Manna na 29 grudnia

Werset z Księgi Koheleta 11:6 brzmi:

„Z rana siej swoje nasienie, a wieczorem niech nie spoczywa ręka twoja, bo nie wiesz, czy uda się to czy tamto, czy obydwa będą jednakowo dobre.”

Słowa te zachęcają nas do nieustannej pracy w służbie Panu. Każdy chrześcijanin, zgodnie z pragnieniem służenia prawdzie, powinien dostrzegać okazje do pomocy i dzielenia się błogosławieństwem, które sam otrzymał. Nasze zadanie to siać Boże Słowo tam, gdzie tylko jest to możliwe, pamiętając, że to Bóg jest jedynym, który czyta serca i ocenia ich szczerość.

Znaczenie modlitwy „Przyjdź Królestwo Twoje”

W Modlitwie Pańskiej już na początku wyrażamy prośbę o uświęcenie imienia Bożego i nadejście Jego Królestwa, jak czytamy w Ewangelii Łukasza 11:2:

„Ojcze, niech się święci imię Twoje; niech przyjdzie królestwo Twoje.”

Królestwo Boże, jak powiedział Jezus w Ewangelii Jana 18:36, „nie jest z tego świata”. Jest to rzeczywistość duchowa, która zaczyna się od obecności Chrystusa jako Króla i Jego nauki oddziałującej na życie wiernych. W Ewangelii Łukasza 17:20-21 Jezus przypomina, że Królestwo Boże nie przyjdzie w sposób widoczny, bo „Królestwo Boże jest pośród was”. W Jego osobie i nauce widzimy początki przyszłego Królestwa, na które oczekujemy.

Parabole i przypowieści

Chrystus nauczał o Królestwie, porównując je do drogocennej perły czy ukrytego skarbu. Modląc się o jego nadejście, przypominamy sobie, jaką wartość ma życie zgodne z Bożą prawdą, w jej duchu. W chwilach trudności z jeszcze większym pragnieniem oczekujemy pełni Królestwa.

Przykład przypowieści o bogaczu, który planował przyszłość bez Boga, kończy się Bożym wezwaniem: „tej nocy zażądają twojej duszy”. Przesłanie to przypomina, że nasze życie i plany mają sens tylko w perspektywie Bożego Królestwa.

Wizje prorocze

Księga Daniela 2:44 opisuje ustanowienie Królestwa Bożego:

„Za dni tych królów Bóg nieba wzbudzi królestwo, które na wieki nie będzie zniszczone.”

Sen Nabuchodonozora o posągu ilustruje upadek kolejnych imperiów, aż do ustanowienia wiecznego Królestwa Bożego. W końcu, jak w wizji Eliasza, po wichrze wojny, trzęsieniach ziemi i ogniu ucisku nastanie łagodny, cichy głos – symbol Bożego panowania.

Podsumowanie

Chrystus jest obecny wśród nas w niewidzialnej formie, a Jego Królestwo stopniowo się realizuje. Kiedy modlimy się: „Przyjdź Królestwo Twoje”, wyrażamy nie tylko wiarę, ale i tęsknotę za pełnią Bożej sprawiedliwości i pokoju na Ziemi.

Jak zachęca nas Jezus: „Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam” (Łuk. 11:9). Niech nasze życie będzie pełne służby i oczekiwania na Królestwo, które Bóg przygotował dla swoich wiernych.

Kto ze łzami sieje (Pieśni Brzasku Tysiąclecia, nr 427)

Zapoznaj się z całą serią:
– Chronologia biblijna, część 1
– Chronologia biblijna, część 3
– Chronologia biblijna, część 4
– Chronologia biblijna, część 5

Życzymy owocnych rozważań:

Treść wykładu:

Drogo umiłowani w Panu Jezusie Chrystusie Bracia i Siostry. Z łaski Pana dalej prowadzimy nasz temat o chronologii. Wczoraj rozważyliśmy dwa dowody – gwarancję Bożą daną Abrahamowi: po czym pozna, iż odziedziczy ziemię. Tam Bóg powiedział Abrahamowi – weźmiesz sobie kozę 3-letnią, jałowicę 3-letnią, barana 3-letniego, synogarlicę i gołąbiątko. Wiek zwierząt 3 x 3 lata = 9 lat, ptaki = po roku czyli 2 lata, biblijny rok 360 dni; 11 x 360 = 3960 dni, a dzień za rok to mamy 3960 lat od przymierza, które Bóg zawarł z Abrahamem 15 nisan 2045 p.n.e., co doprowadza nas do 15 nisan 1916 r. n.e. – 18 kwietnia 1916 r. n.e. Najważniejsza klasa pokazana w baranie – maluczkie stadko, ostatni z tejże klasy opuścił Egipt, czyli Babilon – nominalne chrześcijaństwo, otrzymał ostatni pieczęć czoła (Obj. 7:1-4). Ta klasa jest nie tylko gwarancją dla Abrahama, SG, ale dla wszystkich klas ludu Bożego. Br. Rice tego dowodu wcale nie porusza, bo on mu wcale nie pasuje. Gdy ma chronologię krótszą o 170 lat to trzeba by było dodać do roku 1916 170 lat to mielibyśmy rok 2086, czyli choć w jego poglądzie Królestwo, 7 tysiąclecie, to jest rok 2043, czyli jeszcze 43 lata dopiero byłoby popieczętowanie Kościoła, kiedy już Pan z Kościołem miałby urzędować w chwale. Tego dowodu wcale nie porusza, bo on mu wcale nie pasuje. To jest Boska odpowiedź dana Abrahamowi, gwarancja po czym może poznać, że odziedziczy ziemię. Czyli klasa najważniejsza Maluczkie Stadko jest gwarantem wypełnienia Boskiego planu dla Abrahama, klasy proroków i całej ludzkości.

Drugi dowód – trzy proroctwa mówiące o Izraelu – Izaj. 40:1,2; Jer. 13:10-18; Zach. 9:12 – dwójnasób dla Izraela. Bóg dla Izraela miał dwa okresy równej długości, dwie częśi czasu równej długości. Jedna część czasu: okres łaski 1845 lat i druga część czasu, czas niełaski, 1845 lat. Owszem, wspomina o tej drugiej części czasu (br Rice), a więc druga część czasu rozpoczęła się dniem wjazdu Pana do Jeruzalem na oślicy jako król 4 dni przed śmiercią, gdy powiedział: Oto dom wasz zostanie pusty. Gdy do 10 nisan 33 r. n.e. dodamy 1845 lat mamy 10 nisan (wiosna) 1878 r. I widzimy, że fakt historyczny dowiódł wielkich dwóch ważnych wydarzeń. Wiosna 1878 r. – pierwsze wydarzenie to kongres narodów w Berlinie na którym uchwalono deklarację – „Palestyna krajem Żydów”. Uznano Żydów za naród i prawo ich do Palestyny. Drugie religijne wydarzenie b.ważne Nowy Testeament Delitzscha w j. hebrajskim. 11 czerwca 1878 r. n.e. Od tej daty dowód, że Boska łaska stopniowo wraca do Izraela. Brat Rice pierwszej części czasu nie porusza. Bo gdy poruszał 10 nisan 33 – 1845 lat wstecz, to mamy 23 lata przed narodzeniem się Jakuba (w jego chronologii). Jeszcze się Jakub nie narodził ,a dopiero 12 synów Jakuba błogosławionych przez niego na łożu śmierci to początek narodu Izraelskiego i łaski Bożej, zgodnie z chronologia br. Russella Nisan 1813 r.pne., a u br Rice’a 23 lata przed narodzeniem się Jakuba. Nie chciał się ośmieszyć, dlaczego zupełnie tej pierwszej części – czasu łaski Bożej – nie porusza.

3 Dowód: Jubileusze

Boski przepis dany Izraelitom o jubileuszach. 3 Mojżeszowa 25:1,2,8-15 –

3 Moj. 25:1-18 bg „(1) Rzekł nad to Pan do Mojżesza na górze Synaj, mówiąc: (2) Powiedz synom Izraelskim, a mów do nich: Gdy wnijdziecie do ziemi, którą Ja wam daję, tedy święcić będzie ziemia sabat Panu. [Po wejściu gdy wnijdziecie do ziemi, którą wam daje, będzie ziemia święcić sabat Panu]

od w. 8: – (8) Naliczysz też sobie siedem tygodni lat, to jest siedem kroć siedem lat; i uczyniąć dni siedmiu tygodni lat czterdzieści i dziewięć lat. (9) Tedy każesz zatrąbić w trąbę huczną miesiąca siódmego, dnia dziesiątego tegoż miesiąca; w dzień oczyszczenia każecie zatrąbić po wszystkiej ziemi waszej. (10) I święcić będziecie rok pięćdziesiąty, a obwołacie wolność w ziemi wszystkim obywatelom jej. Lato miłościwe mieć będziecie; i wróci się każdy do osiadłości swojej, i każdy do rodziny swojej wróci się. (11) To miłościwe lato pięćdziesiątego roku miewać będziecie; nie będziecie siać, i nie będziecie żąć tego, co się samo przez się zrodzi, ani zbierać będziecie gron z winnic zaniechanych. (12) Bo miłościwy rok jest, święty wam będzie; co się na polu przedtem zrodziło, to jeść będziecie. (13) W ten miłościwy rok wróci się każdy do osiadłości swojej. (14) Jeźli co sprzedasz bliźniemu twemu, albo co kupisz od bliźniego twego, niech nie oszukiwa jeden drugiego. (15) Według liczby lat po miłościwym roku kupisz od bliźniego twego; i według liczby lat dochody sprzeda tobie.

Trzeba ustalić rok wejścia Żydów do ziemi Chaanan, bo odtąd (gdy wnijdziecie) mieli obchodzić najważniejsze z wszystkich świąt, czyli jubileusz, rok 50. Teraz ustalimy datę wejścia Żydów do ziemi Chanaan. Dekret Cyrusa, aby Żydzi mogli wrócić z Babilonu do swej ziemi do Palestyny, a więc powrót Żydów z niewoli babilońskiej:

jest to rok 537 p.n.e. – powrót Żydów z niewoli babilońskiej

cofamy się –

70 lat niewoli babilońskiej

513 lat okresu królów

450 lat okresu sędziów

6 lat podboju i podziału ziemi

………………………………………………

data wejścia Izraela do ziemi Chanaan:

1576 r. p.n.e. – Żydzi weszli do ziemi Chanaan

Weszli na wiosnę, ale jubileusz mieli obchodzić dopiero jesienią (miesiąca siódmego, dnia 10 – w dzień pojednania obwieszczali jubileusz). W jesieni roku 1576 p.n.e. Żydzi zaczynają obliczać Jubileusze. Rok 50 jubileusz. Ile razy Żydzi mogli obchodzić jubileusze, mając w posiadaniu swoją własną ziemię Chanaan?

6 lat podboju

450 lat sędziów

513 królów

———————————
liczba lat w których Żydzi mogli obchodzić jubileusze:
969 lat

No i teraz, aby się przekonać ile jubileuszy mogli obchodzić w tych 969 latach, gdy jubileusz jest rokiem 50, trzeba podzielić: 969/50 – i będziemy mieli ile razy Żydzi obchodzili jubileusze w tym czasie: mamy 19 razy i 19 lat na dwudziesty jubileusz.

19 razy obchodzili jubileusze, 19×50 = 950 lat

19 lat na 20 jubileusz, ale nie mogli już go obchodzić, bo stracili niepodległość (niewola babilońska, medo-perska, grecka, rzymska, aż dopiero zyskali niepodległość 1948 r. n.e.)

Natomiast ta sama zasada, jaką Bóg stosuje, naliczycie sobie 7 tygodni lat, rok 50 jubileusz. 50X50, tą tzw. metodą zakonną, to jest 50X50 = 2500 lat. Więc pierwsze 19 jubileuszy odejmuje od roku 1576, więc zostajemy nam 626 r. w roku 626 p.n.e. obchodzili Żydzi ostatni 19 jubileusz przed pójściem w niewolę. Od 626 r. p.n.e. rozpoczynamy liczeniem 2500 czyli 50×50, więc wobec tego od roku 2500 – 626 = 1874 r. i trzeba dodać rok przejściowy [0] wtedy mamy rok 1875. Czyli rok 2500 jest rokiem jubileuszowym. Czyli rozpoczął się ten rok w roku 1874 i trwa nie jeden rok tylko całe 1000 lat, jest to wielki pozafiguralny jubileusz. Czyli od jesieni 1874 ten wielki pozafiguralny 2500 rok kończy się w roku 2874.

Natomiast jak wygląda to liczenie br. Rice’a? To co podałem to jest wyliczenie jakie podaje nam wierny sługa brat Russell, a teraz u br. Rice’a, gdy on skrócił o 170 lat chronologie, tzn. wejście Żydów do Chanaan nie 1576 tylko 1406 p.n.e. no i dopiero od tej daty możemy obliczać jubileusze. I oblicza nie 19 jubileuszy jak br. Russell tylko 17 jubileuszy i bierze nie po 50 lat liczone jubileusze, tylko po 49. Jak się odważył wbrew Boskiego poleceniu? Bóg powiedział 50 rok będziecie obchodzić. A u niego 49 rok jest jubileuszowym. I oblicza tych 17 jubileuszy po 49 lat i to mu daje 833 lata. I gdy od roku 1406 – 833 lata = [w niewoli babilońskiej] jak mogą obchodzić 17 jubileusz w niewoli? Przecież to jest („gdy wnijdziecie do ziemi…”), gdy macie w posiadaniu tę ziemię, a nie wzięci w niewolę babilońską. Był jednak zmuszony, bo gdyby wziął 16, a nie 17, to nic nie wychodziło i brat Rice zmuszony został nie 16 jubileuszy, ale zmuszony był podać 17 jubileuszy i że ostatni obchodzili w niewoli babilońskiej. Pozostałe wtenczas bierze 50, ale nie po 50 tylko po 49. Więc w jego konieczności takiego liczenia czasu daje nam wtenczas liczbę lat, którą był zmuszony tak sobie obliczać. I przyprowadza wtenczas w jego liczeniu czasu do roku 1877, do jesieni 1878. I u niego trwa ten 50 jubileusz po 49 lat, czyli 2450 lat i przyprowadza od roku w jego wyliczeniu tych 833 lat + 2450 to daje razem 3283 lata od roku 1406 p.n.e. do roku 1877/8 n.e. Po pierwsze, że u niego ten 50 jubileusz i wszystkich 50 liczył tylko po 49 lat nie po 50. No i ten rok 2450 u niego trwa tylko jeden rok, a nie jak w wypadku brata Russella 1000 lat, którego wymaga pozaobraz wielkiego jubileuszu. I od jesieni ten rok jego 2450 u niego trwa od jesieni 1877 do jesieni 1878.

Czyli po pierwsze – ośmieszył się, gdy 17 jubileusz obchodzą Żydzi w Babilonie w niewoli, co jest niemożliwością, bo jak w niewoli mogą obchodzić jubileusz. A po drugie to wyliczenie wyprowadza tylko pozafiguralny jeden rok, a nie tysiąc lat jak w wypadku brata Russella (1874-2874). Trzeci dowód zbijający jego kombinacyjną chronologię: JUBILEUSZE.

4 dowód też jest o Jubileuszach. 2 Kronik 36:21 – 2Krn 36:21 bg „(21) Aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez usta Jeremijaszowe, ażby odprawiła ziemia sabaty swoje; bo po wszystkie dni spustoszenia swego odpoczywała, aż się wypełniło siedmdziesiąt lat.”

Bóg powiedział Izraelitom, gdy nie będą przestrzegać skrupulatnie jego przepisów prawa to będą karani. Tak jak czytamy 3 Moj. 26:32-35 – Lev 26:32-35 bg „(32) I spustoszę ziemię, że się nad nią zdumieją nieprzyjaciele wasi, mieszkając w niej. (33) A was samych rozproszę między narody, i dobędę za wami miecza; a będzie ziemia wasza pusta, i miasta wasze zburzone. (34) Tedy rada będzie ziemia odpocznieniu swemu po wszystkie dni spustoszenia swego; a wy będziecie w ziemi nieprzyjaciół waszych, tedy odpocznie ziemia, i rada będzie odpocznieniu swemu. (35) Przez wszystkie dni spustoszenia swego odpoczywać będzie; bo nie miała odpocznienia w sabaty wasze, gdyście wy mieszkali w niej.”

I 42-43: Lev 26:42-43 bg „(42) Tedy ja też wspomnę na przymierze moje z Jakóbem, i na przymierze moje z Izaakiem, i na przymierze moje z Abrahamem wspomnę, i na tę ziemię wspomnę. (43) A ziemia będąc od nich uwolniona, rada będzie odpocznieniu swemu, gdy pusta będzie dla nich; a oni będą cierpliwie nosić karanie za nieprawość swą, przeto że sądy moje wzgardzili, i ustawami mojemi brzydziła się dusza ich.”

Czyli tych 19 razy Żydzi źle obchodzili ten jubileusz. Dlaczego? No bo nie mieli prawa zbierać urodzajów ziemi, już nie tylko siać, orać, ale gotowe co się urodziło nie mieli prawa zbierać z tych urodzajów. Już nie tylko w roku 50, ale nawet w 49 – sabatowym. Dwa lata pod rząd Żydzi nie mieli prawa zbierać urodzajów ziemi. Sady rodziły, bo załóżmy – sady jakie mieli to rodziły te sady w rok 49 i 50. Sady oliwne też oliwki rodziły. A Żydzi naród ekonomiczny, no to jak teraz po myśli bożej. Dziwny jesteś. Tak wielka strata. Sady rodzą, a my nie mamy prawa urodzajów z tych sadów korzystać 2 lata pod rząd. No to jak mogli Żydzi wyżywić się, jak 2 lata nie uprawiali ziemi i z sadów nie mieli prawa urodzajów używać? Zobaczmy jak Bóg gwarantował Żydom, jak będą wiernie przestrzegać. 3 Mojżeszowa 25:21-22 – Lev 25:21-22 bg „(21) Tedy rozkażę błogosławieństwu memu przyjść na was roku szóstego [rok 48], i przyniesie urodzaj na trzy lata. (22) I będziecie siać roku ósmego [roku 50 na jesień], a będziecie jeść urodzaj stary aż do roku dziewiątego [aż do zbiorów 1 roku po jubileuszu]; póki nie nadejdą pożytki jego, stare jeść będziecie.”

