Otwieramy pierwsze kartki naszych nowych kalendarzy,
Zapisywać będziemy to co się nam ważnego przydarzy.
Będą to ważne wydarzenia, dni, tygodnie, miesiące,
Te mroźne, deszczowe ale i takie kiedy świeci słońce.

Niech obawa o brak zdolności do tego pisania,
Nie odbiera nam chęci i szczerość serca odsłania.
Pisanie, które mam na myśli nie będzie na papierze,
Będzie ono wypisane na naszym sercu tak szczerze.

Niechaj nas nie dopada, depresja, zwątpienie, trwoga,
Piszmy ten pamiętnik będąc blisko Boga.
Kiedy trudności przyjdą, niech nas to nie powala,
Stwórca na zbyt srogie próby przecież nie dozwala.

Piszmy nasze kalendarze i głęboko ufajmy Bogu,
Zacznijmy już od dzisiaj, teraz, na Nowego Roku progu.
Kiedy już tak nieśmiało i z bojaźnią próg ten przekroczymy,
Oczy nam się otworzą i wiele komnat z pewnością ujrzymy.

Każdy bowiem ma serce no i pisać też potrafi,
Bóg nie stosuje tam żadnych zasad ortografii.
Tajemnica to nie jest przecież żadna między nami,
Oceniani nie jesteśmy ortografią ale naszymi sercami.

____
Styczeń 2025 – by Walter Onyszko

Zobacz pozostałe wiersze.

Niechaj niebiosa będą z tobą,
Sprawią, że serce twej miłości,
Raduje się przyjemną drogą,
Krok każdy dowodem opatrzności.
Bądź hojny, szczery, sprawiedliwy,
Swe chrześcijańskie spełniaj czyny.
Bóg będzie dla ciebie dobrotliwy,
Słodka jest droga, którą kroczymy.
Niech światłość niebios wokół lśni,
Ciebie otacza i bliźnich twych.

_______
„Wiersze brzasku”, nr 260

Zobacz pozostałe wiersze.

„Koronujesz rok dobrocią Twą!” – Psalm 65:12

– Nowy Rok 2024 –

Przełom Starego i Nowego Roku jest dla ludzi wierzących szczególną okazją do refleksji i duchowych obrachunków.

Jest to jedna z tych okazji, kiedy dokonujemy obrachunków z przeszłością i z wielką niecierpliwością spoglądamy w przyszłość. Jedno jest jednak pewne – znowu przybliżyło się Królestwo Boże. Dlatego uczucie wdzięczności składanej naszemu Ojcu Niebiańskiemu powinno napełnić nasze serca.

 „Cóż oddam Panu za wszystkie dobrodziejstwa, które mi uczynił? Kielich obfitego zbawienia wezmę, a imienia Pańskiego wzywać będę. Śluby moje oddam Panu”

Możemy podziękować Bogu Najwyższemu za to, że w minionym roku Słowo Boże …było i nadal jest, jak pisze Psalmista w Psalmie 119:105 –

„…pochodnią nogom moim i światłością ścieżkom moim” (BW)

Modlitwą naszych serc powinny być również słowa Psalmisty z Psalmu 90:12 –

„Naucz nas liczyć dni nasze, abyśmy posiedli mądre serce” (BW)

Apostoł Paweł, pisząc podobne słowa w Liście do Efezjan 5:15-16 kieruje je do wszystkich wierzących:

„Baczcie więc pilnie, jak macie postępować, nie jako niemądrzy, lecz jako mądrzy, wykorzystując czas, gdyż dni są złe” (BW)

Dlatego u schyłku 2023 roku dokonajmy bilansu strat i zysków w sferze duchowej. Słowo „bilans” z łacińskiego oznacza wagę o dwóch szalach.

W księgowości i ekonomii bilansem nazywa się zestawienie sprawozdawcze, obrazujące stan majątkowy jednostki gospodarczej za pewien okres; obejmuje zestawienie przychodów i rozchodów dóbr materialnych za dany okres.

Po jednej stronie (szalce) są przychody (zyski), po drugiej stronie (drugiej szalce) są rozchody (straty). Teraz trzeba sprawdzić, która szalka jest cięższa. Każdy z nas może dokonać podobnego bilansu w sferze duchowej. Obliczmy nasze duchowe zyski w minionym roku, uważnie przeanalizujmy wszystkie przywileje i łaski.

