• ODNOWIENIE
• ODNOWA
• PRZYWRÓCENIE PIERWOTNEGO STANU

Co to jest i dlaczego uważamy, że jest to właśnie cel powrotu Pana Jezusa na ziemię?

Wykład wygłoszony przez br. Radosława Pilarka na spotkaniu chrześcijańskim w Bydgoszczy, 27.09.2026 r.

Podsumowanie stwarzania:

I Mojż 1:31: „31 I spojrzał Bóg na wszystko, co uczynił, a było to bardzo dobre.”

Photo by Osama Khan on Unsplash

Upadek człowieka, przekleństwo Ziemi.

Czy Bóg pogodził się,  że to wspaniałe dzieło miało zostać zmarnowane?

Już wtedy zapowiedziane zwycięstwo nad Przeciwnikiem.

Jaki rezultat ODNOWY? TAK WSPANIAŁE, ŻE CIĘŻKO SOBIE WYOBRAZIĆ!

II List do Koryntian12:4

Paweł pisze o sobie jako o człowieku, który:

Został uniesiony w zachwyceniu do raju i słyszał niewypowiedziane słowa, których człowiekowi nie godzi się powtarzać.

Do raju=> Przywróconej do doskonałości ziemi.

Niewypowiedziane słowa=> Wtedy ludziom poselstwo, bo tyczyło ono teraźniejszej prawdy.

Nie godzi mówić => Ponieważ nie był wtedy czas właściwy.

Po co więc Paweł to oglądał?

oświecenie, jakie te widzenia one dały apostołowi odbijają się w jego pismach dając im wielką siłę i rzucają cień i głębokie znaczenie na jego słowa.

I zgadza się to z Bożą zapowiedzią:

Ziemia, niebiosa – Oto czynię nowe

Stare zaś:

Ziemia spalona , przeminą z sykiem – kosmiczna katastrofa, wchłonie czarna dziura? Nie – symboliczne usunięcie starego i zastąpienie nowym.

Ale i literalna Ziemia, nie tylko symboliczna potrzebuje Odnowy:

Photo by Florian GIORGIO on Unsplash

Przekleństwo także dla Ziemi:

Rdz 3:17: „Do Adama zaś powiedział: Ponieważ usłuchałeś głosu swojej żony i zjadłeś z drzewa, o którym ci przykazałem, mówiąc: Nie będziesz z niego jadł — przeklęta będzie ziemia z twego powodu, w trudzie będziesz z niej spożywać po wszystkie dni twego życia.”

W tej części powiemy o zwieńczeniu – ukoronowaniu odnośnie całego rodzaju ludzkiego Bożego Planu Wieków

Bóg umiłował świat, że dał Syna – cały świat ludzkości

Okup 2000 lat temu czas aby przyniósł owoce, w postaci zmartwychwstania:

1 zmartwychwstanie – niewidoczne dla cielesnych oczu, Kościoła

2 – spektakularne dla świata ludzkości

CHOĆ BĘDZIE MOWA O BOGU JAKO ZBAWCY – PROSZĘ ABYŚMY PAMIĘTYALI – DOKONANIE TEGO WSPANIAŁEGO PLANU ODDAŁ UKOCHANEMU SYNOWI.

Mylne poglądy – Zagubiona nauka o restytucji:

Niebo, piekło, może czyściec, zniszczenie Ziemi

Ale Biblia uczy o Tysiącletnim Panowaniu Chrystusa jako czasie Odnowy.

Zapowiada:

POWTÓRNE, OSOBISTE PRZYJŚCIE NASZEGO PANA PRZED ROZPOCZĘCIEM SIĘ TYSIĄCLECIA

Także tu narosły pewne błędy

Pan powiedział:

A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni, aż do skończenia świata

(Mat. 28:20 NB).

I Pan był z Kościołem bez przerwy przez swego ducha oraz swoje Słowo, prowadząc go, kierując nim, dając otuchę. Ale chociaż Kościół cieszył się błogosławieństwami wynikającymi ze świadomości, iż Pan był z nim, to tęsknie czekał na powrót, bo Kościół był pewien, że kiedy Pan rzekł: „a jeśli pójdę, przyjdę znowu”(Jan 14:3 NB), na pewno mówił o swoim powtórnym osobistym przyjściu.

