Wykład wygłoszony przez brata Waltera Onyszko na spotkaniu zboru w Bydgoszczy, 29.09.2024 r.

Pytania w Biblii [Lekcja 1-0-1]

—

Dla nas, studentów Biblii, ważne jest, aby znać naszego Ojca Niebieskiego, a nie tylko znać Jego obietnice, Jego plan, ale także słowa rady, zachęty lub kary i stosować je w naszym codziennym życiu.

Ale aby wiedzieć, jak wykorzystać tę wiedzę, musimy zadawać pytania!

Bracia, wiecie, i ja wiem, że to nie jest łatwe zadanie i zajmuje całe nasze życie. Czasami odnosimy sukces, ale w większości przypadków musimy zadawać pytania, prosić Boga o pomoc i wskazówki, powtarzać doświadczenie i zadawać więcej pytań, aby w pełni zrozumieć lekcję.

Bibliści szacują, że w Biblii jest około 3300 pytań.

Ponadto trudno jest podać dokładną liczbę, ponieważ starożytny hebrajski i grecki nie używał interpunkcji.

Udowodniono, że poprawnie zadane pytania w każdej trudnej sytuacji życiowej mogą pomóc, a nawet ją rozwiązać.

Tak, zadawanie dobrych pytań jest prostym i skutecznym narzędziem nie tylko do zrozumienia problemu, ale także do jego rozwiązania.

Kiedy studiujemy Biblię indywidualnie lub wspólnie w naszych kościołach, zadajemy wiele pytań, które pomagają nam zrozumieć i zachować wiedzę. Łatwiej jest je zastosować, gdy jesteśmy testowani przez doświadczenia życiowe.

Jak więc brzmi pytanie? Jak możemy zdefiniować, czym jest pytanie?

Definicja ze słownika:

Pytanie to:

1. Zdanie, fraza lub gest, który szuka informacji poprzez odpowiedź.
2. Temat lub punkt, który jest przedmiotem dyskusji lub otwarty na kontrowersje.
3. Kwestia budząca obawy lub trudna; problem.

Zaczynamy zadawać pytania, gdy jesteśmy bardzo mali, a rodzice cierpliwie nam odpowiadają lub odsyłają nas do dziadków, którzy potencjalnie mają więcej czasu i cierpliwości.

Dzieci są ciekawe wszystkiego; zawsze testują rodziców, a czasami rodzice nie mają czasu ani dobrych odpowiedzi, aby ich zadowolić.

Br. Jolly wspomniał w swoim wykładzie o zabawnej sytuacji, gdy był małym chłopcem.

Miał wiele pytań do mężczyzny, który pracował w domu jego ojca.

Ten mężczyzna rąbał drewno potrzebne do pieca – więc mały chłopiec Br. Jolly – zapytaj go:

Co jesz?

Nie jem.

Widzę, że twoja szczęka się rusza, więc co robisz?

Żuję tytoń.

Dlaczego żujesz tytoń?

Ponieważ żucie tytoniu pomaga mi rąbać drewno.

Dlaczego rąbiesz drewno?

Aby kupić tytoń.

Dlaczego potrzebujesz tytoniu?

Ponieważ pomaga mi rąbać drewno…

i tak dalej…

Br. Jolly wspomniał, że nie był pewien, co zmęczyło tego mężczyznę bardziej: rąbanie drewna czy ciągłe odpowiadanie na jego pytania.

Zwykle jest więcej pytań niż odpowiedzi, a pytania mogą być adresowane

w różnych formach:

-pisemnej

-ustnej

-jako hymn lub piosenka

Ponadto ludzie zadają pytania, ponieważ nie znają odpowiedzi – z wyjątkiem nauczycieli, gdy sprawdzają lub testują postępy ucznia.

SLYNNE CYTATY O PYTANIACH

1-„Kto zadaje pytanie, pozostaje głupcem przez pięć minut, Kto nie pyta, pozostaje głupcem na zawsze”

2- „Kto nigdy nie pyta, albo wie wszystko, albo nic

3- „Miliony widziały spadające jabłko, ale Newton był tym, który pytał dlaczego?

