„A znacie hojność (miłości) naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Wiecie, że On, będąc bogaty, ze względu na was stał się ubogi, abyście wy, dzięki Jego ubóstwu, stali się bogaci.”

Ten werset można przeczytać i pójść dalej albo się nad nim zastanowić.

„On, będąc bogaty” – zanim stał się człowiekiem, Jezus miał u swojego Ojca wielką chwałę i cześć w niebie. Pewnie nawet nie da się tego opisać, ale towarzyszył Ojcu przy stwarzaniu świata duchowego i naszego materialnego wszechświata, brał udział w tworzeniu Ziemi i człowieka. Miał najwyższą po Ojcu pozycję wśród wszystkich istot duchowych. Cieszył się stałą społecznością z Bogiem.

„stał się ubogi” – w naturze: gdy stał się człowiekiem; pod względem stanu posiadania: „nie miał gdzie by głowę skłonił”; jego zwolennicy byli bez znaczenia, a on sam pogardzany, odrzucany przez ludzi i prześladowany jako rzekomy bluźnierca; w końcu został wyklęty jako buntownik przeciw rządowi i ukrzyżowany jak wyrzutek społeczny.

„ze względu na was” – Jezus z miłości poddał się temu wszystkiemu dla nas i naszego wyzwolenia! On umarł także za tych, którzy Go przebili i za tych, którzy do tego doprowadzili. A zresztą: każdy z nas grzeszy i właśnie nasze grzechy Syn Boży poniósł na krzyż.

„abyście wy, dzięki Jego ubóstwu…” – stało się tak, bo tylko jako człowiek Syn Boży mógł stać się odkupicielem człowieka i zrobił to, bo – jak mówił – nie odebrano mu życia siłą, ale on sam poddał się temu dobrowolnie, aby wypełnić Boski plan i zapewnić nam zbawienie stał się barankiem Bożym, który gładzi grzech świata.

„abyście wy … stali się bogaci” – pierwsi to bogactwo mieli zyskać naśladowcy Jezusa; już w tym życiu cieszą się przywróceniem kontaktu z Bogiem, cieszą się prawdą i miłością Bożą, otrzymują wiele błogosławieństw, mają też wielkie obietnice na przyszłość. Później, w czasie panowania Jezusa, wzbogaceni będą też wszyscy ludzie: zostaną wskrzeszeni, poznają prawdę o Jezusie i będą mogli brać udział w czasach powszechnej odnowy – jeśli tylko będą chcieli.

„A znacie hojność naszego Pana Jezusa Chrystusa” – większość polskich tłumaczeń mówi tu o 'łasce’, czyli takiej miłości i życzliwości, na którą odbiorca w żaden sposób nie zasłużył. I tacy właśnie jesteśmy, a mimo to Jezus nas pokochał i oddał za nas swoje życie.

1 List do Koryntian 2:7-8 – „Lecz głosimy mądrość Boga w tajemnicy, zakrytą mądrość, którą przed wiekami Bóg przeznaczył ku naszej chwale; Której nie poznał żaden z władców tego świata. Gdyby ją bowiem poznali, nigdy nie ukrzyżowaliby Pana chwały”

Psalm 25:14 – „Tajemnica PANA jest objawiona tym, którzy się go boją, oznajmi im swoje przymierze.”

Jana 1:29 – „A nazajutrz Jan zobaczył Jezusa przychodzącego do niego i powiedział: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.”

Jezus to Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To proste poselswo zostało jednak zakryte. Bóg swoją „radę”, swój przepełniony mądrością plan, objawił na razie tylko niektórych.

Ten plan łączy w sobie miłość (Jana 3:16), moc (której najlepszym dowodem będzie wzbudzenie wszystkich ludzi) i mądrość, a wszystko to dokonane jest przez Boga w zgodzie z Jego pełną sprawiedliwością.

Bóg nie cofnął wyroku, którzy spadł na wszystkich ludzi (1 Mojżeszowa 2:7, 3:24, Rzymian 5:12-19). Lecz to, co było niemożliwe dla człowieka (wyjście spod potępienia tego wyroku), stało się możliwe dla Boga. Bóg dał swojego Syna na świat, a ten jako doskonały wypełnił doskonałe Boskie prawo i mógł stać się naszym Odkupicielem.

Filipian 2:6-8 – „Który, będąc w postaci Boga, nie uważał bycia równym Bogu za grabież; Lecz ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi i stając się podobny do ludzi; A z postawy uznany za człowieka, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej.”

