Wykład wygłoszony przez brata Marka Bejgera na spotkaniu zboru w Bydgoszczy, 15 czerwca 2025 r.

Zdetronizowanie władzy doczesnej – upadek króla Sedekiasza

Ezechiel 21:25–27 (UBG):

„A ty nieczysty bezbożniku, książę Izraela, którego dzień nadszedł, gdy nieprawość osiągnęła swój kres! Tak mówi Pan Bóg: Zdejmij zawój, znieś koronę; to się już nie ostoi. Co niskie, będzie wywyższone, a co wysokie, będzie poniżone. Zniszczenie, zniszczenie, zniszczenie uczynię z niego! I już nie będzie, aż przyjdzie ten, który ma do niego prawo, jemu je dam.”

To proroctwo dotyczy króla Sedekiasza, który sprzeciwił się Babilonowi i za to został pozbawiony wzroku. Od tego czasu Izrael nie ma własnego króla – aż do przyjścia Tego, który ma do tego prawo, czyli Mesjasza.

Grzech Jerozolimy – większy niż Sodomy i Samarii

Ezechiel 16:49–52 (UBG):

„Oto to była wina twojej siostry Sodomy: pycha, obfitość chleba i beztroski spokój u niej i u jej córek; ale ubogiego i potrzebującego nie wspierała. (…) A ty, Jerozolimo, nawet ich usprawiedliwiłaś swoimi grzechami.”

Mimo że Sodoma i Samaria były grzeszne, to Izrael (Jerozolima) wypada gorzej, ponieważ miał większe światło i przywileje. Jak Waszyngton symbolizuje USA, tak prorok używa Jerozolimy jako symbolu całego Izraela.

Koniec rządu teokratycznego – wybór królów przez Izrael

1 Samuela 8:5–7 (UBG):

„(…) ustanów nad nami króla, aby nas sądził, jak to jest u wszystkich narodów. (…) I PAN powiedział do Samuela: (…) mnie odrzucili, żebym nie królował nad nimi.”

Izrael odrzucił Boże panowanie i wybrał ludzkich królów, co stało się początkiem wielkich problemów narodu.

Geneza królowania – Nimrod i Babilon

1 Mojżeszowa 10:9–10 (UBG):

„Był on dzielnym myśliwym przed PANEM. Dlatego mówi się: Jak Nimrod, dzielny myśliwy przed PANEM. Początkiem jego królestwa był Babilon (…).”

Nimrod to pierwszy władca wspomniany w Biblii – jego rządy rozpoczęły babiloński model władzy. Od tego czasu królestwa ludzkie stawały się narzędziem opresji.

Obietnica mesjańska – „Szylo” z pokolenia Judy

1 Mojżeszowa 49:10 (UBG):

„Nie zostanie odjęte berło od Judy ani buława od jego nóg, aż przyjdzie Szylo, i jemu będą posłuszne narody.”

To zapowiedź Mesjasza – Jezusa, który miał wywodzić się z pokolenia Judy i panować nie tylko nad Izraelem, ale nad wszystkimi narodami.

Mateusza 2:4–6 (UBG) potwierdza, że Mesjasz narodził się w Betlejem, zgodnie z proroctwem.

Pierwsza paruzja (adwent) Jezusa – niewidoczna obecność

Jana 1:26 (UBG):

„Jan im odpowiedział: Ja chrzczę wodą, ale pośród was stoi ten, którego wy nie znacie.”

Już pierwsza obecność Jezusa była ukryta – nie został rozpoznany. Jan wiedział, że Jezus był już wśród ludzi, lecz niezauważony w sensie duchowym – nierozpoznany jako Mesjasz.

Jana 1:29 (UBG):

„Nazajutrz Jan zobaczył Jezusa idącego do niego i powiedział: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.”

Choć Jezus był obecny, ludzie nie wiedzieli, kim On jest. 

Druga paruzja Jezusa – trwająca obecność w Królestwie

W nauczaniu Biblii, druga obecność Jezusa rozpoczęła się niewidzialnie, w roku 1874. Trwa obecnie proces związywania Szatana i przygotowywania świata na Królestwo pokoju i sprawiedliwości, którego Królem będzie Jezus Chrystus.

Mateusza 12:29 (UBG):

„Albo jak może ktoś wejść do domu mocarza i zagrabić jego dobra, jeśli najpierw nie zwiąże tego mocarza? A wtedy ograbi jego dom.”

