Wierni szafarze odchodzą. Na konwencji Stowarzyszenia w roku 2024 pożegnaliśmy zmarłego brata Lecha Bielenia. Miesiąc przed obecną zmarł brat Ryszard Bieleń. Także w zborze przy ul. Zduny w Bydgoszczy mamy rok pożegnań, gdy zabrakło kilku kochanych Sióstr z naszej społeczności…

Szafarz to ktoś, komu powierzono coś cennego – nie na własność, lecz po to, by mądrze i gorliwie tym zarządzał i by przynosiło to pożytek temu, do kogo naprawdę to należy. Jeśli chodzi o nasz werset to Tym właścicielem jest sam Bóg, a tym, co nam powierzył, jest Jego Prawda – która dziś dla wielu nadal jest zakrytą tajemnicą. Zastanówmy się jak być lepszymi sługami Pana i szafarzami Boskich tajemnic.

W pewnym sensie wszyscy jako ludzie jesteśmy szafarzami Boga. Skąd taka myśl? Bo jak mówi kilka Psalmów Dawida (Ps. 24:1) „do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, świat i jego mieszkańcy”. Dlatego w Prawie Mojż. istniała pewna ciekawa reguła o sprzedaży ziemi (3 Moj. 25:23)

„Ziemi nie będzie się sprzedawać na zawsze, gdyż ziemia należy do mnie, a wy jesteście u mnie przybyszami i mieszkańcami” 

W pewnym sensie wszyscy jako ludzie jesteśmy szafarzami Boga

• • Talenty, czas, zasoby – wszystko to jest tylko tymczasowo użyczone nam przez Stwórcę. („tymczasowi szafarze”: domu itd.)
  • Auto brata z Ukrainy: „to nie jest mój samochód, to Pana”

Wyjątkowa sytuacja wierzących: bo po naszej pokucie i na podst. wiary w zbawczą krew Jezusa, jesteśmy USPRAWIEDLIWIENI …

• • • … To znaczy, że przez krew Jezusa jesteśmy:
      • Uznani przez Boga za czystych, za doskonałych (takich jak Adam przed grzechem). My tacy nie jesteśmy, ale tak patrzy na nas Bóg, dzięki ofierze Jezusa i naszej wierze w tę ofiarę.
    • Mamy więc coś wartościowego do oddania Bogu: nasze życie i nasza służba są oczyszczone przez krew Jezusa i mogą być przyjęte przez Boga (Rzym. 12:1). Teraz ofiara lub oddanie się. Dobry jest przykład z marynarką, z telefonem, portfelem itd. (używaj tego, ale od tej pory pamiętaj, że to wszystko jest Moje/JHWH)

Czym jest szafarstwo? (1 Kor. 4:1-2)

„Niech więc każdy uważa nas za sługi Chrystusa i szafarzy tajemnic Boga. A od szafarzy wymaga się, aby każdy z nich okazał się wierny.”

Szafarz (gr. Oiko-nomos) = zarządca cudzym majątkiem, odpowiedzialny za wprowadzanie czyichś zasad w domu/”gospodarstwie”; z hebr. 'aszer al-habayit’, tzn. 'ten, który jest nad domem’ (np. Józef u Potyfara, w więzieniu, na dworze Faraona. (1 Moj. 41:41,44 – ‘ani ręka ani nogą…’)

„Faraon powiedział jeszcze do Józefa: Oto ustanowiłem cię nad całą ziemią Egiptu. (…) Potem faraon powiedział do Józefa: Ja jestem faraonem, a bez twego pozwolenia nikt na całej ziemi Egiptu nie podniesie ani ręki, ani nogi.”

• • Kluczowe cechy: wierność, sprawiedliwość, przedsiębiorczość, pokora.
  • Co obejmuje nasze szafarstwo? Umysł, ciało, talenty, finanse, reputację, wpływ na innych, siły, posiadana wiedza (w tym Boże prawdy)
  • Szafarstwo to także AKTYWNE poszukiwanie okazjido służby: „Kto szuka, ten znajduje”.  (Czekanie na Pana a działanie…)

Jest wiele przypowieści Pana Jezusa o szafarstwie. Ja nie będzie ich czytał, ale chciałbym przypomnieć i porównać dwie: o grzywnach i o talentach.

jednakowa łaska Boża, a w tym uspr. z wiary takie samo dla wszystkich, przyjęcie do rodziny Bożej. Oceniana jest nasza wiara, miłość, gorliwość…

• O talentach – różne możliwości, według zdolności…
  Biblia wyjaśnia, że strach to brak rozwoju w miłości (1 Jana 4:18). Bojąc się znaczy tyle co „nie kochając Cię Panie wystarczająco mocno”. Ukrycie talentu w ziemi oznacza doczesność, ukrycie tych niewielkich możliwości, które mamy, tylko w sprawie pracy, rodziny, jakiejś pasji, zamiast odkupowania czasu dla Bożych spraw.
• Przysłów 11:24-25. „Pragnieniem sprawiedliwych jest tylko dobro, oczekiwaniem zaś niegodziwych – gniew. Jeden hojnie rozdaje, a jednak mu przybywa, drugi nad miarę skąpi, a ubożeje.”
  Tak często jest nawet w doczesnych sprawach, ale gdyby tak nawet nie było to… Bóg udziela nam rzeczy, których nie daje wszystkim. Chodzi o Boską prawdę i okazywanie jej ducha w naszym życiu. Jeżeli my w tym szafowaniu będziemy zbyt skąpi, zachowawczy, to niestety duchowo zubożejemy. A te nasze możliwości służby? No cóż, przejmą je inne osoby, które są bardziej ich godne, bo już  teraz wiernie służą tym, co mają.

Tajemnice Boże powierzone szafarzom (1 Kor. 2:6-9)

Co to są „tajemnice”? Mysterion – głębokie prawdy Bożego Planu, dostępne tylko dzięki Bożej łasce.

