******

„Potrzeba znacznej miary doświadczenia i mądrości z góry pochodzącej, aby umieć dobrze rozsądzać, czy sprawy, względem których zachodzi różnica pojęć pomiędzy nami a drugimi, są zasadnicze; czy chodzi o jakieś fundamentalne prawdy, czy też są to tylko kwestie osobistych opinii i upodobania nie obejmujące żadnych zasad. Gdzie nie chodzi o zasadę, powinniśmy być gotowi zgodzić się prawie na wszystko dla dobra pokoju, lecz gdzie zasady są naruszane, nie możemy czynić tego. Wszakże bardzo często ulegamy złudzeniom, że nasze upodobania poparte są zasadami prawdy i sprawiedliwości. Musimy się uczyć z doświadczenia, że w tym się mylimy i musimy krytycznie badać wszelkie podobne myśli, prosząc Boga o mądrość, abyśmy umieli rozeznawać pomiędzy naszymi upodobaniami a sprawami zasadniczymi i naukami Boskiego pochodzenia.” (R-5929)

„Boskie zarządzenie nakłada pewien porządek a jednocześnie daje zupełną wolność. Właściwie pojmowana wolność może być najlepiej realizowana przez zachowanie pewnego porządku, a porządek najlepiej może być utrzymany przez rozumne rozpoznanie i szanowanie osobistej wolności. Błędem często popełnianym nie tylko przez świeckich prawodawców i nauczycieli, ale także w Kościele Chrystusowym, jest popadanie w skrajność. Niektórzy rozumieją, że wolność to bezprawie, nieporządek, niesforność. Inni, mający zapewne nie mniej dobre intencje, gotowi są forsować reguły porządku i posłuszeństwa do tego stopnia, że prowadzi to do skarłowacenia osobistej wolności poszczególnych członków trzody.” (R-3135)

„Czy zdajemy sobie z tego sprawę, drodzy przyjaciele, czy nie, prawdą niewątpliwą jest, że duch dążący do podziału zgromadzenia, (tam gdzie taki podział nie jest konieczny ze względu na zbyt wielkie odległości, które utrudniałyby wspólne zgromadzanie się), jest duchem sekciarstwa, czyli stronniczości. (…)

Niekiedy lud Boży bezwiednie zaczyna zbyt wąsko myśleć i stara się prowadzać sprawy zborowe nadmiernie według woli większości, zamiast starać się ułożyć taki program, który, o ile możliwe, byłby korzystny dla wszystkich, podobałby się wszystkim i wszystkich uszczęśliwiał.” (R-4251)

„Doktryna prawdziwej wolności chrześcijańskiej nie jest naszym prawem do myślenia po swojemu ale prawem drugich do takiego myślenia. Nie ma teraz zagrożenia, że nasze prawa nie będą podkreślane i realizowane, zwłaszcza jeśli nasze myślenie zgadza się z tokiem myślenia większości. Zagrożona jest wolność drugiego człowieka, szczególnie jeśli stanowi on mniejszość. To jego wolności trzeba bronić; ponieważ, jeśli jego wolność będzie mu odebrana, jak długo będzie ona pozostawiona nam?

Żądanie wolności dla drugiego człowieka, nawet jeśli różni się od nas, nie jest przyznaniem, że prawda i błąd są tym samym, nie jest też zaprzeczeniem wielkiego znaczenia tego, w co drugi człowiek wierzy i naucza. Naszym obowiązkiem może być przeciwstawienie się z całą siłą temu, czego on naucza i potępienie tego jako śmiertelnego błędu. Ale może to być wykonane bez utożsamiania człowieka z tym, czego naucza, oraz bez okazywania ducha nietolerancji i prześladowania.” (R-1001)

„Często niebraterskie słowa i czyny kąsały i rozszarpywały na kawałki wiarę Nowych Stworzeń, ich nadzieje, miłość, posłuszeństwo itd. I nierzadko pod wpływem takiego traktowania Nowe Stworzenie zostało strawione.” (TP 263, s. 55)

„Lud Boży znajduje się pod władzą pierwotnego episkopatu, który się składa z 12 apostołów Barankowych, ich także uważa za swój autorytet i przewodnika, jest więc on organizacją z episkopalną formą rządu, czyli podlega władzy apostolskich biskupów – poza tym organizacja kościoła jest właściwie kongregacjonalna. Każde zgromadzenie ludzi poświęconych Panu jest absolutnie wolne i powinno mieć swoją własną wiarę w Pismo Św. i w kosztowne prawdy biblijne. Żadne zgromadzenie ani żadna jednostka nie powinna być wiązana jakimikolwiek ślubami innego zgromadzenia lub innej jednostki.” (R-5346)

