Wykład wygłoszony przez brata Czesława Rucińskiego na spotkaniu zboru w Bydgoszczy, 5 kwietnia 2026 r. 

Czas ucisku i jego znaczenie

Pan Jezus zapowiedział:
„Bo wtedy będzie wielki ucisk, jakiego nie było od początku świata aż dotąd ani nigdy nie będzie” (Mateusza 24:21, UBG).

Jednocześnie zapewnił:
„A gdyby te dni nie były skrócone, żadne ciało nie byłoby zbawione. Lecz ze względu na wybranych dni te będą skrócone” (Mateusza 24:22, UBG).

Ucisk, którego doświadczamy, nie jest przypadkowy. Psalmista wskazuje:
„Zaprawdę gniew człowieka będzie cię chwalił, a resztę gniewu powściągniesz” (Psalmów 76:11, UBG).

Oznacza to, że nawet trudne doświadczenia służą realizacji Bożego celu — wychowaniu i przemianie ludzkości.

Wezwanie do przebudzenia

Dziś szczególnie aktualne są słowa wzywające do duchowego przebudzenia. Jezus wskazał dwa najważniejsze przykazania:

„Będziesz miłował Pana, swego Boga, z całego swego serca, z całej swojej duszy i z całej swojej myśli. To jest pierwsze i największe przykazanie. A drugie jest do niego podobne: Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie” (Mateusza 22:37-39, UBG).

To właśnie brak tej miłości prowadzi do chaosu i podziałów, które obserwujemy na świecie.

Obecność Chrystusa i niewidzialne Królestwo

Biblia uczy, że obecność Jezusa Chrystusa (paruzja) już się rozpoczęła. Jako wywyższony Król, posiadający Boską naturę, pozostaje niewidzialny dla ludzkiego oka.

Jego panowanie prowadzi do stopniowego obalania niesprawiedliwego porządku świata.

Upadek obecnego systemu

Pismo Święte zapowiada głębokie wstrząsy społeczne i moralne:
„Oto PAN opróżnia ziemię i czyni ją pustkowiem…” (Izajasza 24:1, UBG).

„Czy moje słowo nie jest jak ogień – mówi PAN – i jak młot, który kruszy skałę?” (Jeremiasza 23:29, UBG).

Opis „spalenia ziemi” nie odnosi się do fizycznego zniszczenia planety, lecz do końca obecnego systemu opartego na niesprawiedliwości (2 Piotra 3:10-14, UBG).

Cel Boży

Bóg nie dąży do zniszczenia ludzkości, lecz do jej odnowy:
„Pan… jest cierpliwy… nie chcąc, aby ktoś zginął, ale aby wszyscy przyszli do pokuty” (2 Piotra 3:9, UBG).

Jednak wielu ludzi nie szuka Boga:
„Biada tym, którzy zstępują do Egiptu po pomoc… a na PANA nie patrzą i nie szukają PANA” (Izajasza 31:1, UBG).

Nadchodzące Królestwo pokoju

Prorocy zapowiadają czas prawdziwego pokoju:
„Przekują swoje miecze na lemiesze… nie będą się więcej uczyć wojny” (Micheasza 4:1-3, UBG).

„W dniach tych Bóg nieba wzbudzi królestwo, które na wieki nie będzie zniszczone” (Daniela 2:44, UBG).

To Królestwo przyniesie sprawiedliwość, pokój i nowe zasady życia.

Nadzieja dla wierzących

Jezus zaprasza każdego:
„Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a ja wam dam odpocznienie” (Mateusza 11:28, UBG).

A prorok zapowiada przyszłość pełną radości:
„Odkupieni przez PANA powrócą… a radość wieczna będzie nad ich głową” (Izajasza 35:10, UBG).

Podsumowanie

Świat zmierza ku zmianie. Obecny porządek nie przetrwa, ale nie oznacza to końca nadziei – przeciwnie.

To początek nowej ery.

Prawdziwy pokój nastanie wtedy, gdy Królestwo Boże obejmie panowanie nad ziemią, a ludzie nauczą się sprawiedliwości, pokory i posłuszeństwa Bogu.

Odpowiedź – Dla nas paruzja (czyli „obecność”) to jest cały okres panowania Jezusa, Jego tysiącletnie królowanie. Nie mówimy więc, że BYŁA, ale że jest, że TRWA i że w swoim pierwszym etapie ma charakter niewidzialny, nierozpoznany przez większość ludzi.

Jezus po zmartwychwstaniu jest istotą duchową (1 Kor 15:45; 1 Piotra 3:18), i Jego powtórna obecność nie musi oznaczać, że będzie widoczny cieleśnie – fizycznym wzrokiem. W Ewangelii wg Mateusza 24:37-39 Jezus sam porównał swoją paruzję (obecność, a nie przyjście – większość przekładów nie dostrzega w tym różnicy) do dni Noego – ludzie „nie poznali” / „nie spostrzegli się” aż przyszła powódź. Podobnie dzisiaj – obecność Chrystusa trwa zanim świat ją rozpozna, a pozna ją w pełni dopiero na koniec wielkiego ucisku.

Zdajemy sobie sprawę, że podobne poglądy przyjęli też Świadkowie Jehowy, ale nasza interpretacja i podstawy są inne – przede wszystkim jest to dokładne studiowanie Biblii na temat paruzji, co każdy może zrobić.

Zachęcamy np. do głębszego zapoznania się z tym tematem przy pomocy wykładu pt. „Dzień powrotu Jezusa”:

(tutaj w wersji z notatkami)
https://badaczebiblii.pl/dzien-powrotu-jezusa/

CT Russell dokładnie omawia sposób powrotu Jezusa w drugim tomie swoich „Wykładów Pisma Świętego” (pt. „Nadszedł czas”). Chętnych prosimy o podanie namiarów na najbliższych paczkomat InPost oraz swoich danych (nr telefonu + adres e-mail), a z przyjemnością wyślemy Wam bezpłatnie tę książkę oraz tom 1. – „Boski plan wieków”. Dane do wysyłki podesłać możecie używając formularza kontaktowego.

Poza wewnętrzną odnową, okres ten ma też według katechizmu zwrócić uwagę wierzących na to, że wciąż oczekujemy na powtórne przyjście Jezusa, czyli jego drugi adwent lub paruzję.

Razem ze Sławkiem z „Rozmów o Biblii” stwierdziliśmy, że o tym drugim adwencie czy paruzji Jezusa raczej się nie mówi, więc może warto nagrać o tym rozmowę. Zastanawiamy się m.in. nad tym: dlaczego Jezus ma przyjść ponownie, co będzie robił w swoim drugim adwencie i jaki będzie to miało wpływ na losy świata –

Temat został szerzej omówiony w wykładzie pt. „CEL DRUGIEGO PRZYJŚCIA JEZUSA”.