Wielu ludzi zdaje sobie sprawę, że Szatan jest obecny wokół nas, choć nie jest widzialny. Czy tak samo Jezus może być pośród nas, ale niewidoczny? Trzeba wierzyć, by to zrozumieć. Jednak nic nie dzieje się przypadkiem. Czy wiedza się pomnaża? Czy wielu ludzi krąży tam i z powrotem? Czy jest to czas coraz większego zepsucia i nieprawości? To tylko niektóre ze znaków czasu, o których pisał prorok Daniel.

W Ewangelii wg św. Jana 14:19 Jezus powiedział: „Jeszcze tylko chwila a świat już mnie więcej nie zobaczy”. A jednak zapowiadał też swój powrót i to taki, który ostatecznie zobaczy każdy. Nie jest to wcale niespójne, gdy rozróżnimy widzenie okiem naturalnym i okiem wiary – okiem zrozumienia. (W tym ostatnim: jak w przypadku pola magnetycznego, które obserwujemy przez oznaki jego działania)

Podobnie, jak można zobaczyć dowody na istnienie czegoś, czego nie można zobaczyć gołym okiem, tak samo solidny uczeń dostrzeże w Piśmie Świętym pewne wskazówki i będzie mógł zobaczyć w otaczającej rzeczywistości znaki obecności Jezusa.

Słowniki i niektóre przekłady Biblii, jak angielski „Emphatic Diaglott”, wskazują, że słowo 'przyjście’ w Nowym Testamencie powinno być tłumaczone z języka greckiego jako 'obecność’.

Robi to wielką różnicę, czy ktoś ma przyjść do Twojego domu, czy już jest obecny po swoim przybyciu. Chrześcijanie głównego nurtu wierzą przeważnie, że Jezus przyjdzie albo wcale nie zastanawiają się nad tą sprawą. Ja wierzę, że On już TU jest – jest obecny po raz drugi na Ziemi.

W tej drugiej obecności plan Jezusa (jako Króla przejmującego władzę) to, w początkowej fazie, obalić Szatana i jego zastępy. Z tego powodu bardziej odpowiednie jest Jego przyjście jako istoty duchowej, w podobnej naturze i postaci do tej, w której włada Ziemią jego przeciwnik i władca-uzurpator, dawny cherubin i wysokiej rangi anioł. Jezus jest jeszcze kimś potężniejszym, jest w Boskiej naturze. Jako człowiek Chrystus nie mógłby tego zrobić, a zresztą człowiekiem stał się na krótki czas, po to, by oddać swoje ludzkie życie na śmierć, aby odkupić człowieka spod przekleństwa.

Można podać wiele biblijnych argumentów, że takiej niewidzialnej obecności Pana możemy się spodziewać i że Jezus Chrystus jest już z nami jako obecny Pan i Król. Jest to bardzo pocieszające i zachęcające jednocześnie.

Istnieją jednak etapy powrotu Jezusa, rozróżnione w biblijnej grece przez słowa:

1. paruzja – παρουσία (parousía) – obecność

2. epifania – ἐπιφάνεια (epipháneia) – objawienie, ukazanie się

lub apokalipsa – ἀποκάλυψις (apokálypsis) – odsłonięcie, zdjęcie zasłony

(to ten sam etap widziany z dwóch punktów widzenia)

3. bazylea – βασιλεία (basileía) – docelowe królowanie już po obaleniu zastałego w czasie paruzji porządku, który ma zostać doszczętnie zniszczony w epifanii lub apokalipsie – w czasie wielkiego ucisku i ostatecznej tzw. bitwie armagedonu

(Te słowa – paruzja, epifania i bazylea – występują w Biblii w swoich szerokich i wąskich znaczeniach)

Pierwsza obecność Mesjasza na ziemi (2000 lat temu) nie była czymś ogólnie znanym. Mało osób o niej wiedziało, a jeszcze mniej uwierzyło prawdziwie w Tego, który przyszedł nas zbawić. Powrót Jezusa miał być podobny; może właśnie w tym, że z początku niejasny i nieuznawany? Powrót Izraela do dawnej ziemi to wielki znak tej obecności Jezusa (proroctwa wiele o tym mówią). Nie jest to na razie Izrael zdrowy i gotowy na przyjęcie swojego Króla, ale według proroctw na obecnym etapie obecności Jezusa Izrael miał być właśnie taki, jaki jest, nieskruszony i oddalony od Boga. Taki miał być zresztą cały świat [„Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?” – Łukasza 18:8].