Każdy z nas powinien również zastanowić się, ile czasu spędził na rozmowie z Bogiem. Nasza każda wieczorna modlitwa jest bilansem mijającego dnia. Ile takich codziennych bilansów w ubiegłym roku możemy zapisać po stronie korzyści. Powinniśmy także zastanowić się, ile czasu spędziliśmy na słuchaniu głosu Pańskiego, na badaniu słowa, aby poznać Boską wolę i JEGO plan zbawienia.

Możemy także zastanawiać się nad tym, ile czasu poświęciliśmy na czytanie Słowa Bożego. Ile czasu w ubiegłym roku poświęciliśmy na pomoc innym braciom? Czy wszystkim potrzebującym nieśliśmy pomoc? Czy udzieliliśmy komuś duchowej radości? Zastanówmy się, czy w ubiegłym roku zainteresowaliśmy kogoś Biblią? Czy wykorzystaliśmy wszystkie nadarzające się okazje do głoszenia Słowa Bożego?

W chwili refleksji zauważmy myśli apostołów, zauważmy, jak oni liczyli swoje zyski i straty. Apostoł Paweł powiada tak:

„Lecz o życiu moim mówić nie warto i nie przywiązuję do niego wagi, bylebym tylko dokonał biegu mego i służby, którą przyjąłem od Pana Jezusa, żeby składać świadectwo o ewangelii łaski Bożej” – Dzieje Apostolskie 20:24 (BW)

W liście skierowanym do braci w Filipii (Filipian 3:7-8) ten sam apostoł napisał:

„Ale wszystko to, co mi było zyskiem, uznałem ze względu na Chrystusa za szkodę. Lecz więcej jeszcze, wszystko uznaję za szkodę wobec doniosłości, jaką ma poznanie Jezusa Chrystusa, Pana mego, dla którego poniosłem wszelkie szkody i wszystko uznaję za śmiecie, żeby zyskać Chrystusa” (BW)

Co za dziwny bilans.

Apostoł uznaje, że utrata wszystkich rzeczy jest dla niego zyskiem, bo prowadzi do znajomości Boga i Prawdy.

Podziękujmy Bogu za ten wielki zysk – znajomość Boga i Jego Syna Jezusa Chrystusa. Inną myśl przekazał apostoł Jakub w swym Liście 1:2-3 –

„Poczytujcie to sobie za najwyższą radość, bracia moi, gdy rozmaite próby przechodzicie.Wiedząc, że doświadczenie wiary waszej sprawia wytrwałość” (BW).

Próby i doświadczenia minionego roku:

– Nad niektórymi odnieśliśmy łatwe zwycięstwo, w innych pomoc przyszła po ciężkiej walce. A może były i takie, o których chcielibyśmy zapomnieć jak najszybciej? Cóż takiego przyniosły nam te doświadczenia? Jaka była ich wartość?

Jedną korzyścią, o jakiej wspomina apostoł Jakub, jest lekcja cierpliwości. Próby takie dowodzą naszej wierności Bogu.

Każdy z nas pewnie analizował już doświadczenia minionego roku. Jeżeli nie, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby to uczynić. Chodzi przecież o to, aby w następnym roku popełniać mniej błędów i wyciągać więcej nauk z przechodzonych obecnie doświadczeń.

Apostoł Paweł podsumował swój bilans następująco:

”Albowiem sądzę, że utrapienia teraźniejszego czasu nic nie znaczą w porównaniu z chwałą,która ma się nam objawić” – Rzymian 8:18 (BW)

Podobnie traktujmy nasze cierpienia. One nic nie znaczą w porównaniu z chwałą, która ma się nam objawić.

Obliczając zyski i straty za ubiegły rok, bądźmy wdzięczni, że pomiędzy naszymi uchybieniami nie znajdujemy tego największego, o którym wspomina apostoł, mianowicie, że nikt z nas nie uznał ofiary Jezusa za rzecz pospolitą.

Dzięki Niebiańskiemu Ojcu, wciąż doceniamy drogocenną krew Chrystusa.

Życzmy sobie nawzajem, aby stojąc w progach Nowego 2024 roku, każdy z nas mógł wyciągnąć należyte wnioski z dokonań poczynionych w minionym 2023 roku. Aby zdobyte w Starym Roku lekcje przyniosły owoc w nadchodzącym czasie.

Zawsze dzień 1 stycznia przynosi jakieś zmiany. Mamy nowe plany i zamierzenia oraz cele do których zamierzamy dążyć.

Rozpocznijmy ten rok z modlitwą o Boże błogosławieństwo i wewnętrzny pokój, godny ucznia Chrystusowego. Starajmy się, aby każdy dzień nadchodzącego roku umacniał naszą wiarę, budował nasz charakter i zbliżał nas do Stwórcy.

