Wcześnie ćwiczenie

Wiersze Brzasku | kącik poezji WCZESNE ĆWICZENIE Ćwicz młodego według potrzeb drogi jego, bo gdy się zestarzeje, nie odstąpi od niej. (Przysłów 22:6) Wziąłem do ręki plastyczną glinę I dnia pewnego kształt jej nadałem. Gdy ją me palce długo miesiły, Zmiękła, że mogłem zrobić, co chciałem. Gdym do niej wrócił po dniach wielu, Glina już Czytaj dalej…

Alchemia miłości

Wiersze Brzasku | kącik poezji ALCHEMIA MIŁOŚCI Miłość to z naszych nalewanie W innych puchary, To codzienne z praw rezygnowanie, By dla innych dary, To pójście ścieżką kamienistą Każdego nowego dnia, Aby dla innych wygodną, czystą Była wybrana droga ta. Nie ślepa jest miłość i umie na świat Spoglądać innych oczyma. I nigdy nie spyta: Czytaj dalej…

Misja kobiety

Wiersze Brzasku | kącik poezji MISJA KOBIETY Prawa kobiet ? jakież to prawa? Praca, modlitwa i miłość dawać; Prawo płaczącym nieść pocieszenie; Prawo czuwania, gdy inny drzemie; Prawo otarcia łzy każdej; Prawo tłumienia rosnącej bojaźni; Prawo spędzania trosk z oblicza; Dawania otuchy w rozpaczy człowieczej; Prawo, by śledzić dech życia ostatni; Umierającym nieść uścisk bratni; Czytaj dalej…

Niebieski garncarz

Jerzy Szpunar | kącik poezji NIEBIESKI GARNCARZ Boże, Ty jesteś garncarzem wspaniałym, jam cząstką ziemi, pyłkiem tak małym, bryłą gliny w Twej ręki zasięgu, którą położyłeś na garncarskim kręgu. Pieściłeś mnie Swą ręką obracając kołem, ja zaś przed Tobą uderzyłem czołem, polewałeś wodą i kształty czyniłeś, aż wreszcie me życie całkiem odmieniłeś. Kiedy już skończyłeś Czytaj dalej…

Pan jest pieśnią moją

Piotr Otczyk | kącik poezji PAN JEST PIEŚNIĄ MOJĄ Pan jest pieśnią moją, mej duszy, On mnie Swą dobrocią poruszył, Wzruszył serce moje Swym Słowem, Imieniem się poję Jehowy. Śpiewam wieczne hymny na chwałę, Bo sprawy rąk Twoich niemałe, W Synu Twoim dałeś zbawienie, Z śmierci odkupiłeś to plemię. Pan jest pieśnią moją radosną! Pan Czytaj dalej…

Wielkie słowa

Piotr Otczyk | kącik poezji WIELKIE SŁOWA I odpuść, Panie, nasze winy, ?Tak jak my bliżnim odpuszczamy??. A wcale o tym nie myślimy, Jak wielkie słowa powiadamy. Gdybyśmy bliżnim odpuścili Wszystkie ich złości i słabości, Tobyśmy drogę uścielili Do szczęścia ? kwiatem miłości. Gdybyśmy mdłości ich znosili Tak jak przystało braciom w Panu, Tobyśmy wejście Czytaj dalej…