Obraz: Annie Henrie Nader, „Między niebem a ziemią” (źródło: altusfineart.com)

Pytanie – „Czy podzielacie wiarę w to, że po zmartwychwstaniu jedni będą w niebie (sędziowie), a drudzy na ziemi? Czy raczej wszyscy będą razem a niebo z ziemią sie połączą?”

Odpowiedź – Wierzymy, że Biblia pokazuje dwa różne i oddzielne zbawienia: niebiańskie i ziemskie.

Niebiańska nadzieja dotyczy „małego stadka” (Łuk. 12:32), czyli Kościoła – Oblubienicy Chrystusa, która będzie współdziedziczyć z Nim chwałę, Jego duchową naturę i sprawować sąd nad światem (Obj. 20:4; 1 Kor. 6:2).

Ziemska nadzieja dotyczy reszty ludzkości – która w przyszłym Królestwie Chrystusa będzie miała możliwość zdobycia życia wiecznego na odnowionej ziemi (Ps. 37:11,29; Izaj. 65:21-25).

To nie znaczy, że jedni są „lepsi”, a drudzy „gorsi”. Chodzi raczej o różne role w Boskim planie. Biblia posługuje się też obrazem „niebiańskiego Jeruzalem” zstępującego na ziemię (Obj. 21:2) – co pokazuje, że Boże panowanie i błogosławieństwa rzeczywiście połączą niebo i ziemię w harmonii, choć zadania, natura itp. dla poszczególnych zbawionych klas będą się różnić.

Dla nas ważne jest, że Bóg pragnie zbawienia dla wszystkich ludzi – i daje każdemu szansę uczestniczenia w Jego Królestwie, czy to w niebie, czy na ziemi.

Zachęcamy do zobaczenia w tym temacie dwóch wykładów. Pierwszy to prezentacją pt. „Nie tylko królowie i kapłani. Życie wieczne w niebie i na ziemi”:

Drugi nosi tytuł „Sędziowie narodów”:

Temat ten szeroko opisuje dostępna bezpłatnie książka pt. „Boski plan wieków”.

Dzieje Apostolskie 17:26 – tłumaczenie Biblii Poznańskiej

Podczas pobytu w Atenach apostoł Paweł zaproszony został do przemówienia w klubie filozofów, który składał się z epikurejczyków i stoików (werset 18). Dzieje Apostolskie, rozdział 17, wersety 15-30, podają opis tego wykładu, w którym Paweł głosił doktrynę zmartwychwstania. W tym krótki artykule skupimy się na wersecie 26.

Św. Paweł słusznie jest nazywany „apostołem narodów”. W Dziejach Apostolskich 15 czytamy o zgromadzeniu w Jerozolimie, w którym uczestniczyli najważniejsi przedstawiciele kościoła. Oprócz Pawła był też apostoł Piotr, który z Pańskiego polecenia otrzymał zaszczyt pozyskania pierwszego poganina, Korneliusza, dla wiary chrześcijańskiej. Wydarzenie to jest szczegółowo opisane w Dziejach Apostolskich 10, gdzie odsyłamy.

Zarówno Piotr, jak i Paweł, rozumieli, że błogosławieństwa usprawiedliwienia z wiary nie są już dłużej ograniczone tylko do nawróconych spośród Żydów. Naród ten, przez ukrzyżowanie swojego Mesjasza, odrzucił Jezusa i w związku z tym stracił swoje wyjątkowe miejsce jedynego ukochanego ludu Bożego; wysokie (niebiańskie) powołanie zostało wtedy zaproponowane innym narodom. Zobacz np. Ewangelię wg Łukasza 19:41-44 (W Liście do Rzymian, rozdział 11, Paweł opisuje tę doniosłą zmianę, ale podkreśla, że Bóg nie opuścił całkowicie Izraela, jeśli chodzi o ich ostateczne zbawienie).

