andrzej kaliszczyk – Badacze Biblii

Jezus Chrystus – co o nim wiemy?

admin — Fri, 26 Mar 2021 21:00:36 +0000

Zapraszamy do obejrzenia nagrania ze spotkania pt. „JEZUS CHRYSTUS – CO O NIM WIEMY?”. Zebraliśmy się na Zoomie i na YouTube 27 marca 2021 r. o godz. 18:00. Wykład przedstawił Andrzej Kaliszczyk, badacz Biblii i starszy zboru chrześcijańskiego we Wrocławiu:

*****

Jezus Chrystus – dla jednych fałszywy nauczyciel, dla innych Pan i sens życia. Kim jest Jezus Chrystus? Czy Jezus jest atrakcyjny dla współczesnego człowieka? Prelekcja oparta będzie na Biblii, jako na źródle wiedzy o historii i misji Jezusa.

Autor omówi różne poglądy na temat postaci Jezusa i spróbuje zmierzyć się z problemem wpływu nauki Jezusa na współczesnych ludzi. Ma także zamiar zadać pytanie, czy obecnie chrześcijanie rzeczywiście są chrześcijanami – czy podążają za Chrystusem?

Spotkanie już w sobotę, 27 marca, o godz. 18:00.

Link do wykładu: https://youtu.be/k_CRxfBunsw

Konspekt wykładu:

JEZUS CHRYSTUS – CO O NIM WIEMY?

Źródłem wiadomości/wiedzy o Jezusie Chrystusie jest Biblia. Z tego powodu wielu uczonych odrzucało fakt istnienia historycznego Jezusa, twierdząc, że opowieści o nim to legenda/mit, który powstał wiele lat po jego domniemanym istnieniu, i został wypracowany zbiorowo przez ludowych opowiadaczy, którzy rozprzestrzeniali zasłyszane od innych opowieści.
Tego typu poglądy były obecne wśród różnych szkół filozofów, biblistów, religioznawców, którzy mieli ambicję wyjaśnić, jak powstała religia zwana chrześcijaństwem.

Wynikiem ich badań było stwierdzenie, że Jezus z Nazaretu w ogóle nie musiał istnieć, by mógł powstać jego kult.

Początek tego typu idei miał miejsce już w XVIII w lecz jeszcze nie w tak skrajnej formie. Dla tych uczonych Jezus faktycznie istniał, ale to co podają o nim Ewangelie, to zmitologizowna wersja jego działalności, stworzona na potrzeby posiadania ideału religijnego, który mógłby być wzorem dla powstającej wspólnoty.

Lecz najbardziej radykalne poglądy na temat historycznego istnienia Jezusa wyszły spod piór protestanckich uczonych w XXw. Wynikiem ich badań było przyjęcie poglądu, że niemożliwe jest dotarcie do faktycznej osoby Jezusa na podstawie zapisów Ewangelii, bo wszystkie zapisy o nim są wynikiem anonimowej pracy późniejszych wyznawców, którzy wcale nie byli zainteresowani przekazywaniem prawdziwych historii, lecz ich celem było budowanie wiary swojej wspólnoty. Takie oddzielenie osoby historycznego Jezusa od nauki chrześcijańskiej skłoniło niektórych badaczy do odrzucenia istnienia Jezusa w ogóle. Ten rodzaj poglądów to przysłowiowa woda na młyn dla badaczy reprezentujących materialistyczny punkt widzenia.
Wiek XX to arena wielkiego sporu ideologicznego, który w gruncie rzeczy, w interesującym nas obszarze, sprowadzał się do walki z religią jako taką, a już z religią chrześcijańską w szczególności. I dlatego, gdy protestanccy bibliści wystąpili z postulatem niemożności dotarcia do orędzia historycznego Jezusa, sprawę podchwycili niektórzy badacze z za żelaznej kurtyny i ogłosili triumf swoich idei na temat genezy chrześcijaństwa, mianowicie: u źródeł chrześcijaństwa nie stoi osoba historycznego Jezusa. Zatem religia chrześcijańska została wymyślona w całości przez ludzi po to, by uciskać bezbronnych. W ten sposób uzyskali poparcie dla tzy głoszonej przez ich guru, Karola Marksa, że religia to opium dla mas.
Na szczęście tego typu poglądy zostały przezwyciężone i obecnie w zasadzie nikt z biblistów, czy filozofów tym się zajmujących, nawet w kręgach niewierzących nie wątpi, że Jezus faktycznie istniał, choć nadal są rozbieżności co do możliwości dotarcia do jego oryginalnego nauczania.