Na trzy lata urodzaje! Jeżeli Żydzi wiernie by przestrzegali prawo o jubileuszach to już szósty rok jak zasiali, czyli w tym wypadku 48 albo 6. Zasiejecie rok 48 i już dopiero aż na trzeci rok będziecie siać czyli na koniec roku 50, jubileuszowego, będziecie siać, a zbierać będziecie dopiero w 1 roku po jubileuszu. Na trzy lata wam daję – 48, 49, 50 i aż pierwszy rok do jesieni, do zbierana płodów. Tak Bóg błogosławił Żydom, dlatego nie potrzebowali używać tych owoców z sadów w roku 49, 50. Urodzaj miał być aż na trzy lata, aż do pierwszego roku po jubileuszu zbierać mieli urodzaje zgodnie z przepisami Bożymi. Ale że tych 19 jubileuszy Żydzi źle urodzili, a że wszystkich jubileuszy miało być 70, to teraz zauważmy. Nowe liczenie. Tzw. prorocze. Bóg proroczo znał, że Żydzi nie wywiążą się z tego obowiązku przestrzegania ściśle roku jubileuszowego, dlatego powtórka za 19 źle obchodzonych jubileuszy powtórka i 51 razy nie obchodzili. Bo Bóg już miał pewność, że będą źle obchodzili. Czyli od razu ziemia ma 70 lat swoich sabatowych = 19+51. I liczymy, 19×50=950 lat, ale pozostałych 51 jubileuszy już liczymy po 49 lat. Czemu nie po 50? No bo już nie mieli swej ziemi, byli w niewoli babilońskiej, zatem choć wrócili do swej ziemi to pod panowaniem (Medo-Persji, Grecji, Rzymu). Władza okupacyjna nie pozwoliłaby Żydom decydować. Płaćcie podatki, co nas obchodzą, jakieś wasze przepisy, jakie macie od Boga. Bóg nie mógł od nich wymagać Żydów w niewoli, albo pod panowaniem okupantów, aby mogli obchodzić jubileusze, 50 rok. Czyli jak wszystkich jubileuszy miało być 70 (niewola babilońska), dowód, że miało być 70. 19×50 + 51×49 = 950 + 2499 = 3449 lat. Rok daty wejścia Żydów do ziemi Chanaan 1576 r. pne + 3449 lat = 1874 r. n.e.. Czyli o jeden rok wcześniej przedtem mieliśmy 3450, a teraz mamy 3449. Poprzednia metoda 19×50 i 50×50 to daje nam 2500, a teraz 51×49 daje nam 2499 czyli o jeden rok krócej. Daje nam to datę wtórej obecności Pana – jesień 1874. Tak jak mamy 2500 trwał nie jeden rok ale 1000 lat, a tu ten wielki cykl prowadzi nas do jesieni 1874 i pozafiguralny wielki jubileusz 1000 lat do roku 2874. Ta druga metoda liczenia czasu pominięta przez br Rice’a. Brat Russell bierze metodę zakonną i proroczą. To wcale nie pasuje br. Rice’owi. Zupełnie odrzucić ten drugi sposób. Z powodu skróconej chronologii odrzuca to. Dwa następne dowody potwierdzające chronologię wiernego sługi Brata Russella to jublieusze. Pierwszą metodę brat Rice próbował zastosować, ale liczył jubileusze nie po 50 lat tylko 49 i 17 jubileusz obliczał w niewoli babilońskiej, co jest wbrew Boskiemu poleceniu, bo jak w niewoli mogli obchodzić jubileusz.

5 dowód – Czasy Pogan

Czytamy u Ezechiela 21:25-27 → Eze 21:25-27 bg „(25) A ty, nieczysty bezbożniku, księciu Izraelski! którego dzień przychodzi, gdy nieprawość skończona będzie: (26) Tak mówi panujący Pan: Zdejm tę czapkę, a zrzuć tę koronę, która już nigdy takowa nie będzie; tego, który w poniżenie przyszedł, wywyższę, a wywyższonego poniżę. (27) W niwecz, w niwecz, w niwecz ją obrócę, czego pierwej nie bywało, aż przyjdzie ten, co do niej ma prawo, którem mu dał.”

Te słowa prorocze odnoszą się do ostatniego króla żydowskiego, Sedekiasza. Że dopiero gdy on jest zdetronizowany, co mamy opis tej detronizacji jego w 2 Kronik 36 rozdziale, od wiersza 11:

(11) Dwadzieścia i jeden lat miał Sedekijasz, gdy królować począł, a jedenaście lat królował w Jeruzalemie. (12) I czynił złe przed oczyma Pana, Boga swego, a nie upokorzył się przed Jeremijaszem prorokiem, który mówił z ust Pańskich. (13) Owszem i przeciwko królowi Nabuchodonozorowi powstał, który go był przysięgą zawiązał przez Boga; a zatwardziwszy kark swój uparł się w sercu swojem, aby się nie nawrócił do Pana, Boga Izraelskiego. (14) Wszyscy też przedniejsi kapłani, i lud, wielce rozmnożyli nieprawości według wszystkich obrzydliwości pogańskich; i splugawili dom Pański, który był poświęcił w Jeruzalemie. (15) A Pan, Bóg ojców ich, posyłał do nich posłów swoich, a posyłał rano wstawając; bo folgował ludowi swemu, i mieszkaniu swemu. (16) Ale oni szydzili z posłów Bożych, i lekce sobie poważyli słów jego, a naśmiewali się z proroków jego, aż przyszła popędliwość Pańska na lud jego, tak, iż żadnego uleczenia nie było. (17) Bo przywiódł na nich króla Chaldejskiego [Nabuchodonozora], który pomordował młodzieńców ich mieczem w domu świątnicy ich, a nie przepuścił ani młodzieńcowi ani pannie, starcowi i zgrzybiałemu; wszystkich podał w ręce jego. (18) Nadto wszystkie naczynia domu Bożego, wielkie i małe, i skarby domu Pańskiego, i skarby królewskie i książąt jego, wszystko przeniósł do Babilonu. (19) I spalili dom Boży, a zburzyli mury Jeruzalemskie, i wszystkie pałace jego popalili ogniem, i wszystkie jego naczynia kosztowne popsuli. (20) A tych, którzy uszli miecza, przeniósł do Babilonu; i byli niewolnikami jego i synów jego aż do królowania króla Perskiego;

Czyli widzimy, detronizacja Sedekiasza skończyła figuralne królestwo Boże w Izraelu. Od tego momentu możemy liczyć czasy pogan. Natomiast br Rice rozpoczyna liczyć 19 lat przed detronizacją Sedekiasza czasy pogan. Bo historycy tak jak wczoraj wspomniałem podają datę detronizacji Sedekiasza 588 r. p.n.e.. Więc jakby wziął od 588 liczenie czasów pogan, no to drodzy to by mu wyszło koniec czasów pogan 7 czasów 2520 lat – do roku 1933 n.e.. No jakie wydarzenie stało się jako dowód końca czasów pogan, gdy brać datę detronizację Sedekiasza [588 pne], a długość 2520 to by go doprowadziło do roku 1933. Żadne wydarzenie historyczne zewnętrzne nie miało miejsca. Nie chciał się ośmieszyć, wiedząc, że wojna światowa jesień 1914 to był zmuszony rozpocząć czasy pogan 19 lat przed detronizacją Sedekiasza. Tu pasowało mu rok 1914, bo tu fakty historyczne potwierdzające prawdziwość, gdy skończyło się czasy pogan (eksmisja: obalenie królestw świata przez wojnę światową). A więc wobec tej mylnej chronologii był zmuszony rozpocząć 19 lat wcześniej przed detronizacją Sedekiasza. Bierze 607 r. p.n.e., ale to jest 19 lat przed detronizacją Sedekiasza (w jego liczeniu). Jak można liczyć czasy pogan, gdy jeszcze działa figuralne królestwo Boże. Bóg dał w tym wypadku dowód. W Proroctwie Ezechiela bardzo ważna sprawa występuje, u proroka Ezechiela Bóg daje ważne stwierdzenie: Ezech. 21:8- Co Bóg poleca Nabuchodonozorowi, królowi babilońskiemu, jaką karę ma zadać narodowi izraelskiemu? Eze 21:8-15 bg „(8) I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc: (9) Synu człowieczy! prorokuj, a rzecz: Tak mówi Pan: Powiedz, miecz, miecz naostrzony jest i wypolerowany”; Teraz wiersz „(12) Wołaj a kwil, synu człowieczy, przeto, że ten miecz będzie przeciwko ludowi memu, ten też przeciwko wszystkim książętom Izraelskim; strachy miecza przyjdą na lud mój; przetoż się w biodrę uderz. (13) Gdym ich karał, cóż to pomogło? I nie mamże rózgi wszystko lekce poważającej na nich wyciągnąć? mówi panujący Pan. (14) Ty tedy, synu człowieczy! prorokuj, a bij ręką w rękę; bo powtóre i potrzecie miecz przyjdzie, miecz mordujących, ten miecz mordujących bez litości, przenikający aż do pokojów ich. (15) We wszystkich bramach ich dałem strach miecza, aby się rozpłynęło serce, i upadków się namnożyło. Ach! wypolerowany jest, aby się błyszczał, a wyostrzony, aby zabijał.”

I wiersz 19: Eze 21:19-20 bg „(19) A ty, synu człowieczy! połóż przed sobą dwie drogi, którędyby iść miał miecz króla Babilońskiego; z jednej ziemi niech wychodzą obydwie, a na rozdrożu obierz tę ku miastu, tę obierz. (20) Pokaż drogę, którąby miecz iść miał, czyli ku Rabbacie synów Ammonowych, czyli ku ziemi Judzkiej na Jeruzalemskie twierdze.”

Czyli trzykrotnie miał użyć Bóg miecza babilońskiego króla przeciwko Izraelowi. Kiedy to te trzykrotne użycie miecza się wypełniło? Idziemy do Jer. 52:

Jer 52:27 bg „(27) I pobił ich król Babiloński, a pomordował ich w Ryblacie w ziemi Emat. A tak przeniesiony jest Juda z ziemi swojej. (28) Tenci jest lud, który zaprowadził Nabuchodonozor roku siódmego: Żydów trzy tysiące, i dwadzieścia i trzy.

W 7 roku panowania Nabuchodonozora. Pierwsza grupa niewolników. Pierwsze użycie miecza. Pojmanie Joakima króla żydowskiego w niewolę. Pierwsze użycie miecza. 7 rok Nnabuchodonozora.

(29) Roku ośmnastego [ósmego] Nabuchodonozora, zaprowadził z Jeruzalemu dusz ośm set, trzydzieści i dwie.

Poprawnie: ÓSMEGO [!]

Wraz z następnym królem który królował tylko 3 miesiące i 10 dni. 8 rok. Poprzedni przy Joakimie po 11 latach to go wziął w niewolę, a następnego króla żydowskiego tylko 3 miesiące i 10 dni królował i obala go i zabiera niewolników z Jeruzalemu do Babilonu.

To był ósmy rok jego panowania, a teraz wiersz 30 – dopisujemy wg oryginału:

W dziewiętnastym roku … (30) Roku, dwudziestego i trzeciego dnia Nabuchodonozora; zaprowadził Nabuzardan, hetman żołnierski, z Żydów dusz siedm set, czterdzieści i pięć; wszystkich dusz cztery tysiące i sześć set.

No i to miało swe miejsce przy detronizacji Sedekiasza, więc w 19 roku. Pierwsze użycie miecza w 7 roku Nabuchodonozora, drugie użycie – 8 rok, trzecie użycie – 19 rok Nabuchodonozora, w pierwszym roku jego uniwersalnego panowania. Gdy 19 lat był królem, dopiero obalony jest Sedekiasz, ostatni król żydowski i dopiero rozpoczyna się uniwersalne panowanie Babilonu w 19 roku Nabuchodonozora.

Natomiast Rice rozpoczyna od 1 użycia miecza. A dokładniej: od pierwszego roku królowania Nabuchodonozora, czyli 19 lat rozpoczyna wcześniej, gdy jeszcze istniało figuralne królestwo Boże w Królu Sedekiaszu. Jak mógł rzekomo wybitny pielgrzym br. Rice odważyć się rozpoczynać imperium babilońskie, gdy jeszcze istniało 19 lat królestwo izraelskie, aż do detronizacji króla Sedekiasza. Chciał tu aby nie naruszyć sprawę 1914 roku to musiał się cofnąć o 19 lat przed Sedekiaszem. Dlatego nie można przyjmować w tym wypadku historyków świeckich, bo wtenczas jest obalana Biblia, podstawa Pisma Św., że jeszcze istnieje figuralne królestwo Boże, a już zmuszony był obliczać czasy pogan 19 lat przed detronizacją króla Sedekiasza. Dla nas autorytetem jest w tym wypadku nie historia świecka, ale Pismo Św. Dam wam takie przykłady, przecież historycy świeccy nie tylko w tej sprawie mają poglądy różne, ale już bliższa sprawa z narodzeniem się Jezusa. Nawet teraz film „Pasja” i artykuł z tym związany, że śmierć Pana jest rok 30 n.e., nie rok 33. Czyli oni sięgają historycy świeccy o Jezusei – 6 r p.n.e. miał się narodzić, a śmierć jego w roku 30. Czyli na tym punkcie jest ogromnie bliżej niż sprawa upadku królestwa żydowskiego i znów historycy świeccy nie są zgodni co do daty narodzenia naszego Pana. Nie są zgodni co do Heroda Wielkiego. I też w wypadku Heroda, że umiera przed narodzeniem się naszego Pana. A przecież on wydał dekret rzezi niewiniątek, na mocy narodzenia się Pańskiego, więc jeżeli tu są sprawy bliżej nas i niezgodność historyków świeckich to jak możemy polegać, ze to co upadek detronizacja Sedekiasza był rok 588, a nie 607. Więc tę jedną datę, która jest zgodna historyków świeckich i Biblii to jest dekret Cyrusa, wolność Żydów z niewoli babilońskiej i przyjście do Jeruzalem, data 537. Tu jest zgodność, wszystkie poprzednie daty to musimy opierać się na Biblii, a nie na historykach, bo jeśli pomiędzy nimi nie ma zgodności, to jak my możemy brać historyków, a nie Pismo Św. jako podstawę my jako lud Boży. Dlatego gdy dekret Cyrusa i na mocy jego Żydzi przyszli do swej ziemi 537 r. p.n.e., a ziemia izraelska miała swe sabaty, gdy byli w niewoli babilońskiej 70 to dodajmy do 537 +70 lat mamy 607 p.n.e., a nie 588. Zrozumieliście? Czyli dekret Cyrusa tu jest zgodność historii świeckiej z biblijną. 537. No a niewola babilońska 70 lat. Kiedy do roku 537 + 70 = 607, a nie 588. 607 p.n.e. to jest detronizacja ostatniego króla Żydowskiego Sedekiasza i dopiero od tej daty rozpoczynają się czasy pogan, bo już figuralne królestwo Boga przestało istnieć.

Następny dowód to Proroctwo Daniela 8:14 – Dan 8:14 bg „(14) I rzekł do mnie: Aż do dwóch tysięcy i trzech set wieczorów i poranków; tedy przyjdą do odnowienia swego usługi święte.”

2300 wieczorów i poranków = 2300 dni = 2300 lat

Brat Rice rozpoczyna: rok 458 p.n.e. liczenie długości 2300 lat. No to jeżeli rozpoczyna rok 458 to 2300 kończą się w roku 1843. Co to za rok 1843 n.e.? To rok przed zawodem br. Millera, bo zawód jest rok 1844. Jak można przywrócić bo tu mówi wrócą się…. Usługi święte. Dopiero rok 1846, dwa lata po zawodzie br. Millera. Co takiego się stało w roku 1846? Powstał Ewangeliczny Związek Chrześcijan po zawodzie br. Millera. Natomiast prawdziwi członkowie Kościoła Chrystusowego nie weszli w ten związek ekumeniczny, łączenia wszystkich protestantów. Tu dopiero są te odnowione usługi świętych, tych członków Kościoła z Ruch br Millera którzy po zawodzie trzymali się wiernie nauk Pisma św. i nie przyłączyli się do Związku [1846], bo br. Russell liczy rok 455 p.n.e. i 2300 wieczorów i poranków daje nam rok 1846. U br. Rice’a rok przed zawodem usługi już są odnowione. Jak odnowione? Dopiero się oczyściła świątynia i zawód br. Millera udowodnił. Ci, którzy byli prawdziwymi członkami Kościoła, oni przyjęli list Br Millera po zawodzie (III tom br. Russella). I brat Miller pisze tak: wy poświęciliście się do śmierci, nie do roku 1846. Profesorem jest duch święty, nauczycielem jest Pan Jezus. Gdy będziemy wierni do święci nagroda nas nie minie. Prawdziwie poświęconym wystarczyły te słowa br. Millera. Nadal być wiernym, trwać wiernie w poświęceniu. Ci którzy byli połowicznie poświęceni, nominalnie, to wszystko odpadło. Sekta adwentystyczna w związku ewangelicznych chrześcijan (1846). Ci, którzy nie wstąpili, to oczyszczeni członkowie Kościoła, świątynia…. Odnowione usługi (Daniela 8:14). 2300 wieczorów i poranków, tyle lat, od roku 455 p.n.e. a nie 458, jak to liczy brat Rice.

