Temat dotyczy jednego z najbardziej znanych fragmentów Biblii. Te słowa Pana Jezusa znają zarówno głęboko wierzący, jak i ci, którzy rzadko ją czytają lub tylko kiedyś usłyszeli te słowa. Chodzi o tzw. nakaz misyjny zapisany w Ewangelii wg Mateusza 28:19-20: 

„Idźcie tedy i czyńcie uczniów ze wszystkich narodów, chrzcząc ich w imię Ojca i Syna, i ducha świętego, ucząc ich przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia tego wieku.”

Zastanowimy się, co znaczy „chrzcić w imię Ojca, i Syna i ducha świętego”. Dla wielu chrześcijan jest to dowód na istnienie Trójcy, ale czy słusznie?

Błędy w tłumaczeniu i ich konsekwencje

W polskich przekładach występują dwa istotne błędy:

1. „Czyńcie uczniami wszystkie narody” – w oryginale greckim jest „czyńcie uczniów ze wszystkich narodów” (tak jak podaliśmy powyżeJ), co oznacza, że Ewangelia ma dotrzeć do ludzi różnych narodów, a nie nawrócić całe narody siłą.

2. „Chrzcząc je” – powinno być „chrzcząc ich”, czyli tych uczniów, a nie narody.

Te drobne różnice zmieniają sens misji chrześcijańskiej. Chrystus nie nakazuje nawracać wszystkich za wszelką cenę, lecz głosić tym, którzy są gotowi słuchać.

Znaczenie słowa „imię” w Biblii

Słowo „imię” w Biblii ma kilka znaczeń:

1. Nazwa własna (np. Jezus, Bóg).

2. Natura (np. w Liście do Hebrajczyków 1:4 – Jezus otrzymał „znamienitsze imię” niż aniołowie, czyli boską naturę).

3. Cześć (Izajasz 42:8 – Bóg nie odda swej chwały innym, nie odda im przysługującej sobie czci).

4. Reputacja (Przypowieści 22:1 – „Cenniejsze jest dobre imię niż bogactwo”).

5. Autorytet/urząd (np. Mojżesz działał w imieniu Boga).

6. Dzieło/sprawa (Dzieje Apostolskie 21:13 – Paweł gotów umrzeć „dla imienia Pana”, dla Jego sprawy).

7. Charakter/usposobienie (Psalm 34:4 – „wysławiajcie imię Pana”, czyli Jego charakter).

W naszym fragmencie – w tym ostatnim poleceniu Pana Jezusa – „imię” oznacza charakter – chrzest ma prowadzić do upodobnienia się do Boga, Jezusa i ducha świętego.

Prawdziwy chrzest a chrzest symboliczny

Chrzest wodny to tylko symbol. Prawdziwy chrzest to:

• Śmierć dla grzesznej natury (starego Adama).

• Powstanie do nowego życia w Chrystusie.

Przykłady z Pisma Świętego:

• Łukasz 12:50 – Jezus mówi: „Chrzest mam przyjąć, i jakiej doznaję udręki, aż się to stanie” – chodzi o Jego ofiarę na krzyżu, dokończenie Jego ofiarowania się.

• Rzymian 6:3-8 – Chrzest to zanurzenie w śmierć Chrystusa (umieranie dla samego siebie i swoich spraw), by powstać do nowego życia (dla Boga i Bożej sprawy).

• Kolosan 2:12 – Pogrzebani w chrzcie, by powstać z martwych przez wiarę.

Duch Święty jako przykład do naśladowania

Gdy Jezus mówi o chrzcie w imię ducha świętego, nie chodzi o trzecią osobę Trójcy (bo taka trójca nie istnieje, o czym wielokrotnie na tej stronie mówiliśmy), ale o ducha świętości obecnego w Braciach i Siostrach w wierze.

• Dzieje Apostolskie 20:28 – Starszych ustanowił duch święty, czyli Bracia i Siostry kierujący się Bożymi zasadami (por. Biblijne stanowisko biskupa. Kwalifikacje – wybór – zadania).

• 1 Koryntian 4:16, 11:1 – Paweł zachęca: „Bądźcie naśladowcami moimi, jak ja jestem naśladowcą Chrystusa”.

Wniosek: Chrzest w imię Ducha Świętego oznacza naśladowanie tych, którzy już rozwinęli w sobie boski charakter w różnych jego elementach.

Podsumowanie

Chrzest w imię Ojca, i Syna i Ducha Świętego to:

1. Upodobnienie się do Boga – Jego sprawiedliwości i miłości.

2. Naśladowanie Chrystusa – Jego poświęcenia i posłuszeństwa.

3. Czerpanie z ducha świętości obecnego w dojrzałych wierzących.

Nie chodzi o magiczną formułę, ale o przemianę serca i życia.

