Część 1

Zanim rozpocznę chciałbym przekazać Wam chrześcijańskie pozdrowienia od pozostałej części zboru w Calgary, ze zboru Riverside (Kalifornia), od naszej grupy zebrania świadectw (zbór „Bez nazwy”), od brata Johna Scale’a z Anglii, brata Johna Davisa z Filadelfii i myślę, że to wszyscy. Jeszcze od brata Jacka Zilcha, którego znamy, bo często u nas przebywa i również szczególne pozdrowienia przekazuje.

Rozpocznę od mojego wykładu na dzisiaj. Nazywa się Wstępna [albo: Tymczasowa] prognoza. A podtytuł tego wykładu to Ulewa Prawdy. Ten tytuł wziąłem z artykułu brata Johnsona z roku 1924, styczniowa „Teraźniejsza Prawda” wydana wtedy po angielsku.

Ta Wstępna prognoza była częścią dłuższego wykładu, który dotyczył małych i wielkich ośmiu cudownych [albo: znamiennych] dni. Nazwał to wstępną, tymczasową prognozą, bo nie był pewien, czy prognoza ta wypełni się w sposób, w jaki on myślał. Ponieważ nie był pewny, nie ujął tej części [„Wstępna prognoza”] w Tomie Epifanicznym 5 [który mamy również dostępny po polsku]. W tej chwili jestem w takim samym miejscu, na takim samym stanowisku, z moim wykładem.

Nie jestem pewien, że wydarzenia, które Wam dzisiaj przedstawię, wystąpią w czasach, które będę wskazywał [proponował]. Dlatego też proszę: nie bądźcie dogmatyczni na temat tych rzeczy, które będę dzisiaj przedstawiał, ponieważ te wydarzenia być może w ogóle nie wystąpią we wspomnianych okresach czasu.

Powód, dla którego przedstawiam to dzisiaj jest taki, że omawiał ten problem [ten wątek] z wieloma braćmi i oni wszyscy zachęcali mnie, żebym tak zrobił [taki temat przedstawił]. Oni wszyscy zgodnie przytaczali [cytowali] mi następujący werset:

Mateusza 13:52 – „A On rzekł do nich: Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem Królestwa Niebios, podobny jest do gospodarza, który dobywa ze swego skarbca nowe i stare rzeczy.”

Także na mój umysł przyszło, przypomniało mi się, stwierdzenie brata Johnsona, które brat Adam przedstawił w niedawnym wykładzie. Pochodzi to z Tomu Epifanicznego 10, s. 666 [tego tomu nie mamy po polsku]. Zacytuję Wam ten fragment:

„On [brat Johnson jako antytyp Józefa] będzie wymagał od nich uroczystej obietnicy. Po pierwsze, żeby okazali wiarę w pewne wyzwolenie ich przez Boga. A po drugie, żeby zabrali ze sobą pamięć, wspomnienie o jego doświadczeniach, zdobyczach, dziełach, ponieważ będą one służyli jako klucz do zrozumienia jednego lub większej liczby biblijnych zastosowań, nie podanych przez nich, gdy on wyjaśni jedną lub jakąś większą ich liczbę, ponieważ to jedno wyjaśnienie lub większa liczba, które poda, uczyni pozostałą część [niewyjaśnioną przez niego] łatwą do odblokowania [otworzenia].”

Myśli, jakie będę Wam dzisiaj przedstawiał, to nie coś, co przyszło mi ostatnio [niedawno]. Te myśli pozostają, utrzymują się w moim umyśle od wielu lat. W latach 90-tych, nie jestem pewien dokładnego czasu, kiedy to było, zapytałem brata Jacka Detzlera (być może niektórzy z Was go pamiętacie) czy historia o potopie może być typem wydarzeń od roku 1874? On szybko mnie zapytał: A jaka data Ci wyszła? A ja powiedziałem: 2024.

Brat Jack Detzler powiedział mi, że rozpaliłem płomień w jego sercu i że wyśle mi pewien artykuł z „Teraźniejszej Prawdy”. Brat Detzler powiedział mi też, żebym w międzyczasie przeczytał artykuł o małych i wielkich cudownych, znamiennych dniach, z Tomu Epifanicznego 5, pt. „Rozmaitości”. Gdy otrzymałem pocztą to wydanie styczniowe z roku 1924 („Teraźniejsza Prawda”) ponownie przeczytałem artykuł o małych i wielkich ośmiu cudownych dniach. Był on tam zamieszczony razem z podtytułem: „Wstępna [Tymczasowa] prognoza”.

Pokażę Wam krótkie podsumowanie układu (rozkładu) tych ośmiu dużych cudownych dni.

Jak widzicie zaczyna się w sobotę, o godzinie 6 wieczorem, do niedzieli o godzinie 6 wieczorem i każdy taki dzień przedstawia okres 10 lat. Pierwszy: od października roku 1874 do października roku 1884. A ostatni dzień, sobota, reprezentuje okres od października 1944 do października 1954. To były ostatnie dni Jezusa na ziemi przed jego ukrzyżowaniem i później Jego zmartwychwstanie.

Nie będę wchodził w typy i antytypy pierwszych siedmiu dni, ale przeskoczę od razu do dnia ósmego, który pokazuje okres od października 1944 do października 1954 r. W typie było to zmartwychwstanie naszego Pana, Jezusa, i jego objawienie się 10 apostołom oraz innym.

Brat Johnson pisze w tomie 5, począwszy od strony 298 [poniżej cytat za polskim wydaniem tomu – dopisek: ws]:

„Rozumiemy, że zmartwychwstanie Jezusa jest typem rozpoczęcia przez klasę Chrystusa dawania dowodów zbliżania się do jej końcowego użycia władzy jako rzecznika wobec świata. Jego różne przypadki ukazywania się w czasie tego dnia uczniom prawdopodobnie są typem ukazywania się przez całą klasę Chrystusa po tej stronie zasłony, jako aktywnej w sprawowaniu takiej władzy, ostatniej części Wielkiej Kompanii i Młodocianych Godnych, jacy przyjdą do prawdy, oraz tymczasowo usprawiedliwionym, którzy nie staną się Młodocianymi Godnymi, lecz pozostaną wierni okupowi i sprawiedliwości. Ukazanie się w górnym pokoju miało miejsce jakiś czas po godzinie 18 w niedzielę, ponieważ dwaj uczniowie wyszli z Jerozolimy do Emaus dopiero po godzinie 18, a przemierzenie tych 12 kilometrów po bardzo nierównych drogach zajęło ponad 2 godziny. Na podstawie zachodzenia Paruzji na Epifanię przez 2 lata i 1 miesiąc uważamy, że zachodzenie Epifanii na Bazyleę prawdopodobnie dobiegnie końca do listopada 1956 roku. Data ta odpowiada godzinie 23 w niedzielę, 5 godzin po zakończeniu się ósmego dnia.”

Teraz porównam następne stwierdzenie z tomu 5, ze strony 299, ze stwierdzeniem, które brat Jack Detzler podkreślił dla mnie w „Teraźniejszej Prawdzie” z 1924 r., na stronie 15 [wydanie angielskie – dopisek: ws]. Ten fragment nazywał się w TP „Wstępną prognozą”.

E5, s. 299:

„Przekonanie ostatnich z dziesięciu uczniów prawdopodobnie odpowiada objawieniu się klasy Chrystusa ostatnim z żyjących członków Wielkiej Kompanii i Młodocianych Godnych oraz tymczasowo usprawiedliwionym. Według naszej obecnej wiedzy, w tym miejscu obraz się kończy.”

Gdy porównamy to z PT 1924, na stronie 15, w kolumnie C: „Prawdopodobnie przekonanie ostatnich z dziesięciu uczniów, prawdopodobnie odpowiada objawieniu się przez Chrystusa ostatnim z żyjących tymczasowo usprawiedliwionych, a przekonanie Tomasza, który był nieobecny w czasie poprzednich objawień [ukazań się] Jezusa, niecałe siedem dni później, być może jest typem przekonania tych poprzednio tymczasowo usprawiedliwionych, którzy umrą między październikiem 1944 r., a listopadem 1956 r. i którzy będą obudzani [wstawać z grobów] przed rokiem 2026; że pogardzany, wierny lud Prawdy, który widzieli oni jako całkowicie odrzuconego przez wiele lat, przez chrześcijaństwa, wspaniałomyślne przywracają do życia rodzaj ludzki: umarłych i żywych.”

W Tomie Epifanicznym 5 brał Johnson zignorował okres 10 lat za dzień, kiedy mówił o Jezusie objawiającym się ostatnim z uczniów, na początku szesnastego dużego, cudownego dnia i ogłasza koniec obrazu. Czy obraz się skończył? A być może nie był wtedy czas, aby był wtedy kontynuowany?

Niecałe siedem dni później, po tym, jak Jezus objawił się 10 apostołów, na początku 9. dużego, cudownego dnia, rzeczywiście wskazywało na roku 2026. Było to oddalone tylko dwa lata od data 2024, którą ja początkowo wyliczyłem.

Nie było to całkiem to, czego szukałem. Ja szukałem typu i antytypu roku potopu zaczynającego się od roku 1874. Dyskutowałem [omawiałem] ten artykuł z wieloma Braćmi i Siostrami. W następnych latach otrzymywałem niektóre pozytywne i niektóre negatywne odpowiedzi. Czułem, że brat Johnson, spłodzone z ducha nowe stworzenie, mógł coś widzieć. Nie sądzę, że w ogóle podniósłby tę sprawę, gdyby czegoś nie dostrzegał. Oczywiście, był ostrożny, jako że było to przewidywanie czegoś, co wtedy dla niego [z jego punktu widzenia] leżało w dalekiej przyszłości.

W miarę jak upływał czas, szybko dotarliśmy do tej proroczej daty 2026 r. Ponownie zacząłem więc dyskutować o tym z braćmi. A myśli na temat antytypu roku potopu od roku 1874 w dalszym ciągu mocno pozostawały [ciążyły] w moim umyśle.

Ostatnio dużo się mówi i oczekuje wśród braci, że zbliżamy się do jakiegoś objawiającego wydarzenia. Być może kolejnego etapu czasu ucisku? Rewolucji, Armagedonu.

Powracam teraz do moich myśli na temat roku potopu. Jak pamiętamy nasz drogi pastor Russell wyjaśnił, że „arka jest typem Chrystusa i mocy w Nim, która odnowi, odrodzi i zreorganizuje społeczeństwo”.

Brat Russell wierzył, że początek tego potopu będzie odpowiadał początkowi czasu ucisku w roku 1914. Czas ucisku, jak wiemy, rozpoczął się w roku 1914 wraz z wybuchem I wojny światowej. Ani brat Russell ani brat Johnson nie pisali na temat tego typu i antytypu roku potopu, rozpoczynającego się w roku 1914. Jednak brat Johnson, używając wyjaśnień brata Russella, że arka reprezentuje przymierze Abrahamowe, które zostało zawarte w kwietniu 2045 r. p.n.e., pisał o typie i antytypie roku potopu rozpoczynającego się właśnie w tej dacie. Użył on roku 1881 n.e. jako koniec tego antytypu, który był końcem ogólnego powołania dla Maluczkiego Stadka, a także był to czas kiedy ostatnia wyborcza klasa, Młodociani Godni, weszli do arki.

Obliczenia brata Johnsona były oparte na okresie 3925,5 roku, tzn. liczba lat od przymierza Abrahama do roku 1881 n.e. Potem zostało to podzielone przez 365, liczbę dni roku potopu, co daje nam 10,7547945 lat na jeden dzień potopu. Jeśli macie kalkulator możecie sami tego obliczenia dokonać.

Ten antytyp był prawidłowy dla tego obrazu. Jednak bardzo często w typie jest więcej obrazów niż tylko jeden. Być może Bóg nie pokazał im innego obrazu. Albo zostali pouczeni przez Boga, że nie był to jeszcze czas, żeby to pokazać. Następująca tabela to podsumowanie [streszczenie] artykułu brata Johnsona na temat typu i antytypu roku potopu liczonego od początku przymierza z Abrahamem

Tak, jak tutaj widzimy, 40 lat od początku potopu odpowiada lipcowi roku 1615 p.n.e., kiedy to przymierze zakonu zostało zawarte z Izraelem. Potem, 107 dni później, arka osiadła na górze Ararat. Odpowiada to dacie kwiecień 464 p.n.e. Perski król Artakserkses zlecił Ezdraszowi powrót do Jerozolimy. Następnie, trzy dni później, wody zaczęły opadać, co odpowiada lipcowi 432 p.n.e. – Nehemiasz zakończył swoje pierwsze 12 lat reformacyjnych i obronnych działań. Następnie, 70 dni później, szczyty i wierzchołki gór mogły być zauważane. Odpowiada to majowi 322 r. n.e. Mamy wtedy Konstantyna, który wydawał swoje różne edykty na temat tolerancji religijnej, co dało zarówno prawdziwym, jak i imitacji religijnej chrześcijan wolność i swobody religijne. Ariusz rozpoczął wtedy swoją owocną pracę na rzecz prawdy. 40 dni później Noe wysłał kruka, który latał sobie tu i tam. Noe wysłał także gołębicę, która nie znalazła miejsca, by gdzieś usiąść i wróciła. Odpowiada to lipcu 752 r. n.e. – sekciarstwo, pokazane w kruku, przez Bonifacego jako przedstawiciela papieża Zachariasza, który próbował nawrócił Niemcy i Francję pod papieża [czyli jak gdyby podbić i przejąć pod jego wpływ]. A także gołębica, czyli ruch antyrzymski prowadzony przez mnicha o nazwisku Adalbert, Szkota o nazwisku Klement i Irlandczyka o nazwisku Wirgiliusz. Oni sprzeciwiali się różnym poglądom papieża.

Siedem dni później, Noe wypuścił kolejną gołębicę. Wróciła ona z liściem oliwnym w swoim dzióbku. Odpowiada to dacie: październik 827 r. n.e. Klaudiusz z Turynu, książę okresu kościoła Tiatyry, odrzucił absolutyzm papieża i bałwochwalstwo. Kolejne 7 dni później, Noe wysłał gołębicę, ale ona już nie wróciła. Odpowiada to lutego 903 r. n.e. Alfred Wielki, król Anglii, był szczególnie aktywny na rzecz chrześcijaństwa, w jego interesie. Kolejne 35 dni później, Noe usuwa przykrycie arki. Spojrzał on i zauważył, że powierzchnia ziemi wyschła. Odpowiada to lipcowi 1279 r. Zapał do krucjat przeciwko Saracenom wygasł. I 56 dni później, Bóg powiedział Noemu by wyszedł z arki. Odpowiada to październiku 1881 r. Ostatni z tych 56 dni rozpoczął się w styczniu 1871 r. W czasie tego antytypicznego dnia nasz Pan powrócił, wzbudził śpiących świętych, odrzucił Babilon, zakończył ogólne powołanie i rozpoczął rozwijanie Młodocianych Godnych.

Teraz przedstawię Wam w cz.1 dzisiaj i w cz. 2 jutro obraz roku potopu, który poprowadzimy do przodu od roku 1874. U Mateusza 24:37-39 czytamy:

„Albowiem jak było za dni Noego, takie będzie obecność [tak w angielsku i w greckim] Syna Człowieczego. Bo jak w dniach owych przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali, aż do tego dnia, gdy Noe wszedł do arki, I nie spostrzegli się, że nastał potop i zmiótł wszystkich, tak będzie i z przyjściem Syna Człowieczego.”

Według braci Russella i Johnsona, w ramach tego biblijnego fragmentu, w tymże fragmencie niewiara świata i zajmowanie się zwykłymi, codziennymi sprawami przedstawiają podobną niewiarę i ignorancję, jaka miała nastąpić w czasie paruzji [obecności] naszego Pana. W książce „Tysiąclecie”, na stronie 241, brat Johnson próbował, że dni („Albowiem jak było za dni”) wspomniane w tym wersecie odnoszą się do dwóch etapów adwentu naszego Pana: Paruzji i Epifanii.

Paruzja naszego Pana to pierwszy dzień, jeden z dni Syna Człowieczego, przed Epifanią i czasem ucisku. U Łukasza 17:22 czytamy:

„Rzekł też do uczniów: Przyjdą czasy, kiedy będziecie pragnęli widzieć jeden z dni Syna Człowieczego, a nie ujrzycie.”

Brat Johnson mówi, że ten etap albo dzień z tego wersetu to pierwsza część jego drugiego adwentu, jego obecności, który uczniowie pragnęli zobaczyć, ale w czasie swego życia mieli nie zobaczyć. Jednak ostatecznie uczniowie mieli zobaczyć ten pierwszy dzień jego drugiego adwentu, czyli Paruzję, gdy zostali obudzeni ze swojego synu w 1878 roku. Było to bliskie początkowi dnia paruzji. Uczniowie jednak nie zobaczyli tego dnia przed obecnością Syna Człowieczego.

U Łukasza 17:26-27 czytamy:

„A jak było za dni Noego, tak będzie i za dni Syna Człowieczego. Jedli, pili, żenili się i za mąż wychodzili aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki i nastał potop, i wytracił wszystkich.”

W tym fragmencie nie ma porównania między niewiarą i ignorancją z dni z czasów Noego przed potopem. Brat Johnson w tomie „Wybrańcy Epifanii” na stronie 53 stwierdził następująco [cytat za polskim wydaniem E4]:

„Wyrażenie czas ucisku używane jest w dwóch znaczeniach. W znaczeniu szerokim obejmuje ono okres od roku 1874 aż do końca anarchii i ucisku Jakuba. W wąskim znaczeniu obejmuje okres od początku wojny światowej w roku 1914 aż do końca anarchii i ucisku Jakuba.”

1 Mojżeszowa 6:11 – „Ale ziemia była skażona w oczach Boga i pełna nieprawości [przemocy].”

Brat Johnson pisze o tym wersecie w „Present Truth” 1944, strona 27, druga kolumna [angielska].

„Oczywiście społeczeństwo drugiej symbolicznej ziemi, w chrześcijańskim kościele, państwie, kapitale i świecie pracy, szczególnie w okresie końca czyli od 1799 do 1954-56, a szczególnie od roku 1874 i dalej, była bardzo skażona [zepsuta], szczególnie jeśli chodzi o sprawy dotyczące Boga [„przed Bogiem”/”w oczach Boga”] i przemoc różnego rodzaju obfitowała [występowała obficie] w chrześcijańskim kościele, państwie, kapitale. Na przykład: w sporach sekciarskich i w prześladowaniach; w wewnętrznych sporach państw; w rewolucjach; i w ich zewnętrznych sporach i wojnach. W świecie kapitału w jego wewnętrznych i zewnętrznych finansowych bitwach i w świecie pracy: w walkach wewnętrznych i zewnętrznych, strajkach, zamieszkach itd. itp. [„pełna nieprawości [przemocy]”

To skłoniło mnie do poglądu [do myśli], że być może jest kolejny typ roku potopu, który rozpoczyna się w roku 1874. Przy czym werset z Mateusza dotyczy jednego rodzaj obrazu, a werset z Łukasza – drugiego. W tym wykładzie użyję szerokiego znaczenia czasu ucisku, począwszy od roku 1874. W tym typie i antytypie, jaki dzisiaj Wam przedstawię: jeden dzień odpowiada jednemu rokowi.

Ci, którzy zostali ocaleni w arce, to ci sami: Noe niewątpliwie jest typem na naszego Pana i Jego obrazuje; który jest dziedzicem sprawiedliwości, która przychodzi do nas przez wiarę (Żydów 11:7 – „Przez wiarę zbudował Noe, ostrzeżony cudownie o tym, czego jeszcze nie można było widzieć, pełen bojaźni, arkę dla ocalenia rodziny swojej; przez nią wydał wyrok na świat i odziedziczył usprawiedliwienie, które jest z wiary”.

Noe był dziesiątym po Adamie. A dziesiątka to doskonała liczba człowieka. 1 Mojżeszowa 6:9 mówi o nim, jako o doskonałym w swoim pokoleniu. „Oto dzieje rodu Noego: Noe był mężem sprawiedliwym, nieskazitelnym [doskonałym, zupełnym] wśród swojego pokolenia [w swoim pokoleniu / w swoich pokoleniach]. Noe chodził z Bogiem.”

To czyni Noego doskonałym przedstawicielem Jezusa, który był doskonały w swoim pokoleniu.

Noe stał się także drugim ojcem rodzaj ludzkiego, ludzkich mężczyzn i kobiet, co pokazuje na Jezusa jako na drugiego Adama. Żona Noego reprezentuje zatem Jego Kościół, Jego ciało. Noe spłodził trzech synów, którzy przedstawiali trzy zbawione klasy wybranych: Wielką Kompanię, Starożytnych Godnych i Młodocianych Godnych. Sem i jego żona najwyraźniej przedstawiają przywódców i pozostałych z klasy Starożytnych Godnych. Jafet i jego żona – przywódców i pozostałych z klasy Wielkiej Kompanii. Cham i jego żona – przywódców i pozostałych z klasy Młodocianych Godnych. Czyste zwierzęta w arce są obrazem na niby-wybranych, którzy będą zbawieni w Wieku Tysiąclecia. Nieczyste zwierzęta przedstawiają tych niewybranych, którzy będą zbawieni. Ci, którzy zginęli w potopie z jednego punktu widzenia przedstawiają tych, którzy umierają pod klątwą adamową, a z innego punktu widzenia ruchy i systemy królestwa szatana oraz klasę wtórej śmierci.

Nadałem temu wykładowi podtytuł „Ulewa prawdy” z pewnego powodu. Jak wiemy potop z czasów Noego zniszczył wszelkie zło tamtego świata. Obecny zły świat będzie zniszczony przez obosieczny miecz wychodzący z ust Pana.

Objawienie 1:16 – „W prawej dłoni swojej trzymał siedem gwiazd, a z ust jego wychodził obosieczny ostry miecz, a oblicze jego jaśniało jak słońce w pełnym swoim blasku.”

Objawienie 19:11,14-15 – „I szły za nim wojska niebieskie na białych koniach, przyobleczone w czysty, biały bisior. A z ust jego wychodzi ostry miecz, którym miał pobić narody, i będzie nimi rządził laską żelazną, On sam też tłoczy kadź wina zapalczywego gniewu Boga, Wszechmogącego.”

Ten obosieczny, dwusieczny miecz, reprezentuje prawdy religijne i świeckie, które miały być objawione przez Jezusa i Jego świętych. Świat od Adama do Noego został zniszczony przez potop i oczywiście antytypem tego jest zniszczenie obecnego złego świata przez potop prawdy.

Bóg obiecał, że nigdy ponownie nie zniszczy świata rzeczywistym, prawdziwym potopem, takim jaki wystąpił w czasach Noego, który wtedy zniszczył wszelkie ciało, gdzie był dech żywota. On zapieczętował to przymierze z Noem, kiedy pokazał na niebie tęczę, gdy rok potopu dobiegł końca.

Rodzaju 9:15-16 – „Wspomnę na przymierze moje, które jest między mną a wami i wszelką istotą żyjącą we wszelkim ciele i już nigdy nie będzie wód potopu, które by zniszczyły wszelkie ciało. Gdy tedy łuk ukaże się na obłoku, spojrzę nań, aby wspomnieć na przymierze wieczne między Bogiem a wszelką istotą żyjącą, wszelkim ciałem, które jest na ziemi.”

