Wielu chrześcijan wierzy, że wyłącznie Kościół Chrystusowy zostanie na zawsze zbawiony i że reszta ludzkości nie ma żadnej nadziei. Biblia naucza o zbawieniu Kościoła, ale jej uważne badanie pokazuje, że daje też nadzieję na zbawienie dla całej rodziny ludzkiej.

Użyjemy 1 Listu do Tymoteusza 4:9-10 jako podstawy dla naszej odpowiedzi:

„Godna to wiary nauka i warta, aby ją wszyscy przyjęli: Dlatego trudzimy się i walczymy, ponieważ całą nadzieję pokładamy w Bogu żywym, który jest zbawicielem wszystkich ludzi, a zwłaszcza wierzących.”

Widzimy tutaj Boski plan zbawienia dla dwóch ogólnych klas –

1. niebiańskiej, wybranej klasy, Kościoła, o którym mowa w słowach „zwłaszcza wierzących”; oraz

2. ziemskiej, niewybranej klasy, całej ludzkości, określonej tutaj słowami „wszyscy ludzie”.

Biblia kontrastuje te dwie klasy:

• Powołanie Kościoła to wybór jednostek, tych, którzy mają wiarę. Powołanie świata to wolna łaska, powszechne wylanie miłosierdzia Bożego, mające na celu doprowadzenie ludzi do wiary.
• Kościół został powołany, rozwinięty i wyzwolony podczas Wieku Ewangelii, wieku wiary. Świat zostanie powołany, rozwinięty i wyzwolony podczas Wieku Tysiąclecia, w Królestwie Chrystusa, którego celem jest zbawienie niewybranych.
• Kościołowi obiecano nagrodę Boskiej duchowej natury, z niebem jako ich wiecznym domem. Świat ma obiecaną nagrodę ludzkiej doskonałości (dla posłusznych w Królestwie Chrystusa), a Ziemia będzie ich wiecznym domem.

Wybór i wolna łaska

Od początku Bóg postanowił, że pewna klasa stanie się współdziedzicami Chrystusa jako Jego „Oblubienica”, a każda pojedyncza osoba z tej wybranej grupy będzie posiadać pewne określone cechy (List do Rzymian 8:28-29, zob. poniżej [1]).

Podczas Wieku Ewangelii Bóg wybrał osoby, które miały stanowić wybrany Kościół (Objawienie Jana 17:14, [2]). (Wydaje się jednak, że Bóg nie przeznaczył [nie predestynował] i nie określił z góry kim będą poszczególne jednostki z tej klasy – w Boskim planie zamierzony został wybór Kościoła i podane zostały kwalifikacje, lecz reszta należała do ubiegających się o miejsce w tym „małym stadku” – Łuk. 12:32)

Wolna łaska, z drugiej strony, odnosi się do powszechnej oferty zbawienia dla całej ludzkości, która nastąpi podczas Królestwa Wieku Tysiąclecia, w Dniu Sądu świata, podczas drugiego adwentu Jezusa, co należy jeszcze do przyszłości.

Wybrani, aby błogosławić niewybranych

Bóg postanowił, że jako pierwszy wybrany zostanie Kościół, który okazał się wierny poprzez próby, cierpienia i prześladowania. Potem wierni zostaną użyci przez Boga jako Jego wykwalifikowani przedstawiciele w błogosławieniu świata ludzkości podczas Wieku Tysiąclecia (List do Rzymian 8:19, [3]). Kościół pomoże ludzkości, tym nienależącym do Kościoła, by ułatwić im zdobycie zbawienia, które będzie im wtedy oferowane.

Wszyscy czy większość?

Zwróćmy uwagę, że jest różnica pomiędzy uniwersalizmem a powszechnym zbawieniem, które opisuje Biblia.

Uniwersalizm mówi, że ofiara okupu Chrystusa na krzyżu Kalwarii gwarantuje wieczne zbawienie każdego człowieka.

Biblia uczy jednak, że ci, którzy okażą się nienaprawialnymi grzesznikami, zostaną zniszczeni, jak sugerują to poniższe wersety:

Księga Powtórzonego Prawa 30:19 – „Biorę dziś przeciwko wam na świadków niebo i ziemię. Położyłem dziś przed tobą życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierz przeto życie, abyś żył, ty i twoje potomstwo…”

List do Rzymian 6:23 – „Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.”