Wiktor

Więcej w wykładzie „Dzień powrotu Jezusa”:

—

„I zobaczyłem anioła zstępującego z nieba, mającego klucz do otchłani i wielki łańcuch w ręce. I chwycił smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. I wrzucił go do otchłani, zamknął go i opieczętował, aby już nie zwodził narodów, aż się dopełni tysiąc lat. A potem musi być wypuszczony na krótki czas.” 

– Księga Objawienia 20:1-3

Wykład jest próbą zrozumienia tego tematu, szczególnie w związku z Obj. 20:2, które stwierdza, że szatan został związany na 1000 lat, po czym ma być rozwiązany na krótki czas. Problemem jest to, że chronologicznie już od ponad 140 lat jesteśmy w Tysiącleciu, a szatan wciąż nie wydaje się być związany. Jak zatem może być związany na całe 1000? A może ma być wiązany przez 1000 lat, co obejmowałoby nie tylko związanie go jako istoty, lecz także usunięcie jego wpływu ze wszystkich ludzi, co zajmie ok. 1000 lat? (mało prawdopodobne, a po analizie dowodów biblijnych okaże się zupełnie nieprawdziwe).

Zacznijmy od Obj. 20:1-3 i ustalmy, co tam pisze.

Zapraszamy do wysłuchania wykładu, który brat Adam Urban wygłosił 6 marca 2016 r. na spotkaniu zboru w Chełmie: 

Dowiadujemy się zatem, że jakiś anioł z nieba, mający klucz (moc otwierania i zamykania) oraz łańcuch (głównie prawdy świeckie i religijne ograniczające działalność szatana), chwycił szatana (przedstawionego tutaj aż w czterech imionach – smok, wąż dawny, diabeł, szatan) i związał go na 1000 lat (pomimo braku w oryginale przyimka „na” chodzi o związania szatana na 1000 lat, gdyż sugeruje to (1) dokonana forma czasownika [„związał”, a nie „wiązał” – tak samo w greckim], oraz (2) w.3, który stwierdza, że szatan został zamknięty w otchłani, aż się dopełni 1000 lat – a więc chodzi o okres, na który ma być on zamknięty, a nie przez który ma być zamykany – szczegóły za chwilę).

Po związaniu szatan zostaje wrzucony do otchłani / przepaści / bezdennego dołu (najlepsze tłumaczenie dla stanu błędu, pozbawionego podstawy), by już nie zwodził narodów.

Drugi ważny tekst – słowa Jezusa z Mat. 12:29.

„Albo jak może ktoś wejść do domu mocarza i zagrabić jego własność, jeśli najpierw nie zwiąże mocarza? Dopiero wtedy ograbi jego dom.”

Kluczowe pytanie brzmi: jaki dom i jakie sprzęty mocarza (szatana) Jezusa ma na myśli, gdyż wyraźnie mówi tutaj, że zanim zacznie je grabić, zwiąże mocarza? Wystarczy zatem ustalić początek grabienia, by zlokalizować w czasie związanie / początek wiązania, który musiał mieć miejsce wcześniej!

Dom szatana = jego królestwo, jakim z dozwolenia Boga przez uzurpację dość swobodnie zarządza od chwili doprowadzenia do upadku Adama i Ewy (jako „bóg tego świata” – 2 Kor. 4:4, z powodu którego obecne czasy są takie złe – Gal. 1:4).

Sprzęty szatana = wszystkie skutki, efekty panowania szatana nad ludzkością (grzech, błąd, przesądy, ignorancja, niesprawiedliwość, złe instytucje, choroby, proces umierania i stan śmierci w grobie – 1 Jana 3:8; 1 Kor. 15:24-26).

