Obraz: Annie Henrie Nader, „Między niebem a ziemią” (źródło: altusfineart.com)

Pytanie – „Czy podzielacie wiarę w to, że po zmartwychwstaniu jedni będą w niebie (sędziowie), a drudzy na ziemi? Czy raczej wszyscy będą razem a niebo z ziemią sie połączą?”

Odpowiedź – Wierzymy, że Biblia pokazuje dwa różne i oddzielne zbawienia: niebiańskie i ziemskie.

Niebiańska nadzieja dotyczy „małego stadka” (Łuk. 12:32), czyli Kościoła – Oblubienicy Chrystusa, która będzie współdziedziczyć z Nim chwałę, Jego duchową naturę i sprawować sąd nad światem (Obj. 20:4; 1 Kor. 6:2).

Ziemska nadzieja dotyczy reszty ludzkości – która w przyszłym Królestwie Chrystusa będzie miała możliwość zdobycia życia wiecznego na odnowionej ziemi (Ps. 37:11,29; Izaj. 65:21-25).

To nie znaczy, że jedni są „lepsi”, a drudzy „gorsi”. Chodzi raczej o różne role w Boskim planie. Biblia posługuje się też obrazem „niebiańskiego Jeruzalem” zstępującego na ziemię (Obj. 21:2) – co pokazuje, że Boże panowanie i błogosławieństwa rzeczywiście połączą niebo i ziemię w harmonii, choć zadania, natura itp. dla poszczególnych zbawionych klas będą się różnić.

Dla nas ważne jest, że Bóg pragnie zbawienia dla wszystkich ludzi – i daje każdemu szansę uczestniczenia w Jego Królestwie, czy to w niebie, czy na ziemi.

Zachęcamy do zobaczenia w tym temacie dwóch wykładów. Pierwszy to prezentacją pt. „Nie tylko królowie i kapłani. Życie wieczne w niebie i na ziemi”:

Drugi nosi tytuł „Sędziowie narodów”:

Temat ten szeroko opisuje dostępna bezpłatnie książka pt. „Boski plan wieków”.

(Zobacz cały artykuł: 7 obrazów tysiącletniego Królestwa Chrystusa i jego dzieła)

„Błogosławiony i święty, który ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu; albowiem nad tymi wtóra śmierć mocy nie ma; ale będą kapłanami Bożymi i Chrystusowymi, i będą z nim królować tysiąc lat.”
– Księga Objawienia 20:6

„Ten fragment pokazuje świętość i szczęśliwość panującego wówczas Kościoła. Następną myśl nasuwa fakt, że będą oni kapłanami do nauczania, jak również królami do rządzenia. Nie tylko będą się zajmować wprowadzaniem w życie Boskich praw, lecz uczyć i pomagać ludzkości, tak aby umożliwić jej zachowanie posłuszeństwa.

W czasie panowania Chrystusa cały rodzaj ludzki zostanie doprowadzony do znajomości prawdy (1 do Tymoteusza 2:4, [1]). Ujmując to inaczej, prawdziwe Światło oświeci każdego człowieka, który kiedykolwiek się narodził (Ewangelia Jana 1:9, [2]). Wszyscy zostaną doprowadzeni do poznania Chrystusa i do uznania Jego władzy. Każde kolano się ugnie i każdy język wyzna Ojca przez Syna (List do Filipian 2:9-11, [3]). Każdy naród, jaki kiedykolwiek istniał, przyjdzie i będzie Go czcił (Psalm 22:28-29; Objawienie 15:4, [4]). Wszyscy ludzie będą błogosławieni możliwością osiągnięcia ludzkiej doskonałości i wynikającego z tego doskonałego szczęścia w życiu wiecznym.”

___________
Źródło: Sztandar Biblijny nr 129, listopad 1998.

[1] 1 List do Tymoteusza 2:4 – „Bóg chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy.”
[2] Ewangelia wg św. Jana 1:9 – „On jest prawdziwym światłem, które oświeca każdego człowieka, który przychodzi na świat.”
[3] List do Filipian 2:9-11 – „Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią. I aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca.”
[4] Psalm 22:28-29 – „Bo Pan jak król będzie rządził i będzie panował ponad narodami. Tylko Jemu kłaniać się będą mocarze ziemi, przed Nim będą się korzyć, którzy w ziemi spoczywają.”
Objawienie 15:4 – „Któż by się nie bał ciebie, Panie, i nie uwielbił twego imienia? Bo ty jedynie jesteś święty, bo wszystkie narody przyjdą i oddadzą tobie pokłon, bo objawiły się twoje wyroki.”

Wielu chrześcijan wierzy, że wyłącznie Kościół Chrystusowy zostanie na zawsze zbawiony i że reszta ludzkości nie ma żadnej nadziei. Biblia naucza o zbawieniu Kościoła, ale jej uważne badanie pokazuje, że daje też nadzieję na zbawienie dla całej rodziny ludzkiej.

Użyjemy 1 Listu do Tymoteusza 4:9-10 jako podstawy dla naszej odpowiedzi:

„Godna to wiary nauka i warta, aby ją wszyscy przyjęli: Dlatego trudzimy się i walczymy, ponieważ całą nadzieję pokładamy w Bogu żywym, który jest zbawicielem wszystkich ludzi, a zwłaszcza wierzących.”

Widzimy tutaj Boski plan zbawienia dla dwóch ogólnych klas –

1. niebiańskiej, wybranej klasy, Kościoła, o którym mowa w słowach „zwłaszcza wierzących”; oraz

2. ziemskiej, niewybranej klasy, całej ludzkości, określonej tutaj słowami „wszyscy ludzie”.

Biblia kontrastuje te dwie klasy:

• Powołanie Kościoła to wybór jednostek, tych, którzy mają wiarę. Powołanie świata to wolna łaska, powszechne wylanie miłosierdzia Bożego, mające na celu doprowadzenie ludzi do wiary.
• Kościół został powołany, rozwinięty i wyzwolony podczas Wieku Ewangelii, wieku wiary. Świat zostanie powołany, rozwinięty i wyzwolony podczas Wieku Tysiąclecia, w Królestwie Chrystusa, którego celem jest zbawienie niewybranych.
• Kościołowi obiecano nagrodę Boskiej duchowej natury, z niebem jako ich wiecznym domem. Świat ma obiecaną nagrodę ludzkiej doskonałości (dla posłusznych w Królestwie Chrystusa), a Ziemia będzie ich wiecznym domem.

Wybór i wolna łaska

Od początku Bóg postanowił, że pewna klasa stanie się współdziedzicami Chrystusa jako Jego „Oblubienica”, a każda pojedyncza osoba z tej wybranej grupy będzie posiadać pewne określone cechy (List do Rzymian 8:28-29, zob. poniżej [1]).

Podczas Wieku Ewangelii Bóg wybrał osoby, które miały stanowić wybrany Kościół (Objawienie Jana 17:14, [2]). (Wydaje się jednak, że Bóg nie przeznaczył [nie predestynował] i nie określił z góry kim będą poszczególne jednostki z tej klasy – w Boskim planie zamierzony został wybór Kościoła i podane zostały kwalifikacje, lecz reszta należała do ubiegających się o miejsce w tym „małym stadku” – Łuk. 12:32)

Wolna łaska, z drugiej strony, odnosi się do powszechnej oferty zbawienia dla całej ludzkości, która nastąpi podczas Królestwa Wieku Tysiąclecia, w Dniu Sądu świata, podczas drugiego adwentu Jezusa, co należy jeszcze do przyszłości.

Wybrani, aby błogosławić niewybranych

Bóg postanowił, że jako pierwszy wybrany zostanie Kościół, który okazał się wierny poprzez próby, cierpienia i prześladowania. Potem wierni zostaną użyci przez Boga jako Jego wykwalifikowani przedstawiciele w błogosławieniu świata ludzkości podczas Wieku Tysiąclecia (List do Rzymian 8:19, [3]). Kościół pomoże ludzkości, tym nienależącym do Kościoła, by ułatwić im zdobycie zbawienia, które będzie im wtedy oferowane.

Wszyscy czy większość?

Zwróćmy uwagę, że jest różnica pomiędzy uniwersalizmem a powszechnym zbawieniem, które opisuje Biblia.

Uniwersalizm mówi, że ofiara okupu Chrystusa na krzyżu Kalwarii gwarantuje wieczne zbawienie każdego człowieka.

Biblia uczy jednak, że ci, którzy okażą się nienaprawialnymi grzesznikami, zostaną zniszczeni, jak sugerują to poniższe wersety:

Księga Powtórzonego Prawa 30:19 – „Biorę dziś przeciwko wam na świadków niebo i ziemię. Położyłem dziś przed tobą życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierz przeto życie, abyś żył, ty i twoje potomstwo…”

List do Rzymian 6:23 – „Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.”

(Aby uzyskać życie wieczne w tym czasie czy w Wieku Tysiąclecia, konieczne jest i będzie pragnienie i staranie się o zdobycie tego życia)

________
[1] Rzymian 8:28-29 – „A wiemy, że Bóg współdziała we wszystkim ku dobremu z tymi, którzy Boga miłują, to jest z tymi, którzy według postanowienia jego są powołani. Bo tych, których przedtem znał, przeznaczył właśnie, aby się stali podobni do obrazu Syna jego, a On żeby był pierworodnym pośród wielu braci.”

[2] Objawienie 17:14 – „Będą oni walczyć z Barankiem, lecz Baranek zwycięży ich, bo jest Panem panów i Królem królów, a z nim ci, którzy są powołani i wybrani, oraz wierni.”

[3] Rzymian 8:19 – „Stworzenie z wielką tęsknotą wyczekuje objawienia się synów Boga.”

Źródło: „The Church of Christ”, UK Bible Students, czerwiec 2008.

Aby dowiedzieć się więcej na ten temat, zamów bezpłatną książkę pt. „Boski plan wieków”.

Odprowadza to wiele zacnych dusz od Biblii, która była źle interpretowana przez nas wszystkich. Nasza trudność polegała na tym, że patrzyliśmy na niedokończone części planu Bożego i nie używaliśmy właściwie teleskopu Słowa Bożego, który pozwoliłby nam dostrzec przyszłe zarysy tego planu, bez których cały świat byłby niekompletny i niezadowalający.

Nikt z nas nie oceniałby nowego, nieukończonego budynku, otoczonego rusztowaniami, tylko po jego parterze. Przeciwnie, pytalibyśmy o rysunki architekta i traktowalibyśmy je jako wizję przyszłego budynku.

Bóg proponuje najpierw rozwój Kościoła jako „nowego stworzenia” na poziomie duchowym, wyższym od aniołów, którego człon- kowie stają się „uczestnikami Boskiej natury”; „wy jesteście Kościołem Boga żywego”; „pierwiastkami Bogu z Jego stworzeń”.

Biblia mówi o Kościele jako o „pierworodnych”, „pierwiastkach” Boskich stworzeń. Bóg wyraźnie przedstawia drugorzędną część Swego wielkiego planu zbawienia, w której wolna łaska i najpełniejsza możliwość pojednania się z Bogiem zostanie dana niewybranym, lecz ich zbawienie nie będzie niebiańskie, lecz ziemskie.

Ich zmartwychwstanie nie będzie oznaczało zmiany natury, lecz wzbudzenie do doskonałości ludzkiej natury, którą wszyscy chętni i posłuszni będą się cieszyć w raju rozciągającym się na całej ziemi. A niechętni i nieposłuszni wcale nie będą torturowani przez całą wieczność, lecz, jak mówi Pismo Bóg „wszystkich niepobożnych wytraci”; zginą we „wtórej śmierci” (2 Piotra 2:12, Psalm 9:18).

Jezus powiedział, że po to „aby szukać i zbawić to, co zginęło” (Łukasza 19:10), „tę rzecz”, którą Adam stracił… Doskonały dom w raju na ziemi, gdzie miał wiecznie mieszkać, jeśli będzie posłuszny. Jezus obiecał, że uczyni wszystkie rzeczy nowe (Objawienie 21:1-6, Dzieje 3:19-21).

Aby ocenić Boski charakter, musimy zobaczyć całą Prawdę, cały Boski plan, a nie jedynie jego podstawową część. Wiek Żydowski i jego lud, jego prawo, pośrednik, kapłaństwo i jubileusze były zaledwie ogólnymi zarysami Bożego planu, który w wielu aspektach nawet się wtedy nie zaczął. Zbawiciel jest fundamentem wielkiej budowli, jak powiedział św. Paweł: „gruntu innego nikt nie może założyć, oprócz tego, który jest założony, którym jest Jezus Chrystus” (1 Koryntian 3:11).

Bóg pełen sprawiedliwości, mądrości i mocy, a pozbawiony miłości byłby zimny i nieczuły jak marmurowy posąg. Największą rzeczą wśród ludzi jest miłość. Bez miłości ani pałac, ani mała chatka nie mogłyby być prawdziwym domem i miejscem radości, pokoju i odpoczynku.

Najwięksi ludzie, jacy kiedykolwiek żyli i którzy najwięcej zrobili dla błogosławienia naszej rasy, byli ludźmi pełnymi serca, miłości. Z pewnością miłość jest najważniejszą rzeczą na świecie, bez której nikt nie może być naprawdę szczęśliwy w żadnych warunkach, lecz przy której szczęście jest możliwe w niemal każdych warunkach.

Boska miłość jest najlepiej pokazana w Jego łaskawej dobroci w zmartwychwstaniu Kościoła do chwały, czci i nieśmiertelności. Później nastąpi kolejna manifestacja Boskiej miłości, gdy cała ludzkość będzie błogosławiona pod panowaniem Królestwa Jezusa Chrystusa, w Królestwie Mesjasza.

Nasz werset mówi o tym, aby „okazał w przyszłych wiekach ono nader obfite bogactwo łaski swojej, z dobrotliwości swojej wobec nas w Chrystusie Jezusie” (Efezjan 3:18, 19) Jest na to przewidziana cała wieczność! Nie możemy też wątpić w to, że lekcje, jakich dostarcza dozwolenie zła wśród ludzi na ziemi, są przewidziane przez Stwórcę, aby stanowiły wielką lekcję przez „wieki przyszłe” (Rodzaju 2:17).

Chrystus i jego Kościół będą przedstawicielami Ojca w uszczęśliwianiu mieszkańców świata. Poprowadzą oni restytucję, czyli powrót do wszystkiego, co zostało utracone w Adamie i odkupione przez śmierć Jezusa (1 Koryntian 15:20-22). Historia opisana w Piśmie Świętym zaczyna się od iskry nadziei danej Adamowi i Ewie w związku z potomstwem niewiasty, które zgładzi głowę węża we właściwym czasie. Potem obietnica przedstawiona była w tęczy, kiedy wyszli z arki po potopie; w obietnicach, które Bóg dał Abrahamowi, w których oświadczył, że będzie błogosławił wszystkie rodziny ziemi przez potomstwo Abrahama, a Paweł pokazuje później, że to Jezus i Jego Oblubienicą są tym Potomstwem (Rodzaju 22:17-18, Galatów 3:8,29). Tak, w końcu każde kolano ugnie się i odda z radością chwałę Ojcu i Synowi!

_______________
Artykuł powstał w oparciu o kazanie Charlesa Taze Russella, autora książki „Boski plan wieków”.