„A Bóg wszelkiej łaski, który was powołał do wiecznej swej chwały w Chrystusie, po krótkotrwałych cierpieniach waszych, sam was do niej przysposobi, utwierdzi, umocni, na trwałym postawi gruncie. Jego jest moc na wieki wieków. Amen” – 1 Piotra 5:10,11 (BW).

____
Oparte na artykule z „Na Straży”, nr 1/2005.

*****

Polecamy także wykład, który pod koniec roku 2020 wygłosił brat Michał Łotysz:

Fot. Ścieżki we mgle

Trudno przewidywać, jaki będzie kolejny rok, ale myślimy, że te życzenia z dawnych numerów „Teraźniejszej Prawdy” są także dzisiaj „na czasie”:

TP nr 254, s. 3 – „W każdym doświadczeniu niech dziecko Boże pamięta, że Bóg wie o tym, miłuje je i dba o nie, że Jego usługujący anioł jest zawsze blisko nas i że Bóg nie dopuści na żadne doświadczenie, które by było za srogie i nie do zniesienia dla Jego ludu (1 Kor. 10:13 [1], 2 Piotra 2:9 [2]). Powinniśmy więc przyjść do Niego z ufnością z wszelkimi naszymi troskami (Żyd. 4:16 [3]).”

TP nr 255-256, s.24 – „Nie szemrajmy i nie biadajmy, jeśli przypadkowo będziemy cierpieli wśród wielkich strat, głodu, zaraz i innych trudów (Gal. 1:4 [4]). Bóg nie dozwoli, by przyszło na nas jakiekolwiek doświadczenie, które by nie było na nasze najwyższe dobro (Rzym. 8:28, [10]). Radujmy się więc we wszystkich naszych doświadczeniach jakiekolwiek by nie były (Jana 18:11 [5], 2 Kor. 1:4 [6], 7:4 [7], Fil. 4:4 [8], Jak. 1:2 [9]) i niechaj one dokonują w nas i dla nas nader zacną i wieczną wagę chwały, dla której są one zamierzone (2 Kor. 4:17,18 [11]).”

TP nr 324, s. 70 – „Pokój Boży słodko spoczywa na obietnicy Boga, iż On da posiadaczowi tego pokoju nowy umysł, serce i wolę w tym życiu. Dlatego pokój ten nie martwi się, że Bóg nie dotrzyma swojej obietnicy. Nie trapi się myślą, że upadnie, tak długo jak jest staranny w posłuszeństwie. To samo stanowisko występuje odnośnie otrzymania nowego ciała i udzielania błogosławieństw ludzkości. Nie troszczy się, powierza swoją sprawę Panu.”

TP nr 324, s. 72 – „Niech wiatry wieją, sztormy szaleją, a fale dowolnie uderzają – ci, którzy mają pokój Boży, wiedzą, że okręt ich wiary stawi czoła tym wszystkim atakom i osiągną cichy i spokojny port, do którego żeglują.”

TP nr 342, s. 110 – „Apostoł mówi: NIE DAJ SIĘ ZWYCIĘŻYĆ ZŁEMU [nie pozwól, by doświadczenia życiowe wywołały u ciebie gorycz lub mściwość, lub chłód, lub obojętność. Nie pozwól też, by pomyślne okoliczności wyzwoliły w tobie pychę, arogancję lub mądrość w twym własnym pojęciu], ALE ZŁO [wszelkiego rodzaju] DOBRE ZWYCIĘŻAJ.”

Wszystkiego najlepszego na najbliższe dni i na cały kolejny rok! Obyśmy mogli w Jezusie znajdować pocieszenie i siłę na każdy dzień. Na pewno też przyjdą upadki, trudności i zniechęcenia, ale za każdą chmurą jest słońce, a my będziemy już jeden rok bliżej restytucji i Królestwa Bożego na ziemi. 