Rozpocznij swoje zmartwychwstanie już teraz – umieraj dla grzechu, a powstawaj do świętości!

PS: Temat omawiamy szerzej w wykładzie pt. „Ostatnie zalecenie Jezusa”. Dodajemy tam kilka ważnych faktów na temat słów „Idźcie tedy i czyńcie uczniów ze wszystkich narodów, chrzcząc ich w imię Ojca i Syna, i ducha świętego”:

„Wszystkie wczesne greckie manuskrypty, które zawierają ten werset, podają „w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego”, między innymi: Didache (I wiek), Justyn Męczennik (pierwsza połowa II wieku), Ireneusz (II wiek), Klemens Aleksandryjski (II wiek), Tertulian (II/III wiek), Hipolit (II/III wiek), Orygenes (III wiek), Cyprian (III wiek) i Ariusz (przełom III/IV wieku). Nie ma żadnego z wersją „w imię moje”.

Jedyny argument za „w imię moje” pochodzi od Euzebiusza, który wspominając ten werset, oddaje jego końcówkę w formie „w imię moje”. Jednak po pierwsze, skracanie wersetów i ich parafraza jest bardzo często obecne w twórczości pierwszych chrześcijan. Po drugie, nieprawdą jest, że Euzebiusz ZAWSZE cytuje ów tekst w „skróconej” formie. Czasami przytacza go też w formie: „w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego”, a więc musiał ją znać. Zamykanie oczu na ten fakt i przytaczanie Euzebiusza na dowód niepoprawności formy pełnej jest świadomym wypaczaniem natchnionych słów Biblii, typowym dla wolących żyć w kłamstwie, które im się podoba, i zamkniętych na prawdę, która z jakiegoś powodu im nie odpowiada. Nie przystoi dzieciom Bożym, które szukają prawdy w Jego Słowie i przyjmują ją taką, jaką ona tam jest podana.”

„Jest wątpliwe, czy w całej Biblii można znaleźć bardziej pocieszający ustęp. szczególnie jest on stosowny do podniesienia na duchu chorych lub tych, którzy zostali dotknięci nieszczęściem.” – B. Hedman

„A wiemy, iż tym, którzy miłują Boga, wszystkie rzeczy dopomagają ku dobremu, to jest tym, którzy według postanowienia Bożego powołani są.” – List do Rzymian 8:28

Skarb ukryty w roli

Podobne jest Królestwo Niebios do ukrytego w roli skarbu, który człowiek znalazł, ukrył i uradowany odchodzi, i sprzedaje wszystko, co ma, i kupuje oną rolę. Dalej podobne jest Królestwo Niebios do kupca, szukającego pięknych pereł, który, gdy znalazł jedną perłę drogocenną, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją. – Ewangelia wg Mateusza 13:44-46

Nagranie wykładu br. Adama Urbana, powiedzianego w naszej społeczności w Bydgoszczy 10 kwietnia 2016 roku. 

Przypowieści o perle i skarbie ukrytym w ziemi są nieco podobne do siebie. Nie mówią jednak o tym samym. Łatwiejsza jest ta o perle (Mateusza 13:45-46), więc od niej rozpoczniemy.

( Poniżej notatki z wykładu dla tych, którym łatwiej czytać niż słuchać 🙂 )

Kupcem z tej przypowieści jest każdy, kto szuka czegoś wartościowego, czegoś spełniającego jego oczekiwania, nadzieje i ambicje ? swojej perły. Każdy, prawie każdy czegoś w życiu szuka; ma coś, czemu poświęca swe siły, czas i myśli. Ludzie szukają ?pereł? w różnej postaci:

• środków finansowych, ich zdaniem koniecznych i niezbędnych do życia na odpowiednim poziomie;
• pozycji zawodowej / społecznej / politycznej, dającej wpływy i szacunek w danym środowisku;
• kariery jako aktorka, modelka, piosenkarka, tancerka itp.;
• partnera życiowego, założenia rodziny i posiadania dzieci itp.

Różne mogą być ?perły?. Jeśli ktoś nie ma żadnej ? żadnego godnego celu / ideału, do osiągnięcia którego dąży, jest w stanie godnym pożałowania (Przyp. 29:18: ?Gdy nie ma wizji, lud ginie?).

Perła z przypowieści Jezusa przewyższa wszystkie inne, gdyż po jej znalezieniu, kupujący sprzedał wszystko, co miał, a więc i wszystkie inne perły, by kupić tę jedną: ofertę udziału w Królestwie.

