W odpowiedzi na prośbę Pan Jezus nauczył pewnego wzoru modlitwy (Łukasza 11:1-2). Po inwokacji, w modlitwie tej następuje prośba o przyjście Królestwa Bożego.

Ważne jest poważne traktowanie wypowiadanych przez nas słów, także w modlitwie. Jeżeli ta zmiana na lepsze, to obiecane panowanie, ma być spełnieniem „oczekiwania wszelkiego stworzenia” (Rzymian 8:21), to właściwe jest rozważanie, na czym będzei ono polegało i jak będzie przebiegało.

Bóg jest w Biblii oszczędny w słowach, Bbilia zawiera jednak wszystko, co jest potrzebne, choć my czasami chcielibyśmy tej dodatkowej kropki nad „i”.

Daniela 2:10,47 – „[10] Chaldejczycy odpowiedzieli królowi: Nie ma człowieka na ziemi, który by mógł oznajmić tę rzecz królowi. Dlatego żaden król, książę albo władca nie wymaga takiej rzeczy od żadnego maga, astrologa lub Chaldejczyka. [47] Następnie król zwrócił się do Daniela i powiedział: Zaprawdę wasz Bóg jest Bogiem bogów i Panem królów, który objawia tajemnice, ponieważ zdołałeś objawić tę tajemnicę.”

Chodzi o tajemnicę posągu ze snu, posągu ze złota, srebra, miedzi, żelaza i gliny; kamień rzucony ale nie ludzką ręką uderza w nogi posągu; posąg rozsypuje się; kamień rośnie i napełnia całą ziemię.

Daniela 2:44 – „Ale w dniach tych królów Bóg nieba wzbudzi królestwo, które nigdy nie będzie zniszczone. To królestwo nie przejdzie na inny lud, ale połamie i zniszczy wszystkie te królestwa, samo zaś będzie trwać na wieki.”

Nie ma kolejnego królestwa po tych, dalej już Królestwo Boże. Nowe Królestwo, które będzie stać na wieki.

Wykład wygłoszony przez brata Marka Bejgera, 10.07.2023: 

To Królestwo Boże ma przynajmniej dwa etapy:

1/ Królestwo Chrystusowe

2/ Wieki przyszłe

Objawienie 20:1-7 – „I zobaczyłem anioła zstępującego z nieba, mającego klucz do otchłani i wielki łańcuch w ręce. I chwycił smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. I wrzucił go do otchłani, zamknął go i opieczętował, aby już nie zwodził narodów, aż się dopełni tysiąc lat. A potem musi być wypuszczony na krótki czas. Zobaczyłem też trony i zasiedli na nich, i dano im władzę sądzenia. I zobaczyłem dusze ściętych z powodu świadectwa Jezusa i z powodu słowa Bożego oraz tych, którzy nie oddali pokłonu bestii ani jej wizerunkowi i nie przyjęli jej znamienia na czoło ani na rękę. I ożyli, i królowali z Chrystusem tysiąc lat. To jest pierwsze zmartwychwstanie. Błogosławiony i święty ten, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu. Nad nimi druga śmierć nie ma władzy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z nim królować tysiąc lat. A gdy się skończy tysiąc lat, szatan zostanie wypuszczony ze swego więzienia.”

Objawienie 2:26-27 – „Temu, kto zwycięży i zachowa aż do końca moje uczynki, dam władzę nad narodami. I będzie rządził nimi laską żelazną, jak naczynia gliniane będą skruszeni, jak i ja otrzymałem od mego Ojca.”

Nagrodą dla wiernych ma być zwierzchność nad narodami. Podobną obietnicę otrzymał od Ojca Mesjasz, Syn Boży, w Psalmie 2.

Jaki ma być cel tego kruszenia narodu i rządzenia nimi laską żelazną? Odpowiedź znajdujemy u proroka Izajasza:

Izajasza 19:22 – „A PAN uderzy Egipt, uderzy go i uzdrowi. Oni nawrócą się do PANA, a on da się im ubłagać i uzdrowi ich.”