A zatem potop, który wydarzy się w naszym czasie, by zniszczył ten zły świat, będzie potopem prawdy, a nie potopem literalnej wody. On nie zniszczy każdego żyjącego stworzenia, ale jedynie te rzeczy, które nie mogą się ostać, gdy ziemia zostanie potrząśnięta. Obecny, zły układ społeczny (porządek społeczny) razem z jego skorumpowanymi układami religijnymi, politycznymi i finansowymi.

Izajasza 13:13 – „Dlatego sprawię, że niebiosa zadrżą, a ziemia ruszy się ze swojego miejsca z powodu srogości Pana Zastępów w dniu płomiennego jego gniewu”

Żydów 12:26-27 – „Ten, którego głos wtenczas wstrząsnął ziemią, zapowiedział teraz, mówiąc: Jeszcze raz wstrząsnę nie tylko ziemią, ale i niebem. Słowa: „Jeszcze raz” wskazują na usunięcie rzeczy chwiejących się jako uczynionych, aby pozostały te, które się nie chwieją”

Wiemy z pism naszych drogich pastorów, że deszcz reprezentuje, przedstawia prawdę. Oto kilka tego przykładów i komentarzy brata Johnsona.

Psalm 72:6 – „Zstąpi jak deszcz na trawę skoszoną, jak ulewa zraszająca ziemię”

Brat Johnson pisze o tym w E17 „Tysiąclecie”, s. 316 – „On przyjdzie z prawdą, niczym święty deszcz padający na skoszoną klątwą rodzinę ludzką, przywracając im życie i siły, przygotowując ich w ten sposób do wiecznego życia”

Joela 2:23 – „A wy, dzieci Syjonu, wykrzykujcie radośnie i weselcie się w Panu, swoim Bogu, gdyż dał wam deszcz wczesny według sprawiedliwości i sprowadzi dla was deszcz, deszcz wczesny i późny, w pierwszym miesiącu.”

Brat Johnson w tomie 6 „Meraryzm” [E6], na stronie 326 pisze o tym wersecie:

„Werset 23 mówi o dwukrotnym czasie przyjścia wczesnego deszczu. Prawdy o wysokim powołaniu. Jego przyjście po raz pierwszy było w sposób umiarkowany. Było to w żniwie Wieku Żydowskiego. Następne zdanie wersetu 23 mówi o daniu [spuszczeniu] wczesnego deszczu, później, czyli w przyszłości po jego pierwszym daniu i ten wczesny deszcz podany po raz drugi, miał być podany w tym samym czasie, co deszcz późniejszy [a tym deszczem późniejszym są prawdy restytucji]. Kiedy obydwa te rodzaje deszczu miały spaść w tym samym czasie? Kiedy rzeczywiście wystąpiły w tym samym czasie? Odpowiadamy: w czasie żniwa, 1874-1914”

1 Mojżeszowa 7:4 wydaje się sugerować, że potop miał wystąpić w antytypicznym siódmym dniu.

„Gdyż po upływie siedmiu dni [Jeszcze siedem dni – w wersji angielskiej] spuszczę na ziemię deszcz, który będzie padał przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy, i zgładzę z powierzchni ziemi wszelkie istoty, które uczyniłem.”

Zatrzymam się w tym momencie i będę kontynuował ten wykład jutro. Będziecie mieli Braterstwo trochę dłuższą przerwę. Dziękuję za Waszą uwagę i niech Pan doda do tego swojego błogosławieństwa!

Cześć 2

Dzień dobry! Cofnę się trochę do tego, o czym mówiliśmy wczoraj, dla przypomnienia. Jak pamiętacie podtytułem mojego wykładu było: „Ulewa prawdy”. Wiemy także, że potop, który miał miejsce za czasów Noego zniszczył całe zło na ziemi. Mówiliśmy także, że Jezus zniszczy obecny zły świat przy pomocy obosiecznego miecza, który wychodzi z Jego ust. Ten miecz obosieczny ze swoimi dwoma ostrzami przedstawia oczywiście prawdy świeckie i religijne. Świat, który istniał między Adamem a Noem został zniszczony przez potop. W antytypie natomiast widzimy, że świat obecny także będzie zniszczony potopem, ale tym razem potopem, zalewem prawdy. Widzimy zatem, że te dwie rzeczy są, oznaczają to samo: obosieczny miecz – prawdy świeckie i religijne niszczące obecny zły świat, a także ulewa potopu, zalew potopu wód prawdy niszcząca ten świat. Jedna i ta sama rzecz w dwóch obrazach.

Oczywiście Bóg złożył obietnicę Noemu, że nigdy więcej nie zniszczy literalnym potopem wszelkiego życia tak jak miało to miejsce w czasach Noego. Zatem ten potop prawdy, potop wód, który zniszczy obecny świat, wszystkie te jego instytucje, to potop – zalew – ulewa Prawdy.

Izajasza 13:13: „Dlatego sprawię, że niebiosa zadrżą, a ziemia ruszy się ze swojego miejsca z powodu srogości Pana Zastępów w dniu płomiennego jego gniewu”

Żydów 12:26-27 – „Ten, którego głos wtenczas wstrząsnął ziemią, zapowiedział teraz, mówiąc: Jeszcze raz wstrząsnę nie tylko ziemią, ale i niebem. Słowa: „Jeszcze raz” wskazują na usunięcie rzeczy chwiejących się jako uczynionych, aby pozostały te, które się nie chwieją”

To oznacza, że wszystkie rzeczy, które są dobre, pozostaną. I mamy pewne dobre rzeczy, które mają miejsce od tego czasu. Patrzę np. na 150 dobrych ludzi, którzy nie będą dotknięci tym zalewem prawd potopu. Nie zostaniecie potrząśnięci.

Znamy, wiemy to z pism naszych drogich pastorów, że deszcz reprezentuje prawdę. Nie będę wchodził teraz w te wersety, ale zapamiętajmy, że deszcz reprezentuje prawdę.

Wracamy do miejsca, gdzie zatrzymaliśmy się wczoraj.

1 Mojżeszowa 7:4 wydaje się sugerować, że potop nastąpi w antytypicznym siódmym dniu.

„Gdyż po upływie siedmiu dni [Ponieważ jeszcze siedem dni – w wersji angielskiej] spuszczę na ziemię deszcz, który będzie padał przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy, i zgładzę z powierzchni ziemi wszelkie istoty, które uczyniłem.”

W konkordancji możemy znaleźć, że słowo „Jeszcze” – „Jeszcze siedem dni” (w angielskim) pochodzi z hebrajskiego słowa ‘ode’, które można równie dobrze przetłumaczyć: „w przeciągu”. Wydaje się to bardzo logiczne. Bo nawet jeśli weźmiemy pod uwagę inny obraz, gdzie potop rozpoczyna się w roku 1914, to w dalszym ciągu pozostajemy w 7 antytypicznym dniu od stworzenia człowieka.

Rodzaju 7:11-12 – „W roku sześćsetnym życia Noego, w miesiącu drugim, siedemnastego dnia tego miesiąca, w tym właśnie dniu wytrysnęły źródła wielkiej otchłani i otworzyły się upusty nieba. I padał deszcz na ziemię przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy.”

Tak samo jak w 1 Mojżeszowej 7:4 mamy tu powiedziane, że deszcz padał przez 40 dni i 40 nocy.

Jeśli rozumiemy, że deszcz przedstawia prawdę, to w antytypie oznaczałoby prawdę padającą na ziemię przez 40 dni i 40 nocy. Co zasługuje na uwagę, co jest ciekawe, to że Biblia zapisała to w ten sposób, że deszcz padał 40 dni i 40 nocy. Każdy zakładałby jako rzecz oczywistą, że jeśli deszcz padał przez 40 dni to także padał w nocy. Gdyby deszcz padał w czasie dnia, ale zatrzymywał się w czasie nocy, to powiedzielibyśmy, że padał przez 40 dni, ale ustawał w czasie nocnym. Tu jest jednak bardzo mocno, wyraźnie podkreślone, że ten deszcz padał przez 40 dni i 40 nocy.

W tomie epifanicznym 8 brat Johnson stwierdza, że paruzja jest traktowana jako dzień, a epifania jako noc. E8, s. 625, paragraf 20 – „W czasie Wieku Ewangelii są dwa symboliczne dni i dwie symboliczne noce. Paruzja częsta nazywana jest dniem, a Epifania – nocą (Ps. 91:5,6; Mat. 20:1-8).”

Psalm 91:5-6 – „Nie ulękniesz się strachu nocnego ani strzały lecącej za dnia; ani zarazy, która grasuje w ciemności, ani moru, który poraża w południe.”

E8, s. 625, „Obydwa te okresy nazywane są dniem, symbolizowanym kolejno przez jasną i ciemną część dnia o 24 godzinach (1 Kor. 3:13; Efez. 6:13).”

1 do Koryntian 3:13 – „To wyjdzie na jaw w jego dziele; dzień sądny bowiem to pokaże, gdyż w ogniu się objawi, a jakie jest dzieło każdego, wypróbuje ogień.”

Ten sam E8, s. 625 – „Stróż nazywa czas ucisku – Epifanię – nocą, z czego wynika, że poprzedni okres – Paruzja – był dniem (Iz. 21:11,12).”

Izajasza 21:11-12 – „Wypowiedź o Edomie [Brzemię Dumy]. Woła na mnie ktoś z Seiru: Strażniku! Ile upłynęło nocy? Strażniku! Ile upłynęło nocy? Strażnik odpowiedział: Nadszedł poranek, lecz także noc. Jeśli chcecie pytać, to przyjdźcie znowu i pytajcie!”

E8, s. 625 – „Nocą, w której nikt nie może pracować (dokonywać pracy żęcia, jak pokazuje kontekst) jest Epifania; zatem poprzedza ją okres zwany dniem – Paruzja (Jana 9:4).”

Jana 9:4 – „Muszę wykonywać dzieła tego, który mnie posłał, póki dzień jest; nadchodzi noc, gdy nikt nie będzie mógł działać [pracować].”

Kiedy nad tym się zastanawiamy, wychodzi z tego, że symboliczny deszcz, czyli prawda, padała w czasie dnia paruzji, jak i w nocy epifanii. Nie można zaprzeczyć, że tak rzeczywiście było. Każdy z tych okresów trwał 40 lat. Było to 40 dni i 40 nocy [w typie potopu – dopisek: ws]. 40 dni i 40 nocy odpowiada zatem stwierdzeniu: 40 dni dnia i 40 dni nocy.

1 Mojżeszowa 7:11 – „W roku sześćsetnym życia Noego, w miesiącu drugim, siedemnastego dnia tego miesiąca, w tym właśnie dniu wytrysnęły źródła wielkiej otchłani i otworzyły się upusty nieba.”

Według brata Johnsona słowo „otchłań” pochodzi z hebrajskiego ‘tehom’, które oznacza dowolny, głęboki akwen wody: począwszy od jeziora i w górę, aż do całego akwenu wodnego, który mógłby pokryć całą ziemię [Tom Epifaniczny 2, s. 305].

Ta wielka ‘otchłań’ albo ‘tehom’ może reprezentować morza ucisku na ziemi.

Psalm 71:20 – „Tyś liczne i ciężkie utrapienia na nas włożył, Ty znowu nas ożywisz I z głębin ziemi [z mórz ucisku] znowu nas wyprowadzisz.”

Buntujący się, zbuntowany rodzaj – symboliczne morze, które fale doprowadzone są do stanu furii przez wiatry gniewu.

Psalm 107:26 – „Wznosili się aż do nieba, Zapadali się w głębiny; Dusza ich truchlała w niebezpieczeństwie.”

Głębia Boskich myśli jest tutaj porównana do wielkiej głębi morza. Mamy to w Psalmie 36:6 –

„Sprawiedliwość twoja – jak góry Boże, Prawo twoje – jak głębina niezmierzona! Panie, pomagasz ludziom i zwierzętom.”

Ponieważ te źródła wielkiej otchłani z 1 Mojżeszowej 7:11 odnoszą się do źródła tego wielkiego deszczu, wydaje mi się (uważam), że chodzi tutaj o głębię Boskich myśli. Szatan w swoim pragnieniu będzie zamierzał zabrudzić te wody prawdy błotem, swoimi własnymi naukami. Z tomu epifanicznego 1, pt. „Bóg”, s. 155, czytamy:

„Od 1874 roku szatan zagraża Bożemu ludowi, planowi i dziełom tak ogromną ilością fałszywych nauk i złych praktyk jak nigdy przedtem. Odnotujmy niektóre z najgorszych błędów: różne teorie przeczące okupowi, odrzucenie zastępczej śmierci Chrystusa oraz udziału Kościoła w cierpieniach i chwale Chrystusa, ewolucja, własne zbawienie, Nowa Myśl, spirytyzm, okultyzm, różne teorie niewiary – ateizm, agnostycyzm, materializm, panteizm, deizm, racjonalizm, wyższy krytycyzm, modernizm itp. Odnotujmy niektóre z najgorszych złych praktyk: kombinacjonizm, reformizm przy pomocy środków prawnych zamiast perswazji moralnej, federacjonizm, papieskość, międzynarodowe stowarzyszanie się, rewolucjonizm, komunizm, socjalizm, anarchia, syndykalizm (…)”

Spoglądając wstecz na obraz ośmiu dużych cudownych dni, stało się oczywiste, że obydwa te obrazy wydają się biec równolegle, w doskonałej harmonii, obok siebie. Kiedy spojrzymy na te osiem cudownych dni, od soboty 6 wieczorem do niedzieli 6 wieczorem, co odpowiada październikowi 1874 do października 1884, widzimy tutaj podstawowy antytyp. Uczta w Betanii jest typem udziału w pierwszych zarysach prawd paruzji. Szczególnie tych związanych ze sposobem, czasem i celem powrotu naszego Pana oraz powrotem Izraela do łaski. A także udziałem w przywilejach związanych ze służbą, tak jak były one udzielane między rokiem 1874 a 1878. Mamy także Judasza, który ze swoją zdradziecką misją odwiedza najwyższych kapłanów. Jest to typem na zaprzeczających okupowi, którzy rozpoczynają swoją działalność w 1878 r. Pochodzi to z tomu epifanicznego 5, s. 290.

1 Mojżeszowa 7:17 – „A potop trwał na ziemi czterdzieści dni. I wezbrały wody i podniosły arkę, i płynęła wysoko nad ziemią.”

W tym miejscu trochę utknąłem. Wspomniałem o moim kłopocie bratu Adamowi [Urbanowi] i gdy rozmawialiśmy e-mailowo zapytałem go, czy ma na to jakiś pomysł lub jakąś sugestię. Uważałem, że to będzie reprezentować czas, kiedy rozpoczęła się wojna światowa w roku 1914. Moje myśli były takie, że arka z ludem Bożym pokazanym w tej arce została podniesiona ponad wody, ponad ucisk światowy, który rozpoczął się w roku 1914. Ten lud Boży był chroniony w swoich umysłach wiedzą, znajomością w swoich umysłach, na temat nadchodzącego Królestwa.

No i brat Adam w ten sposób mi pomógł, pisząc do mnie poniższy e-mail:

„Poczytałem tu i tam, a także Twój ostatni e-mail do mnie, więc wiem trochę więcej niż na początku. W tym e-mailu chciałbym się skupić na arce, która podnosi się na wodzie po 40 dniach deszczu. Co, jak twierdzisz, sprawia, że jakbyś trochę utknął. Myślę, że to, co mówisz, jest w zasadzie poprawne [właściwe]. Arka, z całym ludem Bożym, podniosła się ponad/nad czas ucisku światowego, który rozpoczął się w 1914 roku. Chciałbym więc przedstawić pewne dowody pod tym względem.”

Oto dowody, które brat Adam mi przekazał:

„Arka podnosząca się nad wodę po 40 dniach deszczu w roku 1914 pokazuje, że lud Pana, wszyscy z nich pokazani tutaj w arce czy to z Młodocianych Godnych czy z Poświęconych Obozowników Epifanii, znalazła w prawdzie, jaką klasa Chrystusa podawała od roku 1874, ochronę przed uciskiem [od ucisku], które ci, którzy byli poza arką, byli pozbawieni. Nie chodzi o ochronę przed uciskiem, ale ochronę przed strachem, jaki ucisk pobudza w umysłach tego świata, wśród tych, którzy nie znają prawdy o drugiej obecności Jezusa ani o znakach czasu i z tego powodu drżą ze strachu z powodu tego, co przychodzi na świat. Na poparcie tego są następujące trzy grupy wersetów. Jest więcej takich dowodów, ale dwóch lub trzech świadków zwykle wystarcza, by udowodnić wszelką sprawę.

Łukasza 21:25-28 – „I będą znaki na słońcu, księżycu i na gwiazdach, a na ziemi lęk bezradnych narodów, gdy zahuczy morze i fale. Ludzie omdlewać będą z trwogi w oczekiwaniu tych rzeczy, które przyjdą na świat, bo moce niebios poruszą się. I wówczas ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłoku z mocą i wielką chwałą. A gdy się to zacznie dziać, wyprostujcie się i podnieście głowy swoje, gdyż zbliża się odkupienie wasze.”

Psalm 46:2-9 – „Bóg jest ucieczką i siłą naszą, Pomocą w utrapieniach najpewniejszą. Przeto się nie boimy, choćby ziemia zadrżała. I góry zachwiały się w głębi mórz. Choćby szumiały, choćby pieniły się wody, Choćby drżały góry z powodu gniewu jego. Sela. Jest rzeka, której nurty rozweselają miasto Boże, Przybytek święty Najwyższego. Bóg jest w nim, nie zachwieje się: bo Bóg wspomoże go zbliży się poranek [zaraz o poranku]. Wzburzyły się narody, zachwiały się królestwa, Odezwał się głosem swoim i rozpłynęła się ziemia. Pan Zastępów jest z nami, Warownym grodem jest nam Bóg Jakuba. Sela. Pójdźcie i zobaczcie dzieła Pana, którymi uczynił zniszczenia na ziemi!”

Objawienie 15:2-3 – „I widziałem jakby morze szkliste zmieszane z ogniem, i tych, którzy odnieśli zwycięstwo nad zwierzęciem i jego posągiem, i nad liczbą imienia jego; ci stali nad morzem szklistym, trzymając harfy Boże. I śpiewali pieśń Mojżesza, sługi Bożego, i pieśń Baranka, mówiąc: Wielkie i dziwne są dzieła twoje, Panie, Boże Wszechmogący; sprawiedliwe są drogi twoje, Królu narodów”

Cytat z Objawienia pokazuje lud Pana, który rozumie czas ucisku i nie boi się go, tak jak boi się świat, ponieważ dla ludu Bożego jest to morze szklane [ze szkła]. Coś, przez co widzą oni na wskroś, mimo że jest to morze szklane zmieszane z ogniem, czyli ze zniszczeniem. Lud Pana widzi wszystkie etapy ucisku, tak daleko w przyszłość aż do małego, cichego głosu z wizji Eliasza. To czyni ich spokojnymi. Daje im pokój i nadzieję, których ludzie tego świata nie posiadają i nie mogą posiadać, ponieważ nie są w arce, lecz poza nią. Sprawia to, że lud Pana żyjący w tym czasie może śpiewać te dwie pieśni: Pieśń Baranka [Chrystusa] i Pieśń Mojżesza [Restytucji]. Innymi słowy możemy głosić odnośną prawdę każdemu, kto chce posłuchać tego poselstwa prawdy.

Bardzo dziękuję Bratu Adamowi za tę pomoc.

Patrzyłem znowu na tę równoległość ośmiu cudownych dni. Od środy 18:00, 6 wieczorem, do czwartku 6 wieczorem, co wskazuje na okres od października 1914 do października 1924. Typ i antytyp tego. Wielkie proroctwo Jezusa z Mateusza 24:1-51, Marka 13:1-37, Łukasza 21:1-36, jako również cały rozdział Mateusza 25, należą właśnie do tego czasu – między 6 wieczorem w środę do 6 wieczorem w czwartek. Odpowiednikiem wielkiego proroctwa Jezusa są prorocze nauki wiernych, począwszy od października 1914 roku do przodu, na temat Epifanii. Na temat działania i cierpienia ludu Pana w tym czasie, a także dotyczą nadzoru Pana nad Jego ludowi i zapewnianiem opieki dla tego ludu podczas tego ucisku (był to cytat z tomu epifanicznego 5, s. 296).

Następna część od tego momentu mojego wykładu zawiera tę wstępną prognozę, o której Wam już wspominałem. Następny dzień wspomniany, wymieniony przez brata Johnsona, to 147 dzień z 1 Mojżeszowej 8:4, co w antytypie oznacza 147 lat od roku 1874. To prowadzi nas do roku 2021, czyli do czasu, który minął trzy lata temu.

1 Mojżeszowa 8:4 – „I osiadła arka w siódmym miesiącu, siedemnastego dnia tego miesiąca; na górach Ararat.”

Niektórzy uważają, że 10 miesiąc, 17 dzień tego miesiąca, wspomniany w 1 Mojż. 8:4 daje dokładnie 5 miesięcy długości 30 dni każdy miesiąc, od początku potopu, co w sumie dawałoby 150 dni. Brat Johnson podaje jednak, że były to miesiące księżycowe, które trwały 29,5 dnia, każdy taki miesiąc księżycowy.

Jeśli chodzi o miesiące księżycowe to były one ułożone w ten sposób, że każdy rok zaczynał się od miesiąca długości 30 dni, a co drugi miesiąc liczył 29 dni. Brat Johnson użył tego sposobu liczenia, czyli 29,5 dnia miesiąca księżycowego i podał, że to, co mamy w 1 Mojżeszowej te 5 miesięcy, daje w sumie 147 dni. Właśnie wtedy arka osiadła na górze Ararat.

Gdy spojrzycie na tę tabelę to widać obliczenie tego, jak prowadzi to do 147 dni.

Jest ciekawe, że 1 Mojżeszowa 8:4, która mówi o tym okresie 147 dni, pojawia się ten zapis o 147 dniach dopiero wtedy, gdy najpierw dwukrotnie powtórzona jest długość 150 dni.

Dlatego też najpierw będzie chciał powiedzieć o 150 dniu w typie i antytypie.

1 Mojżeszowa 7:24 – „A wody wzbierały nad ziemią [panowały na ziemi wg przekładu angielskiego] sto pięćdziesiąt dni.”

1 Mojżeszowa 8:1 – „Potem wspomniał Bóg na Noego i na wszystkie zwierzęta, i na wszystko bydło, które było z nim w arce, i sprawił, że powiał wiatr po ziemi, i wody zaczęły opadać.”

1 Mojżeszowa 8:3 – „Z wolna ustępowały wody z ziemi i wody zaczęły opadać po upływie stu pięćdziesięciu dni.”

Jeśli chodzi o antytyp to w tym obrazie właśnie zbliżamy się do 150 roku / 150 dnia. Nastąpi to w październiku 2024 r.

W 1 Mojżeszowej 8:1 mowa jest o tym, że powiał wiatr po ziemi. „Potem wspomniał Bóg na Noego i na wszystkie zwierzęta, i na wszystko bydło, które było z nim w arce, i sprawił, że powiał wiatr po ziemi [przeszedł wiatr przez ziemię – w j.ang.], i wody zaczęły opadać.”

Wiatr jest symbolem wojen, jak właściwie uczył nasz drogi Pastor.

1 Królewska 19:11 – „Rzekł więc do niego: Wyjdź i stań na górze przed Panem. A oto Pan przechodził, a wicher potężny i silny, wstrząsający górami i kruszący skały szedł przed Panem; lecz w tym wichrze nie było Pana. A po wichrze było trzęsienie ziemi, lecz w tym trzęsieniu ziemi nie było Pana.”