Dla różnych klas ludu Bożego perła ta znaczy coś innego, ale jedno jest wspólne dla wszystkich ? życie wieczne, przy czym:

• Maluczkie Stadko otrzymuje je w Boskiej naturze (z największymi przywilejami błogosławienia innych, co dla każdego dobrze rozwiniętego charakteru źródłem dodatkowego szczęścia);
• Wielka Kompania oraz Starożytni i Młodociani Godni ? w naturze anielskiej (z mniejszymi przywilejami błogosławienia innych);
• a cała reszta ludzkości ? na ludzkim poziomie na doskonałej ziemi (z najmniejszymi przywilejami błogosławienia innych, ale wciąż dostępnymi dla każdego z ludzi).

Gdy niektórzy dowiedzą się o ofercie Boga w postaci takiej perły, są gotowi zrezygnować z każdej innej, nawet bardzo drogiej dla ciała, by zyskać tę jedną, zgodnie z radą Jezusa z Mateusza 6:25-33.

Niestety, niewielu jest chętnych na tę perłę! Dla ogromnej większości jedynym celem w życiu jest jedzenie, picie, piękne stroje, kariera zawodowa, gruby portfel, ładny dom, przyjemności. Nie wiedzą, po co żyją ani dlaczego znaleźli się na tym świecie! Innymi słowy, żyją dokładnie tak samo jak zwierzęta! Prawdziwe dziecko Boże wolałoby nie żyć wcale, niż żyć w takim stanie! Czy my wolelibyśmy nie żyć wcale, niż żyć w takim stanie, zgodnie ze słowami Pawła z Filipian 3:7,8?

Nasz kupiec sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę piękną perłę. Co i jak sprzedał? Co i jak za to kupił?

SPRZEDAWANIE

Sprzedał wszystko, co miał ? swoje ludzkie wszystko (dobra materialne, uczucia, serce i życie). Komu? Na pewno nikomu z ludzi, lecz BOGU, który zresztą nie przyjmie niczego mniej (?Synu mój, daj mi serce twoje (= wszystko)?.

Warunki takie dopiero od Jezusa. Pod Zakonem wystarczyła 1/10, 1 dzień w tygodniu, pierwiastki z bydła i pól. Chrześcijanie muszą dać Bogu więcej ? całego siebie, wszystko co mają i będą mieć, a następnie używać tego jako szafarze już nie własnych dóbr, lecz drugiego.

Jak sprzedał? Przez poświęcenie!

Co jest istotą poświęcenia, jego najważniejszym elementem? Rezygnacja z własnej woli i przyjęcie woli drugiego, w tym wypadku Boga (por. Obj. 20:4, które nazywa poświęconych ?ściętymi z powodu świadectwa Jezusa?, oraz Fil.3:2, które m.i. przestrzega przed  ?okaleczonymi? ? nie w pełni poświęconymi).

KUPOWANIE

Jak? Przez wierność w realizacji poświęcenia: pozostawanie martwym dla siebie i świata, a żywym dla Boga i Jego sprawy przez studiowanie, praktykowanie i głoszenie Słowa, zapieranie się siebie, czuwanie, modlitwę i cierpienie z powodu wierności Bogu.

Co kupujemy? 2 rzeczy z Mat.19:29 ? stokroć już w tym życiu + życie wieczne w przyszłości.

• społeczność z Bogiem, Jezusem, braćmi (większości nie znalibyśmy gdyby nie prawda)
• pokój, radość, inne owoce Ducha (ułatwiają znoszenie trudności nieobcych i dla świata)
• poznanie Jego planu, zamierzeń (daje zrozumienie wydarzeń na świecie, nie angażujemy się w żadne partie czy reformy tego, co skazane jest przez Boga na zniszczenie jako niebiosa i ziemia obecnego złego świata)
• przywileje służby (doceniane tylko przez tych o podobnym duchu do Boga i Chrystusa)
• błogosławieństwa doczesne (np. mądrzej żyjemy, lepiej pracujemy, znajomość prawdy i posiadanie jej ducha czyni nas lepszymi także pod względem świecko-zawodowym, nie tracimy pieniędzy na nałogi, próżne zainteresowania, styl życia)

Ale czy życie wieczne nie jest jednak ?darem?, a nie zapłatą za coś, co my dajemy Bogu?

I tak i nie. Zależnie od punktu widzenia. Z jednej strony, i tak należy na to patrzeć, jest darem, bo nie mamy żadnej wartości, której przekazanie Bogu mogłoby nam je zapewnić, gdyż życie wieczne jest nagrodą / zapłatą za sprawiedliwe postępowanie, na które nas nie stać.