Jednym ze sprzętów pod kontrolą szatana jest zatem grób. Wyprowadzenie kogokolwiek z tego stanu oznacza zatem początek ograniczenia / stan związania szatana, gdyż jak podaje Paweł w Żyd. 2:14 to właśnie szatan posiada(ł) władzę nad śmiercią / grobem.

Kiedy ktokolwiek został wyprowadzony przez Jezusa ze stanu grobu, wyzwolony spod tego skutku działalności szatana wśród ludzkości? (Pomijamy 3 przypadki wskrzeszeń dokonane przez Jezusa, ponieważ osoby te nie zostały wyzwolone z mocy grobu, gdyż za jakiś czas ponownie tam trafiły).

Pierwszym przypadkiem pełnego wyzwolenia kogokolwiek od tego skutku panowania szatana / władzy szatana ( jednego z „ dzieł diabelskich ”) było I zmartwychwstanie członków Kościoła w 1878, z czego wniosek, że w tym czasie szatan musiał być już związany, gdyż Jezus wyraźnie powiedział, że zanim zacznie grabić sprzęty mocarza, najpierw go zwiąże.

Logiczne wydaje się więc, że początek wiązania miał miejsce w 1874, jako pierwsze dzieło Jezusa po Jego przybyciu na ziemię w II adwencie. Porównaj dwa pozostałe zapisy Ewangelii na temat wiązania szatana:

Mar. 3:27, gdzie mowa o uprzednim przyjściu Jezusa i związaniu szatana przed rozpoczęciem grabienia;

Łuk. 11:21-22 dodatkowo pokazuje pokonanie szatana przez Jezusa przed rozpoczęciem grabienia [„ przyszedłszy zwycięży go”]. Tutaj przed grabieniem, nazwanym „rozdawaniem łupów” – oddawaniem ludziom tego, co zabrały im rządy szatana, łącznie z życiem – następuje zwyciężenie szatana, jako odpowiednik związania go z Mateusza i Marka.

Zatem związanie szatana = zwyciężenie / pokonanie go!

Takie związanie uzurpatora wydaje się bardzo właściwym aktem ze strony Króla, który przychodzi, by odebrać uzurpatorowi nienależne mu Królestwo i czyni to na samym początku WT, antytypicznego sabatu, którego jest Panem (Mar. 2:28).

Potwierdza to też pierwszy element siódmej trąby, trąbiącej od 1874 do końca WT (Obj. 11:15 – można przeczytać do 19, jako że opisane tam sprawy mają teraz miejsce). Już wtedy rozpoczęła się pewna wojna – wojna słowna: prawdy z błędem, która później przeszła w wojnę orężem, w dwóch fazach.

Czy wiązanie to od razu dobiegło końca w 1874?

Nie, ponieważ jest stopniowe!

Skąd wiadomo, że stopniowe? Z łańcucha, którym jest wiązany = ograniczania wpływów szatana, głównie przy pomocy prawd świeckich i religijnych. Takim łańcuchem nie można nikogo związać za jednym podejściem, nawet kłamliwego człowieka.

Wiązanie szatana to proces trwający od 1874 do jakiegoś czasu w przyszłości. W sumie można wyróżnić 4 główne jego części:

1) 1874 do 1914 roku – prawdą świecką i religijną, w wyniku czego nie mógł już panować nad narodami przy pomocy trzech podstawowych doktryn swego imperium (o Boskim Prawie królów, arystokracji i kleru; oraz doktryn pomocniczych – o świadomości umarłych, przemianie ludzi w chwili śmierci w duchy i szczęściu lub wiecznych mękach zmarłych). Pod każdym innym względem szatan nadal pozostał aktywny.