(Aby uzyskać życie wieczne w tym czasie czy w Wieku Tysiąclecia, konieczne jest i będzie pragnienie i staranie się o zdobycie tego życia)

________
[1] Rzymian 8:28-29 – „A wiemy, że Bóg współdziała we wszystkim ku dobremu z tymi, którzy Boga miłują, to jest z tymi, którzy według postanowienia jego są powołani. Bo tych, których przedtem znał, przeznaczył właśnie, aby się stali podobni do obrazu Syna jego, a On żeby był pierworodnym pośród wielu braci.”

[2] Objawienie 17:14 – „Będą oni walczyć z Barankiem, lecz Baranek zwycięży ich, bo jest Panem panów i Królem królów, a z nim ci, którzy są powołani i wybrani, oraz wierni.”

[3] Rzymian 8:19 – „Stworzenie z wielką tęsknotą wyczekuje objawienia się synów Boga.”

Źródło: „The Church of Christ”, UK Bible Students, czerwiec 2008.

Aby dowiedzieć się więcej na ten temat, zamów bezpłatną książkę pt. „Boski plan wieków”.

„Czy nie wiesz tego? Czyś nie słyszał? Pan – to Bóg wieczny, Stwórca krańców ziemi.
On się nie męczy ani nie nuży, Jego mądrość jest niezgłębiona.”
– Izajasza 40:28

***

Co będzie jutro? Na pewno dzień, a czy my się w nim znajdziemy? Różne ludzkie plany nie mogą zostać zrealizowane.

Wykład wygłoszony przez brata Czesława Rucińskiego na spotkaniu zboru Pana w Bydgoszczy, 16.01.2022 r.

Jednak Bóg wie wszystko i pewne rzeczy podał nam w swoim Słowie – w Biblii (2 Piotra 1:20-21). W Biblii są rzeczy zapisane na zewnątrz i wewnątrz. To, co jest w środku, zapisane jest dla pokutujących, wierzących w Jezusa Chrystusa i poddających się Jego woli.

Gdy Biblia zapowiada, że nastanie wkrótce „Nowa ziemia” (warto przeczytać ulotkę o takim tytule), nie chodzi o nową planetę, ale nowe społeczeństwo oparte na dobrych i sprawiedliwych zasadach.

Inne nawiązujące do tego artykuły to choćby „Wieczne przeznaczenie człowieka” i „Latające talerze”.

Dziś ludzie szukają życia we wszechświecie, a zupełnie nie dowierzają Bogu, nawet w Jego istnienie. Według Biblii tymi, którzy zasiewają błędne poglądy wśród ludzi są szatan, a także demony czyli upadli aniołowie oszukający ludzi.

„POKUTUJCIE!” – najpierw ten krok jest potrzebny dla każdego, kto chciałby poznać Boski plan; Bóg nie będzie edukował tych, którzy kochają grzech i cieszą się nim.

Dozwolenie grzechu zostało zamierzone jako lekcja dla człowieka, po to, byśmy nauczyli się w końcu wybierać dobro, a odrzucać zło.

W tym czasie Bóg wybierał świętych współpracowników Chrystusa w przyszłym, obiecanym dziele błogosławieństwa całego świata.

„Obwieszczam od początku to, co ma przyjść, i naprzód to, co się jeszcze nie stało.
Mówię: Mój zamiar się spełni i uczynię wszystko, co zechcę. Przyzywam ze Wschodu drapieżcę, człowieka upatrzonego z dalekiej krainy. Ledwie co wypowiem, już w czyn wprowadzone, ledwie myśl powziąłem, już wykonana.”
– Izajasza 46:9-10

Odprowadza to wiele zacnych dusz od Biblii, która była źle interpretowana przez nas wszystkich. Nasza trudność polegała na tym, że patrzyliśmy na niedokończone części planu Bożego i nie używaliśmy właściwie teleskopu Słowa Bożego, który pozwoliłby nam dostrzec przyszłe zarysy tego planu, bez których cały świat byłby niekompletny i niezadowalający.

Nikt z nas nie oceniałby nowego, nieukończonego budynku, otoczonego rusztowaniami, tylko po jego parterze. Przeciwnie, pytalibyśmy o rysunki architekta i traktowalibyśmy je jako wizję przyszłego budynku.

Bóg proponuje najpierw rozwój Kościoła jako „nowego stworzenia” na poziomie duchowym, wyższym od aniołów, którego człon- kowie stają się „uczestnikami Boskiej natury”; „wy jesteście Kościołem Boga żywego”; „pierwiastkami Bogu z Jego stworzeń”.