Z drugiej jednak strony mamy coś, czego Bóg nie może po prostu sobie wziąć, chociaż sam nam to dał. Nie może, bo tak postanowił, stwarzając człowieka na swój obraz i podobieństwo. Tym czymś jest wolna wola. To jest nasza cena, jaką płacimy Bogu za ofertę życia wiecznego i każdy, kto chce wiecznie żyć, musi ją zapłacić, choć prawdą jest, że nawet po jej zapłaceniu życie wieczne nadal pozostaje darem od Boga, gdyż nawet oddanie naszej wolnej woli nie jest w stanie zyskać nam życia wiecznego.

Sprzedawanie i kupowanie biegną równolegle obok siebie przez całe życie! Pomyślne zakończenie jednego procesu oznacza równie pomyślne zakończenie drugiego, gdyż w trakcie wiernego sprzedawania na pewno kupimy sobie życie wieczne ? naszą perłę!

Królestwo jako skarb w ziemi (Mateusza 13:44)

Mamy tu: rolę, skarb ukryty w tej roli, człowieka znajdującego skarb, ukrycie skarbu, odejście uradowanego człowieka, sprzedanie wszystkiego i zakup roli ze skarbem.

Jest to szczególna przypowieść Jezusa, bardzo osobista, gdyż dotyczy Jego samego: człowiekiem z tej przypowieści jest bowiem On sam!

Rola = świat w znaczeniu ziemi jako planety

Logos brał udział we wszystkich dziełach twórczych Boga, oczywiście z wyjątkiem samego siebie (Jana 1:1-3; Kol. 1:15-17; w tym samego człowieka 1 Moj. 1:26).

Bóg występował w roli Architekta i Dostawcy materiałów, natomiast Logos był Wykonawcą, który na podstawie planów Ojca i przy użyciu Jego materiałów stworzył wszechświat z Ziemią, na której w planach tych przewidziany był także człowiek.

Skarb ukryty w roli = rodzaj ludzki po stworzeniu,

którego potencjał i przyszły rozwój wtedy jeszcze nieznany, niewidoczny ?ukryty?. Dlaczego mieszkańcy Ziemi przyrównani do skarbu? Bo ludzie zostali stworzeni na obraz i podobieństwo Boga, mało mniejsi od aniołów (Ps. 8:5-9; powtórzone w Żyd. 2:6-8).

Znalezienie skarbu przez człowieka = rodzaju ludzkiego przez Jezusa

Po upadku człowieka Bóg przedstawił Logosowi Swój plan jego odkupienia, z Logosem w roli Odkupiciela. Wtedy znalazł On rodzaj ludzki jako skarb dla siebie ? uświadomił sobie, jak wielkie owoce może przynieść Jego dzieło odkupienia, które miało nie tylko przywrócić rodzaj ludzki do pierwotnego stanu doskonałości, lecz dodatkowo pozyskać dla Boga liczne klasy duchowe, w tym Oblubienicę i Żonę dla samego siebie (Jana 10:14-16).

A droga do tego wiodła przez śmierć ? Jego śmierć, bez której nie żyłby nikt inny prócz Niego samego (Jana 12:24 ? kolejny osobisty werset Jezusa).

Ukrycie skarbu i odejście w radości

Po otrzymaniu od Boga oferty odkupienia człowieka i po dostrzeżeniu wartości rodzaju ludzkiego po takim odkupieniu Logos ukrył ten fakt w Swoim sercu do przyszłej realizacji, która wymagała od Niego opuszczenia nieba i przyjścia na ziemię ? inkarnacji (Jana 6:38).

Z radością opuszcza niebo (?odchodzi?), by sprzedać wszystko i kupić ziemię ze skarbem! Jego radość (Żyd. 12:2) składała się z kilku elementów: pełnienie woli Ojca; uzyskanie Boskiej natury i urzędu Przedstawiciela Boga w całym wszechświecie; pozyskanie Maluczkiego Stadka, którego On staje się Głową, oraz innych klas Wieku Ewangelii; błogosławienie świata restytucją; wykorzenienie na zawsze zła; udzielenie wiecznego życia posłusznym i wiecznej śmierci nienaprawialnym; przyniesienie przez to wszystko chwały Bogu.

Sprzedaż wszystkiego

Sprzedaż wszystkiego ma takie samo znaczenie jak w przypowieści o perle: oddanie wszystkiego co ludzkie, z tym, że w przypadku Jezusa oznaczało to znacznie więcej niż w przypadku kogokolwiek z nas, gdyż Jezus oddał doskonałe życie z prawem do życia (?wylał na śmierć swoją duszę? ? Iz. 53:12) i uczynił to całkowicie dobrowolnie (Jana 10:17,18).

Oddanie życia wcale nie było dla Niego łatwe (Jana 12:27).

Zakup roli ze skarbem

Zakup roli (ziemi jako planety) ze skarbem (odkupioną rodziną ludzką) dopiero na początku Wieku Tysiąclecia (cały Wiek Ewangelii pominięty), o czym Psalm 2:8 (oddzielnie pokazana restytucja ludzkości i ziemi, obydwie na podstawie zastosowanej zasługi okupu).

To samo miał zapewne na myśli Paweł w Efezów 1:14, mówiąc o ?odkupieniu nabytej własności?.

Wykupienie ziemi jako planety spod klątwy, co stanie się na początku Wieku Tysiąclecia, pokazane także w typach ofiar ST, np. przy okazji poświęcania kapłanów w czasie Wieku Ewangelii (3 Moj. 8:15 ? ?resztę krwi wylał u podstawy ołtarza?, czyli ? na ziemię).

Skąd potrzeba odkupienia i ziemi, nie tylko człowieka? Jako dziedzictwo człowieka, została obłożona klątwą, gdy ten zgrzeszył (1 Moj. 3:17).

Gdy na początku Wieku Tysiąclecia Jezus wykupi z Boskiej sprawiedliwości cały rodzaj ludzki i zdejmie z niego klątwę, musi to oznaczać zdjęcie jej także z samej ziemi, która w końcu przestanie się trząść, rodzić chwasty, zalewać człowieka powodziami, zabijać suszami i nieurodzajem, szkodzić i utrudniać życie klimatem itd.

Wynika to faktu powrotu człowieka do doskonałości i nabycia praw życiowych, które nie mogłyby być spełnione na wciąż przeklętej ziemi. (Gdyby Jezus nie poświęcił doskonałego człowieczeństwa na ofiarę za człowieka, w wieku 30 lat musiałby dostać od Boga kawałek Edenu do życia w doskonałych warunkach.)

Ówczesny stan człowieka i ziemi, jego mieszkania, opisany w wielu obrazach Biblii, którymi zakończymy ten temat (Iz. 65:21-25; Ezech. 36:35; Mich. 4:3,4; Obj.21:3-5):

I usłyszałem donośny głos z tronu mówiący: Oto przybytek Boga między ludźmi! I będzie mieszkał z nimi, a oni będą ludem jego, a sam Bóg będzie z nimi. I otrze wszelką łzę z oczu ich, i śmierci już nie będzie; ani smutku, ani krzyku, ani mozołu już nie będzie; albowiem pierwsze rzeczy przeminęły. I rzekł Ten, który siedział na tronie: Oto wszystko nowym czynię. I mówi: Napisz to, gdyż słowa te są pewne i prawdziwe. – Objawienie 21:3-5

Zapraszamy na kolejne spotkanie 18 października:

Przyjdź Królestwo Twoje – wielka nadzieja dla każdego człowieka

Zanim zacząłem interesować się Biblią, przez całe dzieciństwo i młodzieńcze lata, gdy chodziłem do kościoła, na każdej mszy wypowiadana była i w dalszym ciągu jest tzw. Modlitwa Pańska (Ewangelia wg Mateusza 6:9-10).

Ojcze nasz, któryś jest w niebie
święć się imię Twoje;
przyjdź królestwo Twoje;
bądź wola Twoja jako w niebie tak i na ziemi;
chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj;
i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy;
naszym winowajcom;
i nie wódź nas na pokuszenie;
ale nas zbaw ode Złego.
Amen.

Wszyscy pewnie znamy te słowa na pamięć. Tak jak wszyscy uczestnicy nabożeństwa mówili te słowa, tak jak w tym tłumie razem z wszystkimi je wypowiadałem i znałem je na pamięć. Przyznam też jednak szczerze, że w takim mechanicznym mówieniu, nie myśli się o tym, co się mówi. Ja jako mieszkaniec Gdańska chodziłem do tego samego kościoła, co przewodniczący Solidarności na początku lat osiemdziesiątych – Lech Wałęsa. I nie myślałem, żeby Królestwo Boże przyszło na ziemię. Wtedy moim marzeniem było, żeby komuna upadła i wtedy wszystko będzie dobrze.

Jestem dalej mocno zaskoczony, ponieważ na ten temat rozmawiam z wieloma osobami i mało kto wierzy, że na ziemię przyjdzie Królestwo. Ludzie mówią o końcu świata. Miesiąc temu wielu wpadało w histerię. A gdyby znali Biblię to przeczytaliby Księgę Kaznodziei (Koheleta) 1:4. Ziemia nie będzie zniszczona. Będzie koniec świata, ale złego świata.

Ci, co mówią, żeby przyszło Królestwo Boże na ziemię, a tak jak ja w młodzieńczych latach, nie wierzą w to, wypełniają słowa Jezusa z Ewangelii wg Mateusza 15:8

Ten lud przybliża się do mnie swymi ustami, i wargami okazuje mi szacunek, ale ich serce daleko jest ode mnie.