____________
[1] 1 do Koryntian 10:13 – „Pokusa nie nawiedziła was większa od tej, która zwykła nawiedzać ludzi. Lecz Bóg jest wierny i nie pozwoli, żebyście byli kuszeni ponad wasze siły, ale wraz z pokusą da wyjście, żebyście mogli ją znieść.”
[2] 2 Piotra 2:9 – „Pan umie wybawiać pobożnych z doświadczeń…”
[3] Hebrajczyków 4:16 – „Przybliżmy się więc z ufnością do tronu łaski, abyśmy doznali miłosierdzia i znaleźli łaskę pomocy w stosownej chwili.”
[4] Galatów 1:3-4 – „Łaska wam i pokój od Boga Ojca i naszego Pana Jezusa Chrystusa; Który wydał samego siebie za nasze grzechy, aby nas wyrwać z obecnego złego świata według woli Boga i Ojca naszego.”
[5] Ewangelia wg Jana 18:11 – „Na to rzekł Jezus do Piotra: Schowaj miecz do pochwy. Czyż nie mam wypić kielicha, który mi podał Ojciec?”
[6] 2 do Koryntian 1:4 – „Ten, który nas pociesza w każdym naszym ucisku, byśmy sami mogli pocieszać tych, co są w jakimkolwiek ucisku, tą pociechą, której doznajemy od Boga.”
[7] 2 do Koryntian 7:4 – „Z wielką ufnością odnoszę się do was, chlubię się wami bardzo. Pełen jestem pociechy, opływam w radość mimo wielkich naszych ucisków.”
[8] Filipian 4:4 – „Radujcie się zawsze w Panu; jeszcze raz powtarzam: radujcie się!”
[9] Jakuba 1:2-3 – „Za pełną radość poczytujcie sobie, bracia moi, ilekroć spadają na was różne doświadczenia. Wiedzcie, że to, co wystawia waszą wiarę na próbę, rodzi wytrwałość.”
[10] Rzymian 8:28 – „A wiemy, iż tym, którzy miłują Boga, wszystkie rzeczy dopomagają ku dobremu, to jest tym, którzy według postanowienia Bożego powołani są.”
[11] 2 do Koryntian 4:17-18 – „Ten bowiem nasz chwilowy i lekki ucisk przynosi nam przeogromną i wieczną wagę chwały; Gdy nie patrzymy na to, co widzialne, lecz na to, co niewidzialne. To bowiem, co widzialne, jest doczesne, to zaś, co niewidzialne, jest wieczne.”

Już samo spotkanie się w dobrym duchu w nowym roku jako naśladowcy Jezusa jest błogosławieństwem.

Zapraszamy do wysłuchania wykładu, który wygłosił brat Czesław Ruciński. Nabożeństwo noworoczne, 1 stycznia 2023 r.:

Błogosławcie narody Boga naszego i ogłaszajcie głos chwały jego. Zachował przy zdrowiu duszę naszą, a nie dał się powinąć nodze naszej – Ps. 66:8,9

Tak naprawdę nie zawsze było jak być powinno. Czy zawsze przejawiałeś wiarę? Czy zawsze radowałeś się ze wszystkiego w Panu? Ale czy można radować się ze wszystkiego?
– nawet Pan Jezus płakał i pocił się krwawym potem w ogrodzie Getsemane
– czasem jesteśmy bezsilni …

Lecz co w nowym roku zadeklaruję mojemu Panu?

Co mu oddam z mojej wdzięczności dla niego?

Fot. totsfamily.com

Czego chcą ludzie:
– pokoju i miłości
– ale samo to nie przyjdzie…

W Ewangelii Mateusza 24:21 czytamy, że gdyby Bóg nie skrócił dni ucisku, nie zostałoby zachowane żadne ciało. Myślimy, że pewne sprawy muszą dojść do swojej ostateczności. Przypominają się tutaj przykłady Daniela w lwiej jamie i młodzieńców w piecu ognistym.

Dlaczego Bóg dozwała na zło?
– dla nas, aby przez cierpienie uczynić nas doskonałymi (Hebr. 5:8)
– bez tych doświadczeń nasz Pan nie znalazłby się w Boskiej naturze, a my bez naszych doświadczzeń nie zdobędziemy naszej nagrody

Trwa wybór potomstwa Abrahama – jak gwiazdy: ta część potomstwa jest już wybrana – ale jak piasek: ta część wciąż jest wybierana.

Choroby i braki mogą być potrzebne dla rozwoju naszego charakteru. Duchowe zdrowie jest najważniejsze. Tak, mamy się starać o zdrowie, ale doświadczenia mają nam pomagać, a nie szkodzimy. Pamiętajmy o tym.

Jedyne prawdziwe światło to Słowo Boże, a „inne prawdy” to błyski szatana i świata, zanieczyszczenie światłem.

„Gdzie dwóch lub trzech” – Pan Jezus gromadzi swój lud… Nie musi być nas dużo.

Czy będzie to dobry rok? Według List do Rzymian 8:28 pod względem duchowym wszystkie rzeczy będą pomagały nam ku dobremu. Pilnujmy więc nie naszego dobytku ziemskiego, ale naszych serc (2 Kor. 7:1).

