Częste pytanie, na które trudno odpowiedzieć.

Niedawno miała miejsce dyskusja, w której trafiłem na kilka ciekawych odpowiedzi, więc je tutaj zostawię. Przy okazji załączam też do posłuchania jeden z rozdziałów książki „Boski plan wieków” pt. „Dozwolenie na zło”:

A tutaj obiecane wypowiedzi:

„Zwróćmy uwagę, że wierzący muszą się tłumaczyć przed niewierzącymi z istnienia zła, bo niewierzący narzucają im taką narrację i argumentują, że gdyby istniał dobry Bóg, to nie byłoby zła. Wychodzi na to, że niewierzący chcą ustawiać rzeczy na swoją modłę. Trzeba więc pokazać koncepcję wierzącego: że są to przejściowe cierpienia, rodzaj zabiegu chirurgicznego na uszkodzonej kości, który zakończy się wyleczeniem chorego.”

***

„Uważam, że świat, który istnieje obecnie musi się wręcz manifestować złem które jest nie do ogarnięcia z perspektywy normalnego człowieka. Musi być w nim bezgraniczność zła skoro nie ma w nim Boga. Takie zło wyrządzone na dziecku moim zdaniem nie jest po to by to dziecko wyciągnęło z tego konkretnego zła jakieś w przyszłości lekcje. Jest w tym sensie raczej bezcelowe. Jednak pokazuje w ten sposób, że zło które jest elementem tego świata właśnie tak się manifestuje. Często swoją ślepą, okrutną brutalnością i niesprawiedliwością. Takich przypadków było i jest miliony. Tylko boska mądrość potrafi z tego wyprowadzić ogólną lekcje dla wszystkich. Ta lekcja udowodni ponad wszelką wątpliwość czym jest świat gdy człowiek odwraca się od Boga.

Inaczej mówiąc, cierpiące dziecko jest manifestacją zła, które musi się manifestować takimi przykładami w tym świecie skoro ten świat podlega wolnej woli ludzi zwiedzionych przez diabła. Dziecko takie wraz z innymi nauczy się lekcji tak jak każdy inny człowiek, nawet nigdy nie cierpiący.”

***

„Powołanie się na cierpienia dziecka uaktywnia w nas tak silne emocje, że dyskusja bywa nie możliwa. To dlatego „dzieci w Afryce głodują”, a „na Ukrainie giną dzieci”. Taki przekaz na nas mocno działa. Co chcę przez to powiedzieć, że odwołanie się do tak silnych emocji w żaden sposób nie daje się zracjonalizować. Jeśli się nie da, to nie próbuję na siłę. Gdy mój przyjaciel zapytał, czemu jego dziecko spotkało takie doświadczenie (niepełnosprawność), to jedyne co umiałem odpowiedzieć, to żeby tego nie analizował, bo odpowiedzi w takich emocjach nie znajdzie i żeby się po prostu wypłakał. Ogólnym celem dozwolenia na zło jest jego doświadczenie i docenienie sprawiedliwości. Zatem w każdym doświadczeniu ważniejszym, niż odpowiedź na pytanie, czemu Boże takie doświadczenie przyszło („jaki jest tego cel?”), jest budowanie nienawiści do grzechu.”

***

„Pan Bóg ma w tym CEL, by człowiek przeszedł przez różne formy cierpień. Tym CELEM jest wieczna korzyść dla każdego człowieka. W Królestwie Bożym czlowiek doświadczy dobra, miłości i sprawiedliwosci. Przez doświadczenie zła i dobra będzie więc mógł podjąć odpowiednią decyzję, która stanie się wiecznym szczęściem dla każdego [kto wybierze właściwie].”

***

„Kiedyś usłyszałam na to pytanie taką odpowiedź: człowiek musi doświadczyć, co to jest smutek i zło teraz, aby w przyszłości docenić w Krolestwie Bożym łaski, jakie otrzymał i nigdy nie dążyć do tego zła.”

—–

Więcej biblijnej argumentacji znajdziecie w artykule pt. „Dlaczego kochający Bóg dozwala na klęski?”.

Z mojej strony, na ten moment, żadnej dodatkowej odpowiedzi nie ma. Jednak Bóg realizuje swój plan, którego ostatecznym celem jest dać szansę zdobycia wiecznego życia i szczęścia każdemu. Jest w Biblii bardzo wiele obietnic, że blisko przed nami są już „czasy odnowienia wszystkich rzeczy” i nawet jeśli poprzedzą je dalsze wstrząsy i cierpienia na świecie, to właśnie zapowiadane czasy odnowienia przyniosą każdemu najlepszą odpowiedź. Oby nastały jak najszybciej – „Przyjdź Królestwo Twoje!”.