„Jeżeli wiernie zachowamy jedność Ducha i jedność wiary (Efez. 4:3, 13) – węzeł, który łączy nasze serca w chrześcijańskiej miłości – to będziemy zawsze radować się, kiedy z dala od sekciarstwa nasi chrześcijańscy bracia w Prawdzie na czasie, będą nas zapraszać, aby pójść do domu Pańskiego, wspólnie z nimi usiąść u stóp Mistrza i uczyć się od Niego, czy to będzie na zebraniach nieformalnych, czy na zebraniach lokalnych, czy też na ogólnych zebraniach, takich jak generalne konwencje. Iść do domu Pańskiego oznacza między innymi rzeczami gromadzić się w jakimkolwiek miejscu z drugimi z prawdziwego ludu Pańskiego w Chrystusie Jezusie, gdzie Pan będzie obecny z nami (Mat. 18:20), słuchać Jego Słowa, wzywać Jego świętego imienia i otrzymać Jego oświecenie, wzmocnienie i zachętę, które tak bardzo są nam potrzebne.” (TP 261-262, s. 29)

„Lecz będąc szczerymi w miłości, wzrastajmy we wszystkim w tego, który jest głową – w Chrystusa. Z niego całe ciało harmonijnie złożone i zespolone we wszystkich stawach, dzięki działaniu każdego członka, stosownie do jego miary, przyczynia sobie wzrostu dla budowania samego siebie w miłości.”
– List do Efezjan 4:15-16

fot. holyspiritchurch.org

Z tego i z wielu innych fragmentów Pisma Świętego wybrzmiewa potrzeba tworzenia wzajemnej jedności opartej na prawdzie i duchu tej prawdy, którym jest przede wszystkim miłość.

Jesteśmy rodziną duchową. Może to jednak ująć nawet w ten sposób, że jesteśmy rodziną według krwi, bo jedna krew nas wszystkich wykupiła, jest to rodzina odkupionych przez Chrystusa.

Zwrot 'adelfos’ oznaczający braci, występuje w Nowym Testamencie, czasami oznaczając braci w Chrystusie, a czasami braci w rodzinie cielesnej. Pamiętajmy o naszych rodzinach i o tym, by panował w nich duch miłości i jedności. Starajmy się o to także w naszych zborach.

„Miłujcie się wzajemnie miłością braterską, wyprzedzając jedni drugich w okazywaniu szacunku.”
– List do Rzymian 12:10

Darzcie się braterską miłością, wyprzedzajcie się we wzajemnym szacunku. Z porównania zachowań Logosa (Filipian 2:6) i Lucyfera (Izajasza 14:13) wyraźnie widać, jak potrzeba nam wszystkim skromności i pokory, a jak niebezpieczny może być wyniosły duch oraz pycha.

Pamiętajmy, że miłość oznacza działanie z naszej strony, a nie nasze oczekiwania wobec drugich.

„Dlatego przyjmujcie siebie nawzajem, jak i Chrystus przyjął nas do chwały Boga.”
– List do Rzymian 15:7

Starajmy się akceptować jedni drugich. Nie kładźmy obciążenia i nie dawajmy pokusy do zgorszenia dla braci i sióstr. Nie oceniajmy się, biorąc pod uwagę ubiór i ziemskie rzeczy.

Jedną z potrzeb lokalnej społeczności jest wzajemne napominanie i korygowanie się nawzajem. Aby jednak móc usługiwać w taki sposób, konieczne jest posiadanie dobroci i napełnienia samego siebie wiedzą pochodzą od Boga, wiedzą o prawdzie, ale także o chrześcijańskim życiu. Nie ma trudniejszej rzeczy, by napominać tak, aby przynosiło to dobry plon.

Starajmy się być wszyscy ulegli jedni drugim – niech oznacza to wzajemny respekt, szacunek, poddawanie się rozsądnej perswazji. Także, a może przede wszystkim starsi powinni być ulegli wobec pozostałych członków zboru, zwłaszcza jako zbiorowości. To zbór wybrał te osoby, to zbór naznaczył tych braci do określonej służby.