Gdyby nie Pańska ofiara i jej zastosowanie to nikt z nas nie miałby szansy życia wiecznego (por. Przysłów 24:16).

„ODKUPOWANIE CZASU”
– możemy rozmyślać, nawet gdy się położymy
– głoszenie Słowa, studiowanie Go dla samego siebie

OBLICZANIE ZYSKÓW I STRAT
– co w zasadzie zrobiłem w ubiegłym roku?
– co się udało, a co nie?
– w jaki sposób możemy głosić? odpowiedzi: podaj literaturę, słowem, gdy jest chętne ucho; przykładem, bo „jak cię widzą, tak cię piszą”…

Głoszenie ewangelii nawet w domu, a może przede wszystkim w domu. Odpowiedni duch. Gdy są dzieci, czasami mogą spytać: „A mama z tatą czemu tak…?”. Upadki są normalne, to jak człowiek, który uczy się jazdy na rowerze. Upada, gdy się uczy. Jednak ważne, by powstawać, by przyjmować swoje lekcje i zmieniać się w Panu na lepsze.

Wiele różnych spraw moze się stać naszym nawykiem: czegoś mi brak…aa… kawa. „Piwo to nie alkohol” itd… Uważajmy, bo „szatan krąży jak lew, by nas pożreć”.

Potrzebujemy zbroi Pana. List do Efezjan 6:12-13.

By dobrze głosić, trzeba być dobrze przygotowanym. Trzeba być przekonanym, że to, czego głoszę, to Prawda… Jesteśmy w szkole Chrystusa. Nie ma tu mniejszych i większych. Wszyscy jestesmy braćmi i siostrami. Wszyscy jesteśmy uczniami.

MODLITWA
– nie tylko za sobą, ale za wszystkimi, za tymi wokół nas
– „wiele może modlitwa sprawiedliwego”
– módlmy siętak, jak nauczył nas nasz Pan
– znaczenie porannej modlitwy: „Dziękuję Ci Panie Kochany, za ten nowy dzień, za ten nowy rok”

Słowo Boże jest jak magazyn duchowej broni (2 do Tymoteusza 3:14-17). Potrzebne są także pomoce do badania Słowa Bożego:
– Bóg posługiwał się narzędziami
– ludzie lubią rozmawiać, ale te argumenty muszą być oparte na Słowie. Nie: „mi się widzi tak”, „widzimisie”, ale: „Tak mówi Pan…”; „Bo cokolwiek przedtem napisano, ku naszej nauce napisano, abyśmy przez cierpliwość i przez pociechę Pism nadzieję mieli.” (Rzymian 15:4)

Czy mamy nadzieję? Tak, wspaniałego Królestwa Bożego na ziemi. Co jednak mamy obecnie czynić? List do Rzymian 12:1 mówi o rozumnej służbie. Nasze życie ma przynieść Bogu chwałę. Mamy chwalić Boga w duchu i w prawdzie.

„W rękach Twoich są czasy moje” (Psalm 31:16) – w rękach Pańskich, to Jego decyzje, a my starajmy się być wierni Jemu i postępujmy naprzód. Nasz Pan to najlepszy Lekarz mocen i gotowy uzdrowić nasze szystkie choroby, a szczególnie te duchowe. Wszystko, co nas spotka, będzie dla naszego dobra

Jest wiele porad jak powinniśmy żyć w nowym roku. Jakimi mamy być? Apostoł Piotr radzi nam by skupić się na świętości i pobożności.

Wielu obawia się o przyszły rok, zwłaszcza po doświadczeniach roku 2020. Wiemy jednak, że „świat przemija, razem z jego pożądliwościami” [1 Jana 2:17]. Świat przemija w trudnościach, boleściach i doświadczeniach. Nie przeszkodzimy temu, ale możemy zachować pobożność i święte obcowanie między nami.

Podnoście głowy, bo Wasze wybawienie jest blisko [Łuk. 21:28]. Im większe trudności na świecie, tym bliższe Królestwo Boże, które ma położyć kres trudnościom, ale dopiero, gdy osiągną one kulminacją. Taka, że „gdyby nie były skrócone owe dni, nie byłoby zachowane (ocalone, zbawione) żadne ciało” [Mat. 24:22]. Żaden człowiek nie dożyłby warunków Królestwa Bożego na ziemi, gdyby nie Boska opatrzność. Wiemy, że w planie Bożym jest jednak inny sposób na rozwiązanie tych problemów. Korzystajmy z niego, o ile opatrzność Pańska pozwoli. Być może niektórzy z nas dożyją Królestwa i nie doczekają śmierci. Jednak jakby się nie stało:

„Nikt zaś z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie: jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc i w śmierci należymy do Pana.” [Rzym. 14:7-8] – pod warunkiem, że realizujemy śluby poświęcenia.