Na pewno pamiętamy z „Boskiego planu wieków” taki wykład „Zakryta tajemnica”. Brat Russell mówi, że ta główna tajemnica Biblii to Chrystus – głowa i  ciało. Jednak wiąże się z tym znaczenie więcej, jak zbawienie wszystkich wybranych i restytucja dla świata.

TAK NAPRAWDĘ można tu wymienić wiele nauk, tych, co do których jesteśmy osobiście przekonani, że znajdujemy na nie Biblijne potwierdzenie i że należą one do podstaw Ewangelii. Można je łącznie nazwać ewangelią łaski Bożej. (1 Piotra 4:10)

„Wiem tylko, że Duch Święty poświadcza w każdym mieście, iż czekają mnie więzy i utrapienia. Lecz ja o to nie dbam, a moje życie nie jest mi tak drogie, bylebym tylko z radością dokończył mój bieg i posługę, którą otrzymałem od Pana Jezusa, by dać świadectwo o ewangelii łaski Bożej.” – [Dzieje 20:23-24]

Apostoł Paweł mówił, że dla tej ewangelii Bożej łaski warto jest oddać całe życie. 7 przejawów łaski Bożej: 1) słońce i deszcz, 2) Boskie obietnice dla wiernych i dla całej ludzkości, 3) okup Jezusa Chrystusa za Adama, 4) wybór kościoła lub symbolicznej małżonki dla Jezusa, 5) kształtowanie wszystkich wybranych [zobaczmy, że my nie musimy znać do tego całej teorii, ale możemy powiedzieć komuś, że jest droga do przyjaźni z Boga i do zbawienia, że to jest droga przez pokutę, wiarę w Jezusa Chrystusa i poświęcenie]; 6) wyzwolenie kościoła i innych klas wybranych; 7) restytucja – dzień sądu dla niewybranych

Zwróćmy uwagę na naszą odpowiedzialność względem Boskich tajemnic, czyli odpowiedzialność za prawdę. Co możemy zrobić?:

• • Strzec prawdy przez codzienne badanie i życie (2 Tym. 1:13-14)
  • Głosić Prawdę z odwagą, aby podobać się Bogu (1 Tes. 2:4),
  • Być gotowi by dać odpowiedź w sprawie Prawdy (1 Piotra 3:15) – nie na siłę, z łagodnością. Jeśli ktoś to odrzuca, dajmy temu czas, bo wielkie znaczenie ma czas i przygotowanie serca danego człowieka.
  • My nie mamy kruszyć serc, ale poszukiwać serc, które potrzebują Ewangelii – które już są skruszone i które płaczą nad swoim stanem i pragną uzdrowienia (Izaj. 61:1-2)

1. Jak szafować prawdą tu i teraz, w naszym życiu?

• Ustnie (czasem w osobistych rozmowach, publicznie, w zborze),
• Pisemnie (artykuły, profile na Facebooku, blogi), ale tutaj wróćmy do tych talentów: jeśli nie widzimy się w tej służbie, jest wiele innych możliwości:
• Możemy udostępniać wykłady, prezentacje i wpisy innych osób
• Przez rozdawanie czasopism, broszur i książek (np. 1 tom)
• Przez dyskusje na żywo i w internecie
• Przez przyprowadzenie naszych znajomych do kontaktu ze zdolnymi braćmi i siostrami, którzy bronią prawdy
• Przez wsparcie materialne (dom, samochód, finanse, jedzenie),
• Przez modlitwę
• Przez przykład życia (1 Piotra 2:12), pokazanie drugim, że stoimy za prawdą i żyjemy prawdą:

Chodzi o nasz indywidualny dobry wpływ w naszym własnym środowisku; – jak mieć taki wpływ? przez STOSOWANIE W ŻYCIU tego, o czym czytamy w Biblii, a nie tylko przez mówienie o tym; – ludzie kiedyś będą chwalili Boga: jedni w tym życiu, inni już w restytucji, niektórzy trochę tu i trochę tam; – nasz postęp ma być widoczny na zewnątrz (ludzie mają widzieć nasze dobre uczynki): stawajmy się więc bardziej podobni do naszego Pana; Oby nie dotyczyły nas słowa Listu do Tytusa 1:16 [przeczytajmy]. „Twierdzą, że znają Boga, ale swymi uczynkami temu przeczą, budząc obrzydzenie, będąc nieposłusznymi i niezdolnymi do wszelkiego dobrego uczynku.”

„Tak niech wasza światłość świeci przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili waszego Ojca, który jest w niebie.” – Mateusza 5:16

Manna z 30 sierpnia omawia fragment z Mat. 5:16 i br. Russell radzi każdemu z nas, byśmy zadali sobie pewne pytanie: czy ludzie blisko MNIE rozpoznają mnie jako tego, który JEST Z JEZUSEM? To znaczy:

1. Czy dostrzegą dobroć mojego serca i charakteru?
2. Czy zauważą wyżyny mojej moralności?
3. Czy zobaczą we mnie ducha zdrowego rozsądku? (i czy zobaczą w tym Jezusa)

Brat Johnson w swoim dodatkowym komentarzu podaje pewne równanie matematyczne. Mówi tam, że:
ŚWIATŁO = PRAWDA + DUCH PRAWDY + DOBRE UCZYNKI

Jeden może być dobrym mówcą, drugi kolporterem, trzeci dyskutantem, czwarty – organizatorem, budowlańcem, technikiem. Ktoś może mieć 1, 2, 3 albo 5 talentów… ale LICZY SIĘ WIERNOŚĆ. Przypomnijmy, że mamy jedną grzywnę, ale różne talenty (jedno uspr. i powołanie, ale różne możliwości)

Wyzwania dla współczesnych szafarzy

Pokusy:

1. • Światowe ambicje, chęć korzystania z tego świata (2 Tym. 4:10)
   • Relatywizm moralny (prawda swoje, a życie swoje…),
   • Znużenie służbą. Izaj. 49:4
   • Porównywanie się z innymi i dorównywanie do średniej. Nie róbmy tak, patrzmy zawsze na Jezusa i starajmy się być dobrymi szafarzami samego Boga, nie patrząc jak robią to inni (Gal. 6:4)
2. Jak się bronić przed takimi pokusami?
   • Trzeba oczyścić siebie i swoje otoczenie z brudów ciała i ducha (ciała – nieczystość, seksualna, nałogi, głupie żarty; ducha – pycha, lenistwo, chciwość, obmowy, kłótliwość) [2 Tym. 2:21-22]
   • Codzienne odnawianie poświęcenia (brat Edgar na łożu śmierci to powtarzał…), praca nad swoim osobistym rozwojem duchowym (nikt tego za nas nie zrobi)
   • Wspólnota wierzących, nasze zbory i społeczności
   • Koncentracja na celu, umiłowanie Królestwa i Jego spraw

Czas jest krótki… Dni są złe… Co każdy z nas może zrobić?