Dlaczego Jezus działa powoli? Cierpliwość dla zbawienia wielu

Choć Jezus ma władzę, nie działa w pośpiechu, bo:

„Pan nie zwleka z wypełnieniem obietnicy, jak niektórzy sądzą, że zwleka, lecz okazuje cierpliwość względem was, bo nie chce, aby ktokolwiek zginął, ale chce, aby wszyscy przyszli do pokuty.”
(2 Piotra 3:9, UBG)

Tempo Jego działania jest dostosowane do najsłabszych, aby jak najwięcej mogło osiągnąć życie wieczne.

Obietnica – kluczowe jest to, od kogo pochodzi

Mamy w Biblii obietnicę Królestwa. Czy to dużo czy mało? To zależy, kto obiecał.

Te słowa przypominają, że obietnica Boża ma ogromne znaczenie. 

Julian Tuwim pisał w wierszu „Nauka”:

Trudna lekcja. Nie mogłem od razu.
Lecz nauczę się… po pewnym czasie…
Proszę! Zostaw mnie na drugie życie,
Jak na drugi rok w tej samej klasie.

Być może nie rozumiał tego dokładnie, a na tym właśnie polega idea restytucji, gdy w warunkach dobra i mądrego panowania Jezusa ludzkość otrzyma szansę przyjścia do dobrej relacji z Bogiem i zdobycia życia wiecznego na ziemi.

Obecne wydarzenia na świecie mają duchowy wymiar i są częścią trwającej już paruzji Jezusa Chrystusa – Szylo, który przygotowuje ludzkość do Królestwa Bożego. Od czasów Sedekiasza tron Izraela jest pusty i czeka na jedynego prawowitego Króla. Jego przyjście (paruzja) nie jest spektakularne, lecz niewidzialne dla świata, zauważalne jednak duchowo przez Jego naśladowców. Z czasem stanie się ono jasne dla wszystkich ludzi.

fot. Ścieżki we mgle (fb.com/scezkiwemgle)

„Pokutujcie i wierzcie ewangelii” – Marka 1:15.

Według zapisu Marka Jezus do przykazania pokuty dołącza jeszcze wskazówkę, by Jego wyznawcy wierzyli ewangelii. Z poprzedzających zdań wynika, że ma na myśli dobrą wieść o królestwie Bożym i o jego bliskości.

Wiara w to, że na ziemi zostanie niedługo ustanowione królestwo Boga, inaczej nazywane niebieskim, czyli pochodzącym z nieba, jest kluczowa dla nauki Jezusa. Większość wierzących w Boga ludzi uważa, że świat, jaki znamy, nie nadaje się, by go zachować, zostanie więc zniszczony, a uratują się jedynie wybrani, którzy zostaną przeniesieni gdzieś indziej. Przekonanie o konieczności zniszczenia obecnego świata znajduje też potwierdzenie w nauczaniu Jezusa i apostołów, jednak zapowiadany kataklizm (np. Mateusza 24:29; 2 Piotra 3:10) nie miał zniszczyć ziemi i stworzonego na niej przez Boga życia, lecz przeprowadzić do nowego świata, tak jak potop unicestwił cywilizację, ale nie zniszczył całkowicie życia na ziemi.

Wiara w ów „przyszły świat” (hebr. 'olam ha-ba’), który zostanie ustanowiony na ziemi przez Mesjasza, była obecna (Łuk. 3:15) wśród współczesnych Jana Chrzciciela i Jezusa, jednak nie wszyscy wierzyli w realność i bliskość tej obietnicy „raju” na ziemi. Wśród chrześcijan wiara w istnienie jakiegoś niezależnego bytu w człowieku, który po śmierci wędruje w błogosławione lub przeklęte zaświaty, czyni wiarę w przyszły świat królestwa Bożego bezprzedmiotową. Jezus nie głosił, że to królestwo istnieje gdzieś równolegle w niebie, lecz że przyjdzie. A wiarę w tę ewangelię uznał za kluczowy element swego nauczania, stawiając ją zaraz obok pokuty, czyli nawrócenia.

____________
„Przykazania na każdy dzień roku”, 9 lipca, Wydawnictwo Straż

Kiedy złem jest otoczony
Często wątpi w siłę Twoją,
Gdy zło bije z każdej strony
Nie wie, żeś Ty jest ostoją.

Lecz zło kres ma zamierzony.
Kiedy Chrystus będzie rządzić
Już nie będzie ludzkość błądzić.
Świat od złego wybawiony.

