Tym dniem, przeznaczonym na sąd świata przez Chrystusa, wielkiego Proroka, Kapłana i Króla, jest Tysiąclecie – 1000 lat rządów Chrystusa, mających na celu wyzwolenie i restytucję ludzkości, kiedy to Nasienie Abrahama będzie błogosławić wszystkie rodziny ziemi. Sąd w znaczeniu samego wyroku byłby całkowicie bezsensowny, i z pewnością w żadnym razie nie jest błogosławieństwem. Jednak w pełnym znaczeniu terminu sąd, który jako proces obejmuje pouczenie, próbowanie, karanie w celu poprawy i ostateczny wyrok (jak wyjaśniliśmy w rozdziale VII, Dzień sądu), widzimy, że w czasie 1000 lat rządów Chrystusa ma być dokonane wielkie dzieło – obudzenie ludzkości ze śmierci, a następnie uczenie, reformowanie, próbowanie i karanie jej aż w końcu zostanie ona rzeczywiście usprawiedliwiona, naprawiona, przyjemna dla Boga i godna wiecznego życia.

To wielkie dzieło Chrystusa dokona się w czasie 1000 lat Jego sprawiedliwych rządów, po czym, w ostatecznej próbie Małego Okresu, zostanie ogłoszony wyrok: niektórzy zostaną nagrodzeni wiecznym życiem na nowej ziemi, w której sprawiedliwość mieszka, a pozostali – kozły (Mateusza 25:31-46) – zostaną odcięci we wtórej śmierci”

Źródło: Paul S.L. Johnson, Tysiąclecie, s. 377-378.

Zachęcamy do obejrzenia prezentacji:

Znajdziecie tu zrozumiałe biblijne dowody, na to, że:

1. śmierć Jezusa obejmuje swym zasięgiem każdego człowieka, a więc każdy człowiek będzie objęty zbawieniem z tego, co zostało pierwotnie utracone (1 Tymoteusza 4:10, Dzieje Apostolskie 24:15);

2. jest to możliwe, bo Jezus swoją ofiarą unieważnia wyrok wydany na Adama i dziedziczony przez jego wszystkie dzieci (Jana 1:29, Mateusza 18:11, Rzymian 5:18-19);

3. z powodu takiej zastępczej śmierci Jezusa Bóg chce, by wszyscy dowiedzieli się o Nim i o szansie, jaką Jego śmierć daje każdemu potomkowi Adama (1 Tymoteusza 2:4);

4. jeśli ktoś nie zostanie oświecony przez Jezusa w tym życiu, zostanie oświecony po zmartwychwstaniu, w czasie swojego dnia sądu (Jana 1:9);

5. sądzenie świata w Księdze Rodzaju, rozdział 22, nazwane jest błogosławieniem wszystkich narodów, bo sąd Boga to szansa dla grzeszników, by dzięki ofierze Jezusa mogli pozbyć się odziedziczonego wyroku Adamowego i podnieść się do doskonałości (Rzymian 8:19-22);

6. najwierniejsi naśladowcy Jezusa w tym życiu (bez względu na denominację lub jej brak), w przyszłości razem z nim będą królami i sędziami świata (Objawienie 2:26-27, 1 Koryntian 6:2, Łukasza 22:30)

7. dzień sądu, tysiącletnie królestwo i „czas odnowienia (restytucji) wszystkich rzeczy” to terminy synonimiczne;

8. choć obudzenie z umarłych na sąd przysługiwać będzie ludziom niesprawiedliwym (Dzieje Apostolskie 24:15), to wieczne zbawienie (do życia wiecznego) obiecane jest tylko tym, którzy:
a) zrozumieją, że jako grzesznicy powinni pokutować;
b) po pokucie wiarą chwycą się Jezusa i Jego sprawiedliwość uczynią własną;
c) poświęcą się przez Jezusa Bogu, by Jezus mógł uświęcić ich charaktery;
d) a potem w każdych warunkach będą Mu okazywać posłuszeństwo, co doprowadzi ich do pełnej wolności od grzechu;

9. każdy człowiek, który po wzbudzeniu z umarłych i dokładnym poznaniu prawdy, świadomie i dobrowolnie odrzuci Jezusa i Jego pomoc, zostanie unicestwiony co symbolizowane jest w Biblii przez ogień gehenny, tacy ludzie nie znajdą się w stanie wiecznych tortur, bo Bóg takowych nie przygotował („dusza, która grzeszy, ta umrze”, „karą za grzech jest śmierć” – Ezechiela 18:4, Rzymian 6:23, Dzieje 3:23)

10. słowa z Księgi Objawienia 20:5 „Inni umarli nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat” prawdopodobnie nigdy nie były częścią natchnionej Biblii i są dopiskiem, późniejszą interpolacją (wstawką przepisywacza)