• Oceń swoje „talenty”: to, Co Bóg ci powierzył? („I rzekł Pan do Mojżesza: Cóż jest w ręce twojej?” – 2 Mojżeszowa 4:2, drugi komentarz manny z 26 listopada: „W symbolach Pisma Świętego ręka przedstawia moc. Trzymanie czegoś w ręce zazwyczaj oznacza więc posiadanie w swojej mocy rzeczy należących do nowego serca, umysłu i woli oraz ludzkiej natury. W szczególności oznacza to posiadanie w naszej mocy wiedzy, łaski, charakteru, stanowiska, czasu, talentów, wpływu, środków, przyjaciół, krewnych, obywatelstwa, zdrowia, życia itp. Pan pragnie, abyśmy służyli w zakresie tego, czym jesteśmy i co posiadamy, a nie w zakresie tego, czym nie jesteśmy i czego nie posiadamy. Przez pytanie naszego tekstu prosi nas więc, byśmy zastanowili się, czym jesteśmy i co posiadamy. To pytanie nie ma na celu zdobycia przez Niego informacji, lecz ma nam coś zasugerować, nakłonić do zastanowienia się nad naszym szafarstwem, byśmy tym lepiej mogli wykorzystać je na chwałę Panu oraz dla rozwoju charakteru drugich i naszego własnego.”
• Bądź bardziej gorliwy/a, szukaj okazji do służby
• Ofiaruj Bogu to, co masz: czas, talenty i zasoby. Stańmy się wiernymi szafarzami Boskich tajemnic

„Prawdziwa wartość kryje się w byciu, nie w pozorach,
W czynieniu każdego dnia
Jakiegoś niewielkiego dobra, nie w marzeniach
O dokonywaniu wielkich czynów.
Bo cokolwiek ludzie mówią w swej ślepocie,
I pomimo szaleństw młodości,
Nie ma nic tak królewskiego jak dobroć,
I nic tak wzniosłego jak prawda.”

– Alice Cary, „Szlachetność”

Wykład wygłoszony na spotkaniu zboru w Bydgoszczy, 13 kwietnia 2025 r. 

w. 22 – Potem Mojżesz poprowadził Izraela znad Morza Czerwonego i wyszli na pustynię. Szur. Szli trzy dni przez pustynię i nie znaleźli wody.

Por. List do Hebrajczyków, rozdziały 3-4; 12
1 List do Koryntian, rozdział 10 

Egipt = obecny zły świat, Izrael = lud Boży, faraon = Szatan, Mojżesz – Jezus …

Dwa przejście przez Morze Czerwone:
1. Rzeczywiste (koniec WT); uzyskanie PEŁNEJ SPRAWIEDLIWOŚCI (tutaj następuje pieśń Mojżesza i pieśń Marii, wielka radość ludu B.)
2. Przez wiarę; uzyskanie POCZYTANEJ SPR. (USPR. Z WIARY)

Woda to prawda Słowa Bożego, przynajmniej gdy jest czysta i słodka. Służy do picia i do higieny – do naszego duchowego posilenia i oczyszczenia (Ef. 5:25-26, J 17:17). Jeśli coś mielibyśmy pamiętać to że tylko Boże słowo ma taką moc

Mojżesz prowadził Izraela przez pustynię – chodzi więc o to [2] przejście przez wiarę, bo po rzeczywistym już nie będzie prób i bolesnych doświadczeń; szatan i jego wyznawcy będą już zniszczeni, ale to dopiero na koniec 1000-lecia.

Skąd i dokąd prowadził Mojżesz i skąd i dokąd prowadzi Jezus w antytypie? [marsz Izraela od Morza Czerwonego do Synaju [[tam zostało dane Prawo Zakonu]] symbolizuje postęp Izraela duchowego od Pięćdziesiątnicy do powrotu Pana (1874) i dalej –  w miarę jak następują różne etapy ustanowienia Królestwa]

Pustynia Szur. Ta nazwa ‘Szur’/’Sur’ oznacza fortecę, mur albo twierdzę Egiptu. Lud Boży WE musiał przejść przez te pustynne fortece (szur-Ps. 18:30, 2 Sam. 22:30). ANTYTYP:
a) żydowskie kościelnictwo (frakcje faryz./saduce./zelotów)
b) pogańskie warunki świeckie
– błędy filozoficzne            – błędne nauki
– błędne praktyki                – błędna org. Państwa

(Bardzo szybko to weszło do ludu Bożego)

Taka sytuacja trwała 3 dni (ich części), a wiemy, że w Boskiej rachubie dzień jest jak tysiąc lat (2 P 3:8) [Trzydniowy marsz cielesnego Izraela od Morza Czerwonego symbolizuje podróż Izraela duchowego przez 5., 6. i siódmy tysiącletni dzień historii ludzkości]

Brak wody symbolizuje brak jasnej Prawdy między żniwami oraz na początku żniwa WE. Prawda została zagrzebana przez różne ceremonie i błędy… Szczególnie gdy umarli Jezus i apostołowie, tak jak nasz Pan zapowiadał: Diabeł wyszedł na pole i zasiał mnóstwo kąkolu: błędu i brudnych praktyk.

w. 23 – A gdy przybyli do Mary, nie mogli pić z wody Mary, bo były gorzkie. Dlatego nazwano to miejsce Mara.