2) Od tamtej pory próbuje podtrzymywać je innymi błędami, szczególnie zjednoczeniowymi (ONZ, UE, NATO, przymierza między narodami, instytucje finansowe, korporacje, związki zawodowe i religijne). Przez prawdy świeckiej i religijnej Jezus wykazuje ich fałsz do takiego stopnia, że by zachować królestwo, szatan zmuszony będzie uciec się do rewolucji, przez co obali obecny porządek. Odwołanie się do światowej rewolucji potwierdzi fakt zakończenia drugiego etapu jego wiązania. Pod każdym innym jeszcze nie związanym względem szatan nadal pozostaje aktywny. Prawdopodobnie obecnie jesteśmy na tym etapie (choć być może już na następnym, zważywszy na socjalistyczny charakter wielu rządów Europy; gdyby tak było, jesteśmy znacznie bliżej Królestwa, niż mogłyby się wydawać).

3) Na fałszywych naukach ustanowi on socjalistyczną formę rządów, którą Jezus w trzecim etapie jego wiązania prawdą świecką i religijną objawi jako błędną. By zachować jakąś formę władzy nad ludzkością, szatan poprowadzi ludzi do anarchii, która potwierdzi zakończenie trzeciego etapu jego wiązania. Pod każdym innym jeszcze nie związanym względem szatan nadal pozostanie aktywny.

4) Czwartym etapem będzie ujawnienie przez naszego Pana prawdą świecką i religijną jego rozpaczliwych i nienawistnych wysiłków użycia anarchistycznych resztek ze wszystkich narodów przeciwko Żydom (II faza ucisku Jakuba). Ówcześni ludzie albo uwierzą, że to może poprawić ich los, albo zrobią to w ataku furii, po czym nie uwierzą już w nic więcej, co szatan mógłby wymyślić.

I tak skończy się cały okres jego zwodzenia. Wielki łańcuch prawdy ograniczy go pod każdym względem, po czym zostanie wrzucony do bezdennej przepaści i do końca WT pozostawiony własnym domysłom i spekulacjom, z dala od możliwości poznania jakiejkolwiek dalszej prawdy.

Wiązanie oznacza zatem ograniczanie szatana prawdą na jakimś polu, z jednoczesnym pozostawieniem mu wolności działania na innych polach, na których jest on ograniczany później. Dopóki ten proces trwa, szatan pozostaje aktywny na polach, na których nie został jeszcze związany . Gdyby zatem wiązanie trwało całe 1000 lat, oznaczałoby to jakąś aktywność szatana do końca WT, co jest nie do pomyślenia w warunkach NP, pod rządami Chrystusa i Kościoła.

Bardzo wyraźnie pokazuje to Obj. 20:1-3: Szatan ma przebywać w przepaści, aż się dopełnią / skończą 1000 lat, co potwierdza, że między jego pochwyceniem a położeniem nad nim pieczęci w przepaści mija jakiś czas, w czasie którego szatan wciąż działa pomimo rozpoczętego i trwającego procesu wiązania (patrz lista czynności, jakie są wobec niego wykonywane – „pochwycił, związał, wrzucił, zamknął, położył pieczęć, aby już więcej nie zwodził” pod żadnym względem, gdyż wtedy – dopiero wtedy, po zapieczętowaniu – szatan nie ma już żadnego pola manewru – jest całkowicie związany i nieczynny).

ZAUWAŻMY: proces wiązania kończy się położeniem nad nim pieczęci, aby już więcej nie zwodził narodów, aż się dopełni te/owych 1000 lat (aż minie ich pozostała część), co oznacza, że część tego 1000 lat zajmuje proces jego wiązania, a pozostałą część wypełni jego przebywanie w otchłani, co w sumie daje pełne 1000 lat (licząc od początku tego aktu w 1874 do 2874, zapewne co do dnia). Potem ma być na krótko wypuszczony, ale to jest dla nas w tej chwili mniej istotne.

Problemem dla nas jest to, że wyobrażamy sobie związanie szatana jako jednorazowy akt, który od razu pozbawi go wolności, a to jest proces, w którym łańcuchem wiążącym jest prawda, a ta wymaga czasu, by obalić błąd w jego licznych rozgałęzieniach.