Czy więc żyjemy, czy umieramy – należymy do Pana. Nawet jeśli odchodzimy w trudach. Jednak dla tych, co pozostają, jest to niewątpliwie żal, przykrość, ale powinna temu towarzyszyć – w tym najpoważniejszym, największym doświadczeniu. Mamy mieć nadzieje, obietnice, szczególnie w tych trudnych chwilach.

Gdy dobrze nam się powodzi, poceiszenie jest niepotrzebne, bo okoliczności i warunki sprawiają, że mamy się nie najgorzej. Natomiast w różnych trudnościach i tragediach bardzo ważne jest Słowo Boże. Słowo Boże jest wtedy pociechą dla nas, ale tylko wtedy, gdy nie zapomnimy o nim, gdy będzie nam ono towarzyszyć na co dzień i to w taki sposób, że nie będziemy potrzebowali formy książkowej, ale będziemy mieli je w sobie – żyli według Słowa i według tych nadziei i obietnic, które są w nim zawarte.

Życie wieczne to najwspanialsza obietnica. Nie w niedoli, ale w szczęśliwości, wśród błogosławieństw Krolestwa Bożego. Póki co jednak doznajemy trudności i przykrości, a apostoł Paweł zachęca nas byśmy zachowali dziękczynną postawę:

1 Tesal. 5:18 – „Za wszystko dziękujcie, albowiem to jest wola Boża w Chrystusie Jezusie względem was.”

Mamy dziękować nie tylko za dobre rzeczy, ale za każde doświadczenie i każdy dzień, jaki Bóg nam daje. Nasz Pan: „będąc bogatym stał się ubogim, abyśmy my jego ubóstwem, ubogaceni byli” [2 Kor. 8:9]… Mamy kielich do wypicia, kielich radości i łez, różnych doświadczeń.

Jaka jest odpowiedź na pytanie apostoła Piotra: jakimi mamy być?

Udziela jej apostoł Paweł – 1 Tesal. 5:15-21 – „Patrzcie, aby kto złem za złe nikomu nie oddawał” (Chyba wszyscy chcemy takiej postawy w naszym życiu?) „ale zawsze dobrego naśladujcie, i sami między sobą i ku wszystkim.” (Ta miłość była bardzo wyraźnie nauczana przz naszego Pana – nie tylko tym, którzy nam dobrze życzą, którzy są z nami w pokoju, w miłości, nie tylko tym, ale również wobec tych niesprawiedliwych, którzy nam wyrządzają jakąś krzywdę, jakieś zło, którzy nas prześladują … ) Zawsze się radujcie. (nie tylko gdy mamy pomyślność duchową, ziemską, apostoł mówi: „zawsze”, np. z tego powodu, że Boskie proroctwa realizują się: że wszystko wokół się rozpływa) Bez przestanku się módlcie. (to też jedna z odpowiedzi na pytanie apostoła Piotra: jakimi mamy być? Nie mamy być wielomówni na modlitwie, nie chodzi o formę, ale o modlitwę ustawiczną w duchu) „Za wszystko dziękujcie; albowiem to jest wola Boża w Chrystusie Jezusie względem was.” „Ducha nie zagaszajcie.” (nie mamy zagaszać tego ducha w sobie ani w drugich, o naszym Panu powiedziano: „tlącego się lnu nie zagasił” – chodzi o ludzi, którzy ledwo, ledwo żarzą się w tym duchowym życiu, Pan ich przyjmował, zachęcał i pomagał im, żeby rozgrzali się, rozżarzyli i zapłonęli pełnym światłem) „Proroctw nie lekceważcie.” (może nawet bardziej w naszych czasach jest to szczególnie ważne, gdy widzimy jak niektóre proroctwa wypełniły się, a inne są w trakcie wypełniania się)

Spójrzmy na przykład Ijoba.

Ijoba 2:10 – „Izali tylko dobre przyjmować będziemy od Boga, a złego przyjmować nie będziemy?”

To pytanie retoryczne, przez wieki powtarzane przez dzieci Boże. Celem ucisku jest to, by narody zawołały do Pana, by przestały realizować swoje pomysły na poukładanie tego świata. My jako wierzący nie powinniśmy lekceważyć tych znaków czasu. „Wszystkiego doświadczajcie, a co jest dobrego, tego się trzymajcie.” „Od wszelkiego zła się powstrzymujcie.”

