Odpowiedź: Z Pisma Świętego dowiadujemy się, że uroczystość Pamiątki śmierci Pana Jezusa Chrystusa powinna być obchodzona co roku, dnia 14 nisan wg hebrajskiej rachuby (przełom marca i kwietnia w naszym kalendarzu). Jest to święto ustanowione przez Pana Jezusa w miejsce dawnej, obchodzonej przez Żydów Paschy. Nie mamy dokładnej, szczegółowej informacji biblijnej, jak ten 14 nisan powinien być wyznaczany. Wiemy jednak, że miesiąc w kalendarzu hebrajskim rozpoczyna się od nowiu Księżyca.

Idziemy za tą wskazówką, a poniżej są nasze wyliczenia, które prowadzą do ustalenia, kiedy 14 nisan przypada w roku 2024. Zaznaczamy, że grupy badaczy Pisma Świętego różnią się w kwestii wyznaczania daty 14 nisan. Różnica dotyczy np. tego czy do wyznaczenia 1 nisan posłużyć się nowiem astronomicznym czy tzw. nowiem białym, a także tego czy powinien to być nów najbliższy wiosennej równonocy czy następujący po niej. W naszym zborze przyjmujemy nów astronomiczny oraz nów najbliższy równonocy (poprzedzający lub następujący po niej, zależnie od tego, który jest bliżej równonocy). Mimo różnic w wyznaczaniu daty, wierzymy, że najważniejszy jest duch, nastawienie, z jakim podejdziemy do obchodzenia święta.

Sądzimy, że Bóg patrzy na serca i na nasze pragnienie upamiętnienia tego najważniejszego wydarzenia w historii świata, a także na nasze pragnienie okazania przez nasz udział w Pamiątce najwyższej oceny dla okupowej ofiary Jezusa Chrystusa za nas.

[Uwaga! W roku 2026 Pamiątkę śmierci Jezusa obchodzić będziemy 31 marca. Kliknij odnośnik by dowiedzieć się więcej. Planowana jest transmisja online.]

Wyliczenia:

Data Pamiątki śmierci naszego Pana w roku 2024

Piątek, 22 marca, po zachodzie słońca

(w Bydgoszczy spotykamy się o godz. 19:00 w sali przy ul. Zduny 10a)

Metoda używana do wyznaczenia daty Pamiątki wyjaśniona jest poniżej.

Kalendarz i święta żydowskie

Sposoby wyliczania daty corocznej Pamiątki różnią się pośród badaczy Pisma Świętego i innych grup chrześcijańskich. Nie naciskamy na to, że metoda, której używamy jest jedyną możliwą. Jest to jedynie sposób, którym posługujemy się w bydgoskiej społeczności. 

Aby wyznaczyć datę Pamiątki, potrzebujemy następujących danych astronomicznych (wg czasu uniwersalnego na południku zerowym, za który przyjęto południk przechodzący przez obserwatorium astronomiczne w miejscowości Greenwich):

1. Daty i godziny wiosennej równonocy w danym roku.
2. Daty i godziny nowiu Księżyca poprzedzającego wiosenną równonoc.
3. Daty i godziny nowiu Księżyca następującego po wiosennej równonocy.
4. Daty i godziny nowiu Księżyca najbliższego wiosennej równonocy.

Aby wyznaczyć 1 Nisan konieczny jest jeszcze dodatkowy krok:

5. Dodanie 2 godz. 21 minut, aby uzyskać czas jerozolimski

Czasami istnieją drobne różnice w tablicach astronomicznych, od kilku sekund do kilku minut. Najczęściej jednak nie mają one znaczenia w ogólnych obliczeniach.

Dane na rok 2024 są następujące:

1. Data i godzina wiosennej równonocy:
   20 marca, 03:07
2. Data i godzina nowiu Księżyca poprzedzającego wiosenną równonoc:
   10 marca, 08:59
3. Data i godzina nowiu Księżyca następującego po wiosennej równonocy:
   8 kwietnia, 18:21

A więc:

4. Data i godzina nowiu Księżyca najbliższego wiosennej równonocy:
   10 marca, 08:59

Do tej ostatniej daty i godziny:

5. Dodajemy 2 godz. 21 minut, aby uzyskać czas jerozolimski

Mamy więc 10 marca, 11:20.

