Odprowadza to wiele zacnych dusz od Biblii, która była źle interpretowana przez nas wszystkich. Nasza trudność polegała na tym, że patrzyliśmy na niedokończone części planu Bożego i nie używaliśmy właściwie teleskopu Słowa Bożego, który pozwoliłby nam dostrzec przyszłe zarysy tego planu, bez których cały świat byłby niekompletny i niezadowalający.

Nikt z nas nie oceniałby nowego, nieukończonego budynku, otoczonego rusztowaniami, tylko po jego parterze. Przeciwnie, pytalibyśmy o rysunki architekta i traktowalibyśmy je jako wizję przyszłego budynku.

Bóg proponuje najpierw rozwój Kościoła jako „nowego stworzenia” na poziomie duchowym, wyższym od aniołów, którego człon- kowie stają się „uczestnikami Boskiej natury”; „wy jesteście Kościołem Boga żywego”; „pierwiastkami Bogu z Jego stworzeń”.

Biblia mówi o Kościele jako o „pierworodnych”, „pierwiastkach” Boskich stworzeń. Bóg wyraźnie przedstawia drugorzędną część Swego wielkiego planu zbawienia, w której wolna łaska i najpełniejsza możliwość pojednania się z Bogiem zostanie dana niewybranym, lecz ich zbawienie nie będzie niebiańskie, lecz ziemskie.

Ich zmartwychwstanie nie będzie oznaczało zmiany natury, lecz wzbudzenie do doskonałości ludzkiej natury, którą wszyscy chętni i posłuszni będą się cieszyć w raju rozciągającym się na całej ziemi. A niechętni i nieposłuszni wcale nie będą torturowani przez całą wieczność, lecz, jak mówi Pismo Bóg „wszystkich niepobożnych wytraci”; zginą we „wtórej śmierci” (2 Piotra 2:12, Psalm 9:18).

Jezus powiedział, że po to „aby szukać i zbawić to, co zginęło” (Łukasza 19:10), „tę rzecz”, którą Adam stracił… Doskonały dom w raju na ziemi, gdzie miał wiecznie mieszkać, jeśli będzie posłuszny. Jezus obiecał, że uczyni wszystkie rzeczy nowe (Objawienie 21:1-6, Dzieje 3:19-21).

Aby ocenić Boski charakter, musimy zobaczyć całą Prawdę, cały Boski plan, a nie jedynie jego podstawową część. Wiek Żydowski i jego lud, jego prawo, pośrednik, kapłaństwo i jubileusze były zaledwie ogólnymi zarysami Bożego planu, który w wielu aspektach nawet się wtedy nie zaczął. Zbawiciel jest fundamentem wielkiej budowli, jak powiedział św. Paweł: „gruntu innego nikt nie może założyć, oprócz tego, który jest założony, którym jest Jezus Chrystus” (1 Koryntian 3:11).

Bóg pełen sprawiedliwości, mądrości i mocy, a pozbawiony miłości byłby zimny i nieczuły jak marmurowy posąg. Największą rzeczą wśród ludzi jest miłość. Bez miłości ani pałac, ani mała chatka nie mogłyby być prawdziwym domem i miejscem radości, pokoju i odpoczynku.

Najwięksi ludzie, jacy kiedykolwiek żyli i którzy najwięcej zrobili dla błogosławienia naszej rasy, byli ludźmi pełnymi serca, miłości. Z pewnością miłość jest najważniejszą rzeczą na świecie, bez której nikt nie może być naprawdę szczęśliwy w żadnych warunkach, lecz przy której szczęście jest możliwe w niemal każdych warunkach.

Boska miłość jest najlepiej pokazana w Jego łaskawej dobroci w zmartwychwstaniu Kościoła do chwały, czci i nieśmiertelności. Później nastąpi kolejna manifestacja Boskiej miłości, gdy cała ludzkość będzie błogosławiona pod panowaniem Królestwa Jezusa Chrystusa, w Królestwie Mesjasza.

Nasz werset mówi o tym, aby „okazał w przyszłych wiekach ono nader obfite bogactwo łaski swojej, z dobrotliwości swojej wobec nas w Chrystusie Jezusie” (Efezjan 3:18, 19) Jest na to przewidziana cała wieczność! Nie możemy też wątpić w to, że lekcje, jakich dostarcza dozwolenie zła wśród ludzi na ziemi, są przewidziane przez Stwórcę, aby stanowiły wielką lekcję przez „wieki przyszłe” (Rodzaju 2:17).