Galatów 3:12-13 – „Prawo zaś nie jest z wiary, lecz: Człowiek, który je wypełnia, przez nie będzie żył. (13) Chrystus odkupił nas z przekleństwa prawa, stając się za nas przekleństwem (bo jest napisane: Przeklęty każdy, kto wisi na drzewie)”

Galatów 3:16,29 – „Otóż Abrahamowi i jego potomkowi zostały dane obietnice. Nie mówi: I jego potomkom, jak o wielu, ale jak o jednym: I twemu potomkowi, którym jest Chrystus. (29) A jeśli należycie do Chrystusa, to jesteście potomstwem Abrahama, a zgodnie z obietnicą – dziedzicami.”

Zapraszamy do wysłuchania całego wykładu! 

—

Na początku, na początku początków był Bóg (JHWH) – Jehowa lub Jahwe w zależności od wymowy. Tenże Bóg powołał do istnienia Logosa, przez którego stworzył wszystko i to do niego mówił „uczyńmy”. „Na początku było Słowo, a ono Słowo było u Boga, a Bogiem było ono Słowo. To było na początku u Boga, Wszystkie rzeczy przez nie się stały, a bez niego nic się nie stało, co się stało” – Jan1:1-3

Dzięki projektom Boga i działaniom Logosa dawno temu powstał wszechświat a w nim maleńka Ziemia.

Najpierw przyjrzyjmy się Ziemi:

Na przygotowanej do życia Ziemi powołana została do istnienia pierwsza para ludzka: Adam i Ewa. Człowiek stworzony przez Boga był doskonały. Bóg poinformował go o skutkach ewentualnego grzechu. Intuicyjnie człowiek również przeczuwał, że postąpienie wbrew woli Boga nie wróży nic dobrego (pamiętamy, że po zgrzeszeniu oboje chowali się przed Bogiem !). W raju Bóg przygotował drzewo, które stało się powodem próby człowieka. Określenie tabula rasa dobrze charakteryzowało człowieka, który nie wiedział, czym jest grzech i zło w praktyce, nie miał doświadczenia ze złem. Adam z Ewą wiedzieli, kto jest ich Stwórcą i do kogo powinni mieć zaufanie. Bóg wyposażył ich w zdolność odróżniania dobra od zła – sumienie, wrażliwość moralną. Ludzie posiadali jeszcze coś ważnego. Byli obdarzeni wolną wolą. We wszystkich sprawach decyzja należała do nich. Jeszcze jedno: Bóg oczywiście wszystko o nich wiedział ( jest wszechwiedzący, jest Stwórcą człowieka ).

Gdzieś w niebie:

Wśród istot duchowych stworzonych przez Boga ( tak naprawdę przez Logosa ) był Lucyfer (Jutrzenka). Był on wspaniałą doskonałą istotą wysoko postawioną w hierarchii istot duchowych. Znał on Boga jako swego Stwórcę, był świadkiem wszystkich dotychczasowych spraw czynionych przez Boga. Znał Boga jako tego, który postępuje według zasady dobra. Wiedział on, że cechy Boga to miłość, sprawiedliwość, mądrość i moc. Można powiedzieć, wiedział z kim ma do czynienia. Miał, jak wszystkie boskie rozumne stworzenia, prawo do korzystania z wolnej woli. Miał on też wiedzę na temat tego, co dobre i co złe ( sumienie ). Zła w praktyce nie znał. Nic nie wskazywało na burzę, która przyszła. Tylko Bóg zna przyszłość.

Zło

Sielanka na Ziemi została przerwana. Szatan a w ślad za nim ludzie sprzeciwili się Bożemu prawu, zgrzeszyli. Bóg zgodnie z zapowiedzią wydał na człowieka wyrok: umierając umrzesz. Ludzie zaczęli umierać, zaczęli się zabijać. W trudnych warunkach, w walce o byt zaczęli odpadać od swej doskonałości fizycznej, umysłowej a nade wszystko moralnej. Duchowe piękno pierwszego człowieka zanika z pokolenia na pokolenie. Zło na Ziemi pogłębia się również dzięki działaniom szatana i upadłych aniołów. Pierwsza partia zdeprawowanej ludzkości zginęła w wodach potopu. Nie będę opisywał świata , w którym teraz żyjemy. Jeśli kiedyś ludzie byli bardzo zaniepokojeni i przekonani, że nie radzą sobie z porządkowaniem naszej rzeczywistości, to dzisiaj tak właśnie jest. Jest źle. Co się zatem dzieje na tej naszej ziemi? Dlaczego tak się dzieje?