Związanie szatana na 1000 lat obejmuje zatem dwie rzeczy (w sumie trwające 1000 lat):

(1) nieznany jeszcze dokładnie proces jego wiązania (od 1874 do II fazy ucisku Jakuba);

(2) stan jego związania (od II fazy ucisku Jakuba do rozwiązania pod koniec WT),

gdyż związanie szatana to ograniczanie jego działalności (częściowe lub całkowite), które trwa już od 1874, ponieważ w obecności Króla WT szatan w żadnym wypadku nie może robić tego, co by chciał, co widzimy gołym okiem w walącym się jego królestwie!

Ale wszyscy wiemy, że są osoby, którym stawia się pomniki i pisze ich życiorysy. A są osoby, o których pisze się jedynie życiorysy. Na pomniki bynajmniej nie zasłużyli. Dzisiaj zajmiemy się jedną z tych drugich osób.

Tematem będzie życiorys i charakterystyka Szatana.

Powód podjęcia tematu:
1) Wiele przestróg przed zakusami szatana.
2) Przestrogi przed jego możliwościami w kuszeniu do zła.
3) Wielkie zło, którego jest twórcą.
4) Wpływ na historię ludzkości.
5) Wpływ na życie ludu Bożego.
6) Przestroga przed tym, jak można ulec zmianie od dobrego ku złemu.

(Wykład przedstawiony przez brata Leszka Szpunara na spotkaniu zboru w Bydgoszczy, 18.06.2023 r.)

Kilka lat temu pewien brat w prawdzie opowiedział naszemu byłemu pastorowi o swym własnym doświadczeniu z nimi. Choć to dziwne, ale był w prawdzie, utrzymując kontakty z duchami. Wyjaśniał im Boski plan wieków i powiedział, co się stanie z upadłymi aniołami. Przez kilka dni przejawiali zainteresowanie i często przychodzili go słuchać. Po jakimś czasie zaczęli spierać się z sobą, a w końcu wzajemnie obrzucać wyzwiskami. Brat ten tak rozwinął zdolność duchowego słuchu, że ich słyszał. Z uczuciem odrazy chciał się ich pozbyć. Nie tylko, że nie chcieli odejść, ale doprowadzili go do stanu, którego nie mógł znieść.

W końcu, w obliczu beznadziejności sytuacji napisał, pytając jakiej metody użyć, by się ich pozbyć. Poradzono mu, by udał się do Pana w modlitwie, wyznał że źle postąpił i prosi Pana o przebaczenie, i wtedy w imieniu Pana rozkazał im odejść. Później doniósł, że zastosował się do tej rady i po żmudnej pracy ostatecznie pozbył się tych niechcianych gości.

Teraz, w czasie wielkiego ucisku, możemy spodziewać się, że moce zła wzmogą swe wysiłki, by zwieść i usidlić tylu, ilu się da, szczególnie z ludu Bożego. Stwierdzamy, że tak właśnie jest. Nadal pracują stosując metodę sugestii, rozrywki i wrażeń, a potem prowadzą do obsesji i opętania. Przemawiają przez grzech, błąd, samolubstwo i światowość lub przez nakłanianie ludu Bożego do niewłaściwego stosowania i używania dobrych cech, takich jak miłość, pokora, skromność, gorliwość, posłuszeństwo, wiedza itp. oraz zanieczyszczania tych zalet pychą, zazdrością, ostentacją, bezbożną ambicją, sekciarstwem, zadowalaniem samego siebie itp. Lud Boży stale potrzebuje szczególnego Ślubu, w którym obiecujemy Bogu czuwać w celu odrzucenia wszystkiego, co jest związane ze spirytyzmem i okultyzmem. Nie pozwólmy naszemu przeciwnikowi i jego zastępom zniewolić nas. Dajmy mu odpór, mocni w wierze (1 Piotra 5:8,9).

(Więcej na ten temat w broszurze Spirytyzm jest demonizmem).