To prawda. Jak można o coś się modlić i w to nie wierzyć?

My dziś wierzymy. Zastanówmy się nad słowami Jezusa i naszymi, które wypowiadamy w modlitwie: Przyjdź Królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi.

Czy w niebie, gdzie przebywa Bóg, wykonuje się Boża wola? Tak. Tam jeżeli któryś z aniołów nie był posłuszny i wstąpił na złą drogę, natychmiast zostawał wyrzucony z nieba (Psalm 5:5)

Albowiem Ty nie jesteś Bogiem, który chce niegodziwości,
Zły nie może z tobą przebywać.

Kiedy zgrzeszył Szatan, natychmiast został wyrzucony z nieba. Jak w przypadkach innych aniołów, gdy zgrzeszyli, podobni Lucyfer (szatan), gdy tylko zgrzeszył – w związku z upadkiem Adama i Ewy – został wyrzucony z nieba, strącony do tartaros, uwięziony w atmosferze otaczającej ziemię (2 List Piotra 2:4), gdzie jest on jako „książę, który ma władzę na powietrzu [w naszej atmosferze]” (Efezów 2:2). Sam Jezus powiedział w Łukasza 10:18 – „Widziałem szatana, jako błyskawicę z nieba spadającego”.

W niebie wykonuje się wola Boża.

A czy wykonuje się na ziemi? Nie! Dwa tysiące lat temu, kiedy Jezus mówił, abyśmy modlili się tą modlitwą, nie wykonywała się wola Boża na ziemi. I wtedy, i dzisiaj na ziemi przeważa zło. I my w dalszym ciągu modlimy się: „Przyjdź Królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi”. Fakt, że wciąż modlimy się o to Królestwo jest dowodem tego, iż jeszcze ono nie nastąpiło. Z pewnością nikt z rodziny ludzkiej nie odważyłby się powiedzieć, że wola Boga jest obecnie pełniona na ziemi, tak jak w niebie. Wprost przeciwnie: wszędzie popełnia się poważne grzechy, kwitną instytucje zła, królestwo szatana w dużym stopniu wciąż dyktuje warunki. Wszystko to jest powszechne w postaci uciskających, drapieżnych i złych struktur istniejących na ziemi, które szatan używa na tyle, na ile to możliwe.

Jest jednak w Biblii obietnica, że gdy rozpocznie się Królestwo Boże na ziemi, to będzie też wykonywać się na niej wola Boża.

W całym Piśmie Świętym znajdują się bardzo wyraźne wzmianki na temat Królestwa – tylko w Nowym Testamencie jest ich ponad 150. Prawie wszystkie przypowieści naszego Pana dotyczą Królestwa Bożego. W Starym Testamencie są całe rozdziały poświęcone Królestwu.

Obecnie słowo królestwo oznacza zwykle jakieś terytorium, państwo lub naród pozostający pod panowaniem króla lub królowej.

W tym naszym złym świecie przez kilka tysięcy lat były i jeszcze są Królestwa, nazywane przez Pismo Święte „Królestwami tego świata” (por. z wykresem Boskiego planu). Biblia mówi o tym czasie jako „czasach pogan”. Te „czasy”, czyli lata, w których królestwom tego świata dozwolono panować, są ustalone i ograniczone, a czas zaprowadzenia Królestwa Bożego pod wodzą Mesjasza jest również ustalony i zaznaczony w Piśmie Świętym.

Mimo, że te pogańskie rządy są złe, są one dozwolone, czyli „postanowione od Boga” w pewnym mądrym celu. Ich niedoskonałość i zły sposób rządzenia są częścią ogólnej lekcji oogromie grzeszności grzechu (Rzymian 7:13). Dowodzą one niezdolności upadłego człowieka do rządzenia sobą, choćby w takim stopniu, by był zadowolony z samego siebie. Bóg przeważnie dozwala ludziom na przeprowadzenie ich własnych zamiarów według posiadanych możliwości, ograniczając ich tylko wtedy, kiedy przeszkadzają Jego planom. Bóg zamierzył, aby ostatecznie wszystko wyszło na korzyść. W końcunawet i gniew człowieczy chwalić Go musi (Psalm 76:11).

Niezdolność człowieka do zaprowadzenia doskonałego rządu wynika z jego własnych słabości w upadłym, zdeprawowanym stanie.

Bóg zezwalał czterem wielkim imperiom: Babilonii, Medo-Persji, Grecji i Rzymowi, na panowanie (Księga Daniela 2:37-43). Ile królestw lub systemów w naszej erze próbowało coś zrobić?

Kapitalizm, socjalizm, komunizm, demokracja…

Wszystkie te ideologie zawodzą.