Pozdrawiam
Wiktor Szpunar

Paul Samuel Leon Johnson

Świadectwo to pochodzi z wykładu wygłoszonego przez brata Paula S.L. Johnsona w dniu 31 maja 1947 roku na konwencji w Detroit, Michigan. Mówca był wtedy sześć miesięcy po ataku choroby wieńcowej 19 listopada 1946 roku:

„Sześć miesięcy temu widzieliście mnie w stosunkowo dobrym zdrowiu a kilka dni potem zostałem porażony chorobą (wieńcową). Jednak to schorzenie dane mi było od Boga z miłości. Jest to największy ze wszystkich możliwych przywilejów, być użytym przez Króla królów, by stać wiernie w obronie prawdy, sprawiedliwości i świętości. Była to wielka miłość ze strony Boga, gdyż pokazała ona, iż Ojciec nie tylko przyjmuje moje poświęcenie, ale również daje mi tak wiele sposobności służby, że moje poświęcenie było prawie ukończone. Świat w ogóle nie zrozumie tych oświadczeń. Właściwie otrzymałem jeden list od pewnego brata, który napisał: „Bóg Ciebie odrzucił. Do pewnego czasu byłeś posłannikiem Epifanii, potem Cię Bóg odrzucił przez uniemożliwienie Ci spełniania tego urzędu”. Osoba ta od tego czasu otrzymała wiele Teraźniejszych Prawd; nie wiem co ona myśli teraz. Gdy ciało moje było złamane Bóg wzmocnił wewnętrznego człowieka, i tego człowieka On kocha. Przed tym doświadczeniem niewiele doznałem fizycznych cierpień, lecz teraz z pewnością mogę o wiele więcej okazać współczucia tym, którzy cierpią. Nawet nasz Pan Jezus musiał znieść liczne fizyczne cierpienia.

Przypuśćmy, że Bóg zwróciłby mi zdrowie i siłę tak, iż mógłbym uniknąć nieprzyjemności ludzkiej natury – czy wszystko bym odzyskał? Nie. Człowiek światowy uzna to za głupstwo, ale ja wiem, że Bóg mnie kocha i wie, że chociaż niedoskonale usiłowałem być posłuszny, jednak On przygotował dla mnie przykrycie w formie szaty Jezusowej sprawiedliwości. Nie przyjmę innej z powrotem. Jest to dla mnie dowód Bożej miłości.

Gdy jesteście utrapieni i cierpicie dla sprawy Prawdy nie zniechęcajcie się, nie pozwólcie, by smutek doprowadził was do rozpaczy i wywołał z waszej strony narzekanie lub szemranie. Niech to będzie okazją do śpiewu, wyrażania chwały i dziękczynienia Bogu. Oddajmy chwałę Bogu za jakikolwiek wyraz miłości okazywanej nam przez Niego. Nie ma nad to większego bogactwa na świecie.

(…)

Pamiętam jak pewnego czasu usłyszałem dziecko śpiewające pieśń, „Jezus mnie kocha, ja o tym wiem” – i my drodzy bracia i siostry możemy z dziecięcym zapałem i wiarą śpiewać „Jezus mnie kocha, ja o tym wiem, gdyż Biblia mnie o tym zapewnia”. Ta miłość na sekundę nie spuści z nas swego wzroku! Jezus jest z wami codziennie, ani przez chwilę o was nie zapomina. Wszystko co nas w życiu spotyka On nakazał dla naszego rozwoju. Jezus o każdym z nas powiedział: Ja będę go kochał przez udzielenie jemu (jej) mocy do pokutowania; Ja będę go kochał prowadząc go krok po kroku przez różne stopnie usprawiedliwienia i poświęcenia, i przez dobry bój wiary. Ja jestem jego wodzem, który czuwa nad każdą walką, każdym uderzeniem nieprzyjaciela. Jestem zawsze z nim, aby go błogosławić, pocieszać, wzmacniać.

Pamiętaj tę pieśń: „Proś Zbawcę, by ci pomógł, pocieszył, wzmocnił i zachował. On chętnie ci pomoże, On umożliwi ci przetrwanie”.”

Źródło: Teraźniejsza Prawda, styczeń 1990, s. 4-5

_____
Zobacz inne świadectwa.

Panie Boże, Twoją wolę
Zasiej w serca mego rolę.
Słowo twoje niech korzeniem
Wrasta w serca mego ziemię.

A gdy trzeba by cierpieniem
Pieczętować, co zdobyte,
Daj mi Boże serce mężne.
Uległości naucz przy tem.

Miłościwy Jezu Chryste
Bądź mi skałą, wybawieniem.
Po wsze czasy serce czyste.
Twoje Imię mym schronieniem.

25.03.11

– Czesława-Regina
Kliknij tutaj, by przeczytać więcej wierszy Autorki

Zbiór poezji „Wiersze religijne”
– powrót do spisu treści –

Śmierć ostrzem swym przetnie
Problemy. Te nierozwiązywalne
I będzie koniec czasów złych.
Łzy nie popłyną na marne.

Zorany ugór ludzkich serc
Nowym porośnie zbożem,
Wiec trzeba biec, by w końcu lec
I powstać w Królestwie Bożym.

Kiedy się cierpi, czas wolno płynie.
Do mety trzeba biec.
Bóg nas zawoła w swojej godzinie.
Obiecał – Jego rzecz.

18.03.08.

– Czesława-Regina
Kliknij tutaj, by przeczytać więcej wierszy Autorki

Zbiór poezji „Wiersze religijne”
– powrót do spisu treści –

Wołam do Ciebie jak Eljasz
Świadomy moich bied
A anioł Twój przynosi
Wodę i świeży chleb.

O Panie! Jestem Twój.
To słowo dla mnie znaczy
Że choć doznaję smutku,
Nie doznaję rozpaczy.

Usiądę pod jałowcem
A Ty mi podasz chleb
Bym z Tobą mógł dokończyć
Mój chrześcijański bieg.

– Czesława-Regina
Kliknij tutaj, by przeczytać więcej wierszy Autorki

Zbiór poezji „Wiersze religijne”
– powrót do spisu treści –