Na 3-ci dzień wędrówki natrafiają na źródła, ale są to źródła gorzkiej, zanieczyszczonej wody. DOSTĘPNOŚĆ BIBLII: wielka nadzieja ludzkości, ale też wielkie rozczarowanie z powodu błędów. Mara tzn. gorzki, ale też jadowity. Ps. 64:3-4, Izaj. 5:20. Nie dało się tego pić.

3 (7) dzień = Biblie stają się bardziej dostępne. Każdy może sobie na taką pozwolić. Jest jednak wielkie wypaczenie nauk w chrześcijaństwie. Błędy:
– trójca – nieśmiertelność duszy
– wieczne męki           – próba ograniczona tylko do obecnego życia
– dzień sądu jako dzień wyroku i potępienia

Nauki + doświadczenia => wielki smutek i gorycz ludu B.

w. 24 – Wtedy lud szemrał przeciw Mojżeszowi, mówiąc: Cóż będziemy pić?

Por. Rzym. 8:28 – wszystkie rzeczy dopomagają…
(A więc też te różne opóźnienia, straty, zawody i braki – też!)

Szemranie to:  – narzekanie; – stękanie na doświadczenia;
– w słowach; – w zachowaniu; – ale i w myślach…

Pytanie: jak my reagujemy na doświadczenia życiowe? Czy nie ma takiej myśli: „Boże, odsuń ode mnie wszystko; wtedy będę Ci służył z radością, gorliwie. A teraz to ciągle coś nie wychodzi, ciągle jakiś problem.” Ale właśnie tak dokonuje się ta najważniejsza praca: nasz rozwój duchowy, nasze wzrastanie w podobieństwie do Pana Jezusa Chrystusa.

WAŻNA MYŚL DLA NAS: Za wszystko dziękujcie (1 Tes. 5:18)

Dużo było narzekania i pytań w historii: nie tylko – co jest prawdą? , ale też jak to znieść? Czy Ty Boże nie widzisz nas?

Wiele osób na tym etapie historii, na początku żniwa WE, utraciło wiarę, wielki wzrost MATERIALIZMU, SCEPTYCYZMU, EWOLUCJONIZMU, ATEIZMU… (efekty tego mamy dzisiaj)

w. 25 – I Mojżesz wołał do PANA, a PAN wskazał mu drzewo, które on wrzucił do wody, a woda stała się słodka. Tam ustanowił dla nich ustawę i prawo i tam ich wystawił na próbę;

Mojżesz woła do Pana jako dawcy wody = Jezus przy swojej II obecności woła do Ojca, przedstawia sprawę Bogu jako źródłu Prawdy i dawcę niezbędnej Prawdy. To słowo w hebr znaczy m.in. „Zawołać na pomoc”; mamy silne zachęty do takiego wołania w naszym życiu: Ps. 107:6,28; Ps. 34:17

Bóg wskazuje Mojżeszowi na PEWNE drzewo (w hebr. TO drzewo, SZCZEGÓLNE drzewo); wg Stronga może to też być drewno, coś drewnianego, to samo w 5 Moj 21:22-23 | Bóg wskazuje Jezusowi na okup (Gal. 3:13) – na odkupienie jako tę szczególną naukę, która osłodzi całą doktrynę i praktyki chrześcijaństwa.

—
Wysłuchaj wykładu brata Adama Urbana pt. Zwłoki na drzewie tylko przez jeden dzień
—

Okup osładza każdą Biblijną naukę, znów można delektować się nauką Biblii. Pan Jezus uczynił okup testem każdej innej prawdy [RYSUNEK! – Okup: serce Biblii]

Drewno, które uzdrawia wodę, to jest nauka o okupie, która ustawia jakby wszystkie doktryny we właściwym świetle.

Widzimy z naszych doświadczeń, że bez prawdziwych nauk Chrystusa doktryny wyznań są gorzkie, ale okup sprawia, że nauki Biblii stają się dla wiernych słodkie, to słowo znaczy też:  ‘przyjemne’ i ‘czyste’.

Okup to jedyny ratunek, dobre jego zrozumienie osładza także nasze osobiste życie z Bogiem: Doświadczenie w Mara pokazuje dodatkowo, jak życie bez orzeźwienia Chrystusem jest gorzkie, ale z Chrystusem staje się słodkie.

Mojżesz wrzucił drzewo do gorzkich wód – Jezus użył okupu do zbijania błędnych nauk [Ruch Paruzji i zbijanie błędów]

Adam w pojedynkę położył nas wszystkich w grzechu i śmierci. Jezus jako antilutron, równoważna cena, odzyskał jednak to wszystko. On dał doskonałe człowieczeństwo za doskonałe człowieczeństwo, życie za życie, prawo do życia za prawo do życia, prawa życiowe za prawa życiowe. A więc Adam i my, jego dzieci, będzie mogli wstać z grobu, bo Jezus jako człowiek położył się do tego grobu zamiast Adama i za nas w nim. W tym sensie staniemy się też dziećmi Jezusa.

Mojżesz poza osłodzeniem wód daje:

a) Ustawę – naukę o życiu poświęconym na służbę Bogu
b) Prawo [ lub Sąd]/ Strong: zasada. Ta zasada to Okup

Mojżesz doświadcza lud: sprawdza lud, bada. Było bardzo wiele takich doświadczeń w Paruzji na punkcie ^b) okupu, prawdy, a także ^a) poświęconego życia czyli ducha prawdy

My też takie próby przechodzimy dzisiaj i pomaga nam w nich okup. Patrzenie na Pana, na Jego życie i Jego ofiarę. To pobudza nas w poświęceniu. Gdyby tu był z nami Jezus w tej sali i gdyby ktoś chciał mu zrobić krzywdę to każdy z nas chciałby go zasłonić, by go chronić, nawet gdybyśmy mieli oddać życie. Ale pamiętajmy, że On jest z nami. W każdej sekundzie życia. Miejmy to na uwadze, a będzie nam łatwiej.

w. 26 – I powiedział: Jeśli będziesz pilnie słuchał głosu PANA, twego Boga, i będziesz robił to, co prawe w jego oczach, i nakłonisz uszy ku jego przykazaniom, i będziesz przestrzegał wszystkich jego ustaw, to nie ześlę na ciebie żadnej choroby, jaką zesłałem na Egipt, gdyż ja jestem PAN, który cię uzdrawia.