Te rady powinny nam towarzyszyć na co dzień w oczekiwaniu Królestwa Bożego, w naszym osobistym rozważaniu Słowa. Podobną myśl apostoł Paweł wyraża w Liście do Efezjan 5:20: „Dziękujcie zawsze za wszystko Bogu Ojcu w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa!”.

Nie możemy przychodzić bezpośrednio przed oblicze Ojca, bo zapyta nas: kim jesteście? Mamy pośrednika, dzięki którego wstawiennictwu, w Jego imieniu, możemy przychodzić do Ojca. Za wszystko: szczególnie za różne owoce ducha i za możliwość ich dalszego pomnażania jeszcze w tym życiu.

„Przetoż nie bądźcie nierozumnymi, ale zrozumiewającymi, która jest wola Pańska. A nie upijajcie się winem, w którem jest rozpusta; ale bądźcie napełnieni duchem”
– Efezjan 5:17-18

„Rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając i grając w sercu swojem Panu” (dziś jest dobra sposobność, by właśnie w ten sposób wyróżnić ten dzień)

Jeśli to będzie prawdą w naszym życiu wtedy: „Pójdźcie błogosławieni odziedziczyć królestwo zgotowane wam od założenia świata” (Mat. 25:34)

Na zakończenie jeszcze kilka myśli, które pomogą nam w nowym roku 2021:

„Kto przestrzega dnia, Panu przestrzega; a kto nie przestrzega dnia, Panu nie przestrzega; kto je [pokarmy mięsne], Panu je, bo dziękuje Bogu; a kto nie je, Panu nie je, i dziękuje Bogu. [duża doza tolerancji, która też jest niezbędna w życiu duchowym, byśmy mogli wzajemnie egzystować, nie możemy być tak radykalni, są kwestie zasadnicze, ale w innych… należy to rozróżniać, nawet przestrzeganie dni i świąt czy jedzenia odpowiednich pokarmów została przez apostoła Pawła uznana za rzecz w której mamy okazać tolerancję].

Np. dzisiejszy dzień – 31 grudnia. On nie wynika z Biblii, jednak takie zebranie uświęca go, gdy czynimy to nie dla siebie, lecz dla Pana. Gdy już nastanie Królestwo Boże na ziemi ten dzień (31 grudnia) pójdzie w zapomnienie i to bardzo szybko, bo ci, ktorzy będą nadzorować wykonywanie woli Bożej między ludźmi (święci Starego Testamentu) nie znają tego dnia, będą zdziwieni, że coś działo się ostatniego dnia grudnia. Powinniśmy we właściwy sposób korzystać z każdej okazji do społeczności z Bogiem i ludem Bożym.

„Albowiem nikt z nas sobie nie żyje, i nikt sobie nie umiera.”

Wszystkie sprawy są korzystne dla dzieci Bożych, bo mają przynieść dobry owoc.

„Abide with me” (Stój przy mnie)

Muzyka w tle to „Nokturn Es-dur, op. 9” Fryderyka Chopina.

Wykonuje Frank Lév.