Czy bunt Szatana i upadek Adama zaskoczyły Boga? Niektórzy twierdzą, iż tak kochał swoje stworzenia, że nie przypuszczał, by były zdolne do wystąpienia przeciwko niemu. Ograniczają w ten sposób boską wszechwiedzę. Tymczasem Bóg od zarania dziejów wiedział, co się wydarzy:

Harmonia wszechświata, każde istnienie ma swoją przyczynę/potrzebę, w przyrodzie widoczna jest celowość to wskazuje na planowość w działaniach Boga.

Profetyczny charakter Pism ( proroctwa, obietnice i typy ) dowodzi Bożej wszechwiedzy i planowania.

Łuk.11;50 Aby szukano od tego rodzaju krwi wszystkich proroków, która wylana jest od założenia świata.

Jan 17:24 Ojcze! Któreś mi dał, chcę, aby gdziem ja jest, i oni byli ze mną, aby oglądali chwałę moję, którąś mi dał; albowiemeś mię umiłował przed założeniem świata.

Ef.1:4 Jako nas wybrał w nim przed założeniem świata, abyśmy byli świętymi i nienaganionymi przed oblicznością jego w miłości.

Żyd.4:3 …boć dokonane są dzieła Boże od założenia świata.

1 Piotr.1:19,20 Ale drogą krwią, jako Baranka niewinnego i niepokalanego Chrystusa; Przejrzanego przed założeniem świata….

Bóg ma plan względem ludzi, ale jest on tajemniczy. Wiele fragmentów Pisma św. mówi o tym:

5 Mojżeszowa 29:29 – „Rzeczy tajemne należą Panu Bogu naszemu, a jawne nam i synom naszym aż na wieki…”

Mateusza 13:35 – „Aby się wypełniło, co powiedziano przez proroka mówiącego: Otworzę w podobieństwach usta moje, wypowiem skryte rzeczy od założenia świata.”

Ps.25:14 – „Tajemnica Pańska objawiona jest tym, którzy się go boją, a przymierze swoje oznajmuje im.”

Na wypełnienie lub objawienie pewnych rzeczy potrzeba właściwego czasu:

Przykłady:

Jana 2:4 – „Rzekł jej Jezus: Co ja mam z tobą niewiasto? Jeszcze nie przyszła godzina moja.”

Jana 7:30 – „i szukali, jakoby go pojmać; ale żaden nie ściągnął nań ręki; bo jeszcze nie przyszła była godzina jego.”

Jana 8:20 – „Te słowa mówił Jezus w skarbnicy, ucząc w kościele, a żaden go nie pojmał; bo jeszcze była nie przyszła godzina jego.”

Możemy nie być pewni kiedy i w jaki sposób, ale Bóg obiecał, że Jego plan co do świata wykona się:

Izajasza 14:24 – „Przysiągł Pan zastępów, mówiąc: Zaiste, jakom umyślił, tak będzie, a jakom uradził, tak się stanie;”

Izajasza 46:9-11 – „Który opowiadam od początku rzeczy ostatnie, i zdawna to, co się jeszcze nie stało; rzekęli co, rada moja ostoi się, i wszystkę wolę moją uczynię.”

Bóg w swojej Opatrzności ma pełną kontrolę nad wszystkim, co się dzieje:

Izajasza 55:11 – „Takie będzie słowo moje, które wyjdzie z ust moich; nie wróci się do mnie próżno, ale uczyni to, co mi się podoba, i poszczęści mu się w tym, na co je poślę.”

1 Królewska 12:15,24 – „I nie usłuchał król ludu: bo była przyczyna od Pana… Tak mówi Pan… albowiem ode mnie się ta rzecz stała.”

W Dzieje Ap. 17:31 czytamy :

Przeto iż postanowił dzień, w który będzie sądził wszystek świat w sprawiedliwości przez męża, którego na to naznaczył, upewniając o tem wszystkich, wzbudziwszy go od umarłych.