Mojżesz udziela obietnicy, ale trzeba spełnić pewne warunki:

1/4 jeśli będziesz pilnie słuchał głosu Pana [wiernie zważał na Boskie Słowo; starał się być posłusznym]

2/4 i będziesz robił to, co prawe w Jego oczach [będziesz starał się postępować zgodnie z Boską sprawiedliwością]

3/4 i nakłonisz uszy ku jego przykazaniom [będziesz zwracał uwagę na Boskie nakazy sprawiedliwości] To nie powinno być tak że niby ja wiem, co mówi Biblia, ale zrobię po swojemu. Myślę, że każdy z nas ma takie momenty w życiu, w którym upadł na tym punkcie, ja na pewno mam.

4/4 i będziesz przestrzegał wszystkich jego ustaw [przestrzegał wskazówek Boskich na temat poświęcenia]

Jak podchodzimy do Biblii? Czy na co dzień tam szukamy odpowiedzi? Czy tylko słuchamy wykładów, a robimy i tak po swojemu? Jeden brat mówił, by przypomnieć sobie listy jakie się pisało z ukochaną osobą (może pisaliście takie listy jako narzeczeni itd.). Takie listy człowiek od razu chciał przeczytać. Tak cenne było każde słowo. A Słowo Boże to jest także list miłości Boga i On do nas to pisze. To Słowo pozwala nam oddychać innych duchowym powietrzem.  Pozwala nam się cieszyć pośród trudności i odzyskiwać siły duchowe, nawet w trudach i w starości (Izaj. 40:30-31).

Obietnica dla wiernych: nie ześlę na ciebie żadnej choroby, jaką zesłałem na Egipt (nie dotkną wiernych żadne wady światowości, bo Egipt to świat; te wady nie przyjdą więc
na zupełnie wiernych jako duchowe choroby); Strong:
2 Moj. 23:25 – tam w sensie doczesnym, a tu: duchowym;

– gdyż ja jestem PAN, który cię uzdrawia (tzn. że Bóg jest chętny leczyć duchowe choroby swojego ludu gdyby się przytrafiły – kiedy się przytrafią, bo wiemy, że przytrafiają się i nam!); Izaj. 53:5-6 – okup Pana; Jer. 17:13-14; Ps. 147:3

Trzy ważne rzeczy dla nas na dzisiaj: 1/ rozkochanie się poświęconym życiu z Panem Bogiem (Ps. 91:14) 2/ trwanie w okupie (i sprawdzanie innych nauk poprzez okup -TABELA);
3/ korzystanie z ofiary naszego Pana (1 Jana 1:8-2:2)

Bóg nas doświadcza. Doświadczenia w okresie Pamiątki są jak pytania: Jak wierzysz w Jezusa? Czy uznajesz, że te doświadczenia z Nim są słodkie? Czy kochasz Boga? Czy Biblia to dla Ciebie źródło krystalicznej prawdy? Czy jesteś poświęcony Bogu? To się liczy. A nie to, gdzie należysz, do jakiego zboru, ale Bóg pyta: czy jesteś poświęcony? Jeśli ze smutkiem odpowiemy, że nie żyjemy na tym poziomie, to  możemy teraz odnowić nasze śluby i starania.

Co więc mamy tu pokazane? 1/ Uzdrowienie błędów przez prawdę Paruzji; 2/ Na mniejszą skalę ruchy reformatorskie działające w oparciu o okup (Luter), np. usunięcie przez usprawiedliwienie z wiary uspr. przez uczynki, zadawanej przez księdza pokuty, pielgrzymek, odpustów, życia klasztornego, uspr. przez mszę, przez sakramenty, przez czyścieć itp.; 3/ Kierunek dla nas dzisiaj w naszym codziennym życiu z Bogiem, Jezusem i Prawdą

w. 27 – I przybyli do Elim, gdzie było 12 źródeł wody i 70 palm; tam rozbili obóz nad wodami.

Kolejne wydarzenia i miejsca w Księdze Wyjścia w antytypie nie następują po sobie. To kolejne obrazy opisujące różne aspekty zmagań ludu Bożego w Wieku Ewangelii aż do Królestwa. Źródła: Ks. Pyt., s.454; Komentarz; E11, s. 311-312

Księga Wyjścia 12:34,37-39 – „Wtedy lud zabrał ciasto swoje, zanim się zakwasiło, dzieże swoje, owinięte w szaty, niosąc je na swoich ramionach. Synowie izraelscy wyruszyli z Ramses do Sukkot w liczbie około sześciuset tysięcy mężów pieszych oprócz dzieci. A szło z nimi także mnóstwo obcego ludu i trzody, i bydła, bardzo liczny dobytek. A z ciasta, które wynieśli z Egiptu, napiekli niekwaszonych placków, gdyż nie zdążyło się zakwasić, zostali bowiem wypędzeni z Egiptu, a nie mogąc zwlekać nie przygotowali sobie zapasów.”

Księga Wyjścia 13:17-18,20 – „A gdy faraon wypuścił lud, nie prowadził ich Bóg drogą do ziemi Filistynów, chociaż była bliższa, bo pomyślał Bóg, że lud, przewidując walki, mógłby żałować i mógłby zawrócić do Egiptu. Prowadził więc Bóg lud drogą okrężną przez pustynię ku Morzu Czerwonemu. A synowie izraelscy wyszli z ziemi egipskiej uzbrojeni. I wyruszyli z Sukkot, i rozłożyli się obozem w Etam, na skraju pustyni.”

Ewangelia wg św. Jana 8:31-32 – „Mówił więc Jezus do Żydów, którzy uwierzyli w Niego: Jeżeli wytrwacie w słowie moim, prawdziwie uczniami moimi będziecie. I poznacie prawdę, a prawda was wyswobodzi.”