Jeszce będzie ciekawe, gdy następny dowód, lecz jeszcze trzeba wrócić do tego odnawiania tych usług. Czyli w szóstym okresie rozwoju Kościoła Chrystusowego, filadelfijskim, jest odrzucanych wiele błędów, które wprowadziło papiestwo. Przez brata-reformatora Lutra nauka o usprawiedliwieniu – przywrócenie – przez wiarę w KREW Pana jest usprawiedliwienie. Zwingli – prawda o wieczerzy Pańskiej, Hubmaier – prawda o prawdziwym chrześcijaninie, pokuta, wiara, poświęcenie (chrzest jako dorosły). Widzimy kolejnych reformatorów i przy br Millerze koniec tego oczyszczenia i odnowienie usług. Od Lutra do Millera stopniowe oczyszczanie i przywracanie usług w Kościele Chrystusowym.

Dowód 7 – Proroctwo Daniela 9:24-27 – Dan 9:24-27 bg „(24) Siedmdziesiąt tego dni zamierzono ludowi twemu i miastu twemu świętemu na zniesienie przestępstwa, i na zagładzenie grzechów i na oczyszczenie nieprawości, i na przywiedzienie sprawiedliwości wiecznej, i na zapieczętowanie widzenia i proroctwa, a na pomazanie Świętego świętych. (25) Przetoż wiedz a zrozumiej, że od wyjścia słowa o przywróceniu i zbudowaniu Jeruzalemu aż do Mesyjasza wodza będzie tygodni siedm, potem tygodni sześćdziesiąt i dwa, gdy znowu zbudowana będzie ulica i przekopanie, a te czasy będą bardzo trudne. (26) A po onych sześćdzesięciu i dwóch tygodniach zabity będzie Mesyjasz, wszakże mu to nic nie zaszkodzi; owszem, to miasto i tę świątnicę skazi lud wodza przyszłego, tak, że koniec jego będzie z powodzią, i aż do skończenia wojny będzie ustawiczne pustoszenie. (27) Wszakże zmocni przymierze wielom ich w tygodniu ostatnim; a w połowie onego tygodnia uczyni koniec ofierze palonej i ofierze śniednej, a przez wojsko obrzydliwe pustoszyciel przyjdzie, i aż do skończenia naznaczonego wyleje się spustoszenie na te go, który ma być spustoszony.”

70 tygodni łaski Bożej dla Izraela

Początek jak 2300, rok 455 p.n.e.

Br Rice tak jak 2300 bierze trzy lata wcześniej (458 p.n.e.), tak i tych 70 tygodni bierze od 458 roku p.n.e. Co mu wtenczas wychodzi?

70 tygodni x 7 = 490 dni, dzień za rok czyli 490 lat

458 p.n.e. + 490 lat = jesień 33 r ne (koniec 70 tygodni)

Zauważmy, co Biblia mówi. Najprzód tygodni 7 potem tygodni 62 i dopiero będzie 70 tydzień, a w połowie koniec ofierze palonej i śniednej. Czemu oddziela 7 tygodni pierwszych z tych 70? 7 tygodni x 7 = 49 lat.

455 p.n.e. – 49 lat = 406 r. p.n.e.

Co stało się w roku 406 p.n.e. ,ze oddzielonych mamy pierwszych 7 tygodni z tych 70. To nas przyprowadza do proroka Malachiasza. Prorok Malachiasz najwięcej mówi o Jezusie Panu. Żaden z proroków tak na pierwszą misję Pańską oraz na wtórą obecność Pana nie daje jak daje prorok Malachiasz. Mal. 3:1- bg „(1) Oto ja posyłam Anioła mego, który zgotuje drogę przed obliczem mojem; a zarazem przyjdzie do kościoła swego Panujący, którego wy szukacie, i Anioł przymierza, którego wy żądacie; oto, przyjdzie, mówi Pan zastępów.”

Tym aniołem jest Jan Chrzciciel. Malachiasz prorokował o Janie Chrzcicielu, który ma torować drogę Jezusa Chrystusa w misji pierwszej. Jednocześnie Jan Chrzciciel, bo w czwartym rozdziale Malachiasza, wersety 5-6: Mal 4:5-6 bg „(5) Oto, Ja wam poślę Elijasza proroka, pierwej niż przyjdzie on wielki i straszny dzień Pański, (6) Aby obrócił serca ojców ku synom, a serca synów ku ojcom ich, abym przyszedłszy ziemi przeklęstwem nie skarał.”

Eliasz – Kościół Chrystusowy, tu już mowa o wtórej obecności Pana. Przygotowanie chrześcijaństwa na wtórą obecność Pana. Mal. 3:1 – Jan Chrzciciel, Mal. 4:5-6 – Eliasz, Kościół przygotowujący chrześcijańskie serca chrześcijan na wtórą obecność Pana.

Wracamy do Mal. 3:2-3 – Mal 3:2-3 bg „(2) Lecz któż będzie mógł znieść dzień przyjścia jego [paruzja], kto się ostoi, gdy on się okaże [epifania – okazanie]? Bo on jest jako ogień roztapiający [będzie oczyszczał prawdę od błędu,], i jako mydło blecharzów [będzie oczyszczał zalety charakteru ludu Bożego]. (3) I będzie siedział roztapiając i wyczyszczając srebro [będzie oczyszczał prawdę od błędów systemu papieskiego], i oczyści syny Lewiego, i przepławi je jako złoto i jako srebro, i będą ofiarować Panu dar w sprawiedliwości.”

Dlatego tych 7 tygodni pierwszych są oddzielone od tych 70, bo tych 7 tygodni prowadzą do proroka Malachiasza, który wskazywał na 1 i 2 obecność Pana. Potem są 62 tygodnie i to doprowadza nas do Mesjasza, zabicia Mesjasza. 7+62=69 tygodni. 69 tygodni daje nam 483 dni. Bo 69*7=483. Czyli 483 lata od roku 455 p.n.e. doprowadza nas do chrztu Pana w rzece Jordan. Czyli widzimy razem 69 tygodni daje nam 483 dni, czyli 483 lat od 455 p.n.e. doprowadzają nas do jesieni roku 29 – chrztu Pana w rzece Jordan. A siedemdziesiąty tydzień, w połowie jego, koniec ofierze palonej i śniednej. Misja Pana miała trwać 3,5 lat – w połowie 70 tygodnia. Tydzień ma siedem dni, 3,5 dnia, 3,5 roku, obraz z proroctwa Daniela mówi, że misja naszego Pana miała trwać 3,5 lat. Koniec ofierze palonej i śniednej, ofiary figuralne się skończyły, gdy śmierć Pana. Zasłona rozerwana w świątyni jerozolimskiej. Rozerwanie zasłony to dowód, że Bóg odrzucił figuralne ofiary. Pan Jezus uczynił kres figuralnych ofiar. Drugie znaczenie przerwania zasłony – odkrycie drogi przez Pana do nieba. Ta zasłona oddzielała miejsce święte od miejsca najświętszego. Drogę do nieba odkryła ofiara Pańska. Pan Jezus odkrył drogę ku niebu. Drugie znaczenie rozerwania zasłony dla Kościoła dla Ciała Chrystusowego. U br. Rice’a 69 tygodni doprowadza nie do chrztu Pana tylko do Piłata. Dziwna sprawa, tekst mówi o Mesjaszu, a jego wyliczenie 3 lata wcześniej, więc go doprowadza do Piłata, a dopiero koniec 70 tygodnia u niego i to jesień, nie wiosna, daje rok śmierci Pana. Dlaczego br. Rice tak skombinował? Bo wyliczenie br. Russella 70 tydzień koniec – jesień 36 i pierwszy poganin Korneliusz wychodzi na widownie. Aby to nie przeszkadzało mu, to co brat Russell wyprowadza, koniec ogólnego powołania 1881 r. 3,5 lat po łasce jaka się skończyła dla Żydów (Korneliusz 7 lat od chrztu Pana). Aby tę datę odrzucić, koniec ogólnego powołania, jaką wyprowadza brat Russell z 70 tygodnia łaski dla Żydów, a tu 7 lat od wtórej obecności Pana, no to rozpoczął trzy lata wcześniej tych 2300 wieczór i poranku, i 70 tygodni łaski. Biblia mówi jednak, że 69 tygodni doprowadza do Mesjasza, chrztu, a u niego do Piłata. U Rice’a nie ma mowy o chrzcie w tym czasie. Biedak musiał dostosować, skombinować do Piłata, a dopiero koniec 70 tygodnia jest śmierć Pana, gdzie Biblia mówi o połowie 70 tygodnia (koniec ofiar figuralnych).

Jakie dziwne kombinacje wprowadził ten człowiek chcąc zrobić poprawkę chronologii podanej przez br. Russella. Nie liczy się z inteligencją ludu Bożego. Jeśli 70 tygodni mówi o Jezusie, to jak może być Piłat zamiast Jezus. Połowa 70 tygodnia, koniec łaski Bożej, dom wasz zostaje pusty Pana śmierć kończy figuralne ofiary i kończy łaskę dla Żydów jako narodu. Cztery dni przed śmiercią: „Dom wasz zostanie pusty”. A dopiero druga połowa 70 tygodnia łaska dla jednostek żydowskich (jesień 36 r. ne.) i tu pojawia się 1 poganin – Korneliusz. A u niego doprowadza to do roku 33 i nie do poganina Korneliusza, ale do śmierci Jezusa Pana. Jak może być człowiek zaślepiony gdy ambicja i pycha popycha człowieka poprawiać to, co podał Pan przez wiernego sługę br. Russella. Jeszcze weźmiemy jeden dowód.

8: Równoległość dwóch wieków. Wiek Żydowski i Wiek Ewangelii.

Gdy patrzymy na rysunek. Wiek Żydowski od śmierci Jakuba (gdy błogosławił 12 synów – Nisan 1813 r. p.n.e.) do słów Pana „dom wasz pusty zostaje” (10 nisan 33 r. n.e.). Wiek Żydowski 1845 lat. I cielesny Izrael. Podobnie dla duchowego Izraela. Początek od chrztu Pana w rzece Jordan (pierwsze Nowe Stworzenie spłodzone z ducha świętego). 1845 lat doprowadza nas do wtórej obecności Pana – jesień 1874. Dwa wieki – równoległość. 1845 lat: Wiek Żydowski. 1845 lat: Wiek Ewangelii. Brat Rice – owszem – przyjmuje Wiek Ewangelii, że od chrztu Pana do roku 1874 wtórej obecności Pana, no ale Wiek Żydowski nie ma u niego 1845 lat tylko 170 lat krócej. Bo chronologia jego jest o 170 lat krótsza niż u br. Russella.

Jakie ciemności człowiek nie dostrzega gdy ambicja opanuje człowieka, ślepnie człowiek. On nie widzi. Ja tę jego chronologię, ponad 100 stron maszynopisu czytałem, on występuje tak w ambicji swej, że mówi: „ja pierwszy spostrzegłem, że brat Russell w chronologii swej ma jeden rok za krótko”. Tyle ludu Bożego i żaden tego nie spostrzegł. Tak, brat Russell podaje 536 r. p.n.e. (dekret Cyrusa), powinno być 537. Daje 606 powinno być 607. O jeden rok brat Russell podaje za krótko, ale nie brat Rice pierwszy to zobaczył. Konkretnie udowodnił, że brat Russell podał jeden rok za krótko. 1 rok p.n.e. to jesień i 1 rok naszej ery to matematycznie ile będzie? 2. A rzeczywiście jest: 1. Nie ma roku „0”. Czyli jesień 1 rok p.n.e. to 3 miesięcy do stycznia i rok 1 ne. Jesień to jest 9 miesięcy. Czyli razem 12 miesięcy czyli jeden rok. Dlatego brat Johnson w roku 1904, rok po poznaniu prawdy paruzyjnej brat Johnson zwrócił uwagę br. Russellowi: bracie Russell, mogą nam ludzie światowi zwrócić uwagę, że źle liczymy, brakuje nam roku. Czasy pogan gdy podajesz 606 – 1914 to wychodzi 2519, a nie 2520. W roku 1904 brat Johnson zwrócił na to uwagę. Mało tego 7 czerwca 1914 r. brat Johnson opracował obszerny list poprawek chronologicznych i ten list wysłał bratu Russellowi. 7 czerwca 1914 r. Ten list mamy w Teraźniejszej Prawdzie, nr 255-256. I całość chronologii właśnie skorygowania o ten jeden rok wszystko co się dzieje p.n.e. W naszej erze nie trzeba korygowania. To co przed naszą erą, matematycznie jeden rok więcej. Rozpoczyna się przed n.e., a kończy się w n.e., wszędzie jest korekta jednego roku, dodanie jednego roku. Wtedy jest rzeczywista liczba lat. Czyli w ambicji tak daleko doszedł, że mówi: żaden brat tego nie dostrzegł, co ja. Nikt z badaczy Pisma Św. tego nie spostrzegł, ale ja. A to przecież nie tylko br. Johnson, ale wszyscy w ruchu Epifanii wiedzieli, bo te sprawy w literaturze mamy. I czemu teraz br. Russell nie zrobił poprawki na podstawie tego listu br. Johnsona? Kilka tygodni po tym liście br. Russell podziękował br. Johnsonowi za ten list i mówi: wspaniale, że są nienaruszone czasy pogan jesiesń 1914 r., ale mówi: matryce są nastawione na 606 lub 536, więc byłoby to ogromnie wiele finansów zmianę o ten jeden rok, dlatego zachowano te matryce. Data dekretu Cyrusa 536, a powinno być 537. Tylko to że matryce drukowanych tomów i innych dat podawanych w Strażnicach sprawiło, że brat Russell nie chciał wprowadzić zmiany, ale uznał, że jest to słuszne, że jeden rok brakuje. Natomiast w wypadku liczenia Jezusa Pana, to bierze właściwie. 2 r p.n.e. podaje narodzenie się Jezusa Pana, a chrzest ma 29 ne – czyli w wypadku Jezusa Pana brat Russell przyjął właściwie. A Wiek Żydowski, Wiek Ewangelii podał błędnie, jedne rok za krótko. Ale w wypadku Jezusa Pana, 2 r. pne. Jesień, a chrzest jesień 29 r. n.e. – pełnych 30 lat. Czyli tutaj przyjął br Russell właściwie. A ogólnie Wiek Żydowski, Czasy pogan i inne podaje błędnie. Ale w wypadku Jezusa Pana jesień 2 r p.n.e. i jesień 29 = 30 lat zauważa słusznie. Pełnych 30 lat. No ale jesień 29 to jest 28 pełnych lat i 9 miesięcy i trzeba dodać rok i trzy mieisące. 2 rok p.n.e. się Pan narodził w jesieni. W 2 tomie br. Russell podaje właściwą datę narodzin Pana Jezusa i chrztu. Ale wszystkie inne brał o rok za krótko. A w wypadku naszego Pana podał dobrze brat Russell. Więc równoległość dwóch wieków.

Jeszcze jeden dowód – równoległość dwóch Żniw. Żniwa Wieku Żydowskiego i Żniwa Wieku Ewangelii. Żniwo Wieku Żydowskiego (Jesień 29 r. n.e., wiosna 33, jesień 36, jesień 69….) Podobna sprawa: równoległość żniwa Wieku Ewangelii (Jesień 1874, wiosna 1878, jesień 1881, jesień 1914)

Cztery daty żniwa żydowskiego:

Październik 29 r. n.e. – chrzest Pana, początek 40-letniego żniwa

Wiosna 33 – ukrzyżowanie Pana

Jesień 36 – koniec łaski dla Żydów, pierwszy poganin Korneliusz

Jesień 69 – początek oblężenia Jerozolimy

Cztery daty: jesień 29, wiosna 33, jesień 36, jesień 69

Tak podobnie cztery daty w Żniwie Wieku Ewangelii:

Jesień 1874 – początek żniwa Wieku Ewangelii

Wiosna 1878 –

Jesień 1881 –

Jesień 1914 –

Te równoległości Żniwa brat Rice wcale nie wspomina. Czemu? Bo u niego żniwo trwa nie 40 lat, okresu paruzji, tylko u niego Żniwo trwa 169 lat. 169 lat. I tak, owszem przyjmuje tę linię czyli rok 1874, to jest początek w jego pojęciu żniwa, ale żniwo nie 40 lat paruzja tylko 169 lat. To dodajmy do roku 1874 + 169 lat w jego pojęciu długość żniwa to nam da którą datę? 2043 r. n.e.. Czyli u niego żniwo Wieku Ewangelii nie 40 lat żęcia tylko 169 lat. Jak mógł człowiek widząc, że w narodzie żydowskim Bóg dał obrazy na to, co się miało dziać w ludzie Bożym Wieku Ewangelii i żniwo WŻ jest obrazem na żniwo WE i żniwo WŻ ma swój odpowiednik w żniwie WE. I teraz zauważmy, co już wiemy, że wtóra obecność Pana to początek żniwa WE. Bo Pan żniwiarz przyszedł, korona złota na głowie, a sierp ostry w swej ręce. Pierwszych 3,5 lat żniwa WE doprowadza nas do wiosny roku 1878. I wiosna 1878 mamy trzy ważne wydarzenia:

1) odrzucony Babilon od łaski Bożej. Tak jak mamy odrzucony kościół żydowski od łaski Bożej, wiosna 33, tak dlatego 3,5 lat od chrztu Pana w rzece Jordan; tak 3,5 lat od wtórej obecności Pana Babilon odrzucony od łaski Bożej. 10 nisan, 12 kwietnia 1878 r.n.e.. Wyrzucony Babilon od łaski Bożej. Co więcej się dzieje w tej właśnie wiośnie 1878, albo wiosna 33? Bo tam obraz w Żniwie WŻ, a tu wypełnienie w Żniwie WE. Tam 16 nisan 33 r. n.e. Zmartwychwstał Pan Jezus, sześć dni po odrzuceniu Izraela. A w żniwie Wieku Ewangelii Pan Jezus wzbudził Kościół, ci członkowie kościoła co zasnęli, zostali obudzeni. Ci co zasnęli zostali wzbudzeni w Żniwie Wieku Ewangelii. 16 nisan / 18 kwiecień 1878, Pan Jezus wzbudził Kościół, tych co zasnęli. Tak jak Bóg wzbudził Chrystusa, tak Jezus wzbudził Kościół – swoje ciało. 16 nisan 1878. Dwa wielkie, ważne wydarzenia.