Psalm 48:7 – „Podmuchem wiatru wschodniego rozbijasz okręty Tarszysz…”

Objawienie 7:1 – „Potem widziałem czterech aniołów stojących na czterech krańcach ziemi, powstrzymujących cztery wiatry ziemi, aby nie wiał wiatr na ziemię ani na morze, ani na żadne drzewo”

Gdy patrzymy na obecne wydarzenia polityczne, zagrożenie wojnami osiąga poziom ferworu. Wojna pomiędzy Ukrainą i Rosją może się rozszerzyć na inne kraje europejskie, a także na Stany Zjednoczone. Wojna na Bliskim Wschodzie szybko może ogarnąć inne kraje islamu. Ameryka i Chiny mają sprzeczne interesy na Dalekim Wschodzie. Czy to może być ten wiatr? Czy ten wiatr doprowadzi do światowej rewolucji czasu ucisku?

Gdy patrzymy na ten 147 dzień, to jego antytyp miał miejsce trzy lata temu w roku 2021. Jak już mówiliśmy wtedy to właśnie arka osiadła na górze Ararat. Góra Ararat w hebrajskim oznacza: „opadnięcie klątwy”, albo inaczej: „zawrócenie [odwrócenie] klątwy”. Uważam, że klątwa, o którą tu chodzi, to klątwa adamowa. Klątwa adamowa nie jest zdejmowana ze wszystkich ludzi w tym samym czasie. Całe stworzenie ogólnie mówiąc jęczy, utyskuje w bólu od czasu, kiedy Bóg nałożył na Adama i Ewę wyrok w Edenie.

Jezus, począwszy od Jordanu i Kościół od Zielonych Świąt aż do końca Wieku Ewangelii korzystali z pierwszych owoców ducha. A pozostali w swoim własnym porządku, w swojej własnej kolejności.

1 do Koryntian 15:20-23 – „A teraz Chrystus wzbudzony został z martwych i jest pierwiastkiem tych, którzy zasnęli. Skoro bowiem przez człowieka śmierć, przez człowieka też zmartwychwstanie. Albowiem jak w Adamie wszyscy umierają tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni. A każdy w swoim porządku: jako pierwszy Chrystus, potem ci, którzy są Chrystusowi w czasie jego przyjścia [powinno być: obecności, „paruzji”]”

Są zatem także i późniejsze owoce ducha, tak jak u Joela 2:28-29 mamy powiedziane o dwóch owocach ducha, gdzie czytamy: „Także na sługi i służebnice wyleje w owych dniach [w Wieku Ewangelii] mojego ducha, a potem [w Wieku Ewangelii] wyleję mojego ducha na wszelkie ciało”.

Joela 2:28-29 – „A potem wyleję mojego Ducha na wszelkie ciało, i wasi synowie i wasze córki prorokować będą, wasi starcy będą śnili, a wasi młodzieńcy będą mieli widzenia. Także na sługi i służebnice wyleję w owych dniach mojego Ducha.”

Brat Jolly w artykule z PT 1973, s. 27, 2 kolumna, napisał: „Pismo Święte wydaje się wyraźnie pokazywać kolejność pierwszeństwa w antytypie w doprowadzaniu różnych tysiącletnich ziemskich klas pod Nowe Przymierze, pod przymierze restytucji. Na przykład Pismo Święte pokazuje to w kolejności urodzeń dzieci Ketury. Ogólna reguła jest taka, że „najpierw wobec Żyda”, ale są pewne wyjątki. Przypadki, w których poświęceni wierzący pochodzący z pogan będą mieli pierwszeństwo przed niepoświęconymi niby-wybranymi Żydami i niewierzącymi Żyda. Podajemy tutaj listę potomków Abrahama z Ketury (…)”

To są dzieci Ketury. Miała sześciu synów. „Pierwsza klasa, która skorzysta z zastosowania wobec ludzkości zasługi Chrystusa, przez bycie podniesioną z grobu i pierwszą, która tym samym wejdzie pod Nowe Przymierze, będzie to 70 najbardziej wybitnych Starożytnych i Młodocianych Godnych [pokazani w Zimranie, pierwszym synie Ketury]. Klasa druga, która skorzysta z zasługi okupu, z zastosowania tejże zasługi wobec ludzkości, przez bycie obudzonymi z grobu i następna, która druga wejdzie pod Nowe Przymierze będą to pozostali Godni [pokazani w Joksanie, drugim synu Ketury; a reszta Starożytnych Godnych pokazani przez pierworodnego Joksana – Sebę – poprzedzą pozostałych Młodocianych Godnych pokazanych przez drugiego syna Joksana – Dedana.”

Trzech synów Dedana pokazuje na trzy grupy Młodocianych Godnych, według podziału lewickiego, w którym to podziale rozwijali się.

Czy to usunięcie klątwy w 147 roku po potopie jest dla nas? Oczywiście, że nie, bo wciąż umieramy. Być może ta część usunięcia, zdjęcia klątwy dotyczyła 70 najbardziej wybitnych Starożytnych i Młodocianych Godnych. Czy to możliwe, że zostali obudzeni, ale nie ma jeszcze ich wśród nas albo jeszcze nie objawili się nam? Być może po ich obudzeniu zostali oni przesunięci, zabrani do jakiegoś bezpiecznego miejsca, tak jak spotkało to Enocha przed i w czasie dni potopu. Być może w tej chwili oni są pouczani przez Boga odnośnie współczesnej nauki i technologii. Oni muszą poznać, zostać nauczeni całej historii aż do obecnego punktu w czasie historii tego świata. Bóg nie pozwoliłby im wyjść do świata bez przygotowania. Zatem z pewnością udzieli im dokładnych planów dotyczących ich misji. Nie widzę, by to, że arka osiadła na górze Ararat, co znaczy opadnięcie klątwy albo odwrócenie klątwy, by ten fakt, że arka osiadła, mógł być typem czegokolwiek innego, lecz początkiem obudzeń z rokiem 2021.

Dlaczego zatem 150 dzień był wymieniony dwukrotnie wcześniej, zanim 147 dzień został wymieniony w Biblii? Tutaj także brat Adam przyszedł mi z pomocą i zasugerował, że główne wydarzenia, które miały wydarzyć się 150 dnia dotyczyło przede wszystkim świata. Natomiast główne wydarzenie, które nastąpiło 147 dnia było przeznaczone dla tych wiernych, którzy znajdowali się w antytypicznej arce, gdy osiadła ona na bardziej stabilnej i trwałej podstawie.

Patrząc na wstępną prognozę brata Johnsona co do roku 2026, z jego artykułu na temat ośmiu cudownych dni, wątpiący Tomasz widzący rany i blizny na rękach i na boku Jezusa, było to w tym artykule brata Johnsona wyjaśnione jako przekonanie tymczasowo wierzących. Być może on widział coś w związku z rokiem 2026. Nie widział jednak całego obrazu. Gdy Jezus objawiał się po swoim zmartwychwstaniu, to objawiał się tylko wiernym. Świat w ogólności nie wiedział nic o jego zmartwychwstaniu. Być może ujawnienie się 70 najbardziej wybitnych Starożytnych Godnych nastąpi w podobny sposób [tak samo]. Być może na jesieni 2026 oni się nam objawią – tymczasowo usprawiedliwionym wiernym.

Już wspomniałem na początku części pierwszej tego wykładu, że jest to wstępna (tymczasowa) prognoza i nie powinna być traktowana dogmatycznie. Nie jestem nowym stworzeniem spłodzonym z ducha. Jestem zwykłym mechanikiem z Kanady, który miłuje Pana. Ja jedynie biorę to, co zostało napisane przez naszych spłodzonych z ducha pastorów i nauczycieli i stosuje to, próbując wyjaśnić typ, którego oni nie wyjaśnili.

Dlaczego zostałem pobudzony, żeby to zrobić? Nie potrafię wyjaśnić. Jak wspomniałem: nie jestem pewny tych wszystkich rzeczy i tylko czas pokaże. Jeśli się mylę, będę musiał pokornie przeprosić. Niech Pan doda swoich błogosławieństw.

Wykład wygłoszony przez brata Zbigniewa Albina na spotkaniu biblijnym w Bziance (kwiecień 2024 r.): 

1 Tym. 4:10 PL Trudzimy się bowiem i walczymy dlatego, że złożyliśmy nadzieję w żywym Bogu, który jest Zbawcą wszystkich ludzi, a zwłaszcza wierzących.

I Choć w pierwszej kolejności nadzieja w Bogu dotyczy ludu Bożego, to w ogólności rozpościera się ona na cały rodzaj ludzki, o czym będę mówił w dalszej części tego wykładu.

Definicje słowa “NADZIEJA” (wyższa pierwszorzędna łaska) w potocznym rozumieniu

Nadzieja (Słownik pwn.pl) – «oczekiwanie spełnienia się czegoś pożądanego i ufność, że to się spełni, urzeczywistni» – jak najbardziej pasuje ona do ludu Bożego, w której to nadzieja silnie jest połączona z wiarą, ale z taką wiarą, która jest oparta na rzeczywistej ocenie Boga i Chrystusa oraz poleganiu serca na Nich, w odniesieniu do ich osób, charakteru, słów i czynów. W związku z tym nasza nadzieja ściśle związana jest z oczekiwaniem na Królestwo Boże i związane z nim życie wieczne  w radości i szczęściu po nieskończoność.

Nadzieja (Wikipedia) – życzenie zaistnienia określonego stanu rzeczy i niepewność, że tak się stanie – pasuje do świata ludzkości nie wierzącemu Bogu i nie znającego Jego planu.

W potocznej mowie mówiąc o nadziei, najczęściej mamy na myśli oczekiwanie na zmianę sytuacji i liczymy na pozytywne rozwiązanie danego problemu. Często takim problemem może być stan naszego zdrowia lub zdrowia naszych bliskich.

Jak spojrzymy w ogólności na całą ludzkość, to stwierdzamy, że niewątpliwie znajduje się ona w takim chorobliwym  stanie, którego przyczyną jest grzech.

Cały dramat ludzkości rozpoczął się z chwilą upadku naszych pierwszych  rodziców, gdy po upadku, Adam i Ewa zostali wypędzeni z Ogrodu Eden i znaleźli się w srogich i surowych warunkach otaczającej ich rzeczywistości. W tym czasie opiekę nad rodziną ludzką Bóg powierzył aniołom, niestety zakończyło się to niepowodzeniem i dalszą degradacją człowieka, tym bardziej, że część aniołów prawdopodobnie za namową szatana dopuściła się samowoli powołując do życia mieszany rodzaj olbrzymów, który jeszcze bardziej pogorszył grzeszny stan człowieka. Jak pamiętamy, Bóg przerwał ten proces, niszcząc w potopie zarówno cały rodzaj ludzki jak i nefilimów. Przy życiu została zachowana tylko rodzina Noego – osiem dusz. Natomiast szatan wraz z upadłymi aniołami zostali uwięzieni w atmosferze Ziemi, a po potopie ustanowili nad rodziną ludzką swoje królestwo, które trwa jeszcze do dzisiaj.

Jak spojrzymy na ten biedny świat, w którym cała historia, to jeden wielki dramat, związany z bólem, cierpieniem i umieraniem wszystkich ludzi. Ale pomimo takiego stanu, to jednak samo życie jest cudem i w większości postrzegane jako wyjątkowe i piękne, często możemy usłyszeć takie słowa, że “życie jest piękne a świat cudowny”.

Wracając do smutnego finału życia u wszystkich, to my o tyle znajdujemy się w nieporównywalnie lepszej sytuacji niż cała ludzkość, gdyż wiemy dlaczego tak się dzieje i wierzymy, że taki stan nie będzie istniał zawsze, że w przyszłości to się zupełnie zmieni.     Wiemy też i rozumiemy, że przyczyną wzdychania i cierpienia całego stworzenia jest grzech, a degradacja moralna, fizyczna, umysłowa i religijna, jest częścią zapłaty za grzech, o czym czytamy min. w Rzym. 5:12 – Przeto jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak i na wszystkich ludzi śmierć przyszła, bo wszyscy zgrzeszyli.

Z powodu grzechu ludzkość znajduje się pod jego zgubnym wpływem i cierpi zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo.

Taki opłakany stan ludzkości jest spowodowany nie tylko samym grzechem ale również działalnością szatana i jego wpływem na ludzkość.   Sam szatan w wielu miejscach jest nazwany księciem, władcą tego obecnego złego świata.

Jana 14:30 BT Już nie będę z wami wiele mówił, nadchodzi bowiem władca tego świata. Nie ma on jednak nic swego we Mnie.

Efez. 2:2 UBG W których niegdyś postępowaliście według zwyczaju tego świata i według władcy, który rządzi w powietrzu, ducha, który teraz działa w synach nieposłuszeństwa.

Można więc zauważyć, że królestwo szatana ma dwie fazy, albo inaczej składa się ono z dwóch części, pierwsza to ta duchowa niewidzialna, a druga to ziemska, ludzka, widzialna. Z tych dwóch faz tą kontrolującą jest faza duchowa, którą stanowi szatan jako głowa oraz inni upadli aniołowie jako ciało.

Musimy jasno podkreślić, że ani szatan ani upadli aniołowie niewiele mogliby osiągnąć pod względem panowania nad rodziną ludzką gdyby nie mieli swych ziemskich przedstawicieli realizujących ich plany.  Dlatego szatan i demony zawsze starali się znaleźć, rekrutować na swych przedstawicieli ludzi zdolnych, którzy zwiedzeni błędem i kierowani samolubstwem, mogli być manipulowani w celu realizacji ich projektów i planów. Szatan podzielił ziemską, tą widzialną fazę swego królestwa na trzy części:

1 Rządową, 2 Religijną,  3 Własnościową. Musiał więc znaleźć a następnie zwieść pewne jednostki, by stały się przywódcami w tych trzech poszczególnych sferach. Szatan również sprawił, że przywództwo takie przynosi ogromne korzyści w postaci władzy, wpływów, zaszczytów, przywilejów, wygód, bogactwa i luksusów itd.

W ten sposób przez ich zwodzenie oraz przez ich samolubstwo szatan manipulował nimi tak, by czynili i wprowadzali w życie to, co on chce, a jednocześnie ograniczał ich w czynieniu i wprowadzaniu w życiu tego, czego on nie chce.  Stosując takie metody szatan zdobył kontrolę zarówno nad panującymi jak i poddanymi.

We wszystkich trzech sekcjach swego ziemskiego królestwa, szatan wprowadził zasadę tzw. “Boskiego prawa” jako główną zasadę swego imperium, podając ją w trzech formach: jako 1.Boskie prawo władców, 2. Boskie prawo kleru i  3. Boskie prawo arystokracji. Te trzy formy doktryny Boskiego Prawa miały na celu ślepe podporządkowanie mas tym trzem grupom, jako wyniku Bożej sankcji i obowiązku, czyli jakoby pochodziły od Boga. Szatan posługując się tymi trzema fałszywymi doktrynami mógł więc kontrolować i zniewalać rodzaj ludzki.

Dzisiaj, jak dobrze wiemy, te trzy fałszywe doktryny nie mają już zastosowania, zostały one obalone przez naszego Pana w jego drugiej obecności, a szczególnie od 1914 r. gdy rozpoczął się Wielki Ucisk, i skończyły się tzw. “Czasy Pogan”, czyli  zakończyła się dzierżawa (chrześcijaństwa) jako rządów pogan i rozpoczęła się ich eksmisja, która jak wierzymy w niedługim czasie dobiegnie końca.

Należałoby postawić pytanie, w jaki sposób obecny po raz drugi Chrystus (głowa i ciało) dokona zniszczenia królestwa szatana?

Zapewne, Chrystus gdyby chciał, mógłby szatana i demonów pokonać w jednej chwili, ale jak wynika z proroctw i różnych przesłanek Pisma świętego, nasz Pan dokonuje tego w specyficzny sposób. Mamy to min. pokazane w proroctwie Obj. 20:1-3 UBG               (1): I zobaczyłem anioła zstępującego z nieba, mającego klucz do otchłani i wielki łańcuch w ręce. (2): I chwycił smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. (3): I wrzucił go do otchłani, zamknął go i opieczętował, aby już nie zwodził narodów, aż się dopełni tysiąc lat. A potem musi być wypuszczony na krótki czas.

Potężny anioł, o którym tam mowa, to klasa Chrystusa w chwale. Łańcuch w jego ręku reprezentuje prawdę świecką i religijną, jakiej uwielbiony Chrystus udziela rodzajowi ludzkiemu od 1874 roku.  Prawdy te stopniowo demaskują błędy szatana, aż ostatecznie zwiążą go zupełnie. Jest to więc proces stopniowy, który w słusznym czasie dobiegnie końca.

To, że Chrystus walczy z szatanem głównie przy pomocy prawdy możemy również zauważyć w Obj. 19:15 BW A z ust jego wychodzi ostry miecz, którym miał pobić narody, i będzie nimi rządził laską żelazną.    Ostry miecz – symbolizuje tutaj prawdę. Jest tutaj pokazany silny kontrast pomiędzy prawdą a fałszem. Tak jak szatan, który jest nazwany kłamcą i ojcem kłamstwa, a jego bronią jest fałsz, tak w wojnie tej Chrystus walczy prawdą świecką i religijną z błędami i kłamstwami rozpowszechnianymi przez szatana.

E 17 s. 69 możemy przeczytać:  Poza tym Pan Jezus ogłasza prawdę na tematy świeckie i religijne, pobudzając w ten sposób coraz większy sprzeciw wobec królestwa błędu i zła szatana. ……. Przy całym tym oświeceniu, uwaga wszędzie jest kierowana na kwestie dobra i zła w odniesieniu do zwykłych ludzi oraz klas i narodów w ich różnych relacjach. Pan Jezus używa wielu tysięcy narzędzi do ukazywania prawdy na te tematy. Telewizja, radio, książki, wykłady, towarzystwa, dyskusje, komisje, sądy, itp. mój dodatek (Dzisiaj jest to przede wszystkim INTERNET)

E 5 str. 414 cyt. “W czasie Paruzji i Epifanii prawdy świeckie (PAN) podaje jednak głównie przez wykłady i pisma ekspertów ze wspomnianych wyżej świeckich dziedzin wiedzy. Do rozpowszechniania takiej prawdy korzysta On z narzędzi podobnych do tych wspomnianych powyżej, użytych do obalania błędów świeckich”. Koniec cytatu.

Ci  wspomniani eksperci, to oczywiście różni naukowcy, analitycy, politolodzy, socjolodzy, profesorowie, doktorzy, prawnicy, dziennikarze itp. którzy starają się przekazywać ludzkości prawdę rzeczywistą, chociażby tą w czasie obecnym.

Ważne – Pamiętajmy, że szatan zbudował i zorganizował swoje królestwo na kłamstwie, i że ci którzy rządzili i dzisiaj rządzą światem, tą są w większości jego wybrańcy, których sam Lucyfer znalazł i wykreował.

 E 2 str. 115  (moje krótkie streszczenie) –    “KRÓLESTWO CIEMNOŚCI”

Historia „teraźniejszego wieku złego” to pasmo niekończących  wojen, rewolucji, grabieży, morderstw, zniszczeń, okrucieństw, podbojów, ucisku, degradacji, smutków, niedoli, śmierci i prześladowań.

Generalnie rzecz biorąc, szatan gdyby mógł, utrzymywałby ludzi w największej ignorancji, najgłębszym ucisku, najciemniejszych zabobonach oraz najpodlejszym otoczeniu i z najpodlejszymi charakterami.

Droga królestwa szatana wyznaczona jest wieloma złymi słowami i czynami. Prawdziwie zepsuta była i jest większość władców, arystokracji i duchowieństwa jego królestwa.

Wnioskujemy z tego, że szatan dostosowuje formę rządu, religii, społeczeństwa itd. w zależności od miejsca, czasu i zmieniających się warunków i ideałów ludzi.

Czytając literaturę Sług Pańskich z czasu Paruzji i Epifani  możemy zauważyć, że wszyscy oni dopatrywali się takiego momentu, gdy antytypiczni Nefilimii zaczną przejmować kontrolę nad światem, czyli szatan zacznie zmieniać swą formę rządzenia i kontrolowania ludzkości w zależności od miejsca, czasu i zmieniających się warunków i ideałów ludzi, a takie niewątpliwie zaistniały od czasu powrotu Naszego Pana, szczególnie od roku 1914, gdy rozpoczął się “Wielki ucisk”  składający się z trzech podstawowych części: wojny, rewolucji i anarchii.  A te trzy główne fazy, czyli wojna, rewolucja i anarchia są dominującymi fazami ucisku, każda w swoim czasie i wg. podanej kolejności.  Ale jak można zauważyć, wszystkie one się wzajemnie ze sobą przeplatają.

Na pewno pierwsza faza ucisku jaką były 1 i 2 wojna światowa doprowadziła do ogromnych zmian. Zniesiona została forma rządów autokratycznych opartych na monarchii.   Obserwując i analizując wydarzenia poprzedniego i obecnego wieku, widać, że szatan dużo zmienił w swej formie sprawowania władzy i kontroli nad światem.

Ale ktoś mógłby zadać pytanie, czy my powinniśmy się interesować obecnymi wydarzeniami na świecie.

 R 2739 “Początek i koniec Tysiąclecia”  cyt.  Jest rzeczą dobrą i właściwą mieć oczy otwarte na ważne wydarzenia w obecnym świecie i rozważać o tych rzeczach w świetle biblijnych proroctw, aby choć w przybliżeniu orientować się w tych sprawach z punktu zapatrywania Boskiego Planu Wieków i Jego obietnic dotyczących ustanowienia Królestwa Chrystusowego na ziemi…………..

A oto kilka krótkich fragmentów  z literatury Br. Russella, Johnsona i Jolle, jak oni postrzegali udział antytypicznych nefilimów  w sprawowaniu władzy nad światem przez szatana.

R- 4797 zatytułowanym “OLBRZYMOWIE ZIEMSCY” gdzie  Pastor Russell  nawiązuje w nim Ew. Łuk. 17:26   A jak było za dni Noego, tak będzie i za dni Syna Człowieczego.

Jak olbrzymowie za dni Noego kontrolowali wszystkim, tak obecni olbrzymowie zdobywają coraz większą kontrolę nad całą sytuacją. Jak się rzecz miała wówczas, tak i obecnie ci olbrzymowie zdają się opanowywać cały świat. Jak potop zniszczył tamtych olbrzymów, tak teraz on wielki kataklizm, ucisk zburzy wszystkie te trusty i handlowe agencje, które gnębią ludzkość. Czytamy w Słowie Bożym, że one będą zupełnie zniszczone, bez żadnej nadziei ponownego powstania. – Iz. 26:13,14  UBG   13  PANIE, nasz Boże, panowali nad nami inni panowie niż ty, ale my, ufając tylko tobie, wspominamy twoje imię.