Polecamy inne wykłady w tej tematyce:
– Wykład do nominacji starszych i diakonów
– Nominacje sług zboru
– Biblijne stanowisko biskupa

—
Nagranie ze spotkania w Rzeszowie, 21.08.2021 r., mówi brat Mirosław Sellin:

—

Ekumenizm jest to słowo które wśród chrześcijan cieszy się wielką popularnością.

Pochodzi z greckiego oikoumené i oznacza „zamieszkały ląd” który ma się rozszerzać.

Ekumenizm – jest to ruch dążący do zjednoczenia rozbitego chrześcijaństwa.

Hasłem tego ruchu jest Jan.17:21 „Aby wszyscy byli jedno”.

Można powiedzieć, że ruch ten jest tak popularny wśród chrześcijan w ostatnich czasach, że wiek XX nazwano wiekiem ekumenizmu.

Chrześcijaństwo rozbite pragnie się zjednoczyć, by jako jedna zwarta siła odziaływać na resztę społeczności ludzkiej – wyznawców innych religii, które w tej chwili przeważają w świecie. Cele tego ruchu są więc piękne.

Stąd tym bardziej rodzi się pytanie: Dlaczego nie należymy do tego ruchu?

Myślę, że zanim odpowiemy na to pytanie musimy zdać sobie sprawę z czasów w jakich żyjemy, spoglądając na te czasy z biblijnego punktu widzenia.

Chcemy tutaj odwołać się do myśli pastora Russella który żył na przełomie XIX i XX wieku i przewidywał na podstawie proroctw pewne wydarzenia które nastąpią w przyszłości.

O jakich proroctwach tutaj mówimy.

Izaj.8:10 -12 (dokładniej omówimy później. Teraz zwróćmy tylko uwagę na kluczowe słowa – „plan” lub „rada” i „sprzysiężenie”)

Komentując to proroctwo pastor Russell twierdził, że ludzkość będzie wchodzić w związki ze sobą, powstaną światowe organizacje polityczne, społeczne, ekonomiczne i religijne.

Czy fakty potwierdzają tę myśl ?

Liga Narodów po I wojnie światowej, ONZ, Unia Europejska, Bank Swiatowy, łączące się firmy i koncerny itd.

To samo dzieje się w sferze religijnej.

Aby to lepiej wytłumaczyć zwróćmy uwagę na Obj.13 rozdział.

Występują tu Bestia, Druga Bestia i Obraz Bestii.

Wszystkie trzy współpracują ze sobą i działają w jednym kierunku.

Czym są te bestie ?

Znowu powróćmy do wyjaśnień pastora Russella a czy one są prawdziwe czy też nie potwierdzą nam fakty.

Bestia – Papiestwo

w.2    dostała władzę od smoka – Rzym Cesarski, szczególnie za cesarza Konstantyna.

w.4    „oddali pokłon” – cześć jaką zobowiązani byli oddawać papieżowi władcy ziemscy, hierarchia oraz cały lud.

w.5    „wielkie rzeczy i bluźnierstwa” – przywłaszczanie sobie wszystkich honorów i zaszczytów należnych Chrystusowi i Bogu .

w.7    „walczyła ze świętymi” – prześladowania świętych.

Druga lub Inna Bestia – Kościół Anglikański

w.11   miała dwa rogi – była popierana przez dwa ( rogi ) królestwa – Anglia (od 1531 ) i Irlandia (od 1537).

w.15   Obraz lub Wizerunek Bestii – zjednoczony Protestantyzm

Fakty

1846 – powstaje Związek Ewangeliczny

wspólne konferencje Kościołów protestanckich:

1910 Edynburg, 1925 Sztokholm, 1927 Lozanna – tu po raz pierwszy mówiono śmiało o ekumenii – ruchu który miałby zjednoczyć Kościoły protestanckie.

1937 Oxford ( repr. 120 Kościołów)

1937 Edynburg ( repr. 123 Kościołów)

1938 Utrecht – powstała Rada Ekumeniczna Kościołów, miała jeden statut, skupiała 48 Kościołów.

Program:

1. jedna strategia
2. jednolite poselstwo
3. jednolite kierownictwo
4. jednolity program
5. jednolita wspólnota

1948 Amsterdam – na I Kongresie Ekumenicznym powstaje Swiatowa Rada Kościołów

Dzisiaj SRK skupia 350 (stan z 2021) Kościołów protestanckich , prawosławnych i anglikańskich ze 120 krajów.

w.15

Kościół Anglikański (w.11-14) ma inicjatywę w SRK zarówno wewnątrz tej Rady, jak i na zewnątrz w kontaktach z papiestwem – Bestią. Z proroctwa wynika, że łącznikiem pomiędzy Bestią a Wizerunkiem Bestii jest Bestia Dwurożna (K. Anglikański)

Fakty

Pierwszym przewodniczącym SRK został anglikański biskup dr. Fischer.