3) wejście zupełności z pogan w klasę kościoła. Rzymian 11:25. Rom 11:25 bg „(25) Bo nie chcę, abyście nie mieli wiedzieć, bracia! tej tajemnicy, (żebyście nie byli sami u siebie mądrymi), iż zatwardzenie [zaślepienie] z części przyszło na Izraela, póki by nie weszła zupełność pogan.”

Czyli zupełność z pogan, gdzie mieli wejść? W Kościół Chrystusowy. Wiosna rok 1878. Pierwszy raz liczba w Kościele jest 144.000. Próbnie, wiosna rok 1878. Już trzecie wydarzenie wiosna 1878. Odrzucony Babilon, wzbudzeni śpiący z Kościoła, wejście próbne z pogan w klasę Kościoła 144.000, po raz pierwszy. Wiosna 1878.

I czwarte wydarzenie – ustępuje ślepota z Izraela, bo mówi: tak długo będzie zaślepienie Izraela, pókiby nie weszła zupełność z pogan. Wiosna 1878 – ustępuje ślepota z Żydów. Kongres narodów w Berlinie i Biblia w języku hebrajskim Delitzscha, wiosna 1878. Cztery ważne wydarzenia tego roku: Odrzucenie Babilonu od łaski Bożej, 12 kwietnia 1878, 18 kwietnia 1878 (wzbudzenie Kościoła, nowych stworzeń), zupełność pogan wchodzi próbnie w liczbę kościoła (wiosna 1878). Od tej daty zaślepienie z Izraela ustępuje. Wiadoma rzecz, że brat Rice tego przyjąć nie mógł, bo to by zamknęło mu wysokie powołanie, a oni właśnie do roku 2043 u niego żniwo – 169 lat. Myślę, że na dziś starczy nam, gdyśmy wzięli kilka ważnych dowodów potwierdzających prawdziwość chronologii brata Russella, natomiast kombinacja Rice’a pali się na panewce. Fakty i Biblia są tym, co pobija tę kombinację. Powinniśmy być Bogu bardzo wdzięczny, że dał nam tyle silnych dowodów prawdziwości chronologii br Russella, a ta kombinacja co dziś robi wielkie zamieszanie wśród badaczy Pisma Św., chronologia Rice’a: obalona. Nie ma ani faktów rzeczywistych, ani dowodów biblijnych, a my jako lud Boży to Pismo Święte dla nas jest fundamentem wiary. Bądźmy Bogu wdzięczni i za tę drugą część naszej lekcji. I gdy przejdziemy całość będziemy widzieli jak wspaniały i cudowny jest Boga plan i czasy chwile, w których żyjemy. Abyśmy stali silni nieporuszeni byli Bogu za to wdzięczni, a Bóg nam będzie błogosławił, będziemy godni zwycięstwa i chwały Królestwa, a tego zwycięstwa życzę wam wszystkim, również sobie, i na tym kończę.

Przełomowe nauki badaczy Pisma Świętego, zebrane w „Wykładach Pisma Świętego” brata Russella, dotyczyły między innymi celu, sposobu i czasu powrotu Jezusa Chrystusa jako Króla w Jego tysiącletnim panowaniu.

Zapoznaj się z całą serią:
– Chronologia biblijna, część 2
– Chronologia biblijna, część 3
– Chronologia biblijna, część 4
– Chronologia biblijna, część 5

Oto ustalenia badaczy z końca XIX wieku:

Cel powrotu Pana – restytucja („czasy odnowienia wszystkich rzeczy…”)

Sposób – jako niewidzialna dla ludzkiego oka istota w Boskiej naturze

Czas – po znakach rozpoznano, że nie tyle jest bliski, ale że już nastał, a dodatkowym potwierdzeniem stały się wyliczenia chronologii Biblii

(Zobacz wykład: Tysiącletnie królowanie Chrystusa)

Po śmierci brata Russella i mijających latach zaproponowana przez niego chronologia biblijna znalazła się pod obstrzałem, a wraz z podawaniem kolejnych sprzecznych poglądów na ten temat, wśród grup badaczy Pisma Świętego zaczęło się także zacierać dostrzeganie znaków czasu, a niekiedy również zrozumienie sposobu i celu powrotu Pana.

Jednym z braci, którzy w szczególny sposób bronili chronologii biblijnej, a także celu, sposobu i znaków powrotu Pana, jest Michał Łotysz, obecnie mieszkaniec Domu Betania w Miechowie, a wcześniej wieloletni podróżujący nauczyciel Słowa Bożego. Wśród wielu wykładów tego Brata o tej tematyce, jest choćby pięcioczęściowa polemika z różnymi nowymi poglądami, które ukazały się po śmierci brata Russella. Jako, że te rzekome poprawki powracają w pozmienianej formie także dziś, pomyślałem, że warto przypomnieć te myśli, także by przypomnieć pracę brata Michała Łotysza na tym polu.

Wykłady te nie są łatwe, kolejność podawania argumentów wydaje mi się zaskakująca (np. rozpoczęcie argumentacji od odroczonego dziedzictwa Abrahama). Jakość nagrań pozostawia sporo do życzenia. Pochodzą one z roku 2004. A mimo wszystko myślę, że chętni uznają, że warto się z tym materiałem zapoznać.

(Polecamy także wykład: Chronologia biblijna. Jezus Chrystus Panem sabatu)

Na razie wrzucam część 1 w wersji audio i przepisaną roboczo w wersji tekstowej (w razie literówek – proszę zgłaszać, poprawię):

Druga część w podobnej formie pojawi się za jakieś dwa tygodnie.

Oczywiście dla zainteresowanych chronologią biblijną polecaną kolejnością byłoby uważne przestudiowanie z Pismem Świętym dowodów biblijnych podanych w książkach:
– C.T. Russell, „Boski plan wieków”
– C.T. Russell, „Nadszedł czas”
– C.T. Russell, „Przyjdź Królestwo Twoje”
– P.S.L. Johnson, „Tysiąclecie”
a także w dodatku brata Johnsona do książki „Nadszedł czas” (TP 1971, s. 28)

Ta seria wykładów zakłada już dość dobrą znajomość tych zagadnień i dlatego dla niektórych osób może być jeszcze w danym momencie niestrawna.

WYKŁAD W FORMIE TEKSTOWEJ:

Drogo umiłowani w Panu naszym Jezusie Chrystusie Bracia i Siostry!

Temat, jaki będziemy rozważać w kilku częściach to: CHRONOLOGIA.

Chronologia jest jednym z ważnym zarysów Boskiego planu. Dzięki niej znamy czasy i chwile, w których się znajdujemy. Dlatego Pan przez wiernego sługę brata Russella opracował na podstawie dowodów biblijnych w drugim tomie – chronologię. Lecz przeciwko tej chronologii brata Russella po jego śmierci powstali tacy bracia, co chcieli skorygować, rzekomo poprawić, że oni lepiej pojmują niż to opracował brat Russell. I oprócz chronologii brata Russella mamy sześć chronologii. W skrócie wykażę czyje to są i na czym bazują swoje zmiany co do obliczeń chronologii brata Russella:

Pierwsza z nich to chronologia br. Oleszyńskiego. Brat Oleszyński to był prywatny sekretarz brata Russella dla braci polskich. On zmienił chronologię bazując na zmianie czasów pogan. Trzeba stwierdzić, że historycy świeccy prawie wszyscy, dziesiątki ich jest, którzy podają, że detronizacja Sedekiasza, ostatniego króla żydowskiego, nie był to rok 607 p.n.e., ale rok 588-587. Więc to skłoniło br. Oleszyńskiego, chciał uznać argumenty historyków świeckich. Dlatego zmienił datę czasów pogan. Nie – 607 p.n.e., tylko 588, czyli dziewiętnaście lat później. Jeżeli 19 lat później to automatycznie z tym że jak dodał 19 lat do daty wtórej obecności Pana, do roku 1874, to mu to wyszło rok 1893 – wtóra obecność Pana. Ale mierzył nie od upadku Adama, tylko od stworzenia Adama, czyli nie 19 lat zmienia tylko 17 lat, bo wyliczenie brata Russella – 2 lata Adam w raju przed upadkiem. Stąd: od stworzenia Adama – wyliczenie brata Oleszyńskiego – 6000 lat skończyło się 1 października 1891 r. Jako data wtórej obecności Pana. No i żniwo przyjął tak samo jak podał brat Russell, 40 lat, no i jak dodamy do roku 1891 40 lat to mamy rok 1931. 1891-1931 = 40 lat.

Gdyby ta poprawka miała być prawdziwą, opierając się na chronologii świeckiej, co uczynił brat Oleszyński, to musiałby być znak zewnętrzny prawdziwości przez Pana tej poprawki od br. Oleszyńskiego chronologii brata Russella. Wymagałoby rok 1931-1932: wybuch wojny światowej. Czemu? Bo tak było w wypadku 40 lat żniwa (1914 r. – wojna światowa, było znakiem zewnętrzny, że rozpoczęło się symboliczne palenie kąkolu). Bo gdy pszenica zżęta w 40-letnim okresie żniwa, no to następną czynnością jest paleniem kąkolu. Ogień to znaczy znak zewnętrzny, ucisk, lecz żadne wydarzenie polityczne, wojenne nie miało swojego miejsca w roku 1931-32, czyli Bóg tę rzekomą poprawkę br. Oleszyńskiego zignorował, żadne wydarzenie się nie stało, czyli tę chronologię odrzucamy br. Oleszyńskiego, a br. Oleszyński w języku polskim, natomiast bracia tzw. grupa PBI pierwsi zrobili to w j. angielskim w Ameryce. Ta poprawka chronologii br. Russella przez br. Oleszyńskiego jest w czasopiśmie braci Wolnych, „Straż” rok 1925, strona 138-139. No i czasy pogan rozpoczyna 19 lat przed detronizacją Sedekiasza, bo jak Sedekiasz zdetronizowany rok 588, no to 19 lat wcześniej, czyli bierze, gdy jeszcze istniało figuralne królestwo Boże, już rozpoczyna czasy pogan, co jest nielogiczne, bo przecież, gdy Bóg ma swe figuralne królestwo to nie mogły się rozpocząć czasy pogan. Dopiero gdy o ostatnim królu żydowskim czytamy proroctwo Ezechiela 21:25-27, popatrzmy, co czytamy. „Eze 21:25-27 bg „(25) A ty, nieczysty bezbożniku, księciu Izraelski! którego dzień przychodzi, gdy nieprawość skończona będzie: (26) Tak mówi panujący Pan [Bóg Jehowa]: Zdejm tę czapkę, a zrzuć tę koronę, która już nigdy takowa nie będzie; tego, który w poniżenie przyszedł, wywyższę [czyli w tym wypadku pogan wywyższę], a wywyższonego poniżę [was Żydów poniżę]. (27) W niwecz, w niwecz, w niwecz ją obrócę [koronę królestwa żydowskiego], czego pierwej nie bywało [czegoś takiego podobnego wcześniej nie bywało, że teraz odrzuca królestwo Boże figuralne na jak długi czas?], aż przyjdzie ten, co do niej ma prawo, któremu ją dał. [tu jest zapowiedź ostatniego króla żydowskiego Sedekiasza, dlatego od detronizacji Sedekiasza mogą się rozpocząć czasy pogan]”. A wiemy, że okres trwania to 2520 lat, więc dlatego opieranie się na historykach świeckich mija się z podstawą biblijną. Chyba my dla nas jako studenci Pisma Św. jest Biblia podstawą a nie historycy świeccy. Historycy świeccy w wielu wypadkach mylą się. Np. już późniejsza sprawa: narodzenie Jezusa Pana. Historycy świeccy datę narodzenia Pana dają 4 r. pn.e. do 6 r. n.e. czyli 12 lat rozbieżności na punkcie narodzenia Jezusa. Tak podobna sprawa z Herodem Wielkim, za którego prawda był dekret rzezi niemowląt. Niezgodność. Więc jak możemy, jeżeli mamy późniejsze daty historyczne i nie ma zgodności pomiędzy historykami świeckimi, uznać, że akurat na punkcie upadku królestwa żydowskiego więc to stało się rok 588 – detronizacja Sedekiasza, a nie rok 607. Dlatego Bóg odrzucił tę kombinację zmiany jaką zrobił brat Oleszyński, czy wcześniej bracia PBI w Ameryce w j. angielskim, czyli odrzucamy pierwszą kombinowaną chronologię br Oleszyńskiego, która nie ma akceptacji Pańskiej: żadne wydarzenie po 40 latach żniwa zewnętrznie nie dowiodło symbolicznego palenia kąkolu tak jak obraz tego wymagał. Pan gdy dał przypowieść o pszenicy i kąkolu podał – po żęciu trzeba kąkol związany spalić. Palenie ogniem to jest konflikt ucisku.

Druga chronologia, która zmienia wyliczenia br. Russella to chronologia braci Świadków Jehowy. ŚJ skrócili chronologię br. Russella o 103 lata. 100 lat skrócili w okresie sędziów, zamiast 450 lat ŚJ mają 350 lat okres sędziów. No i 3 lat skrócili w okresie królów. Zamiast 513 lat jak br. Russell wylicza w II tomie okres królów to świadkowie mają 510. Bardzo sobie uprościli wyliczenie czasów królów bracia świadkowie, mianowicie, wiemy że trzej pierwsi królowie królowali po 40 lat – Saul, Dawid, Salomon. I po śmierci Salomona królestwo Izraela rozdzieliło się na dwa – Judy i Izraela (buntownik – król Jeroboam). I tak świadkowie popatrzmy jak sobie uprościli wyliczenie okresu królów. Ezechiela 4:5 – od czwartego wiersza: „Potem połóż się na lewym boku, a Ja włożę na ciebie winę domu izraelskiego. Ile dni będziesz tak leżał, tyle dni będziesz nosił ich winę. (5) A Ja wyznaczę ci za lata ich winy równą liczbę dni: Trzysta dziewięćdziesiąt. Przez tyle dni będziesz nosił winę domu izraelskiego.” Ale wiemy, że tu trzeba liczyć: dzień za rok. I ile dni leżeć będziesz to będzie tyle lat nieprawość znoszona wg liczby dni, tyle lat. Dzień za rok daję tobie (w. 6). A gdy je wypełnisz układziesz się po wtóre na prawy bok twój i poniesiesz nieprawość przez 40 dni….

Czyli trzej królowie pierwsi – Saul, Dawid i Salomon po 40 lat, 120 lat. + tych 390 dni, gdy dodamy to mamy 510. Tak sobie bracia świadkowie uprościli. Po co się trudzić ilu królów było, dodawać. Pierwszych trzech było 120 lat, a następnie 390 dni = 390 lat. Te 390 dni nie ma nic wspólnego z literalnym narodem Izraela, to jest proroctwo. Dotyczyło to 390 lat w okresie szóstym filadelfijskim [rozwoju Kościoła], za błędy papieskie, w ciągu 390 lat przez reformatorów od Jana Wessella aż do Millera – znoszenie tych błędów nominalnego duchowego Izraela czyli papiestwa przez reformatorów. Nie ma tu żadnej podstawy do literalności 390 lat w stosunku do królów izraelskich. No ale też sprawdźmy czy to ich wyliczenie Bóg zaakceptował. Czyli 103 skrócili chronologię bracia ŚJ w stosunku do chronologii br. Russella. Od stworzenia Adama w ich wyliczeniu 6000 lat minęło w roku 1975. W ich publikacjach taka książka jak pt. „Życie wieczne wierności synów Bożych” (19-22 str. tabela wyliczonych różnych dat od Adama poczynając) podali rok 1975 kończy się 6000 lat i wejdziemy w millenium. Miało być już po Armagedonie, po ucisku, i królestwo Pana w pełni. Od roku 1975. Również w Strażnicy pt. „Księga ścisłych dat historycznych” cały nr Strażnicy – też wyliczenie na rok 1975. A my mamy rok 2004 i nadal istnieje królestwo szatana. Nie ma millenium, jak oczekiwali świadkowie. Już miało być po bitwie Armagedonu w ich pojęciu, królestwo diabła obalone i miało być millenium naszego Pana, siódme tysiąclecie, millenium. Tą poprawkę skombinowaną chronologii braci świadków Pan zignorował – upada.

Trzecia chronologia – brata Stachowicza, wodza „Świtu” w Polsce. Brat Stachowicz w kilku numerach „Świtu” bazował na powstaniu Bar Kochby. Powstanie młodzi żydowskiej przeciwko żołnierzom pod przywództwem Bar Kochby to były lata 132-135 n.e. O tym możemy czytać w II tomie br. Russella, s. 342-343. Brat Russell przytacza wypowiedź historyka, że upadek powstania Bar Kochby jest rok 135. Wszelkie nadzieje żydostwa do uzyskania niepodległości runęły. Brat Stachowicz mówi: „proszę bardzo, jeżeli brat Russell podawał: oblężenie Jerozolimy 69 r. n.e. i spalenie świątyni 69-70, a upadek powstania Bar Kochby jest rok 135 czyli 66 lat później czyli dodać do roku 1914 (bo 70 rok – oblężenie Jerozolimy to równoległość do 1914: wybuch ucisku) i dodać 66 lat to dodamy 66 lat do 1914 r. mamy rok 1980-1981 i miał być koniec ucisku, Królestwo w pełni. W takich Świtach jak 1970 rok, nr 6, s. 14,18,21 i w roku 1983 Świt nr 5 str. 22, 1962, Świt nr 9-10 s. 35. Tam podane są te poprawki chronologii brata Russella, że wszyscy badacze Pisma Ś.w nie zauważyli tych myśli które brat Russell podaje w II tomie, wypowiedź tego historyka. No ale znów, rok 1980-81 już miało być po ucisku, już Królestwo, ale nie ma. Mamy rok 2004. Czyli Pan również obala i tę trzecią poprawkę chronologii. Żadne wydarzenia po roku 1980-81 nie były dowodem, że już żyjemy w Królestwie naszego Pana. Nieumieralność i panowanie króla sprawiedliwość.

