Dlaczego Jezus mówił w przypowieściach?

Uczniowie obserwowali sposób rozmowy Jezusa z większymi grupami ludzi i dziwili się. Wreszcie zapytali go wprost: ?Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach??

Odpowiedź Nauczyciela zapisana jest w Ewangelii wg Marka 4:11

Wam dana jest tajemnica królestwa Bożego, dla tych zaś, którzy są poza wami, wszystko dzieje się w przypowieściach, aby patrzyli oczami, a nie widzieli, słuchali uszami, a nie rozumieli, żeby się nie nawrócili i nie była im wydana [tajemnica].

(Porównaj ten opis z Ewangelią wg Mateusza 13:10-16)

Żyjemy w wieku, w którym wiara jest podstawą. Zrozumienie Boskiego Słowa jest możliwe tylko dla tych, którzy mają uszy skłonne do słuchania, którzy mają odpowiednie cechy niezbędne do duchowego zrozumienia, takie jak pokora, cichość i głód Prawdy. Brak tych cech prowadzi do uporu i wybierania swoich własnych przekonań. Większości z Pańskich słuchaczy brakowało niezbędnych cech, dlatego fakt, że nasz Pan nie mówił wprost był dla nich prawdziwym dobrodziejstwem, ponieważ Prawda nie byłaby doceniona i wyrządziłaby szkodę słuchaczom.

Powrót syna marnotrawnego – jedna z najpiękniejszych przypowieści naszego Pana (Ewangelia wg Łukasza 15:11-32).

Oczywiście swoim uczniom Pan zawsze prywatnie podawał interpretację przypowieści. Dla nich to było częścią ?pożytecznej nauki? niezbędnej do ich rozwoju (2 Tymoteusza 3:16). Błogosławieni są ci, którzy w pełni czczą Jezusa, ponieważ tylko takim objawiona jest „tajemnica PAŃSKA” (Psalm 25:14).

Jednak wspaniała perspektywa jest także przed tymi, którzy w obecnym czasie nie mają oczu, aby widzieć ani uszu, aby słyszeć, ponieważ Pańskie Słowo mówi, że „otworzą się oczy ślepych, a uszy głuchych otworzone będą” (Izajasza 35:5), kiedy obecne cele Boga (wybór królów i kapłanów Chrystusa) zostaną zrealizowane i Jego ziemskie Królestwo będzie w pełni ustanowione.

Bogaty człowiek i Łazarz (Łukasza 16:19-31)

Z tym opisem wiąże się duże zamieszanie.

Czy należy go rozumieć literalnie czy symbolicznie?

Wielu utrzymuje, że historia o bogaczu i Łazarzu jest literalnym opisem. Jednak, choć nie jest to jasno stwierdzone, Biblia wskazuje, że to jest przypowieść ? Jezus mówił do ludu w przypowieściach, „a bez przypowieści nic im nie mówił” (Mateusza 13:34-35; Łukasza 8:10). Ta szczególna przypowieść była skierowana do Faryzeuszy, przywódców ludu. W ten sposób nasz Pan w ofercie niebiańskiego Królestwa, otwierającej Wiek Chrześcijański, zilustrował zbliżające się przyjęcie pogan do Boskiej łaski oraz odrzucenie od tej szczególnej łaski narodu żydowskiego przy końcu Wieku Żydowskiego.

Dosłowna interpretacja tej opowieści byłaby sprzeczna z wieloma faktami:

? Boskim charakterem opisanym u Jeremiasza 9:24: „Ale w tym niechaj się chlubi, kto się chlubi, że rozumie a zna mię, żem Ja jest PAN, który czynię miłosierdzie, sąd i sprawiedliwość na ziemi.” Cztery wielkie Boskie przymioty są pokazane w tym wersecie: czynię (moc), miłosierdzie (miłość), sąd (mądrość) i sprawiedliwość. Wieczne przetrzymywanie bogacza w miejscu męczarni i tortur kolidowałoby z wszystkimi czterema przymiotami.

? Centralną doktryną Biblii, Okupem. O naszym Panu jest powiedziane: „człowiek Chrystus Jezus, który dał samego siebie na okup za wszystkich, co jest świadectwem czasów jego [o czym będzie świadczone we właściwym czasie];” On „za wszystkich śmierci skosztował” (1 Tymoteusza 2:5-6; Hebrajczyków 2:9). Ponieważ Pismo Święte uczy, że karą za grzech jest śmierć, stąd widzimy jak sprzeczna z okupem jest literalna interpretacja z jej nauką o wiecznym życiu w mękach jako karze za grzech.