„NIEKTÓRZY nieświadomie mylnie oceniają umiejętność oraz mądrość wielkiego architekta i budowniczego na podstawie niedokończonego jeszcze dzieła. Podobnie wielu w swej niewiedzy błędnie ocenia teraz Boga na podstawie dzieła, którego On jeszcze nie dokończył. Ale w przyszłości, gdy rusztowanie zła, które było dozwolone, aby utrzymywać człowieka w karności i które ostatecznie będzie wykorzystane dla jego dobra, zostanie usunięte, a rumowisko oczyszczone, dokończone dzieło Boga będzie obwieszczać każdemu Jego nieskończoną mądrość i moc. Wówczas okaże się, że plany Boga pozostają w harmonii z Jego chwalebnym charakterem.” (Charles Taze Russell, I tom „Wykładów Pisma Świętego”)

C o  z a t  e m  B ó g  z a m i e r z y ł ?

1. Jezus Chrystus (zbawiciel świata) i Jego wywyższenie

Jezus stał się człowiekiem. Widzimy raczej tego, który na krótko uczyniony został mniejszym od aniołów, Jezusa, ukoronowanego chwałą i dostojeństwem za cierpienia śmierci, aby z łaski Bożej zakosztował śmierci za każdego – Żyd. 2:9. Aby przez ofiarę swojego ludzkiego życia odkupić Adama i jego potomstwo. Albowiem jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni – 1 Kor. 15:22.

W efekcie nie tylko odkupił ludzkość, by mogła zostać wzbudzona z grobu, ale rozwinął charakter godny Boskiej, nieśmiertelnej natury – natury samego Boga. On, który jest odblaskiem chwały i odbiciem jego istoty i podtrzymuje wszystko słowem swojej mocy, dokonawszy oczyszczenia z grzechów, zasiadł po prawicy majestatu na wysokościach – Żyd. 1:3. Uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to do śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią i aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca – Fil. 2:8-11.

Charakter ten został wypróbowany pod względem zgodności jego woli z wolą Bożą. Mówiąc: Ojcze, jeśli chcesz, oddal ten kielich ode mnie; wszakże nie moja, lecz twoja wala niech się stanie – Łuk. 22:42.

2. Naśladowcy naszego Pana, ich rola w przyszłości i ich liczba

Podobny zaszczyt przewidziany został dla naśladowców naszego Pana. Umiłowani, teraz dziećmi Bożymi jesteśmy, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Lecz wiemy, że gdy się objawi, będziemy do niego podobni, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest – 1 Jana 3:2. Przez które darowane nam zostały drogie i największe obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami boskiej natury, uniknąwszy skażenia, jakie na tym świecie pociąga za sobą pożądliwość – 2 Piotra 1:4.

Jeśli podobnie jak on oddali życie dla Boga i braci, a ich wola jest w jedności z wolą Jezusa i Boga. Jeśli z nim wytrwamy, z nim też królować będziemy; jeśli się go zaprzemy, i On się nas zaprze – 2 Tym. 2:12. I już nie jestem na świecie, lecz oni są na świecie, a Ja do ciebie idę. Ojcze święty, zachowaj w imieniu twoim tych, których mi dałeś, aby byli jedno, jak my – Jan. 17:11.

Bóg zawsze jednak zachowa najwyższe stanowisko. Wszystko bowiem poddał pod stopy jego. Gdy zaś mówi, że wszystko zostało poddane, rozumie się, że oprócz tego, który mu wszystko poddał – 1 Kor  15:27.

Są oni nazwani maleńką trzódką, czyli ich liczba nie jest wielka w porównaniu do ogółu ludzkości. Nie bój się, maleńka trzódko! Gdyż upodobało się Ojcu waszemu dać wam Królestwo – Łuk. 12:32.

Są też nazwani królami i kapłanami. I uczyniłeś z nich dla Boga naszego ród królewski i kapłanów, i będą królować na ziemi – Obj. 5:10. Jedynie nieliczni będą tak wywyższeni i będą pełnić rolę królów i kapłanów. Wszyscy jednak będą wzbudzeni z grobu. Pokładając w Bogu nadzieję, która również im samym przyświeca, że nastąpi zmartwychwstanie sprawiedliwych i niesprawiedliwych – Dz. Ap .24:15.

Czytamy, że razem z Jezusem będą rządzić, pouczać i sądzić resztę zmartwychwstałych ludzi, a także aniołów. I widziałem trony, i usiedli na nich ci, którym dano prawo sądu; widziałem też dusze tych, którzy zostali ścięci za to, że składali świadectwo o Jezusie i głosili Słowo Boże, oraz tych, którzy nie oddali pokłonu zwierzęciu ani posągowi jego i nie przyjęli znamienia na czoło i na rękę swoją. Ci ożyli i panowali z Chrystusem przez tysiąc lat – Obj. 20:4. Czy nie wiecie, że aniołów sądzić będziemy? Cóż dopiero zwykłe sprawy życiowe? – 1 Kor. 6:3.