Mówimy o uwolnieniu z niewoli egipskiej i Jezus Chrystus też mówi w jaki sposób my jako wierzący możemy zostać uwolnieni…

Zachęcamy do wysłuchania wykładu!

– Raymond G. Jolly, cyt. za TP nr 533, s. 32.

Jaki język panuje dziś wśród ludzi? To język nienawiści, a jak my jedni z drugimi dzisiaj rozmawaimy? 2 Kor. 4:4 mówi, że Bogiem świata jest przeciwnik i że to on stoi za tym wszystkim.

Tylko Bóg i Jego wybrani święci mogą zaprowadzić porządek, ale z czego? Dopiero z chaosu, bo póki co to ludzie sami chcą zaprowadzać swój porządek.

Wolność to nauczenie się jak właśnie postępować. Można być niewolnikiem, ale wolnym w Panu, jak apostoł Paweł. A jak jest dziś? Za wszelką cenę – po trupach. Czy to jest duch Pański? Jak życiemy w małżeństwach, w rodzinach, z sąsiadami?

Zachęcamy do wysłuchania wykładu, który brat Czesław Ruciński przedstawił na nabożeństwie zboru Pana w Bydgoszczy; 20 marca 2022 r.

Niektóre wersety: 1 Kor. 6:2, 1 Kor. 10:23, 1 Kor. 13, Rzym. 8:21-22, 1 Tym. 2:3-6, Gal. 5:1, Łuk. 18:8, 1 Jana 2:2, Łuk. 7:22, Izaj. 61:1-3, Jana 13:23, Mat. 22:37-40, Mat. 7:12, Efez. 4:3, 2 Kor. 3:17.

Grecki poeta, Homer (VIII wiek przed Chrystusem), opisywał o królu Odyseuszu z Itaki, który szukając swego domu odnalazł drogę do „krainy duchów, które odeszły”. Homer opisuje ów „świat zmarłych” jako ponure i ciemne miejsce znajdujące się poniżej sekretnych miejsc ziemi. Lecz, mimo iż mieszkańcy tych miejsc zostali opisani jako posiadający świadomość, nie było to miejsce przeznaczone na karanie i męki.

Platon (V wiek przed Chrystusem), sławny grecki filozof, uczeń Sokratesa, pisał o nieśmiertelności duszy, w swej znanej książce pt. „Fedon”, która w dużym stopniu przyczyniła się do rozpowszechnienia tego pogańskiego błędu.

Wergiliusz (70-19 roku przed Chrystusem), uważany za największego spośród poetów rzymskich, znany jest najlepiej dzięki swemu poematowi epickiemu zatytułowanemu „Eneida”, w którym trojański bohater Eneasz nakłonił przewoźnika Charona do zabrania go na drugą stronę rzeki Styks, do piekielnej krainy, aby zasięgnąć rady swego zmarłego ojca.

Ci pogańscy pisarze byli bardzo wpływowi i, bardziej niż wszyscy inni, są odpowiedzialni za wtargnięcie błędu o nieśmiertelności duszy do nauk żydowskich oraz chrześcijańskich i połączenia się z nimi. Niektórzy, jak żydowski historyk i apologeta Józef Flawiusz (urodzony w 37 r. naszej ery), wypowiadali się usiłując wskazać na zgodność pomiędzy żydowskimi wierzeniami i greckimi filozofami. Apostoł Paweł w podanym przez siebie w Biblii opisie zaprzecza jednak Flawiuszowi, wykazując że żydowskie nauki w owych czasach kładły nacisk na doktrynę o powstaniu od umarłych, a nie o nieśmiertelności duszy, jako nadziei na przyszłe życie:

Dzieje 23:6-8 – „A Paweł, poznawszy, że jedna część składa się z saduceuszy, a druga z faryzeuszy, zawołał do Rady: Mężowie bracia, jestem faryzeuszem, synem faryzeusza. Sądzą mnie dziś z powodu nadziei i zmartwychwstania umarłych. Gdy to powiedział, powstał spór między faryzeuszami a saduceuszami i doszło do rozdwojenia wśród gromady zebranych.Saduceusze bowiem mówią, że nie ma zmartwychwstania ani anioła, ani ducha, a faryzeusze wyznają jedno i drugie.”

Dzieje 24:14-5 – „Wyznaję jednak przed tobą, że według drogi, którą oni uważają za herezję, służę Bogu moich ojców, wierząc wszystkiemu, co jest napisane w Prawie i u Proroków; Mając nadzieję w Bogu, że będzie zmartwychwstanie, którego i oni oczekują, zarówno sprawiedliwych, jak i niesprawiedliwych.”

Wielu chrześcijańskich apologetów traktowało chrześcijańskie nauki analogicznie do Flawiusza. Starali się pokazać Rzymianom jak ściśle nauki chrześcijańskie pokrywały się z grecką filozofią, tak dostosowując nauki chrześcijańskie, by były z nią zgodne. Justyn Męczennik (urodzony w roku Pańskim 100) „rozpoczął swą zawodową działalność jako profesor filozofii platońskiej, a następnie przyjął chrześcijaństwo nie odrzucając platonizmu [opisy podają, że nadal ubierał się w płaszcz noszony przez filozofów] … W każdym zarysie dogmatów chrześcijańskich on [wraz ze swymi wcześniejszymi błędami!] stał się nauczycielem [był w ten sposób w stanie w szybkim czasie rozpowszechnić nauki chrześcijańskie pomieszane z grecką filozofią]. Ostatecznie przeniósł się do Rzymu (w roku Pańskim 150) i poświęciwszy 10 lat działalności napisał swe dzieło „Apologia” zakończone uzupełnieniem adresowanym do cesarza Marka Aureliusza” (Encyclopedia Americana).

To „zakwaszenie” nauk kościoła przez domieszanie filozofii greckiej wzrastało z upływem czasu, aż grecka doktryna o nieśmiertelności duszy całkowicie przeniknęła nauki chrześcijaństwa. To doprowadziło do nauczania, że dusza pozostaje żywa po śmierci, a niedługo potem zaczęto głosić teorię o wiecznych mękach w ognistym piekle, która przyniosła o wiele więcej zła, niż nauki pogańskie.