Wynika z tego, że 1 Nisan wypada w tym roku od 9 marca po zachodzie słońca do 10 marca do zachodu słońca (w hebrajskim kalendarzu doby liczone są od zachodu słońca do zachodu słońca, a nie od północy do północy jak w powszechnie używanym kalendarzu). Po dodaniu do 9 marca, po zachodzie słońca, pełnych trzynastu dni, dochodzimy więc do początku 14 Nisan, czyli odpowiedniego momentu na obchodzenie Pamiątki.

W 2024 roku będzie to piątek, 22 marca po zachodzie słońca (a nasza uroczystość rozpocznie się o godz. 19:00).

———————-

Więcej informacji na ten obchodzenia Pamiątki znajdziesz w książce pt. Nowe stworzenie, rozdział 11 pt. Wielkanoc Nowego stworzenia. Zachęcamy do lektury.

Zobacz też: proponowany sposób obchodzenia

W Ewangelii wg Jana 5:30 Pan Jezus powiedział: nie szukam woli mojej, ale woli tego, który mnie posłał. Idąc za Jego przykładem, trzymamy się świąt opisanych w Piśmie Świętym i staramy się podchodzić do nich w biblijny sposób.

Obrzędy pierwotnego Kościoła

• Chrzest
• Pamiątka zmartwychwstania – niedziela (Dzieje 20:7)
• Pamiątka śmierci naszego Pana – Wieczerza Pańska
  

Przejdźmy do podstawowych wersetów zapisanych w Ewangelii wg Łukasza 22:7-14 (BT):

Tak nadszedł dzień Przaśników, w którym należało ofiarować Paschę. Jezus posłał Piotra i Jana z poleceniem: „Idźcie i przygotujcie nam Paschę, byśmy mogli ją spożyć”. Oni Go zapytali: „Gdzie chcesz, abyśmy ją przygotowali?”. Odpowiedział im: „Oto gdy wejdziecie do miasta, spotka się z wami człowiek, niosący dzban wody. Idźcie za nim do domu, do którego wejdzie i powiecie gospodarzowi: Nauczyciel pyta cię: Gdzie jest izba, w której mógłbym spożyć Paschę z moimi uczniami?. On wskaże wam salę dużą, usłaną; tam przygotujecie”. Oni poszli, znaleźli tak, jak im powiedział, i przygotowali Paschę. A gdy nadeszła pora, zajął miejsce u stołu i Apostołowie z Nim.

Jakie święto obchodził nasz Pan z Apostołami? Święto przaśników, które nazywano paschą (świętem przejścia). Zgodnie z nakazem Boga i tradycją narodu izraelskiego obchodzono pamiątkę wydarzeń sprzed wielu lat, wydarzeń które przyniosły Izraelitom wolność. Całą tę historię związana z nocą paschalną i wyjściem z Egiptu przeczytać można w Księdze Wyjścia (2 Moj), rozdziały 11-13.

Czym święto przejścia było dla Żydów?

• Najważniejszym z obchodzonych świąt
• Pamiątką wydarzeń, jakie przeżyli w związku z opuszczeniem Egiptu.
  Po wyjściu z Egiptu corocznie zabijano baranka, przypominając zdarzenia, które zaszły w Egipcie (Wyjścia 12:26,27 – „A gdy wam rzeką synowie wasi: Cóż to za obrzędy wasze? Tedy rzeczecie: Ofiara to przejścia Pańskiego, który przestępował domy synów Izraelskich w Egipcie, gdy zabijał Egipt, a domy nasze wyzwalał. Zatem schylił się lud i pokłonił się”)

Aż do czasów Jezusa nieznane było prawdziwe znaczenie, wypełnienie obrazu ukrytego w Zakonie. Jak mówi w pewnym miejscu święty Paweł: święta … są cieniem rzeczy przyszłych, ale prawdą jest ciało Chrystusowe (Kolosan 2:17).