3. Przyszłość ludzkości

Ludzie nigdy nie byli nieśmiertelni. Ci, którzy zmartwychwstaną w naturze ludzkiej nigdy też tacy nie będą, choć będą mogli żyć wiecznie. Ofiara naszego Pana oraz praca królów i kapłanów w przyszłym wieku doprowadzi ludzi do osiągnięcia doskonałości – do przywrócenia tego, co Adam utracił na początku. Przeto upamiętajcie i nawróćcie się, aby były zgładzone grzechy wasze, Aby nadeszły od Pana czasy ochłody i aby posłał przeznaczonego dla was Chrystusa Jezusa, Którego musi przyjąć niebo aż do czasu odnowienia wszechrzeczy, o czym od wieków mówił Bóg przez usta świętych proroków swoich. Wszak Mojżesz powiedział: Proroka, jak ja, spośród braci waszych wzbudzi wam Pan, Bóg; jego słuchać będziecie we wszystkim, cokolwiek do was mówić będzie. I stanie się, że każdy, kto by nie słuchał owego proroka, z ludu wytępiony będzie. I wszyscy prorocy, począwszy od Samuela, którzy kolejno mówili, zapowiadali te dni – Dz. Ap. 3:19-24.

Królestwo Boże, które zapanuje na Ziemi będzie zupełnie inne niż obecny zły świat. Każdy będzie mógł doznać jego dobra i w tak dobrych warunkach naprawiać swój charakter, by pasować do tego nowego dobrego świata . Nie będą krzywdzić ani szkodzić na całej mojej świętej górze, bo ziemia będzie pełna poznania Pana jakby wód, które wypełniają morze – Iz. 11:9. Wszechmocny Pan zniszczy śmierć na wieki i zetrze łzę z każdego oblicza, i usunie hańbę swojego ludu na całej ziemi, gdyż Pan powiedział. I będą mówić w owym dniu: Oto nasz Bóg, któremu zaufaliśmy, że nas wybawi; to Pan, któremu zaufaliśmy. Weselmy i radujmy się z jego zbawienia! – Iz. 25:8-9.

Ci którzy nie osiągną harmonii z Bogiem na wieki przestaną istnieć – zarówno ludzie, jak i istoty duchowe. I śmierć, i piekło zostały wrzucone do jeziora ognistego; owo jezioro ogniste, to druga śmierć. I jeżeli ktoś nie był zapisany w księdze żywota, został wrzucony do jeziora ognistego – Obj. 20:14-15.

Nie będą wiecznie męczeni w ogniu. Zarówno słowa gehenna jak i hades/sheol opisane są w Biblii jako stan śmierci, bez działania, bez życia, bez istnienia. Każdego dzieła, które twa ręka napotka, podejmij się według twych sił! Bo nie ma żadnej czynności ni rozumienia, ani poznania, ani mądrości w Szeolu, do którego ty zdążasz – Kazn. Sal. 9:10.

Bóg jest na to zbyt sprawiedliwy i prawdomówny. Ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy tylko zjesz z niego, na pewno umrzesz – 1 Moj. 2:17. W pocie oblicza twego będziesz jadł chleb, aż wrócisz do ziemi, z której zostałeś wzięty; bo prochem jesteś i w proch się obrócisz. – 1 Moj. 3:19. Bóg nie mówi, że karą jest wieczna, niekończąca się męka.

Jest też zbyt mądry by dopuścić na coś takiego. Aby teraz nadziemskie władze i zwierzchności w okręgach niebiańskich poznały przez Kościół różnorodną mądrość Bożą – Efez. 3:10.

Oprócz tego Bóg jest zbyt potężny by pozwolić sobie na istnienie zła na wieki. A tym byłyby wieczne męczarnie i wieczne istnienie złych istot w Hadesie, gehennie itp. Pan czyni wszystko, co zechce, na niebie i na ziemi, W morzach i we wszystkich głębinach – Ps. 135:6.

Przede wszystkim jest jednak pełen miłości i dla nas wszystkich przewidział zbawiciela, choć nie musiał tego czynić. Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł – Rzym. 5:9. Nie będzie więc męczył kogokolwiek przez wieki.

