🎥 Wykład biblijny – „Dokądże, Panie?”
📅 Wygłoszony: 19 lipca 2026
📍 Zbór Badaczy Biblii Bydgoszcz – Zduny 10A, Bydgoszcz
🗣️ Mówca: brat Marek Bejger
W tym wykładzie brat Marek Bejger rozważa słowa zapisane w Objawieniu 6:10: „Dokądże, Panie…?” – pytanie wyrażające tęsknotę za Bożą sprawiedliwością i zakończeniem panowania zła.
Rozważanie ukazuje biblijną naukę o czasie, w którym Bóg będzie sądził ludzi i narody. Wykład zwraca jednak uwagę, że w Piśmie Świętym sąd Boży nie oznacza jedynie wydania wyroku, lecz przede wszystkim proces prowadzący do przywrócenia sprawiedliwości i naprawienia skutków grzechu.
Zgodnie z biblijnym znaczeniem urzędu sędziego, ostatecznym celem Boga jest restytucja – odnowienie ludzkości i pojednanie człowieka z Bogiem przez Jezusa Chrystusa. To przesłanie pełne nadziei, ukazujące Bożą sprawiedliwość w harmonii z Jego miłością i miłosierdziem.
📖 Zapraszamy do wysłuchania i wspólnego rozważania Słowa Bożego.
________
Autor obrazka wyróżniającego: David Welch
Jeśli nawet Nowy Testament naucza, że „pomsta należy do Boga” to nie można twierdzić, że pomsta jest czymś złym – inaczej Bóg czyniłby zło. Jak przypomina film apostoł nie uczy, że zemsta jest zła, lecz żeby ją zostawić Bogu. Bóg zatem będzie się mścił.
Nawet jeśli uważacie, że: „sąd Boży nie oznacza jedynie wydania wyroku, lecz przede wszystkim proces prowadzący do przywrócenia sprawiedliwości i naprawienia skutków grzechu” to przecież zemsta nie oznacza „odnowienia ludzkości i pojednania człowieka z Bogiem przez Jezusa Chrystusa”.
Mamy tu do czynienia z wołaniem o pomstę – nie o pojednanie.
2 List do Tesaloniczan 1, 7-8:„[…] gdy z nieba objawi się Pan Jezus z aniołami swojej potęgi w płomienistym ogniu, wymierzając karę [w oryginale: pomstę tak jak w Objawieniu] tym, którzy Boga nie znają i nie są posłuszni Ewangelii”.
Wiec powyżej widzimy, że Apostoł naucza, że pomstę w „płomienistym ogniu” wymierzy Jezus „tym, którzy Boga nie znają i nie są posłuszni Ewangelii”.
Izajasza 66, 15 Bo oto Pan przybywa w ogniu, a Jego rydwany [pędzą] jak burza, by zaspokoić swój gniew pożogą i groźby swoje płomieniami ognia. 16 Bo Pan dokona sądu ogniem, i mieczem swym [ukarze] wszelkie ciało, tak iż wielu będzie pobitych przez Pana.
Nahuma 1, 2: „Bogiem zazdrosnym i mszczącym się jest JAHWE; mszczącym się jest JAHWE i panem gniewu. JAHWE mści się na swoich przeciwnikach i zachowuje [gniew] dla swoich wrogów”
Wiec mamy tutaj nie tylko słowo „sąd” ale i słowo „zemsta” o której naucza Pismo, że będzie w ogniu i płomieniami ognia. Przecież Objawienie mogłoby przedstawiać że proszą: „Dokądże Panie nie odnawiasz ludzkości poprzez przywrócenia sprawiedliwości i naprawienia skutków grzechu?” – Jednak NIE O TO proszą. Proszą o wywarcie pomsty. Pomsta należy do Boga. Oni się nie mścili, lecz zgodnie z nauką Pisma, zostawili pomstę Bogu. Bóg zatem powinien zemścić się za nich, skoro jemu to zostawili.
## Do filmu mam też pewne uwagi merytoryczne:
9:46 W filmie twierdzi się, że w Apokalipsie wszystko symboliczne prócz liczb. To znaczy, że nie trzeba dosłownie uważać, że napisał je Jan na wyspie Patmos. Albo nie należy dosłownie twierdzić, że Jezus powtórnie przyjdzie. Albo dosłownie odczytywać tego, że napisano, że będzie zmartwychwstanie. Skoro tylko liczby dosłownie – to tylko liczby! Zatem nie należy dosłownie odczytywać: „śmierci już odtąd nie będzie. Ani żałoby, ani krzyku, ani trudu już [odtąd] nie będzie” (Ap 21,4.). Zatem będzie krzyk, śmierć i ból – skoro wszystko poza liczbami jest symboliczne…
10:34 Mówi się w filmie, że dusz nie można ściąć. Tam nie napisano jednak „dusze ścięte” lecz dusze ściętych”. τὰς ψυχὰς (tas psychas) – dusze (rzeczownik w bierniku, liczba mnoga, rodzaj żeński)τῶν (tōn) – sformułowanie wskazujące na dopełniacz (odpowiada na pytanie: kogo? czego?)πεπελεκισμένων (pepelekismenōn) – imiesłów od czasownika pelekizō (ścinać głowę toporem/siekierą). Jest on w dopełniaczu liczby mnogiej rodzaju męsko-osobowego. Ponieważ słowo opisujące ścięcie (pepelekismenōn) stoi w dopełniaczu (wskazuje na osoby), a nie w bierniku rodzaju żeńskiego (co odnosiłoby się bezpośrednio do słowa „dusze”), gramatyka grecka jednoznacznie narzuca tłumaczenie: „dusze [tych, którzy zostali] ściętych”, a nie „dusze ścięte”.
Więc mówi: „gdyby przyjąć te dusze w klasycznym rozumieniu, raczej trudno byłoby je ściąć. Ściąć można człowieka pozbawić go głowy” – więc te twierdzenia są bardzo błędne, bo napisano tam o „duszach ściętych” ludzi a nie że ktoś „dusze ścinał”… Właśnie jest to raczej zgodne z klasycznym rozumieniem słowa „dusza”: ktoś ściął człowieka i została dusza ściętego…
Pozdrawiam.