Ewangelista Łukasz podaje: A gdy nadeszła pora, zajął miejsce u stołu i apostołowie z Nim (Łukasza 22:14). Był pewien określony, zamierzony i zapowiedziany przez Boga czas (Wyjścia 12:3,6 – Rzeczecie do wszystkiego zgromadzenia Izraelskiego, mówiąc: Dziesiątego dnia miesiąca tego weźmiecie sobie każdy baranka według familii, baranka według domu ? I będziecie go chowali aż do czternastego dnia miesiąca tego; a zabije go wszystkie zebranie zgromadzenia Izraelskiego między dwoma wieczorami. – Mowa o czasie obchodzenia wieczerzy).

Jezus mówił, że spożywa z nimi baranka ostatni raz, że bardzo czekał na ten moment. Odtąd dla naśladowców Jezusa zabijanie baranka przestaje być ważne. Dlaczego?

Bowiem: Baranek nasz wielkanocny za nas ofiarowany jest Chrystus (1 Koryntian 5:7).

Przed ustanowieniem swojej Wieczerzy, Pan Jezus udziela jeszcze ostatniej, ważnej lekcji – umywa nogi uczniom (Jana 13:4-9):

Wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło nim się przepasał. Potem nalał wody do miednicy. I zaczął umywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany. Podszedł więc do Szymona Piotra, a on rzekł do Niego: „Panie, Ty chcesz mi umyć nogi?”. Jezus mu odpowiedział: „Tego, co ja czynię, ty teraz nie rozumiesz, ale później będziesz to wiedział”. Rzekł do Niego Piotr: „Nie, nigdy mi nie będziesz nóg umywał”. Odpowiedział mu Jezus: „Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze mną”. Rzekł do Niego Szymon Piotr: „Panie, nie tylko nogi moje, ale i ręce i głowę!”.

Typ i jego wypełnienie

Zdarzenia, w których uczestniczyli Izraelici miały typiczny (obrazowy, figuralny, por. Żydów 10:1) charakter: Wyczyśćcie tedy stary kwas, abyście byli nowym zaczynieniem, jako przaśnymi jesteście; albowiem Baranek nasz wielkanocny za nas ofiarowany, jest Chrystus. A tak obchodźmy święto nie w starym kwasie, ani w kwasie złości i rozpusty, ale w przaśnikach szczerości i prawdy (1 Koryntian 5:7-8).

Ofiarowanie baranka w Egipcie i ustanowione święto było:

• zapowiedzią przyjścia i ofiarniczej śmierci Mesjasza (zabijanie baranka w Egipcie)
• zapowiedzią przyszłego uwolnienia świata z niewoli grzechu i zła
• zapowiedzią przyszłego obchodzenia Pamiątki śmierci Jezusa (coroczne spożywanie baranka)

Nowa Pamiątka

Symbole ciała i krwi Pana Jezusa

Święto to miało być obchodzone nie na pamiątkę egipskiego baranka, ale na pamiątkę moją – mówi Jezus (Łukasza 22:19), na pamiątkę Jego śmierci – śmierć Pańską opowiadając (1 Koryntian 11:26).

Mamy opowiadać, obchodząc tę Pamiątkę, że typ się wypełnił, że Jezus umarł, aby nas wyzwolić z jarzma grzechu i śmierci. I w tym celu Jezus ustanowił nowy obrządek.

Jak czytamy : gdy oni jedli ? nasz Pan użył tych produktów, które jedli, nadając im nowy sens, nowe symboliczne znaczenie. Zastąpiły one baranka i zioła.

• Chleb – to jest ciało moje (to przedstawia ciało moje, ludzką naturę)
• Chleb był przaśny – wolny od grzechu, święty, niewinny; kwas symbolem grzechu
• Wino – krew Jezusa, życie oddane przez Jezusa, Jego ofiara
• Ich jedzenie i picie – przyswajanie wiarą zasługi Jezusa

Kto może uczestniczyć w obchodzeniu Pamiątki?