Chrystus i jego Kościół będą przedstawicielami Ojca w uszczęśliwianiu mieszkańców świata. Poprowadzą oni restytucję, czyli powrót do wszystkiego, co zostało utracone w Adamie i odkupione przez śmierć Jezusa (1 Koryntian 15:20-22). Historia opisana w Piśmie Świętym zaczyna się od iskry nadziei danej Adamowi i Ewie w związku z potomstwem niewiasty, które zgładzi głowę węża we właściwym czasie. Potem obietnica przedstawiona była w tęczy, kiedy wyszli z arki po potopie; w obietnicach, które Bóg dał Abrahamowi, w których oświadczył, że będzie błogosławił wszystkie rodziny ziemi przez potomstwo Abrahama, a Paweł pokazuje później, że to Jezus i Jego Oblubienicą są tym Potomstwem (Rodzaju 22:17-18, Galatów 3:8,29). Tak, w końcu każde kolano ugnie się i odda z radością chwałę Ojcu i Synowi!

_______________
Artykuł powstał w oparciu o kazanie Charlesa Taze Russella, autora książki „Boski plan wieków”.

Boży podnóżek w ciągu minionych sześciu tysięcy lat cechował się różnymi przymiotami, ale nigdy nie odznaczał się chwałą. Ból, płacz, duchowe i fizyczne cierpienia oraz śmierć uczyniły z niego jedną wielką kostnicę, w której obecnie, według ostrożnych szacunków, co najmniej pięćdziesiąt miliardów istnień ludzkich czeka na zdjęcie przekleństwa nałożonego przez Boską sprawiedliwość, kiedy to światło Boskiej łaski bijące z oblicza Jezusa Chrystusa, naszego Pana, wzejdzie jako Słońce Sprawiedliwości:

“Rozegnaj grzechu posępne cienie,
Rozjaśnij mroki ożywczym promieniem.”

Dla osiągnięcia tego celu Bóg poczynił liczne przygotowania. Okup za Adama i za wszystkich, którzy jako jego dzieci ponieśli przez niego straty, nabył cały świat, a dzięki temu każdemu członkowi rasy ludzkiej dana została [lub będzie dana] możliwość ubiegania się o życie wieczne w sprzyjających okolicznościach. Okup ten jednak sprawił jeszcze coś więcej – dzięki niemu odkupiony został rajski dom Adama (utracony z powodu występku) oraz królewskie panowanie Adama nad ziemią w charakterze przedstawiciela Boga, jego Stworzyciela i Ojca.

Stąd też czytamy: “A ty, Wieżo Trzody [Chrystusie], Ostojo Córki Syjonu, do ciebie dawna władza powróci” – Micheasza 4:8 [BT]. Również apostoł Paweł mówi o “odkupieniu nabytej własności” (Efezjan 1:14). Nasz Pan także nawiązał do tego w jednej ze swych przypowieści, wskazując, że wykupił spod przekleństwa nie tylko ludzkość, czyli skarb, ale także pole, czyli ziemię, a także że wszyscy, którzy przyłączą się do niego jako członkowie klasy Królestwa, będą mieli udział w owym wykupieniu roli i skarbu (Mateusza 13:44).

Dziełem całego okresu Tysiąclecia [zobacz: Tysiącletnie królowanie Jezusa Chrystusa] będzie ponowne uporządkowanie i nadanie chwały podnóżkowi Bożemu. Raj, w czasie gdy został utracony, był jedynie “ogrodem” w jednym zakątku ziemi. Ponieważ jednak rodzaj Adamowy, zgodnie z Boskimi zamiarami, rozmnożył się i napełnił ziemię (1 Mojżeszowa 1:28), a całe potomstwo Adama zostało odkupione, zachodzi potrzeba zapewnienia wystarczająco wielkiego raju, który będzie mógł pomieścić wszystkich. Z tego zaś wynika, że cała ziemia stanie się ogrodem Eden pod względem urodzajności, piękna i doskonałości. Wszystko to jest obiecane jako wspaniałe przyszłe wypełnienie Boskiego planu (Dzieje Apostolskie 3:20,21; Objawienie 2:7; 2 List do Koryntian 12:4).

________________
Więcej w książce pt. Walka Armagieddonu autorstwa Charlesa Taze’a Russella. Pobierz wersję elektroniczną przez kliknięcie tutaj lub zamów bezpłatną wersję papierową. Wystarczy napisać pod adres wiktor@badaczebiblii.pl i podać adres do wysyłki.

Polecamy też prezentację pt. Dolina Bożych gór.