_____________
Źródło: „Sztandar Biblijny”, wrzesień 1999.

Co to jest prawda?

To pytanie, które każdy szczery chrześcijanin powinien zadać i szukać na nie odpowiedzi. Powinniśmy uczyć się miłować i oceniać prawdę dla niej samej, poważać ją i szanować przez uznawanie i przyjmowanie jej bez względu na to, gdzie ją znajdujemy i kto ją nam przedstawia. Prawda przedstawiona przez samego Szatana jest tak samo prawdziwa jak prawda wyrażona przez Boga.

Być może żadna grupa ludzi nie jest bardziej skłonna do przeoczenia tego faktu niż chrześcijanie. Jak często w polemikach przeoczają oni i lekceważą prawdę przedstawianą przez ich oponentów. Szczególnie ma to miejsce w dyskusji z niewierzącym. Czują się oni zupełnie usprawiedliwieni do zakwestionowania wszystkiego, co taka osoba mówi na tematy religijne. Nie jest to właściwe postępowanie. Wielu niewierzących jest uczciwych – pragnących mówić i wierzyć w prawdę jak chrześcijanie – i jeśli w rozmowie z nimi lekceważymy prawdy, które oni mogą przedstawiać, to nie tylko zawiedziemy w przekonaniu ich do naszych prawd, ale też położymy kres wszystkim nadziejom na pozyskanie ich. Nasze zaniedbanie aby przyjąć oczywistą prawdę, którą oni przedstawiają, rodzi w nich lekceważenie dla tego, kto nie jest wystarczająco uczciwy, aby przyjąć jedną prawdę, choćby nie widział, jak można ją pogodzić z inną. Przyjmujmy prawdę gdziekolwiek ją znajdziemy, niezależnie od tego, czemu zaprzecza i polegajmy na możności późniejszego zharmonizowania jej z innymi przy pomocy „Ducha prawdy, który wprowadzi was we wszelką prawdę”, jak obiecał Jezus.

Prawda, jak skromny kwiatek na pustyni życia, jest otoczona i niemal zaduszona przez bujnie rosnące chwasty błędu. Jeśli chcielibyśmy go znaleźć, musimy być zawsze czujni. Jeśli chcielibyśmy zobaczyć jego piękno, musimy odsunąć na bok chwasty błędu i jeżyny fanatyzmu. Jeśli chcielibyśmy posiadać go, musimy schylić się, aby go wziąć.

Nie bądźmy zadowoleni z jednego kwiatu prawdy. Gdyby jeden wystarczył, nie potrzeba by więcej. Zbierajmy zawsze, pragnijmy więcej.

Splećmy je razem jak wieniec – „przyodziejesz się w nich wszystkich jak w ozdobę i przepaszesz się nimi jak oblubienica”. „Zawiąż je sobie na szyi, wypisz je na tablicy swojego serca! Wtedy znajdziesz życzliwość i uznanie w oczach Boga i ludzi” (Ks. Przysłów 3:3-4).

Autor: C. T. Russell (Zion’s Watch Tower, Lipiec 1879)

Polecamy „kwiaty Prawdy”:

• Restytucja – czas naprawy
• Nadzieja dla wszystkich
• Piekło nie jest miejscem tortur

Obleczcie pełną zbroję Bożą, byście mogli się ostać wobec podstępnych zakusów diabła … weźcie na siebie pełną zbroję Bożą, abyście w dzień zły zdołali się przeciwstawić i ostać, zwalczywszy wszystko. Stańcie więc [do walki] przepasawszy biodra wasze prawdą i oblókłszy pancerz sprawiedliwości, a obuwszy nogi w gotowość [niesienia] ewangelii pokoju. W każdej sytuacji osłaniajcie się tarczą wiary, dzięki której będziecie mogli ochronić się przed wszystkimi ognistymi pociskami przeciwnika. Weźcie przyłbicę zbawienia i miecz Ducha, to znaczy słowo Boże.

Przepasanie bioder przedstawia poświęcenie do służby. Apostoł Paweł napomina nas, żebyśmy zadbali o to, aby nie poświęcać się służeniu błędowi, lecz służeniu Prawdzie. Niech każdy sprawdzi swoje przepasanie, czy jest właściwe, niech przepasze się nim i niech stanie się sługą Prawdy.

Pancerz sprawiedliwości (usprawiedliwienia) jest następny w kolejności, gdyż Pan nie uzna nikogo za żołnierza krzyża, jeśli nie odróżnia on i nie przyjmuje Jego standardu sprawiedliwości lub jeśli odrzuca Jego miłosiernie przygotowane usprawiedliwienie drogocenną krwią Jego Syna.

Obuwie pokoju nie może być zapomniane. Żołnierz krzyża, który wyrusza na bój bez pokoju Bożego, który by mu towarzyszył w trudnościach, osiągnie mniej i z większym trudem niż ten, który stara się mieć pokój ze wszystkimi ludźmi, żyć ze wszystkimi spokojnie, o ile to możliwe, lecz nie idąc na ustępstwa względem Prawdy. Ci, którzy chodzą nieobuci, szukają kłopotów i na pewno je znajdą.

Tarcza wiary jest nieodzowną ochroną od ognistych strzał Przeciwnika – sceptycyzmu, wyższego krytycyzmu, ewolucji, demonizmu. „Bez wiary nie można podobać się Bogu”, „to jest zwycięstwo, które zwyciężyło świat, wiara nasza” (Hebr. 11:6, 1 Jana 5:4).

Przyłbica zbawienia przedstawia intelektualną, filozoficzną ocenę i zrozumienie Boskiego planu. Okazuje się, że było to mniej istotne w przeszłości niż jest teraz. Obecnie jednak, w czasie „żniwa”, kiedy Przeciwnik z furią atakuje Prawdę i obraca naukę oraz wykształcenie w broń zagłady – przyłbica jest niezbędna. Teraz i tylko teraz jest ona dostarczona w takim rozmiarze i kształcie, że może ją włożyć najskromniejszy nawet żołnierz krzyża. Pan odpierał przeciwnika tam, gdzie tarcza wiary służyła ku obronie, ale obecnie daje nam zupełną zbroję i to w samym czasie dla potrzeby swoich wiernych.