4- „Osoba, która zadaje pytanie, nigdy nie jest zgubiona”.

To oznacza tylko, że pytania są ważne, bez nich nie będziemy mieli odpowiedzi.

Drodzy Bracia,

Czy wiecie, że uczeni dzielą pytania na ponad 15 typów /kategorii?

Omówię teraz wszystkie szybko:

TYP-1. Pytania zamknięte

Pytania zamknięte mają dwie możliwe odpowiedzi w zależności od tego, jak je sformułujesz:

„Tak” lub „Nie” lub „Prawda” lub „Fałsz”.

TYP-2. Pytania otwarte

takie jak:

• Jak wypadł test lojalności Lucyfera, Adama i Jezusa?
• Dlaczego opuściłeś spotkanie wcześniej?

TYP-3. Pytania lejkowe

Które zawsze składają się z serii pytań – jak w naszej Codziennej Mannie:

• Czy w tym tygodniu byłem zdecydowany i celowy w moim chrześcijańskim wyścigu i walce?
• Dlaczego?
• Jak?
• W jakich okolicznościach?
• Z jakimi rezultatami?

TYP-4. Pytania naprowadzające

Pytania naprowadzające zachęcają słuchacza do udzielenia konkretnej odpowiedzi.

Oto kilka przykładów pytań naprowadzających:

• Czy nie uważasz, że to publiczne wystąpienie poszło dobrze? • Czy nie chciałbyś mieć gwarancji życia wiecznego?

TYP-5. Pytania przypominające i przetwarzające

Oba odnoszą się do określenia wiedzy słuchacza.

Pytanie przypominające prosi słuchacza o przypomnienie sobie określonego faktu, takiego jak:

„Jak Jezus zareagował na pokusy szatana na pustyni?”

Pytanie przetwarzające pozwala mówcy ocenić wiedzę słuchacza bardziej szczegółowo:

„Jeśli Jezus był doskonałym człowiekiem, dlaczego musiałby nauczyć się posłuszeństwa?” – jest pytaniem przetwarzającym.

TYP-6. Pytania retoryczne

Pytania retoryczne ilustrują punkt widzenia lub skupiają uwagę na pomyśle lub zasadzie. Ponieważ mówcy używają pytań retorycznych, aby przekonać innych, pytania te zazwyczaj nie wymagają odpowiedzi.

• Jak ktoś może wejść do domu siłacza i zabrać jego rzeczy, jeśli najpierw nie zwiąże siłacza? – Mateusza 12:29

TYP-7. Pytania rozbieżne

Które nie mają dobrych lub złych odpowiedzi, ale raczej zachęcają do otwartej dyskusji, dzielenia się opinią, zwłaszcza taką, która odnosi się do przyszłych możliwości.

Rozważ następujące pytania rozbieżne:

• Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie? – Łukasza 15:4

TYP-8. Pytania sondujące

są odpowiedziami uzupełniającymi do odpowiedzi słuchacza na poprzednie pytanie.

Pytania sondujące obejmują:

• Pytania wyjaśniające: „Co masz na myśli pod pojęciem „niesprawiedliwy”?”
• Pytania krytycznej świadomości: „Czy znasz wersety biblijne masz na poparcie swojej odpowiedzi?”
• Pytania ponownie skupiające: „Jeśli ta odpowiedź jest prawdziwa, jak może ona wpłynąć na przyszłość?”
• Pytania podpowiadające:

„Gdzie skończyliście studiować w zeszłą niedzielę?”

„Ilu było obecnych”?

 „Które pytanie było najtrudniejsze?”

• Pytania przekierowujące: „Bracie Zbyszku, czy możesz dodać coś do odpowiedzi Siostry Basi?”

TYP-9. Pytania ewaluacyjne

Nauczyciele lub przełożeni używają pytań ewaluacyjnych, aby pomóc uczniom lub nowym pracownikom. Pytania te wymagają organizacji informacji i analizy.

TYP-10. Pytania wnioskowania

Wniosek to wniosek wyciągnięty na podstawie dedukcji faktów.