Celem jest uzdrowienie, danie szansy restytucji!

1 do Koryntian 15:24-28 – „A potem będzie koniec, gdy przekaże królestwo Bogu i Ojcu, gdy zniszczy wszelką zwierzchność oraz wszelką władzę i moc. Bo on musi królować, aż położy wszystkich wrogów pod swoje stopy. A ostatni wróg, który zostanie zniszczony, to śmierć. Wszystko bowiem poddał pod jego stopy. A gdy mówi, że wszystko jest mu poddane, jest jasne, że oprócz tego, który mu wszystko poddał. Gdy zaś wszystko zostanie mu poddane, wtedy i sam Syn będzie poddany temu, który mu poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich.”

Fragment ten rozróżnia wieczne Królestwo Boże i trwające 100 lat królowanie Chrystusa. Wyraźnie widzimy tu rozróżnienie Ojca i Syna. Ojciec przekazuje Królestwo Synowi na okres 1000 lat, Syn wykonuje plan i oddaje wszystko w ręce Ojca.

Syn Boży to ten hetman wojsk Bożych, ten sam, który już w Starym Testamencie wspominany jest u Jozuego 5:13-15 –

„A gdy Jozue był w pobliżu Jerycha, podniósł oczy i spojrzał, a oto mąż stał naprzeciw niego z wydobytym mieczem w ręku. Jozue podszedł do niego i zapytał: Czy ty jesteś po naszej stronie, czy po stronie naszych wrogów? A on odpowiedział: Nie, gdyż jako wódz wojska PANA teraz przyszedłem. Wtedy Jozue upadł twarzą do ziemi, oddał pokłon i zapytał: Co mój Pan rozkaże swemu słudze? I wódz wojska PANA powiedział do Jozuego: Zdejmij obuwie ze swoich nóg, bo miejsce, na którym stoisz, jest święte. I Jozue tak uczynił.”

Rozumiemy, że to jest sposób zamierzony od samego początku. Ojciec Niebiański uczynił człowieka królem ziemi. Bóg ukoronował człowieka chwałą i czcią i postawił go nad dziełem swoich rąk (Psalm 8:5–7; Hebrajczyków 2:7). Jego zamiarem nie jest wieczne trzymanie ludzi pod działaniem żelaznej laski. Laska będzie jedynie dla tymczasowej służby, dla rzeczywistego rozwoju człowieka, tak aby ludzkość mogła powrócić do pełni błogosławieństw swych pierwotnych przywilejów jako królów na ziemi.

Widzimy, że królestwo naszego Pana będzie inne od jakiegokolwiek wcześniej ustanowionego. Nasza służba w królestwie Chrystusa będzie tożsamą z Jego służbą. Będziemy współdziałać z Nim w podnoszeniu ludzkości. Jaki wspaniały jest nasz przywilej służenia Najwyższemu Bogu nie tylko w tym życiu, lecz także w bliskim już Królestwie na ziemi w celu przywrócenia do łask rodzaju ludzkiego, a następnie przez całą wieczność sposobami jakie będą objawione!

____
Źródło: TP nr 462, s. 5

Tysiąclecie. Królestwo Chrystusa. Kiedy? Nad kim? I jak? Zapraszamy do obejrzenia slajdów z prezentacji wygłoszonej przez Adama Urbana. Nagranie samego wykładu wyszło niestety nie najlepiej (https://www.youtube.com/watch?v=nK81u4dcRcY), więc mamy nadzieję, że teraz łatwiej będzie zapoznać się z tematem.

Śmierć Jezusa obejmuje swym zasięgiem każdego człowieka, a więc każdy potomek Adamy i Ewy zostanie objęty korzyściami z niej płynącymi – zbawieniem z tego, co w wyniku grzechu w Edenie spadło na Adama i jego wszystkie dzieci!