Jezus umarł za Adama, który utracił życie dla siebie i wszystkich swych potomków. Dzięki temu odzyskał, co utracił Adam. Lecz nie tak jak z upadkiem ma się sprawa z łaską; albowiem jeśli przez upadek jednego człowieka umarło wielu, to daleko obfitsza okazała się dla wielu łaska Boża i dar przez łaskę jednego człowieka, Jezusa Chrystusa – Rzym. 5:15.

Dzięki niemu wszyscy będą mogli poznać Boga. Który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy. Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus, który siebie samego złożył jako okup za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwym czasie – 1 Tym. 2:4. Nie dziwcie się temu, gdyż nadchodzi godzina, kiedy wszyscy w grobach usłyszą głos jego – Jana 5:28.

W Królestwie Bożym wszyscy będą świadomi różnicy między dobrem a złem. Obecnie niepełna wiedza, nasze słabości oraz działanie Szatana przeszkadza nam w tym. Każdy stanie wtedy na próbie, czy wybiera dobro i życie (istnienie), czy też zło i śmierć (nieistnienie). Patrz! Kładę dziś przed tobą życie i dobro oraz śmierć i zło… Biorę dziś przeciwko wam na świadków niebo i ziemię. Położyłem dziś przed tobą życie i śmierć, błogosławieństwo i, przekleństwo. Wybierz przeto życie, abyś żył, ty i twoje potomstwo – 5 Moj. 30:15, 19.

4. Nasz obecny stan

Nasza wiedza jest obecnie niepełna. Bo cząstkowa jest nasza wiedza i cząstkowe nasze prorokowanie – 1 Kor. 13:9. Jeśli coś źle rozumiemy, zostanie nam to objawione w przyszłości. Ilu nas tedy jest doskonałych, wszyscy tak myślmy; a jeśli o czymś inaczej myślicie, i to wam Bóg objawi – Fil. 3:15.

Wszyscy ludzie poznają kiedyś prawdę i nie będą się wzajemnie pouczać i przekonywać do swojego zrozumienia. I już nie będą siebie nawzajem pouczać, mówiąc: Poznajcie Pana! Gdyż wszyscy oni znać mnie będą, od najmłodszego do najstarszego z nich – mówi Pan – Odpuszczę bowiem ich winę, a ich grzechu nigdy nie wspomnę – Jer. 31:34.

Najważniejsze jest więc byśmy obecnie pracowali nad naszym charakterem i żyli tak jak podoba się Bogu. I choćbym miał dar prorokowania, i znał wszystkie tajemnice, i posiadał całą wiedzę, i choćbym miał pełnię wiary, tak żebym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym – 1 Kor. 13:2. A On mu powiedział: Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej. To jest największe i pierwsze przykazanie. A drugie podobne temu: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się cały zakon i prorocy – Mat. 22:37-40.

Cieszymy się, że Bóg dał nam poznać siebie ze Swojego Słowa na ile uznał to za słuszne. Cieszymy się Jego wspaniałym charakterem oraz zbawieniem, które mamy dzięki naszemu Panu Jezusowi. Aby i Oni mogli cieszyć się z nas powinniśmy w naszym życiu wybierać dobro. Napełniajmy nasze serca i umysły tym, co dobre, aby takie też były nasze uczynki. Byliście bowiem niegdyś ciemnością, a teraz jesteście światłością w Panu. Postępujcie jako dzieci światłości, Bo owocem światłości jest wszelka dobroć i sprawiedliwość, i prawda – Efez. 5:8-9. Prowadźcie wśród pogan życie nienaganne, aby ci, którzy was obmawiają jako złoczyńców, przypatrując się bliżej dobrym uczynkom, wysławiali Boga w dzień nawiedzenia – 1 Piotr. 2:12.

Cała natura woła, że Bóg istnieje, a Biblia niesie słowa pociechy dla wielu. Pociecha ta dotrze do wszystkich ludzi we wspomnianym wcześniej dniu nawiedzenia. O nadejście tego dnia modlą się wszyscy chrześcijanie słowami najbardziej znanej modlitwy. Przyjdź Królestwo twoje, Bądź wola twoja, jak w niebie, tak i na ziemi – Mat. 6:10.