Oczywiście musimy uważać, aby właściwie dzielić słowo Boże i nie wyciągać fałszywych wniosków, przekręcając Pisma Święte na naszą własną zgubę

2 Piotr. 3:16

• Kiedy chrześcijanie przestrzegają Wieczerzy Pańskiej?
  

TYP-11. Pytania porównawcze

to pytania wyższego rzędu, które proszą słuchaczy o porównanie dwóch rzeczy, takich jak przedmioty, osoby, idee, historie lub teorie.

• W którym Bracie z Przypowieści o Marnotrawnym Synu wolelibyśmy być przedstawieni?

TYP-12. Pytania aplikacyjne

Służą studentom lub nowym pracownikom do zastosowania idei lub zasady w nowym kontekście, aby zademonstrować naukę na wyższym poziomie.

TYP-13. Pytania rozwiązujące problemy

Pytania rozwiązujące problemy przedstawiają studentom scenariusz lub problem i wymagają od nich opracowania rozwiązania.

TYP-14. Pytania afektywne

Pytania afektywne mają na celu poznanie, co inni myślą o informacjach, których się uczą.

Na przykład możesz zadać pytania takie jak:

• Jezus zapytał: «Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?»– Łukasza 10:26
• «Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy? – Marka 4:30
• Jezus zapytał: «Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu?– Łukasza 17:17

TYP-15. Strukturyzacja pytań

Strukturyzacja pytań zapewnia, że ​​członkowie grupy rozumieją informacje, które im przedstawiasz.

Na przykład podczas nauki w klasie po zakończeniu akapitu możesz zadać następujące pytania:

• Czy ktoś ma jakieś pytania?
• Czy ta sekcja była jasna dla wszystkich?
• Czy ten cytat był dla was zrozumiały?

Jak widzisz, istnieje wiele różnych rodzajów pytań, ale wszystkie prowadzą do uzyskania odpowiedzi.

Pierwsze pytanie w Biblii

i także pierwszy przypadek, gdy ktoś kwestionuje Słowo Boże.

Szatan zapytał Ewę: „Czy Bóg rzeczywiście powiedział: Nie wolno wam jeść owoców z żadnego drzewa w ogrodzie”? (Księga Rodzaju 3:1)

Szatan kusi Ewę, by zwątpiła w Słowo Boże. Ewa odpowiada, dodając do Słowa Bożego: „I nie wolno wam go dotykać”.

Bóg powiedział Adamowi i Ewie, by nie jedli owoców z drzewa.

Nie powiedział, by nie dotykali drzewa ani jego owoców.

Adam i Ewa odpowiadają na pytanie Szatana, nieposłuszni Słowu Bożemu. Od tego momentu poszło już tylko gorzej, a wszystko zaczęło się od małego pytania.

Pierwsze pytanie zadane przez Boga w Biblii.

„Gdzie jesteś?” – Księga Rodzaju 3:9

Oczywiście Bóg dokładnie wiedział, gdzie fizycznie znajdowali się

Adam i Ewa. Pytanie było dla ich dobra.

Bóg zasadniczo pytał: „Nie posłuchaliście mnie; jak to się dla was skończyło? Czy wszystko potoczyło się tak, jak chcieliście?

Pytanie pokazuje również Boga miłość, podczas gdy Adam i Ewa zachowują się jak dzieci, Adam zrzucił odpowiedzialność na Ewę, a Ewa na Szatana.

Następne pytanie, jakie Bóg zadał Kainowi:

„Gdzie jest Abel, twój brat?”

„Czyż jestem stróżem brata mego?” – Księga Rodzaju 4:9 odpowiedział Kain swoim pytaniem.

Poza faktem, że Kain właśnie zamordował swojego brata, Kain wyraził uczucie, które wszyscy mamy, gdy nie chcemy troszczyć się o innych ludzi.

Czy jesteśmy stróżami naszych braci? Tak, jesteśmy.