Biblia podaje dwa kryteria: wierzący (usprawiedliwiony z wiary) i poświęcony (wykorzystujący usprawiedliwienie we właściwym celu). Do nas indywidualnie należy udzielenie sobie odpowiedzi czy spełniamy te warunki. Czytamy w 1 Koryntian 11:27-29: „A tak, ktoby jadł ten chleb albo pił ten kielich Pański niegodnie, będzie winien ciała i krwi Pańskiej. Niechże tedy każdy samego siebie doświadczy, a tak niech je z chleba tego i z kielicha tego niechaj pije. Albowiem kto je i pije niegodnie, sąd sobie samemu je i pije, nie rozsądzając ciała Pańskiego”

Kto spożywał baranka w Egipcie? Wszyscy obrzezani.
Co to znaczy? To znaczy, że wszyscy wierzący i poświęceni wszystkich czasów mają prawo i przywilej obchodzenia Pamiątki, przywilej manifestowania w symbolu tego, co przeżywają cały rok. Swojej miłości i oddania dla Pana Jezusa oraz przyswajania sobie wiarą Jego zasługi.

Data obchodzenia Pamiątki

W tym roku (2021) Pamiątkę śmierci naszego Pana będziemy obchodzić w czwartek, 25 marca, po godzinie 18:00. Tę datę oblicza się w następujący sposób (wszystkie czasy podane są wg czasu Greenwich): Wiosenne zrównanie dnia z nocą nastąpi 20 marca o godz. 09:39; nów, najbliższy tego zrównania, nastąpi 13 marca o godz. 10:22. Dodając 2 godziny i 21 minut otrzymamy czas Jerozolimski – 13 marca, godz. 12:43. Odpowiednio 1 Nisan przypada od 12 marca, godz. 18:00 do 13 marca, godz. 18:00, a 14 Nisan rozpocznie się 13 dni później – w czwartek 25 marca, o godz. 18:00, a skończy się w piątek, 26 marca, o godz. 18:00. Dlatego Pamiątkę obchodzić będziemy po godz. 18:00, w czwartek, 25 marca.

Niech dobry Bóg pobłogosławi wszystkich w przygotowaniach do tej Pamiątki i upamiętnieniu najważniejszego wydarzenia w historii ludzkości.

* * *

Wszyscy chrześcijanie zgadzają się, że Jezus umarł w celu przebaczenia grzechu. W jaki jednak sposób śmierć Jezusa sprawiła, że stało się to możliwe?

Odpowiedź uzyskasz w wykładzie pt. Okup za wszystkich:

Ostatnia aktulizacja, 9 marca 2021 r.
Podano aktualne dane na temat daty Pamiątki, naprawiono działanie ilustracji

Jakie święto obchodził nasz Pan z Apostołami? – święto Przaśników, tak zwana Pascha. (Łukasza 22:1,7-14)

Zgodnie z nakazem Boga i tradycją narodu izraelskiego obchodzono pamiątkę wydarzeń sprzed wielu lat, wydarzeń, które przyniosły Izraelitom wolność.

Historia –       

Bóg za pośrednictwem Jakuba, Józefa i jego braci dał początek nowemu narodowi – Izraelowi (od imienia danego Jakubowi – Izrael). W Egipcie otrzymali oni ziemię i pracę. Bóg im błogosławił. Minęły lata. Przychylny Izraelitom faraon zmarł. Izraelici uzyskali status niewolników wykorzystywanych do ciężkich prac. Egipcjanie byli dla nich coraz bardziej okrutni, niemiłosierni. Izraelici pracowali popędzani batem. Wołali więc do Boga i narzekali. Najcięższym okrucieństwem było zabijanie izraelskich niemowląt płci męskiej.