Czwarta chronologia jest jeszcze bardziej dziwna. Grupa w Polsce, mała grupka br. Wolnych oddzielona w Polsce, pod przywództwem br Purwina i Potempy zupełnie zaprzeczają, że wtórej obecności Pana jeszcze wcale nie ma. Pan nie jest obecny; że br. Russell w ogóle źle poobliczał, więc zamiast się trudzić, jak br. Russell podał w II tomie to oni bardzo prostym tekstem chcą udowodnić poprawność chronologii biblijnej. Łukasza 13:31-33 – „Luk 13:31-33 bg „(31) W onże dzień przystąpili niektórzy z Faryzeuszów, mówiąc mu: Wynijdź, a idź stąd; bo cię Herod chce zabić. [dziwna sprawa: tak, jakby faryzeusze chcieli zabezpieczyć Pana przed śmiercią. Jaką dał odpowiedź Pan Jezus faryzeuszom?] (32) I rzekł im: Idźcie, a powiedzcie temu lisowi [Herodowi]: Oto wyganiam dyjabły, i uzdrawiam dziś i jutro, a trzeciego dnia dokończenie wezmę. [proszę bardzo] (33) Wszakże muszę dziś i jutro i pojutrze odprawiać drogę: albowiem nie może być, aby miał prorok zginąć, oprócz w Jeruzalemie.”

Mówią: proszę. Pan mówi dziś i jutro (dni Jezusa = długość 1000 lat), więc do dni Pana 30-33 r.n.e. dodać dziś i jutro 2000 lat to mamy 2030-2033 i dopiero będzie wtóra obecność Pana i Pan błyskawicznie wszystko załatwi. Jeżeli to byłoby logiczne, dwa dni tysiącletnie to Pan by dopiero miał przyjść 2030-33. Lecz ci bracia nie zauważają wielkiej sprzeczności, bazując na tych wierszach, że Pana nie ma. To trzeba im było wracać do Babilonu, bo przed wtórą obecnością Pana lud Boży ma być w Babilonie. Pan dopiero we wtórej obecności jest żniwiarzem, i Pana głos: „wynijdź mój ludu z Babilonu”, czyli tym braciom Purwinowi itd… Trzeba wracać do katolicyzmu i spokojnie czekać na rok 2033, wtenczas ma się pojawić Pan po raz drugi i będzie głos: „Wynijdź mój ludu z Babilonu”, a oni mówią, że są w prawdzie nie w Babilonie, a mówią: Pana nie ma obecnego po raz wtóry. To bardzo zakrawa na śmieszność, bo nie zawsze te wyliczenia dni Pańskich oznaczają pełne tysiące lat. Przykładowo: Gdy Pan powiedział rozwalcie świątynię, bo ja w trzech dniach zbuduję kościół swój to czy budowa kościoła Chrystusowego ma trwać 3000 lat? Bo 3 dni jak dzień=tysiąc lat to trzy tysiące lat. My wiemy, że już kościół jest zbudowany, a wcale nawet 2000 lat nie minęło, od początku budowy kościoła, a wypełniło się 3 dni budowy. Czyli: czwarty dzień od Adama to 4000 lat. W piątym Pan rozpoczął budowę, środkowy – szósty, pełne tysiąc lat, no i trzeci dzień budowy to początek Tysiąclecia i Pan zakończył budowę Kościoła, ostatni członek kościoła – brat Johnson, rok 1950, kościół cały zbudowany poza wtórą zasłoną. Wcale nie trzy tysiące lat, a Pan powiedział, że w trzech dniach zbuduje. Albo drugi dowód, czy literalnie jak Jonasz był w brzuchu wieloryba trzy dni i trzy noce to był dowód, że tak Pan Jezus miał być w sercu ziemi trzy dni i trzy noce? Czy był trzy doby w grobie? Przecież tylko piątku są trzy godziny, cała sobota był w środku i rano w niedzielę Pan zmartwychwstał. To trzy dni i trzy noce. Wcale nie oznacza, że dziś i jutro to dwa dni Pana, że dają nam pełne dwa tysiące lat od słów Pana, aby udowadniać jego wtórą obecność. Po pierwsze nielogiczne bo trzeba by wracać do Babilonu, a po drugie mamy dowody, że biblijne liczenia dni nie zawsze dają pełne tysiące lat (budowa Kościoła, albo Pan Jezus pełne trzy doby nie był w sercu ziemi tak jak Jonasz w brzuchu wieloryba). Odpada również i ta kombinacja, bardzo prosta chronologia braci – Purwina i Potempy. Nieakceptowalna, nierozsądna, nielogiczna z Boskiego punktu liczenia czasu.

5 Chronologia: to jest chronologia brata Wiśniewskiego w Polsce. Brat Wiśniewski wywodzi się z ruchu Epifanii z czasów Kasprzykowskiego w Warszawie i podjął się tzw. biblijnego liczbowania. Liczbowania różnych tekstów Starego i Nowego Testamentu, bo alfabet hebrajski i grecki występują nie tylko litery, ale litery występują jako cyfry. Dlatego jest tzw. biblijne liczbowanie. Opracował wiele książek swego obliczenia i te wyliczenia bazowały na takich datach: 1977 (koniec spłodzenia z ducha świętego, wybór kościoła), 1980 (zmartwychwstanie maluczkiego stadka), 1984 (koniec ucisku i zmartwychwstanie wielkiej kompanii), 1985 (zmartwychwstanie proroków). Po niespełnieniu się jego wyliczeń, bo żył aż do 1994 r., więc jak się nie spełniły jego wyliczenia zaprzestał liczenia. Ale miał swych zwolenników. Dopiero jego zwolennicy już po śmierci br. Wiśniewskiego uznali, że br. Wiśniewski był ostatnim członkiem kościoła (10 września 1994 r.) przemienionym, opracowali na nowo wyliczenia i bardzo ciekawe wyliczenia im wyszły. Prorocy zmartwychwstali 28 maja 2001 r. Żyjemy po fakcie zmartwychwstania proroków. Pytamy się: to gdzie oni jak zmartwychwstali? Odpowiadają: że schowani są. A wyjdą na arenę publiczną w ich wyliczeniu: 13 marca 2005 r. Czyli za rok czasu mają się pokazać zmartwychwstali prorocy, rozpoczną w Jeruzalem królowanie Królestwa naszego Pana na ziemi. Zmartwychwstali i schowali się. Liczba proroków zmartwychwstałych – 144 jednostki (Obj. 21:17). Popatrzmy: takim tekstem uzasadniają liczbę proroków – Rev 21:17 bg „(17) I zmierzył mur jego na sto czterdzieści cztery łokcie miary człowieczej, która jest miara Aniołowa.”

i mówią proszę bardzo – tych 144 łokci długość miasta Jeruzalem to liczba proroków: 144 jednostek. Po pierwsze, że miasto Jeruzalem wyobraża kościół, a nie proroków, a liczba 144 to wielokrotność liczby 12. 12×12 = 144. Liczba 12 to liczba maluczkiego stadka. Nie ma żadnego związku z prorokami. Kościoła Chrystusowego liczba 144 000, a proroków jako przedstawicieli kościoła na ziemi tylko 144 jednostek. Czyli prorocy ważniejsi od kościoła, bo 144 000 mają przedstawicieli 144 jednostek. Czyli 1 prorok ważniejszy, bo ma 1000 z kościoła do pomocy. Nie może być klasy proroków tak znikoma liczba, nie może być mniej jak 144 000, ale więcej niż 144 000 to tak. Bo nie może być klasa niższa w godności liczebnie mniejsza niż klasa najważniejsza, „królowie i kapłani”. Ta liczba 144 łokcie – mury Jeruzalem – nie maja nic wspólnego z klasą proroków, ale kościoła. 12X12=144, a więc liczba maluczkiego stadka. Odważyli się na taką śmieszność. Bo gdyby wyliczenia robili przed tą datą, że mają prorocy powstać, ale oni wyliczenia zrobili w zeszłym roku – 2002. Już po fakcie zmartwychwstania proroków. Wyliczenia robią w roku 2002, a prorocy już zmartwychwstali 28 maja 2001 r. Podobieństwo sędzia Rutherford swego czasu podawał, że prorocy zmartwychwstaną w 1925 r. Bracia świadkowie postawili pytanie rok 1926 – gdzie ci prorocy co mieli zmartwychwstać? Gdzie oni są? Rutherford: tak, oni zmartwychwstali, tylko są pochowani. I taka śmieszność na jaką Rutherford się naraził, odważyli się właśnie ci bracia zwolennicy Wiśniewskiego, bo on to podawał przed rokiem 25 że prorocy zmatwychwstaną, a oni już po fakcie opracowali swoje kombinacyjne wyliczenie, że prorocy zmartwychwstali w 2001 w 2002 roku. Na arenie mieli wyjść 13 marca 2005.

Czyli za rok czas dekret – zmartwychwstałych proroków 144 jednostek w Jeruzalem światu – królestwo Pana, koniec królestwu szatana. Widzicie jakie są ciekawostki na punkcie chronologicznym?

Szósta chronologia – chronologia br. Davida Rice’a, Ameryka, grupa PBI. Najwięcej skombinowana ze wszystkich kombinacji, jakie się ukazały pomiędzy badaczami Pisma Świętego. Skrócił chronologię br. Russella o 170 lat. I tak, 101 rok skrócił w okresie sędziów (nie 450 lat, ale 349 lat); 50 lat skrócił w okresie królów (zamiast 513 lat to dał 463 lata), no i 19 lat w okresie czasów pogan; czyli 101+50+19= 170 lat. Bardzo wybitną jest jednostką brat David Rice. Ta chronologia ja z nią spotkałem się na Ukrainie we Lwowie u br. Parylaka. Zagorzały zwolennik przetłumaczył tę chronologię z angielskiego na j. rosyjski. I rozesłał tę chronologię (…). Dlatego, że ta chronologia ma być najciekawsza, więc będziemy pobijali wszystkie kombinacyjne argumenty tej chronologii brata Rice’a o 170 latach zmiany.

1 Dowód prawdziwości chronologii brata Russella, a pobicie chronologii brata Rice’a, to jest taki dowód. 1 Mojżeszowa 15:7-12 → Gen 15:7-12 bg „(7) I rzekł do niego [Bóg do Abrahama]: Ja Pan, którym cię wywiódł z Ur Chaldejskiego, abym ci dał ziemię tę w osiadłość. (8) Zatem rzekł Abram: Panie Boże, po czemże poznam, iż ją odziedziczę? [tę ziemię, do której mnie prowadzisz?] (9) [gwarancja Boża:] I odpowiedział mu: Weźmij mi jałowicę trzyletnią, i kozę trzyletnią, i barana trzyletniego, i synogarlicę, i gołębiątko. (10) Wziął tedy wszystko to i rozciął na poły; a jedną część położył przeciw drugiej, ale ptaków nie rozcinał. (11) Tedy się zleciało ptactwo do onych ścierwów, i odganiał je Abram. (12) I stało się, gdy słońce zachodziło, że przypadł twardy sen na Abrama, a oto strach i ciemność wielka przypadła nań.”

Boska odpowiedź dana Abrahamowi po czym pozna, że odziedziczy ziemię. Trzy zwierzęta po trzy lata to 9 lat. Ptaki po roku to razem 11 lat. Wiek tych zwierząt ma bardzo ważną gwarancję od Boga dla klasy proroków. 1. Co te zwierzęta symbolizują? 2. Potem wiek, razem 11 lat. Pierwsza jest podana jałowica trzyletnia – jałowica symbolizuje Starożytnych i Młodocianych Godnych. Koza trzyletnia – Wielka Kompania. Baran trzyletni – Maluczkie stadko. Trzy zwierzęta, cztery klasy. Rozcięcie – symbol poświęcenia tych klas. Ptaki nierozcinane, synogarlica [figuralnie uspr. Żydzi], gołąbiątko [WE: tymczasowe usprawiedliwienie]. W ptakach uspr. niepoświęceni WŻ – Żydzi i tymczasowo usprawiedliwieni a nie poświęceni WE – gołąbiątko. W trzech zwierzętach – 4 wybrane klasy, których rozcięcie to symbol poświęcenia. Synogarlica, gołabiątko – usprawiedliwieni, ale nie poświęceni. Wiek – razem 11 lat. Trzy zwierzęta po trzy lata to 9 lat. Ptaki po roku to razem 11 lat. Ale rok biblijny, bo mamy lata – słoneczne, księżycowe i biblijne. Rok słoneczny – 365 dni, przestępny – 366. Księżycowy – 354-355 dni. Jak wobec tego Żydzi mają księżycowe lata? Jeżeli rok jest krótszy o 10 dni od naszego roku. To powinni mieć o wiele więcej lat w ciągu 6000 lat niż my licząc lata słoneczne. A nie mają więcej. Dlaczego? Cykl 19-letni. W cyklu 19 lat słonecznych Żydzi mają 7 lat przestępnych i każdy żydowski rok przestępny ma 13 miesięcy. Co trzeci rok rok przestępny – 13 miesięcy. Wyrównana jest w ten sposób różnica pomiędzy długością lat słonecznych, a lat księżycowych. W cyklu 19-letnim co do minuty to się wyrównuje. 6,8,9,11,14,17 – lata przestępne. Lata biblijne to 360 dni. Pośrodku pomiędzy słonecznym a księżycowym, to lata biblijne. 11 lat biblijnych w tym wieku zwierząt i ptaków – 11×360 dni = 3960 dni. Dzień za rok daję tobie – 3960 lat. Od jakiej daty ta Boska gwarancja dana Abrahama? Od daty zawarcia przymierza z Abrahamem. 15 nisan 2045 p.n.e. + 3960 lat => 15 nisan 1916 r. czyli 18 kwietnia 1916 r. Co stało się 18 kwietnia 1916 r.? Jak wygląda ta Boska gwarancja dana Abrahamowi? Najważniejsza klasa pokazana w tych zwierzętach – baran – symbol maluczkiego stadka. Maluczkie stadko w ostatnim członku opuściło Babilon (18 kwietnia 1916 r.). Skończyło się 40 lat żęcia, ale i pokłosie. Tak jak dalej w tym rozdziale 2 Mojż. 15 Bóg wyjaśnia Abrahamowi.

1 Mojż. 15:13-

Gen 15:13 bg „(13) I rzekł Pan do Abrama: Wiedz wiedząc, iż gościem będzie nasienie twoje w ziemi cudzej, i podbiją je w niewolą, i utrapią je przez cztery sta lat.

Kiedy te czterysta lat się wypełniły? Nasienie Abrahama wg ciała – Izaak. Izaak gdy miał 5 lat był prześladowany przez Ismaela. Od prześladowania Izaaka przez Ismaela, od tego momentu do wyjścia Żydów z niewoli egipskiej: 400 lat. Nasienie twoje trapione przez 400 lat w ziemi egipskiej.

Abraham w chwili zawarcia przymierza z Bogiem miał 75 lat, gdy się rodził Izaak miał 100 lat, czyli 25 lat później, a Izaak miał 5 lat gdy prześladowany przez Ismaela. 30 lat między przymierze a prześladowaniem Izaaka przez Ismaela. 400 lat od tego czasu aż do wyjścia z niewoli egipskiej.

w. 14 – 14) A wszakże naród on, któremu służyć będą, ja sądzić będę; a potem wynijdą stamtąd z majętnością wielką. (15) Ale ty pójdziesz do ojców twoich w pokoju; i pogrzebion będziesz w starości dobrej 16) A w czwartem pokoleniu tu się wrócą [twe potomstwo]; bo jeszcze nie wypełniła się nieprawość Amorejczyka aż do tego czasu.

W czwartym pokoleniu… Co to czwarte pokolenie symbolizuje? I tak, teraz pokazujemy te cztery pokolenia co symbolizują:

Wiek Patriarchów – 1 pokolenie

Wiek Żydowski – 2

Wiek Ewangelii – 3

Początek Tysiąclecia – 4 pokolenie (kościół wyzwolony)

Najważniejsza klasa, maluczkie stadko, jest gwarancją. Czyli w tej odp. jaką Bóg dał Abrahamowi, maluczkie stadko jest gwarancją dla wszystkich innych klas boskiego błogosławieństwa, dla całego świata ludzkości. Do 18 kwietnia 1916 r. (ta liczba 3960 lat) ostatni członek kościoła opuścił Babilon, Egipt pozafiguralny. Nie tylko zżęci, ale popieczętowani na czołach: tyle wiedzy, by opuścić Babilon, przyjść do prawdy na czasie.

Natomiast Brat Rice o 170 lat skrócił chronologię brata Russella to trzeba by do 18 kwietnia 1916 r. dodać Rice’owi 170 lat to mamy rok 2086. Do tego roku kościół na czołach popieczętowany. A w jego obliczeniu pełnia królestwa rok 2043. Czyli 43 lata w królestwie naszego Pana dopiero miałby być kościół pieczętowany na czołach.