14  Umarli oni i nie ożyją, są martwi i nie powstaną, ponieważ nawiedziłeś ich i wytępiłeś, i zgładziłeś wszelką pamięć o nich. ( koniec)

Br. Johnson w E 17 s. 417 omawiając Obj. 20:4 tak to przedstawia: „I widziałem trony  [wielkie władze narodowe, organizacje polityczne, instytucje finansowe (np. korporacje, trusty, fuzje), stowarzyszenia religijne itp., które uciskają i wykorzystują ludzkość. Szatan udzielił im władzy i używa ich do propagowania w obecnym złym świecie swych celów. Natychmiast odrzuca wszelkie z nich, których nie może już dłużej używać], a usiedli na nich [władcy polityczni, finansowi i kościelni], i wydano na nich wyrok [greckie krima – wyrok, jaki został na nich wydany: mieli być zdjęci i obaleni przez naszego Pana, by nigdy więcej nie powstać]; (koniec)

O tym, że korporacje miały przejmować władzę i kontrolę nad światem również pisał Br. Jolle potwierdzając i utrzymując przewidywania Br. Russella i Br. Johnsona.   Oto krótki fragment z TP Nr 285,286 z roku 1976 s.25 (sprawozdanie roczne)

Pewnego razu Tomasz Jefferson ostrzegał: „Wierzę, że instytucje bankowe bardziej zagrażają naszej wolności, aniżeli stałe armie… Jeśli naród amerykański kiedykolwiek pozwoli prywatnym bankom kontrolować emisję waluty, wpierw przez inflację, później przez deflację, to banki i korporacje, które wyrastają na około, stopniowo pozbawią ludność wszelkiej własności, aż jej dzieci przebudzą się bezdomne na kontynencie, który podbili ich ojcowie”    (koniec)

A oto krótki rys historyczny królestwa szatana.

Dawniej wielkie mocarstwa opierały swą potęgę głównie dzięki sile militarnej i poprzez podboje innych narodów. Tak było w przypadku znanych nam wielkich IMPERIÓW z historii ludzkości, jak Babilon, Medo Persja, Grecja i Cesarstwo Rzymskie.  Później nastała Era kolonializmu, gdzie świat został podzielony pomiędzy ówczesne potęgi takie jak: Wielka Brytania, Francja, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Belgia i inne kraje Europy zachodniej. Od czasów kolonializmu pojawiają się nazwiska wielkich rodów, które m. in. na kolonializmie i zapoczątkowaniu rewolucji przemysłowej dochodzą do ogromnych majątków. Większość tych rodów w czasach kolonialnych rządziła światem głównie z Wielkiej Brytanii, kilkadziesiąt lat później, ci sami ludzie, te same rodziny rządzą światem z poziomu Stanów Zjednoczonych wykorzystując do tego media i odpowiednią propagandę.

Pojawił się tutaj nowy, w pewnym sensie ukryty sposób sprawowania władzy nad światem przez szatana za pomocą wspomnianych wcześniej antytypicznych olbrzymów – korporacji. Pod pozorem demokracji rozwinęli i umocnili oni swoją władzę i panowanie nad światem w sposób niezauważalny dla większości społeczeństw.  Obecnie nad światem zachodnim i ich byłymi koloniami, władzę sprawują nie tyle rządy poszczególnych państw, lecz wielkie i potężne korporacje i sprzymierzone z nimi międzynarodowe banki centralne.

Jak to możliwe? Na dowód tego przeczytam krótki fragment wypowiedzi pewnego eksperta w tej dziedzinie, amerykańskiego ekonomisty i pisarza, Johna Perkinsa m. in. autora książki “Hit Man – Wyznania ekonomisty od brudnej roboty”, a oto jej krótki fragment:

Kim są ci tajemniczy, owiani złą sławą  ekonomiści od brudnej roboty?

To sowicie opłacani profesjonaliści, którzy oszukują państwa na całym świecie na miliardy dolarów. Kierują pieniądze z Banku Światowego, Amerykańskiej Agencji Rozwoju Międzynarodowego (USAID) i innych zagranicznych organizacji „świadczących pomoc” do skarbców wielkich korporacji i na konta kilku bogatych rodzin, które kontrolują zasoby naturalne naszej planety. Do narzędzi wykorzystywanych przez owych fachowców zaliczają się sfałszowane raporty finansowe, sfingowane wybory, przekupstwa, wymuszenia, seks i morderstwa. Ci ludzie uczestniczą w grze, która jest tak stara jak sama koncepcja imperium, ale w naszej epoce globalizacji osiągnęła nową, przerażającą skalę.  koniec cyt.

Oto inny fragment jego wypowiedzi:

Współczesne imperium zostało zbudowane subtelnie i zakulisowo. Dawniej kreowano je w oparciu o armię. Tak postępowali Brytyjczycy, Francuzi, Niemcy, Rzymianie i Grecy. Podboje takie usprawiedliwiano rozwojem cywilizacji, krzewieniem religii itp. Wszyscy jednak wiedzieli o co chodzi, my nie wiemy. Dzisiaj większość Amerykanów nie zdaje sobie sprawy z tego że czerpie korzyści z imperium, a współczesny świat jest zniewolony jak nigdy dotąd. Zapytacie więc, skoro stanowimy Imperium to kto jest cesarzem? oczywiście nie prezydenci Stanów Zjednoczonych. Cesarzy się nie wybiera, nie panują przez określoną kadencję i przed nikim nie odpowiadają, a naszych prezydentów to nie dotyczy. Ale mamy twór który można uznać za odpowiednik cesarza, nazywam go korporatokracją. Termin ten dotyczy grupy osób kierującymi największymi korporacjami, to one są cesarzami. Kontrolują Media poprzez wykup pakietów kontrolnych lub rynek reklamy. Podporządkowują sobie polityków sponsorując ich kampanie wyborcze. Grupy tej nikt nie wybiera, ich urząd nie jest kadencyjny, i nikt ich nie rozlicza. Ci, co naprawdę rządzą Ameryką pozostają niewidoczni. Decyzje polityczne zapadają w korporacjach, to tam rozstrzyga się o sposobach działania i priorytetach, a potem ową strategię przedstawia się rządowi. To zażyła więź i nie głoszę teorii spiskowej. Ci ludzie nie muszą knuć, łączy ich jednakowe nastawienie. Dążą do maksymalizacji zysków bez względu na koszty dla społeczeństwa i środowiska. Korporatokracja manipuluje światem poprzez wpędzanie w długi, korupcję i przewroty polityczne. Zjawisko to nazywa się globalizacją. Tak podtrzymuje zniewolenie amerykańskiego społeczeństwa zadłużając je, windując inflację i stopy procentowe. Na skalę globalną tę samą rolę odgrywa Bank światowy. Sposób jest prosty, należy doprowadzić do zadłużenia się państwa z powodu lekkomyślności jego władz, albo je skorumpować, a potem narzucić im warunkowość lub program stabilizacyjny, często polegający na dewaluacji waluty. Ze spadkiem wartości pieniądza maleje wartość wszystkiego za co nimi płacimy. Zagraniczne firmy wykupują wtedy za bezcen ogromne majątki. Dochodzi do prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. Ważne i duże firmy przejmuje zagraniczny kapitał zainteresowany tylko zyskiem.

Kolejnym sposobem jest liberalizacja handlu i zniesienie wszelkich restrykcji w handlu zagranicznym. Umożliwia to korporacjom sprzedaż własnych tańszych wyrobów co uderza w lokalnych producentów i niszczy miejscową gospodarkę. Takim Przykładem może być Jamajka, gdzie po zaciągnięciu pożyczki w Banku światowym zawaliło się rolnictwo niezdolne rywalizować z zachodnimi importerami. Wielu farmerów zbankrutowało nie mogąc konkurować z wielkimi firmami. Kolejny sposób to tworzenie fabryk, w których zmusza się ludzi do niewolniczej pracy wykorzystując trudną sytuację ekonomiczną kraju. Ponadto deregulacja produkcji prowadzi do wyniszczenia środowiska i grabieży zasobów naturalnych. koniec

Podczas gdy elity przeznaczają miliardy w szukaniu wody na księżycu, czy Marsie, to w tym samym czasie na Ziemi codziennie umiera z głodu i braku dostępu do wody pitnej 19.700 osób czyli ok. (7.200.000 w ciągu roku) Przekłada się to na jeden zgon co 4 sekundy, w większości są to dzieci poniżej piątego roku życia. Tymczasem wielcy tego świata przeznaczają miliardy na zbrojenia i związane z tym najnowsze technologie.

Zobaczmy jak nasz Pan wypowiadał się na temat władców tego świata: Mat. 20:25 PD Jezus jednak przywołał ich i powiedział: Wiecie, że władcy narodów podporządkowują je i wielcy tyranizują je.

Obecnie żyjemy w czasie gdy współcześni nefilimi, czyli obecne elity finansowe działające pod szyldem wielkich korporacji, instytucji finansowych i banków międzynarodowych dążą do zupełnego zniewolenia i podporządkowania sobie całej ludzkości.  Dysponując przy tym ogromnym kapitałem, wiedzą, technologią i mediami  próbują już nawet ingerować i modyfikować ludzkie DNA, co może być niezwykle niebezpieczne.

Ogólnie rzecz ujmując przy pomocy obecnej technologii można przejąć świat w którym żyjemy i uczynić ludzi swoimi newolnikami. Dzisiaj za pomocą sztucznej inteligencji można zastąpić niemalże całą ludzką siłę roboczą.  Znany fizyk Stephen Hawking (1942-2018), uważał że w nadchodzących dekadach przy pomocy sztucznej inteligencji można stworzyć nieobliczalne korzyści jak również ogromne zagrożenia, np. stworzyć broń, której nawet nie będziemy w stanie zrozumieć.  Dla przykładu – nanocząsteczki istnieją już od ponad 50-ciu lat, a ostatnie postępy sprawiają, że jest to coś z czym będziemy mieli do czynienia w przyszłości. Istnieje jednak kilka niebezpieczeństw związanych z tego rodzaju technologią. Nanocząsteczki mogą być niebezpieczne z trzech głównych powodów, na przykład mogą one uszkodzić płuca, co dowodzą obecne badania, mogą dostać się do organizmu przez skórę, płuca i układ pokarmowy, może się to przyczynić do powstania wolnych rodników, które mogą spowodować uszkodzenie komórek i uszkodzenie DNA, i również obawa, że gdy nanocząsteczki znajdą się w krwiobiegu będą w stanie przekroczyć barierę krew mózg. Istnieje też możliwość wprowadzenia nanocząsteczek lub technologii które mogłyby być wstrzykiwane do organizmu człowieka umożliwiając innym technologiom ich śledzenie.

Dla orientacji, jedna nanocząsteczka, to jedna milionową cm.  Choć istnieją pozytywne zastosowania nanotechnologii jak na przykład w medycynie, to wprowadzenie do organizmu jakiejkolwiek obcej technologii może być bardzo niebezpieczne. Szczypawki z nanotechnologią mogą atakować wirusy, ale także uszkadzać zdrowe komórki w organizmie lub mogą być wykorzystywane do śledzenia osoby która ją przyjęła, i taka nanotechnologia może zostać uruchomiona by wywołać chorobę a nawet pozbawić życia.  Nanotechnologia jest już ogromnym przemysłem na którego badania i rozwój przeznacza się miliardy dolarów na całym świecie. Wciąż jest wiele do odkrycia na temat potencjalnych korzyści jak i zagrożeń związanych z tą technologią. Nanotechnologia może doprowadzić do znaczącego rozwoju medycyny, produkcji i informatyki, może jednak również przynieść nowe znaczące zagrożenia dla zdrowia. Współczesne możliwości technologiczne mogą być błogosławieństwem ale też i przekleństwem dla ludzkości, wszystko zależy od tego, przez kogo zostanie ona wykorzystana.

Oczywiście znając Boski Plan możemy być spokojni, gdyż wierzymy, że wszystko jest pod kontrolą Chrystusa Pana, który w odpowiednim momencie zatrzyma ten proceder.      Nie mówię o tym wszystkim, żeby wzbudzić w nas lęk, przerażenie, lecz przeciwnie. Przypominamy sobie słowa Naszego Pana gdy mówił o czasach końca: Łuk. 21:28 PW  Wy jednak, gdy to wszystko się zacznie, śmiało podnieście głowy, bo wasze wyzwolenie jest blisko!

Na koniec została nam pocieszająca część tego wykładu, bo pomimo ogromnego zagrożenia ze strony szatana i jego ziemskich przedstawicieli,  dla ludzkości jest wspaniała nadzieja, a tą nadzieją jest Królestwo Boże.

Aggeusz 2:8(7) BG “Poruszę, mówię, wszystkie narody, i przyjdą do Pożądanego od wszystkich narodów; [i pragnienie wszystkich narodów się spełni] i napełnię ten dom chwałą, mówi Pan zastępów“.

Poruszę, mówię, wszystkie narody – to poruszenie ma miejsce w czasie ucisku i dotyczy wszystkich narodów.

Ag.2:8 cd. – i przyjdą do Pożądanego od wszystkich narodów – narody zapragną Królestwa Bożego i panowania pokoju. Po takim poruszeniu (wstrząśnieniu), które będzie przebiegać poprzez symboliczny wiatr, trzęsienie ziemi i ogień (który zakończy to poruszanie), przyjdzie pożądanie wszystkich narodów, bo cała rodzina ludzka rzeczywiście pragnie lepszych czasów.

Jak stwierdza Paweł w Rzym. 8:19  Bo stworzenie z tęsknotą oczekuje objawienia synów Bożych, – zachowuje postawę oczekiwania, które będzie trwało aż do nadejścia Królestwa, które będzie pożądaniem wszystkich narodów. Kiedy przyjdzie to Królestwo, poruszanie dobiegnie końca;

i napełnię ten dom chwałą, mówi Pan zastępów – tym domem (świątynią) jest oczywiście Chrystus – Głowa i Ciało, jako niebiańska faza Królestwa. Ziemska faza Królestwa będzie reprezentowana przez Starożytnych i Młodocianych Godnych. Bóg napełni ten dom (całe Swe Królestwo) w jego obydwóch częściach chwałą mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy.

 Rzym. 8: 19-22: NP (19) Bo stworzenie z tęsknotą oczekuje objawienia synów Bożych, – Chrystusa i Kościoła w chwale, których świat wyczekuje podświadomie jako tych, którzy zaprowadzą pokój i sprawiedliwość na świecie. Z tego punktu widzenia wcześniejsze wersety 17-19  pokazują nam, że Wiek Ewangelii jest czasem cierpienia dla wybranej klasy, po czym ma ona objawić się w celu błogosławienia ludzkości, która nie będąc tego świadoma, oczekuje na to, co objawienie synów Bożych w chwale rzeczywiście jej przyniesie.

(17): A jeśli dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Bożymi, a współdziedzicami Chrystusa, jeśli tylko razem z nim cierpimy, abyśmy także razem z nim uwielbieni byli. (18): Albowiem sądzę, że utrapienia teraźniejszego czasu nic nie znaczą w porównaniu z chwałą, która ma się nam objawić.    W wersetach 20-22 apostoł wyjaśnia z kolei przyczynę klątwy, jaka spadła na rodzinę ludzką i związane z nią wielorakie cierpienia, ale jednocześnie gwarantuje uwolnienie od tego wszystkiego w przewidzianym przez Boga czasie – Wieku Tysiąclecia.

Rzym.8: (20) Gdyż stworzenie zostało poddane znikomości nie z własnej woli, lecz z woli tego, który je poddał w nadziei , (21) Że i samo stworzenie będzie wyzwolone z niewoli skażenia ku chwalebnej wolności dzieci Bożych. 22. Wiemy bowiem, że całe stworzenie wespół wzdycha i wespół boleje aż dotąd.

Wierzę i tak to widzę, że my znający Boży Plan powinniśmy być spokojni o przyszłość i korzystać z pokoju Bożego, tego pokoju, o którym mówi nasz Pan w  Ew. Jan 14:27 PL  Pokój zostawiam wam, mój pokój wam daję; daję wam go inaczej niż daje świat. Nie ulegajcie trwodze, nie bójcie się.

Izaj. 26:3 UBG Człowieka polegającego na tobie zachowujesz w doskonałym pokoju, bo tobie ufa. 

I jak łatwo zauważyć, nie jest to pokój jaki może dać świat ani wypływający z obojętności czy np. lenistwa, lecz jest to pokój, który bez zastrzeżeń ufa Boskiej mądrości, miłości, sprawiedliwości i mocy. Jest to pokój, jaki Bóg obiecuje wszystkim wiernym i polegającym na Jego obietnicy, że cokolwiek by się działo z nami i wokół nas, to wszystko jest pod Jego kontrolą i współdziała dla naszego dobra duchowego. Jeżeli posiadamy taki pokój, to możemy przyjąć wiarą wszystko, na co Boska opatrzność dozwoli, oraz spoglądać choć nieraz przez łzy, ale z radosnym oczekiwaniem ostatecznych błogosławieństw, które Pan obiecał.   Ale aby dzisiaj cieszyć się posiadaniem takiego pokoju,  niezbędne jest wierne trzymanie się Pana i Jego zasad. Takim i tylko takim Bóg obiecuje doskonały pokój i który wzrasta proporcjonalnie do naszego ducha poświęcenia.

Kiedy przyjdzie Królestwo Chrystusa, to ono rzeczywiście będzie „pożądaniem wszystkich narodów”, dokładnie tym, czego wszyscy ludzie potrzebują i za czym podświadomie tęsknią, to jest ta ich cicha nadzieja. Wierzymy, że nasz Pan rozpoczął już swoje panowanie i obecnie dokonuje niszczenia królestw tego świata, używając do tego prawdy i laski żelaznej.

Gdy nastanie Królestwo Chrystusa, wtedy ludzkość zacznie doświadczać wielkich błogosławieństw Jego panowania. Prawda i sprawiedliwość zostaną wprowadzone na niezawodnej i stałej podstawie. Izaj. 28:17 „I uczynię prawo miarą, a sprawiedliwość wagą” Rozpocznie się wielkie dzieło restytucji, nastąpią gruntowne reformy moralne, wielkie przedsięwzięcia wychowawcze i dobroczynne. Nasz Pan jako „Wielki Lekarz” uleczy wszystkich przez wiarę z każdej choroby umysłowej i fizycznej oraz z każdego kalectwa.   Nie sposób przy tym nie wspomnieć o dziele zmartwychwstania, które będzie zapoczątkowane stopniowym wzbudzaniem wszystkich ludzi ze stanu śmieci. A wszystkie gorzkie doświadczenia świata minionych sześciu tysięcy lat, okażą się cennymi lekcjami odnośnie bezmiaru i okropności grzechu. Pomoże to wszystkim ludziom uznać Boskie prawo sprawiedliwości i żyć w zgodności z doskonałą wolą Boga. Życie wieczne stanie się udziałem tych wszystkich, którzy przyjmą go na warunkach miłości, wierności i posłuszeństwa swemu Stwórcy. Wtedy wypełni się znane proroctwo Obj. 22:17 „kto chce, niech bierze wodę żywota darmo ”

woda żywota – to prawdy Wieku Tysiąclecia, które będą dostępne dla wszystkich,

darmo – nie tak jak w Wieku Ewangelii i jeszcze obecnie, prawda jako symboliczna woda nie była i nie jest za darmo. Dzisiaj trzeba za nią zapłacić, kupić ją, oczywiście nie za pieniądze, lecz za cenę pokuty, wiary, poświęcenia, pokory, szczerości i świętości serca i umysłu. Dlatego nikt teraz nie otrzymuje prawdy za darmo.  W Tysiącleciu prawdę każdy będzie mógł otrzymać za darmo, albowiem Bóg postanowił, że wtedy wszyscy przyjdą do pełnej znajomości prawdy, bez względu na stan serca lub życzenia. Jan 1:9 UBG Ten był tą prawdziwą światłością, która oświeca każdego człowieka przychodzącego na świat.

Ten czas dozwolenia na zło i panowania królestwa szatana ostatecznie okaże się bardzo wartościową i cenną lekcją dla wszystkich, gdyż w czasie Tysiąclecia poprzez błogosławieństwa panowania Chrystusa, człowiek dostąpi odmiennych doświadczeń ze sprawiedliwością. Kontrast miedzy niedolą doznawaną w doświadczeniu ze złem a błogosławieństwami przeżywanymi w doświadczeniu z dobrem skutecznie nauczy ludzi nienawidzić i unikać grzechu, a miłować i praktykować sprawiedliwość. Gdy zostanie osiągnięty ten wspaniały rezultat, wtedy wszyscy zrozumieją, że fakt dozwolenia przez Boga na to, by upadły rodzaj ludzki przez ponad 6000 lat przechodził przez gorzkie doświadczenia ze złem jest szczytowym osiągnięciem Boskiej mądrości, sprawiedliwości i miłości dla najwyższego dobra człowieka.

Myślę, że wszyscy z niecierpliwością oczekujemy tego stanu i jesteśmy wdzięczni Bogu za to, że w swej niezgłębionej mądrości opracował taki plan, który swym zasięgiem obejmuje każdą istotę ludzką i daje każdemu pełną możliwość należenia do Wielkiej Rodziny Bożej. Jedni korzystają z tego wcześniej, inni później, ale nikt nie zostanie pominięty i zapomniany. Niech Bogu i Chrystusowi będzie wielka cześć, chwała i uwielbienie za to wszystko.

„Oblicze moje pójdzie przed tobą, a dam ci odpocznienie”

Wszyscy śledzimy to, co dzieje się na świecie. Jako ludzie wierzący mamy to spojrzenie głębsze, aniżeli świat wokół nas. Dlaczego? Ponieważ nasze oczy są symboliczne mówiąc pomazane prawdą Słowa Bożego.

To, co ludzie wokół biorą lekko i ignorują, symbole biblijne, my traktujemy bardzo poważnie i są one informacją przekazującą nam to, co się wydarzyło i to, co ma się wkrótce wydarzyć…

Wykład wygłoszony 18 września 2022 r. w Bydgoszczy, mówi brat Marek Piotrowski:

Tel Megiddo z lotu ptaka

Wojny, od czasu I Wojny Światowej, tak osłabiły narody, że usiłowano wprowadzić w życie idee socjalizmu. To spotkało się z opozycją niektórych rządów i wszystkich klas zainteresowanych zachowaniem obecnego porządku rzeczy, „świata, który teraz jest”. Obecne społeczeństwo jest podtrzymywane przez bogatych, przez finansistów, polityków, liderów przemysłu oraz władców. Oni będą odwoływać się o poparcie do przywódców religijnych świata. Potem może nastąpić powszechny sprzeciw; po jednej stronie ci, którzy odnoszą korzyści z obecnych układów i instytucji i którzy są przeciwni wszelkim zmianom. Przeciwko nim, po drugiej stronie zgromadzi się ogół światowej populacji walczącej o poprawę warunków życia, gdyż w Boskim Planie nadszedł czas na zmianę. Czy lud Pański ma zająć jakąś stronę w tym boju? Nie! Zawsze starajmy się zachować w umyśle, że mamy być czyniącymi pokój oraz orędownikami pokoju i pomagać innym, by dostrzegali rzeczy w sposób prawy i prosty. Taki sposób postępowania zmierza do usunięcia anarchii i walki, lecz przepowiadana w proroctwach anarchia nadejdzie, pomimo wszelkich wysiłków jej uniknięcia (Dan. 12:1). Niemniej jednak Pan wskazuje nam przez Swoje Słowo, że pomimo opozycji, zwycięstwo będzie po stronie Boskiego Nowego Porządku w społeczeństwie. Anarchia jest najgorszą rzeczą, jest zupełnym brakiem jakiejkolwiek formy rządu.

Ta walka będzie sposobem, w który Bóg przyśpieszy tę przemianę, co jest reprezentowane przez Jego ustanowienie ziemskiej części Królestwa podczas panowania ziemskich władców, i co będzie oznaczało koniec tych ziemskich rządów (Dan. 2:44). Po tej walce nastąpi inauguracja „nowych niebios i nowej ziemi” (Obj. 21:1). Nowymi niebiosami będą nowe duchowe panujące władze, Kościół w niebiańskiej chwale, wyniesiony na tron razem z naszym Panem. Nową ziemią będzie ziemski porządek w rękach Godnych, których Pan uczyni „książętami po wszystkiej ziemi” do przeprowadzenia tysiącletniego dzieła restytucji, kiedy Królestwo Chrystusa będzie w pełni ustanowione (Ps. 45:17; Dz.Ap. 3:19-21).