Bóg widział ciężki stan swego ludu i postanowił zrealizować obietnicę, którą dał im przez Józefa:

I rzekł Józef do braci swej: Ja umrę, ale Bóg zapewne nawiedzi was, i wyprowadzi was z ziemi tej do ziemi, o którą przysiągł Abrahamowi, Izaakowi i Jakóbowi.
– 1 Mojżeszowa 50:24

Działania zaczęły się od uratowania jednego z niemowląt izraelskich – Mojżesza, który dzięki Bożej opatrzności znalazł się na dworze faraona, u jego córki, gdzie wzrastał i był wychowywany. Tam zyskał egipskie wykształcenie. Dzięki swoim prawdziwym rodzicom poznał też historię narodu z którego pochodził i ich Boga. Bóg wybrał go i przygotował na wyzwoliciela swego narodu z ziemi egipskiej. Pokorny Mojżesz z obawą usłuchał głosu Boga i rozpoczął negocjacje z faraonem. Bóg wspierał go plagami, które zsyłał na Egipt. Faraon był nieustępliwy. Bóg przygotował ostatnie działanie, które miało rozstrzygnąć sprawę. Ten fragment historii zawarty jest w 11 i 12 rozdziale 2 Mojżeszowej: Bóg zapowiedział Izraelitom przez Mojżesza, że w nocy 14 Nisan zginą w Egipcie wszyscy pierworodni ze zwierząt i ludzi. Śmierć groziła również pierworodnym Izraela. Bóg podał przez Mojżesza środki zaradcze. Oto one:

• Odłączenie baranka – 10 Nisan (2 Mojż.12;31,51)
• Zabicie baranka – 14 Nisan (2 Mojż.12:6)
• Pokropienie odrzwi i nadproży krwią baranka
• Pieczenie baranka
• Spożywanie – obrzezani ( 2 Mojż.12;44,48; w jednym domu zamknięci ( 2Mojż.12: 46)
• Gotowość do wyjścia w drogę – (2 Mojż.12: 11)

Cel: wyzwolenie Izraela i ochrona pierworodnych.

Boży zamiar został zrealizowany: Izrael w cudowny sposób opuścił Egipt i nruszył w drogę ku ziemi obiecanej. Wędrowali czterdzieści lat.

Po wyjściu z Egiptu corocznie zabijano baranka, przypominając zdarzenia, które zaszły w Egipcie – 2 Mojżeszowa 12:26-27 – A gdy wam rzeką synowie wasi: Cóż to z obrzędy wasze? Tedy rzeczecie: Ofiara to przejścia Pańskiego, który przestępował domy synów Izraelskich w Egipcie, gdy zabijał Egipt, a domy nasze wyzwalał. Zatem schylił się lud i pokłonił się.

Pamiątka tego wydarzenia – 2 Mojż. 13:10 – I będziesz strzegł ustawy tej na pewny czas, od roku do roku.

2 Mojż.12:14 – A będzie wam ten dzień na pamiątkę; i będziecie go obchodzić za święto Panu w narodziech waszych; ustawą wieczną obchodzić go będziecie. Historia pokazuje, że Izraelici nie zawsze wykonywali ten nakaz. Każde jednak ożywienie wiary Izraelitów wiązało się z jej obchodzeniem.

Ciekawa historia, ważne wydarzenia i nakazane przez Boga upamiętnianie tych narodowych zdarzeń. Izraelowi oprócz tej historii towarzyszyły słowa Mojżesza: 5 Mojż.18:15 Proroka z pośrodku ciebie, z braci twej, jakom ja jest, wzbudzi tobie Pam, Bóg twój; onego słuchać będziecie. Powtórzone w Dz.Ap.3:22, 7:37. Tak było do czasów Jezusa. Moglibyśmy na tej historii poprzestać, ale Biblia tak nie czyni i odsyła nas do tamtych wydarzeń, każąc szukać głębszych myśli. Na przykład:1 Kor.5:7,8 Wyczyśćcie tedy stary kwas, abyście byli nowym zaczynieniem, jako przaśnymi jesteście; albowiem Baranek nasz wielkanocny za nas ofiarowany jest Chrystus.