W ten sposób nasz Pan uczy, iż Sodomici nie mieli pełnej sposobności [by poznać ewangelię], ale On zapewnia im taką szansę, gdy dodaje (werset 24): „Nawet powiadam wam, iż lżej będzie ziemi Sodomskiej w dzień sądny niż tobie”. Charakter dnia sądu i jego dzieło są pokazane w innym miejscu.* Tutaj jedynie zwracamy uwagę na fakt, że dla Kafarnaum będzie to znośny czas, a jeszcze znośniejszy dla Sodomy, ponieważ Sodoma nie otrzymała jeszcze pełnej wiedzy ani wszystkich błogosławieństw dostępnych tylko przez ”Potomstwo” [Abrahama], natomiast Kafarnaum zgrzeszyło przeciwko większemu światłu.

A jeżeli Kafarnaum i cały Izrael mają być wspomniani i błogosławieni pod „Nowym Przymierzem”, to dlaczego także Sodomici nie mieliby być błogosławieni wśród „wszystkich pokoleń ziemi”? Z pewnością będą błogosławieni. Pamiętajmy, że Bóg spuścił „jako deszcz ogień z siarką z nieba i wytracił wszystkie” na wiele wieków przed czasami Jezusa, kiedy On mowił o ich restytucji, oznaczającej ich przebudzenie, ich powrót z grobu.

W „słusznym czasie” zostaną [więc oni] obudzeni z umarłych, doprowadzeni do znajomości prawdy i w ten sposób błogosławieni razem z wszystkimi rodzinami ziemi przez obiecane ”Potomstwo”. Wtedy staną na próbie wiecznego życia.

Tylko z tego punktu widzenia, i z żadnego innego, możemy zrozumieć postępowanie Boga miłości z Amalekitami i innymi narodami, których nie tylko zezwolił, lecz polecił Izraelowi zniszczyć, mówiąc: „Przetoż idź i pobij Amaleka i wytrać jako przeklęte wszystko, co ma; nie sfolguj mu, ale wybij od męża aż do niewiasty, od małego aż do ssącego, od wołu aż do owcy, od wielbłąda aż do osła” (1 Samuela 15:3). To pozornie lekkomyślne niszczenie życia wydaje się nie do pogodzenia z charakterem miłości przypisywanej Bogu oraz z nauką Jezusa „miłujcie nieprzyjaciół waszych” itp., dopóki nie zrozumiemy systematycznego porządku Boskiego planu, „właściwego czasu” dla realizacji każdego jego zarysu oraz faktu, że każdy członek rodzaju ludzkiego ma w nim swoje miejsce.

Możemy teraz zrozumieć, że ci Amalekici, Sodomici i inni zostali pokazani jako przykład Boskiego oburzenia oraz Jego determinacji ostatecznego i całkowitego zniszczenia czynicieli zła, jako przykłady, które miały służyć nie tylko innym, lecz także im samym, gdy nadejdzie ich dzień sądu i próby.

Niektórzy, dość chętnie przyjmują Boskie miłosierdzie przez Chrystusa w przebaczeniu ich własnych grzechów i słabości pod wpływem większego światła i znajomości, nie mogą sobie jednak wyobrazić takiej samej łaski obejmującej pod Nowym Przymierzem innych, chociaż im się wydaje, że to się zgadza z twierdzeniem Apostoła, iż Jezus Chrystus z łaski Bożej skosztował śmierci za każdego człowieka. Niektórzy z nich sugerują, że w proroctwie tym Pan musiał mówić do Żydów z ironią, mając na myśli to, że równie chętnie przywróciłby Sodomitów tak jak i ich, lecz nie ma zamiaru przywracać kogokolwiek. Zobaczmy jednak, jak następne wersety zgadzają się z tym poglądem (Ezechiela 16:49–63). Pan powiada: „Wszakże wspomnę na przymierze moje z tobą uczynione za dni młodości twojej, i zawrę z tobą przymierze wieczne. I wspomnisz na drogi twoje i zawstydzisz się, gdy przyjmiesz siostry twoje … A tak zawrę przymierze moje z tobą, a dowiesz się, żem Ja Pan. Abyś wspomniała i zawstydziła się i nie mogła więcej otworzyć ust dla wstydu swego, gdy cię oczyszczę od wszystkiego, coś czyniła, mówi panujący Pan”.

Jeśli obietnica jest w ten sposób podpisana przez wielkiego Jehowę, wszyscy którzy przyłożyli swoją pieczęć, że Bóg jest prawdą, z ufnością mogą radować się z jej pewności, szczególnie ci, którzy zrozumieli, że te błogosławieństwa Nowego Przymierza zostały potwierdzone przez Boga w Chrystusie, który jest „ubłaganiem za grzechy nasze [Kościoła], lecz nie tylko za nasze, ale też za grzechy całego świata”.

