Błogosławię Wam

Może warto też porównać inne opisy tego wschodzącego słońca, do którego odnosi się Malachiasz. Na pewno jest to Chrystus w chwale w swojej paruzji. Izajasz mówi do wiernych, do Syjonu, coś takiego (Izajasza 60:2-4): „Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsta chmura – narody, ale nad tobą rozbłyśnie JHWH, a Jego chwała ukaże się nad tobą. I wyruszą ku twojemu światłu narody, a ku promieniom twojego blasku królowie. Podnieś oczy i rozejrzyj się wokół: Wszyscy oni gromadzą się, przychodzą do ciebie, twoi synowie przychodzą z daleka, a twoje córki niesione są na rękach”. Nie wchodząc w głęboką symbolikę tutaj podaną widać, że światło widzą najpierw ci, których prorok określa tu Syjonem, miastem Bożym, ale później do tego światła mają zmierzać narody. Izajasz pięknie do tego nawiązuje w rozdziale 2, wersety 2-5. Zachęcam do odszukaniu, bo to piękna powiedziałbym Ewangelia Starego Testamentu.

Dobrze to ująłeś, że ten fragment należy do trudnych do takiego wyczucia. Rozumiem to tak, że pomaga tutaj zrozumienie PO CO powraca Jezus i W JAKIM CELU wybierał swoją oblubienicę – wiernych. Z tego, na ile rozumiem Słowo Boże, to Jezus i wierni mają panować nad narodami, mają sądzić i błogosławić ludzkość w czasie tysiącletniego królestwa. Skoro tak, to trudno spodziewać się zniszczenia grzesznych ludzi, którzy mieliby z tego korzystać?

Zostawiam kilka linków do nagrań wykładów, a poniżej ciekawych fragment, na który dziś trafiłem. Pozdrawiam 🙂
– Tysiącletnie panowanie Chrystusa. Kiedy? Nad kim? Jak?
– Sędziowie narodów
– Wskrzeszenie i zmartwychwstanie niesprawiedliwych
– Restytucja

—

Paul S.L. Johnson, „Wykres Boskiego planu”, s. 110-111 –

„Wykażmy pokrótce, w jaki sposób Pismo Święte uczy o wyborze Kościoła w celu błogosławienia świata. Św. Piotr napominał niektórych, by podjęli niezbędne kroki i stali się wybranym nasieniem Abrahama, tak aby udziałem świata mogły się stać czasy odświeżenia i restytucji (Dz. Ap. 3:19-26). Św. Jakub mówił, że Bóg nawiedza obecnie narody, by wybrać „lud [wybranych] imieniowi swemu [w charakterze i w chwale]” i że nie przeczy to wersetom, które dowodzą, że następnie, po dokonaniu takiego wyboru, będzie miał miejsce drugi adwent Pana w celu błogosławienia całej pozostałej ludzkości – nie wybranych (Dz. Ap. 15:13-18). Św. Paweł podkreśla te dwie klasy – wybranych i nie wybranych – wykazując, że obydwie czekają na wyzwolenie i że świat otrzyma swoje od dawna oczekiwane wyzwolenie wtedy, gdy Chrystus i Kościół jako Synowie Boży, objawieni w chwale tysiącletniego Królestwa, będą rządzić nad rodzajem ludzkim w celu uwolnienia go z przekleństwa (Rzym. 8:17-23). Dowodzi on także, że zaślepiony Izrael pozostanie w swym zaślepieniu aż do zdobycia pełnej liczby wybranych, kiedy to przez miłosierdzie, jakie wybrańcy okażą Izraelowi, zostanie uleczony ze stanu zaślepienia i ponownie przyjęty do Boskiej łaski (Rzym. 11:25-33). Mówiąc o Duchu Świętym, Symeon stwierdza, że błogosławieństwo to będzie dla wszystkich Izraelitów, którzy w Wieku Ewangelii potykają się o Chrystusa (Łuk. 2:34). Św. Paweł powiada nam, że Chrystus i wierny Kościół – wybrańcy – są nasieniem Abrahama (Gal. 3:8,16,29), które zgodnie z obietnicą Boga potwierdzoną przysięgą, po zakończeniu swego wyboru będzie błogosławić wszystkie rodziny, narody i rodzaje ziemi (1 Moj. 22:16-18; 12:3; 18:18; Dz. Ap. 3:25).
Nasz Pan Jezus wyraźnie stwierdza, że modlił się o udoskonalenie Kościoła, aby (po zakończeniu w Wieku Ewangelii tego doskonalenia, tj. po Wieku Ewangelii, a zatem w Wieku Tysiąclecia) świat mógł uwierzyć i uznać, że Bóg umiłował wybrany Kościół tą samą miłością, dzięki której dał Jezusa (Jana 17:20-23). Św. Jan mówi nam, że Oblubienica – nowo poślubiona żona – wszystkich zaprosi do korzystania z łask Boga, a ponieważ Kościół jest obecnie zaręczony z Chrystusem (2 Kor. 11:2), a Jego Oblubienicą staje się przy drugim adwencie Pana, by panować nad ziemią (Obj. 19:6-21; 21:2-22:5) – błogosławienie świata musi nastąpić w Tysiącleciu po zakończeniu Wieku Ewangelii, kiedy to zaręczony Kościół jest przygotowywany na to, by zostać Oblubienicą (Obj. 22:17).”

ja to rozumiem w ten sposób, że grzesznicy zostaną spaleni już wtedy, kiedy Jezus powtórnie przyjdzie na świat. chyba że w tym fragmencie chodzi o sąd ostateczny. ciężko to wyczuć.

Jeżeli tak, to napisz jeszcze proszę jak Ty te słowa rozumiesz i co konkretnie z tego fragmentu chciałbyś, aby zostało wyjaśnione. Dobrego dnia!

Czy chodzi Ci o ten fragment:

„18 Wtedy zobaczycie różnicę między sprawiedliwym a krzywdzicielem, między tym, który służy Bogu, a tym, który Mu nie służy. 19 Bo oto nadchodzi dzień palący jak piec, a wszyscy pyszni i wszyscy wyrządzający krzywdę będą słomą, więc spali ich ten nadchodzący dzień, mówi Pan Zastępów, tak że nie pozostawi po nich ani korzenia, ani gałązki. 20 A dla was, czczących moje imię, wzejdzie słońce sprawiedliwości i uzdrowienie w jego skrzydłach6. Wyjdziecie [swobodnie] i będziecie podskakiwać jak tuczone cielęta. 21 I podepczecie grzeszników, gdyż oni obrócą się w popiół pod stopami nóg waszych w dniu, w którym Ja będę działał – mówi Pan Zastępów. 22 Pamiętajcie o Prawie mego sługi, Mojżesza, któremu na Horebie poruczyłem ustawy i zarządzenia dla całego Izraela.
23 Oto Ja poślę wam proroka Eliasza przed nadejściem dnia Pańskiego, dnia wielkiego i strasznego. 24 I skłoni serce ojców ku synom, a serce synów ku ich ojcom, abym nie przyszedł i nie poraził ziemi [izraelskiej] przekleństwem.”

Pytam, bo istnieją różne numeracje tych wersetów. W Biblii Gdańskiej jest to już początek rozdziału czwartego.

Pozdrawiam