Czy to oznacza, że ​​musimy wiedzieć, gdzie są i co robią 24/7? Oczywiście Nie. Ale powinniśmy być wystarczająco zaangażowani w innych ludzi, aby zauważyć, gdy coś wydaje się nie na miejscu. Powinniśmy dbać na tyle, aby pomóc, jeśli to konieczne.

Na te trzy pierwsze pytania zadane we wszechświecie nie udzielono właściwej odpowiedzi.

Na pierwsze dwa udzielono odpowiedzi, próbując znaleźć osoby odpowiedzialne za działanie.

Odpowiedź Kaina nie była tak naprawdę odpowiedzią, ale raczej pytaniem – „Czyż jestem stróżem brata mego? – dzisiaj powiemy: bardzo niegrzeczna odpowiedź.

Wielu proroków Starego Testamentu zadawało pytania Bogu i otrzymywało odpowiedzi, bezpośrednio lub pośrednio.

W Hioba 2:9 – czytamy:

„Czy nadal zachowujesz swoją prawość? Złorzecz Bogu i umrzyj!”

Cała Księga Hioba rozbrzmiewa tym pytaniem żony Hioba. Przez cały ten czas Hiob zachowywał swoją prawość. „Przyjaciele” Hioba wielokrotnie powtarzają: „Hiobie, musiałeś zrobić coś naprawdę złego, żeby Bóg ci to zrobił”.

Bóg gani przyjaciół Hioba za atakowanie Hioba i za nadużywanie suwerennej woli Boga. Następnie Bóg gani Hioba, przypominając mu, że tylko Bóg jest doskonały we wszystkich Swoich drogach.

Bóg wyjaśnia i przypomina, kim jest, zadając wiele pytań retorycznych:

„Gdzie byłeś, gdy zakładałem fundamenty ziemi?… Kto wyznaczał jej wymiary?… Kto rozciągnął nad nią sznur mierniczy?” (Hiob 38:4).

W Hioba 14:14 – kolejne pytanie: „Jeśli człowiek umrze, czy znowu ożyje?” –

Każdy w pewnym momencie zadaje sobie to pytanie.

Daniel 12:2 odpowiada – „Tłumy, które śpią w prochu ziemi, obudzą się: jedni do wiecznego życia, inni do hańby i wiecznej pogardy”.

Abraham zadał Bogu wiele pytań, a Bóg udzielił mu odpowiedzi, najlepszych do zrozumienia w danym momencie.

„Czyż Sędzia całej ziemi nie będzie czynił sprawiedliwie?” (Rodzaju 18:25)

Abraham zadał to pytanie w swoim apelu do Boga, aby oszczędził sprawiedliwych i uchronił ich przed sądem. Tak, Sędzia ziemi zawsze postępuje właściwie.

Jeśli coś, co Bóg czyni, wydaje się niesprawiedliwe, to źle to rozumiemy. Kiedy kwestionujemy sprawiedliwość Boga, to dlatego, że nasze poczucie sprawiedliwości jest wypaczone.

Kiedy mówimy: „Nie rozumiem, jak dobry i sprawiedliwy Bóg może pozwolić na taką a taką rzecz”, to dlatego, że nie rozumiemy poprawnie, co znaczy być dobrym i sprawiedliwym Bogiem. Wielu ludzi myśli, że lepiej rozumie sprawiedliwość niż Bóg.

Następne pytanie pochodzi z Psalmu 119:9

„Jak młody człowiek może pozostać na ścieżce czystości?”

A odpowiedź: Żyjąc zgodnie ze Słowem Bożym.

Kiedy „ukrywamy” Słowo Boże w naszych sercach, to Słowo Prawdy chroni nas przed grzechem – Psalm 119:11.

Biblia nie mówi nam wszystkiego. Nie zawiera odpowiedzi na każde pytanie. Ale Biblia mówi nam wszystko, co musimy wiedzieć, aby żyć pobożnie chrześcijańsko – 2 Piotra 1:3.

Słowo Boże mówi nam o naszym celu i poucza nas, jak go wypełnić.

Biblia podaje nam środki i cel.