_____
Źródło: „Sztandar Biblijny” nr 227, s. 10.

—
Wykład przedstawiony przez Piotra Wardzińskiego na spotkaniu chrześcijańskim w Rzeszowie – OCHRONA BOŻEGO LUDU W CZASIE UCISKU – 22.08.2021 r.

Można też zobaczyć wersję wideo (z gorszą jakością głosu).
—

Każdy kolejny dzień, to krok, który w szybkim tempie przybliża nas do bardzo ostrego konfliktu (kulminacyjnego), ucisku w aspekcie rewolucji i anarchii w jego różnych formach, oraz ucisku Jakuba. Nie wiemy, co wydarzy się jutro, ale obserwując wydarzenia między ludem bożym (jego podziały) i to co się dzieje w świecie (ogólna dezinformacja), weszliśmy w tą część ucisku która z dużym prawdopodobieństwem dokona zupełnego usunięcia tego porządku rzeczy i otwarcia gościńca świętobliwości.

Ale póki co, lud boży obecnych czasów (Pośw. obozowcy) dalej sprawują swoje poświęcenie, a oczekując swego wybawienia, stawiają czoła wyzwaniu, jakie niesie obecny czas, myśląc o swojej wierności, myśląc o swoich rodzinach, najbliższych zadając sobie pytanie: jak ta boża opieka (która nigdy mnie nie zawiodła), będzie dalej działać na de mną, czy przeżyje ten czas?

Charakterystyka tego dnia ucisku.

Brat Russell – „Mamy powód przypuszczać, że temu uciskowi towarzyszyć będzie okrucieństwo, jakiego dotąd nie widziano! Jest prawdą, że obecnie mamy politurę zwaną chrześcijaństwem, lecz istotnego chrześcijaństwa tam nie ma. Dowiadujemy się także, iż złe siły duchowe będą poruszone”.

„Mówiąc o naszych czasach, nasz Pan oświadczył, że ludzie omdlewać będą z trwogi w oczekiwaniu tych rzeczy, które przyjdą na świat, bo moce niebios poruszą się. Wodzowie Europy nie wiedzą, co robić. Całe sekciarstwo doznaje wstrząsów. Wielu z ludu bożego jest zakłopotanych. Duch strachu, zgnębi skądinąd dobre i rozsądne ludzkie emocje do stanu furii, desperacji. W swej ślepocie podążając za tymi złymi duchami i złymi doktrynami, będą gotowi poświęcić życie i całą resztę na coś, co będzie się im błędnie zdawało ołtarzem sprawiedliwości zgodnym z Boskim zarządzeniem”.

„Rządy cywilne, kościół rzymski i protestancki w celu przetrwania będą w pewnej zgodzie, zacieśniając przyjaźń między sobą i mówić o strasznych skutkach, które zaistnieć by mogły, gdyby ich rady nie były zachowane. Nie dociekajmy przeszłości mówić będą, ale pozostawmy wszystko jak było dotąd. Ich autorytetu nie będzie można kwestionować, a ci, którzy się nie będą z tym godzić będą piętnowani z gazet, ambon. Duch Kajfasza da uznanie wszelkiemu pogwałceniu zasad w celu samoobrony”.

„Wielu szlachetnych ludzi zajmie w tej armii postawę całkiem przeciwną ich naturalnym preferencjom. Wtedy koła wolności i postępu zostaną zawrócone i średniowieczne okowy będą uważane za konieczne w celu samo zachowania, w celu utrzymania obecnego porządku rzeczy. Wolność mowy, poczty i inne prawa wolnościowe, które stały się zwyczajne wśród mas obecnych dni, będą bezlitośnie zabrane, uzasadniając to koniecznością”.

„Do kryzysu dojdzie, kiedy strażnicy prawa staną się jego gwałcicielami i będą stawiać opór wobec woli większości wyrażonej w głosowaniu. Strach przed przyszłością doprowadzi masy mające dobre intencje do desperacji. Święci Pańscy nie mają brać udziału w tych wydarzeniach”.

Br. Hedman: „Przez wzrost wolności, niezależności itp. w połączeniu ze wzrostem samolubstwa, wolność wypracowuje stan, który Pismo święte opisuje w odniesieniu do końca tego wieku, podczas którego szczególnie w chrześcijaństwie, każdy człowiek podniesie rękę na swego bliźniego. Posiane samolubstwo doprowadzi do anarchii, do obalenia wszelkich ludzkich rządów i ograniczeń, spowoduje najstraszniejszy ucisk, jaki świat kiedykolwiek poznał”.

„Jednak wiemy, że ucisk musi poprzedzić królestwo i coraz więcej ludzi dostrzega wyjątkowy charakter obecnych czasów niosących z sobą różne zagrożenia, niepewność, trwogę, kataklizmy i beznadziejność”.

Br.Johnson: „ogólnoświatowy kryzys”- E17

„W każdym z nich dochodziło do powszechnego lekceważenia religii oraz autorytetu władz cywilnych i rodzicielskich, międzynarodowej podejrzliwości, rywalizacji, samolubnego bogacenia się narodów, nienawiści, podejrzliwości i walki między klasami społecznymi, rozpadu więzi i poczucia obowiązków rodzinnych, powszechnego cierpienia z powodu niesprawiedliwości społecznej, ogromnego niezadowolenia, głęboko zakorzenionego zamieszania, co do przyczyn i lekarstw na panujące choroby, proponowania środków łagodzących zamiast prawdziwego lekarstwa”.

Ezech.14:21 – wielki ucisk miał się składać z światowej wojny, rewolucji,

głodu, zarazy i anarchii; że po roku 1914 niespotykane wielkie epidemie, takie jak grypa, cholera, dur brzuszny i plamisty, polio itp. są częścią zarazy tego wielkiego ucisku i że takie i inne epidemie będą narastały w miarę przechodzenia wielkiego ucisku przez światową rewolucję i anarchię?

A zatem ucisk – to poważne, ustawiczne kłopoty, czas nieustannej ludzkiej złości, oraz przemocy, czas furii upadłych demonów. Obj.6:15-17; Sof.1:15-18.

No dobrze a co z ludem Pana w tym czasie? czy Bóg przygotował jakieś schronienie (miejsce) dla swych dzieci? I co On tak naprawdę ochrania w swych dzieciach?

Lud Pana, był świadkiem wielu wydarzeń na przestrzeni dziejów ludzkości, które zapisały świadectwa nie tylko o śmierci wiernych, ale i ich zachowaniu w sytuacjach, które wydawać by się mogły, były bez wyjścia. Dlatego też, tak jak kiedyś czynił to lud Pana tak i dzisiaj wierzymy, że Bóg jest mocen zachować swój lud udzielając mu tyle potrzebnej siły charakteru i mądrości w postępowaniu, aby miał zdrowe i trzeźwe spojrzenie na zaistniałe warunki i mógł przetrwać ten ucisk w sposób, jaki będzie się podobał Panu, a jeśli będzie to Jego wolą, nawet go przeżyć (obietnica przejścia żywo do królestwa).

„Bo mnie skryje w dzień zły (gdzie?) w przybytku swoim, zachowa mię w skrytości namiotu swego, a na skale wywyższy Mię”.

 Skrytość to łaska, w której Bóg (człowiek również) ujawnia tylko to, co sprzyja pomyślnej realizacji jakiś celów – ponad to mogłoby okazać się szkodą dla tych celów, dlatego też Bóg ma swój lud w swojej ochronie (ukrywa go, zapobiega niekorzystnym sytuacjom, które mogłoby wyrządzić szkodę ich ciału lub nowemu sercu, bo inaczej szatan i źli ludzie po prostu: zniszczyliby sprawiedliwych tak w ciele jak i w duchu. Być możliwe, że mielibyśmy inny koniec W.Ew., inny początek Tysiąclecia.

Ps.91:1-11

Psalm przenosi nas do czasu dnia walki przy końcu Wieku Ew.

Wiersz 1.

Ten który mieszka (pozostaje) – ofiarowani, poświęceni

W Ochronie (kryjówce) Najwyższego – posiada łączność z Bogiem przez poświęcenie

I w cieniu – okryci symbolicznym obłokiem, który okrywał Przybytek (kościół) miejsce spotkania Boga i jego ludu, gdzie Bóg błogosławił w czasie doświadczeń). Obłok ten jest typem na – naszego Pana, na prawdę Starego i N. Testamentu, która pokazuje – wiernym właściwą drogę postępowania w czasie ucisku. Tylko wierni widzą prawdę o czasach i chwilach w bożym planie i cieszą się odpoczynkiem w jego obietnicach, które są dla nowego człowieka, a nie dla starego, chociaż i tutaj Bóg wie, jakie są potrzeby naszego człowieczeństwa. Ps.25:14. Inni tj. świat pozostaje wystawiony na srogość czasu ucisku, nie widząc (nie doświadczając) osłaniającej ochrony Bożego cienia (bo Bóg działa w skrytości).

Wiersz 3.

Onci zaiste wybawi cię – kogo? – tych którzy w nim mieszkają, (On wie jak i ma moc)

Z sidła łowczego – od szatana i jego dzisiejszych sideł, (złudzeń)

I z powietrza najjadowitszego – zarazy w postaci praktyk i grzechu starej natury, duchowych zwodniczych błędnych nauk i ludzkich filozofii, teorii, które jak epidemia rozszerzają się dzisiaj, dokonując spustoszenia w głowie i w nowym sercu, rozbudzając zainteresowania w rzeczach tego świata.

Wiersz 4. (co robi Bóg chroniąc swe dzieci?)

Pierzem swym okryje cię – zapewnia opatrzność i bezpieczeństwo nad swym ludem

a pod skrzydłami jego bezpiecznym będziesz – prawdy Starego i N. Testamentu

Prawda jego tarczą i puklerzem – to elementy zbroi (wiara, prawda), które założone zachowają – nie świat, ale poświęconego przy Panu w walce tego czasu. Świat nie wie o istnieniu takiego rodzaju uzbrojenia.

Wiersz 5.

Nie ulękniesz się strachu nocnego – epifanii, czasu ucisku, przemocy i prześladowań, który poprzedzi Tysiąclecie (czytaliśmy charakterystyki tego dnia).

Wiersz 6

Ani zarazy morowej – tak moralnej jak i duchowej. Br.Jolly: „Niemoralność która kiedyś była zakazana dzisiaj jest przyjęta i zalecana. Żyjemy w czasach gorszych niż Sodoma i Gomora”. Moralność cierpi gwałt. T.P.’72/2

Ani powietrza morowego – wszystkiego, co podkopuje wiarę, nadzieję i prawdę (od błędnej nauki po grzeszne praktyki)

Która zatraca w południe (niesie spustoszenie) – siła tej zarazy (błędu i niemoralności) może wywrócić wiarę wielu pomimo posiadanej prawdy.

Wiersz 7.

Padnie po boku twym Tysiąc, a dziesięć tysięcy po prawej stronie twojej – wielu odpadnie od prawdy

Ale się do ciebie nie przybliży – bo Bóg zachowa wiernych ….dlaczego – bo…

Wiersz 9

Ponieważ ty Pana, który jest nadzieją moją i najwyższego, za przybytek swój położył (uczyniłeś ucieczką, swoją ostoją) – czyli, w dniu ucisku, zaufałeś Bogu i oddałeś mu swoje serce – dlatego – w.10 mówi: Nie spotka cię nic złego, ani jaka plaga przybliży się do namiotu twego” – żadne zło ci nie zaszkodzi, bo jesteś pod bożą opatrznością (bo przebywasz w sferze prawdy i jej ducha).

Pamiętamy Izraela w jego podróży do Elim – 2Mojż.15:27. Izrael w cieniu palm i źródła wody podczas podróży po puszczy – tak przez cały Wiek Ew. Bóg miał w ochronie swój lud. Te obietnice Ps.91 nie są dla świata, jednak sprawy ziemskich narodów są doglądane przez Boga i to w interesie jego ludu.

Tą samą myśl widzimy w naszym wersecie. Psalm mówi nam o gotowości Pana Boga do uczynienia wszystkiego dla ochrony swego ludu – wiersz mówi – „bo Mię” – w Ps.91: „ten który mieszka” – czyli nie wszystkich? – ale tych którzy są blisko niego (mieszkają w nim, żyją) – Jan 15:7 – „jeśli we mnie mieszkać będziecie, o co poprosicie to dostaniecie”. Ps.34:19 – „Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje” . Usprawiedliwionych i poświęconych.

A co jest tym miejscem skrycia (kryjówką): jakaś jaskinia, grota jak w przypadku Dawida (1Sam.22:1-2), może pustynia, jako miejsce odosobnienia dla zachowania kogoś przy życiu jak np. Eliasza, może na zamku jak M. Lutra, albo Enocha do miejsca nieznanego. Z racji tej, że niektórzy przejdą żywo do królestwa (Iz.24:6; Sof.3:8-9) możemy uwzględnić takie miejsce, które może przygotować Bóg, ale nie musi a przetrwanie ucisku może odbyć się w zupełnie inny sposób, którego nie znamy, bo Bóg działa w skrytości. Poświęcenie dla obozowców oznacza: pozostanie umarłym dla siebie i świata a żywym dla Boga. Ich poświęcenie jest na śmierć, nie do żywota, więc wielu z nich zapewne umrze jak i wielu ze świata w tym czasie.

Czytany dalej w naszym tekście – „w ochronie najwyższego” – na Wiek Ew. to nic innego jak fig. Przybytek, świątnica święta, była miejscem sekretnym, schronieniem dla wiernych, w którym Bóg opiekował się poświęconymi Nowymi Stworzeniami, a dzisiaj po 1954 r. wierni poświęceni Obozownicy też mają takie miejsce schronienia tzn. obóz miejsce inne od dziedzińca i Świątnicy na Wiek Ew. i pomimo jeszcze innych klas znajdujących się w obozie, poświęceni są w szczególnym pokrewieństwie do przybytku a co za tym idzie są w bożej opiece (schronieniu).

Ezdrasz 8:20 mówi: o Netynejczykach (klasie sług przybytku, świątyni), którzy byli ku pomocy lewitom (W.Komapani, Mł.Godnym w ich służbie na rzecz epifanicznej świątyni) i budowy obozu epifanicznego (pracy, która trwa). Oni wyszli ze świata, wielu z nich przyszło do prawdy, są poświęconymi – weszli, zatem pod bożą szczególną ochronę. Ich miejscem zamieszkania był pagórek Ofel, blisko świątyni, teren oddzielny od domów Izraela (typ szczególnej sfery ich przebywania z Bogiem).

A zatem miejsce schronienia – to przede wszystkim obszar, ale czego – poufnej, wyjątkowej społeczności, więzi z Bogiem opartej na pokucie, wierze, przymierzu ofiary, przez Jego słowo, Ducha i Opatrzności, które razem działając na korzyść ofiarnika zapewniają mu (albo realizują) najlepszą ochronę, tak na zewnątrz (dla ciała) jak i wewnątrz (w doświadczeniach serca).

Co zatem chroni Bóg w swych dzieciach? – ciało i ducha. Ciało jest na ołtarzu, ale jest ono zachowane na tyle, na ile może służyć ku rozwojowi nowego serca. Pamiętając na słowa (Ezech.18:23), że „Bóg nie kocha się w śmierci kogokolwiek” – rozumiemy, że Bóg nie dozwoli na zagładę ludzkości w tym czasie. Przyp.Sal.2:8 „on drogi świętych swoich strzeże” – czyli, strzeże „rozwiniętego już podobieństwa (charakteru) do Niego, strzeże – duchowego życia, charakteru, który ma przetrwać, jako dziedzictwo w Panu”.

„w dzień zły”- podczas rewolucji i anarchii – ten, który przebywać będzie w ochronie Najwyższego (poświęcony, niezależnie gdzie by nie był) ma obiecane (na podobieństwo tych, którzy przebywali w Wieku Ew. w typicznej świątnicy i karmili się prawdami na czasie), że w tym trudnym czasie, w jakim się znalazł cały świat, Bóg udzieli mu zrozumienia, co do zaistniałych warunków w jego planie (ze względu na ich pokrewieństwo do przybytku) – co przełoży się na spokojne, trzeźwe zachowanie się w takich warunkach, z powodu ich ufności położonej w Bogu i wiary, że wszystko jak do tej pory działało tak i dalej działać, będzie dla ich duchowej korzyści. To nie jakieś wyznanie będzie schronieniem, ale stan zupełnego i wiernego poświęcenia.

 „w przybytku swoim, zachowa mię w skrytości namiotu swego” – to naprawdę szczególne skryte przed wieloma miejsce. Wtedy, kiedy wielu będzie płakać i narzekać, drzeć w strachu – Bóg zaprasza swe dzieci – bo są mu tak bliscy „jak źrenica jego oka” – (Zach.2:8) do swego namiotu, przybytku, gdzie mieszkają wierni i sprawiedliwi.

Iz.26:20: „Idź ludu mój, wnijdź do komór (komnat) swoich, a zamknij drzwi twoje za sobą, ukryj się na maluczką chwilę, dokąd nie przeminie rozgniewanie”. To właśnie tutaj (w swoim poświęceniu, społeczności z Panem, z wiernymi, w bożych obietnicach) lud Pana znajduje pokój, prawdę i pomoc (odpowiedź na pytanie – jak żyć w czasie ucisku, jaką zająć postawę) i odpoczynek od zła oraz nierozsądku drugiego człowieka.

„Zamknij drzwi” – drzwi wiary, aby zupełnie się zamknęły w tym sekretnym miejscu, otoczone zbroją, którą Pan dał swym wiernym – bo tak będzie bezpiecznie ukryty od trwogi i strachu które obejmie wszelkie inne klasy ludzi. Reakcja jest jedna – nowe serce czuje się źle w namiocie, w którym mieszka (2Kor.5:1), dlatego chce mieszkania z Panem, bo to zapewnia mu obecne bezpieczeństwo i wieczną radość w przyszłości.

 „na skale wywyższy mię” (na skałę mnie wyniesie) – skała repr. moc i protekcję – 5Mojż.32:4,18. A zatem Bóg w swej mocy może wynieś, przenieść, unieść do góry wysoko nad coś, tzn. że swą mocą może nas odłączyć od grzechu i zawieruchy tego czasu ucisku. Stojąc na skale, oparty na Panu, lud Pana mieszkać będzie na gruncie, dającym schronienie przed każdym sztormem życia. Br.Johnson: „Czy nie staliśmy w Parouzji jak skała oceanu, stale przeciwko tym wałom błędu?”. Ps.61:2-5.

Dlatego w czasie ucisku lud Pana powinien się zbliżyć do siebie w sferze i w pływie prawdy, którą Bóg zapewnił, jako schronienie w tych czasach (Iz.4:6), chociaż przez ucisk może dojść do rozproszenia (Mat.10:23). Ps.91:10 „Nie spotka cię nic złego, ani jaka plaga przybliży się do namiotu twego”– dlaczego? – bo tylko Bóg udziela w swej ojcowskości doskonałego schronienia tak w rzeczach cielesnych i duchowych. Czytamy: Iz.33:16 „Ten na wysokościach mieszkać będzie, zamki na skałach będą ucieczką jego”.

Ochrona zatem – nie koniecznie musi oznaczać ziemskie powodzenie lub zachowanie od nieszczęść np. (wypadków, chorób), ale znaczy taką ochronę w której wszystko działa na korzyść tego, który mieszka w Bogu. Takie mieszkanie w miłości (1Jana4:16) – oznacza tylko jedno – przyjęcie Bożej opieki i poddanie się bożej opatrzności.

A zatem przebywając w Bożej ochronie w czasie ucisku możemy: 1.pozostać w swym miejscu zamieszkania a może będziemy zmuszeni się udać w inne, 2. może przejdziemy te czas żywo, albo Pan nas zabierze dla naszego dobra, 3. a może otrzymamy pomoc od świata, w myśl słów Sof.2:2-3.

Jakiego sposobu użyje Bóg dla zachowania przy życiu poświęconych nie wiemy, ale wiemy na pewno, że ochronie bożej podlega szczególnie nowy człowiek, rozwinięte podobieństwo Boże (charakter), który ma przetrwać do wiecznego dziedzictwa. Stojąc na skale, w tym czasie ucisku, (czasie ogólnego krytykowania i podważania wszystkiego, kiedy każdy ma swoją rację i stał się specjalistą w każdej dziedzinie), mieszkając na wysokościach (jako dzieci boże) mające prawdę i jej ducha, ducha zdrowego zmysłu) patrzmy trzeźwo na to co się dzieje obecnie wokół nas, z dala, od tych wszystkich rzeczy i teorii tego świata. Oddając siebie i nasze rodziny bożej opiece, zróbmy wszystko by nasza postawa w tym ucisku miała bożą aprobatę. Ps.46:2.

Mniej ważne, co ucisk robi z naszym człowieczeństwem, ważne jak wpływa na nasze osobiste relacje z Bogiem i wiernymi.

„NIGDY WIĘCEJ WOJNY” (Gdańsk, Westerplatte)

Wielu studentów Biblii zgadza się, że żyjemy w czasach szczególnego udręczenia na świecie, które następująco zostały opisane przez Daniela (12:1): „czas uciśnienia, jakiego nie było, jako narody poczęły być, aż do tego czasu”. Tymczasem Jezus, odnosząc się do tego proroctwa i wskazując, iż ono miało się wypełnić tutaj, na ziemi, przy końcu wieku Ewangelii, dodaje (Mateusza 24:21) „ani potem będzie”.

Prorok Joel (2:2) dzień ów tak opisuje: „Dzień ciemności i mroku, dzień obłoku i chmury, jako ranna zorza rozciągnięta po górach„. Jakąż to pociechę i pokrzepienie zawierają słowa zaznaczone kursywą! Na każdym kroku doznajemy ponurych przeczuć zła, które w Piśmie Świętym zostały przedstawione następująco: „Tak, iż ludzie drętwieć będą przed strachem i oczekiwaniem tych rzeczy, które przyjdą na wszystek świat” (Łukasza 21: 26).

Słyszymy krzyk narodów wołających „Pokój, pokój! choć nie masz pokoju” (Jeremiasza 6:14; 8:11) i jednocześnie dostrzegamy światowy ucisk, ze wszystkich stron zagrażający wybuchem, a ponadto zapowiadający (choć Bóg na to nie pozwoli – Mateusza 24:22; Marka 13:20) zupełne zniszczenie ludzkości w związku z możliwością użycia straszliwej broni masowej zagłady, o jakiej nigdy przedtem nawet się nie śniło.

Jednak wielką pociechą dla oświeconego i wierzącego dziecka Bożego jest wiedza o tym czasie, w którym Pan „prowadzi spór z tymi narodami” (Jeremiasza 25:31), bo „Dzień ciemności i mroku” nie jest początkiem, lecz końcem panowania zła na ziemi, ten zaś czas ciemności jest „jako ranna zorza [Tysiąclecia] rozciągnięta po górach [królestwach tego świata]” (Joel 2:2)!