Miecz ducha – Słowo Boże – jest jedyną ofensywną bronią małego oddziału Pańskiego. Wódz zwyciężył w swym „dobrym boju” przeciwko szatanowi, mówiąc: „Tak napisano!”. Jest to okrzyk bojowy Jego naśladowców. Nieprawdziwi żołnierze walczyli dla Pana bronią cielesną, ludzkimi filozofiami, za pomocą ziemskiej mądrości i organizacji, dekretami soborów, synodów i rad starszych. My jednak musimy polegać w tej walce „złego dnia” na Słowie Bożym – „Tak napisano!”. Nie wolno nam używać strzał, jak czyni to szatan – gniewu, złości, nienawiści, kłótni. „Miecz ducha” można posiąść tylko przez staranne badanie i postępowanie według ducha, po poświęceniu się – po zaciągnięciu się w szeregi armii Pańskiej.

Źródło: Nowe Stworzenie, Charles Taze Russell, s. 657-658.

Pieśni Brzasku Tysiąclecia, nr 8
wyk. My Nefesh

Więcej: Muzyka chrześcijańska

1
Dla Jezusa, Zbawiciela,
całe życie chętnie dam.
Nie chcę sławy ni wesela,
tylko Jemu służyć sam.
Jezu, Słońce moich dni,
daj nagrodę zdobyć mi.
2
Lata me, dni i godziny
spędzić chcę dla sprawy Twej.
A dla Prawdy Twej przyczyny
łaskę na mą duszę zlej.
Jezu, wzorem dla mnie bądź!
Jezu, sercem moim rządź!
3
Chwała Tobie, Jezu, chwała!
Krzyż Twój Prawdą wieczną lśni;
Tobie winna ziemia cała
życie po wieczyste dni.
Dla Jezusa umrę rad,
aby wstąpić w Jego ślad.

—
PIEŚNI CHRZEŚCIJAŃSKIE

Lecz z niego wy jesteście w Chrystusie Jezusie, który się nam stał mądrością od Boga…

Ponieważ Bóg w Swoim postępowaniu ze stworzeniami przyjmuje i uznaje je z punktu widzenia ich woli, więc pierwszym krokiem jaki On podejmuje w swoim postępowaniu z nimi jest udzielenie im prawdziwej znajomości lub „mądrości”, jak to jest przetłumaczone w naszym tekście. Z tego to powodu kazanie było pierwszym nakazem w Wieku Ewangelii. Dla ludzi usposobionych światowo kazanie o przebaczeniu grzechów z powodu wiary w ukrzyżowanego Jezusa nie zdawało się być mądrym postępowaniem. Im wydawało się, że lepszą rzeczą byłoby, gdyby Bóg nakazał im coś uczynić. Ale jak to wyjaśnia Św. Paweł (1 Kor. 1:21): Upodobało się Bogu przez [udzieloną znajomość, którą świat uważa za] głupie kazanie zbawić wierzących.

Pierwszym więc wielkim darem Bożym dla ludu Bożego w Wieku Ewangelii była znajomość, której Bóg udziela przez służbę Chrystusową:

1. Znajomość o wielkości i zupełności sprawiedliwości Bożej, z którą mamy do czynienia. Znajomość ta była przygotowana przez Prawo Mojżeszowe, które stało się „pedagogiem” lub nauczycielem w przyprowadzeniu ludzi do Chrystusa (Gal. 3:23-25). Jezus przez Swoje posłuszeństwo temu Prawu wywyższył je i pokazał jego czcigodność, jego zaszczytność, a przez to uczcił Boga – Autora tego Prawa i okazał Jego charakter.
2. Znajomość o naszych własnych słabościach, o naszym upadłym, grzesznym i bezradnym stanie, była również dla nas niezbędną abyśmy mogli ocenić potrzebę Zbawiciela, którego Boski Plan nam dostarczył.
3. Znajomość o tym, jak cały rodzaj Adama odpadł od łaski Bożej i jak przez Adama stracił doskonałość umysłową, moralną, religijną i fizyczną, również była potrzebna. Bez tej znajomości nie moglibyśmy zrozumieć, jak Bóg mógł być sprawiedliwy przyjmując jedno życie – doskonałe ludzkie życie Jezusa – jako cenę okupu za życie całego świata.
4. Bez znajomości, czym jest kara za grzech – że zapłata za grzech jest śmierć – nigdy nie bylibyśmy w stanie zrozumieć, jak śmierć naszego Odkupiciela dostarczyła okupu za Adama i w nim za wszystkich.
5. Znajomość więc pod tymi różnymi względami była nam potrzebna, bo bez niej nie moglibyśmy mieć właściwej wiary i nie moglibyśmy korzystać przez Chrystusa z Boskiego zarządzenia usprawiedliwienia, uświęcenia i wybawienia. Znajomość ta daje nam dostęp do tego zarządzenia.

Najserdeczniej więc dziękujemy Bogu za znajomość lub mądrość odnoszącą się do Jego planu. Rozumiemy, że mądrość tę zdobywamy przez Chrystusa. Gdyby nie było planu zbawienia, którego ośrodkiem są Chrystus i Jego krzyż, to byłoby zbyteczną rzeczą udzielać znajomości i zbyteczne byłoby kazanie, ponieważ nie byłoby zbawienia do zaofiarowania. Bóg jednak dał nam tę znajomość przez służbę naszego Pana, który stał się dla nas mądrością.

* * *

Apostoł Paweł w Pierwszym Liście do Koryntian 1:30 podaje jeszcze, że Chrystus stał się dla nas… usprawiedliwieniem, poświęceniem i odkupieniem. Więcej mówi na ten temat artykuł w Teraźniejszej Prawdzie nr 219-220 pt. Dla upamiętnienia naszego Pana i Jego służby.