„Słowo Boże jest „…pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła przygotowany” – 2 Tymoteusza 3:16–17.

Apostołowie mieli wiele pytań dotyczących Królestwa i przyszłości. Otrzymali odpowiedzi lub informacje prowadzące do problemu

Jana 16:12-15 – Mam wam wiele do powiedzenia, ale teraz nie możecie tego znieść…….. Jezus znał odpowiedź, ale oni nie byli gotowi zrozumieć.

Lub pytanie:

„Panie, ile razy mam przebaczyć bratu lub siostrze, jeśli zgrzeszy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?” – Mateusza 18:21

Przebaczenie jest trudne. Propozycja Piotra o siedmiokrotnym przebaczeniu prawdopodobnie wydała mu się wystarczająco dobra. Odpowiedź Jezusa pokazała, jak słabe jest zazwyczaj nasze przebaczenie.

Mamy przebaczać, ponieważ Bóg przebaczył nam o wiele więcej – Kolosan 3:13. Przebaczamy nie dlatego, że ktoś na to zasługuje. „Zasługa” nie ma nic wspólnego z Łaską. Przebaczamy, ponieważ jest to słuszne.

Ta osoba może nie zasługiwać na nasze przebaczenie, ale my również nie zasłużyliśmy na Boże, a mimo to Bóg nam przebaczył.

Chrześcijanie mają większą szansę na odpowiedź na trudne pytania dotyczące Planu Boga niż inni ludzie. W naszym poświęconym życiu mamy wiele okazji do zadawania i odpowiadania na pytania, które pomagają nam się rozwijać, na przykład:

Codzienna Niebiańska Manna – zawiera fragmenty Pisma Świętego na każdy dzień, nad którymi możemy medytować, a na końcu 3 lub 4 pytania do odpowiedzi – to ponad 1000 pytań rocznie, co powinno pomóc nam przeanalizować nasz dzień i nasze życie.

Jest bardzo ważne pytanie dla nas, które zostało zawarte w

„Moim Porannym Postanowieniu”

Psalm 116:12 – Cóż oddam Panu za wszystkie dobrodziejstwa, które mi wyświadczył??

Niektóre pytania wymagają szybkiej odpowiedzi i działania, jak Jozue, który zapytał Izraelitów.

Joz. 24:15 – „Komu będziecie służyć?” I zażądał natychmiastowej odpowiedzi – dziś, nie jutro.

Drodzy bracia,

członkowie Gwiezdni i wszyscy reformatorzy mieli pytania! Wszystkie zmiany w społeczeństwie zaczęły się od pytań. Ponadto wiemy z historii, że wielu umarło, ponieważ mieli pytania.

Żydow Rozdział 11 mówi o nich: …. – których świat nie był godny…..

Nazywani są światłami świata, a ich pytania nie były odpowiedzią ani odpowiedzią po ich śmierci, jak Galileusza. Na jego pytania i obawy odpowiedziało jedno zdanie: Galileusz miał rację, a inkwizycja była w błędzie.

31 października 1992 papież Jan Paweł II stwierdził te 359 lat po tym, jak Galileusz został potępiony przez tak zwaną „świętą inkwizycję” w 1633 roku.

Moje pytanie i z pewnością wasze również brzmiałyby: A co z innymi zamordowanymi przez inkwizycję??

Byli światłością świata, ponieważ rozprzestrzeniali Bożą Prawdę!

Martin Luther King Jr.,, Tylko w ciemności widać gwiazdy”.

12-letni Jezus zadawał pytania w świątyni – chciał wiedzieć, kiedy rozpocznie się Jego misja.

Bardzo dobrze jest mieć i zadawać pytania, ponieważ jest to najlepszy sposób na naukę.

E-17 Millenium, rozdział 14 – „Człowiek pyta, a Bóg odpowiada na pytania”. Br. Johnson obszernie wyjaśnia wiele pytań – warto je przestudiować.

Hymn 15 w naszym śpiewniku, którego tytuł brzmi: “Kto Krwią Świętą Kupił Mnie, zadaje 20 pytań i odpowiada jednocześnie na wszystkie bo jedna odpowiedz jest doskonała na każde z nich – Mój Ukrzyżowany Pan!