1 Tym. 4:10: „Dlatego pracujemy i jesteśmy lżeni, że pokładamy nadzieję w Bogu żywym, który jest Zbawicielem wszystkich ludzi, zwłaszcza wierzących”.
(a zatem niewierzący też są zbawiani, choć wierzący bardziej – powrócimy do tego później).

Dz. 24:15: „Mając nadzieję w Bogu, że będzie zmartwychwstanie, którego i oni oczekują, zarówno sprawiedliwych, jak i niesprawiedliwych”.
(a zatem niesprawiedliwi też wstaną z grobów).

Jest to możliwe dlatego, że Jezus swoją ofiarą unieważnia wyrok wydany na Adama i następnie dziedziczony przez jego wszystkie dzieci!

Jana 1:29: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata”.
(grzech świata, nie grzechy świata – jeden grzech Adamowy, przez który Adam utracił szansę uzyskania życia wiecznego i który dziedzicznie obciąża cały świat).

Mat. 18:11 = Łuk. 19:10: „Bo Syn Człowieczy przyszedł, aby szukać i zbawić to, co zginęło”. (odzyskać dla człowieka szansę na zdobycie życia wiecznego, jaką w Edenie otrzymał Adam i jaką następnie stracił).

Rzym. 5:18,19: „A zatem, jak przez upadek jednego człowieka [Adama w raju] potępienie na wszystkich ludzi, tak też przez dzieło usprawiedliwienia jednego [Jezusa] dla wszystkich ludzi usprawiedliwienie ku żywotowi. Bo jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wielu [nie tylko ten jeden, który był nieposłuszny, ale wielu = wszyscy] stało się grzesznikami, tak też przez posłuszeństwo jednego [Jezusa w trakcie składania ofiary] wielu [nie tylko ten jeden, który był posłuszny, ale wielu = wszyscy] dostąpi usprawiedliwienia”.

Kto dokładnie czyta te wersety, na pewno zauważa, że żaden z nich nie mówi o zbawieniu wszystkich do życia wiecznego, lecz o zbawieniu wszystkich od tego, co sprowadził na nich pierwszy człowiek – od potępienia, jakie spadło na Adama za jego nieposłuszeństwo, od wydanego na niego wyroku śmierci dziedziczonego przez wszystkie następne pokolenia aż do dzisiaj.

Zdecydowana większość wersetów Biblii mówiących o zbawieniu nie ma na myśli zbawienia do życia wiecznego, lecz zbawienie od wyroku wydanego na Adama
i dziedziczonego przez wszystkich ludzi, tak by kiedyś wszyscy ludzie, uwolnieni od tego wyroku, mogli stanąć na własnej próbie do życia, tak jak kiedyś stał na niej Adam, lecz ją przegrał (głównie z powodu braku doświadczenia z grzechem i jego skutkami).

Nieprzyjęcie Jezusa nie skutkuje żadnym dodatkowym potępieniem!
Jeśli ktoś nie przyjmuje Jego ofiary, po prostu pozostaje pod wyrokiem Adamowym, pod którym dziedzicznie i tak znajduje się już od urodzenia.
Nie można ponownie potępić ani ponownie skazać już potępionego i już skazanego!

Jana 3:36: „Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne, ale kto nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz gniew Boży [w postaci wyroku z powodu grzechu Adama] pozostaje na nim”.

Rzym. 5:8,9: „Lecz Bóg okazuje nam swoją miłość przez to, że gdy jeszcze byliśmy grzesznikami [z powodu dziedziczonego grzechu i wyroku Adama], Chrystus za nas umarł. Tym bardziej więc teraz, będąc usprawiedliwieni jego krwią, będziemy przez niego zbawieni od gniewu [gniewu i wyroku dziedziczonego po Adamie, który jest zdejmowany z każdego, kto wiarą przyjmie Jezusa jako swego zastępcę w karze dziedziczonej po Adamie]”.

Czytaj dalej:

• Strona 1
• Strona 2
• Strona 3
• Strona 4
• Strona 5
• Strona 6
• Strona 7