„Nie znającym Boskiego planu może się wydawać, że szatan zwycięża. Jego zwycięstwo jest jednak tylko pozorne. W rzeczywistości każdy zarys Boskiego planu wypełniał się dotychczas z niezawodną dokładnością i pomyślnym skutkiem pomimo wszelkich starań szatana, by temu przeszkodzić.

Nawet pozornie skuteczny opór szatana w stosunku do Jezusa i Jego wiernych uczniów okazał się dla niego klęską, gdyż opozycja taka dostarczyła Jezusowi i Jego uczniom doświadczeń, które umożliwiły im skuteczniejsze odparcie i przezwyciężenie go w swych sercach. W ten sposób rozwinęli oni charaktery odpowiadające ich przyszłej pracy przy obalaniu królestwa szatana i ustanawianiu Boskiego, jak również kierowaniu rodzajem ludzkim w podnoszeniu go do doskonałości.

Plan Boży zakłada więc, że zarówno gniew szatana, jak i gniew ludzki będą Go chwalić, a On powstrzyma pozostałą część gniewu (Psalm 76:11).”

_______________________
Paul S.L. Johnson, „Tysiąclecie”, s. 67-68.

PS: Na stronie BoskiPlan.pl można bezpłatnie zamówić książkę „Boski plan wieków” poszerzającą myśli na temat zamierzeń Boga wobec człowieka. Jeśli w polu „Miejsce na dodatkowy komentarz” dopiszesz: „Tysiąclecie”, to otrzymasz też bezpłatnie książkę Paula S.L. Johnsona, z której ostatnio sporo cytujemy.

Naturalnie taki upływ czasu zmusza do zadawania pytań.

Czy istnieje jakieś opóźnienie, a może to tylko pozorna zwłoka?

Więcej w wykładzie brata Marka Bejgera pt. „Trzecia godzina dnia” (powiedziany na konwencji Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego w Bydgoszczy, w sobotę, 29 czerwca 2024 r.):

Niektóre osoby, powołując się na Dzieje Apostolskie 1:7 sugerują, że także dziś „nie naszą rzeczą jest znać czasy i chwile”, które Bóg ustanowił w swoim planie.

Obecnie jest to jednak już prawda historyczna, skoro nasz Pan jest już obecny i możemy obserwować Jego działania.

Skąd więc w naszym temacie „trzecia godzina dnia”? Była to ważna godzina. Jak czytamy w Dziejach 2:12-18 (a szczególnie w wersecie 15), to o tej godzinie miało miejsce zesłanie ducha świętego. Był 33 rok n.e., Dzień Pięćdziesiątnicy, gdy o trzeciej godzinie dnia (około godz. 9:00 rano naszego czasu) święte tchnienie zesłane zostało na uczniów Pana.

Ta godzina nie była przypadkowa, bo była to najprawdopodobniej godzina składania ofiar w Izraelu. Zgromadzający się na święto musieli schodzić się nierzadko z daleka. Nawet z Betanii do Jerozolimy trzeba było kawałek przejść. Był tam w dodatku duży tłum, więc prawdopodobne jest, że zebranie i ustawienie się ludu trochę trwało.

Rzymian 15:4 – „To zaś, co niegdyś zostało napisane, napisane zostało i dla naszego pouczenia, abyśmy dzięki cierpliwości i pociesze, jaką niosą Pisma, podtrzymywali nadzieję.”

Jana 5:28 – „Nadchodzi bowiem godzina, w której wszyscy, którzy spoczywają w grobach, usłyszą głos Jego, i wyjdą”

Dziś wielu wierzących jest zmęczonych czekaniem. Może ktoś pomylił się w obliczeniach? Może coś innego zostało źle zrozumiane? Poczekajmy z przedwczesnymi wnioskami.

Dzieje 2:15-17 – „Ci ludzie nie są pijani, jak przypuszczacie, bo jest dopiero trzecia godzina dnia, ale spełnia się przepowiednia proroka Joela: W ostatnich dniach – mówi Bóg – wyleję Ducha mojego na wszelkie ciało, i będą prorokowali synowie wasi i córki wasze, młodzieńcy wasi widzenia mieć będą, a starcy – sny.”

Te ostatnie dni, w innym miejscu, prorok Izajasz określa jako „ostatni z dni”. A słowa o wylaniu ducha na wszelkie ciało można też przetłumaczyć „ku wszelkiemu ciału”.

Można powiedzieć, że duchowy chleb będzie wówczas na stole, dostępny dla wszystkich, ale Bóg będzie szanował wolną wolę i to chętni będą się nim karmić. Nie będzie w tym przymusu.

Jana 11:9 – „Jezus im odpowiedział: Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin?” (w hebrajskiej rachubie liczono tę jasną część dnia od naszej 6:00 rano do naszej 18:00 wieczorem – od świtu do zachodu słońca)

Rodzaju 1:5 – „I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą.”

Widać z tych fragmentów, że restytucja, panowanie Mesjasza, jest dniem. Ma więc 12 symbolicznych godzin.

2 Piotra 3:8 – „Niech zaś dla was, umiłowani, nie będzie tajne to jedno, że jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień”

Gdy połączymy ze sobą te fragmenty, a także myśl o trzeciej godzinie dnia, możemy uspokoić się w naszych oczekiwaniach co do ustanawiania Królestwa Bożego na ziemi. Godzinę trzecią poprzedzały pierwsza i druga.