Skoro dzisiaj na ogół fakt istnienia Jezusa nie budzi niczyjej wątpliwości, to może warto zapytać, kim jest Jezus np. dla:
MUZUŁMANÓW – Według Koranu był prorokiem i zapowiedzianym wcześniej Mesjaszem stworzonym przez Allaha w łonie Maryi bez udziału mężczyzny. Koran uznaje znaczenie nauczania Jezusa i boskie natchnienie słów, które przekazywał. Wzywa muzułmanów do oczekiwania na ponowne przyjście Jezusa.
ŻYDÓW – nie jest Mesjaszem, jest herezjarchą, fałszywym nauczycielem
ATEISTÓW – jest przykładem dobrego człowieka o wysokiej etyce
MARKSISTÓW (niektórych) – jest prawdziwym człowiekiem, który swą nauką o Królestwie Bożym dążył do totalnej metanoi/upamiętania/pokuty oraz rewolucji

Powstaje teraz pytanie: kim jest Jezus dla chrześcijanina?
Pytanie o zbliżonej treści zadał Pan swoim uczniom:
Mat 16:13:
(13) : A gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał uczniów swoich, mówiąc: Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego? [Biblia Warszawska, Mt 16]
(14) : A oni rzekli: Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków. (15): On im mówi: A wy za kogo mnie uważacie? (16): A odpowiadając Szymon Piotr rzekł: Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego. [Biblia Warszawska, Mt 16]
Mamy więc jedną z odpowiedzi: jest Mesjaszem. Jednak ta odpowiedź jest zrozumiała dla naśladowców Jezusa, będących Żydami. Dla nich Mesjasz to kluczowa postać.

Jest jeszcze inna odpowiedź, udzielona znacznie później przez Apostoła Pawła. I ona jest
zrozumiała dla każdego naśladowcy:
1Kor 15:3:
(3): Przekazałem wam bowiem przede wszystkim to, co sam przejąłem, że Chrystus umarł za nasze grzechy według Pism, [Przekład Literacki, 1kor 15]

To jest bardzo silne stwierdzenie, na temat tego kim dla chrześcijanina jest Jezus Chrystus.
Jest kimś, kto umiera za moje grzechy, i to było z dawna zapowiedziane. Z powyższego cytatu wyłania się myśl, ze Jezus przyszedł na świat z misją, by zrealizować pewien plan. Ten plan
nie rozpoczyna się z chwilą jego przyjścia, bo jego misja została zapowiedziana w Starym
Testamencie.
Na czym polegał ten plan? By umrzeć za nasze grzechy. Zatem naśladowca Jezusa musi uważać siebie za grzesznika.
Z tym wielu ludzi ma problem, bo nie uważają siebie za grzeszników. W ogóle „grzech” to dzisiaj nie jest modne słowo. Grzech funkcjonuje w kościele, ale nie w codziennym życiu.
Zróbmy mały eksperyment: każde państwo ma coś, co nazywamy kodeksem karnym – to zbiór kar za przestępstwa i wykroczenia. I podobnie Państwo Boże ma swój kodeks, w którym przestępstwa i wykroczenia polegają na niesprawiedliwym postępowaniu. W Bożym kodeksie każde niesprawiedliwe postępowanie nazwane jest grzechem.
I niech teraz każdy siebie zapyta, czy zawsze postępuje sprawiedliwie? Wnikliwa analiza da odpowiedź negatywną: zdarza się nam postąpić niesprawiedliwie. Zatem, wg Bożego Kodeksu jesteśmy grzesznikami. A im dłużej o tym myślimy, odkrywamy, że postępujemy niesprawiedliwie dość często.
Zatem, mimo, że mowa o grzechu jest dzisiaj niepopularna, to jednak prawda o nas jest taka, że jesteśmy grzesznikami. To, o czym przed chwilą powiedziałem, jest bezpośrednio nauczane w Biblii:
Rzym. 3: (Ps.14:4):
(10) : Jako napisano: Nie masz sprawiedliwego ani jednego; [Biblia Gdańska, Rz 3]

Uczeń Jezusa, chrześcijanin, musi uważać się za grzesznika, niesprawiedliwego, bo tylko wtedy będzie mógł uznać, że Chrystus umarł za jego grzechy wg Pism.