W Ew.Łuk.22:1,7-14 czytamy: A przybliżyło się święto przaśników, które zowią wielkanocą. Tedy przyszedł dzień przaśników, którego miał baranek być zabity. I posłał Piotra i Jana, mówiąc: Poszedłszy nagotujcie nam baranka, abyśmy jedli. A gdy przyszła godzina, usiadł, usiadł za stół, i dwanaście Apostołów z nim. Chodziło o pewien określony, zamierzony i zapowiedziany przez Boga czas – 2 Mojż.12:6 – mowa o czasie obchodzenia wieczerzy. I będziecie go chowali aż do czternastego dnia miesiąca tego; a zabije go wszystko zgromadzenie Izraelskie między dwoma wieczorami. W tym czasie historia zaczyna się przeplatać z rzeczywistością. Jest nowy Izrael, nowy Egipt, nowy faraon, nowy Baranek, nowa niewola, nowi pierworodni, nowe wyzwolenie. Mówimy o nich antytypiczny. Od tej pory zaczyna się wypełniać to, co było zapowiedziane w tej historii.

Przypomnijmy na czym to polega.

Literacki charakter Biblii. Figury retoryczne, środki stylistyczne: przenośnie, epitety, symbole i typy. Definicje . W literaturze Prawdy słowo typ używane jest w trzech znaczeniach.

Oto one:

1. Typ to jeden z siedmiu sposobów nauczania nas przez Boskie Słowo / rzędów myśli Bożych /. Definicja najogólniejsza , najobszerniejsza.
2. Typ to figura retoryczna , która polega na tym , że przedstawia pewne rzeczywiście istniejące instytucje , osoby , zasady , wydarzenia itp. będące zapowiedzią przyszłych . W tym znaczeniu figury tworzy człowiek / grając rolę kronikarza /.
3. Typami są instytucje , osoby , zasady , rzeczy itp. przedstawione w Biblii , które są zapowiedzią przyszłych instytucji … W tym znaczeniu typy daje Bóg , powołując do istnienia owe instytucje …

Ustalenia terminologiczne: pary wyrazów –

• typ i antytyp
• obraz i pozaobraz
• figura i pozafigura

I tak:

Egipt to typ – antytyp to świat, ludzkość

Faraon to typ – antytyp to szatan

Baranek i wszystko, co z nim czyniono, to typ – antytyp to Jezus i Jego śmierć

Niewola Izraelitów w Egipcie to typ – antytyp to świat i jego niewola, jarzmo grzechu i śmierci

Wyzwolenie Izraelitów to typ – antytyp to wyzwolenie ludzkości spod ich niewoli

Coroczne obchodzenie przez Izraelitów pamiątki wielkiej nocy to typ – antytyp to nakazane uczniom przez Jezusa coroczne obchodzenie pamiątki Jego śmierci

Baranka spożywali tylko obrzezani, niektórzy byli pierworodnymi (zagrożonymi) to typ – antytyp to obchodzenie pamiątki przez poświęconych w tym niektórzy byli spłodzeni z ducha świętego (zagrożeni)

Gotowość do wyjścia w drogę to typ – antytyp, jesteśmy w tym życiu i w tym świecie przechodniami

Czas zabijania baranka to typ – antytyp, czas śmierci naszego Pana.

Jezus mówił, że spożywa z nimi baranka ostatni raz, że bardzo czekał na ten moment.

Odtąd dla naśladowców Jezusa zabijanie baranka przestaje być ważne. Dlaczego?

Bowiem /1 Kor.5:7/ Baranek nasz wielkanocny za nas ofiarowany jest Chrystus.

Jezus udziela jeszcze ostanich lekcji – umywanie nóg /Jana 13: 4-9/.

Zdarzenia, w których uczestniczyli Izraelici miały typiczny charakter. Były one :

• zapowiedzią przyjścia i ofiarniczej śmierci Mesjasza / zabijanie baranka w Egipcie /
• zapowiedzią przyszłego uwolnienia świata z niewoli grzechu i zła
• zapowiedzią przyszłego obchodzenia Pamiątki śmierci Jezusa / coroczne spożywanie baranka /

Nowa Pamiątka – to święto miało być obchodzone nie na pamiątke egipskiego baranka, ale na pamiątkę moją – mówi Jezus /Łuk.22: 19/, na pamiątkę Jego śmierci /1 Kor. 11: 26/ – śmierć Pańską opowiadając.

Mamy opowiadać, obchodząc tę Pamiątkę, że typ się wypełnił, że Jezus umarł, aby nas wyzwolić z jarzma grzechu i śmierci. I w tym celu Jezus ustanowił nowy obrządek.