Jeden ojciec, jedna rasa

W naszym głównym tekście Paweł stwierdza jedność całej rodziny ludzkiej: Adam jest tym „jednym człowiekiem”, to znaczy praojcem wszystkich narodów, wszystkich „plemion ludzkich” – greckie słowo 'ethnos’ poprawnie oddać można jako ludzi „każdej rasy” lub każdego pochodzenia etnicznego. Gdyż ludzie każdej rasy znajdują się pod życzliwym spojrzeniem Boga i wszyscy otrzymają w odpowiednim czasie możliwość zbawienia do życia wiecznego.

W związku z tym żaden chrześcijanin nie ma usprawiedliwienia, by trzymać wobec kogokolwiek rasistowskie poglądy lub uprzedzenia. Jest jeden Zbawiciel wszystkich mężczyzn i kobiet, bez wyjątku, jak stwierdza apostoł Paweł (1 Tymoteusza 2:4-6):

„Bóg chce [postanowił], aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy. Bo jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek, Chrystus Jezus, który wydał siebie samego na okup za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwych czasach.”

Nie powinniśmy dyskryminować także naszych współbraci – chrześcijan, z których każdy, bez względu na kolor skóry, pozycję społeczną lub powierzchowność, został uznany za sprawiedliwego w Synu Bożym (List do Galatów 3:28):

„Nie ma już Żyda ani Greka, nie ma już niewolnika ani człowieka wolnego, nie ma już mężczyzny ani kobiety, wszyscy bowiem jesteście jednością w Chrystusie Jezusie.”

*****

Powyższe myśli ze strony UK Bible Students uzupełnimy jeszcze o kilka odnośników biblijnych. 1 Księga Samuela 16:7 podaje bardzo ważną myśl, że „człowiek patrzy na to, co widoczne dla oczu, Pan natomiast patrzy na serce”.

Jezus umarł za ludzi każdej rasy (Ewangelia wg Jana 3:16). Dlatego właśnie, do połączonych w ten sposób w jedną rodzinę wierzących, apostoł Paweł napisał w Liście do Efezjan 4:4-6:

„Jedno jest Ciało i jeden Duch, bo też zostaliście wezwani do jednej nadziei, jaką daje wasze powołanie. Jeden jest Pan, jedna wiara, jeden chrzest. Jeden jest Bóg i Ojciec wszystkich, który [jest i działa] ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich.”

Pieśni Brzasku Tysiąclecia, nr 248
wyk. Chór Sela

Więcej: Muzyka chrześcijańska

Ach, patrz!

1. [:ACH patrz! ach patrz! Już wschodzą słońca blaski.
Ach patrz! ach patrz! Już nastaje czas:].
Gdy Syon wśród radosnych pień
Ogłaszać będzie Pański dzień;
Ach patrz! ach patrz! Już Pan rozdaje łaski.
Ach patrz! i wiedz, że chwała czeka nas.
Bo już przemija nocy mrok.
i już nastaje Boży rok;
Jak ranna róża, cudny kwiat,
Nadzieja tak orzeźwia świat.

 

2. [:Ach patrz! Ach patrz! Już nadszedł czas wskazany.
Ach patrz i wiedz, że już nad ziemią sąd:]
Z Syonu wyjdzie sędziów stan
Sędziami rządzić będzie Pan.
Ach patrz! ach patrz! Już nadszedł czas wskazany.
Ach patrz! i wiedz, że skończy się już błąd.
Królować będzie Boży lud,
Nagrodę weźmie za swój trud
I łaski Pańskie na ten świat
Przelewać będzie tysiąc lat.

 

3. [:Ach patrz! Ach patrz! Wnet błyśnie raj na ziemi.
Ach patrz! i wiedz, że minie śmierci stan:].
Bo gdy przeminą czasy prób,
Ofiary swoje odda grób.
Ach patrz! i głoś: Król idzie ze świętymi,
Ach patrz i głoś: Miłości pełen Pan.
i świat na Jego stanie zew
I wierzyć będzie w Jego Krew,
i okup przyjmie z Jego rąk
I już nie będzie śmierci mąk.

fot. flickr / Keith Roper