Powstaje pytanie, w jakim celu Jezus miał umrzeć za moje grzechy?
Wspominaliśmy wcześniej, że Pan Jezus realizuje jakiś plan, zapowiedziany w Piśmie.
Co to jest za plan?
Ef 3:11 (przekład dosłowny)
(11) : według planu wieków, który wykonał w Chrystusie Jezusie, Panu naszym, [Przekład Dosłowny, Ef 3:11]

Mamy odpowiedź: Bóg realizuje w Jezusie Chrystusie swój Plan wieków. Istnieje więc coś, co można nazwać: Boskim Planem Wieków.
Na czym polega ten plan, co jest jego centralnym zagadnieniem?
Odpowiedź: ten plan polega na przywróceniu harmonii między Bogiem a Jego stworzeniem, która została utracona, z winy człowieka w Raju.
Kol 1:20:
(20): i przez Niego całkowicie pojednać ze sobą wszystko, co jest na ziemi i w niebie, wprowadzając pokój przez krew Jego krzyża. [Przekład Dosłowny, Kol 1]
Zwróćmy uwagę, że śmierć Pana na krzyżu jest tutaj wspomniana jako środek prowadzący do pojednania.

Zatem, Chrystus umarł za grzechy nasze wg Pism…. Zapytajmy po co? By dokonać pojednania między nami a Bogiem.
Jaki tego ma być skutek?

To pojednanie ma dać ludziom to, co stracili nasi rodzice w raju, mianowicie – życie wieczne. Rzym 6:
(23) : Albowiem zapłata za grzech jest śmierć; ale dar z łaski Bożej jest żywot wieczny, w Chrystusie Jezusie, Panu naszym. [Biblia Gdańska, Rz 6].

Zatem, co wiemy o Jezusie? Wymieńmy niektóre aspekty:
• Że jest tym, który gładzi grzech świata:
(29) : A nazajutrz ujrzał Jan Jezusa idącego do siebie, i rzekł: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. [Biblia Gdańska, J 1]

• Że bez wiary w Niego nie ma zbawienia:
(12) : I nie ma w nikim innym zbawienia; gdyż nie dano ludziom żadnego innego imienia pod niebem, w którym moglibyśmy być zbawieni. [Przekład Dosłowny, Dz 4]

• Że Jezus jest zbawicielem wszystkich ludzi, a zwłaszcza wierzących
(10) : Albowiem przeto też pracujemy i lżeni bywamy, że nadzieję mamy w Bogu żywym, który jest zbawicielem wszystkich ludzi, a najwięcej wiernych. [Biblia Gdańska, 1tm 4]

• Że jest środkiem do przebaczenia grzechów:
(2) : A on jest ubłaganiem za grzechy nasze; a nie tylko za nasze, ale też za grzechy wszystkiego świata. [Biblia Gdańska, 1j 2]

• Że jest tym zapowiedzianym w Piśmie Prorokiem, któremu każdy będzie posłuszny:
(22): Albowiem Mojżesz do ojców rzekł: Proroka wam wzbudzi Pan, Bóg wasz, z braci
waszych, jako mię; onego słuchać będziecie we wszystkiem, cokolwiek do was mówić będzie.
(23) : I stanie się, że każda dusza, która by nie słuchała tego proroka, będzie wygładzona z ludu. [Biblia Gdańska, Dz 3]

• Że nauczył nas modlić się tymi słowami:
(10): Przyjdź królestwo twoje; bądź wola twoja jako w niebie, tak i na ziemi. [Biblia Gdańska,
Mt 6]