Duchowni tegoż Kościoła często wybierani są do najwyższych władz SRK, np. w 1975 przewodniczącym został prymas Kościoła Anglikańskiego w Kanadzie arcbp. Edward Scott.

W 1960 roku nastąpiło wydarzenie, jeszcze do niedawna, nie do pomyślenia.

Arcybiskup Canterbury dr. Fischer, głowa Kościoła Anglikańskiego, odwiedza papieża Jana XXIII.

Dlaczego anglikanie mają tę inicjatywę przewidzianą w tym proroctwie ?

Oto co powiedział anglikański biskup Yorku:

„ Możemy podać rękę starym Kościołom Wschodu (prawosławie) i Rzymu i jednocześnie wyciągnąć rękę ku tym wszystkim, którzy tak jak my są dziedzicami reformacji. Dlatego właśnie pozycja nasza wewnątrz chrześscijaństwa jest pozycją wyjątkową. Kościół anglikański jest więc kościołem zreformowanym, a zarazem tradycjonalnym, jest średniowieczny i jest współczesny, zasługuje więc na nazwę, jaką nadał mu ongiś pewien szwajcarski teolog, a którą anglikanie szczycą się po dziś dzień „Kościół – Most”

Pewne katolickie czasopismo napisało:

„Anglikanizm, który zachował katolicki kult, ustrój i episkopat ( łącznie z sukcesją apostolską ), przejmując od protestanckiej reformacji podstawę biblijną i płynącą z Biblii naukę i pobożność kościelną, czuje się jednakowo związany z katolicyzmem jak i ewangelicyzmem. I to predestynowało go na inicjatora i chorążego idei ekumenicznej, idei Kościoła Chrystusowego”

Efektem tych wszystkich działań jest to, że SRK i KRK zbliżają się do siebie w ruchu ekumenicznym.

SRK zaprasza na swoje konferencje oficjalnych przestawicieli KRK, nie tylko jako obserwatorów, ale jako czynnie biorących udział w obradach.

Z kolei KRK na II Soborze Watykańskim uchwalił dekret „O ekumeniźmie” („Unitatis rendintegratio”) w którym otwiera się na ruch ekumeniczny i utworzył nawet w Watykanie specjalny Sekretariat d.s. Jedności Chrześcijan (odpowiednik ministerstwa)

Tak więc symboliczne niebiosa zwijają się Obj.6:14

Fakty potwierdziły więc niezbicie, że wyjaśnienia pastora Russella są prawdziwe.

A były to śmiałe poglądy jak na tamte czasy, szczególnie odnośnie KRK co tym bardziej potwierdza, że był on użyty przez Pana tłumacząc proroctwa.

Dlaczego tak twierdzimy ?

Ponieważ jeszcze w

• 1927 roku wyszedł dekret zabraniający katolikom współpracy i łączenia się z niekatolikami,
• 1928 roku Pius XI w encyklice „Mortalium animos” wypowiedział się przeciwko „fałszywej formie związku” głoszonej przez ruch ekumeniczny i zaliczył ten ruch do fałszywych religii.
• 1948 – przed zgromadzeniem w Amsterdamie wydano specjalne napomnienie:
  1. katolicy nie mogą uczestniczyć w zebraniach wspólnych z niekatolikami bez zezwolenia właściwej władzy kościelnej
  2. ruch ekumeniczny potraktowano jako wyraz tęsknoty protestantów za Rzymem i pragnienia powrotu do Kościoła macierzystego.

Zmiana w tym podejściu nastąpiła dopiero za Jana XXIII (1958-1963)

Spróbujmy odpowiedzieć teraz, dlaczego nie należymy do tego ruchu.

Wierzymy bowiem, że teraz jest czas rozdzielania a nie łączenia. Mat.24:39-42

Jest to czas żniwa, gdzie wszelka pszenica oddzielana jest od kąkolu Mat.13:30

Właśnie ci co łączą się zarówno w sferze politycznej, społecznej, ekonomicznej i religijnej zostaną spaleni.