40 lat temu Mark Lowry napisał wiersz, który był i jest śpiewany przez wielu, a jego tytuł brzmi: „Mario, czy już wiesz?” – i możemy usłyszeć ten piękny hymn szczególnie w okresie Bożego Narodzenia.

Powszechnie mówi się, że pytania są łatwiejsze niż odpowiedzi, chyba że mamy do wyboru 3 opcje: 1 – Tak – 2 – Nie – 3 – Nie wiem

W każdym razie pytania lub odpowiedzi Mamy zachętę, Jezus mówi nam w Łukasza 12:11-12 – „Gdy was ciągają przed synagogi, urzędy i władze, nie martwcie się, jak macie się bronić lub co mówić, bo Duch Święty nauczy was w owej chwili, co macie mówić”.

Albo w Rzymian 8:31

„Jeśli Bóg za nami, któż przeciwko nam?”

Dzieci Boże będą stawiać czoła sprzeciwom na tym świecie – Jana 15:18. Diabeł i jego demony sprzeciwiają się nam. Wielu ludzi na świecie sprzeciwia się nam.

Filozofie, wartości i priorytety świata są przeciwko nam. Jeśli chodzi o nasze ziemskie życie, możemy zostać pokonani, pokonani, a nawet zabici.

„…Ale jeśli chodzi o wieczność, Bóg obiecał, że zwyciężymy –1 Jana 5:4.

Nic w żaden sposób nie zaszkodzi nam. (….) Tylko nasza utrata zaufania do Pana i nasza niewierność wobec Niego mogłyby oddzielić nas od Jego miłości i Jego obietnic”. – Manna 5 września

W Biblii jest wiele innych wspaniałych pytań:

• pytania od poszukujących,
• pytania od szyderców,
• pytania od zniechęconych wierzących,
• pytania od Jezusa
• i pytania od Boga.

Drodzy Bracia,

Nie bójcie się zadawać pytań, ale bądźcie gotowi przyjąć odpowiedź Boga, gdy nadejdzie!

Niech Bóg doda Swoich błogosławieństw!

Amen

Odpowiedź – Nie. Bóg nie życzy sobie, abyśmy postępowali widzeniem i nie mieli trudności z rozeznawaniem Jego woli. On sprawę tę stawia w taki sposób, aby była próbą naszego posłuszeństwa i wytrwałości – mamy postępować wiarą, a nie widzeniem. Lecz jak?

Powiem wam, jak można to czynić. Każdego dnia, rzecz jasna, a także we wszystkich poszczególnych sprawach staram się przedstawiać wszystko Panu. Nie chciałbym podejmować się niczego bez próby rozeznania Boskiej woli w danej sprawie. Lecz nie zawsze jestem w stanie poznać Jego wolę. Nie mam żadnego cudownego sposobu na wejrzenie w wolę Bożą. Mój rozsądek nie wystarcza; nie da się tak wytężyć umysłu, ponieważ to nie leży w jego mocy. Pozostawiam to zatem Bogu. Jeżeli życzy On sobie, abym postąpił w ten lub inny sposób, to jest w stanie pokierować daną sprawą. Dlatego moje serce i umysł są zadowolone, gdy przy rozpoczęciu każdego dnia powiem: „Panie, to ja. Dziękuję Ci za ten nowy dzień, który, mam nadzieję, będzie opływał w sposobności służenia Prawdzie i braciom. Proszę Cię, kieruj wszystkimi moimi myślami, słowami i czynami, abym mógł Tobie służyć”. Następnie zabieram się do pracy, używając swego całego rozsądku. Jeżeli Pan chce mnie poprowadzić w tym lub innym kierunku, to jest Jego rzecz, a nie moja. Prosiłem o Jego kierownictwo, a oczy moje są baczne ku poznaniu i ku czynieniu Jego woli za wszelką cenę. Czuję się spokojny w tym jarzmie, wiedząc, że Bóg jest zdolny i chętny pokierować wszystkimi rzeczami ku swojej chwale i ku mojemu dobru.