Co zaś mówi Biblia? Gdy rozpocznie się Królestwo na ziemi; co najpierw uczyni wtedy niewidzialny Król Jezus?

Zacznie od wzbudzenia z grobu tych, którzy będą rządzili tu na ziemi. Kto to będzie? List do Hebrajczyków 11 mówi, że będą wzbudzeni z grobu ci, którzy będą rządzili tu na ziemi: Noe, Abraham, Józef, Mojżesz, Samson, Samuel czy Dawid. Następnie nastanie to co zapowiedział Jezus w Jana 5:28

Przyjdzie godzina, w którą wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos jego;  I pójdą ci, którzy dobrze czynili, na powstanie żywota; ale ci, którzy źle czynili, na powstanie sądu.

Czy będzie to sąd 24-godzinny? Nie, jak mówi apostoł Piotr (2 List Piotra 3:8) będzie on trwać 1000 lat.

W wersetach 28-29 Jezus pokazuje, czego dokona On w Tysiącleciu dla tych, którzy weszli w stan śmierci – zarówno sprawiedliwych, jak i niesprawiedliwych.

Fragment ten wyraźnie uczy o tym, że w czasie Tysiąclecia umarli powrócą z procesu umierania i grobu. Co więcej, ten Administrator życia w Tysiącleciu wyprowadzi z grobu wszystkich wybranych, którzy weszli w stan śmierci i przyprowadzi ich do doskonałości wiecznego życia. W tym samym wieku wezwie wszystkich niewybranych, którzy weszli w Adamowy stan śmierci, wyprowadzając ich z grobu w celu uzyskania przez nich doskonałości poprzez proces sądu.

Jakie warunki będą panować w Królestwie Bożym?

Przeczytajmy fragment z Księgi Izajasza 11:6-10

I będzie mieszkał wilk z barankiem, a lampart z koźlęciem będzie leżał [wilcze charaktery – ci, którzy mieli takie usposobienie w tym życiu – staną się podobni do baranka i będą żyć w pokoju z tymi o takich charakterach – cichymi; dzikie lamparty dzisiejszych czasów, niszczące i siłą zabierające prawa innych, staną się tak spokojne i grzeczne, że będą żyć w pokoju nawet z najsłabszymi (reprezentowanymi tutaj przez koźlę)]; także cielę i szczenię lwie, i karmne bydła pospołu będą [ci, którzy są niedojrzali oraz ci, którzy z natury są dzikimi w charakterze, będą żyć w całkowitym pokoju, razem z tymi, którzy stopniowo będą coraz wyżej rozwijani w Boskiej miłości], a małe dziecię rządzić ich będzie [będą tak oswojeni, że małe dziecko – delikatne, ciche i łagodne, będzie w stanie ich prowadzić i kierować tymi, którzy w tym życiu mają tak złe charaktery]. Krowa i niedźwiedzica społem paść się będą, a płód ich pospołu leżeć będzie, a lew jako wół plewy jeść będzie. A dziecię ssące będzie grało nad dziurą żmijową; a to, które odstawione jest, wpuści rękę swoję do dziury bazyliszkowej. Nie będą szkodzić ani zabijać na wszystkiej górze mojej świętej [w Królestwie Bożym, w czasie Tysiąclecia i po nim, nie będzie tolerowane nic szkodliwego ani destrukcyjnego]; bo ziemia będzie napełniona znajomością Pańską, tak jako morze wodami napełnione jest [ponieważ społeczeństwo będzie pełne prawdy, tak jak głębokie jest morze i wysokie niebiosa]. I stanie się dnia onego, że się za korzeniem Isajego, który stanie za chorągiew narodom, poganie pytać będą; albowiem odpocznienie jego sławne będzie.

Inny opis tych niezwykłych czasów znajdziemy m.in. w Księdze Izajasza 35:5-7: Wtedy [w Tysiącleciu, w Królestwie] się otworzą oczy ślepych [i literalnie i umysłowo], a uszy głuchych tworzone będą. Tedy poskoczy chromy [moralnie] jako jeleń, a niemych język [którzy nie mogą obecnie opowiadać prawdy Bożej] śpiewać będzie; albowiem wody [prawdy] na puszczy wynikną, a potoki na pustyniach. I stanie się miejsce suche [które kiedyś było pozbawione prawdy] jeziorem, a bezwodne źródłami wód; w łożyskach smoków [błędu i grzechu], gdzie leżeli, trawa, trzcina, i sitowie rosnąć będzie [szybki i zdrowy rozwój zalet].