Prorok Izajasz (21:12) oznajmia „Przyszedł poranek, także i noc”. Te słowa są kluczem do dzisiejszej sytuacji. Bóg mówi w zacytowanym wersecie o ciemnej nocy ucisku, jaka obecnie panuje na ziemi, po brzasku poranka, który zapoczątkował nową erę, po zakończonych już ponad sześciu tysiącach lat panowania grzechu i rozpoczęcia się już siódmego tysiącletniego dnia [Tysiąclecia]. Ten czas wielkiego ucisku jawi się o wschodzie słońca jako ciemna burzowa chmura, ukazująca się tuż po zaczęciu się nowego dnia. Pomimo obecności ciemnych chmur czasu ucisku jest powód do radości, ponieważ nastąpił poranek i już wkrótce, gdy ciemne chmury ucisku, wiszące właśnie nad światem, zostaną rozpędzone, „wzejdzie Słońce sprawiedliwości [Jezus i Kościół – Mateusza 13:43], a zdrowie będzie na skrzydłach [w promieniach] jego” (Malachiasza 4:2). „Z wieczora bywa płacz, ale z poranku wesele” (Psalm 30:6)!

Poza ogólnikami, nie wiemy co nas czeka w nowym roku, i nie potrzebujemy tego wiedzieć. Podczas gdy „Tajemnica Pańska [głębokie rzeczy Boże, Jego wielki cel i plan wypełnienia się tej tajemnicy] objawiona jest tym, którzy się go boją [czczą], a przymierze swoje oznajmia im” (Psalm 25:14), On widocznie nie uważa, że Jego lud przed czasem musi poznać każdy szczegół swoich doświadczeń lub wszystkie szczegóły związane z wypełnieniem się proroctw – „Bo przez wiarę chodzimy, a nie przez widzenie” (2 do Koryntian 5:7). Prawdopodobnie Bóg sądzi, że wystarcza gdy my dostrzegamy ogólne wypełnianie się proroctw. Pilny student Pisma Świętego i znaków czasu rozpozna, że żyjemy w okresie wielkiego światowego ucisku, w którym dajemy świadectwo wypełnienia się licznych proroctw.

Pośród wielu proroctw na uwagę zasługuje to, które podał Apostoł Paweł w 1 do Tesaloniczan 5:2-3: „Albowiem … on dzień Pański jako złodziej w nocy, tak przyjdzie. Bo gdy mówić będą: Pokój i bezpieczeństwo! tedy na nich nagłe zginienie przyjdzie [wojna światowa wybuchła nagle w 1914 roku i od tego czasu władza na świecie stopniowo podupada, aż do zupełnego jej zniszczenia], jako ból na niewiastę brzemienną [każdy następny paroksyzm bólu jest bardziej dotkliwy, np. druga faza wojny światowej (1939-1945) była bardziej bolesna niż pierwsza; również broń wojenna obecnie w użyciu, i ta planowana na rysownicy, jest w większym stopniu niszcząca niż broń, którą posługiwano się dawniej], a nie ujdą”. A zatem świat, jak kobieta rodząca, doświadcza serii coraz boleśniejszych skurczów ucisku, które będą trwały aż do wystąpienia ostatniego.

Mimo, że sporadyczne okresy częściowej ulgi w bólu też się zdarzają, są one tylko chwilowe. Czas ucisku będzie trwał aż, pośród konania obecnego porządku społecznego w królestwie szatana (List do Galatów 1:4; 2 List Piotra 3:7,11), nastąpi narodzenie się nowego porządku społecznego, w którym sprawiedliwość i miłość będzie prawem (w miejsce niesprawiedliwości i samolubstwa).

__________________
Cały artykuł przeczytasz w czasopiśmie „Teraźniejsza Prawda”, styczeń-luty 1992. Wydaje się jeszcze bardziej aktualny w roku 2021. Kliknij tutaj, by przejść do pliku PDF.

Wykład na temat przyszłego porządku pod panowaniem Chrystusa: 

Czyściec na miniaturze ze Złotej legendy w zbiorach Biblioteki Uniwersytetu w Heidelbergu.

Witam serdecznie! Po moim ostatnim nagraniu niektórzy uznali, że pominąłem czyściec. Nie był to przypadek. Temat tej serii to: „Czy Jezus nauczał o pośmiertnych cierpieniach?”, a takiej nazwy jak „czyściec” w nauce Jezusa nie znajdziemy. Na ile mogłem ustalić samo określenie ‘czyściec’ pojawiło się w dyskusjach teologicznych około XII wieku po Chrystusie, a łaciński termin ‘purgatorium’ czyli czyściec po raz pierwszy pojawił się w oficjalnych dokumentach kościoła katolickiego w roku 1438, podczas soboru we Florencji.

Trzeba przyznać, że to milczenie Jezusa na temat czyśćca jest dosyć wymowne. ST podaje zrozumiałą naukę, że śmierć oznacza koniec życia, niebyt i nieświadomy sen aż do obudzenia z tego stanu przez Mesjasza. Nie widzę, żeby Jezus zaprzeczał tej nauce Mojżesza i Proroków.

Weźmy na przykład historię wskrzeszenia Łazarza z Betanii. Kiedy czytamy 11 rozdział Ewangelii wg Jana to najpierw Jezus porównuje śmierć Łazarza do snu. Później, gdy rozmawia z Martą też nie mówi: „On jest w niebie, wszystko mu załatwiłem, jest szczęśliwy”, nie mówi też, że Łazarz jest w czyśćcu albo w piekle, ale go stamtąd wyciągnie. Jezus mówi, Jana 11:23 – „Twój brat wstanie.” A Marta odpowiada: „Wiem, że wstanie przy z-martwych-wstaniu w ostatni dzień”. Dzień ostatni to dzień siódmy, tysięcletnie panowanie Mesjasza, na które czekali Żydzi. 2 List Piotra 3:8 wyjaśnia tę tajemnicę, że „jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień”. Jezus odpowiada Marcie: „Ja jestem z-martwych-wstaniem”. Nie mówi jej: cieszmy się, wasz brat ma wszystko za sobą, obserwuje was z chmury, będzie wam pomagał, nie zachęca ich do modlitwy za Łazarza, by mógł wyjść z czyśćca. Mówi tylko, że Łazarz śpi, ale obudzi go ze snu.

Jest wiele powodów, dla których nie wierzę w ‘czyściec’ jako miejsce lub stan, w którym doznaje się pośmiertnych cierpień. Według Katechizmu Kościoła Katolickiego, punkt 1030 –„Ci, którzy umierają w łasce i przyjaźni z Bogiem, ale nie są jeszcze całkowicie oczyszczeni, chociaż są już pewni swego wiecznego zbawienia, przechodzą po śmierci oczyszczenie, by uzyskać świętość konieczną do wejścia do radości nieba.” I dlatego jest za nich w kościele składana ofiara mszy,  próbuje się dla nich uzyskać odpusty i modli się za nich.

ZACHĘCAMY TEŻ DO WYSŁUCHANIA CZĘŚCI 1: BOGACZ I ŁAZARZ
CZĘŚĆ 2: GEHENNA
CZĘŚĆ 4: JEZIORO OGNIA

Pytanie: dlaczego ja takich odpustów nie zamówię i dlaczego nie modlę się o dusze w czyśćcu?

Po pierwsze – według Pisma Świętego modlitwa za zmarłych nie ma już żadnej mocy. Według Biblii, umarli nie są świadomi, nie podejmują żadnych działań i nie znoszą żadnych tortur w piekle ani oczyszczających cierpień w czyśćcu. Cytowałem już w poprzednich nagraniach Księgę Koheleta 9:5,10 – fragment – „umarli niczego nie wiedzą (…) w Szeolu [czyli w grobie], do którego zdążasz, nie ma już działania ani myślenia, ani doświadczania, ani mądrości”.

Według proroka Daniela umarli śpią w prochu ziemi. Tak samo wyraża się o tym Jezus, gdy mówi, że przyjdzie czas, kiedy umarli usłyszą jego głos i wstaną z grobów.

Po drugie – grzech pociąga za sobą śmierć, a nie pośmiertne cierpienia. Mówi o tym wiele fragmentów Biblii. Ezechiela 18:4 – „Dusza, która grzeszy ta umrze.” Rzymian 6:23 – „Karą za grzech jest śmierć.” Ijoba 6:18 – „Grzesznicy parują w puste powietrze i giną.” Izajasza 1:28 – „Przestępcy i grzesznicy razem będą zniszczeni” (zniszczeni; a nie zachowani w cierpieniach)

Po trzecie – żadna dodatkowa ofiara mszy lub jakaś pomoc żywych nie jest zmarłym potrzebna, ponieważ to Pan Jezus jest Tym, który pokonał śmierć i obudzi wszystkich ludzi w ostatni dzień, także tych niesprawiedliwych. 1 List Jana 2:2 – „On bowiem jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy [apostoł mówi tu o świętych], i nie tylko za nasze, lecz również za grzechy całego świata.”; Rzymian 5:18 – „A zatem, jak przestępstwo jednego [praojca Adama] sprowadziło na wszystkich ludzi wyrok potępiający, tak czyn sprawiedliwy Jednego [Jezusa Chrystusa] sprowadza na wszystkich ludzi usprawiedliwienie dające życie.”

Jezus dał samego siebie na okup za wszystkich i to otwiera nadzieję dla ludzi, którzy nie byli święci w tym życiu. Ta nadzieja wiąże się jednak z tym, co będzie się działo po obudzeniu umarłych, a nie w czasie, gdy są oni w grobie. Dlaczego zmartwychwstanie byłoby tak ważną doktryną, gdyby umarli już przed nim doznawali radości w niebie i cierpień w piekle lub czyśćcu? Jeżeli wierni w niebie są w takim stanie jak anioły, to po co im zmartwychwstanie i nowe ciało? A jednak apostoł Paweł napisał, że gdyby nie było zmartwychwstania to nasza wiara byłaby pusta i daremna, a my – godni politowania. To zgadza się z nauką, że śmierć to niebyt, z którego jedyną nadzieją jest z-martwych-wstanie, bo inaczej nie byłoby już nic, nigdy. Ani dla świętych, ani dla pozostałych.

Czy możemy się więc czegoś dowiedzieć o czyśćcu w Biblii, albo czy jest w Biblii opisane jakieś oczyszczenie ludzkości, które można porównać do czyśćca?
Po pierwsze taki biblijny czyściec, czyli rozliczenie z pewnych spraw z tego życia i pomoc w oczyszczeniu, będzie miał miejsce na ziemi. Jak mówi Księga Przysłów 11:31 – „Jeżeli sprawiedliwy odbiera na ziemi swoją zapłatę, tym bardziej bezbożny i grzesznik.” Jeśli nie w tym życiu to jednak prędzej czy później każdy odbierze swoją „zapłatę” na ziemi – będzie musiał rozliczyć się ze swojego życia, uznać zło, które uczynił i stanąć przed tymi, których skrzywdził.

Po drugie, stanie się to w czasie powrotu Jezusa, kiedy ujmie on swoje Królestwo i Sąd nad światem. Mateusza 16:27 – „Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego z aniołami swymi, i wtedy odda każdemu według uczynków jego.”.; zarówno dla wiernych, jak i dla reszty ludzi, taka zapłata przyjdzie wtedy – w czasie zmartwychwstania, a nie przed nim. Jak czytamy w Ewangelii wg Łukasza 14:14 – „I będziesz błogosławiony, bo (…) zapłatę będziesz miał przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych.” Swoją zapłatę otrzymają też niesprawiedliwi, przy zmartwychwstaniu niesprawiedliwych, o którym także mówi Pismo Święte.

Po trzecie, zwycięska „mała trzódka” świętych, ci, którzy wezmą udział w pierwszym zmartwychwstaniu i będą jak Pan Jezus istotami duchowymi, dołączą do Jezusa w dziele sądzenia, naprawiania i nauczania reszty ludzi. 1 Koryntian 6:2 – „Czy nie wiecie, że święci będą sądzić świat? A jeśli świat będzie sądzony przez was, to czy nie jesteście godni osądzać sprawy pomniejsze?”

Krótko mówiąc, obiecane od dawna panowanie Jezusa i jego wiernych, czas sądu i naprawiania ludzkości, to właśnie biblijny czyściec, jeśli chcemy użyć takiej nazwy – choć nie jest to nazwa biblijna. Święci nie pójdą na ten oczyszczający sąd, ponieważ przeszli swój własny sąd już za życia. 1 Koryntian 11:32 – „Lecz gdy jesteśmy sądzeni, przez Pana jesteśmy karceni, abyśmy nie byli osądzeni wraz ze światem.” Poza naśladowcami Jezusa taki sam los spotka wiernych Starego Testamentu, którzy będą im wtedy pomagać.

Cała reszta ludzkości będzie jednak prowadzona i karana w sprawiedliwości. Ostateczny cel tego karania to reforma i doprowadzenie do doskonałości tych, którzy będą słuchać Jezusa. Te myśli dają nadzieję, a jednocześnie powinny skłaniać do rozwagi w swoim życiu, bez względu na to czy ktoś jest dzisiaj wierzący czy też nie. Słowa Jezusa [Mateusza 12:36] – „A powiadam wam, że z każdego nieużytecznego słowa, które ludzie wyrzekną, zdadzą sprawę w dzień sądu.”

Wszyscy chętni zostaną w ten sposób oczyszczeni. Przez nauki, próby i kary dnia sądu będą mogli przyjść do nawrócenia i pokuty, oddać samych siebie Jezusowi. Tamten czas przyszłości będzie nie tylko po to, by ukarać zło i grzech, ale także by nagrodzić dobro i dobre uczynki tego życia. Kto już teraz podaje kubek zimnej wody drugiemu, kto już teraz dokonuje uczynków z miłości, z dobrej woli, ten otrzyma nagrodę w przyszłości. Mateusza 10:41 – „Kto poda jednemu z tych małych choćby kubek zimnej wody w imię ucznia, zaprawdę powiadam wam, nie straci swojej nagrody.”

Kto jednak skrzywdził jednego z tych najmniejszych, ten otrzyma sprawiedliwą karę za zły uczynek. Karanie w tym czasie będzie sprawiedliwe i zależne od wiedzy, przeciw której ktoś zgrzeszył. Co to znaczy? Tłumaczy to także Pan Jezus: Łukasza 12:47 – „Ten zaś sługa, który znał wolę swego pana, a nie był gotowy i nie postąpił według jego woli, otrzyma wielką chłostę. Lecz ten, który jej nie znał i uczynił coś godnego kary, otrzyma małą chłostę. Komu wiele dano, od tego wiele się będzie wymagać, a komu wiele powierzono, więcej będzie się od niego żądać.”

Z różnych fragmentów Biblii można zauważyć, że okres czyśćca lub restytucji ludzkości [czyli przywrócenia do dawnego, dobrego i utraconego stanu], ma się rozpocząć od karania narodów, a dopiero później, po obudzeniu umarłych stanie się sądem jednostek. Ta pierwsza część, czyli czyściec narodów będzie szczególnie trudny dla narodów chrześcijańskich, dla cywilizacji europejskiej i amerykańskiej, dla tak zwanego „chrześcijaństwa”. Dlaczego? Bo wiele otrzymaliśmy od Boga. Dostaliśmy wiedzę o Bogu, wiedzę o prawdzie i zbawieniu, która przewyższa to, co posiadali poganie, mieszkańcy innych kontynentów. Do narodów chrześcijańskich, które utraciły swoje dziedzictwo Pan Jezus przychodzi jako sprawiedliwy Sędzia i jako Wykonawca Bożej Kary, jak opisuje to Księga Apokalipsy 19:15 – „A z ust jego wychodzi ostry miecz [ten miecz to prawda!], którym miał pobić narody, i będzie nimi rządził laską żelazną, on sam też tłoczy kadź wina zapalczywego gniewu Boga Wszechmogącego.”

Te sądy narodów są symbolicznie przedstawione prze niszczące trzęsienia ziemi i ogień, w którym „obecna ziemia” i „obecne niebo” (tzn. systemy polityczne i religijne) ostatecznie spłoną. Płomienie Bożego sądu zniszczą wszystkie złe rządy, złe organizacje i złe teorie na świecie – wszystkie złe nauki w świecie polityki, religii, nauki i gospodarki. Ludzie mają w tym czasie cierpieć i gorzko płakać, ale dla wielu będzie to cierpienie reformujące czyli oczyszczające.

Duch obecnego świata to duch egoizmu, obejmuje miłość do pochwał od ludzi, miłość do pieniędzy, miłość do władzy, miłość do wygody, przyjemności – miłość do wszystkiego, co dotyczy samego siebie, a zaniedbanie i brak zainteresowania dobrem innych. Oto tak zwane chrześcijaństwo, kojarzące się z kardynalskimi i biskupimi szatami, z połączeniem kościoła, władzy i biznesu. To właśnie chrześcijaństwo otrzymało od Boga NOWE PRAWO: prawo Chrystusa czyli prawo najwyższej miłości do Boga i miłość do ludzi jak do samego siebi; oraz miłości zdolnej do ofiary dla współbraci w wierze. Jednak my, chrześcijanie, zaniedbaliśmy to i pozwalamy, by to egoizm i mamona zasiadały na tronie.

Ten nadchodzący kryzys to wynik samolubstwa. Rządzący dalej egoistycznie pragną dla siebie władzy i przewagi, monopolu i bogactwa, masy społeczne – też samolubnie – szukają wolności i równości, bez poszanowania praw drugich. Bogaci ludzie i korporacje samolubnie chcą utrzymać swój monopol. Zrobią wszystko to, co daje im przewagę nad innymi i zapewnia, że ich kadra dyrektorska może żyć wygodnie (choć niekoniecznie ich pracownicy). W przeciwieństwie do tych korporacji, pracownicy też się łączą i też na zasadach egoizmu. Myślą o tym, jak zarobić jak najwięcej, robiąc w pracy jak najmniej…

Ten owoc egoizmu szybko dojrzewał w XX wieku i już dojrzał zupełnie w XXI-szym. Wraz ze wzrostem świadomości obie strony stają się bardziej sprytne, jeśli chodzi o rozwijanie swoich własnych celów. I ta różnica, między bogatymi pracodawcami, a biednymi pracownikami stale się pogłębia. Ta sytuacja prowadzi do tego, albo już doprowadziła do tego, co prorok Daniel opisuje jako „czas ucisku, jakiego nigdy nie było odkąd narody były i nigdy więcej nie będzie.” [Dan. 12:1]

Ten ucisk to ogień czyśćcowy, czyli ogień oczyszczający ludzkość! Jak mówi to Psalm 46 – „W nim góry [czyli władze na ziemi] zapadną się [zrównają się z ludzkością], wpadną do morza [stanie się to w anarchii, gdy masy społeczne będą wzburzone i obalą wszelkie władze], a ziemia zostanie usunięta [ogólny porządek społeczny na naszej planecie zostanie obalony].” Cała geografia Ziemi w proroctwach Biblii dotyczy geografii społeczeństwa ludzkiego. Góry to królestwa lub władze, ziemia to społeczeństwo ludzkie podtrzymujące te władze, morza to anarchiści, którzy chcą te góry zatopić, a niebiosa to wpływy religijne, kościelne i duchowe, w których „szatan jest bogiem tego świata”, a różne złe systemy religijne reprezentują go na ziemi.

To samo zniszczenie apostoł Piotr ukrywa pod obrazem ognia. 2 Piotra 3:10 – „A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ziemia i dzieła ludzkie na niej spłoną.” Tutaj ziemia (czyli społeczeństwo) pokazane jest jako topniejące i rozpadające się na różne elementy, w wielkim ogniu ucisku. Jest tutaj pokazane spalenie niebios – oznacza to zniszczenie systemów i struktur religijnych, które obecnie rządzą i kontrolują ludzi – oraz ich odejście z wielkim trzaskiem. W wersecie 13, 2 Piotra 3:13, apostoł Piotr pisze jednak: „Ale my oczekujemy, według obietnicy: nowych niebios i nowej ziemi, w których mieszka sprawiedliwość.”. To całe zamieszanie i kłopoty rozwiąże Jezus i jego nowy porządek społeczny, nowe zasady religijne i sprawiedliwy rząd. Tak zwane NOWE NIEBIOSA i NOWA ZIEMIA.

To nowe władze duchowe i nowe zasady społeczne, gdzie prawo, prawda i miłość zastąpią błąd, przesądy i egoizm. Także Dawid w tym cytowanym już wcześniej Psalmie 46-tym przedstawia wprowadzenie tego samego Tysiąclecia pokoju i sprawiedliwości. Ps. 46:8-10 – Pójdźcie i zobaczcie dzieła Pana, Który czyni dziwne rzeczy na ziemi! Kładzie kres wojnom aż po krańce ziemi, Łamie łuki i kruszy włócznie, Wozy ogniem pali. Przestańcie i poznajcie, żem Ja Bóg, Wywyższony między narodami, Wywyższony na ziemi”

W tym procesie czyszczenia ludzkości, sprawiedliwy sędzia Jezus Chrystus, jak mówi Izajasz (Izaj. 28:17): „weźmie sobie prawo za miarę, a sprawiedliwość za pion. Ale grad zmiecie schronisko kłamstwa, a wody zaleją [ich] kryjówkę.” To znaczy, że w tym czasie wszelkie zło i kłamstwo nie będą już mogły działać. Izajasza 11:9 – „Zła czynić nie będą ani zgubnie działać po całej świętej mej górze, bo kraj się napełni znajomością Pana, na kształt wód, które przepełniają morze.”

Oczywiście trudny czas ucisku, którzy obali panowanie szatana, sprawi, że wielu ludzi będzie bezsilnych i zniechęconych; będą (a nawet już są) to bardzo trudne czasy. Dla tych, którzy się boją, jest jednak pewien specjalny fragment Słowa Bożego – 1 Ks. Królewska 19:11-12 – to pewna wizja proroka Eliasza: „Wtedy anioł powiedział: Wyjdź, stań na górze przed PANEM. A oto PAN przechodził, a potężny i gwałtowny wiatr rozrywał góry i kruszył skały przed PANEM, ale PAN nie był w tym wietrze. Po wietrze było trzęsienie ziemi, ale PAN nie był i w tym trzęsieniu ziemi. Po trzęsieniu ziemi był ogień, ale PAN nie był w ogniu. A po tym ogniu był cichy i delikatny głos.”

Nie mamy się zniechęcać trudną sytuacją na świecie; tym że świat się trzęsie, ponieważ za trzęsieniem ziemi (czyli za rewolucjami społeczno-politycznymi) i za ogniem (anarchii i zniszczenia), będzie cichy i łagodny głos Pana, który zaprowadzi Królestwo Boże na ziemi. To dlatego Jezus mówi, że mamy podnosić nasze głowy, kiedy zobaczymy, że te rzeczy się dzieją. Nie w sensie pychy, ale w sensie nadziei, w sensie wypatrywania Bożej pomocy i Królestwa Chrystusa, bo przyniesie ono wszystkim ludziom czasy orzeźwienia i naprawy wszystkich rzeczy.

Paruzja [czyli POWRÓT; DRUGA OBECNOSĆ] Jezusa jest w celu zniszczenia obecnego porządku politycznego, społecznego, religijnego i gospodarczego, ale nie w celu zniszczenia ludzi. Końcowy cel Paruzji to naprawa wszystkich rzeczy, jak Bóg zapowiedział to przez proroków. „Bądź wola Twoja, jak w niebie, tak i na ziemi” – spełnienie tej modlitwy to właśnie cel panowania Jezusa. To prawda, jest Królestwo niebiańskie, do którego Jezus zapraszał swoich wiernych, ale jest też obietnica Królestwa Bożego na ziemi. To Jezus razem ze swoimi wybranymi będzie wtedy pomagał ludziom; to Jezus i wierni staną się „królami, kapłanami i sędziami” całego świata. Co wtedy stanie się z ludzkością?