Gdy byłem jeszcze dzieckiem, zauważyłem, że niektórzy mieli dość dziwny sposób udawania się do Boga ze swymi sprawami. Otwierali oni Biblię na chybił trafił i tekst, na którym spoczął ich palec, uznawali za Boskie poselstwo i stosowali się do niego. Nie należało to do mnie, by doszukiwać się w tym błędu. Było to niekiedy znamienne, na jakie teksty trafiali i że tak znamienne odpowiedzi na swe modlitwy niekiedy otrzymywali. Ja jednak pomyślałem sobie: „Panie, obawiam się nieco tej metody i jeżeli to będzie przyjemne przed Tobą, wolałbym raczej kierować się moim rozsądkiem aniżeli tą metodą, bo umysł mój jakoś nie może jej przyjąć”. Zdaje mi się, że Bóg wysłuchał moją prośbę. Szukam Pańskiego kierownictwa przez badanie Słowa, biorąc wszystkie wersety, próbując poznać zasady Boskiego postępowania i nauki z tego wypływające. Z pewnością jest przyczyna, dla której to, co właściwe, jest właściwe w każdej sprawie, a ja pragnę to wiedzieć. Staram się poznać powód, dlaczego Bóg chce, aby coś działo się w ten lub w inny sposób – nie dlatego, że wątpię w Jego mądrość, ale po to, bym mógł wniknąć w ducha Boskich zasad. Otrzymuję więcej zadowolenia, niż otrzymałbym w jakiś inny sposób. Skąd bym wiedział, czy to Bóg, Szatan czy przypadek otworzył mi w danym miejscu Biblię?

Zdecydowanie bardziej wolę wierzyć w naukę Pisma Świętego, aby wszystko poruczyć Bogu, prosić Go, aby kierował moimi myślami i rozsądkiem, a następnie używać swego rozsądku najlepiej jak potrafię. Pan może niekiedy dozwolić, iż użyję swego rozsądku w taki sposób, że później okaże się to niezbyt dobre, lecz w takim wypadku może On tego użyć do wyprowadzenia wielkiego błogosławieństwa lub nauki. Nasz rozsądek naturalnie opiera się na zrozumieniu Słowa Ojca i Jego opatrznościowego kierownictwa. Tak postępując, wiemy, że wszystkie rzeczy dopomagają nam ku dobremu.

_________
„Co powiedział pastor Russell”, s. 267-268

Więcej w wykładach: 
Rozpoznawanie woli Bożej – część 1
Rozpoznawanie woli Bożej przez ducha świętego w nas

Kliknij obrazek, by przeczytać cały numer Sztandaru Biblijnego (plik pdf)

P: Czy jest możliwe, aby ktoś popierający fałszywe doktryny, takie jak wrodzona nieśmiertelność rodzaju ludzkiego, przytomność umarłych oraz wieczne męki, miał ducha świętego?

O: Lud Boży stanowią w całości ci, którzy żałują za swoje grzechy, przyjmują Jezusa za swojego Zbawcę (udzielającego usprawiedliwienia z wiary) i starają się żyć sprawiedliwym życiem. Niektórzy postąpili krok dalej i poświęcili swoje życie Jemu – obiecując być umarłymi dla świata i swojej własnej woli, a żywymi dla Jego woli. Wszyscy, którzy czynią takie kroki i dochodzą do społeczności z Bogiem przez Jezusa, mają pewną miarę Jego świętego ducha – ducha prawdy, sprawiedliwości i świętości.

Wszyscy posiadający ducha świętego mają w różnym stopniu duchowe pragnienia, znajomość planu Bożego i rozwój w łaskach charakteru na podobieństwo Chrystusowe. Te różne stopnie miary ducha świętego ludu Bożego zależą od wielu czynników – od czyjegoś stopnia w jakim poświęcił się Bogu, od zdolności danej jednostki (naturalnych i duchowych), stosowania środków, jakich Bóg udziela w celu zdobycia większego napełnienia Jego duchem (takich jak studiowanie, głoszenie, praktykowanie Jego Słowa, czujność, modlitwa, zgromadzanie się ze współwyznawcami), i długości czasu, w jakim ktoś jest uczniem Chrystusowym.