Zauważmy co na ten temat mówią biblijne teksty

Izaj.8:9-12; Ps.2:1-3; Obj.19:19-21

Izaj. 8:9-12: “ Zbierajcie się, ludy, a zostaniecie zgniecione, nakłońcie ucha, wszyscy z dalekich ziem (opisana jest tu światowa agitacja na rzecz przyłączenia się do związku); Przepaszcie się (przygotujcie się, abyście byli silni i potężni), a zostaniecie zmiażdżeni (wasz związek w dniu ucisku zostanie rozerwany ). 2x Obmyślajcie plan, a będzie udaremniony; wypowiedzcie słowo (BG – namówcie się) (do konfederacji ), a nie ostoi się, bo Bóg jest z nami! Tak bowiem PAN powiedział do mnie, gdy chwycił mnie za rękę,(potężnym Słowem Bożym ), i przestrzegł mnie, abym nie kroczył drogą (jednoczenia się) tego ludu. Nie mówcie: sprzysiężenie (Obecnie słychać o szerokiej agitacji za jednoczeniem sekt katolickich, prawosławnych i protestanckich. Nie mamy wstępować do tego związku, gdyż Bóg tu wykazuje, że zostanie on całkowicie rozbity), kiedy ten lud mówi: sprzysiężenie; nie bójcie się tego, czego on się boi, ani się nie lękajcie. (ich gróźb)”.

Zwróćmy uwagę na Mądrość Boga.

Bóg zamiast niszczyć pojedynczo każde z 12 denominacji nominalnego chrześcijaństwa, dzięki ich związkowi zniszczy wszystkie prawie jednocześnie.

Mat.13:30 – Opis wiązania w snopki a następnie snopek w stóg i spalenie (różnica między spaleniem każdego snopka osobno a całego stogu)

To samo można powiedzieć o wszystkich innych sferach.

Trzeba też pamiętać, że do prawdziwego zjednoczenia chrześcijan nigdy nie dojdzie.

Dlaczego?

Obj. 6:14 i Izaj.34:4 mówią o dwóch końcach zwoju. One zwijają się do siebie ale nigdy nie staną się jednym zwojem. Tak jak tora w synagodze.

Ładnie obrazuje to Nah.1:10 – oni się splatają, ale cierniami.

Niektórzy z nas może widzieli, jak „ekumenizm” rozumiany jest przez obecnych papieży. Na tzw. mszach ekumenicznych siedzą przy ołtarzu dostojnicy wszystkich wielkich religii lecz na tronie zasiadał papież.

Takie jest zresztą rozumienie „ekumenizmu” przez KRK „córki” mają powrócić do „matki”. Obj.17:5

Dowodzą tego wszystkie dokumenty jakie wydał KRK na temat „ekumenizmu”

Wiemy, że Szatan i jego demoni będą starali się jak najdłużej utrzymać swoje królestwo.

Gdy w 1914 roku upadły jego trzy fundamentalne doktryny, przy pomocy których on dotąd utrzymywał swoje imperium, a mianowicie: o Boskim prawie do rządzenia (l) królów, (2) arystokratów i (3) kleru, to od tego czasu jednoczy on konserwatywne klasy i radykalne masy w chrześcijaństwie aby odsunąć wszechświatową rewolucję, która zagrażała powszechnym zniszczeniem jego imperium.

A ekumenia jest jednym z takich ruchów jednoczeniowych.

My żyjemy w tym czasie i rozpoznajemy, że „ekumenizm” jest tylko kolejnym wysiłkiem Szatana aby utrzymać swoje Imperium.

Podsumowując.

Slowo Boże pokazało nam, abyśmy chronili się przed ruchem ekumenicznym, aby wraz z nim nie być zniszczonym.

Wierzymy natomiast, że zjednoczenie całej ludzkości w niedalekiej przyszłości nastąpi wokół Chrystusa  Kol.1:20.

Dzisiejsze łączenie chrześcijan jest raczej wynikiem słabości i strachu przed wzrastającymi wpływami innych religii. Nie ma w tym ufności wobec Boga.

Strzeżmy się tej fałszywej jedności a budujmy między sobą jedność wiary, nadziei, poświęcenia bo o takiej jedności mówił Nasz Pan mówiąc „Aby byli jedno” . Jana 17:21

Amen