1 wiek, Apostołowie prócz jednego umarli, Pan wciąż nie wrócił. Ale dał ostatniemu z nich Objawienie. Pod koniec 1 wieku W Objawieniu Pan mówi o owym wydarzeniu jako należącym do przyszłości, oświadczając:

„Oto przychodzę wkrótce, a zapłata moja jest ze mną”. Natchniony Jan odpowiada: „Amen, przyjdź Panie Jezu!”.

Dalej nie było żadnych natchnionych ksiąg.

Stąd powstały:

Błędne nauki o czasie powtórnego przyjścia Pana a właściwie OBECNOŚCI – słowo Parousia.

Jaki miał być jej cel – to pytanie to temat tej części dyskursu:

Słowo Boże jasno naucza, że w czasie powtórnego przyjścia naszego Pana świat będzie daleki od nawrócenia się do Boga.

Obj 1:7: „7 Oto przychodzi z obłokami i ujrzy go wszelkie oko, także ci, którzy go przebili. I będą lamentować przed nim wszystkie plemiona ziemi. Tak, amen.”

Te obłoki to chmury UCISKU. Czy nawrócona, sprawiedliwa ludzkość biadałaby / lamentowała? Cieszyłaby się z powrotu Pana!

Tymczasem: Nie wszyscy ludzie na ziemi będą zadowoleni z pojawienia się Pana, co z pewnością nie miałoby miejsca, gdyby wszyscy byli nawróceni.

Można postawić inaczej pytanie: CZY PAN MIAŁ PRZYJŚĆ “NA GOTOWE”, tzn. na świat nawrócony już przez Jego ziemski Kościół i dopiero zacząć panować w Millenium?

Istnieje pogląd, że nawracać miał ziemski Kościół, a gdy Kościół wypełnił swoje wielkie i trudne zadanie, Pan przyjdzie, aby zakończyć ziemskie sprawy, wynagrodzić wierzących i potępić grzeszników. Mało tego – ziemski Kościół czynił te próby dopuszczając się czynów przeciwnych do nauczania Mistrza. Ogniem i Mieczem próbował przywodzić narody do Chrystusa – wcale nie z uczciwych pobudek – ale to nie masz temat.

Tymczasem Pan dał zadanie Swojemu Kościołowi na Ziemi:

1. Głoszenie Ewangelii na świadectwo czyli dawanie świadectwa światu nie znaczy nawrócenia świata.

Biblia nic nie mówi o tym, jak to świadectwo zostanie przyjęte. Nie było to polecenie nawracania wszystkich narodów. Inny mylnie rozumiany fragment Słowa Bożego to:

2. Psalm 110:1: „1 Powiedział PAN do mego Pana: Usiądź po mojej prawicy, aż położę twoich wrogów jako podnóżek pod twoje stopy.”

Nie chodzi o bezczynność Syna Bożego. Tron wyobraża autorytet a nie literalne siedzenie po prawicy Bożej. Pan będzie po prawicy gdy przyjdzie i pozostanie po prawicy w Wieku Tysiąclecia i na zawsze.

Werset nie sugeruje biernego czekania i wtedy dopiero Pan miałby przyjść do już pobitych i posłusznych narodów.

Mocą, autorytetem i władzą nadaną przez Boga Pan sam zajmie się zaprowadzaniem porządku.

W tym Celu Pan miał przyjść drugi raz.

JEGO ZWIĄZEK Z PIERWSZYM PRZYJŚCIEM

2000 lat temu w czasie pierwszego Przyjścia Nasz Pan powiedział:

J 12:47: „Nie przyszedłem bowiem po to, żeby sądzić świat, ale żeby zbawić świat.”

Głównym dziełem pierwszego przyjścia było odkupienie ludzi, zaś drugiego – przywrócenie do pierwotnego stanu, błogosławienie i wyzwolenie odkupionych.

Po złożeniu swego życia na okup za wszystkich, nasz Zbawiciel wstąpił do nieba, by przedstawić tę ofiarę Ojcu, dokonując w ten sposób pojednania za grzech człowieka.

Oba przyjścia to 2 etapy tego samego planu.