Jeśli 1000 lat podzielimy na dwanaście (jak dzień o dwunastu godzinach) to jedna godzina wyniesie 83 lata i 4 miesiące. Gdy dodamy dwa takie okresy (pierwszą i drugą godzinę tysiącletniego dnia) do daty początku tysiąclecia (wrzesień/październik 1874 r.), to dotrzemy do maja/czerwca roku 2041.

Tych roboczych wyliczeń nie należy traktować jako jakichkolwiek proroczych przewidywań, a jedynie zachętę do spokojnego oczekiwania, bo to, co Bóg obiecał jest pewne i niezachwiane. Jeśli niektóre proroctwa jeszcze się nie wypełniły, to najwyraźniej nie nadeszła jeszcze ich „godzina”.

A obietnice, które znajdujemy w Biblii, są naprawdę wspaniałe:

Izajasza 2:1-5 – „Widzenie Izajasza, syna Amosa, dotyczące Judy i Jerozolimy: Stanie się na końcu czasów, że góra świątyni Pańskiej stanie mocno na wierzchu gór i wystrzeli ponad pagórki. Wszystkie narody do niej popłyną, mnogie ludy pójdą i rzekną: «Chodźcie, wstąpmy na Górę Pańską do świątyni Boga Jakubowego! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami. Bo Prawo wyjdzie z Syjonu i słowo Pańskie – z Jeruzalem». On będzie rozjemcą pomiędzy ludami i wyda wyroki dla licznych narodów. Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny. Chodźcie, domu Jakuba, postępujmy w światłości Pańskiej!”

Zachariasza 14:16-18 – „Wszyscy ci, którzy ocaleją spośród wszystkich ludów, biorących udział w wyprawie na Jerozolimę, rokrocznie pielgrzymować będą, by oddać pokłon Królowi – Panu Zastępów – i obchodzić Święto Namiotów. A te z ludów ziemi, które nie pospieszą do Jerozolimy oddać pokłon Królowi – Panu Zastępów – będą pozbawione deszczu. A jeśli lud Egiptu tam się nie wybierze i tam się nie pokaże, spadną na niego nieszczęścia, jakimi Pan doświadczy narody, które nie przyjdą na obchód Święta Namiotów.”

„I rzekł do nich anioł; Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem wszystkiego ludu.”
– Łukasza 2:10

Wykład wygłoszony przez brata Jana Łagowskiego (archiwalny): 

Pieśni Brzasku Tysiąclecia, nr 36
wyk. My Nefesh

Więcej: Muzyka chrześcijańska

1
Śpiewajmy dzisiaj Panu cześć,
bo Pan nasz zbawił świat,
i wszystkim ludziom głośmy wieść,
nadzieję lepszych lat.
Refren
Pan dał nam zbawienie
zasługą swojej krwi.
Dziś wszystko stworzenie
zawdzięcza przyszłość Ci!
2
W miłości nieprzebranej swej
Pan zbawił wszystkich nas.
Obronił nas od śmierci złej,
Królestwa zsyła czas.
3
Dziś zstąpił już na ziemski łan,
by ludziom szczęście dał.
Ach, jakże dobrym jest nasz Pan!
Chce dać nam wieczność chwał.

To prawda, że strach o nas samych i o bezpieczeństwo naszych bliskich może być próbą naszej wiary. Niepokój narasta jeszcze bardziej, bo przerażające informacje krążą teraz po świecie z prędkością błyskawicy. Żywe obrazy w telewizji i w internecie mocno dotykają serc i wielu zdezorientowanych chrześcijan zadaje pytanie: „Dlaczego Boże?” Jednym z najczęściej poszukiwanych wersetów biblijnych w internecie jest obecnie Księga Jozuego 1:9 – „Bądź mężny i mocny! Nie bój się i nie lękaj”.

Bóg rozumie, gdy wołamy o odpowiedź, On ma najlepsze myśli o nas. Sprawia jednak, że każde doświadczenia – nawet te, które wstrząsają naszą wiarą – stają się okazją do nauki i rozwijania głębszej, mocniejszej wiary. „Wierzę, Panie! pomóż mi w moim niedowiarstwie” (Marka 9:24).

Pierwszy krok, by wzmocnić naszą wiarę, to zrozumienie, że żyjemy w czasach końca, a ogólnoświatowe kłopoty zostały w Biblii zapowiedziane (Daniela 12:1-4). Świadomość, że te rzeczy zostały przepowiedziane, powinna nam dać silny fundament, na którym można budować. Bóg realizuje swój plan, a obiecane w Jego Słowie zakończenie będzie wspaniałe. „Wstrząsnę wszystkimi narodami, i spełni się pragnienie wszystkich narodów; i napełnię ten dom chwałą, mówi Pan … i miejsce to obdarzę pokojem” (Aggeusza 2:7,9)

Kolejny krok niezbędny w budowaniu wiary to dobre poznanie Boskich planów i zamierzeń, by zrozumieć, dlaczego zło i tragedie zostały dozwolone oraz w jakim kierunku zmierza Boski plan zbawienia. Mamy dla Was kilka linków i nagrań, które mogą pomóc: Dlaczego Kochający Bóg dozwala na klęski? (html), Dozwolenie na zło i jego związek z Boskim planem (pdf).

„Gdy się to zacznie dziać [Pan Jezus wymieniał m.in. strach i epidemie] patrzcie i podnoście głowy wasze, przeto iż się przybliża odkupieniie wasze… Wiedzcie, że blisko jest Królestwo Boże.” (Łukasza 21:20,31)

Jak nastanie pokój

Tysiącletnie panowanie Chrystusa. Kiedy? Nad kim? Jak?