Boży Plan wieków zakończy się realizować wtedy, gdy wola Boga będzie pełniona na ziemi, tak jak jest pełniona w niebie. Wtedy przywrócona zostanie harmonia w całym
Wszechświecie. Zło i grzech będą zniszczone, śmierć przestanie istnieć, a odrodzony rodzaj
ludzki będzie zamieszkiwał tę naszą piękną planetę.
Do tego doprowadzi dzieło Jezusa, naszego Pana. Pana jego uczniów, Pana chrześcijan.
Jednak zanim nastąpią czasy powszechnego odrodzenia, my naśladujemy Pana Jezusa w w warunkach obfitujących w przciwieństwa. Potrzeba nam jeszcze wiele hartu charakteru, by wytrwać wśród tych niesprzyjających warunków.
Mając jednak wiedzę o Jezusie, zaufanie do Niego i odczuwając Jego łaskę, odważnie sprzeciwiamy się niesprawiedliwości i naśladujemy Go w tym, jak odnosił się do innych ludzi i jakie Mu przyświecały cele. Identyfikujemy się z nimi. Tą drogą kroczymy przez całe życie, bo tak rozumiemy misję naśladowania Pana.

Księga Izajasza – rozdział 35

admin — Sun, 22 Sep 2019 15:33:03 +0000

Wykład z Pisma Świętego wygłoszony przez Andrzeja Kaliszczyka. Poniżej fragment wykładu jako zachęta do wysłuchania:

„Nauka o wybraniu jest w Biblii i nie należy temu zaprzeczać. Małe stadko zostało wybrane (por. Ewangelia wg Łukasza 12:32), pobożni ludzie ze Starego Testamentu zostali [przez Boga] wybrani. Jeśli więc oni zostali wybrani to reszta została niewybrana – czy może być inaczej? Jeśli ktoś jest wybrany, to pozostała grupa, która nie została wybrana – jest niewybrana. Można jednak zadać sobie pytanie: w jakim celu Bóg dokonał tego wyboru czy też dokonuje wyboru małego stadka, a wcześniej mężów Starego Testamentu… czy to ma jakiś cel? Gdybyśmy zapytali chrześcijan: co wy sądzicie o tym, po co Bóg was wybrał? (…) Co będziecie robić, gdy będziecie zbawieni. Co będą robić? <> Dobra odpowiedź. tak, jesteśmy zbawieni, będziemy na wieki wieków radować się, będziemy trwać w Bogu, doznawać wielkiego szczęścia, no i to, co tam w Apokalipsie na końcu jest napisane… Ale czy to jest wszystko? W jakm celu Bóg wybrał kościół? (…)

Przeczytamy obecnie list apostoła Pawła do Rzymian, rozdział 8, od 17 do 23 wiersza. Odczytamy go wg Biblii Tysiąclecia i spostrzeżemy tam, że są synowie Boży i są inni ludzie, którzy nie są synami Bożymi. I ci inni, którzy nie są synami Bożymi, pragną, aby ci synowie Boży objawili się. Od wiersza 17: „jeśli zaś jesteśmy dziećmi to i dziedzicami, dziedzicami Boga [chrześcijanie, o których tu mówi, są dziedzicami Boga dlatego, że są jego dziećmi], a współdziedzicami Chrystusa, skoro wspólnie z nim cierpimy po to, by wspólnie też mieć udział w chwale [zwrócmy uwagę co mówi wiersz 18:] Sądzę bowiem, że cierpień teraźniejszych nie można stawiać na równi z chwałą, która się ma w nas objawić.” [W tych ludziach, którzy są dziećmi Bożymi, ma się objawić chwała Boża. Ale komu ma się ona objawić? Czy im samym?]

[wiersz 19] „Bo stworzenie z upragnieniem oczekuje objawienia się synów Bożych.” A więc ta chwała, która ma się objawić w nich ma być dostrzegana przez stworzenie, które z wytęsknieniem wyczekuje, by się oni objawili.

Pytanie: co to jest to stworzenie? Niektórzy mówią: to jest cała przyroda: lasy, góry, zwierzęta… Cały wszechświat czeka na Królestwo Boże. I tak to rozumują – ślimaki, antylopy… I tak poważnie to mówią. Otóż, nic bardziej mylnego. Tu nie chodzi o to, że przyroda czeka na Pana. To ludzie nazwani są stworzeniem, całym stworzeniem. Niektórzy mówią: <>, no to przyroda też, np. ryby w akwarium.

Przeczytamy List do Kolosan 1:23 – tutaj wg ich myślenia ewangelia jest głoszona ślimakom – „jeśli tylko trwacie w wierze, ugruntowani, utwierdzeni, a nie poruszeni od nadziei ewangelii, którąście usłyszeli, która jest kazana wszelkiemu stworzeniu.” Idąc ich tokiem rozumowania, jeśli tam stworzenie oznacza całą przyrodę, łącznie z tymi zwierzętami, to tutaj ewangelia ma być głoszona przyrodzie. Czy to ma sens? Czy ma sens, aby Pan Bóg czy apostoł Paweł, który jest sługą tej ewangelii, myślał o tym, że ma ona być głoszona zwierzętom? O czym tu mówi, gdy mówi, że jest kazana wszystkiemu stworzeniu? Tu jest mowa o ludziach, o calym świecie, gdzie tylko może dojść ewangelia. Przez to stworzenie nie mamy rozumieć całego wszechświata, z lasami, górami, jeziorami, pagórkami, ale ludzi, do których głoszone jest Słowo Boże.

[wiersz 19] „Bo stworzenie z upragnieniem oczekuje objawienia synów Bożych” – wiemy już, o jakie stworzenie chodzi: o wszystkich innych, którzy nie są synami Bożymi, którzy czekają, by synowie Boży się objawili. W jaki sposób oni czekają, czy wiedzą o tym, że czekają? Nie wiedzą, ale w jaki sposób może się to odbywać? Czekają, chcieliby, pragnęliby, mają takie pragnienia, szczątkowy zapał w sercu, żeby było na ziemi sprawiedliwie, porządnie i szczęśliwie. Tego każdy by chciał (poza nielicznymi, zwichrowanymi przypadkami). Aby nie było zamków w drzwiach. Każdy by tak chciał: aby jeden drugiemu był bratem, aby jeden drugiemu dobrze życzył. Każdy by tego chciał i każdy by tego oczekiwał. I w istocie – gdyby każdy zrozumiał, że tak będzie, to by się bardzo ucieszył. Ludzie jednak nie potrafią w to uwierzyć.

Co wynika z tego Listu do Rzymian? Jest stworzenie, które wyczekuje, by się objawiła chwała Chrystusa. Czeka tak aż do śmierci i to się nie spełnia. Minęło 2000 lat i nie spełnia się. No to może się w końcu spełni? Spełni się dlatego, bo Pismo mówi, że ma się ta chwała <> objawić, ale ona się jeszcze nie objawiła, a zatem dopiero się objawi.

Co jeszcze wynika z tego Listu do Rzymian? Otóż wynika z niego, że synowie Boży są współdziedzicami Chrystusa (…)

Co to znaczy, że są współdziedzicami i kiedy ich dziedzictwo ma być osiągnięte? Kiedy małe stadko ma otrzymać swoje dziedzictwo: czy w tym życiu czy w przyszłym życiu? (…) List do Efezjan 1:14 – [o duchu świętym] „który jest zadatkiem dziedzictwa naszego”.

Duch święty jest zadatkiem dziedzictwa. A nie dziedzictwem. Niektórzy mówią, że to jest właśnie to. Masz ducha świętego to jesteś już w pełni zbawiony i to jest wszystko, czego ci potrzeba: to jest twoje dziedzictwo. Lecz – niestety – to jest zadatek dziedzictwa. List do Kolosan 3:24 – „że od Pana otrzymacie dziedzictwo wiekuiste jako zapłatę” – czy tutaj mówi o przyszłym czy o teraźniejszym dziedzictwie? „…że od Pana OTRZYMACIE dziedzictwo wiekuiste jako zapłatę” – to o przyszłym dziedzictwie. Ich dziedzictwo należy do przyszłości. Mówimy o małym stadku, o synach Bożych. Ale teraz zapytajmy, co jest dziedzctwem Chrystusa, w którym oni mają współudział. Co jest dziedzictwem Chrystusa?

Czytamy List do Hebrajczyków 1:2 – tutaj dowiemy się, co jest dziedzictwem Chrystusa – „W te ostateczne dni mówił nam przez syna swego, którego postanowił dziedzicem [czego?] wszystkich rzeczy, przez którego i wieki uczynił”
Dziedzictwem Chrystusa jest wszystko. Zatem, jeśli oni mają w tym udział, to oni też odziedziczyli wszystko. A co w szczególności? Psalm 2, wiersz 8 – co w szczególnośći odziedziczył Jezus? – „Żądaj ode mnie [mówi Bóg do syna, czyli do Jezusa], żadaj ode mnie, a dam ci narody w dziedzictwo twoje, a [jako] osiadłość twoją: granice ziemi.” Co jest częścią tego ogólnego dziedzictwa? Narody. To jest dziedzictwo Chrystusa (…)

[Do baranka Bożego – Jezusa – w Księdze Objawienia 5:9 powiedziane jest: „Godzien jesteś wziąć księgę i zdjąć jej pieczęcie, ponieważ zostałeś zabity i odkupiłeś dla Boga krwią swoją ludzi z każdego plemienia i języka, i ludu, i narodu, i uczyniłeś z nich dla Boga naszego ród królewski i kapłanów, i będą królować na ziemi.”

I oto nadchodzi, tutaj wyjaśniona jest sytuacja, do baranka powiedziane jest: Ty jesteś godzien, bo odkupiłeś czy wykupiłeś z ziemi taki lud, których zrobisz kapłanami i królami, i oni będą królować na ziemi. Władza, o której mowa, Jezus i małe stadko. W jakim więc celu dokonany był wybór małego stadka? Między innymi w takim celu, aby byli oni królami i kapłanami na ziemi. A czy mają nad kim królować? Chrześcijanie mówią: nie mają nad kim królować, to dla siebie będą królować i 'kapłanować’.

Czytamy dalej, Objawienie 5:11, „A gdy spojrzałem, usłyszałem głos wielu aniołów wokoło tronu i postaci, i starców, a liczba ich wynosiła krocie tysięcy i tysiące tysięcy; I mówili głosem donośnym: Godzien jest ten Baranek zabity wziąć moc i bogactwo, i mądrość, i siłę, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo. I słyszałem, jak WSZELKIE STWORZENIE, które jest w niebie i na ziemi, i pod ziemią, i w morzu, i wszystko, co w nich jest, mówiło: Temu, który siedzi na tronie, i Barankowi, błogosławieństwo i cześć, i chwała, i moc na wieki wieków.”

To wszelkie stworzenie to poddani królów i kapłanów. Bóg wybrał małe stadko po to, aby ono królowało i było kapłanami, a więc działało ku pojednaniu z Bogiem całego stworzenia, które – jak czytaliśmy w Liśćie do Rzymian – wzdycha i boleje (…)”

Gdy na stole wino i chleb

admin — Tue, 09 Oct 2012 13:23:24 +0000

Słowa i wykonanie: Andrzej Kaliszczyk

Więcej: Muzyka chrześcijańska

Gdy na stole wino i chleb

Czy pamiętasz ten ogród, tę noc,
Kiedy Pascha przyszła już?
Czy pamiętasz ten ogród, tę noc,
Gdy już była śmierć tuż, tuż?
Czy pamiętasz ten ogród, tę noc,
W którą Pan z uczniami wszedł,
By, choć ostatni prawie raz,
Do Ojca pomodlić się?

Czy pamiętasz ten ogród, tę noc,
Najważniejszy dla nas czas?
Czy pamiętasz ten ogród, tę noc,
Kiedy Piotr z uczniami spał?
Czy pamiętasz ten ogród, tę noc,
Gdy Pan Jezus modlił się,
Gdy Mu po skroniach płynął pot,
Swą dłonią ocierał krew?

Czy pamiętasz ten ogród, tę noc,
Kiedy świat spokojnie spał?
Czy pamiętasz ten ogród, tę noc,
Gdy niepokój w sercu zgasł?
Czy pamiętasz ten ogród, tę noc,
Kiedy Judasz zjawił się,
By za srebrników jedną garść
Zaprzedać Pana na śmierć?

Czy pamiętasz ten ogród, tę noc,
Kiedy zgraję objął strach?
Czy pamiętasz ten ogród, tę noc,
Gdy za gwałt uzdrowić chciał?
Czy pamiętasz ten ogród, tę noc,
Kiedy związać siebie dał,
Aby dokończyć drogę swą,
Abym i ja szczęście miał?

Pytania

admin — Tue, 09 Oct 2012 13:15:31 +0000

Słowa i wykonanie: Andrzej Kaliszczyk

Więcej: Muzyka chrześcijańska

Pytania

skąd w naszym życiu tyle zła
skąd w naszych słowach tyle zdrad
skąd w naszych myślach tyle plam
skąd w naszych sercach taki żal

przecież nie z nami idzie świat
przecież nam Ty udzielasz rad
przecież jak pasterz o nas dbasz
karmisz i poisz prawdą nas

prowadzisz nas po każdej drodze życia
prowadzisz nas przez blask Twego odbicia
prowadzisz nas wśród ludzi po kryjomu
prowadzisz nas drogą do domu

szarość zabrudzonych szat
słabość błąd i grzech i fałsz
Panie prosimy przebacz nam
pozwól w łasce Twojej trwać

i prowadź nas po każdej drodze życia
i prowadź nas przez blask Twego odbicia
i prowadź nas wśród ludzi po kryjomu
i prowadź nas drogą do domu

Ludzik

admin — Tue, 09 Oct 2012 12:44:28 +0000

Słowa: Joanna Kaliszczyk
Muzyka i wykonanie: Andrzej Kaliszczyk

Więcej: Muzyka chrześcijańska

Ludzik

budowałeś ludziku domek z klocków marzeń
mówiłeś będzie lepiej lecz wciąż było gorzej
aż się w końcu domek papierowy zawalił
i odejść przyszło w nową niewiadomą

niech walą się mosty na rzekach urojeń
i zarastają ścieżki donikąd
a ty idź dalej kochany ludziku
czasem tak trzeba by stać się człowiekiem
i klątw nie rzucaj na zdradliwe szlaki
i nie mów podli na tych co zawiedli
serce swe zostaw otwarte dla wszystkich
niechaj mięsiste będzie nie kamienne

nauczysz się ludziku śmiać do słońca jeszcze
nawet kiedy za chmurą się kryje gradową
nauczysz się ludziku jeszcze kochać życie
choć idzie trudną stromą drogą

i choćby wszyscy wokół twarze mieli obce
i były chwile w których trudno wierzyć w ludzi
ktoś ciągle z góry patrzy czuwa i pilnuje
by serce ci nie pękło w trudnej życia drodze

W czekaniu na Ciebie

admin — Tue, 09 Oct 2012 12:39:36 +0000

Słowa i wykonanie: Andrzej Kaliszczyk

Więcej: Muzyka chrześcijańska

W czekaniu na Ciebie

w czekaniu na Ciebie przyjmiemy każdy cios
bez zastrzeżeń
i nie rozumiejąc wiele

i nie skarżymy się bo taka Twoja wola
w cierpienie
potem zapach polnych traw

uczyłeś znosić ból nosiłeś z nami krzyż
doświadczałeś
w cieniach próby zwyciężonych

a życie to walka z upadków w zwycięstwa
ze zwycięstw w grzech
z grzechu dzięki łasce Twej w biel

i drogi nasze różne czasem deszcz czasem wiatr
rozpacz do dna
w życiu słony krzyża smak

Gdzieś w gwiazdy

admin — Mon, 01 Oct 2012 15:46:11 +0000

Słowa i wykonanie: Andrzej Kaliszczyk

Więcej: Muzyka chrześcijańska

Gdzieś w gwiazdy

gdzieś w gwiazdy podnoszę swój wzrok
by dostrzec Cię tam
nadzieją oddycham Twą
pokarm w słowie mam
do Ciebie przychodzę co noc
by ból zrzucić swój
co piersi zatyka wciąż
i siłę mą niszczy i niszczy mój trud

Ty dałeś nam Syna krew
przez niego do Ciebie ślę
modlitwę skruszonych warg
i przyjmij i pomóż i siłę swą daj

Ty światło stworzyłeś i noc
by czas mierzyć nam
by oddech po pracy wziąć
nowy złapać wiatr
by żagle powciągać na maszt
by popłynąć w dal
by trochę przybliżyć się
do portu dopłynąć i czekać na dzień

ten wiersz niech do Ciebie mknie
w przestworzach niech wielbi Cię
i tylko odpowiedź daj
czy warto żeglować i płynąć pod wiatr
czy lepiej mu poddać się
dryfować z innymi gdzieś
banderę opuścić Twą
sumienie rzucić w kąt

do świateł do tysiąca barw
do dobra i chwał
ośmielam podnosić wzrok
by Twoją pomoc wziąć
ach pomóż przed siebie wciąż iść
i patrzeć na krzyż
niech z serca odejdzie cieć
i przywróć nam Panie dzień

Jak daleko zabrnął świat

admin — Thu, 20 Sep 2012 16:02:14 +0000

Słowa i wykonanie: Andrzej Kaliszczyk

Więcej: Muzyka chrześcijańska

Jak daleko zabrnął świat

jak daleko zabrnął świat pięść za pięść fałsz za fałsz
w sercach ludzi zima w myślach mroźny klimat
trwa od lat

dzień za dniem upływa czas dookoła wszystko gra
lecz Ty pokój niesiesz dzieciom swym na świecie
tak jak nam

zostawiasz samych sobie choć na chwilę
jak Pana gdy na krzyżu mękę niósł
i czekasz kiedy w niebo pieśń popłynie
z ufnością i w pokorze z naszych ust

i potem tylko dotkniesz swoją dłonią
i nikt już nas nie wyrwie z Twoich rąk
bo miłość Twoja życia jest osłodą
i pokój zsyłasz i radość ze wszech stron

zapach trawy wzmaga się idzie wiosna lepszy dzień
Pan przychodzi w burzy aby zbawić ludzi
życie nieść

lecz już teraz pośród burz masz na ziemi wierny lud
drogą poświęcenia kroczy do zbawienia
jak Syn Twój

a na koniec Panie spraw by Twój uśmiech świecił nam
by Twa czystość kwitła w sercach tak jak kryształ
wszystkich nas

Do Ciebie

admin — Sat, 01 Sep 2012 20:17:00 +0000

Słowa i wykonanie: Andrzej Kaliszczyk

Więcej: Muzyka chrześcijańska

Do Ciebie

do Ciebie
idziemy by spojrzeć na świat
przez Ciebie
i krzyż

czy to warto w Tobie żyć
nosząc ciężar własnych win
czy nie prościej tak jak świat
cieszyć się z upływu dnia

żałuję wszystkich godzin
żałuję wszystkich chwil
żałuję wszystkich nocy
w których nie było zorzy by żyć

z głową w gwiazdach lecz za dnia
pośród ludzi sam na sam
pośród orłów zbieram się
w biały by polecieć dzień

zazdroszczę ptakom lotu
zazdroszczę ptakom gniazd
zazdroszczę nocy mroku
skrzydeł by wzniecać do życia wiatr

czy nie warto patrzeć w dal
za horyzont w tysiąc lat
czy nie warto piersi bić
kiedy brak zupełnie sił

żałuję wszystkich godzin
żałuję wszystkich chwil
żałuję wszystkich nocy
w których nie było zorzy by żyć

Stara przyjaźń

admin — Sat, 01 Sep 2012 20:09:48 +0000

Słowa i wykonanie: Andrzej Kaliszczyk

Więcej: Muzyka chrześcijańska

Stara przyjaźń

Stara przyjaźń nie rdzewieje
Choć ją zmienia czas
Stara przyjaźń nie siwieje
Choć przybywa lat

W różne strony odjedziemy
Czas pożegnać się
Dłonie sobie uściśniemy
Aż do bólu serc

Może komuś po policzku
Spłynie ciepła łza
Niechaj spojrzy na to wszystko
Co do serca wlał

Niech podniesie czyste ręce
Niech pomodli się
Niech wspomina jak najczęściej
O przyjaźni tej

To już dla nas koniec lata
Koniec wiosny serc
Niechaj strzępy tego ciepła
Zimą grzeją mnie

Uśmiech niechaj będzie zawsze
Dobrym gościem nam
Razem wkrótce się spotkamy
Bracia pokój wam