Jak czytamy: gdy oni jedli – użył tych produktów, które jedli, nadając im nowy sens, nowe symboliczne znaczenie. Zastąpiły one baranka i zioła.

• Chleb – to jest ciało moje / to przedstawia ciało moje, ludzka naturę /
• Chleb przaśny – wolny od grzechu, święty, niewinny; kwas symbolem grzechu.
• Wino  –  krew Jezusa, życie oddane przez Jezusa, Jego ofiara.
• Ich jedzenie i picie – przyswajanie wiarą zasługi Jezusa.

Głębsze znaczenie chleba i wina w odniesieniu do spłodzonych z Ducha:

współudział Kościoła w ofierze za grzech: 1 Kor. 10:16,17 Kielich błogosławienia, który błogosławimy, izali nie jest społecznością krwi Chrystusowej? Chleb, który łamiemy, izali nie jest społecznością ciała Chrystusowego? Albowiem jednym chlebem, jednym ciałem wiele nas jest: bo wszyscy chleba jednego jesteśmy uczestnikami. Chleb powstaje z wielu zmielonych ziaren, wino z wielu zgniecionych gron.

Kto może uczestniczyć w obchodzeniu Pamiątki? Ten, kto za swą wiarą w okupową śmierć Jezusa zyskał usprawiedliwienie i korzystając z niego poświęcił się Bogu na służbę. Do nas indywidualnie należy udzielenie sobie odpowiedzi, czy spełniamy ten warunek . Czytamy w 1 Kor. 11:27-29: A tak, ktoby jadł ten chleb,albo pił ten kielich Panski niegodnie, będzie winien ciała i krwi Pańskiej. Niechże tedy każdy samego siebie doświadczy, a tak niech je z chleba tego, i z kielicha tego niechaj pije. Albowiem kto je i pije niegodnie, sąd sobie samemu je i pije, nie rozsądzając ciała Pańskiego.

Kto spożywał baranka w Egipcie? – Wszyscy obrzezani.

Co to znaczy? To znaczy, że wszyscy poświęceni wszystkich czasów mają prawo i przywilej obchodzenia Pamiątki, przywilej manifestowania w symbolu tego, co przeżywają cały rok. Błogosławiony to przywilej.

– świętuje się w niedzielny poranek
– dotyczy czwartkowego wieczora
– podkreśla się zmartwychwstanie
– istotą jest śmierć

Uporządkujmy to:

1. Co to za Wielka Noc?
Gdy nadszedł czas wyzwolenia narodu izraelskiego z niewoli egipskiej, w nocy Izraelici zostali ochronieni przed ostatnią plagą. Spożywali wtedy pieczonego baranka. Na pamiątkę tego wydarzenia, mieli to robić co rok o tej porze. Stąd Wielkanoc i baranek z nią związany.

2. Dlaczego dotyczy czwartku?
Gdy Jezus po raz ostatni obchodził Wielkanoc, był właśnie czwartek (na naszą rachubę). W miejsce Paschy ustanowił pamiątkę swojej śmierci (chleb i wino). Właściwie to czwartek i piątek, bo Żydzi liczą dobę od godz.18:00, więc od ostatniej wieczerzy do ukrzyżowania był ten sam dzień.

3. Dlaczego istotą jest śmierć?
Zabijany baranek był symbolem wskazującym na Jezusa. Krew baranka gwarantowała zachowanie przy życiu i wyzwolenie z niewoli. Tak samo oddane życie Jezusa przyniesie wyzwolenie z niewoli grzechu i śmierci.

4. Co więc z niedzielą?
W niedzielę Jezus zmartwychwstał! Zatem jeśli świętujemy w niedzielę, bardziej adekwatną nazwą byłby WIELKI DZIEŃ 🙂

„…albowiem na naszą wielkanoc jako baranek został ofiarowany Chrystus.
Obchodźmy więc święto nie w starym kwasie ani w kwasie złości i przewrotności, lecz w przaśnikach szczerości i prawdy.”
– 1 do Koryntian 5:7-8

Dobrych, duchowych przeżyć w te Święta!