PIERWSZE PRZYJŚCIE PANA to fundament – Okup to podstawa, bez której nie mogłyby nastąpić dalsze kroki w spełnianiu Bożego Planu

Chwała Naszemu Bogu za to, że dał Syna i chwała Jego Synowi za Odkupienie!

Nastąpiło złożenie Ofiary Okupowanej, Pan odszedł do Ojca przedstawić przed Bożym Tronem Swoją Zasługę.

Po pierwszym na Ziemi pozornie nic się nie zmieniło dla cielesnych oczu ludzkości, dalej dozwolone rządy zła.

Powoli, przez stulecia zaczęły być wybierane władze Królestwa – rozpoczął się Wiek Ewangelii. Do Pana miał w przyszłości dołączyć Jego prawdziwy Kościół, Dom Pierworodnych, Zgromadzenie tych, których imiona były zapisywane w Niebie. Tych, co przez wierność do Śmierci otrzymywali Koronę życia – nieśmiertelność w Boskiej naturze. Dopiero z końcem tego Wieku Pan miał zacząć swoją drugą Obecność.

Wiek Ewangelii to czas na: WYBRANIE KOŚCIOŁA, Ale nie na NAWRÓCENIE ŚWIATA.

To wielka różnica czasowa w Bożym Planie – MYLONA. CHRZEŚCIJANIE WIERZĄ, ŻE ZBAWIENIE JEST TU I TERAZ.

TYMCZASEM: wybór Kościoła a nawrócenie świata należą do dwóch różnych dyspensacji, całkiem różnych.

Teoretycznie:

Przywrócenie do pierwotnego stanu i błogosławienia mogło rozpocząć się od razu po zapłaceniu ceny okupu przez Odkupiciela. Wtedy byłoby tylko jedno przyjście Mesjasza, panowanie i błogosławienie rozpoczęłoby się od razu, tak jak spodziewali się z początku apostołowie (Dz. 1:6).

Ale Bóg przewidział dla Kościoła „coś lepszego” (Hebr. 11:40).

Oto błogosławienie ludzkości miało przyjść nie tylko poprzez Jego Syna, ale Jego współkrólów i współkapłanów. Oczywiście Pan – Głowa, Oblubieniec, Kościół to Ciało, Oblubienica – ale razem tworzą obiecanego Mesjasza – Pomazańca – Chrystusa.

Bóg Który Sam nie potrzebuje pomocy w niczym, postanowił oddać dzieło naprawy w ręce innych istot – własnych stworzeń – każda z nich była kiedyś człowiekiem z krwi i kości.

W tym Planie wszystko oczywiście ma swój czas:

Apostoł informuje nas, iż Jezus znajdując się w niebie, był nieobecny na ziemi w ciągu całego okresu między Jego wniebowstąpieniem a początkiem czasów restytucji, czyli Wieku Tysiąclecia.

„Którego niebo musi zatrzymać aż do czasu odnowienia wszystkich rzeczy” (Dz. 3:21 NB).

To werset, w którym właśnie pada słowo ODNOWIENIE – po angielsku Restytucja. Pismo Święte naucza, że celem wtórej obecności naszego Pana jest odnowienie wszystkich rzeczy (restytucja) i że w czasie Jego objawienia narody będą tak dalekie od nawrócenia się, że znajdować się będą w stanie gniewu i sprzeciwu.

Właśnie to dziś obserwujemy dookoła na świecie.

WSPOMNIANA RÓŻNICA MIĘDZY WYBOREM KOŚCIOŁA A NAWRÓCENIEM ŚWIATA:

Kościół w obecnym wieku nie miał nawrócić świata, jego misją natomiast jest głoszenie Ewangelii na całym świecie na świadectwo oraz przygotowanie się pod Boskim kierunkiem do swego wielkiego przyszłego dzieła. Bóg bynajmniej nie wyczerpał swej mocy przeznaczonej na nawrócenie świata. Co więcej, On nawet jeszcze nie próbował nawracać świata.

Bo na logikę:

Jeśli świat miał być nawrócony przez kościół na Ziemi, to oznacza klęskę.

MILIARDY LUDZI ŻYJĄCE OD CZASÓW STWORZENIA NIE PRZYSZŁY DO BOGA.