Na pustyni płyną wody.
Na pustyni kwitną róże.
W Twym Królestwie nie ma szkody.
Już nie groźne wichry, burze.

Wielki Boże! Dobry Boże
Niech się dzieje wola święta.
W swej bezsile i pokorze
Człowiek lekcję zapamięta.

I odrzuci złe zasady
I ukocha Prawo Twoje
I nie będzie krzywdy, zdrady.
Na pustyni wody zdroje.

Wybawienie wasze w górze
Wznieście głowy ludzie wierni.
Chociaż będą kwitły róże
Lecz nie będzie więcej cierni.

8.02.06.

– Czesława-Regina
Kliknij tutaj, by przeczytać więcej wierszy Autorki

Zbiór poezji „Wiersze religijne”
– powrót do spisu treści –

… aby nadeszły od Pana dni ochłody, aby też posłał wam zapowiedzianego Mesjasza, Jezusa, którego niebo musi zatrzymać aż do czasu odnowienia wszystkich rzeczy, co od wieków przepowiedział Bóg przez usta swoich świętych proroków.

– Dzieje Apostolskie 3:20-21

W zacytowanym fragmencie powiedziane jest, że Bóg pośle Jezusa Chrystusa. Nie może być tu mowy o pierwszym przyjściu Mesjasza, gdyż Piotr wypowiedział te słowa w dzień zesłania Ducha Świętego. Dziesięć dni wcześniej apostoł i inni widzieli Jezusa wstępującego do nieba.

Jest tu zatem mowa o drugim przyjściu Pana. Jezus sam mówił o tym drugim przyjściu,
np. słowami: „Jeśli odejdę, przyjdę znowu” (Jana 14:3).

Co to jednak znaczy odnowienie wszystkich rzeczy?

Znaczy to przywrócenie do początkowego stanu, czyli restytucja.

A co potrzebuje tego odnowienia? Niektórzy myślą, że chodzi o góry, pagórki, skały, drzewa i tym podobne rzeczy. Przytaczają choćby Księgę Izajasza 40:4, gdzie napisane jest: „Każda dolina podniesiona będzie, a każda góra i pagórek poniżony będzie”.

Te doliny, góry i pagórki są jednak symboliczne. W języku symbolicznym „góry” przedstawiają królestwa; „doliny” znaczą poniżone i uciemiężone klasy i grupy społeczne. Każde królestwo i każda wywyższona rzecz (góra) ma być poniżona, a każda poniżona rzecz (dolina) ma być wywyższona. To znaczy zrównanie społeczeństwa ziemi; i to równanie już się zaczęło. Wierni chrześcijanie nie mają jednak nic do czynienia z tą pracą wyrównywania. Tymi sprawami kieruje sam Bóg. Zadaniem chrześcijan jest ogłaszanie dobrej wiadomości o Królestwie i przygotowywanie się do przyszłych zadań pod rządami Mesjasza – czyli w wielkim skrócie: praca nad własnym charakterem.

Apostoł Piotr odpowiada dalej na pytanie, co ma zostać naprawione w tych „czasach odnowienia”. Tą powszechną odnową mają być objęte wszystkie rzeczy, o których pisali święci prorocy. Wśród wielu z nich Dawid i Izajasz mówili o „pustyni, która zakwitnie jak róża”, a także o niewidomych, których oczy będą otwarte (nie tylko oczy fizyczne, ale i umysłowe). Wtedy chromy ma podskoczyć jak jeleń (Zobacz choćby cały 35. rozdział Księgi Izajasza). Nie tylko niepełnosprawny fizycznie skorzysta, ale i każdy chętny z jakąkolwiek słabością czy to fizyczną, psychiczną czy moralną. W tym ostatnim znaczeniu (w związku z moralnością), słowa „chromy” używa choćby apostoł Paweł, gdy mówi: „Proste czyńcie ślady nogami, aby kto chromy nie zbłądził, ale był raczej uzdrowiony.” (Hebrajczyków 12:13)

W obiecanych czasach odnowienia Wielki Lekarz, Chrystus, będzie prowadził swoje dzieło wobec wszystkich, którzy będą pragnęli uleczenia ze swoich chorób i wyzwolenia ze słabości. Na ziemię przyjdzie Królestwo Boże, które już dziś panuje w niebie.

Według Biblii zbliża się czas powszechnej odnowy. Naprawione zostaną skutki grzechu i zła. Przywrócony będzie pokój i sprawiedliwość. (obrazek: celebratemessiah.co.nz)