Wzrastanie w łasce i wiedzy

Ideałem jest zasada, że wiedza i łaska powinny współdziałać, tak więc gdy ktoś wzrasta w łasce, to również wzrasta w znajomości Słowa Bożego (2 Piotra 1:5-11; 3:18). Czasami ten wzrost nie idzie w parze i możemy zaobserwować, że niektórzy są bardziej rozwinięci w wiedzy aniżeli w łasce, a drudzy są bardziej rozwinięci w łasce niż w wiedzy. Szczególnie niebezpieczna jest duża ilość wiedzy w połączeniu z niewielkim rozwojem w łaskach chrześcijańskiego charakteru, ponieważ czytamy: „umiejętność nadyma, ale miłość buduje” (1 Kor. 8:1).

Większa wiedza i zdolności zwiększają odpowiedzialność danej jednostki, gdyż „od każdego, komu wiele dano, wiele się od niego upominać będą; a komu wiele powierzono, więcej będą chcieć od niego” (Łuk. 12:48). Źle wykorzystana wiedza pomniejsza stopień łaski danej osoby; a jeżeli łaska maleje, to znajomość Bożego Słowa i Planu zaczyna zanikać. My również jako uczniowie powinniśmy mieć więcej ducha świętego obecnie, aniżeli mieliśmy wcześniej podczas naszego chrześcijańskiego biegu.

Świat chrześcijański w ogólności wciąż pozostaje pod silnym złudzeniem w ciemności błędu, a wskutek tego nie ma wiele świętego ducha Bożego (Izaj. 60:2). Kiedy Bóg wezwał nas „z ciemności do dziwnej swojej światłości”, niektórzy byli zdziwieni dostrzegając, jak mało wiedzieliśmy – jak nieświadomi byliśmy co do niektórych drogocennych wiadomości ze Słowa Bożego oraz sposobu wzrastania w łasce (1 Piotra 2:9).

Wielu spośród nas również wierzyło w Jezusa jako naszego Zbawiciela i nawet poświęcało się Bogu na służbę przez dłuższy czas, zanim otrzymało właściwe zrozumienie dotyczące prawdziwego znaczenia piekła Biblii – nieświadomy „sen śmierci’ (Ps. 13:4) – w odróżnieniu od koszmaru wiecznych mąk z okresu Ciemnych Wieków. Również o tym, że dusza ludzka nie ma wrodzonej nieśmiertelności, ale że „dusza, która grzeszy, ta umrze” (Ezech. 18:4,20; Mat. 7:13; 2 Piotra 2:1,12). Niewątpliwie są tacy, którzy jako wierzące i poświęcone dzieci Boga mają Jego ducha świętego, ale nie otrzymali jeszcze właściwego zrozumienia tych oraz innych prawd Słowa Bożego.

Kiedy we właściwym czasie zostanie ustanowione na ziemi Królestwo, nastaną dla wszystkich sprzyjające warunki do otrzymania znajomości naszego Pana i Jego Słowa (Izaj. 11:9). Niech ten fakt nie skłania nas do zaniechania wysiłków rozpowszechniania jego Prawdy, ponieważ jest wiele dzieci Bożych, nieoświeconych w Jego Słowie i Planie, które próbują żyć na zebranym mleku i plewach z okresu Ciemnych Wieków, i które potrzebują pomocy. Oni mają pewien stopień Bożego ducha świętego i gorliwość ku Bogu mają, ale nie „według wiadomości” (Rzym. 10:2). Jeżeli zostaliśmy obdarzeni w należytym stopniu wiedzą i zrozumieniem Prawdy Bożej, bądźmy wierni w dzieleniu się tym z drugimi gdziekolwiek i kiedykolwiek jest to możliwe, i nie odnośmy się z lekceważeniem do tych, którzy nie są jeszcze wolni od wyznaniowych błędów.