Ci co przyszli – czy z wieku Patryjarchów, Żydowskiego, Ewangelii – to ułamek liczby ludzkości: Patriarchów – jednostki. Izrael – już cały naród. WE – więcej, z każdego narodu, plemienia, języka – ale wciąż malutko.

Ci, którzy utrzymują, że Stwórca przez sześć tysięcy lat usiłował nawrócić świat, ale przez cały ten czas doznawał niepowodzeń, nieuchronnie napotkają na trudność w pogodzeniu swego poglądu z zapewnieniem Biblii, że wszelkie zamiary Boga zostaną zrealizowane, a Jego Słowo nie wróci do Niego niespełnione, lecz powiedzie mu się w tych sprawach, w których zostało wysłane (Izaj. 55:11).

BÓG NIGDY NIE PONOSI NIEPOWODZENIA PRZY WYPEŁNIANIU SWOICH ZAMIARÓW.

Więc w Bożym Planie jest czas WYBORU dla Kościoła i pozostałych klas chodzących wiarą w obecnym złym świecie; dla ogółu  ludzkości – WOLNA ŁASKA.

Podzielimy Plan na te dwa etapy:

1 etap – Wybór Kościoła do teraz wraz z WE – Abraham, Izrael, także

2 etap – Wolna niezasłużona łaska dla świata w WT

Bo Pan umarł:

po to, by móc z łaski Bożej zakosztować śmierci za każdego. Hebr 2:9

Pan umarł za wszystkich czyli Wszyscy doznają korzyści z Okupu. Kościół rzymski nauczał inaczej, kiedyś nawracam siłą, a teraz naucza, że wszyscy maja szansę na zbawienie. Te nauki też zmieniały się, obecnie są mocno liberalne, np. święty Augustyn z Hippony uważał, że dzieci zmarłe bez chrztu trafiają do piekła. Był on pod tym względem jednym z najbardziej rygorystycznych teologów w historii Kościoła.

Potem uważano, że do piekła, ale tam, gdzie się nie cierpi – limbus. Na marginesie, te nauki są teraz bardziej liberalne, bo wielu chrześcijan nie chciało wierzyć, że miliony nieświadomych dzieci oraz pogan zostały na wieki stracone (co, według otrzymanej przez nich nauki znaczy, że zostały posłane do miejsca wiecznych i beznadziejnych mąk) i utrzymuje, wbrew oświadczeniom Biblii, że Bóg nie potępi nieświadomych. Podziwiamy liberalność ich serc oraz ocenę Boskiej dobroci, ale radzimy im, by nie śpieszyli się za bardzo z odrzucaniem i ignorowaniem słów Biblii.

A co na temat nieświadomych zła i dobra dzieci uczy Biblia?

Czy Biblia naucza, że nieznajomość jest podstawą do zbawienia? Nie.

Jedyną podstawą do zbawienia, wymienioną przez Pismo Święte, jest wiara w Chrystusa jako Odkupiciela i Pana – „łaską jesteście zbawieni przez wiarę” (Efez. 2:8 BG). Usprawiedliwienie przez wiarę jest podstawową zasadą całego systemu chrześcijaństwa. Na pytanie: „Co muszę zrobić, aby być zbawionym?” apostoł odpowiada: Wierz w Pana Jezusa Chrystusa, „nie ma żadnego innego imienia pod niebem, danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni” (Dz. 4:12 NB).

„Każdy bowiem, kto wzywa imienia Pańskiego, zbawiony będzie” – Rzym. 10:13 NB.

Pismo Święte oznajmia też, że wszyscy, którzy teraz nie rozumieją błogosławionego przywileju wejścia lub go nie doceniają, w słusznym czasie zostaną doprowadzeni do pełnej wiedzy i oceny.

Jedyna droga, dzięki której wszyscy z potępionej rasy mogą przyjść do Boga, nie zależy od dobrych uczynków czy też od niewiedzy, lecz od wiary w kosztowną krew Chrystusa, która gładzi grzechy świata (1 Piotra 1:19; Jan 1:29 (refs2))

Czyż nie wydaje się, że jeśli Bóg tak bardzo umiłował świat, to mógł poczynić jakieś kroki, by nie tylko wierzący mogli być zbawieni, lecz także, by wszyscy mogli usłyszeć i dzięki temu uwierzyć?