Odpada. Pierwszy dowód jaki dajemy przeciwko skombinowanej chronologii br. Rice’a: odpowiedź Boska dana Abrahamowi. Boska odpowiedź: 3 zwierzęta rozcięte, każde zwierzę po 3 lata i dwa ptaki nierozcinane, ptaki po roku, razem 11 lat biblijnych – 3960 dni/lat. Od przymierza z Abrahamem, teraz ci daję gwarancję, kiedy otrzymasz ziemię. Gwarancją, że ją otrzymasz w wieku tych zwierząt. Najważniejsza klasa – baran, maluczkie stadko, ona w ostatnim członku opuściła Egipt/Babilon 18 kwietnia 1916 r. To gwarancja dla proroków, zostań w swoim losie Abrahamie, czekajcie, aż Pan was z kościołem zmartwychwzbudzi was w lepszym zmartwychwstaniu, i będziecie książętami po całej ziemi. Obalenie chronologii brata Rice’a.

Drugi dowód, który obala kombinacyjną chronologię br. Rice’a to trzy proroctwa związane z Izraelem. Tymi proroctwami są Proroctwo Izajasza 40:1-2,

Isa 40:1-2 bg „(1) Cieszcie, cieszcie lud mój! mówi Bóg wasz. [komu Bóg poleca jaki Bóg cieszyć? Żydów. Duchowemu Izraelowi – badaczom Pisma Św. Co mieli powiedzieć Żydom?] (2) Mówcie do serca Jeruzalemu: ogłaszajcie mu, że się już dopełnił czas postanowiony jego, że jest odpuszczona nieprawość jego, i że wziął z ręki Pańskiej w dwójnasób za wszystkie grzechy swoje.

To jest jedno proroctwo związane z Izraelem – dwójnasób gdy się wypełni dwójnasób pocieszajcie mój lud Izraela.

Drugie proroctwo – Jeremiasza 16:10-18

Jer 16:10-18 bg „(10) A gdy opowiesz ludowi temu wszystkie te słowa, a rzekliby do ciebie: Przecz Pan wyrzekł przeciwko nam to wszystko wielkie złe? I cóż jest za nieprawość nasza, i co za grzech nasz, którymeśmy zgrzeszyli przeciwko Panu, Bogu naszemu? (11) Tedy rzeczesz do nich: Przeto, iż mię opuścili ojcowie wasi, (mówi Pan) a chodzili za bogami cudzymi, i służyli im, i kłaniali się im, lecz mnie opuścili, i zakonu mego nie przestrzegali. (12) A wy [pokolenie do którego Jeremiasz przemawiał] dalekoście gorzej czynili, niż ojcowie wasi; albowiem oto każdy chodzi za uporem złego serca swego, nie słuchając mię; (13) Dlatego wyrzucę was z tej ziemi do ziemi, którejście nie znali, wy i ojcowie wasi, a tam służyć będziecie bogom cudzym we dnie i w nocy, dokąd wam nie okażę miłosierdzia. (14) Przetoż oto dni idą, mówi Pan, że nie rzeką więcej: Jako żyje Pan, który wywiódł synów Izraelskich z ziemi Egipskiej. (15) Ale: Jako żyje Pan, który wywiódł synów Izraelskich z ziemi północnej, i ze wszystkich ziem, do których ich był wygnał, gdy ich zasię przywiodę do ziemi ich, którąm dał ojcom ich. (16) Oto Ja poślę do wielu rybitwów, (mówi Pan) aby ich łowili; potem poślę do wielu łowców, aby ich łapali na wszelkiej górze i na wszelkim pagórku, i w dziurach skalnych. (17) Oczy moje patrzą na wszystkie drogi ich; nie są utajone przed obliczem mojem, ani jest zakryta nieprawość ich przed oczyma mojemi. (18) I oddam im pierwej w dwójnasób za nieprawości ich, i za grzechy ich, przeto, że ziemię moję splugawili trupami obrzydliwości swojej, i sprosnościami swemi napełnili dziedzictwo moje.”

Drugi raz – dwójnasób Izraela za grzechy.

Trzecie proroctwo – Zachariasza. U proroka Zachariasza czytamy 9:12 –

Za 9:12 bg „(12) Wróćcież się tedy do twierdzy, o więźniowie [mowa do Żydów], którzy nadzieję macie! albowiemci i dziś dwojako opowiadam i nagrodzę.”

Dwojako ci oddam … (poprawne tłumaczenie)

dziś…

Kiedy to słowo dziś się wypełniło dla Żydów? Wiersz 9 pomaga zrozumieć: Za 9:9 bg „(9) Wesel się bardzo, córko Syońska! wykrzykaj, córko Jeruzalemska! Oto król twój przyjdzie tobie sprawiedliwy i zbawiciel ubogi i siedzący na ośle, to jest, na oślęciu, źrebiątku oślicy.”

Dziś – wjazd Pana na oślicy jako króla (10 Nisan 33 r. n.e.)

Ten środkowy punkt dwóch części czasów „dziś” – 10 Nisan 33 r. n.e. – i kiedy skończył się czas niełaski dla Izraela? Ta niełaska trwała 1845 lat. Dodajmy do 10 nisan 33 r. n.e. 1845 lat czasu niełaski, a dojdziemy do 10 Nisan, wiosna 1878. Niełaska dobiegła końca. Fakt historyczny potwierdza prawdziwość, że ten rok skończył czas niełaski. Odbył się kongres narodów w Berlinie, na którym kongresie w roku 1878 – deklaracja uchwalona: Palestyna krajem Żydów. Czyli pierwszy dowód, że łaska Boża wraca do Żydów. Dwójnasób, druga część, czas niełaski dobiegł końca. Drugie wydarzenie, raczej polityczne: kongres berliński uchwalił: Palestyna krajem Żydów. Kongres ten wypełnił proroctwo o którym czytamy u Zach. 8:23 – Za 8:23 bg „(23) Tak mówi Pan zastępów: W one dni uchwycą się dziesięć mężów ze wszystkich języków onych narodów; uchwycą się, mówię, podołka jednego Żyda, mówiąc: Pójdziemy z wami, bo słyszymy, że Bóg jest z wami.”

Dziesięciu mężów – dziesięć grup językowych narodów Europy:

1-grecka

2-turecka

3-madziarska (węgierska/ugro-fińska)

4-słowiańska (w tym i polski język)

5-skandynawska

6-germańska (Niemcy, Belgia, Holandia, Luksemburg)

7-francuska

8-hiszpańska

9-angielska

10-włoska

Dziesięć grup językowych biorących udział w swych delegatach na kongresie narodów w Berlinie pod przewodnictwem Żyda („do podołka jednego żyda”), kongresowi berlińskiemu przewodniczył Żyd – premier Anglii: Benjamin Disraeli. Pod przewodnictwem Disrealiego uchwalono deklarację: Palestyna krajem Żydów. To była sprawa polityczna, po raz pierwszy narody świata uznały Żydów za naród i prawo do ich ojczyzny, do Palestyny.

Ważniejsza sprawa – sprawa religijna. Popatrzmy co czytamy o religijnej sprawie. Apostoł Paweł w Liście do Rzymian 11:25 –

Rom 11:25 bg „(25) Bo nie chcę, abyście nie mieli wiedzieć, bracia! tej tajemnicy, (żebyście nie byli sami u siebie mądrymi), iż zatwardzenie [zaślepienie] z części przyszło na Izraela, póki by nie weszła zupełność pogan.”

Czyli zupełność z pogan, gdzie mieli wejść? Do Kościoła. Próbne wejście z pogan w klasę Kościoła. Wiosna 1878. Od tej daty zaślepienie Izraela zmniejsza się. Właśnie też w roku 1878, 11 czerwca, (tak jak deklaracja 11 czerwca 1878 r.) – wydanie Nowego Testamentu Delitzscha w języku hebrajski. Żydzi mogli w języku hebrajskim czytać Nowy Testament aby poznawali Jezusa, aby ślepota z ich oczu mogła ustępować. Dzisiaj jaka zmiana nastała w nastawieniu Żydów do Jezusa. Przed tą datą 11 czerwca 1878 Żyd nie śmiał wymówić słowo Jezus to byłaby dla niego hańba wymówić Jezus. A dziś przeciętny Żyd (którzy jeszcze nie wierzy w Jezusa-Mesjasza) mówi: Jezus to wybitny Izraelita, my się nim szczycimy. O Jezusie na uniwersytecie jerozolimskim jest w historii: Wybitny Izraelita Jezusa. To co było dla nich przekleństwem, aby wymówić słowo Jezus to nie tylko, że mamy Żydów wierzących w Jezusa jako Mesjasza, nie tylko ortodoksów co wierzą, że przyjdzie Mesjasz, ale przeciętny Żyd widzi Jezusa jako wybitnego męża w narodzie żydowskim, nie wstydzi się imienia Jezus tylko chwali się. To jeżeli druga część czasu i tak historia dała dowód prawdziwość tego [1845 lat – proroctwo pana: dom wasz zostanie pusty…] i wypełnia się 1845 wiosna 1878 kongres narodów w Berlinie i Nowy Testament Delitzscha. Pierwsza część czasu musiała być tej samej długość. Te trzy proroctwa: Izajasza, Jeremiasza, Zachariasza – dwójnasób, dwie części czasu. Jeżeli druga od słów Pana: dom zostanie pusty… Kongres berliński, NT Delitzscha, łaska Boża wraca do Izraela. To cofnijmy się od 11 nisan 33 r. n.e. – 1845 lat = początek czasu łaski Bożej dla Izraela. Kiedy się cofniemy to mamy 10 nisan 1813 r. p.n.e. wydarzenie kiedy Jakub błogosławi dwunastu synom przy swej śmierci. 12 synów Jakuba – początek Izraela, narodu izraelskiego. Jakub – ostatni patriarcha umiera i od dwunastu synów Jakuba mamy 12 pokoleń Izraela. Czyli od 10 nisana 1813 p.n.e. rozpoczęła się łaska Boża dla narodu żydowskiego 1845 lat i skończyła się gdy Pan wjechał jako król … [dziś chciałem was zgromadzić… oto wam dom wasz zostaje pusty…]

Jak to wygląda w wypadku brata Rice’a? Tą drugą część bierze. Tych 1845 lat czasu niełaski. No bo to jest od słów Pana i tego nie może zaprzeczyć, no ale nie mieści mu się w skróconej o 170 lat chronologii początek tej Boskiej łaski dla Izraela przy śmierci Jakuba. Bo jeżeli 170 lat skraca chronologię to zamiast śmierci Jakuba, a Jakub żył 147 lat, a tu jest 170 lat jego krótsza chronologia. To 170 odjąć 147 (długość życia Jakuba) to mamy różnicę 23. 23 lata przed narodzeniem się Jakuba miałaby się rozpocząć łaska dla Żydów. Jak jeszcze Jakuba nie było przy życiu, Ojca narodu izraelskiego. Te trzy proroctwa, jakie Pan dał o Izraelu: Izajasz, Jeremiasz, Zachariasz, one obalają chronologię Rice’a. Druga część w porządku, ale ta pierwsza część upada. Gdy Jakub umiera dopiero kończy się wiek patriarchów i od 12 synów rozpoczyna wiek żydowski. Rozważyliśmy dwa ważne dowody biblijne przeciwko chronologii Rice’a:

-gwarancja; Boska odpowiedź dana Abrahamowi (3 zwierzęta i ptaki) od przymierza z Abrahamem do 18 kwietnia 1916 r. gdy ostatni członek kościoła opuścił Egipt czyli świat, ta klasa jest gwarancją dla wszystkich = Abrahamie, spokojnie spoczywaj jako członek klasy proroków, bo najważniejsza klasa, kościół, ostatni członek tej klasy opuści Babilon/Egipt 18 kwietnia 1916 r. na mocy tej klasy będziecie mieli lepsze zmartwychwstanie, tak jak mówi Pan słowami apostoła Pawła w Liście do Żydów 11 rozdziale:

Heb 11:39-40 bg „(39) A ci wszyscy [wodzowie klasy proroków] świadectwo otrzymawszy przez wiarę, nie dostąpili obietnicy. [wśród nich i Abraham] (40) Przeto, że Bóg o nas coś lepszego przejrzał, aby oni [prorocy] bez nas [kościoła] nie stali się doskonałymi.”

Gwarancją dla Abrahama, że odziedziczy ziemię, bo najważniejsza klasa nasienia Abrahamowego jest kościół i na mocy klasy Kościoła, a ostatni opuścił Babilon 15 nisan/18 kwietnia 1916 r., jest obietnicą, że prorocy otrzymają lepsze zmartwychwstanie dzięki klasie kościoła.

No i drugie obalenie chronologii Rice’a to są trzy proroctwa o dwójnasobie Izraela (Izajasza, Jeremiasza, Zachariasza) – okres łaski (10 nisan 33 – 10 nisan 1878), okres niełaski (tak samo długi). Pierwsza część okresu niełaski u Rice’a rozpoczął się 23 lata przed narodzeniem się Jakuba. Rozważyliśmy tylko dwa z dwunastu dowodów, które obalają nam kombinacje chronologii br. Rice’a. Chwalimy Boga, że chronologia jaką Pan dał podana nam przez wiernego sługę Brata Russella te dwa dowody tak dobitnie, jak Bóg dał Abrahamowi gwarancję i o Izraelu dwójnasobie. Więc stójmy wiernie i mocno w chronologii jak Pan nam podał przez brata Russella skorygowaną przez br. Johnsona. Będzie nam Bóg błogosławił dozwoli do zwycięstwa i chwały Królestwa, czego wam wszystkim życzę i na tym kończę.

fot. Sean O’Donnell

Od dwudziestu stuleci wierny lud Boży oczekuje na świt chwalebnego Tysiącletniego Dnia. Lud Pański zdaje sobie sprawę z tego – że jak uczy Biblia – świat znajduje się w ciemnościach pod rządami księcia ciemności, który obecnie wykonuje swą władzę przez panowanie nad „dziećmi nieposłuszeństwa”; a one z powodu ignorancji, słabości itd., są o wiele liczniejsze niż dzieci posłuszeństwa – por. List do Efezjan 2:2.

Na podstawie świadectw Proroków Starego Testamentu, jak również słów Jezusa i Apostołów w Nowym Testamencie, naśladowcy Jezusa oczekują „Królestwa drogiego Syna Bożego”. Oni nigdy nie wiedzieli, jak długi będzie czas oczekiwania, lecz słusznie pozostawiają tę sprawę w rękach Pana. Z ziemskiego punktu widzenia minął długi czas od chwili, kiedy grzech wszedł na świat – ponad sześć tysięcy lat! Długi czas minął także od chwili, gdy Jezus umarł za grzechy świata – prawie dwa tysiące lat! Lecz z Boskiego punktu widzenia to nie jest długi czas, ponieważ Pan oświadcza, że tysiąc lat jest jak jeden dzień u Niego (por. 2 List Piotra 3:8).

Obecnie zaczynamy dostrzegać świt Nowej Dyspensacji i uświadamiamy sobie, że sześć wielkich Dni licząc od Adama, należy już do przeszłości. Chronologicznie weszliśmy w wielki Siódmy Dzień, czyli Sabat, który ma trwać tysiąc lat. Rozumiemy, że od ponad 145 lat żyjemy w czasie tego wielkiego Sabatu. I popatrzmy, jak wspaniały był ten czas! Wspaniały jak nigdy dotąd. Niemal wszystkie nasze współczesne udogodnienia pojawiły się w tym okresie. Stopniowo człowiek osiąga większą wolność od konieczności pracy w pocie czoła, mając więcej czasu na własny rozwój i ulepszanie. W każdej dziedzinie zwiększają się udogodnienia życia. Stopniowo, jak Bóg przepowiedział, pustynia zakwita niczym róża, a odludne miejsca stają się jak Ogród Eden (por. Księga Izajasza 35:1; Księga Ezechiela 36:35).

Te błogosławieństwa nie przychodzą w jakiś nadprzyrodzony sposób, niemniej jednak pochodzą od Pana. On podnosi zasłonę znajdującą się przed ludzkim umysłem i jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, nasze pola dostarczają większych plonów, artezyjskie studnie odświeżają pustynie, ludzkie umiejętności napełniają ziemię pięknymi kwiatami i owocami! Nasze ulice i autostrady obfitują w wygodne rozwiązania dla naszego komfortu oraz przemieszczania się i dzięki nim w naszym zasięgu znajdują się skarby całego świata.

Oczyma wiary widzimy pierzchające cienie. Chociaż Królestwo Mesjasza nie zostało jeszcze w pełni ustanowione, a Słońce Sprawiedliwości nie wzeszło z uzdrowieniem w swych promieniach, by rozproszyć wszystkie mroki grzechu, samolubstwa i śmierci. Ono nie zostanie w pełni ustanowione, dopóki Wybrani – zarówno z niebiańskich jak i ziemskich klas, nie zostaną skompletowani i umieszczeni na swych stanowiskach – tak w niebiańskich jak i ziemskich częściach Królestwa, aby razem z ich uwielbionym Panem współpracować w dziele restytucji całej ludzkości; ponieważ On oświadczył, że szczególni Wybrańcy razem z Nim będą „Słońcem Sprawiedliwości”, które ma rozproszyć nieszczęścia i grzech na świecie tak, aby cała ludzkość mogła powrócić do obrazu i podobieństwa Boga, utraconego w Edenie, a odkupionego na Kalwarii (Ewangelia wg św. Mateusza 13:43).

Więcej w wykładzie „Dzień powrotu Jezusa”:

******

Otrzymaliśmy pytanie jak konkretnie prorocy mówią na temat tych czasów odnowienia. Czego dokona wtedy na ziemi Jezus jako Król, Nauczyciel i Sędzia świata. Zobaczmy świadectwa chociaż pięciu proroków.

Na początek Izajasz, bo jego Księga nazywana jest ewangelią Starego Testamentu i bardzo dużo mówi on o Królestwie Bożym. Izajasza 2:4 mówi: „On będzie rozjemcą pomiędzy ludami i wyda wyroki dla licznych narodów. Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy.”

