy odrodzenia, rządy pokoju i sprawiedliwości. Argumenty na ten temat przedstawiłem w 1 części wykładu pt. Dzień powrotu Jezusa. Zapraszam jednak wszystkich do postawienia sobie pytania: czy słyszę melodię poranka? Czy pragnę śpiewać w swoim sercu i życiu tę melodię?

Szwedzi mają takie określenie, które można przeczytać: gökotta (lub może: ‘jakotta’) Słowo to nie daje się przetłumaczyć. Jednak znaczy ono mniej-więcej „wstać o świcie, żeby wyjść i słuchać śpiewu ptaków.” W Szwecji jest taka tradycja wychodzenia o poranku rano w dniu Wniebowstąpienia (40 dni po Wielkanocy, a biblijnie 40 dni po zmartwychwstaniu), żeby po raz 1. wiosną posłuchać jak kukułka śpiewa swoje poranne pieśni.

Celem tego wstawania ma być zdobycie pozytywnej energii na cały dzień i poprawienie samopoczucia psychicznego i fizycznego. Jednak takie poranne wstawanie i nasłuchiwanie nie jest łatwe. Tak jak w ogóle nie jest łatwo wstawać o świcie. Tak samo jest duchowo, zwłaszcza, że poranek Tysiąclecia jest ponury. Jednak czy śpimy czy nie, poranek nastaje, a panowanie Chrystusa wkrótce obejmie całą ziemię. Po dowody tego odsyłam do Słowa Bożego i do wyjaśnień Biblii przez tych, którzy zbudzili się przed nami, o samym świcie. Jeśli robimy sobie plany czytelnicze na nowy rok, to umieśćmy w nich tomy brata Charlesa Taze’a Russella – 1 i 2 – „Boski plan wieków” i „Nadszedł czas” oraz 17. tom brata Johnsona – „Tysiąclecie”. Czytajmy te książki przy otwartej Biblii.

Pamiętajmy, że znaki czasów mówią nam o już obecnym Panu Jezusie, a nie o jego przyjściu w przyszłości. To bardzo nam pomoże w zrozumieniu paruzji.

Co robić i jak żyć, jeśli słyszymy melodię poranka? Lub nawet jeśli nie mamy pewności czy Pan jest obecny, ale wierzymy, że jest On bardzo blisko. Zamiast własnego komentarz odczytam kilka fragmentów z czasopisma „Teraźniejsza Prawda”:

TP nr 32, rok 1928, s. 6, brat Johnson pisze – „Zwycięstwo w życiu można osiągnąć tylko przez skoncentrowanie wszystkich sił i rzeczy do jednego celu; życie ludzkie jest za krótkie, a jego władze [lub możliwości] są za słabe, aby nim więcej celów lub met osiągnąć, więcej niż jeden skarb. (…) Co jest naszym własciwym skarbem, rzeczą, którą my rzeczywiście miłujemy i do której się zupełnie oddajemy?” [Zadajmy sobie to pytanie]

TP nr 266, rok 1973, s. 10 – „palestyńskie orły gromadzą się do ścierwu, do ciała, po pokarm. Prawda jako światło zwraca uwagę ludu Pańskiego na jego wtórą obecność, prawda jako pokarm zgromadza lud Pański razem.”

TP nr 372, rok 1987, s. 5 – „Nie mamy oczekiwać, że Pan wpłynie lub pouczy naszych przyjaciół, krewnych lub sąsiadów, lecz mamy pamiętać, że On powierzył ten zaszczyt swojemu poświęconemu ludowi. W związku z tym mamy być: W PRACY NIE LENIWI, DUCHEM PAŁAJĄCY, PANU SŁUŻĄCY. Służąc prawdzie w kazdym dostępny nam sposób.” [te sposoby będą różne dla różnych osób, jesteśmy wolni i jesteśmy różni jak kwiaty w ogrodzie naszego Pana]

TP nr 205, rok 1962, s. 123 – „Niechaj wszyscy z oświeconego ludu Bożego dalej badają i wielce oceniają to cudowne widzenie planu Bożego świecące obecnie z Pisma Św. pamiętając, że gdzie nie ma widzenia [gdzie plan Boży nie jest zrozumiany] tam lud ginie.” [tam lud się rozprasza, demoralizuje i niszczeje…]

I jeszcze TP nr 251, rok 1970, s. 51 – „Czy nasi bliźni, sądząc nas na podstawie naszego codziennego postępowania nie będą przypuszczać, że zużywamy całą naszą energię w celu zdobycia niektórych z tych ziemskich nagród? Kto jest zwiedziony – oni czy my, w odniesieniu do naszego prawdziwego celu? Czy nasze czyny, tak samo jak ich, nie mówią głośniej niż słowa? Co jest naszym prawdziwym skarbem, rzeczą, którą my naprawdę kochamy i której poświęcamy samych siebie?”

<<< Co jest melodią naszego życia? >>> Dziękuję za uwagę…