Księga Izajasza 2:2-4 – „I stanie się w dniach ostatecznych, że góra ze świątynią Pana będzie stać mocno jako najwyższa z gór i będzie wyniesiona ponad pagórki, a tłumnie będą do niej zdążać wszystkie narody. I pójdzie wiele ludów, mówiąc: Pójdźmy w pielgrzymce na górę Pana, do świątyni Boga Jakuba, i będzie nas uczył dróg swoich, abyśmy mogli chodzić jego ścieżkami, gdyż z Syjonu wyjdzie zakon, a słowo Pana z Jeruzalemu. Wtedy rozsądzać będzie narody i rozstrzygać sprawy wielu ludów. I przekują swoje miecze na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Żaden naród nie podniesie miecza przeciwko drugiemu narodowi i nie będą się już uczyć sztuki wojennej.”

Dzieje Apostolskie 3:19-21 – „Pokutujcie więc i nawróćcie się, aby grzechy wasze zostały zgładzone, aby nadeszły od Pana dni ochłody, aby też posłał wam zapowiedzianego Mesjasza, Jezusa, którego niebo musi zatrzymać aż do czasu odnowienia wszystkich rzeczy, co od wieków przepowiedział Bóg przez usta swoich świętych proroków.”

W tym fragmencie powiedziane jest, że bóg pośle Jezusa Chrystusa. Nie ma tu mowy o pierwszym jego przyjściu, bo Piotr wypowiedział te słowa w dniu zesłania Ducha Świętego, a dziesięć dni przedtem widział on Jezusa wstępującego do nieba. Jest tu zatem mowa o powrocie Pana Jezusa, o Jego Paruzji. Jezus powiedział uczniom, że mają na Niego czekać bo „jeśli odejdzie, przyjdzie znowu”.

Jest tu powiedziane, że nadejdzie czas „odnowienia wszystkich rzeczy”. Co tak naprawdę potrzebuje takiego odnowienia? Niektórzy myślą, że chodzi głównie o ziemię, tzn. góry, pagórki, drzewa, rzeki itp. rzeczy. Ale to nie jest to, co szczególnie potrzebuje naprawy, to tylko mała część tej naprawy. Np. w Księdze Izajasza 40:4 jest napisane: „Każda dolina będzie podniesiona, a każda góra i pagórek poniżony będzie.” – Te doliny, góry i pagórki są symboliczne. W języku symbolicznym „góry” przedstawiają „królestwa albo władze”, a doliny to niskie i uciskane klasy. Każda władza i każda wywyższona rzecz ma być poniżona, a każda poniżona rzecz ma być wywyższona. To znaczy zrównanie ludzi na ziemi; i to równanie już odbywa się od pewnego czasu. Naśladowcy Jezusa nie mają używać „ziemskiej broni” i brać udziału w tej walce ucisku. Nie mają stać na barykadach. Mają zamiast tego robić wszystko, co mogą, by ogłaszać ewangelię Królestwa i by już teraz żyć według nowych zasad miłości i prawdy. Zasad, które ogłosił Jezus Chrystus. Rozwój charakteru na podobieństwo Chrystusa jest tu najważniejszy, bo charakter to jedyna rzecz, którą zabierzemy ze sobą poza grób, do Jego Królestwa.

Wierzę, że o takim „czyśćcu” mówi Biblia, choć nie nazywa tego nazwą „czyściec”, więc i ja zwykle jej nie używam. Królestwo Chrystusa to czas, kiedy jak mówi Księga Objawienia: szatan będzie związany i wrzucony do przepaści. Jak mówi Objawienie 20:3 – „aby już nie zwodził narodów, aż się dopełni owych tysiąc lat. Potem musi być wypuszczony na krótki czas.”

Ten okres tysiąca lat panowania Jezusa będzie czasem wielkiej reformy na ziemi.

Jeśli więc ktoś pyta czy wierzę w czyściec, to odpowiadam, że wierzę w czasy naprawy ludzkości, ale nie wierzę w czyściec Dantego i nie wierzę w czyściec Tetzla, handlarza odpustami. Czyściec kościelny czyści niestety tylko żywych, czyści ich z pieniędzy, ponieważ nikt nigdy nie wie ile mszy należy wykupić, aby nasz bliski mógł wreszcie opuścić ten nieopisany w Biblii ‘czyściec’.

W swojej książce pt. „Tamten świat” Andrzej Tokarczyk opisuje czyściec według Dantego Alighieri z jego poematu „Boska komedia”: „Kolej na czyściec. Żeby odwiedzić czyściec trzeba wpierw uzyskać pozwolenie Katona z Utyki, który strzeże wysokiej góry czyścowej. Do brzegu jakiejś wyspy przybija łódź przewożąca do czyśćca dusze, mające tam odbywać pokutę. Słychać pieśń miłosną, którą intonuje jedna z nich imieniem Casella. W drodze na górę czyśćcową król Manfred opowiada poetom swoje zawiłe dzieje:

<<Chyba modłami waszymi skrócicie
Termin katuszy, wy, co tam jesteście.
Pomyśl, jak możesz, wzmóc mię znamienicie
Wieści zanosząc mojej drogiej córze
O tym zakazie i mym tu pobycie.
Tak potrzebujem was ziemian – my, w górze>>.

Modlitwy bowiem za dusze w czyśćcu cierpiące skracają ich mękę.” – komentuje Tokarczyk.

O takim czyśćcu niczego nie mówi Biblia, ale mówi o nim kościół katolicki. Niestety, od greckiej mitologii, przez „Boską komedię” kościół doszedł aż do płatnych odpustów i jarmarków, które prowadził np. dominikanin Tetzel przy zbieraniu pieniędzy na budowę bazyliki w Rzymie. Całe szczęście, że w XVI wieku Luter zaprotestował przeciwko tym targom odpustów, bo pewnie ludzie do dzisiaj wierzyliby w moc listu odpustowego papieża.

Luter podał pewien cenny argument, teza 82 z „95 tez” Lutra: „82. Na przykład: dlaczego papież dla świętej miłości i dla cierpień, jakie dusze w czyśćcu ponoszą, dusz tych naraz nie wyzwoli z czyśćca; gdy tymczasem dla tak małej przyczyny, jaką jest budowa kościoła św. Piotra [w Rzymie], za pieniądze tyle dusz wyzwala?”

Niestety, dość często poglądy religijne chrześcijan kształtują się z pominięciem Biblii – np. w oparciu o katechizm lub inny dokument kościelny, credo (czyli wyznanie wiary) danego kościoła; a w ten sposób za pewnik przyjąć można pewne nauki tylko dlatego, że są to nauki autorytetów lub instytucji, które szanujemy. Pismo święte nakłania jednak do osobistego sprawdzania wszystkich nauk (przy pomocy Biblii!) i trzymania się tylko tych nauk, które wytrzymują taką próbę.

1 Tesaloniczan 5:21 – „Wszystkiego doświadczajcie [albo: Wszystko BADAJCIE], a co jest dobrego, tego się trzymajcie.” List do Galatów 1:8 – „Ale gdybyśmy nawet my [pisze APOSTOŁ PAWEŁ] lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy – niech będzie przeklęty!”

Taka zasada to podstawowa zasada dla każdego chrześćijanina. Bez względu na to czy określimy to jako Sola Scriptura, czy po prostu uznamy Biblię za podstawę wiary chrześcijanina, ona zawsze musi stać w Centrum, to na niej trzeba budować.

Proszę by także niczego z moich nagrań nie przyjmować na słowo, ale sprawdzić to, co mówię, przy pomocy Pisma Świętego. Ponieważ tylko Biblia może uświęcić jej Czytelnika i tylko Biblia jest wystarczająca do wyćwiczenia każdego w mądrości i w sprawiedliwości, która prowadzi do życia wiecznego. Tak jak powiedział Jezus: „Błogosławieni są ci, którzy słuchają Słowa Bożego i strzegą go.”, strzegą – to znaczy: praktykują naukę Słowa Bożego w swoim życiu, wierzą w to i czynią to, co w Biblii napisano.

Pomyślmy sobie o najlepszym Bogu, jakiego możemy sobie wyobrazić. A teraz pomnóżmy to razy sto; bo Bóg jest sto razy lepszy niż najlepszy pomysł człowieka. Większość chrześcijan wierzy w piekło pełne tortur i też mówi, że Bóg jest dobry i że na tym polega sprawiedliwość, że ludzie ci mają być karani w piekle albo w czyśćcu. Ale ja wtedy myślę, że to nie jest ani sprawiedliwe, ani miłosierne i że to nie jest najlepszy Bóg, jakiego ja mogę sobie wyobrazić i nie jest to taki Bóg, jakiego ja widzę opisanego w Biblii.

Jeśli macie jakiekolwiek pytania to proszę o ich zadawanie. Postaram się nagrać odcinek z odpowiedziami na pytania słuchaczy, bo trochę się ich nazbierało. Zachęcam też do odsłuchania poprzednich części.

Pieśni Brzasku Tysiąclecia, nr 12
wyk. My Nefesh

Więcej: Muzyka chrześcijańska

1
Poprzez życia ciemne burze,
wąską ścieżką poprzez trud,
idziem wzrok utkwiwszy w górze,
gdzie Pan wzywa wierny lud.
I cel coraz się przybliża,
upragniony, święty tak.
[:Idziem za sztandarem krzyża,
bo to Chrystusowy znak.:]
2
Krzyż do Zbawcy nas prowadzi,
nas, szafarzy Jego łask,
pokarm dając dla czeladzi,
słuszny w Tysiąclecia brzask.
Sztandar ten utwierdza w mocy,
bo choć ścieżka krótka już,
[:Zapadają cienie nocy,
ucisk jest przed nami tuż.:]
3
Jednak Pan zostawił słowa,
że kto wierzy w Jego krew,
tego w łasce Pan zachowa
gdy się srożyć będzie gniew.
Choć śmierć weźmie nasze ciała,
tę powłokę, ziemski pył,
[:wejdziem tam, gdzie wieczna chwała;
Kościół w Panu będzie żył.:]

Dzień dobry, drodzy Bracia i Siostry! Ufam, że wszyscy mieliśmy dobry odpoczynek w nocy. Jest rzeczą niewątpliwą, że mieliśmy ucztę z rzeczy tłustych z ręki Pana i będziemy pamiętać te zebrania przez długi czas. Na początku chciałbym poprosić was o wybaczenie tego, że mój głos jest dzisiaj słaby. Tak więc brat Marek będzie moim głosem przedstawiającym przesłanie.

Wybrałem temat, który uważam za bardzo ważny, temat na czasie dla nas – badaczy Pisma Świętego. Stwierdzam, że im więcej badamy ten temat, tym bardziej interesujący się on staje. Za swój temat wybrałem Ucisk Jakuba.

—————————
Zapis wideo: br. Jack Zilch, Ucisk Jakuba

Sądzę, że wszyscy to zauważyliśmy, że 14 maja tego roku [2018] Izrael będzie obchodzić 70. rocznicę istnienia jako niepodległy naród wśród narodów. Jak zapewne wiecie z wiadomości pan [Donald] Trump narobił sporo zamieszania, gdy ogłosił, że 14 maja Stany Zjednoczone przemieszczą swoją ambasadę do Jerozolimy. Interesujące jest zauważyć, że 70 lat przed majem 1948 r. była wiosna 1878 roku, kiedy łaska miała zacząć powracać do Izraela. A więc od czasu kiedy łaska miała zacząć wracać do narodu izraelskiego mija 140 lat.

Chciałbym użyć jako nasz werset główny Jeremiasza 30:7 – „Biada, gdyż wielki to ów dzień, żaden do niego niepodobny, jest to czas utrapienia dla Jakuba [inne przekłady: czas ucisku Jakuba], jednak będzie z niego wybawiony.„ Jest to jedyny werset Biblii, który używa sformułowania „ucisk Jakuba”. Odnosi się do czasu szczególnego ucisku dla narodu izraelskiego przy końcu wieku. Księga Jeremiasza, rozdziały 31 i 32, mówią o tym czasie. Wiemy, że kiedykolwiek Pismo Święte mówi o owym dniu to ów dzień oznacza Wiek Tysiąclecia. I rozpoznajemy, że początek owego dnia zbiega się z początkiem Wieku Tysiąclecia jesienią 1874 roku.

wykresy zamieszczono w celach poglądowych, jedynie dla zilustrowania ogólnego zrozumienia mówcy,
w niektórzy szczegółach mogą występować różnice, np. detronizacja Sedekiasza to październik 607 roku p.n.e.,
a nie – jak pokazano na wykresie – 606 rok p.n.e.

Pomimo tego, że Izrael przeszedł przez bardzo wiele cierpień zanim dzień Tysiąclecia się rozpoczął, to uznajemy, że ucisk Jakuba szczególny dla narodu izraelskiego następuje w jakimś okresie czasu po 1878 roku. Interesującym jest zauważyć, że Pismo Święte mówi o ucisku Jakuba, a nie o ucisku Izraela. Uznajemy jednak ten fakt, że Jakub tak w rzeczywistości był założycielem narodu izraelskiego i jego imię zostało zmienione na Izrael, a jego 12 synów zostało głowami 12 plemion Izraela. Oczywiście zauważamy równoległości z naszym Panem Jezusem Chrystusem, założycielem duchowego Izraela. 12 apostołów będzie głowami 12 pokoleń duchowego Izraela w Wieku Tysiąclecia i poza nim.

Ucisk Jakuba składa z dwóch faz. Pierwsza faza to faza ponownego gromadzenia Izraela. A druga faza jest fazą walki. Pamiętam, że kiedyś słyszałem wykład na temat ucisku Jakuba, w którym brat powiedział do słuchaczy: „jeśli nie zapamiętacie niczego innego z mojego wykładu to zapamiętajcie przynajmniej to, że pierwsza faza jest fazą ponownego gromadzenia Izraela, a druga faza jest fazą walki”.

Kiedy rozpoczęła się pierwsza faza ucisku Jakuba? Rozpoczęła się w 1878 roku. Naród izraelski znajdował się na wygnaniu poza Palestyną rozrzucony pomiędzy narodami. Najpierw musimy przyjrzeć się pewnym faktom chronologicznym. Naród izraelski miał 1845 lat łaski od śmierci Jakuba, aż do śmierci naszego Pana w 33 roku naszej ery. A od czasu kiedy stracili łaskę w 33 roku n.e., rozpoczął się okres ich dwójnasobu czyli czas niełaski, braku łaski. A 1845 lat od 33 roku n.e. doprowadza nas do roku 1878. Słowo dwójnasób przywodzi nam na myśl obraz kartki papieru, która zostaje zgięta w połowie, złożona na pół i mamy jedną stronę – okres łaski i równie długi okres niełaski po drugiej stronie.

Jeśli udamy się do Izajasza 40:1-2 to czytamy tam o czasie, w którym łaska miała powrócić do Izraela. „Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud, mówi wasz Bóg, mówcie do serca Jeruzalemu i wołajcie na nie, że dopełniła się jego niewola, ze odpuszczona jest jego wina, bo otrzymało z ręki Pana podwójna karę [dwójnasób] za wszystkie swoje grzechy.” Izrael otrzymał także inny okres niełaski, braku łaski o którym będziemy mówili. Od czasu obalenia ostatniego króla Judy, króla Sedekiasza, co miało miejsce w 607 roku p.n.e. aż do 1914 roku n.e. czyli 2520 lat. Ten okres uznajemy za czasy pogan. Dzierżawa władzy, którą Bóg dał czy też dozwolił im na sprawowanie, ten okres czasu, który był karą dla Izraela za odrzucenie przymierza zakonu. Ten okres zakończył się w 1914 roku. Nie było żadnej przeszkody prawnej do tego, by Żydzi powrócili do swojej ziemi po 1914 roku. Nasz Pan prorokował w Łukasza 21:24 – „Jerozolima będzie deptana przez pogan aż dopełnią się czasy pogan.”

Powróćmy teraz do wiosny 1878 roku. Bóg ściśle przestrzega czasu i kiedy nadchodzi pora na jego działanie to Bóg działa natychmiastowo, niezwłocznie. Niektórzy z naszych przyjaciół wśród badaczy Pisma Świętego odrzucają 1878 rok. Nie zauważają jednak tego, że łaska Boża w tym roku miała dopiero zacząć powracać do Izraela. W owym roku człowiek, który nazywał się [Franz] Delitzsch, rozpoczął rozpowszechnianie hebrajskiego Nowego Testamentu. Żydzi po raz pierwszy mieli dostęp do Nowego Testamentu w swoim własnym języku. W tym samym roku Żyd D’israeli, który był premierem Wielkiej Brytanii, wpłynął na berliński Kongres Narodów, by przyznał Anglii ogólny protektorat nad azjatyckimi prowincjami Turcji, a to obejmowało Palestynę.  Z tego powodu rząd turecki wprowadził poprawki do swoich praw, które dotyczyły osób obcych. Poprawiło to możliwości powrotu Izraelitów do Palestyny. Otworzyło to dla nich drzwi do tego, by mogli przemieścić się do Palestyny.

[ Ciekawostka spoza wykładu –

Być może dziwią część Czytelników słowa o „dwójnasobie” i łasce Bożej powracającej do Izraela od roku 1878. Chciałbym przytoczyć w tej tematyce ciekawą wypowiedź…

Dawid Ben Gurion (pierwszy premier nowożytnego Izraela) w dziesiątą rocznicę proklamacji państwa Izraela powiedział: „Państwo nie powstało w tym wielkim dniu 14 maja 1948 roku. W tym wielkim dniu, kiedy ono powstało, na tej ziemi żyło 650 tysięcy Żydów. Pionierska działalność poprzedziła deklarację niepodległości, począwszy od 1878 roku, kiedy to powstało pierwsze osiedle żydowskie? w kraju – Petah Tikva”.

Nazwa Petah Tikva znaczy ‚drzwi nadziei’.]

A zatem Bóg począwszy od 1878 roku sprawił, by jego lud zaczął być pocieszany i to zarówno pod względem religijnym, jak i świeckim. Te czyny same w sobie nie były jednak wystarczającym do tego, aby sprowadzić Żydów z powrotem do ich ziemi. Było trzeba więcej, by sprowadzić ich z powrotem do ich ziemi w ramach przygotowań do Królestwa Bożego na ziemi. Dlatego też Pan posłużył się różnymi rybitwami (rybakami) i myśliwymi w tej fazie ponownego zbierania Żydów celem przyprowadzenia ich z powrotem do ich ziemi.

Udajmy się do Jeremiasza 16:14-16 – Oto idą dni mówi Pan, że już nie będzie się mówić, jako żyje Pan, który wyprowadził synów izraelskich z ziemi egipskiej, lecz jako żyje Pan, który wyprowadził synów izraelskich z ziemi północnej, ze wszystkich ziem, do których ich wygnał i sprowadzę ich z powrotem do ich ziemi, która dałem ich ojcom. A następnie werset 16 mówi o rybitwach czy rybakach i myśliwych. Oto ja poślę po wielu rybaków mówi Pan i ci ich wyłowią, potem poślę po wielu myśliwych i ci ich upolują na każdej górze i na każdym pagórku i w rozpadlinach skalnych.

I tak rybacy używali ponętnej przynęty syjonizmu, by wpłynąć na Żydów by wrócili do swej ziemi. Uznajemy, że ruch syjonistyczny, który w owym działał był ruchem, który miał na celu ponowne sprowadzenie ich do ich ziemi. W 1882 roku Leon Pinsker, który był prekursorem dla dra Theodora Herzla i wielu innych mężów stanu (zarówno Żydów, jak i chrześcijan) usiłowało zachęcić Izraelitów do powrotu do ich ziemi. Wiemy, że Żydzi byli zachęcani do powrotu do ich ziemi przez naszego drogiego brata Russella. Brat Russell był zaangażowany w religijny syjonizm, a nie świecki syjonizm. Jestem pod wielkim wrażeniem spotkania brata Russella w 1910 roku na Hipodromie z tysiącami Żydów, wśród których znajdowało się wielu wybitnych żydowskich uczonych. Na początku, gdy brat Russell zaczynał swoją przemowę byli oni bardzo cicho, bo żywili pewne podejrzenia wobec chrześcijańskiego duchownego przemawiającego do Żydów. Na początku myśleli, że on tam jest po to, by spróbować nawrócić ich na chrześcijaństwo, ale nie taki był jego cel. On był tam tylko po to, by przypomnieć im o ich obietnicach, o obietnicach, jakie Bóg złożył narodowi izraelskiemu. Na zakończenie tego spotkania brat Russell otrzymał owację na stojąco. Jak taktownie zachęcił Żydów z religijnego punktu widzenia, przypominając im o ich obietnicach.

Pastor Russell przemawia do Żydów w Hipodromie (9 X 1910).

Teraz przechodzimy do myśliwych, którzy nie byli tak delikatni jak rybacy. Bowiem ich celem było ściganie, niszczenie i doprowadzili oni, że wielu Żydów powróciło do swojej ojczyzny. W 1878 roku powstały bardzo srogie prześladowania w Rumunii, Galicji, a zwłaszcza w 1881 r. w Rosji. Ci myśliwi kontynuowali swoje dzieło podczas I wojny światowej, a szczególnie podczas II wojny światowej. W rzeczy samej Hitler był wielkim myśliwym, który przyprawił miliony Żydów o śmierć. Możemy cieszyć się jednak myślą, że obecnie to „polowanie” nie odbywa się w żaden sposób w takiej mierze, jak miało to miejsce w przeszłości. Przypomina mi się, że bratu (zdaje się) Jolly’emu zostało postawione takie pytanie: dlaczego Żydzi cierpieli tak bardzo w okresie, który był już zarówno po 1878 roku, gdy powróciła do nich łaska i po 1914 roku? Brat Jolly stosownie wyjaśnił, że cierpienia Żydów po 1914 roku są cierpieniami istot ludzkich w odróżnieniu od cierpień narodu izraelskiego [w związku z jego przymierzem z Bogiem]. Podobnie do cierpień reszty rodzaju ludzkiego, która cierpi w trakcie ucisku z powodu swego upadłego stanu. Jest tylko jedna różnica pomiędzy cierpieniami Żydów a cierpieniami pogan po 1914 roku. Bowiem oni [Żydzi] przechodzą cierpienia w ramach obydwu faz ucisku Jakuba. Ponieważ Bóg zamierzał i nadal zamierza, by powrócili do swojej ziemi.