Źródło: Sztandar Biblijny, nr 63, s. 38

– Jakub mocuje się z aniołem –
drzeworyt Gustave’a Dore’a

Słowo anioł, w hebrajskim i greckim, oznacza wysłannika. Aniołem Bożym może być więc ktokolwiek lub cokolwiek wysłanego przez Boga z wiadomością. Pismo Święte mówi też o aniołach jako istotach duchowych. Mogą to być święci aniołowie, którzy wiernie wypełniają wolę Bożą od tysięcy lat, ale mogą to być również aniołowie, którzy wypadli z łaski Bożej. W przeciwieństwie do czasów dawnych, Boscy święci aniołowie nie objawiają się dzisiaj nikomu. Jeśli ktoś twierdzi, że słyszy głosy lub że widzi aniołów, jest to powód do niepokoju.

Żyjemy w czasach końca, a List Judy, werset 6, stwierdza, że jest to czas osądzenia upadłych aniołów. To dlatego obserwujemy na ziemi wielki rozwój okultyzmu i spirytyzmu. Chrześcijanie szczególnie powinni się mieć na baczności, żeby uchronić się przed tym podstępnymi wrogami, ponieważ jesteśmy specjalnymi celami szatana i upadłych aniołów – demonów. „Bądźcie trzeźwi! Czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży szukając kogo pożreć. Mocni w wierze przeciwstawcie się jemu!” (1 Piotra 5:8-9). Moc, która pozwala być silnym i przeciwstawić się tym złym wpływom, to Słowo Boże. „Wiara tedy jest ze słuchania, a słuchanie przez słowo Boże.” (Rzymian 10:17) Chrześcijanin powinien dowiedzieć się, jak i dlaczego demony tak bardzo zaangażowały się w losy ludzkości; dowiedzieć się czym jest spirytyzm i jak można ochronić siebie i swoich bliskich przed wpływami zła.

POLECANE MATERIAŁY:

Spirityzm jest demonizmem
BROSZURKA

Natury: ludzka i duchowa – odrębne i różne
„BOSKI PLAN WIEKÓW”*, WYKŁAD X

NAGRANIE WYKŁADU:
(prezentacja z wykładu w lepszej jakości dostępna jest tutaj: „Co mówi Biblia o próbach kontaktu z umarłymi?”)

* Książkę pt. „Boski plan wieków” można zamówić bezpłatnie na stronie www.boskiplan.pl

Ilustracja biblijna Gustave’a Doré’a

Wielu chrześcijan odrzuciło myśl, że szatan jest osobą. Zamiast tego wierzą oni, że jest on tylko personifikacją istniejącej w człowieku zasady zła.

Tak pogląd zrodził się jako alternatywa dla przedstawiania szatana w komiczny sposób, np. z rogami i ogonem. Niektórzy sądzą, że taki obraz opiera się na Biblii i odrzucają Pismo Święte w dalszym badaniu tego tematu. Jednak co Biblia tak naprawdę mówi nam o szatanie?

Księga Zachariasza 3:1-2 – „Potem [Pan] ukazał mi arcykapłana Jozuego, który stał przed aniołem Pańskim, a po jego prawicy stał szatan, oskarżając go. <Anioł> Pański tak przemówił do szatana: Niech Pan cię zgromi, szatanie, niech cię zgromi Pan, który wybrał Jeruzalem. Czyż nie jest on niby głownia wyciągnięta z pożogi?”

Anioł Pański, walczący z szatanem i wzywający Boga, aby go zgromił, gdy szatan przeciwstawiał się arcykapłanowi, daje wyraźne wrażenie, że szatan jest osobą.

***

Ewangelia wg św. Mateusza 12:24-26 – „Lecz faryzeusze, słysząc to, mówili: On tylko mocą Belzebuba, władcy złych duchów, wyrzuca złe duchy. Jezus, znając ich myśli, rzekł do nich: Każde królestwo od wewnątrz skłócone pustoszeje. I nie ostoi się żadne miasto ani dom, wewnętrznie skłócone. Jeśli szatan wyrzuca szatana, to sam z sobą jest skłócony, jakże się więc ostoi jego królestwo?”