Jak mówią kolejne wersety tego rozdziału: „Nie będzie tam lwa, a okrutny zwierz nie będzie chodził po niej, ani się tam nie znajdzie; ale wybawieni po niej chodzić będą”. Na tę drogę nie będą miały wstępu żadne lwy grzechu, jakie panują obecnie, ani żadne okrutne zwierzęta: żadne złe wpływy, instytucje, trusty, samolubne korporacje, nie zważające na dobro ludzi.

Księga Ozeasza 2:18 oraz Psalm 46:9-11 to kolejne fragmenty, w których Bóg przez swych proroków przepowiada zniszczenie broni wojennej oraz ostateczny rezultat czasu ucisku, oświadczając: „a łuk i miecz pokruszę, i wojnę z ziemi zniosę, i sprawię, że bezpiecznie mieszkać będą [rodzaj ludzki]”. „Pójdźcie, oglądające sprawy Pańskie, jakie uczynił spustoszenie na ziemi. Który uśmierza wojny aż do końców ziemi, łuk kruszy, i oręże łamie, a wozy ogniem pali, mówiąc: Uspokójcie się [zaprzestańcie walki], a wiedzcie, żem Ja Bóg; będę wywyższony między narodami, będę wywyższony na ziemi”.

Opis błogosławieństw w czasie rządów Chrystusa

Całkowite rozbrojenie, pokój i bezpieczeństwo, który nie mogą zapewnić plany i zamierzenia człowieka, zostaną wprowadzone w życie podczas chwalebnych tysiącletnich rządów Chrystusa. Ludzie nie będą się wówczas uczyć jak walczyć z sobą i jak się nawzajem niszczyć, co dzieje się obecnie i działo się w przeszłości od czasów Kaina, „który był [ducha lub usposobienia] z tego złośnika [szatana] i zabił brata swego” (1 List Jana 3:12). Ludzie będą wtedy żyli w pokoju, a każdy będzie się starał o dobro swego bliźniego. „Każdy zamieszka przy swej winnicy oraz pod swoim figowcem [każdy człowiek będzie miał swój dom, swoją własność i będzie spożywał owoc swojej pracy] i nikt ich nie wystraszy” (Micheasza 4:4, Izajasza 65:21-25), bo wtedy Książę Pokoju obejmie rządy, „aby rozprzestrzeniło się [Jego] panowanie i pokój bez końca” (Izajasza 9:6-7).

Bóg za pośrednictwem proroka Aggeusza (2:8) oświadcza, że wówczas „pragnienie wszystkich narodów spełni się [panowanie pokoju pod rządami Chrystusa i Jego Kościoła – synów Bożych – por. Rzymian 8:19,22] i napełnię ten dom chwałą”, ponieważ jak mówi Izajasza 40:5 objawi się chwała Pańska, a ujrzy wszelkie ciało społem.

Poza tym Bóg oświadcza, że „ziemia będzie napełniona znajomością chwały Pańskiej, jak morze wody napełniają” (Abakuka 2:14). Dlatego też, „nie będzie więcej uczył żaden bliźniego swego, i żaden brata swego, mówiąc: Poznajcie Pana, bo mnie oni wszyscy poznają” (Jeremiasza 31:34).

Objawienie św. Jana 21:1-5

Potem ujrzałem niebo nowe i ziemię nową, bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły i morza już nie ma. I Miasto Święte – Nowe Jeruzalem ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża. I usłyszałem donośny głos mówiący od tronu: 'Oto przybytek Boga z ludźmi: i zamieszka wraz z nimi, i będą oni Jego ludem, a On będzie Bogiem ich. Otrze z ich oczu wszelką łzę, a odtąd już nie będzie śmierci. Ani żałoby, ani krzyku, ani trudu już (odtąd) nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły’. I rzekł Zasiadający na tronie: 'Oto wszystko czynię nowe’. I mówi: 'Napisz: Słowa te wiarygodne są i prawdziwe’.

Mamy obecnie bardzo grube słowniki. W Królestwie Bożym będzie mogli wykreślić takie wyrazy jak: lekarz, pielęgniarka, policjant, żołnierz, przedsiębiorca pogrzebowy, strażak, prawnik, psychiatra, a także: powodzie, tornada, huragany, trzęsienia ziemi, wojny.

Będziemy mogli także wykreślić: głuchy, niewidomy, chory, wózki inwalidzkie, lekarstwa, bandaże, rak, szpital, dom opieki społecznej, więzienie.

Na koniec proponuję, żebyśmy pomyśleli o najlepszym raju, w jakim chcielibyśmy żyć. O naszych marzeniach. Oto co mówi Biblia o nadchodzącym czasie (1 Koryntian 2:9):

Lecz mówimy jak jest napisane: Czego oko nie ujrzało i ucho nie usłyszało, i do serca człowieka nie weszło, to przygotował Bóg tym, którzy Go miłują.