Jezus, który odkupił wszystkie narody i obudzi ludzi z grobu będzie w czasach odnowienia władcą całego świata. Doprowadzi on do tego, że ludzie przestaną produkować broń, a zamiast tego wykorzystają technologie i materiały w dobrym kierunku. Skończą się wszystkie wojny, a Książę Pokoju będzie uczył ludzi jak sprawiedliwie i spokojnie rozwiązać problemy.

Izajasza 25:8. „Wtedy Jahwe Pan otrze łzy z każdego oblicza, odejmie hańbę swego ludu po całej ziemi, bo Jahwe przyrzekł.” Ile łez zostało wylanych przez długie tysiąclecia. Ile krzywdy sobie nawzajem wyrządziliśmy. Czy może być lepsza obietnica niż to, że skończą się łzy? Z grobu powstaną nasi bliscy, już nie będą ich męczyły choroby i ból. Nie będziemy żyli w strachu, nie będzie już więcej wyzysku i nie będzie na ziemi rządziło zło.

Izajasza 11:9 – „Zła czynić nie będą ani działać na zgubę po całej świętej mej górze, bo kraj się napełni znajomością Pana, na kształt wód, które przepełniają morze.”

Podczas rządów Jezusa nie będzie tolerowane krzywdzenie i niszczenie drugich. On sam nauczy ludzi prawdy o nas samych, o świecie i o Bogu.

Czas na innego proroka. Niech to będzie Jeremiasz. „Umieszczę swe prawo w głębi ich jestestwa i wypiszę na ich sercu. Będę im Bogiem, oni zaś będą mi narodem.” Zwróćmy uwagę, że Jezus nie tylko napełni nasze głowy prawdą, ale Boże prawo ma być wypisane w sercach. Różnica jest ogromna. Czymś innym jest rozumieć, że coś jest złe, a czym innym wyrzucić z serca zamiłowanie do jakiejś złej rzeczy.

Następny prorok, który opowiadał o czasach Mesjasza to Micheasz. „Lecz każdy będzie siadywał pod swą winoroślą i pod swym drzewem figowym; i nie będzie tego, kto by niepokoił, bo usta Jahwe Zastępów przemówiły” (4:4) Każdy będzie posiadał własny dom, własne miejsce na ziemi, każdy otrzyma owoce swojej własnej pracy. Ale jest tu też trochę symboliki. Prawdziwa winorośl to Jezus Chrystus i wierni, a symboliczne drzewo figowe to przywrócony do Bożej łaski Izrael pod przywództwem Abrahama, Mojżesza, Dawida i innych wiernych Starego Testamentu.

„I będą mówić: Ten spustoszony kraj stał się jak ogród Eden.” Ezechiel mówi, że cała ziemia stanie się ogrodem Eden – ona też będzie przywrócona do idealnego stanu w czasach odnowienia. Sprawiedliwi ludzie będą żyli na pięknej ziemi. Nadejdą czasy szczęścia.

I to też zapowiada Bóg w Ks. Ezechiela 34:26. „Obdarzę ich błogosławieństwem wokół mojej góry. Ześlę im deszcze we właściwym czasie. Będą to deszcze błogosławieństw.”

Mamy tutaj obietnicę. Boża góra to Syjon, a góra ta przedstawia władzę Chrystusa. To do niego przyjdą wszyscy z prośbą o pomoc. I ześlę im deszcze błogosławieństw. Wielkie orzeźwienie przyjdzie na świat tak jak zapowiadał apostoł Piotr. To będą niesamowite czasy, które zapowiadają wszyscy prorocy Biblii.

Jeśli macie jakiekolwiek pytania lub przemyślenia to podzielcie się nimi w komentarzach. Odniesiemy się do nich w kolejnych nagraniach.

*****

Pieczętowanie Boga

„Jestem szczęśliwy, że Was widzę, ponieważ wiem, że Wy interesujecie się Boskim planem. A Bóg udziela nam prawdy. Naszym tematem dzisiejszym jest pieczętowanie Boga.

My, którzy jesteśmy poświęceni Bogu, otrzymujemy od Niego prawdy. On obiecał nam, że udzieli nam prawdy. W Psalmie 25:14 jest powiedziane, że tajemnica Pańska należy do tych, którzy Go czczą, a on pokaże nam swoje przymierze. Mamy Amosa 3:7 – Zaiste Pan nie uczyni niczego, jeśli nie objawi swoich sekretów tym, którzy Go miłują. Jeśli my miłujemy Boga, jeśli szukamy Prawdy, jeśli nasze serca należą do Niego, on wejdzie do naszych serc i będzie z nami.

Jezus powiedział nam w Objawieniu 3:20, że On patrzy na nasze serce i że puka. A jeśli ktoś otworzy swoje serce, Jezus wejdzie i będzie z nim wieczerzał. Będzie wieczerzał z nami. Według 1 Koryntian 2:10 Bóg udzieli nam głębokich rzeczy swojego planu. Głębokie rzeczy Jego Słowa teraz, przy końcu wieku, tym, którzy są uznawani za dzieci światłości. Apostoł Paweł w 1 Tesaloniczan 5:5 mówi, że poświęceni są uważani za dzieci światłości. Powinniśmy badać samych siebie pod tym kątem czy jesteśmy dziećmi światła. Dobrą rzeczą byłoby powiedzieć w chwili obecnej, że pieczęcią Boga jest duch święty. Jeśli mamy świętego ducha Bożego to jest to jedna z trzech rzeczy, jakiej Bóg nam udzielił.

Są trzy rzeczy, jakie Bóg udzielił swojego poświęconemu ludowi. Najważniejszą rzeczą, jakiej Bóg nam udziela, jest Jezus. Druga rzecz, jakiej udziela, to duch święty. A trzecia rzecz, jakiej udziela, to prawda. Kiedy mamy prawdę na temat Boga w naszym umyśle i sercu, to udziela nam oświecenia ducha świętego. Abraham, Izaak i Jakub mieli oświecenie ducha świętego. Dzisiaj nie ma spłodzonych z ducha, ale według Prawdy wiemy, że od 1881 r. są poświęcone jednostki, które otrzymują oświecenie ducha świętego, chociaż nie są spłodzeni z ducha, nawet ci w restytucji będą w stanie zrozumieć prawdę. Oni nie będą spłodzeni z ducha, ale Bóg udzieli im prawdy, tak jak nam udzielił prawdy.

Jest pieczętowanie głowy – intelektualne pieczętowanie prawdy. Szczególnie teraz, przy końcu wieku. Większość ludu Bożego nie posiada tyle pieczęci ducha świętego [w umyśle], co inni. Ci, którzy posiadają prawdę paruzji i epifanii, jaka przyszła do ludu Bożego od 1874 roku, wtedy zaczęli być pieczętowani w swoich umysłach, intelektach, co do Boskiego planu. Pomyślmy przez chwilę. Przed 1874,  by być bardziej dokładnym od 1846 roku, co jest uważane za oczyszczoną klasę świątyni aż do 1874 r. były jednostki, które spodziewały się przyjścia naszego Pana. Dlaczego w tak wielu wykładach jest wspominany drugi adwent Jezusa? Ponieważ to dla nas oznacza zbawienie. U Daniela 12:12, a także w tekstach przed tym wierszem, mamy symboliczne dni. W 12 rozdziale Daniela są wymienione 1335 symbolicznych dni. Wiersz 12 i 13. A oznacza to okres czasu, który skończył się w 1874 roku. Przed 1874 byli pewni członkowie Maluczkiego Stadka, który znajdowali się w ruchu Millera w Ameryce. Ruch Millera rozpoczął się w 1829 r. Oni spodziewali się przyjścia naszego Pana w 1844 r. Ale byli niedokładni o 30 lat. Ci, którzy wiedzą coś o chronologii brata Williama Millera. On nie brał pod uwagę 30 lat od chwili urodzenia się naszego Pana do czasu jego poświęcenia. Brat Miller pomylił się o 30 lat w swojej chronologii. Był jednak ku temu powód. Pan przygotowywał Maluczkie Stadko, aby przyjęło naszego Pana Jezusa, posłańca przymierza, którzy przybył w 1874. Było jądro, kilka jednostek w Ameryce i także tutaj w Europie, i innych częściach świata. Byli oni uważani za czuwających [za stróżów]. Ci czuwający w Ameryce otrzymali prawdę od naszego Pana, przez naszego Pastora. Było pieczętowanie prawdy w uznaniu drugiego adwentu Jezusa. Większość ludu Bożego nie czuwała. Większość ludu Bożego w czasie obecnym nie czuwa. Mamy miliony ludzi w nominalnym kościele, którzy nie są pieczętowani w swoich umysłach. Mamy dzisiaj jednostki w prawdzie paruzji i epifanii, które zostały popieczętowane na czołach w uznaniu niewidzialności obecności naszego Pana w roku 1874. Jaki to radosny był dzień, gdy w umyśle i sercu naszego Pastora pojawiła się prawda, którą on przedstawił ludowi Bożemu. Od roku 1874 i dalej. Nasz Pastor uwierzył, że Jezus przyjdzie niewidzialnie w roku 1874 i są ku temu dowody. On był pierwszym ziarnem pszenicy, jakie zostaną zebrane w żniwie Wieku Ewangelii. Pierwszym ziarnem pszenicy, jakie zostało zżęte w 1874. To był nasz drogi pastor. On był młodym człowiekiem, urodził się w 1852 roku. W 1874 miał 22 lata. Zapamiętajmy to, miał tylko 22 lata. A Pan ubłogosławił jego umysł. Ludzie byli zaskoczeni młodym człowiekiem, który posiadał tyle Prawdy. Został on zapieczętowany na swoim czole, co do niewidzialności naszego Pana Jezusa. Ponieważ gdy Jezus przyszedł w roku 1874 pierwszą osobą, do jakiej przyszedł, był ten młody człowiek, który był poświęcony Bogu. Pierwszy człowiek tutaj na ziemi, do którego przyszedł Jezus, oświecił Jego umysł co do swojej obecności. W 1876 nasz Pastor zdał sobie sprawę, że On [Jezus] tutaj jest. Zaczął on być pieczętowany prawdą w umyśle. Pisał on artykuły takie jak „Trzy światy”. Takie jak „Pokarm dla myślących chrześcijanin”. Jak „Cel i sposób powrotu naszego Pana”. On był tym, który poszedł do spichlerza. Jak mówi nam Mateusza 24 rozdział. Wersety 47-49 i tam jest napisane o nim jako o tym szafarzu. U Łukasza 12:44-46. On podawał prawdę na czasie ludowi Pana.

W Ameryce było kilka zborów badaczy biblijnych. W Pittsburghu w stanie Pensywalnia, w Allegheny i w innych niektórych miastach, gdzie było zaledwie kilku badaczy Biblii. Nasz pastor był jednym z tych badaczy i on przekazywał im prawdę. Zaczęli oni być pieczętowani w swoich umysłach. Przez całą paruzję pojawiały się prawdy pieczętujące umysły braci prawdą.

Mamy bardzo ważne teksty, które są nam przedstawiane. Dotyczą one pieczętowania umysłu, intelektu prawdą. Niektórzy z ludu Bożego mają więcej pieczętowania niż inni. Dlaczego? Ponieważ trzeba być spragnionym, głodnym prawdy. Niektórzy potrafią jeść więcej prawdy niż inni. To nie znaczy, ze inni nie są poświęceni Bogu. Wszyscy z nas mają różne zdolności, różną pojemność. Niektórzy mają większą pojemność na prawdę niż inni. Bóg rozumie to. Jeśli ktoś jest jednak poświęcony Bogu to bez względu na braki, one są nadrabiane przebaczeniem Jezusa […].

Są pewne teksty dotyczące pieczętowania intelektu, umysłu. Izajasza 8:16, Jeremiasza 33:16, Objawienie 7:2-8. Dotyczą one pieczętowania prawdą intelektu, umysłu. Wspomnieliśmy wcześniej i jeszcze to powtórzymy, że pieczęcią jest duch święty. Zanim ktokolwiek może zrozumieć głębokie rzeczy Boże musi posiadać ducha świętego. Przede wszystkim oznacza on Boską moc, a także po drugie Jego usposobienie w jego ludzie. Wszyscy z nas, poświeceni Bogu, wszyscy ci, którzy słyszą prawdy z tej estrady, mogą być pieczętowani na czołach. Posiadając intelektualną wiedzę, znajomość prawdy. Zróbmy na chwilę małą dygresję. J.F. Rutherford pewnego dnia posłannikowi epifanii powiedział: „Myślę, że tracę swoją duchowość”. Brat Johnson powiedział mu: „Czy Ty badałeś tomy? Czy badałeś kilka stron każdego dnia?” On powiedział: „Nie”. Mamy studiować prawdę. Znam tych, którzy ukończyli studia. Znam prawników i lekarzy. Z chwila, gdy dostaną dyplom, niekiedy myślą, że już wszystko wiedzą i po tym fakcie już się nie uczą i nie studiują, ale my jako lud Boży powinniśmy badać każdego dnia. Jeśli nie możemy badać, możemy jednak rozmyślać o Bogu. I on nam pomaga. Przez udzielanie nam swego świętego ducha. Przypomina się Łukasza 11:13. Mówi on, że powinniśmy prosić Boga o większa miarę jego świętego ducha. Apostoł Piotr powiedział braciom: „jeśli wy będąc niedoskonali, wiecie jak dobrego dary dawać swoim dzieciom, to o ile bardziej Ojciec wasz da wam ducha świętego, jeśli go poprosicie?”.

Są pewne rzeczy, które musimy zrozumieć na temat Boga. U Żydów 11:6 mamy powiedziane, co powinniśmy robić. Bez wiary niemożliwą rzeczą jest poznać Boga. My którzy jesteśmy poświęceni Bogu, mamy zaletę wiary, my wiemy, że Bóg istnieje, wiemy z Pisma Świętego, że Bóg posiada doznania, uczucia. Powiedzieliśmy wcześniej i możemy to powtórzyć, że gdy Izraelici byli w Egipcie, kiedy znajdowali się w stanie niewoli okropnych poborców, Bóg wyzwolił ich. Oni byli jego typicznym ludem. My, którzy jesteśmy poświęceni Bogu, my jesteśmy jego prawdziwym ludem. On ma więcej uczuć dla nas niż miał dla typicznych Izraelitów. On posłał Jezusa, wg 1 Koryntian 1:30, on jest naszym nauczycielem. Czy on nie jest waszym nauczycielem? Ja wiem, że Jezus jest moim nauczycielem. My wiemy o tym, ponieważ mamy osobiste doświadczenia. On jest naszym instruktorem, naszą sprawiedliwością, naszym najwyższym kapłanem, który wstawia się za nami. On uświęca nas prawdą, udziela nam intelektualnej znajomości prawdy, abyśmy wiedzieli o Bogu, znali jego charakter, udziela nam prawdy na temat samego siebie – „Ja jestem drogą, ja jestem prawda i ja jestem życiem. Nikt nie może przyjść do Ojca [jak] tylko przeze mnie”. Kiedy my, którzy jesteśmy poświęceni Bogu, kiedy usiedliśmy u stóp Jezusa, kiedy usłyszeliśmy jak mówi do nas, wtedy poznajemy, że On jest naszym zbawicielem. On mówi nam, że powinniśmy patrzeć na Niego […].

Jest druga bardzo ważna rzecz dotycząca pieczętowania Ducha Świętego. A jest to pieczętowanie serca. Z tych dwóch, najważniejszym jest pieczętowanie serca. Przypowieści 23:26, Rzymian 12:1. Rzymian 12:2. Pokazują nam, że my, którzy należymy do Boga, otrzymujemy pieczętowanie serca. Są teksty dotyczące pieczętowania serca: Jana 6:27; Jana 3:33; 2 Koryntian 1:22; Efezów 1:13; Efezów 4:30.

Według Objawienia 18:4 było wezwanie jakie zostało ogłoszone w roku 1878. Kiedy te słowa zostaną wam wspomniane, ja wiem, ze Wy je słyszeliście. Ale dobrze jest znowu je powtórzyć, ponieważ to poselstwo poszło do ludu Bożego. „Wynijdźcie z niego, ludu mój! I nie odbierajcie jego plag, i nie uczestniczcie w jego grzechach.” Babilon – systemy nominalne są złe, one nigdy nie będą uleczone. Kiedy to poselstwo się rozległo ze strony naszego Pana w 1878, przez naszego pastora, członkowie maluczkiego stadka zaczęli wychodzić z Babilonu, zaczęli posiadać pieczętowanie umysłu. Nasz Pan używał prawd, które były im przedstawiane. Nie ma niczego, co dzieje się dzisiaj, nie ma niczego, co stało się w Wieku Ewangelii, czego nie ma w typach Biblii. Prawdę mówiąc są typy Biblii, które będą wyjaśnione w przyszłości. Prawdy postępujące. One przyjdą do ludu Bożego. Przez chwilę zbadajmy coś, co jest bardzo ważne w historii Boskiego planu. Od 1874 do 1914 roku był jeden z najważniejszych okresów Boskiego planu. Ponieważ miał on związek z Maluczkim Stadkiem, oczkiem w głowie Boga. Związek z jednostkami, którzy byli czymś więcej niż zwycięzcami, jak mówi nam Rzymian 8:37-38. Maluczkie Stadko było więcej niż zwycięzcami. Oni stanowili liczbę tylko 144 000 + jeden [Jezus]. Którzy byli uznawali [przez Boga] za coś więcej niż zwycięzcy. My, jeśli jesteśmy wierni, stajemy się zwycięzcami. Ale spójrzmy na typ:

1 Samuela, 3 rozdział. Począwszy od wiersza pierwszego. Jest tam mowa o Samuelu. Samuel przedstawia Maluczkie Stadko. Jest tam powiedziane o nim, jako o dziecku […]

Heli reprezentuje tutaj utracjuszy koron systemów nominalnych – Wielką Kompanię w skończonym obrazie. Tutaj mamy obraz 40-letni – Paruzji. Maluczkie Stadko, gdy było tutaj, służyło ludowi Bożemu. Szczególnie zaś Wielkiej Kompanii, ponieważ byli oni następną najwyższą klasą. Słowo Jehowy było cenne w tych dniach. Wiersz 2 – „I stało się w tym czasie, kiedy Heli był w swoim miejscu, a jego oczy zaczęły ściemniać się tak, że nie widział.” Reprezentuje to okres czasu począwszy od 1835 [1845?] – przed drugim adwentem Jezusa, kiedy utracjusze koron tracili nawet tę niewielką ilość prawdy, jaką mieli w kościele nominalnym.