Biblia mówi o Kościele jako o „pierworodnych”, „pierwiastkach” Boskich stworzeń. Bóg wyraźnie przedstawia drugorzędną część Swego wielkiego planu zbawienia, w której wolna łaska i najpełniejsza możliwość pojednania się z Bogiem zostanie dana niewybranym, lecz ich zbawienie nie będzie niebiańskie, lecz ziemskie.

Ich zmartwychwstanie nie będzie oznaczało zmiany natury, lecz wzbudzenie do doskonałości ludzkiej natury, którą wszyscy chętni i posłuszni będą się cieszyć w raju rozciągającym się na całej ziemi. A niechętni i nieposłuszni wcale nie będą torturowani przez całą wieczność, lecz, jak mówi Pismo Bóg „wszystkich niepobożnych wytraci”; zginą we „wtórej śmierci” (2 Piotra 2:12, Psalm 9:18).

Jezus powiedział, że po to „aby szukać i zbawić to, co zginęło” (Łukasza 19:10), „tę rzecz”, którą Adam stracił… Doskonały dom w raju na ziemi, gdzie miał wiecznie mieszkać, jeśli będzie posłuszny. Jezus obiecał, że uczyni wszystkie rzeczy nowe (Objawienie 21:1-6, Dzieje 3:19-21).

Aby ocenić Boski charakter, musimy zobaczyć całą Prawdę, cały Boski plan, a nie jedynie jego podstawową część. Wiek Żydowski i jego lud, jego prawo, pośrednik, kapłaństwo i jubileusze były zaledwie ogólnymi zarysami Bożego planu, który w wielu aspektach nawet się wtedy nie zaczął. Zbawiciel jest fundamentem wielkiej budowli, jak powiedział św. Paweł: „gruntu innego nikt nie może założyć, oprócz tego, który jest założony, którym jest Jezus Chrystus” (1 Koryntian 3:11).

Bóg pełen sprawiedliwości, mądrości i mocy, a pozbawiony miłości byłby zimny i nieczuły jak marmurowy posąg. Największą rzeczą wśród ludzi jest miłość. Bez miłości ani pałac, ani mała chatka nie mogłyby być prawdziwym domem i miejscem radości, pokoju i odpoczynku.

Najwięksi ludzie, jacy kiedykolwiek żyli i którzy najwięcej zrobili dla błogosławienia naszej rasy, byli ludźmi pełnymi serca, miłości. Z pewnością miłość jest najważniejszą rzeczą na świecie, bez której nikt nie może być naprawdę szczęśliwy w żadnych warunkach, lecz przy której szczęście jest możliwe w niemal każdych warunkach.

Boska miłość jest najlepiej pokazana w Jego łaskawej dobroci w zmartwychwstaniu Kościoła do chwały, czci i nieśmiertelności. Później nastąpi kolejna manifestacja Boskiej miłości, gdy cała ludzkość będzie błogosławiona pod panowaniem Królestwa Jezusa Chrystusa, w Królestwie Mesjasza.

Nasz werset mówi o tym, aby „okazał w przyszłych wiekach ono nader obfite bogactwo łaski swojej, z dobrotliwości swojej wobec nas w Chrystusie Jezusie” (Efezjan 3:18, 19) Jest na to przewidziana cała wieczność! Nie możemy też wątpić w to, że lekcje, jakich dostarcza dozwolenie zła wśród ludzi na ziemi, są przewidziane przez Stwórcę, aby stanowiły wielką lekcję przez „wieki przyszłe” (Rodzaju 2:17).

Chrystus i jego Kościół będą przedstawicielami Ojca w uszczęśliwianiu mieszkańców świata. Poprowadzą oni restytucję, czyli powrót do wszystkiego, co zostało utracone w Adamie i odkupione przez śmierć Jezusa (1 Koryntian 15:20-22). Historia opisana w Piśmie Świętym zaczyna się od iskry nadziei danej Adamowi i Ewie w związku z potomstwem niewiasty, które zgładzi głowę węża we właściwym czasie. Potem obietnica przedstawiona była w tęczy, kiedy wyszli z arki po potopie; w obietnicach, które Bóg dał Abrahamowi, w których oświadczył, że będzie błogosławił wszystkie rodziny ziemi przez potomstwo Abrahama, a Paweł pokazuje później, że to Jezus i Jego Oblubienicą są tym Potomstwem (Rodzaju 22:17-18, Galatów 3:8,29). Tak, w końcu każde kolano ugnie się i odda z radością chwałę Ojcu i Synowi!

_______________
Artykuł powstał w oparciu o kazanie Charlesa Taze Russella, autora książki „Boski plan wieków”.