J 1:9: „9 Ten był tą prawdziwą światłością, która oświeca każdego człowieka przychodzącego na świat.”

Ofiara za wszystkich a ostateczna korzyść nielicznych to fiasko planu.

1Tm 2:5-6: „5 Jeden bowiem jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus;

6 Który wydał samego siebie na okup za wszystkich, na świadectwo we właściwym czasie.”

…CZASACH…

Logika:

1Tm 2:3-4: „3 Jest to bowiem rzecz dobra i miła w oczach Boga, naszego Zbawiciela;

Który chce, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy.”

KOLEJNOŚĆ!

2 ETAPY ZBAWIENIA

Kaz 9:10: „10 Wszystko, cokolwiek twoja ręka postanowi czynić, czyń z całej swojej siły; nie ma bowiem żadnej pracy ani zamysłu, ani wiedzy, ani mądrości w grobie, do którego zmierzasz.”

Dlatego dla błogosławienia wszystkich nieświadomych – zmarłych w dzieciństwie oraz pogan itd. Stwórca przygotował powszechne wzbudzenie umarłych w tym celu, by wszyscy ludzie posiedli wiedzę, wiarę i zbawienie.

Stąd jego planem jest:

„Albowiem jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni. A każdy w swoim porządku” – Kościół Wieku Ewangelii, Oblubienica, Ciało Chrystusa najpierw, a potem, w Wieku Tysiąclecia, wszyscy, którzy Go przyjmą w czasie Jego obecności (słowo błędnie przetłumaczone na przyjście) trwającej tysiąc lat.

Po powrocie z grobów:

Będzie to właściwy Pański czas, by wszyscy Go poznali, od najmniejszego do największego. Gdy się obudzą, mając za sobą doświadczenie złego, którego brakowało Adamowi, i z wdzięcznością przyjmą odkupienie jako dar Boży, będą mogli żyć dalej, żyć wiecznie pod pierwotnym warunkiem posłuszeństwa. Zupełne posłuszeństwo będzie wymagane, lecz będzie ono możliwe do osiągnięcia pod sprawiedliwym panowaniem Księcia Pokoju. Tak wygląda zbawienie oferowane światu.

1Tm 4:10: „10 Dlatego pracujemy i jesteśmy lżeni, że pokładamy nadzieję w Bogu żywym, który jest Zbawicielem wszystkich ludzi, zwłaszcza wierzących.”

Bóg nie da ludziom życia wbrew ich woli, ale znajomi z prawda i da wybór ZBAWIENIE NIE BĘDZIE NA SIŁĘ. Rozumiemy zatem, że powszechne zbawienie, z którym w przyszłości zetknie się każdy człowiek, składa się ze światła pochodzącego z prawdziwej światłości oraz sposobności wybrania życia.

Większość rodzaju ludzkiego znajduje się w grobie, dlatego też będzie trzeba wyprowadzić wszystkich z grobu, by dać im świadectwo o dobrej nowinie, o Zbawicielu i dopiero wtedy będą mogli się opowiedzieć za posłuszeństwem lub nie.

Jr 31:29-30: „29 W tych dniach już nie będą mówić: Ojcowie jedli cierpkie winogrona, a synom ścierpły zęby;

30 Lecz każdy umrze za swoją nieprawość. Każdemu człowiekowi, który zje cierpkie winogrona, ścierpną zęby.”

Teraz jeszcze tak nie jest. Wszyscy umierają nie za swoje grzechy, lecz za grzech Adama – „W Adamie wszyscy umierają”. Adam spożył cierpkie grono grzechu i nasi ojcowie nadal je spożywali, powodując dalsze choroby i niedole swoich dzieci, przyspieszając tym samym karę – śmierć. Owym dniem, w którym „każdy [kto umiera] umrze [tylko] za swoją winę”, jest Dzień Tysiąclecia, czyli restytucji.

Liczne proroctwa i obietnice dotyczące przyszłych błogosławieństw zdają się odnosić wyłącznie do Izraela.

Należy jednak pamiętać, iż był to naród figuralny i dane mu były obietnice, które czasem stosowały się doń szczególnie, ogólnie jednak miały szersze zastosowanie – odnosiły się do całej ludzkości, którą ów naród przedstawiał. Izrael jako naród stanowił obraz całego świata, a jego kapłaństwo było obrazem wybranego „Maluczkiego Stadka”. Mimo że Izrael ma znaczenie obrazowe, Bóg wyszczególnia inne narody i obiecuje przywrócić je do łask. Nie ma w tym nic dziwnego, iż wszyscy Żydzi, mieszkańcy Sodomy Gomory, Samarytanie i cała ludzkość, będą zawstydzeni i zmieszani, gdy w wyznaczonym przez Boga „właściwym czasie” okaże On im bogactwo swej łaski.

Tak, wielu z tych, którzy teraz są dziećmi Bożymi, będzie bardzo zmieszanych i zdziwionych, gdy ujrzy, jak Bóg umiłował ŚWIAT oraz jak bardzo Jego myśli i plany przewyższyły ich własne. Chrześcijanie powszechnie wierzą, że wszystkie Boskie błogosławieństwa są przeznaczone jedynie dla wybranego Kościoła ale w rzeczywistości plan Boga jest obszerniejszy. Choć przeznaczył On dla Kościoła „bardzo wielkie i kosztowne obietnice”, dokonał też wspaniałych postanowień na rzecz świata, który tak umiłował, że go odkupił.

Szatan ani nie zaskoczył Boga, ani Go nie pokonał. Nie pokrzyżował też w najmniejszym stopniu Jego planów. Bóg jest i zawsze był absolutnym panem sytuacji, i w końcu stanie się jasne, że wszystko współdziałało w kierunku realizacji Jego celów.

***

Wykład noworoczny 2022 dla zborów Pana w Rybniku i w Bydgoszczy wygłosił brat Bogdan Kwaśniewski.

Wykład zachęca do odpowiedzenia sobie na pytanie ze starej protestanckiej pieśni: „Czy wszystko dobrze z moją duszą?”. Słowami Johna Edgara, badacza Pisma Świętego ze Szkocji, mówca zaprasza: „Codziennie odnawiajcie śluby sobie poświęcenia!”. 

Czasami w życiu duchowym może przydarzyć się choroba, słabość lub duchowy sen. Apostoł Paweł wzywał braci: „Obudź się, który śpisz i powstań od umarłych”.

Gdy zastanawiamy się, skąd bierze się bałagan w mieszkaniu, odpowiedzieć można, że sam się robi. A chwasty w ogródku? Same rosną. Nie trzeba się bardzo brudzić, żeby stać się brudnym – wystraczy przestać się myć. Nie trzeba też się poddawać. Wystarczy, że przestaniemy walczyć z sobą. Dalej: nie wystarczy raz się umyć, ani też raż raz wygrać bitwy czy raz wyplewić ogródka. Potrzeba wytrwałości w chrześcijańskim życiu. Chrześcijanin nie musi robić złych rzeczy, żeby ponosić duchowe straty. Zagrożeniem dla nas jest zaniedbanie się.

Są różne zaniedbania, które mogą odpowiadać 7. krokom, które w swoim życiu i poświęceniu podejmował Pan Jezus, i które i my powinniśmy podejmować, jak. zapieranie się samych siebie, badanie, praktykowanie i głoszenie Słowa Bożego, modlitwa, czuwanie i gotowość do znoszenia zła.

Według Edmunda Burke’a: „Aby zło zwyciężyło, wystarczy, by dobrzy ludzie nic nie robili.”

Lud Boży ma być na ciągłym stand-by (ma być gotowy do użycia przez Pana w każdym momencie życia). Nasz problem to zapominanie o tym, zapominanie o wielkim odkupieniu i naszej w związku z tym odpowiedzialności.

Jakuba 1:23-24 –
„Jeżeli bowiem ktoś przysłuchuje się tylko słowu, a nie wypełnia go, podobny jest do człowieka oglądającego w lustrze swe naturalne odbicie. Bo przyjrzał się sobie, odszedł i zaraz zapomniał, jakim był.”

Lustrem jest Słowo Boże. Nie należy od niego odchodzić. Jednak inny problem może wynikać z rutyny. Manna, badania beriańskie, to wszystko dobre, ale jak do nich podchodzimy? Czy poszukujemy „pierwszej miłości” i staramy się nie pozwolić, by ona zgasła?

2 Kor. 5:17 – „Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto stało się nowe”

2 Kor. 4:16 – „Dlatego to nie poddajemy się zwątpieniu, chociaż bowiem niszczeje nasz człowiek zewnętrzny, to jednak ten, który jest wewnątrz, odnawia się z dnia na dzień.”

„Z dnia na dzień” w tym fragmencie oznacza pewien proces. Chrześcijanin według Psalmu 1 powinien wzrastać jak drzewo. Obyśmy wszyscy mogli w tym kolejnym roku odnawiać się, wzrastać i duchowo owocować.

… aby nadeszły od Pana dni ochłody, aby też posłał wam zapowiedzianego Mesjasza, Jezusa, którego niebo musi zatrzymać aż do czasu odnowienia wszystkich rzeczy, co od wieków przepowiedział Bóg przez usta swoich świętych proroków.

– Dzieje Apostolskie 3:20-21

W zacytowanym fragmencie powiedziane jest, że Bóg pośle Jezusa Chrystusa. Nie może być tu mowy o pierwszym przyjściu Mesjasza, gdyż Piotr wypowiedział te słowa w dzień zesłania Ducha Świętego. Dziesięć dni wcześniej apostoł i inni widzieli Jezusa wstępującego do nieba.

Jest tu zatem mowa o drugim przyjściu Pana. Jezus sam mówił o tym drugim przyjściu,
np. słowami: „Jeśli odejdę, przyjdę znowu” (Jana 14:3).

Co to jednak znaczy odnowienie wszystkich rzeczy?

Znaczy to przywrócenie do początkowego stanu, czyli restytucja.

A co potrzebuje tego odnowienia? Niektórzy myślą, że chodzi o góry, pagórki, skały, drzewa i tym podobne rzeczy. Przytaczają choćby Księgę Izajasza 40:4, gdzie napisane jest: „Każda dolina podniesiona będzie, a każda góra i pagórek poniżony będzie”.

Te doliny, góry i pagórki są jednak symboliczne. W języku symbolicznym „góry” przedstawiają królestwa; „doliny” znaczą poniżone i uciemiężone klasy i grupy społeczne. Każde królestwo i każda wywyższona rzecz (góra) ma być poniżona, a każda poniżona rzecz (dolina) ma być wywyższona. To znaczy zrównanie społeczeństwa ziemi; i to równanie już się zaczęło. Wierni chrześcijanie nie mają jednak nic do czynienia z tą pracą wyrównywania. Tymi sprawami kieruje sam Bóg. Zadaniem chrześcijan jest ogłaszanie dobrej wiadomości o Królestwie i przygotowywanie się do przyszłych zadań pod rządami Mesjasza – czyli w wielkim skrócie: praca nad własnym charakterem.

Apostoł Piotr odpowiada dalej na pytanie, co ma zostać naprawione w tych „czasach odnowienia”. Tą powszechną odnową mają być objęte wszystkie rzeczy, o których pisali święci prorocy. Wśród wielu z nich Dawid i Izajasz mówili o „pustyni, która zakwitnie jak róża”, a także o niewidomych, których oczy będą otwarte (nie tylko oczy fizyczne, ale i umysłowe). Wtedy chromy ma podskoczyć jak jeleń (Zobacz choćby cały 35. rozdział Księgi Izajasza). Nie tylko niepełnosprawny fizycznie skorzysta, ale i każdy chętny z jakąkolwiek słabością czy to fizyczną, psychiczną czy moralną. W tym ostatnim znaczeniu (w związku z moralnością), słowa „chromy” używa choćby apostoł Paweł, gdy mówi: „Proste czyńcie ślady nogami, aby kto chromy nie zbłądził, ale był raczej uzdrowiony.” (Hebrajczyków 12:13)

W obiecanych czasach odnowienia Wielki Lekarz, Chrystus, będzie prowadził swoje dzieło wobec wszystkich, którzy będą pragnęli uleczenia ze swoich chorób i wyzwolenia ze słabości. Na ziemię przyjdzie Królestwo Boże, które już dziś panuje w niebie.

Według Biblii zbliża się czas powszechnej odnowy. Naprawione zostaną skutki grzechu i zła. Przywrócony będzie pokój i sprawiedliwość. (obrazek: celebratemessiah.co.nz)