Poprzez stwierdzenie, że szatan może zmienić swoje metody działania, by utrzymać swoje panowanie, Jezus przekonująco popiera tutaj pogląd, że szatan to raczej myśląca istota niż tylko zasada.

***

Ewangelia wg św. Jana 8:44 – „Wy macie diabła za ojca i chcecie spełniać pożądania waszego ojca. Od początku był on zabójcą i nie wytrwał w prawdzie, bo prawdy w nim nie ma. Kiedy mówi kłamstwo, od siebie mówi, bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa.”

Jezus wskazuje tutaj, że szatan był kiedyś w prawdzie, ale nie wytrwał w niej i narzucił później swoje kłamstwa ludziom, przez co faktycznie ich zabił, bo to on wprowadził grzech na świat. Gdyby szatan był tylko zasadą zła, to jak mógł on kiedykolwiek być w prawdzie?

***

2 List do Koryntian 2:10-11 – „…przebaczyłem ze względu na was w obliczu Chrystusa, aby nas szatan nie podszedł; jego zamysły bowiem są nam dobrze znane.”

Zamysły oznaczają myślenie i planowanie, a zatem osobowość. Zła zasada nie może myśleć, planować i szykować różnych zamysłów wobec swoich przeciwników.

***

2 List do Koryntian 11:13-14 – „Ci fałszywi apostołowie – to podstępni działacze, udający apostołów Chrystusa. I nic dziwnego. Sam bowiem szatan podaje się za anioła światłości.”

Szatan zwodniczo przedstawia samego siebie jako anioła światłości (przedstawiciela dobra i dobrych zasad), a to sugeruje, że ma on poczucie moralności, że jest inteligentny i obmyśla różne strategie działania. Ponownie implikuje to jego osobowość.

***

1 Piotra 5:8-9 – „Bądźcie trzeźwi! Czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży, szukając, kogo pożreć. Mocni w wierze przeciwstawcie się jemu. Wiecie, że te same cierpienia znoszą wasi bracia na świecie.”

Szatan jest tu przyrównany do ryczącego lwa. Poszukuje on chrześcijan, którzy mogli się stać jego zdobyczą. Apostoł Piotr radzi użycie wszelkich środków, by się jemu nie poddać. Z pewnością są to kolejne dowody, by wierzyć, że szatan jest osobą.

***

List Judy 1:9 – „Gdy archanioł Michał toczył z szatanem zacięty bój o ciało Mojżesza, nie śmiał wydać potępiającego wyroku, lecz powiedział: Niech cię Pan zgromi!”

Paul S.L. Johnson opisał szatana i jego królestwo (oraz jego upadek) w 3. i 4. rozdziale książki „Tysiąclecie”. Zachęcamy do lektury – wystarczy kliknąć na obrazku powyżej.

Walka Michała z szatanem o ciało Mojżesza (być może dlatego, że szatan mógłby użyć go jako przedmiotu kultu w Izraelu) dowodzi, że szatan jest realną osobą, a nie tylko abstrakcyjną zasadą zła.

***

Istnieje wiele innych fragmentów Pisma Świętego, które bardzo wyraźnie opisują szatana jako osobę. Jest on m.in. nazywany w Biblii „władcą, który rządzi w powietrzu” (Efezjan 2:2) i „starodawnym wężem”, który ma zostać związany na czas panowania Jezusa Chrystusa, a ostatecznie zniszczony (Objawienie 20:2).

Na istnienie osobowego szatana wskazuje także doświadczenie wierzących i rozum.

Doświadczenie mówi, że lud Boży był zawsze prześladowany przez diabła, a zawiłość tych prześladowań wskazuje, że muszą one pochodzić od inteligentnej osoby, a nie są tylko wynikiem działania zasady zła.

Rozum wskazuje, że każdy skutek musi mieć swoją przyczynę. Jeżeli istnieje grzech to musiał on być zapoczątkowany przez pierwszą osobę, która zapoczątkowała grzech w jakimś celu; ta przyczyna to nie zła zasada, ale inteligentna istota, a Biblia pokazuje, że tą istotą jest szatan.