Udajmy się do 1 Królewskiej 19:11-12. Jest to wizja, którą miał Eliasz: „Rzekł więc do niego: wyjdź i stań na górze przed Panem, a oto Pan przechodził, a wicher potężny i silny, wstrząsający górami, kruszący skały, szedł przed Panem, lecz w tym wichrze nie było Pana, a po wichrze było trzęsienie zimie, lecz w tym trzęsieniu ziemi nie było Pana. A po onym trzęsieniu ziemi był ogień, lecz w tym ogniu nie było Pana, a po ogniu cichy, łagodny powiew.” Uznajemy, że wicher, ogień i trzęsienie ziemi oraz ten łagodny powiew czy też cichy, spokojny głos są symboliczne. Wiatr reprezentuje wojnę światową, trzęsienie ziemi – światową rewolucję, a ogień – światową anarchię. Cichy, łagodny głos to Królestwo Boże. Oczywiście, drodzy Bracia i Siostry, uznajemy, że niełatwo jest dokładnie określić, w którym punkcie czasu ucisku znajdujemy się obecnie. Niektórzy bracia kwestionują nawet to, że jesteśmy po fazie wojny światowej. Inni mówią, że jesteśmy na początku fazy rewolucji. Inni mówią – teraz jesteśmy w trakcie fazy rewolucji. Inni powiedzą, że faza rewolucji jest praktycznie skończona i przed nami tuż, tuż… faza anarchii. Nie chcemy tutaj spekulować, ale jako badacze Pisma Świętego chcemy być dobrymi obserwatorami znaków czasu. Jedną rzeczą, która jest pewna, jest to, że Królestwo Boże nadejdzie. Zauważyliście, że w tym wersecie z 1 Królewskiej „ucisk Jakuba” nie jest wymieniony jako oddzielna faza ucisku. Brat Russell i brat Johnson wyjaśnili, że druga faza ucisku Jakuba będzie przy końcu tej fazy ucisku, jaką jest anarchia. Bardzo krótko przed tym, zanim rozpocznie się Królestwo Boże na ziemi. Rozważmy teraz drugą fazę ucisku Jakuba.

Pierwsza faza ucisku Jakuba była tą fazą, w której Bóg złamał jarzmo narodów europejskich, które w tym jarzmie trzymały naród żydowski jakby w niewoli. Popatrzmy na Jeremiasza 30:8 – „I stanie się w owym dniu, mówi Pan zastępów, złamię jarzmo na jego szyi i rozerwę jego więzy i już go nie ujarzmią cudzoziemcy…” Ale druga faza ucisku Jakuba jeszcze się nie rozpoczęła. Ale tak, jak wspomnieliśmy wcześniej, przyjdzie ona przy końcu anarchii. I ta faza opisana jest szczegółowo w Księdze Ezechiela, rozdziały 38 i 39. Izrael wzrasta pod względem swojej siły i pomyślności i według tego, co mówi Pismo Święte, proces ten będzie kontynuowany. To jednak pobudziło i będzie pobudzać zawiść innych narodów. Gdy udacie się do domu zachęcam Was, byście przeczytali 38 i 39 rozdział proroctwa Ezechiela, w którym to Gog przedstawia wodzów narodów jako wrogów ludu Bożego. Magog przedstawia prowadzone narody jako wrogów ludu Bożego. Ci anarchistyczni „plądrowacze” ostatecznie zaatakują Izrael i bardzo boleśnie dotkną Izrael. Trochę trudno jest to zrozumieć jak to się wydarzy, skoro świat będzie w fazie anarchii to można zastanawiać się jak zorganizuje się do tego, by zaatakować Izrael. Ale w jakikolwiek sposób by się to nie miało wydarzyć, wiemy z Pisma Świętego, że to ma się stać. Chciałbym przeczytać dwa wersety z Ezechiela 38:11-12 – „I powiesz: wyruszę przeciwko ziemi otwartej, napadnę ludzi spokojnych, którzy mieszkają bezpiecznie, mieszkają w miejscowościach, które nie mają ani murów, ani zawór ani bram. Aby brać łupy i grabić, aby zwrócić swoją rękę przeciwko ruinom, które znowu są zamieszkane i przeciw ludowi zebranemu spośród narodów, który zdobywa bydło i mienie, a mieszka w środku świata.” Tak więc najwyraźniej Izrael będzie żył w pomyślności i we względnym spokoju w porównaniu z innymi narodami.

Przeczytajmy Zachariasza 14:2 – „I zbiorę wszystkie narody do walki z Jeruzalemem, miasto będzie zajęte, domy splądrowane, kobiety zhańbione, połowa miasta pójdzie w niewolę, lecz resztka ludności nie będzie usunięta z miasta”. Najwyraźniej będzie to ostatnia próba szatana, by zniszczyć cielesny lud Boga. I będzie to końcową karą dla Izraela za ich niewiarę. Jednak Pan zapewni im cudowne wybawienie. Pokona wszystkich wrogów wychodzących przeciwko ziemi Izraela. To w końcu otworzy ich oczy. Będzie tak jak mówi druga część naszego wersetu czyli Jeremiasza 30:7: „będzie to czas ucisku dla Jakuba, lecz będzie z niego wybawiony”. A Zachariasza 14:3 opisuje wybawienie Izraela przez Boga – „Potem wyruszy Pan i będzie walczył z tymi narodami, jak zwykł walczyć w dniu bitwy.” Wiemy jak wiele cudownych wybawień Bóg sprawił Izraelowi  w czasach Starego Testamentu. A jednak to wybawienie będzie największym ze wszystkich wybawień.

Co się stanie następnie? Chciałbym przeczytać Zachariasza 12:10 z przekładu Towarzystwa Żydowskiego w Ameryce. „Wtedy spojrzą na Mnie [tzn. na Jehowę], ponieważ przebili go [tzn. Jezusa] i będą go opłakiwać tak, jak opłakuje się jedynaka. I będą w goryczy z jego powodu, tak jak ten, który jest w goryczy z powodu swojego jedynaka.” Opisuje ten werset nawrócenie się Izraela do Jezusa-Mesjasza. Cóż to za chwalebny dzień, kiedy rozpoznają Jezusa jako swojego Mesjasza i będą bardzo opłakiwać, bardzo mocno płakać, ale ich płacz zamieni się w radość.

Udajmy się do 11. rozdziału Listu do Rzymian. Jest to wspaniały rozdział napisany przez apostoła Pawła. Kompletnie ten rozdział obala myśl żywioną przez niektórych, że odrzucenie Izraela przez Boga miało być odrzuceniem na zawsze, na wieki. Wyraźnie rozdział ten stwierdza, że odrzucenie Izraela na pewien czas było dla pewnego celu. Tak, by Bóg mógł rozwinąć duchowy Izrael. Kiedy jednak ten cel wyboru duchowego Izraela zostanie zrealizowany, Bóg przywróci łaskę do swojego ludu, cielesnego Izraela. Przeczytajmy z Rzymian 11:26-27 – I w ten sposób będzie zbawiony cały Izrael, jak napisano: przyjdzie z Syjonu wybawiciel i odwróci bezbożność od Jakuba. A to będzie przymierze moje z nimi, gdy zgładzę grzechy ich. To wybawienie, o którym mowa w tych wersetach, nie jest ich wiecznym wybawieniem, wybawieniem do wieczności. Bowiem oni tak samo jak poganie będą musieli jeszcze stanąć na próbie do życia. Ale wybawienie, o którym tutaj mowa, to wybawienie od ich zaślepienia na Mesjasza z czasu Wieku Ewangelii. Jest wybawieniem z ich grzechów przeciwku przymierzu zakonu i przeciwko Mesjaszowi, Chrystusowi. Będą wybawieni od potępienia za grzechy adamowe i żydowskie. I tak oto sprawiedliwe panowanie Jezusa na ziemi zostanie jako pierwsze ustanowione w Izraelu – z Jerozolimą jako stolicą nie tylko dla Izraela, lecz dla całego świata. Kiedy ich patriarchowie Abraham, Izaak, Jakub i wszyscy inni powrócą, to naród Izrael z radosnymi sercami przyjmie swoich zmartwychwstałych patriarchów i pozostałych godnych. I odniesie wielkie błogosławieństwa z ich rządów.

Brat Jolly pisał o żydowskich Poświęconych Obozownikach Epifanii. Najwyraźniej wśród nawróconego cielesnego Izraela wielu poświęci i stanie się żydowskimi P.O.E. Wielu z nich będzie ważnymi narzędziami przy witaniu zmartwychwstałych godnych. Trochę później narody pogańskie dowiedzą się o błogosławieństwach otrzymywanych przez naród izraelskich i także zapragną tego, by takie błogosławieństwa otrzymywać.

Udajmy się do Izajasza 2:2-3. „I stanie się w dniach ostatecznych, że góra ze świątynią Pana będzie stać mocno jako najwyższa z gór i będzie wyniesiona ponad pagórki, a tłumnie będą do niej zdążać wszystkie narody. I pójdzie wiele ludów mówiąc: Pójdźmy w pielgrzymce na górę Pana, do świątyni Boga Jakuba i będzie nas uczył dróg swoich, byśmy mogli chodzić jego ścieżkami, gdyż z Syjonu wyjdzie Zakon, a Słowo Pana z Jeruzalemu.” O tak, wszystkie narody pogańskie pokruszone w owym czasie będą w pełni gotowe do przyjęcia błogosławieństw, jakie Izrael będzie już otrzymywał.

Kolejnymi pięknymi wersetami są te, które zawarte są w Księdze Zachariasza 8:20-23 –  „Tak mówi Pan Zastępów: jeszcze będzie tak, że przyjdą ludy i mieszkańcy wielu miast. Mieszkańcy jednego miasta pójdą do drugiego mówiąc: Nuże, pójdźmy przebłagać oblicze Pana i szukać Pana Zastępów i powiedzą: ja także pójdę! I przyjdzie wiele ludów i potężnych narodów, aby szukać Pana Zastępów w Jeruzalemie i przebłagać oblicze Pana.”

A co się stanie z tymi ludami i narodami, które odmówią przyjścia do Mesjasza? Udajmy się do Zachariasza 14:17-19. „Dla tych zaś, którzy spośród rodów ziemi nie będą pielgrzymowali do Jeruzalemu, aby oddać hołd królowi, Panu Zastępów, nie będzie deszczu. A jeżeli ród egipski nie będzie pielgrzymował i nie zjawi się, spadnie nań plaga, jaką Pan dotknie narody, które nie pielgrzymują, aby obchodzić święta szałasów.” Taka kara spadnie na Egipt i taka kara spadnie na wszystkie narody, które nie pielgrzymują, aby obchodzić święto szałasów. A zatem ci, którzy nie zareagują pozytywnie na królestwo i jego prawa, nie otrzymają błogosławieństw. Ale dla tych, którzy zareagują pozytywnie na królestwo i jego prawa, błogosławieństwa tego królestwa będą ustanawiane w narodzie po narodzie, aż królestwo Pana stanie się królestwem uniwersalnym. O tak! Piątym, ostatnim, wiecznym imperium.

Udajmy się do Księgi Daniela 7:27 – „Królestwo władza i moc nad wszystkimi królestwami pod całym niebem będą przekazane ludowi świętych Najwyższego, jego królestwo jest królestwem wiecznym a wszystkie moce jemu służyć będą i jemu będą poddane.” Cielesny Izrael będzie drugorzędnym nasieniem Abrahama. Pod Starożytnymi i Młodocianymi Godnymi będą oni głównym ziemskim nasieniem Abrahama. A to pierwszorzędne i drugorzędne ziemskie nasienie Abrahama będzie współpracowało z duchową fazą Królestwa, w którym Maluczkie Stadko jest pierwszorzędnym duchowym nasieniem Abrahama, a Wielka Kompania – drugorzędnym duchowym nasieniem Abrahama. I w taki sposób cielesne, ziemskie nasienie Abrahama, będzie uczestniczyło w błogosławieniu wszystkich narodów ziemi. A zatem Żydzi będą wielkimi misjonarzami podróżującymi po całej ziemi i nawracającymi narody. Nie zostanie to dokonane na mocy ich starego Przymierza Zakonu. Będzie to dokonane na mocy ich nowego Przymierza Zakonu. Jest to opisane w 31. rozdziale Jeremiasza. Celem tego przymierza będzie błogosławienie wszystkich narodów ziemi. Udajmy się do Jeremiasza 31:31-34. „Oto idą dni, mówi Pan, że zawrę z domem izraelskim i z domem judzkim nowe przymierze. Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, gdy ich ująłem za rękę, by ich wyprowadzić z ziemi egipskiej, które to przymierze oni zerwali, chociaż ja byłem ich Panem – mówi Pan – lecz takie przymierze zawrę z domem izraelskim po tych dniach [mówi Pan]: złożę mój zakon w ich wnętrzu i wypiszę go na ich sercu, ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. Nie będą się już nawzajem pouczać mówiąc: poznajcie Pana, gdyż wszyscy oni znać mnie będą od najmłodszego do najstarszego z nich, mówi Pan, odpuszczę bowiem ich winę, a ich grzechu nigdy nie wspomnę.” W rzeczywistości wszystkie błogosławieństwa, jakie otrzyma rodzaj ludzki, przyjdą przez naród izraelski.

W rzeczywistości cały rodzaj ludzki stanie się Izraelitami. Nie Izraelitami według ciała, ale Izraelitami w znaczeniu wiary wiernego Abrahama. Mamy piękny werset Pisma Świętego w Ezechiela 36:26 – „I dam wam serce nowe i ducha nowego dam do waszego wnętrza i usunę z waszego ciała serce kamienne, a dam wam serce mięsiste.” Nie tylko Izrael, lecz wszyscy z rodzaju ludzkiego, którzy będą chętni i posłuszni otrzymają nowe serce i nowego ducha, a pod panowaniem ówczesnego pośrednika zatracą swoje kamienne serce. Otrzymają serce mięsiste, serce miłujące. Które jest sercem, jakie Bóg zamierzył od samego początku.

Drodzy Bracia i Siostry, czas ucisku przygotowuje świat ludzkości na nowy dzień i jego wielkie dzieło Restytucji (odnowienia – por Dzieje 3:21). Ucisk Jakuba w jego dwóch fazach przygotowuje naród izraelskich do ich roli jako głównego narodu w pośredniczącym panowaniu Chrystusa. Czas ucisku przygotowuje miejsce na nowe niebo i nową ziemię, w których mieszka sprawiedliwość. Jak napisał apostoł Piotr w 2 Piotra 3:13 – „Ale my oczekujemy, według obietnicy, nowych niebios i nowej ziemi, w których mieszka sprawiedliwość.”

Czyż nie łakniemy tego królestwa, królestwa pokoju i sprawiedliwości? Łukasza 21:31 – [nasz Pan powiedział:] „Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, że blisko jest Królestwo Boże.” Widzieliśmy tyle znaków czasu wskazujących na królestwo Boże. Wiemy, że jest blisko. Ale Bóg nie postrzega czasu tak, jak my postrzegamy czas. My bardzo byśmy chcieli, żeby królestwo Boże przyszło jutro, ale przyjdzie ono w słusznym czasie.

Kiedy pomyślimy sobie o tym, że naród izraelski jest ponownie narodem w swojej ziemi już od 70 lat to uświadamiamy sobie, że jesteśmy o 70 lat bliżej Królestwa Bożego niż byliśmy, gdy to państwo powstało. A zatem, co my powinniśmy robić w okresie czasu od teraz do ustanowienia królestwa Bożego? Wiemy, że największą pracą, jaką możemy wykonać, jest praca w nas samych. Praca rozwinięcia naszego własnego charakteru. Drugą wielką pracą jest pomoc w edukowaniu, pomoc w rozwijaniu się innym braciom. A trzecią pracą jest dawanie świadectwa światu.

Te dwa ostatnie cele brat Jolly określał jako budowanie obozu [okresu] Epifanii zarówno pomiędzy poganami, jak i Żydami. Zachęcamy innych, by podejmowali kolejne kroki zbawienia: pokutę, wiarę w Jezusa Chrystusa i poświęcenie się Bogu. I krok znajomości Słowa Bożego. Bóg dał nam specjalne poselstwo do przekazania tym Żydom, z którymi możemy wejść w kontakt. Znajduje się ono w Księdze Izajasza 40:1-2 – „Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud, mówi wasz Bóg, mówcie do serca Jeruzalemu i wołajcie na nie, że dopełniła się jego niewola, że odpuszczona jest jego wina, bo otrzymało z ręki Pana podwójną karę za wszystkie jego grzechy.” A zatem wskazując Izraelowi na Boskie obietnice, choć może to nie przynieść efektów obecnie (takie wskazywanie Izraelowi na obietnice Boże), może przynieść wielkie efekty w przyszłości, w przygotowaniu ich do przyjęcia ich Mesjasza, naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Drodzy Braterstwo, chciałbym zakończyć stwierdzeniem, że bycie tutaj z wami wszystkimi było dla mnie wielkim błogosławieństwem i chcę bardzo was zapewnić o mojej miłości do was i moich modlitwach za wami. I z przyjemnością czekam na kolejne spotkanie z wami – czy to w tym życiu, czy w królestwie Bożym. Tak więc, niech Bóg błogosławi nam wszystkim, tak byśmy mogli kontynuować kroczenie naszą ścieżką poświęcenia. Niech Pan doda swego błogosławieństwa.

Wołają: Pokój! Pokój! Ale nie ma pokoju! (Jeremiasza 6:14)

A On się obudził, zgromił wiatr i powiedział morzu: Ucisz się i uspokój! Wiatr ustał i nastała wielka cisza. (Marka 4:39)

Większość ludzi oczekuje trwałego i powszechnego pokoju między narodami, ale zawsze okazuje się on bardzo trudny do osiągnięcia. Wielu z lękiem i trwogą obserwuje ciągłe gromadzenie wielkich zapasów śmiercionośnej broni, szczególnie pocisków nuklearnych i neutronowych oraz innych bomb mogących zniszczyć całą ludzkość. To gromadzenie broni jest wypełnieniem proroctwa biblijnego:

„Ogłoście wojnę… przekujcie lemiesze wasze na miecze, a kosy wasze na oszczepy; kto słaby, niech rzecze: Mocnym ja” (Joela 3:9-10)

Na całym świecie dość powszechne jest dążenie do ograniczenia produkcji i zapasów broni nuklearnej i innej, lecz zwalczające się kraje obawiają się, że niemożliwe jest dokładne sprawdzenie wzajemnych arsenałów i niektóre z nich nadal potajemnie produkują broń. Negocjacje między potęgami światowymi mogą co prawda doprowadzić do pewnego zmniejszenia produkcji broni atomowej, ale te negocjacje nie doprowadzą na pewno do pożądanego celu – prawdziwego i trwałego pokoju między narodami.

Obecny porządek na ziemi, choć jest w nim i dobro, jest przez Biblię określony jako „teraźniejszy wiek zły”, a szatan nazwany jest „bogiem świata tego” (Galatów 1:4; Jana 14:30; 2 Koryntian 4:4).

Bóg nie jest bezsilny wobec szatana i jego złego panowania, lecz dozwolił na zło, aby osiągnąć swoje cele, ucząc wszystkich, także lud Boży, wielu cennych lekcji. Obecnie, gdy dozwolone przez Boga zło już prawie wykonało zamierzone przez Niego cele, nadszedł czas, by zniszczyć złe imperium szatana.

Już od roku 1914 Bóg zapoczątkował największy Czas Ucisku jakiego dotąd nie było (Daniela 12:1), a nim dobiegnie on końca, złe panowanie szatana skończy się. Prorok Eliasz, obrazujący prawdziwy kościół Boży, miał wizję wielkiego niszczącego wiatru, trzęsienia ziemi i ognia, co reprezentowało kościół Boży widzący wielką wojnę, rewolucję i anarchię niszczące imperium szatana i upokarzające ludzkość, która usłucha dzięki temu: „cichego i wolnego głosu” Boga obwieszczającego prawdziwy pokój (1 Królewska 19:11-12).

Patrząc w dal poza Czas Ucisku, Pismo Święte mówi proroczo:

Pójdźcie, oglądajcie sprawy Pańskie, jakie uczynił spustoszenie na ziemi; Który uśmierza wojny aż po krańce ziemi, łuk kruszy, i oręże łamie, a wozy ogniem pali, Mówiąc: ?Uspokójcie się, a wiedzcie, żem Ja Bóg; będę wywyższony między narodami, a będę wywyższony na ziemi? (Psalm 46:10-12).

Od 1914 roku miały miejsce dwie fazy wojny światowej, wiele rewolucji i anarchia, a jeszcze więcej ich będzie w tym powszechnym Czasie Ucisku. Gdyby Bóg nie kontrolował rozwoju sytuacji, zginęliby wszyscy ludzie, lecz On zachowa część z nich dzięki interwencji Jezusa i Jego Kościoła (Mateusza 24:21-22; Sofoniasza 2:3; 3:8-9).

Według Biblii planeta Ziemia będzie wieczna (Kaznodzieja 1:4). To, co przeminie, to obecny zły porządek społeczny.

„Teraźniejszy zły wiek” z jego fałszywymi systemami religijnymi („niebiosami”) i porządkiem społecznym („ziemią”) ma być całkowicie zburzony w niszczącym ucisku („ogień”) w tym „dniu Pana”, i zastąpiony przez nowy system religijny Jezusa i Jego Kościoła („nowe niebiosa”) i ich nowy porządek społeczny na ziemi („nowe niebiosa i nowa ziemia, w których sprawiedliwość mieszka” – 2 Piotra 3:7-13; Izajasza 25:6-9; 35; 65:17-25; Daniela 2).

Ten sam Czas Ucisku opisany jest u Żydów 12:26-28 jako trzęsienie ziemi, które gwałtownie wstrząśnie niebiosami i ziemią, tak że wszystkie rzeczy nie oparte na prawdzie i sprawiedliwości rozlecą się, a zostaną tylko te oparte na odpowiednich podstawach – rzeczy Królestwa Bożego – i tak nad ziemią zapanuje nowy rząd, „i przyjdą do Pożądanego od wszystkich narodów” – „pragnienie wszystkich narodów się spełni”, według poprawnego tłumaczenia (Aggeusza 2:7-8; Rzymian 8:19-22).

Jezus, wielki Książę Pokoju, ustanowi na ziemi nowy rząd, do którego przyjdą ludzie wszystkich narodów i pod panowaniem którego „przekują miecze swe na lemiesze… nie podniesie naród przeciwko narodowi miecza, ani się będzie ćwiczyć do bitwy”. „Ale każdy będzie siedział pod winoroślą swoją, i pod figowym drzewem swoim, a nie będzie nikt, kto by ich przestraszył” (Izajasza 2:2-4; 9:6, 7; Psalm 22:27-29; 72; 86:9; Micheasza 4:1-4). To będzie ten prawdziwy, trwały, od dawna wyglądany, powszechny pokój!

Ostatecznie Jezus zaprowadzi pokój wśród wszystkich narodów świata, a oprócz tego przyniesie pokój każdemu, kto pokłada swą ufność w Bogu i w Nim. Jeśli ktoś chce podobać się Bogu, najpierw „wierzyć musi, że jest Bóg i że nagrodę daje tym, którzy go szukają” (Żydów 11:6). Wszyscy musimy uznać, iż jesteśmy grzesznikami z potępionej na śmierć rasy Adamowej; musimy żałować za nasze grzechy oraz przyjąć Jezusa jako swojego osobistego Zbawiciela, przez co uzyskamy przebaczenie grzechów i dostąpimy usprawiedliwienia z wiary (Dzieje Apostolskie 20:21); „Będąc tedy usprawiedliwieni z wiary, pokój mamy z Bogiem [i społeczność z Nim – 1 Jana 1:3-7] przez Pana naszego Jezusa Chrystusa; Przez którego też przystęp otrzymaliśmy wiarą ku tej łasce, w której stoimy i chlubimy się nadzieją chwały Bożej” (Rzymian 5:1-2).

Jeśli oddamy, czyli poświęcimy swoje życie Bogu (Przypowieści 23:26; Mateusza 16:24; Rzymian 12:1), dostąpimy pokoju serca i umysłu, głębszego i pełniejszego pokoju, „pokoju Bożego, który przewyższa wszelki [ludzki] rozum, [który] będzie strzegł serc naszych i myśli naszych w Chrystusie Jezusie”, chroniąc nas od lęku w zatrwożonym świecie (Izajasza 26:3-4; Jana 14:27; Filipian 4:6, 7; Kolosan 3:15).

Więcej: