Wykład wygłoszony przez brata Marka Bejgera na spotkaniu zboru Pana w Bydgoszczy, 13 lipca 2025 r. 

Objawienie 21 – wizja Nowego Jeruzalem

Słowo „apokalipsa” pochodzi od greckiego apokalypsis, czyli „odsłonięcie”, „ujawnienie”.

Już w Obj. 1:1 czytamy:

„Aby ukazać swoim sługom to, co ma się stać wkrótce.”

Z Bożej perspektywy „wkrótce” może oznaczać np. „trzeciego [tysiącletniego] dnia” – czas z punktu widzenia wieczności jest względny.

Jest taka pieśń pt. „Jeruzalem”, która wyraża marzenie o Nowym Jeruzalem jako duchowym centrum ludzkości:

Raz w nocy mi się przyśnił
Jerozolimski gród,
żem w Jeruzalem starym był,
tam u świątyni wrót.
Słyszałem śpiewy dzieci,
a w odpowiedzi im,
[: zdawało się, że z nieba
anielski dźwięczał hymn. :]

Jeruzalem, Jeruzalem,
w górę swe bramy wznieś!
Hosanna na wysokościach!
Królowi Królów cześć!

Lecz nagle sen się zmienił,
dziecinny umilkł śpiew,
radosny nagle przycichł tłum,
zmartwiały liście drzew.
Przyćmiło słońca blaski,
pamiętny był to dzień,
[: gdy na samotne wzgórze padł
posępny krzyża cień. :]

Jeruzalem, Jeruzalem,
w górę swe bramy wznieś!
Hosanna na wysokościach!
Królowi Królów cześć!

I znowu scena zmienia się,
to nowej ziemi cud.
Ja widzę święte miasto
u kryształowych wód.
Ulice Bożym blaskiem lśnią,
otwarte wrota bram
i każdy kto chce, może wejść
i być szczęśliwym tam.

Księżyca, gwiazd nie trzeba tam,
ni słońca jasnych zórz.
[: To Jeruzalem nowe jest,
co nie przeminie już. :]
Jeruzalem, Jeruzalem,
śpiewaj, minęła noc!
[: Hosanna na wysokościach!
Hosanna po wszystek czas! :]

Kontrast: Ziemskie a Nowe Jeruzalem

Ziemskie Jeruzalem było wielokrotnie niszczone i odbudowywane. Jednak Nowe Jeruzalem jest wieczne, a opis w Księdze Objawienia ma w sobie wiele symboliki.

Księga Objawienia 21:1 mówi o nowym niebie i nowej ziemi. Jednak wg Biblii „Ziemia trwa na wieki…” – to mieszkanie dla człowieka. Planeta nie przeminie, podobnie jak „morze” symbolizujące niespokojne narody.

„Nowe niebo i nowa ziemia” to odnowione społeczeństwo i nowe, sprawiedliwe władze – zarówno cywilne, jak i religijne.

Obj. 21:2

Nowe Jeruzalem to nie tylko symboliczny Syjon, ale także inne historyczne części Jerozolimy: Moria, Akra, Bezeta, Ofel. Wszystkie razem tworzą pełnię symbolu duchowego miasta Boga.

Proroctwo z Księgi Daniela 2:44-45

W śnie Nabuchodonozora widzimy posąg reprezentujący ludzkie królestwa oraz kamień oderwany bez udziału rąk ludzkich.

Ten kamień to symboliczne Królestwo Boże, które nie tylko niszczy istniejące władze, ale też rozrasta się, aż obejmie całą ziemię. To obraz panowania Boga nad całą ludzkością.

Obj. 21:3-4 – Przyszłość bliska spełnienia

Choć ten czas jeszcze należy do przyszłości, wierzymy, że jest bardzo bliski.

„Otrze wszelką łzę…” – zapowiedź końca cierpienia, chorób i śmierci.

Obj. 21:5-6 – Woda życia

„Zasiadający na tronie” – to Pan Jezus Chrystus.

„Ja pragnącemu dam darmo ze źródła wody życia.” – nawiązanie do Ewangelii Jana 4:13-14, gdzie Jezus mówi do Samarytanki o wodzie żywej.

Obj. 21:8 – Koniec 1000-letniego dnia sądu

Werset ten odnosi się do końca symbolicznego tysiącletniego okresu sądu – czasu przywracania ludzkości do doskonałości.

Obj. 21:12 – Bramy Nowego Jeruzalem

Miasto posiada 12 bram – symboliczne drogi wejścia z czterech stron świata. Liczba 12 odnosi się do pełni i porządku Bożego (12 pokoleń Izraela, 12 apostołów).

Symboliczna struktura Nowego Jeruzalem

Prawdopodobny kształt miasta to ostrosłup foremny (piramida), którego wierzchołkiem jest Chrystus. W ten sposób ukazany jest porządek i hierarchia duchowa Królestwa Bożego.

Odpowiedź:

Przytoczmy na początek zacytowane fragmenty – 

2 List do Koryntian 12:2-4 – „Znam człowieka w Chrystusie, który przed czternastu laty – czy w ciele – nie wiem, czy poza ciałem – też nie wiem, Bóg to wie – został porwany aż do trzeciego nieba. I wiem, że ten człowiek – czy w ciele, nie wiem, czy poza ciałem, Bóg to wie – został porwany do raju i słyszał tajemne słowa, których się nie godzi człowiekowi powtarzać.”

2 List Piotra 3:13 – „Oczekujemy jednak, według obietnicy, nowego nieba i nowej ziemi, w których będzie mieszkała sprawiedliwość.”

Księga Objawienia 21:1 – „I ujrzałem niebo nowe i ziemię nową, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie ma.”

Uważamy, że wersety wspomniane w pytaniu mówią o tym samym: o rządach Jezusa Chrystusa i o Jego Królestwie. Fakt, że Pismo Święte mówi, iż później Syn odda władzę Ojcu – Bogu JHWH nie zmienia niczego w charakterze rządów królestwa. Zmieni się władca, ale królestwo nadal oparte będzie na sprawiedliwości i miłości Bożej. Ludzkość doprowadzona przez Chrystusa w procesie restytucji do doskonałości, tak jak na początku, pierwszy człowiek Adam, będzie mieć do czynienia bezpośrednio z Bogiem JHWH, bowiem pośrednictwo Jezusa Chrystusa w pełni i całkowicie dokona wielkiego dzieła pojednania człowieka z Bogiem.

Temu właśnie miało służyć pierwsze przyjście Zbawiciela (urodzenie jako człowiek i misja zakończona wielką ofiarą) oraz drugie Jego przyjście (zapowiedziany wielki ucisk, sprawowanie władzy jako Król, przeprowadzenie procesu restytucji itp. a na końcu oddanie władzy Ojcu).

Gdy nastąpi przekazanie władzy Ojcu, Królestwo będzie nadal królestwem, w którym na wieczność już będą obowiązywać te same prawa Boże, na których oparte było królestwo Chrystusa. Apostoł Piotr mówi (2 List Piotra 3:5,6), że pierwszy świat (epoka w dziejach ludzkości) – niebo i ziemia – wodą zatopiony zginął, przeminął. Apostoł twierdzi też w kolejnych wersetach, że drugi świat („teraźniejszy zły”) – niebo i ziemia – ulegnie zniszczeniu w czasie wielkiego ucisku. Natomiast w wersecie 13 mówi on o ustanowieniu nowego świata (nowej epoki) – nowych niebios i nowej ziemi – zgodnie z obietnicą uczyniona przez Boga (np. Izajasza 65:17) – „oczekujemy nowych niebios i nowej ziemi, w których sprawiedliwość zamieszka”.

Apostoł Paweł również o tym mówi, ponieważ dane mu było na krótką chwilę spojrzeć w te przyszłe wydarzenia, w ten trzeci świat, przyszłą epokę – nowe niebo („trzecie niebo”) i nową ziemię („raj”). Bóg dozwolił mu ujrzeć sprawy takimi jakie będą wówczas, gdy Jezus Chrystus będzie sprawował duchową władzę na ziemi. Były to bez wątpienia te same rzeczy, które później widział święty Jan i o których pozwolono mu trochę symbolicznym językiem opowiedzieć, a znajdujemy to w ostatniej księdze Biblii.

Pismo Święte mówi nam też, że „ziemia na wieki stoi” (Kaznodziei Salomona 1:4) – chociaż epoki, światy („niebo i ziemia”) się zmieniają, to nasza planeta Ziemia wraz z mieszkającym na niej człowiekiem cały czas istnieje i ma istnieć na wieki. Dlatego rozumiemy, że ziemia a także niebo (oraz góry, morza itp.) w języku Pisma Świętego muszą znaczyć coś więcej, mieć także znaczenie symboliczne, i tak:

niebiosa to władze duchowe, systemy religijne,

ziemia natomiast to różnego rodzaju systemy społeczne, rządy sprawowane przez niedoskonałych ludzi, w czasie gdy szatan, Boży przeciwnik uzurpuje sobie władzę (a Bóg dla pewnych celów, do pewnego czasu dozwala na to).

Pierwszy świat (niebo i ziemia), czyli ówczesny porządek i istniejący system zakończył swe istnienie w potopie, ale fizyczne, literalne niebiosa (firmament, atmosfera, itp.) oraz fizyczna ziemia nie przestały istnieć. Podobnie drugi świat (niebo i ziemia), obecnie istniejący „teraźniejszy zły”. Biblia mówi o nim, że ma przeminąć z wielkim trzaskiem, ogniem, itp. Chodzi tutaj również o zmianę systemów (niebios i ziemi), szatan będzie walczył o utrzymanie władzy, ale pełnoprawny król Jezus Chrystus, w swoim drugim przyjściu i obecności pokona go, odbierze mu władzę i będzie zaprowadzał swoje królestwo – trzeci świat (nowe niebo i nową ziemię).

Istniejący obecnie porządek (społeczny, polityczny, gospodarczy, itp. – zasady organizacji, rządów, społeczeństw) przeminie, ale nie fizyczne, literalne niebo i ziemia. „Niebiosa” teraźniejszego (drugiego) świata, tj. moce sprawujące duchową władzę, systemy religijne itp. będą musiały ustąpić miejsca „nowym niebiosom”, duchowej władzy Chrystusa, natomiast „ziemia” tego obecnego drugiego świata tj. zasady organizacji rządów, społeczeństw ludzkich przy pomocy siły, niesprawiedliwości itp. również musi być symbolicznie stopioną, rozpłynąć się na rzecz królestwa Chrystusowego. W efekcie tego nastąpi nowy (trzeci) świat – ludzkość zorganizowana na nowo, będąca w harmonii z nowym władcą, Chrystusem, żyjąca już na wieczność w sprawiedliwości, pokoju i miłości. Oczywiście, choć z szansy naprawy w Królestwie Chrystusa będą mieli wszyscy, to wieczność osiągną jedynie ci, którzy będą tego pragnąć i okażą to swoim życiem, swoimi myślami, słowami i czynami.

Więcej informacji:
– C.T. Russell, „Boski plan wieków”
– C.T. Russell, „Pojednanie pomiędzy Bogiem a człowiekiem”
– Paul S.L. Johnson, „Tysiąclecie”

Jaka jest biblijna przyszłość Ziemi?

Dość częstym zarzutem wobec Biblii jest to, iż przeczy sama sobie. Często jednak grupy wersetów, które pozornie wydają się sprzeczne, nie są takie z lepszej perspektywy. Jednym z przykładów jest trwałość i zagłada nieba i ziemi.

Trwałość nieba i ziemi

Pokolenie przychodzi i pokolenie odchodzi, a ziemia trwa po wszystkie czasy.
– Kohelet 1:4

Alleluja. Chwalcie Pana z niebios, chwalcie Go na wysokościach! Chwalcie Go, wszyscy Jego aniołowie, chwalcie Go, wszystkie Jego zastępy! Chwalcie Go, słońce i księżycu, chwalcie Go, wszystkie gwiazdy świecące. Chwalcie Go, nieba najwyższe i wody, co są ponad niebem: niech imię Pana wychwalają, On bowiem nakazał i zostały stworzone, utwierdził je na zawsze, na wieki; nadał im prawo, które nie przeminie.
– Psalm 148:1-6

I zniszczenie nieba i ziemi

Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą.
– Mateusza 24:35

Potem ujrzałem wielki biały tron i na nim Zasiadającego, od którego oblicza uciekła ziemia i niebo, a miejsca dla nich nie znaleziono.
– Apokalipsa 20:11

Harmonię można znaleźć w dostrzeżeniu różnicy między:

Literalną ziemią

Bóg nazwał tę suchą powierzchnię ziemią, a zbiorowisko wód nazwał morzem. Bóg widząc, że były dobre, rzekł: «Niechaj ziemia wyda rośliny zielone: trawy dające nasiona, drzewa owocowe rodzące na ziemi według swego gatunku owoce, w których są nasiona». I stało się tak. Ziemia wydała rośliny zielone: trawę dającą nasienie według swego gatunku i drzewa rodzące owoce, w których było nasienie według ich gatunków. A Bóg widział, że były dobre. […] o czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: «Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi».
– Rodzaju 1:10-12,28

Eliasz był człowiekiem podobnym do nas i modlił się usilnie, by deszcz nie padał, i nie padał deszcz na ziemię przez trzy lata i sześć miesięcy.
– Jakuba 5:17

i literalnym niebem

Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię.
– Rodzaju 1:1

I znów błagał, i niebiosa spuściły deszcz, a ziemia wydała swój plon.
– Jakuba 5:18

a symboliczną ziemią

Wy jesteście solą dla ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi.
– Mateusza 5:13

Zawieram z wami przymierze, tak iż nigdy już nie zostanie zgładzona wodami potopu żadna istota żywa i już nigdy nie będzie potopu niszczącego ziemię.
– Rodzaju 9:11

i symbolicznym niebem

Mądrzy będą świecić jak blask sklepienia, a ci, którzy nauczyli wielu sprawiedliwości, jak gwiazdy przez wieki i na zawsze.
– Daniela 12:3

rozhukane bałwany morskie wypluwające swoją hańbę… gwiazdy zabłąkane, dla których nieprzeniknione ciemności na wieki przeznaczone…
– słowa mówiące symbolicznie o fałszywych nauczycielach, Judy 1:13

Napisany przez C.T. Russella „Boski plan wieków” to jedna z najciekawszych znanych nam książek o tematyce biblijnej. Napisz do nas, by otrzymać go bezpłatnie. Wystarczy kliknąć w obrazek powyżej i napisać do nas przy pomocy specjalnego formularza. Można też napisać pod adres: wiktor@badaczebiblii.pl

Jak zauważa Charles Taze Russell, autor serii Wykładów Pisma Świętego: „W całym Piśmie Świętym ziemia, gdy jest wspominana symbolicznie, przedstawia zorganizowane społeczeństwo; góry przedstawiają królestwa; niebo – panujące siły duchowe; morza – niespokojne, buntujące się i niezadowolone wielkie rzesze świata. Ogień przedstawia zniszczenie tego, co jest palone – kąkolu, żużlu, ziemi (systemów społecznych) itp. A gdy w symbolicznym obrazie do ognia dodana jest siarka, podkreślona jest myśl o zniszczeniu, bowiem dla wszystkich form życia nie ma nic bardziej zabójczego niż dym siarki.” (Boski plan wieków, s. 318)

Mając taką podstawę całkiem inaczej odczytać można 2 List Piotra 3:7-14, wiążąc ten fragment ze słowami modlitwy Pańskiej – Przyjdź Królestwo Twoje; bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi.

Warto pamiętać, że jednym ze znaków czasu drugiej obecności Mesjasza i zwiastunem zmartwychwstania miał być powrót Izraela do swej ziemi, a następnie ich przyjście do wiary i łaski Bożej (Rzymian 11:25-29). Bóg nie sprowadził Żydów do ich ziemi bez powodu, lecz dlatego, że Królestwo Boże na ziemi rozpocznie się właśnie w Izraelu (Izajasza 2:3).

Innym znakiem są przemiany klimatyczne itp., które prowadzą do wypełnienia proroctw: „Niech się rozweselą pustynia i spieczona ziemia, niech się raduje step i niech rozkwitnie! Niech wyda kwiaty jak lilie polne(…)” (Izajasza 35:1-2) Znów – jest tu warstwa symboliczna, ale gdy przeklęcie ziemi weźmiemy dosłownie – myśląc o planecie – tutaj mamy słowo nadziei, że pustynie i spieczona ziemia rodząca osty zakwitną kiedyś jak róże… „Bo trysną zdroje wód na pustyni i strumienie na stepie; spieczona ziemia zmieni się w pojezierze, spragniony kraj w krynice wód” (Izajasza 35:5-7)

Warto to obserwować, bo dzieje się na naszych oczach.