Obraz: Noëlle Lassailly, „Kwietniowy poranek”

Pytanie – Czy możesz wykazać na podstawie Pisma Świętego, że jest coś takiego jak ogólne (powszechne) zmartwychwstanie umarłych?

Odpowiedź – Biblia jest jedyną księgą na ziemi, która uczy o ogólnym (powszechnym) zmartwychwstaniu umarłych. Po pierwsze wykazuje, że umarli są umarli i nie żyją, a ponieważ są umarli, zmartwychwstanie jest konieczne, by uczynić ich żywymi. Jeżeli byliby już żywi, zmartwychwstanie nie byłoby potrzebne. Ponadto Pismo uczy, że cały rodzaj ludzki został skazany na śmierć z powodu przestępstwa Adama (1 Kor. 15:21-22; Rzym. 5:12,18-19, [1]). Następujące wersety z całą stanowczością stwierdzają, że Jezus Chrystus, jako Zbawiciel świata, umarł „za wszystkich”, za każdego człowieka (1 Tym. 2:5-6; Hebr. 2:9; 1 Jana 2:2, [2]). Ostatni cytat ukazuje ponad wszelką wątpliwość, że Chrystus jest „ubłaganiem” – zadośćuczynieniem – nie tylko „za grzechy nasze”, grzechy Kościoła, „lecz i za grzechy całego świata”. Dzięki „okupowi za wszystkich” nadchodzi godzina, w której wszyscy, którzy są w grobach, wstaną na głos Syna człowieczego (Jan 5:28-29, [3]), sprawiedliwi do natychmiastowego powstania do życia, źli do stopniowego powstawania (zmartwychwstawania) przez sąd. Apostoł potwierdza ogólne (powszechne) zmartwychwstanie jeszcze w innym miejscu (Dzieje Ap. 24:15, [4]).

WIĘCEJ: 
– Wskrzeszenie i zmartwychwstanie niesprawiedliwych

______
„Co powiedział pastor Russell”, s. 818

Obraz: Noëlle Lassailly, „Kwietniowy poranek”

[1] 1 List do Koryntian 15:21-22 – „Skoro bowiem śmierć przyszła przez człowieka, przez człowieka przyszło też zmartwychwstanie umarłych. Jak bowiem w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni.”

List do Rzymian 5:12,18-19 – „Dlatego, tak jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech – śmierć, tak też na wszystkich ludzi przeszła śmierć, ponieważ wszyscy zgrzeszyli. Tak więc, jak przez przestępstwo jednego na wszystkich ludzi spadł wyrok ku potępieniu, tak też przez sprawiedliwość jednego na wszystkich ludzi spłynął dar ku usprawiedliwieniu dającemu życie. Bo jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka grzesznikami stało się wielu, tak przez posłuszeństwo jednego wielu stanie się sprawiedliwymi.”

[2] 1 List do Tymoteusza 2:5-6 – „Jeden bowiem jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus; Który wydał samego siebie na okup za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwym czasie.”

List do Hebrajczyków 2:9 – „Ale widzimy Jezusa, który stał się niewiele mniejszy od aniołów, ukoronowanego chwałą i czcią za cierpienia śmierci, aby z łaski Boga zakosztował śmierci za wszystkich.”

1 List Jana 2:2 – „I on jest przebłaganiem za nasze grzechy, a nie tylko za nasze, lecz także za grzechy całego świata.”

[3] Ewangelia wg św. Jana 5:28-29 – „Nie dziwcie się temu, bo nadchodzi godzina, w której wszyscy, którzy są w grobach, usłyszą jego głos; i ci, którzy dobrze czynili wyjdą na zmartwychwstanie do życia, ale ci, którzy źle czynili, na zmartwychwstanie na sąd.” [na zmartwychwstanie sądu, zmartwychwstawanie przez proces sądowy, przez resocjalizację – dopisek ws]

[4] Dzieje Apostolskie 24:15 – „Mam nadzieję w Bogu, że będzie zmartwychwstanie, którego i oni oczekują, zarówno sprawiedliwych, jak i niesprawiedliwych.”

Doktryna zmartwychwstania jest wyjątkowa dla judaizmu i chrześcijaństwa, ale jest też jedną z najbłędniej rozumianych nauk Biblii. Wyraźne odniesienie do niej znajdziemy w Dziejach Apostolskich 24:15 – „Mam też w Bogu nadzieję [mówi Paweł], którą również oni mają, że nastąpi zmartwychwstanie sprawiedliwych i niesprawiedliwych”.

Dlaczego zmartwychwstanie jest potrzebne? Cała rasa ludzka jest w stanie grzechu, niedoskonałości i jest na drodze do śmierci, do wyginięcia. Ogromna większość z tych, którzy kiedykolwiek żyli, weszła już w stan śmierci. Wyjaśnienie tego smutnego stanu rzeczy znajdziemy w upadku Adama i w jego grzechu nieposłuszeństwa w Edenie, przez co słusznie znalazł się pod Boskim potępieniem. W rezultacie cała rodzina ludzka odziedziczyła to samo potępienie.

Dobra wiadomość jest taka, że Bóg przygotował sposób na wyjście z tego nieszczęścia. Bóg posłal swojego umiłowanego Syna na świat, aby ten stał się ofiarą okupu za Adama i jego potomków i aby zapewnił w ten sposób wyzwolenie z potępienia śmierci i możliwość zdobycia doskonałego życia (1 List do Koryntian 15:21-22, [1]).

Natura zmartwychwstania

Polskie słowo „zmartwychwstanie” tłumaczone jest z greckiego słowa 'anastasis’. Oznacza ono stopniowe przechodzenie od stanu upadłego do doskonałego obrazu Bożego, do stanu, w jakim znajdował się Adam, zanim popadł w grzech. Z tej definicji widać, że zmartwychwstanie to coś więcej niż tylko przebudzenie ze śmierci, które jest dopiero początkiem tego procesu.

W zmartwychwstaniu nie powstaje ciało, które zostało pogrzebane, ale dusza, osoba, istota. Bóg wyposaży każdą osobę w odpowiednie dla niej ciało (1 List do Koryntian 15:35-38, [2]).

Rodzaje zmartwychwstania

Możemy podzielić zmartwychwstanie na dwie główne kategorie: zmartwychwstanie (1) sprawiedliwych i (2) niesprawiedliwych.

1. Pierwszą i najważniejszą klasą, która doświadcza zmartwychwstania, jest Kościół. Ich zmartwychwstanie, które ma miejsce w czasie drugiego adwentu Jezusa, nazywane jest pierwszym zmartwychwstaniem i ma być powstaniem do Boskiej natury (2 List Piotra 1:4, [3]). Jednak na długo przed zmartwychwstaniem Kościoła, Jezus, Głowa i wielki Przewodnik Kościoła, był pierwszą osobą, która zmartwychwstała. „I On jest Głową Ciała – Kościoła. On jest Początkiem, Pierworodnym spośród umarłych, aby sam zyskał pierwszeństwo we wszystkim” (List do Kolosan 1:18).

2. (Istnieje nieco więcej szczegółów, ale) druga klasa to ogólnie rzecz biorąc świat. Uczestnicy tego zmartwychwstania określani są jako „niesprawiedliwi”, ponieważ w obecnym życiu znajdowali się w nieświadomym, grzesznym i nieusprawiedliwionym stanie, więc nie byli w harmonii z Bogiem.

Zarówno Kościół, jak i świat, wymienieni są w 1 do Koryntian 15:23 – „lecz każdy według własnej kolejności: Chrystus jako pierwociny, potem ci, co należą do Chrystusa”. W tym wersecie Chrystus ze Swoim Kościołem nazwani są „Chrystusem, pierwocinami”, podczas gdy o świecie mówi się jako o „tych, co należą do Chrystusa”, jako o późniejszych plonach.

Podczas Wieku Tysiąclecia świat zostanie przebudzony ze snu śmierci i każdy człowiek zostanie postawiony na próbie życia w sprzyjających warunkach. Chrystus i Jego Kościół będą sędziami, a każda osoba przejdzie przez proces sądowy – składający się z pouczeń, prób i karania w celu naprawy. Posłuszni będą stopniowo przywracani do ludzkiej doskonałości (może powiedzieć, że będą resocjalizowani), a ziemia przywracana będzie do stanu przypominającego Eden.

___________
Źródło: „The Resurrection of the Dead”, UK Bible Students, wrzesień 2008.

[1] 1 do Koryntian 15:21-22 – „Skoro bowiem przyszła przez człowieka śmierć, przez człowieka też przyszło zmartwychwstanie. Albowiem jak w Adamie wszyscy umierają tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni.”

[2] 1 do Koryntian 15:35-38 – „Ale powie ktoś: Jak bywają wzbudzeni umarli? I w jakim ciele przychodzą? Niemądry! To, co siejesz, nie ożywa, jeśli nie umrze. A to, co siejesz, nie jest przecież tym ciałem, które ma powstać, lecz gołym ziarnem, może pszenicznym, a może jakimś innym; Ale Bóg daje mu ciało, jakie chce a każdemu z nasion właściwe jemu ciało.”

[3] 2 Piotra 1:4 – „… zostały nam udzielone drogocenne i największe obietnice, abyście się przez nie stali uczestnikami Boskiej natury”