Zobacz: oryginalny wpis na Facebooku

Wtorek, 19 marca, po zachodzie słońca

(w Bydgoszczy spotykamy się o godz. 19:00 w sali przy ul. Zduny 10a)

[Uwaga! W roku 2026 Pamiątkę śmierci Jezusa obchodzić będziemy 31 marca. Kliknij odnośnik by dowiedzieć się więcej. Planowana jest transmisja online.]

Metoda używana do wyznaczenia daty Pamiątki wyjaśniona jest poniżej.

Kalendarz i święta żydowskie

Sposoby wyliczania daty corocznej Pamiątki różnią się pośród badaczy Pisma Świętego i innych grup chrześcijańskich. Nie naciskamy na to, że metoda, której używamy jest jedyną możliwą. Jest to jedynie sposób, którym posługujemy się w bydgoskiej społeczności. 

Aby wyznaczyć datę Pamiątki, potrzebujemy następujących danych astronomicznych (wg czasu uniwersalnego na południku zerowym, za który przyjęto południk przechodzący przez obserwatorium astronomiczne w miejscowości Greenwich):

1. Daty i godziny wiosennej równonocy w danym roku.
2. Daty i godziny nowiu Księżyca poprzedzającego wiosenną równonoc.
3. Daty i godziny nowiu Księżyca następującego po wiosennej równonocy.
4. Daty i godziny nowiu Księżyca najbliższego wiosennej równonocy.

Aby wyznaczyć 1 Nisan konieczny jest jeszcze dodatkowy krok:

5. Dodanie 2 godz. 21 minut, aby uzyskać czas jerozolimski

Czasami istnieją drobne różnice w tablicach astronomicznych, od kilku sekund do kilku minut. Najczęściej jednak nie mają one znaczenia w ogólnych obliczeniach.

Dane na rok 2019 są następujące:

1. Data i godzina wiosennej równonocy:
   20 marca, 21:59
2. Data i godzina nowiu Księżyca poprzedzającego wiosenną równonoc:
   6 marca, 16:05
3. Data i godzina nowiu Księżyca następującego po wiosennej równonocy:
   5 kwietnia, 08:51

A więc:

4. Data i godzina nowiu Księżyca najbliższego wiosennej równonocy:
   6 marca, 16:05

Do tej ostatniej daty i godziny:

5. Dodajemy 2 godz. 21 minut, aby uzyskać czas jerozolimski

Mamy więc 6 marca, 18:26.

Wynika z tego, że 1 Nisan wypada w tym roku od 6 marca po zachodzie słońca do 7 marca do zachodu słońca (w hebrajskim kalendarzu doby liczone są od zachodu słońca do zachodu słońca, a nie od północy do północy jak w powszechnie używanym kalendarzu). Po dodaniu do 6 marca, godz. 18:00, pełnych trzynastu dni, dochodzimy więc do początku 14 Nisan, czyli odpowiedniego momentu na obchodzenie Pamiątki.

W 2019 roku będzie to wtorek, 19 marca po godz. 18:00 (lub inaczej mówiąc: po zachodzie słońca)

———————-

Więcej informacji na ten obchodzenia Pamiątki znajdziesz w książce pt. Nowe stworzenie, rozdział 11 pt. Wielkanoc Nowego stworzenia. Zachęcamy do lektury.

Zobacz też: proponowany sposób obchodzenia

Św. Paweł napisał w jednym miejscu: „Postanowiłem bowiem, będąc wśród was, nie znać niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego.” (1 Kor 2:2) Gdzie indziej napisał, że cały Stary Testament w obrazach, symbolach mówi tak naprawdę o Jezusie (Kol. 2:17). Dlaczego jest On taki ważny? Dlaczego Jezus powiedział o sobie, że jest ?Drogą, Prawdą i Życiem?? Co znaczą słowa, które wypowiedział o Nim Jan Chrzciciel? „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata” (Jana 1:29)? Jak Jezus może zgładzić nasze grzechy? Dlaczego Jan porównał go do baranka? Mógł przecież użyć tak wielu innych słów.