Wzrok Helego zaczął się psuć, naprawdę stawał się słaby. Tak też było z kościołem nominalnym. W trzecim wierszu czytamy: „I lampa Boża zgasła.” I lampa Boża zgasła w systemie nominalnym. Żadnej prawdy. Jakąkolwiek prawdę kiedykolwiek posiadali, to przywiązali do tej prawdy błąd. Wieczne męki, świadomość umarłych, nieśmiertelność duszy, trójca. Jest orszak błędów w kościele nominalnym. Lampa zgasła w świątyni Jehowy, gdzie była arka Boża. A Samuel położył się spać. Jest to bardzo ważny rozdział. Typ i antytyp. „I Pan zawołał Samuela.” Pamiętacie, wspomnieliśmy Objawienie 18:4 dotyczące roku 1878. Kiedy wezwanie do ludu Bożego zostało ogłoszone, aby wychodził z niego (wychodził z Babilonu, z powodu jego złego stanu). W czwartym wierszu Jehowa woła do Samuela, kiedy on śpi i Samuel mówi: Oto jestem! Byli pewni członkowie Maluczkiego Stadka w kościele nominalnym, którzy spali, nie posiadając postępującej prawdy. Była jednak potęga prawd zwana „Boskim planem wieków” (1886 r.), która dotarła do maluczkiego stadka na całym świecie i oni studiowali, badali Boski plan wieków. Otrzymali pieczęć Boskiego planu w umyśle. Byli niektórzy członkowie maluczkiego stadka, którzy zaczęli przychodzić do prawdy. Kiedy ta wspaniała prawda w pierwszym tomie ukazała się, a Samuel przedstawia Maluczkie Stadko […]

Piąty wiersz – mały Samuel pobiegł do Helego. Maluczkie Stadko udało się do utracjuszy koron, do kościoła nominalnego. Maluczkie Stadko pokazało utracjuszom koron Boski plan wieków. Oni zastanawiali się, kto napisał tę książkę. I wiersz 5 – pobiegł do Helego i powiedział: oto jestem. Maluczkie Stadko w kościele nominalnym myślało, że utracjusze koron wołają ich, w związku z prawdą. Ale Heli mówi: ja nie wołałem. Idź, połóż się jeszcze raz. Nie przejmuj się Boskim planem wieków. Nie przejmuj się prawdą. Idź spać. O, biada Syjonowi! Ponieważ on śpi. I utracjusze koron powiedzieli maluczkiemu stadku: idźcie spać. Nie myślcie, nie przejmujcie się tym Boskim planem wieków. Pan was nie woła. „Wynijdź z niego ludu mój!” I to onego wiernego i roztropnego sługi Pan używał, aby pieczętował swój lud na czołach, żeby wychodzili.

Heli powiedział Samuelowi, by poszedł spać, ale Pan woła znowu Samuela. Pan mówi: Samuelu! A w czasie drugiego adwentu nasz Pan powiedział: Maluczkie stadko! Moje cenne klejnoty! Już czas nadszedł abyście się ruszyli i wyszli z nominalnego Syjonu. Znowu zawołał Samuela. Samuel przychodzi do Helego, ponieważ myślał, że Heli go woła. W okresie Paruzji w kościele nominalnym byli członkowie maluczkiego stadka i oni spoglądali na utracjuszy koron. I oni myśleli, że prawda przychodzi od utracjuszy koron. Utracjusze koron mówili: idźcie spać. To teraz przy tym drugim wezwaniu, które zostało skierowane do Samuela, to był tom drugi. „Nadszedł czas”. Maluczkie stadko zaczęło czytać „Nadszedł czas” i powoli zaczęli wychodzić z nominalnego Syjonu. Ponieważ otrzymywali pieczęć prawdy. Ten tom drugi pojawił się w roku 1889. Wspomnieliśmy już wcześniej. Był to najważniejszy okres czasu na tej ziemi. Dlaczego? Ponieważ tutaj było maluczkie stadko. My, którzy znaliśmy niektóre nowe stworzenia, widzimy różnice, widzimy różnice w Bożym ludzie. Nie można w pełni wyrazić, całkowicie wyrazić, co to było takiego mieć społeczność z nowym stworzeniem, gdy ono tutaj było na ziemi. Rozmawiałem z kilkoma innymi osobami w Polsce, które pamiętają brata Johnsona. A był tylko taki jeden jak on na ziemi, wtedy, gdy był tutaj na ziemi. Chcę jeszcze raz powiedzieć, że gdy tutaj na ziemi było maluczkie stadko i wielka kompania było to tak wielkim przywilejem i zaszczytem być koło nich. Ponieważ mieli oni zwiększoną dawkę ducha świętego. To już przeszło. My mamy ducha świętego, ale nie tak głębokiego jak maluczkie stadko. Czy oni byli miłowani? Nie byli oni miłowani. Ogólnie mówiąc byli odrzucani, ale była to przyjemność […]
„Wynijdź z niego ludu mój.” Samuel znowu poszedł spać. Po raz trzeci. I Bóg Jehowa woła Samuela. Samuel był w ciemności. Samuel spał i obudził się. Myślał, że Heli znowu go woła. Ale Heli mówi: „nie, nie wołałem cię, idź spać.” Tak właśnie kościół nominalny mówi ludziom. Nie zadawajcie żadnych pytań. Nie szukajcie prawdy, ale idźcie spać. Ten duch jest wciąż taki sam. Za trzecim razem, kiedy Samuel został wezwany, w antytypie było to w 1891 roku, miało to związek z trzecim tomem. „Przyjdź Królestwo Twoje”. Ta książka pomogła wyprowadzić wielu członków maluczkiego stadka z systemu nominalnego. Heli powiedział Samuelowi, by znowu poszedł spać. Samuel poszedł spać. I Pan przyszedł i stanął i zawołał jak za innymi razami: „Samuelu! Samuelu!” I Samuel odpowiedział: „Mów, bo sługa Twój słucha”. Tak właśnie powiedziało Maluczkie Stadko Panu: „Mów, a ja to słyszę”. To właśnie my powinniśmy czynić. „Mów Panie, a ja to słyszę.” Mów do mnie, podawaj mi prawdę, a ja ją przyswoję sobie. My, którzy jesteśmy poświęceni, mamy tego ducha. Czwarty tom – „Bitwa Armagedonu” – który został rozpowszechniony na całym świecie. A on pojawił się w roku 1897.

Mamy Objawienie 7:1-3. Są to bardzo ważne teksty. Brat Johnson często je wspominał. Ponieważ w roku 1914 wielki ucisk przyszedł na świat, lecz przez całą Paruzję Objawienie 18:4 było podawane ludowi Bożemu. My wiele razy używamy tego tekstu dzisiaj wobec niektórych tych, którzy mają słyszące ucho w kościele nominalnym. Nie tylko w dużym Babilonie, lecz także w „małym Babilonie”, ponieważ „mały Babilon” jest palony, ich błędy są palone. Wiele z prawd, jakie posiadamy dzisiaj i w przeszłości, zostały przekazane niektórym z naszych braci w małym Babilonie. Kiedy mamy sposobność próbujemy im pomagać, aby wyszli spod ich hierarchii. W małym Babilonie mają hierarchię, podobnie do dużego Babilonu. Gdzie są wodzowie, którzy trzymają lud Boży w tych systemach. My próbujemy im pomóc. Mówimy: „Wyjdźcie!” W Objawieniu 7:1-4 – „a po tych rzeczach widziałem czterech aniołów stojących na czterech węgłach ziemi.” Ci czterej aniołowie reprezentują tutaj cztery klasy rządzących (wodzów): 1) władców, 2) arystokrację, 3) burżuazję i 4) świat pracy. Cztery węgła reprezentują tutaj cztery działy społeczeństwa świata. Trzymali cztery wiatry. Jeśli rozumiemy to, co podał Pan, jest to częścią pieczętowania. Jeśli tego nie rozumiemy, nie posiadamy intelektualnego zrozumienia Boskiego planu. Idźmy dalej.

Czterech aniołów przedstawia cztery władze nad społeczeństwem. Trzymali cztery wiatry ziemi. Cztery wiatry ziemi przedstawiają cztery działy upadłych aniołów. Oni byli powstrzymywani, aż do czasu, kiedy zaczął wiać wiatr. A wiatr przedstawia wojnę światową.

Wiatr nie mógł wiać na ziemię. Wojna światowa nie miała ranić narodów. Później zobaczymy, że aż do tego czasu dopóki Maluczkie Stadko nie wyszło z kościołów nominalnych w poszczególnych krajach. Zanim pierwsza wojna światowa spadła na Europę w Anglii, we Francji, w Niemczech i w Polsce i we wszystkich krajach, z wyjątkiem Ameryki, kiedy zaczęła się pierwsza wojna światowa, 21 sierpnia [września!] 1914, kiedy we Francji rozpoczęła się wojna okopowa. Całe maluczkie stadko wyszło z tych krajów. Pod auspicjami tego wiernego i roztropnego sługi. Gdy wychodzili z kościołów nominalnych wchodzili w wielką pracę. [W pracę] uderzania narodów prawdą. Mamy prawdę, jaka została nam podana. Wiele razy mówimy o Eliaszu i Elizeuszu. I jak Eliasz uderzał w Jordan. To wskazuje jak maluczkie stadko uderzało świat prawdą. Wskazując, że wielka wojna jaka przyszła w roku 1914 została spowodowana przez wodzów. Nauczanie o Boskim prawie królów, tutaj w Europie, nie o Ameryce. Były pewne kraje, które nie wierzyły w Boski autorytet królów, ale tutaj w Europie było pełno błędów z rzymskiego katolicyzmu i protestantyzmu. Nawet dzisiaj widzimy resztki, pozostałości tych systemów, które próbują trzymać się, ale było uderzenie Jordanu przez antytypicznego Eliasza, podającego prawdy przeciwko Boskiemu prawu królów, kleru i arystokracji. Oni zostali zapieczętowani prawdą. Kiedy maluczkie stadko wyszło w Polsce z systemów nominalnych, przystąpili do tej pracy, wykazywania, że błędy o Boskim prawie królów, kleru i arystokracji popierane przez ludzi doprowadziły do pierwszej wojny światowej. Kaiser w Niemczech [cesarz niemiecki], Carowie w Rosji i inni wodzowie w Europie zostali zaatakowani prawdami, które pochodziły od Pana. Od 1914 do 1916 r. w miarę jak poszczególne kraje wciągane były w wojnę, wskazywało to na to, że całe Maluczkie Stadko wyszło i wykonywało dla Pana pewną pracę. Oni otrzymali pieczęć Prawdy w umysłach. Ostatnim krajem, jaki został zaangażowany w 1 wojnę światową, była Ameryka. Kiedy Ameryka przystąpiła do wojny, wszyscy członkowie maluczkiego stadka wyszli z kościołów nominalnych. Do 31 października, kiedy umarł nasz pastor, całe maluczkie stadko na ziemi było pod jego kontrola, pod jego auspicjami. Mamy też różne biblijne obrazy. Pierwsza Bitwa Gedeona. To kolejny biblijny obraz, który pokazuje, że największa duchowa bitwa kiedykolwiek stoczona, została stoczona między 1914 a 1916 rokiem. Ona pomogła nam. Ona uczyniła nasze bitwy o wiele łatwiejszymi.

Mamy przedstawione naszej uwadze, drodzy Bracia i Siostry, pieczętowanie serca. Jest siedem świadectw tego, co mamy mieć, są to świadectwa ducha świętego, który jest pieczęcią. Chciałbym szybko przedstawić to wam. Ponieważ nasz czas niemal się skończył.

Numer 1 to ocena Boskiego Słowa. Czy mamy ocenę dla Boskiego Słowa? Być może nie. Ale jeśli mamy ocenę dla Boskiego Słowa, to jest to jedno ze świadectw ducha świętego. Jak mówi Pismo Święte: „Nie zagaszajcie ducha.” Nie zagaszajcie ducha świętego, ponieważ kiedy nasz duch święty całkowicie ujdzie, prawda nie będzie nas już urzekać. Także aspiracje. Czy mamy aspiracje do Królestwa? Czy modlimy się o Boskie Królestwo? O, niemal w każdej modlitwie o tym mówimy. Powinniśmy mieć aspiracje do 1000-letniego Królestwa. Ono nie tylko rozwiąże nasze problemy, ale także problemy całej ludzkości. Potrzebujemy Boskiego Królestwa, całe wzdychające stworzenie, nie tylko oni wzdychają, ale my, jako lud Boży, my czuwamy, czekamy na Boskie królestwo, my udajemy się do antytypicznego Kanaanu. Niektórzy  nas są bliżsi tego Królestwa niż byli kiedyś. Cokolwiek zrobimy tutaj jest to tylko przez krótki okres czasu. My tęsknimy za Boskim Królestwem. Niektórzy czują je nawet w swoich kościach. Nawet do szpiku kostnego odczuwają. Czy to nie jest prawdą? Wy tęsknicie za Królestwem. Nie będzie więcej smutku ani bólu. Ponieważ te pierwsze rzeczy przeminą, jak mówi o tym Izaj. 65:17. Także sposobności do służby. Powinniśmy próbować, usiłować służyć ludowi Bożemu. Także rozwój w podobieństwie do Chrystusa. Powinniśmy oceniać (osądzać) sami siebie. Każdego dnia [badać], oceniać. Żeby coraz bardziej rozwijać się w łaskach ducha świętego. Czy jesteście prześladowani dla sprawiedliwości? Jeśli nie jesteście prześladowani dla sprawiedliwości to to nie jest świadectwem ducha. Powinniśmy się radować. Czy jesteśmy także karani za nasze wady? Czy jest tutaj ktoś, kto nie ma wad? Ooo… Każdy ma jakieś wady. [Ucięty fragment 🙁 ]

[TUTAJ MODLITWA]

Pan dokładnie wie, co myślimy. On wie, jakiego rodzaju uczucia mamy. On także próbuje nas, ponieważ jesteśmy na próbie. Próbie wiary i posłuszeństwa. Drodzy Bracia i Siostry! Wiem, że lud Boży stara się być wierni Panu. Każdego dnia wzrastajmy w łasce i znajomości. Wszyscy posiadajmy świadectwo ducha. Świętego ducha Bożego. Pieczętowanie naszych umysłów, abyśmy coraz więcej wiedzieli o Nim i coraz więcej byśmy mieli tej pieczęci na sercach. Niech Bóg doda swoich błogosławieństw.

[PIEŚŃ I MODLITWA]

Odczuwamy dużo błogosławieństw będąc tutaj. Myślę, że i Wy otrzymaliście wiele błogosławieństw, będąc tutaj, czyż nie? Jeśli nie otrzymaliście błogosławieństw od Pana, to nie jest Jego winą. Zależy to od miary ducha Pana, jaką posiadamy, tym bardziej cieszymy się będąc tutaj. Wierzę, że Pan tutaj jest, w swoim ludzie. Widzimy owoce ducha świętego, podobieństwa do Chrystusa. Ja widzę to w Was. Jakże wspaniałą rzeczą jest być z ludem Bożym.

Gdy skończy się ta konwencja wyjdziecie do świata. Tam jest inaczej niż tutaj. Ale Pan nas rozwija. Pan modlił się do naszego niebiańskiego Ojca w 17 rozdziale Ewangelii wg Jana. Powiedział, że nie prosi, aby lud Boży został zabrany ze świata, ale aby Jego duch był z nimi. Bez względu na to, gdzie jesteśmy, Pan strzeże nas. Gdyby Pana nie było z nami, zostalibyśmy zniszczeni. Nie przeżylibyśmy nawet jednego dnia gdyby Pan nie ochraniał nas, ponieważ mamy wrogów. Szatan jest naszym wrogiem. Złe duchy są naszymi wrogami i źli ludzie używani przez szatana. To są nasi wrogowie. Ale nikt nam nie zaszkodzi – naszemu nowemu umysłowi, sercu i woli, co nazwane jest wewnętrznym człowiekiem. Naszemu ciału może stać się krzywda, tak jak Jezusowi. Pamiętacie, że on został przybity do krzyża, on cierpiał fizycznie, ale jego nowe stworzenie rozwinęło się. Bóg patrzy na nasz charakter – nowy umysł, wolę i serce. Cierpimy według ciała, ale to co się liczy to charakter, ponieważ o tym Bóg pamięta. Jest coś, co on dla nas uczyni. Da nam nowe ciało. Czy chcecie nowe ciało? O tak, potrzebujemy nowego ciała. 24 godziny na dobę mamy to ciało. Ono zawsze czegoś chce. Żywności, wody, odzieży, powietrza. Kiedy jestem na parterze, patrzę na zewnątrz  i myślę sobie – kiedy będzie kolejny drobny powiew wiatru? Ale pewnego dnia będą doskonale warunki. Przyswajajmy sobie to, czego nauczyliśmy dzisiaj, wczoraj i przedwczoraj, i obyśmy się mogli budować w najświętszej wierze, która raz zostało podana świętym.
Niech Was Bóg błogosławi!”