? Biblijną nauką o piekle. Biblia uczy, że piekło ? szeol, hades lub gehenna ? jest stanem nieświadomości, zapoczątkowanym przez śmierć. Na przykład Kaznodzieja (9:10) mówi: ?nie ma żadnej pracy, ani myśli, ani umiejętności, ani mądrości w grobie [ szeol ], do którego ty idziesz? (nawiasy nasze). Jedyną nadzieją na wydostanie się z tego stanu jest zmartwychwstanie umarłych.

? Metodą wyjaśniania przez przypowieści. Przypowieści powinny być tłumaczone jak przypowieści, a nie jak dosłowne historie. Na przykład, kiedy Jezus mówił o czterech rodzajach roli (Mateusza 13:3-23), nie miał na myśli literalnej roli, lecz cztery rodzaje serc, do których jest wsiewane Słowo Boże. Przypowieść o pszenicy i kąkolu (Mateusza 13:24-30) nie odnosi się do dosłownej pszenicy i kąkolu, lecz symbolicznej pszenicy, prawdziwego ludu Bożego i symbolicznego kąkolu – fałszywych chrześcijan.

Przypowieść  o bogaczu i Łazarzu

Krótkie wyjaśnienie symboliki

Bogacz i Łazarz - jedna z trudniejszych przypowieści Pana Jezusa

Bogacz i Łazarz – jedna z trudniejszych przypowieści Pana Jezusa

Rozumiemy, że bogacz przedstawia naród żydowski; przed śmiercią ? naturalny Izrael podczas Wieku Żydowskiego, bogacz po śmierci ? naturalny Izrael w Wieku Ewangelii, Wieku wyboru Kościoła Chrystusa. Ten naród otrzymał od Boga obietnicę stania się królestwem królewskich kapłanów, symbolizowanym przez lniane i purpurowe szaty (2 Mojżeszowa 19:5-6). Oni obficie ucztowali korzystając z prawa Zakonu i służby Proroków. Śmierć bogacza przedstawia odrzucenie Izraela jako wybranego ludu Boga.

Łazarz reprezentuje pogan bojących się Boga, którzy wzorem nędzarzy oczekiwali u „bram” bogatego Izraela nie mogąc wejść, lecz karmiąc się okruchami Prawdy, które czasami znajdowali na swej drodze. Psy liżące ich rany przedstawiają pogańskich filozofów, którzy przez swoje nauki przynosili tymczasową ulgę w ich niedoli. Śmierć Łazarza przedstawia koniec ich odosobnienia. Przez nauki Jezusa i Apostołów poganie zostali przyprowadzeni do Abrahamowych obietnic i radości.

Bogacz, Izrael, wówczas odrzucony, zazdrościł poganom, wtedy przyjętym w Chrystusie, stanowiska umiłowanych Bożych. Kiedy pragnęli ulgi w swej niedoli ? prześladowaniach, izolacji i odrzuceniu ? podczas Wieku Ewangelii, mówiono im w sposób symboliczny, że bez wiary w ich Mesjasza, Jezusa, nie mogą doznać ulgi ani pokonać tej ?otchłani?. Bogacz błagający o pomoc dla swych braci przedstawia wiarę Żydów, że wytłumaczenie ich stanu odrzucenia może być znalezione w Zakonie i w Prorokach. Odpowiedź dokładnie określiła ich błąd: skoro nie uwierzyli w świadectwo Zakonu i Proroków, to nie uwierzą również w świadectwo Jezusa, który przez zmartwychwstanie potwierdził swoją pozycję jako Mesjasza.

Po dalsze wyjaśnienie tej przypowieści odsyłamy na stronę Pieklo.info: Bogacz i Łazarz – symbol czy reportaż?

2 thoughts on “Dlaczego Jezus mówił w przypowieściach?”

  1. Można dodać, że Jezus opowiadał proste historie obrazowym językiem, aby zwrócić uwagę na literalne wydarzenia, by wyjaśnić coś skomplikowanego, duchowego. On jest Mistrzem nad mistrzami w posługiwaniu się przypowieścią do zilustrowania ważnych duchowych prawd.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *