Skoro istnieje Wszechmocny Bóg, to dlaczego pozwala na zło?

Niektórzy, nawet używają samej Biblii, by zasugerować, że Bóg jest autorem zła.

To, że zło jest na świecie, widzimy i odczuwamy wszyscy, niezależnie od naszych poglądów, pochodzenia, miejsca zamieszkania czy zamożności.

Wykład wygłoszony przez br. Jonatana Urbana na spotkaniu chrześcijańskim w Bydgoszczy, 27.09.2026 r.

Różnego rodzaju kataklizmy, choroby, nieszczęścia, smutek, wojny, bieda, głód itd. No i ostatecznie najgorsza forma zła – śmierć. Bo chociaż nie wszyscy odchodzą w tragicznych okolicznościach, nie wszyscy cierpią przed śmiercią, to dla wszystkich jest to ból – ból psychiczny, ból opłakującej zmarłego rodziny, ból przyjaciół i znajomych.

Photo by Shashank Sahay on Unsplash

Chociaż człowiek w pewien sposób przywyknął do bólu i śmierci, bo wszyscy obserwujemy to od dzieciństwa to chyba nikt, po głębszym zastanowieniu, nie jest zupełnie pogodzony z tym faktem. Bo co gdy umiera ktoś w młodym wieku, albo ktoś kto dopiero założył rodzinę, albo ktoś kto dopiero poszedł na upragnioną emeryturę i zmarł. A co z trzęsieniem ziemi w Kolumbii gdzie zginęło kilkaset osób, albo z wielkimi powodziami w Nepalu, czy to jest sprawiedliwe?

Przede wszystkim powinniśmy sobie zadać pytanie, co jest przyczyną zła? Od kiedy te straszne rzeczy o których mówiłem, się dzieją?

Niektórzy cytują Biblię by udowodnić swój pogląd, że to sam Bóg jest twórcą zła.

Iz 45:7 (BG): „Który czynię światłość, i stwarzam ciemności; sprawuję pokój, i stwarzam złe. Ja Pan czynię to wszystko.”

Am 3:6 (BG): „Izali się ludzie nie lękają, gdy trąba w mieście zabrzmi? izali jest w mieście co złego, którego by Pan nie uczynił?”

Hebrajskie słowo przetłumaczone w niektórych przekładach jako “zło” oznacza i w innych wersetach jest tak tłumaczone, “klęska” / “nieszczęście”.

Poza tym te wersety są Boskim przypomnieniem dla Izraela o ich przymierzu, że Bóg będzie im błogosławił jeżeli będą o Nim pamiętać, ale będzie też zsyłał na nich nieszczęścia, jeżeli nie będą mu posłuszni.

Te nieszczęścia miały być karą, i sposobem nawrócenia ich na dobrą drogę.

Często jednak oni nie uznawali tych nieszczęść, które ich dotykały jako kary, tylko bardziej jako przypadek. Bóg więc, przez usta proroków, przypominał im o ich przymierzu i o tym, że to co ich spotyka pochodzi od niego, z Jego woli w celu ich naprawy.

Bóg więc nie jest autorem zła, nie jest to zgodne z jego charakterem.

 Ps 5:4: „Ty bowiem nie jesteś Bogiem, który miłuje nieprawość, zły z tobą nie zamieszka.”

Biblia uczy nas, że jedyną przyczyną otaczającego nas zła jest grzech. Grzech człowieka, jakiego dopuścił się w Edenie.

Bóg stworzył człowieka i postawił go w ogrodzie Eden. Dał mu jasne zasady:

Rdz 2:16-17: „I rozkazał PAN Bóg człowiekowi: Możesz jeść do woli z każdego drzewa ogrodu; Ale z drzewa poznania dobra i zła jeść nie będziesz, bo tego dnia, kiedy zjesz z niego, na pewno umrzesz.”

Jasna zasada, wyrok śmierci za zjedzenie owocu z jednego z drzew Edenu. Ale tu nie chodziło o ten owoc…to była próba posłuszeństwa.

Jak wiemy dość szybko przyszła weryfikacja, wynik tej próby, Ewa zwiedziona przez Szatana, Adam świadomie, nie chcąc zostać sam bez Ewy, grzeszą i zjadają ten owoc.

Okazują się nieposłuszni wyraźnemu Boskiemu nakazowi = konsekwencja – wypędzenie z raju, i śmierć w tym samym dniu (choć nie 24 godzinnym) – to już pierwsza łaska Boża.

Uważamy, że Bóg jest Wszechmocny, i mógł stworzyć człowieka i poprowadzić jego losami w dowolny sposób.

Ale Bóg jest nie tylko wszechmocny, jest też, jak mówi Biblia, Miłością.

A Sprawiedliwość jest podstawą Jego tronu.

Ps 89:14-15: „Ty masz ramię pełne potęgi, mocna jest ręka Twoja i Twoja prawica wzniesiona. Podstawą Twego tronu sprawiedliwość i prawo; przed Tobą kroczą łaska i wierność.”

Wszystkie te cechy charakteru musiały współdziałać w dziele twórczym człowieka.

Bóg, uczynił człowieka, na obraz swój i na podobieństwo swoje, w innym miejscu czytamy, że uczynił nas mało mniejszym od aniołów.

Nie byłoby mowy o podobieństwie do Boga, czy bliskości rangą do aniołów, gdyby człowiek został stworzony maszyną bez wolnej woli, bez możliwości wyboru, bez własnego niezależnego, inteligentnego umysłu, który mógł podejmować świadome decyzje.

To tym właśnie różnimy się od zwierząt że rozróżniamy wartości moralne, zło od dobra.

Ta wolna wola jest najlepszą odpowiedzią na pytanie, czy Bóg nie mógłby stworzyć człowieka niezdolnego do grzechu?

Bóg pragnie by człowiek miłował go i jego zasady z wyboru – J 4:24: „Bóg jest duchem, więc ci, którzy go czczą, powinni go czcić w duchu i w prawdzie.”

Pierwszy człowiek Adam miał więc wolną wolę, i podaną przez Boga zasadę i konsekwencję nieposłuszeństwa. To czego nie miał to – doświadczenia ze złem.

Adam w raju doświadczał tylko dobra, miał doskonałe ciało i umysł i żył w doskonałych warunkach, on znał tylko dobro.

Brakowało mu cennej wiedzy o tym co to zło, jak wygląda, jakie niesie ze sobą praktyczne konsekwencje.

Taką znajomość, jak każdą inną można zdobyć na 4 sposoby: 

1. Intuicja – byłaby niezgodność z wolną wolą
2. Informacja
3. Obserwacja
4. Doświadczenie – została wybrana jako metoda przez Boga, widocznie była najskuteczniejszą dla człowieka

Działanie i skuteczność tych różnych metod dobrze widać po dzieciach.

Dzieci nie rodzą się z intuicją, by wiedzieć jak się zachować i co robić w każdej sytuacji.

Na przykład czy dotykać ognia czy nie? Dzieci intuicyjnie nie wiedzą, że nie powinne dotykać, wręcz ich wrodzona ciekawość, ciągnie je w tą stronę by spróbować i włożyć tą rękę w ogień.

Możemy im powiedzieć, udzielić informacji, że nie powinne tego robić, że to sprawi im ból, jednak wiemy, że one często nie usłuchają.

Dopiero gdy same doświadczą konsekwencji tego ognia, tego bólu natychmiastowego to szybko uczą się, że nie powinne tego robić.

Doświadczenie – zostało wybrane jako metoda przez Boga, widocznie była najskuteczniejszą dla człowieka – gwarantującą możliwość przejścia próby, po uzyskaniu tego doświadczenia, zwycięsko.

Bóg postanowił, że potępi w Adamie wszystkich ludzi, całe jego potomstwo.

Może się to wydać niesprawiedliwe, ale jest wręcz przeciwnie, to wielka łaska Boża.

Bóg mógł każdego człowieka próbować indywidualnie, ale czy wynik byłby inny? Dalej brak byłoby tym następnym osobom indywidualnego doświadczenia ze złem.

Nawet zakładając, że część ludzi przeszła by tą próbę – to co z tymi którzy nie przeszli?

Każdy potrzebował by swojego oddzielnego odkupiciela – bo Boska sprawiedliwość wymaga okupu 1:1 doskonałe życie za doskonałe życie.

Potępiając wszystkich w Adamie, Bóg dał szansę wszystkim zapoznać się, osobiście, namacalnie ze skutkami grzechu, ze skutkami zła.

A do odkupienia ludzkości z tego stanu wystarczy jeden odkupiciel, którym stał się Nasz Pan Jezus Chrystus.

1Kor 15:22: „Jak bowiem w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni.”

To jest właśnie ta Dobra Nowina – Ta zwiastowana wielka radość:

Łk 2:10: „I powiedział do nich anioł: Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam wielką radość, która będzie udziałem całego ludu.”

Umarli grzebią swoich umarłych…

(Wszyscy z boskiej perspektywy jesteśmy martwi – nie zasługujemy na życie).

Dzięki Wielkiej Łasce Bożej, w Bożym Planie jest miejsce dla wszystkich, niektórzy tak jak my, chcemy wybierać dobro już dzisiaj i odwracać się od zła, i skorzystać z tej okupowej ofiary Jezusa już teraz – za co Pan wynagradza dodatkowo – tych którzy osiągną w tych warunkach złych wymagany poziom.

Ale podstawowym celem Boga jest doskonała, z wyboru, z własnej wolnej woli wybierająca dobro i Boga i jego zasady, rasa ludzka.

Takich istot Bóg pragnie, i każdego, kto teraz lub w przyszłości będzie pragnął zrobić dobry użytek z tego doświadczenia ze złem Pan przyjmie i pomoże mu dojść do tego stanu doskonałości, w której niemożliwe już będzie dla człowieka czynienie zła…

Na razie pozostaje nam korzystać indywidualnie z naszych doświadczeń ze złem i czekać na dzień kiedy Bóg zniszczy wszelkie zło, śmierć, choroby…

Obj 21:3-4: „I usłyszałem donośny głos z nieba: Oto przybytek Boga jest z ludźmi i będzie mieszkał z nimi. Oni będą jego ludem, a sam Bóg będzie z nimi i będzie ich Bogiem.

I otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu, i śmierci już nie będzie ani smutku, ani krzyku, ani bólu nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły.”

Częste pytanie, na które trudno odpowiedzieć.

Niedawno miała miejsce dyskusja, w której trafiłem na kilka ciekawych odpowiedzi, więc je tutaj zostawię. Przy okazji załączam też do posłuchania jeden z rozdziałów książki „Boski plan wieków” pt. „Dozwolenie na zło”:

A tutaj obiecane wypowiedzi:

„Zwróćmy uwagę, że wierzący muszą się tłumaczyć przed niewierzącymi z istnienia zła, bo niewierzący narzucają im taką narrację i argumentują, że gdyby istniał dobry Bóg, to nie byłoby zła. Wychodzi na to, że niewierzący chcą ustawiać rzeczy na swoją modłę. Trzeba więc pokazać koncepcję wierzącego: że są to przejściowe cierpienia, rodzaj zabiegu chirurgicznego na uszkodzonej kości, który zakończy się wyleczeniem chorego.”

***

„Uważam, że świat, który istnieje obecnie musi się wręcz manifestować złem które jest nie do ogarnięcia z perspektywy normalnego człowieka. Musi być w nim bezgraniczność zła skoro nie ma w nim Boga. Takie zło wyrządzone na dziecku moim zdaniem nie jest po to by to dziecko wyciągnęło z tego konkretnego zła jakieś w przyszłości lekcje. Jest w tym sensie raczej bezcelowe. Jednak pokazuje w ten sposób, że zło które jest elementem tego świata właśnie tak się manifestuje. Często swoją ślepą, okrutną brutalnością i niesprawiedliwością. Takich przypadków było i jest miliony. Tylko boska mądrość potrafi z tego wyprowadzić ogólną lekcje dla wszystkich. Ta lekcja udowodni ponad wszelką wątpliwość czym jest świat gdy człowiek odwraca się od Boga.

Inaczej mówiąc, cierpiące dziecko jest manifestacją zła, które musi się manifestować takimi przykładami w tym świecie skoro ten świat podlega wolnej woli ludzi zwiedzionych przez diabła. Dziecko takie wraz z innymi nauczy się lekcji tak jak każdy inny człowiek, nawet nigdy nie cierpiący.”

***

„Powołanie się na cierpienia dziecka uaktywnia w nas tak silne emocje, że dyskusja bywa nie możliwa. To dlatego „dzieci w Afryce głodują”, a „na Ukrainie giną dzieci”. Taki przekaz na nas mocno działa. Co chcę przez to powiedzieć, że odwołanie się do tak silnych emocji w żaden sposób nie daje się zracjonalizować. Jeśli się nie da, to nie próbuję na siłę. Gdy mój przyjaciel zapytał, czemu jego dziecko spotkało takie doświadczenie (niepełnosprawność), to jedyne co umiałem odpowiedzieć, to żeby tego nie analizował, bo odpowiedzi w takich emocjach nie znajdzie i żeby się po prostu wypłakał. Ogólnym celem dozwolenia na zło jest jego doświadczenie i docenienie sprawiedliwości. Zatem w każdym doświadczeniu ważniejszym, niż odpowiedź na pytanie, czemu Boże takie doświadczenie przyszło („jaki jest tego cel?”), jest budowanie nienawiści do grzechu.”

***

„Pan Bóg ma w tym CEL, by człowiek przeszedł przez różne formy cierpień. Tym CELEM jest wieczna korzyść dla każdego człowieka. W Królestwie Bożym czlowiek doświadczy dobra, miłości i sprawiedliwosci. Przez doświadczenie zła i dobra będzie więc mógł podjąć odpowiednią decyzję, która stanie się wiecznym szczęściem dla każdego [kto wybierze właściwie].”

***

„Kiedyś usłyszałam na to pytanie taką odpowiedź: człowiek musi doświadczyć, co to jest smutek i zło teraz, aby w przyszłości docenić w Krolestwie Bożym łaski, jakie otrzymał i nigdy nie dążyć do tego zła.”

—–

Więcej biblijnej argumentacji znajdziecie w artykule pt. „Dlaczego kochający Bóg dozwala na klęski?”.

Z mojej strony, na ten moment, żadnej dodatkowej odpowiedzi nie ma. Jednak Bóg realizuje swój plan, którego ostatecznym celem jest dać szansę zdobycia wiecznego życia i szczęścia każdemu. Jest w Biblii bardzo wiele obietnic, że blisko przed nami są już „czasy odnowienia wszystkich rzeczy” i nawet jeśli poprzedzą je dalsze wstrząsy i cierpienia na świecie, to właśnie zapowiadane czasy odnowienia przyniosą każdemu najlepszą odpowiedź. Oby nastały jak najszybciej – „Przyjdź Królestwo Twoje!”.

Pozdrawiam
Wiktor Szpunar