______
RADY NA LEPSZE PRZEŻYCIE ROKU 2021:

1. Zrób sobie 10-30 minutowy spacer każdego dnia. W czasie spaceru uśmiechaj się.
2. Wieczorem przed snem wycisz sie na 10 minut.
3. Śpij co najmniej 7 godzin dziennie.
4. Żyj z 3 E: Energią, Entuzjazmem i Empatią.
5. Przeczytaj więcej książek niż w 2020 roku.
6. Pij dużo wody.
7. Jedz więcej owoców i jarzyn, a mniej potraw i napojów przetworzonych.
8. Na śniadanie zjedz jak król. Na obiad – jak książe. Na kolację – jak żebrak.
9. Zarezerwuj sobie czas na medytację i modlitwę. Zmobilizuje nas to do aktywnego życia.
10. Szukaj Boga w swoim życiu.
11. Więcej się uśmiechaj.
12. Postaraj się każdego dnia rozśmieszyć co najmniej trzech ludzi.
13. Nie trać cennej energii na głupstwa.
14. Porzuć negatywne myśli o rzeczach, na które nie masz wpływu. Użyj swą pozytywną energię do rozwiązywania bieżących problemów.
15. Spędzaj czas także z ludźmi po 70-ce i dziećmi do 7 lat.
16. Zycie jest zbyt krótkie, abyś tracił czas nienawidząc kogokolwiek.
17. Nie traktuj siebie zbyt poważnie. Inni też tego nie czynią.
18. Zapomnij o minionych problemach. Nie wypominaj partnerowi jego (jej) wad, to może zniszczyć Twoje szczęście.
19. Uświadom sobie, że życie to szkoła, a Twoim zadaniem jest się uczyć. Problemy są tylko cząstkami większej całości, objawiają się i słabną, ale lekcje, które przerobisz przydadzą się na całe życie.
20. Nie musisz wygrać w każdej dyskusji. Zgódź się z tym, że ktoś może mieć inne zdanie.
21. Nie porównuj swojego życia z innymi! Nie wiesz kto i ile przeszedł, by dojść do miejsca, w którym teraz jest.
22. Pogódź się z przeszłościa, nie będzie Ci psuć współczesności.
23. Nie jest Twoim zadaniem troszczyć się o siebie w czasie Twojej choroby. To uczynią Twoi przyjaciele, dlatego troszcz się o nich.
24. Odpuść wszystkim wszystko.
25. To co sobie myślą o Tobie inni ludzie, to ich sprawa, a nie Twoja.
26. Pamiętaj! Każda dobra czy zła sytuacja zawsze się zmienia.
27. Pozbądź sie poczucia, że nie ma rzeczy dobrych, ładnych i radosnych.
28. Zawiść to strata czasu. Masz wszystko, czego potrzebujesz.
29. To najlepsze dopiero nadejdzie!
30. Bez względu na to jak się czujesz, wstań, ubierz się i pokaż się.
31. Nie rób więcej niż możesz. Nie przekraczaj swoich możliwości.
32. Bądź szczęśliwy. Zawsze jest KTOŚ, kto Ciebie kocha.
33. Czyń dobrze!
34. Kontaktuj się często ze swoją rodziną.
35. Każdego dnia ofiaruj coś innym.

Pieśni Brzasku Tysiąclecia, nr 479
wyk. Chór Sela

Więcej: Muzyka chrześcijańska

1. Na nowo jeden rok przeminął.
Cel dążeń naszych, wieczność zbliża się.
Żem pośród nieszczęść nie zaginął,
że dobroć Twa wspierała ciągle mię,
zawdzięczam Tobie, Panie, Boże mój,
bom ja tak w życiu, jak i w śmierci Twój.

2. Znikają krótkie życia chwile,
nietrwałą jest ziemskiego szczęścia moc.
Ach, nieraz słońce świeci mile,
a wnet je tłumi ciemna burzy noc.
Gdy, Boże, ręka Twa osłania mię,
nieszczęścia wtedy nie ulęknę się.

3. Ty jesteś, Boże, tarczą moją,
Twa łaska nowych mi udziela sił.
Gdym błagał Cię o pomoc Twoją,
Tyś mi obroną i pociechą był.
Dlaczegóż bym się miał przyszłości bać,
gdyś raczył mi dowody łaski dać?

4. Twe imię święte będę sławił
i w Twym przymierzu będę ciągle trwał,
boś mię od złego, Panie, zbawił
i w Słowie swym obfitość pociech dał.
Słabości moje racz przebaczyć mi
i łaskę zlej na przyszłe życia dni!

5. Sam wspieraj chwiejne kroki moje
i każdej chwili racz kierować mną!
Gdy śmierć otworzy swe podwoje,
wprowadzisz mię, gdzie wierni Twoi są.
Niebiański wówczas głosu Twego dźwięk
ostatni piersi moich stłumi jęk.

ŻYCZENIA NOWOROCZNE

Czego życzyć Ci mam?
Pieśni w czas wiosny,
Skarbów świata,
Przeżyć radosnych,
Kwieciem usłanej ścieżki,
Nieba bez chmur?
Czyż to zapewni Ci
Szczęśliwy nowy rok?

Czego życzyć Ci mam?
Czyż może znaleźć nasz wzrok
Słoneczny blask
Przez okrągły rok?
Gdzie może być skarb ów
Tak trwały i drogi,
Który zapewniłby znów
Szczęśliwy nowy rok?

Wiara, która wzrasta,
Postępując w światłości.
Nadzieja, która obfituje
W szczęściu i jasności,
Miłość, która jest doskonałą
I precz odrzuca bojaźń:
Oto, co będzie zapewniało
Szczęśliwy nowy rok.

Pokój Zbawcy,
Odpoczynek u stóp Jego,
Uśmiech Jego oblicza
Promiennego, słodkiego,
W Jego obecności radość!
Chrystus zawsze blisko!
To właśnie da Ci wszystko
I będzie szczęśliwy nowy rok!

Fot. Daniel Moyle (flickr.com/danmoyle)