Paweł dodaje do tego własne świadectwo, mówiąc: „A tak wszystek Izrael [żyjący i umarły] będzie zbawiony [uleczony z ślepoty], jako napisano: Przyjdzie z Syjonu wybawiciel i odwróci niepobożności od Jakuba. A toć będzie przymierze moje z nimi, gdy odejmę grzechy ich … według wybrania są miłymi dla ojców. Albowiem darów swoich i wezwania Bóg nie żałuje” (Rzym. 11:26–29).

Jakże inny jest ten wspaniały plan Boga o wyborze teraz nielicznych, w tym celu, aby błogosławić później wielu, zachowując przed wypaczaniem prawd reprezentowanych przez te dwa przeciwstawne poglądy — kalwinizm i arminianizm! Ten pierwszy zarówno zaprzecza biblijnej doktrynie o wolnej łasce, jak i okrutnie wypacza wspaniałą doktrynę o wyborze. Ten drugi odrzuca doktrynę wyboru i nie ogarnia błogosławionej pełni Boskiej wolnej łaski.

W słusznym czasie zakończy się dzień ucisku, gdy ten, który przemówił do szalejącego Morza Galilejskiego, podobnie z mocą rozkaże szalejącemu morzu ludzkich namiętności, mówiąc: „Uciszcie się!” Gdy „powstanie” książę pokoju z mocą, nastanie wielki spokój. Wtedy szalejące i zderzające się elementy uznają autorytet „Pomazańca Jehowy”, „objawi się chwała Pana, a ujrzy wszelkie ciało społem”. W czasie tak rozpoczętego panowania Chrystusa „błogosławione będą wszystkie rodziny ziemi”.

_______________________
* Zob. tom I „Wykładów Pisma Świętego” pt. Boski Plan Wieków.

Powyższy artykuł to fragment dłuższego opracowania pt. „Powrót naszego Pana – jego cel – restytucja wszystkich rzeczy”. Jest on dostępny w czasopiśmie „Teraźniejsza Prawda”, listopad-grudzień 1996, s. 82-87. 

Kliknij w obrazek, by zamówić bezpłatnie „Boski plan wieków”

Zauważ, że Pismo Święte dzieli ludzką historię na trzy wielkie, następujące po sobie okresy zwane:

• „ŚWIATEM KTÓRY BYŁ” (wiek kończący się potopem)
• „OBECNYM ZŁYM ŚWIATEM” (wiek rozpoczynający się przy potopie i kończący się wtórnym przyjściem Chrystusa),
• i wreszcie „ŚWIATEM PRZYSZŁYM” (wiek rozpoczynający się wraz z wtórnym przyjściem Chrystusa) – epoką niekończącą się, czyli „światem bez końca”.

Ten sposób jej zorganizowania nie jest podziałem fantazyjnym, ale ściśle biblijnym (np. 2 List Piotra 3:6,7,13, List do Galatów 1:4).

Poprawne odróżnianie tych epok umożliwia „właściwe rozbieranie słowa prawdy” i wydaje się niemożliwe, aby zrozumieć plan Boga bez ich uprzedniego rozpoznania.

Prawdopodobnie największe problemy czytelników Pisma Świętego wynikają z odnoszenia słów dotyczących epoki przyszłej do epoki obecnej, i na odwrót – tego co dotyczy „obecnego złego świata” do „świata przyszłego”.

W efekcie poglądy rozpowszechnione wśród chrześcijan są bardzo często okazują się niespójne, nielogiczne, sprzeczne, nietrwałe (pomimo dobrych intencji ich zwolenników). Natomiast liczba osób zawiedzionych chrześcijaństwem coraz gwałtowniej wzrasta.

Pismo Święte jest niestety odrzucane głównie z powodu poglądów noszących miano „chrześcijańskich”, a nie z powodu swojej rzeczywistej treści, która odzyskuje prawdziwy blask i piękno, jeśli spogląda się na nią z tego samego punktu widzenia jak jej Autor.

Polecam znakomitą książkę, wskazującą w sposób niezwykle przekonujący właśnie ten „punkt widzenia Autora Biblii”.

Zamów bezpłatny egzemplarz książki „Boski plan wieków” – kliknij w obrazek

Dostępną (za darmo) choćby tutaj: http://boskiplan.pl/