JAK CZYTASZ? Ewangelia wg Łukasza 10:16 [„Wiersze Brzasku”, nr 5]

Łuk. 10:16

Przeczytać księgę, Biblią zwaną, to jedno,
Czytać i czynić, to trafić w sedno.
Można ją czytać, przyjemność mając na względzie,
Można z nadzieją, że Prawdę zdobędziesz.

Lektura Biblii jest nieraz nauką czytania,
Bez pasji poznawczej, jej treści badania.
W tygodniu raz jeden ją czyta niektóry,
Bo trzeba, lecz w niej nie szuka pomocy z góry.

Czytając Biblię, niektórzy nie dbają,
Jak ją czytają lub gdzie czytać mają.
Inni szukają w Biblii po swojemu,
Jak żyli ludzie tysiące lat temu.

Jedni czytają, aby wzrastać w sławie,
W dyskusjach by zabrzmieć od innych ciekawiej,
Drudzy, widząc sąsiadów zajętych Biblii czytaniem,
Sprawdzić chcą, ile czasu takie zabiera zadanie.

Część ludzi ją czyta, bo cudów łakoma:
Jak lwa Dawid zabił, niedźwiedzia pokonał.
Niektórzy do księgi tej zaglądają,
Gdyż innych książek w swym domu nie mają.

Niektórzy, nie mając powodu żadnego,
Czytają tę Księgę z przypadku czystego
I choć z uwagą czytają niezwykłą,
Zbiór myśli sprzecznych widzą w niej tylko.

Niejeden przez ojca czyta okulary
I widzi rzecz tak, jak widział ojciec stary.
Niektórzy za Scotta, Campbella idą wykładem,
Myśląc, że z nich pomylić nie mógł się żaden.

Niektórzy swych wierzeń podstawy szukają.
Ci mało pojmują, choć dużo czytają.
I każdy wers przez nich użyty jest śmiało,
Gdy w zgodzie zostaje z nauką ich całą.

Jedni czytają, by miłość poznać Bożą,
Inni odmienny obraz Boga tworzą.
Wielu czytając, tak mi się zdaje,
Miast z Biblii czerpać, jej nauki daje.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Pytanie (1911 r.) – Jak byś radził badać Biblię? Czy radziłbyś, aby najpierw pomyśleć samemu, czy lepiej byłoby przeczytać komentarze, zanim rozpocznie się rozważanie?

Odpowiedź – Nie jestem pewny, czy w pełni zrozumiałem myśl pytającego, lecz mogę powiedzieć, mój drogi przyjacielu, iż Bóg zapewnił, że gdy nasz Pan wstąpił na wysokość, dał dary ludziom i wylicza, jakie to były dary: jednym dał dar apostolstwa, innym prorokowania, jeszcze innym dar czynienia cudów [Efezj. 4:11; 1 Kor. 12:10]. Niektóre z tych darów towarzyszą nam i teraz. Są tacy, którzy posiadają naturalne zdolności do nauczania, lecz nie wszyscy mają takie zdolności jak nauczyciele. Stąd też apostoł pyta: „Izali wszyscy są Apostołami? Izali wszyscy prorokami? Izali wszyscy nauczycielami?” [1 Kor. 12:29]. Nie. Dalej więc mówi, że Pan Bóg dał te dary Kościołowi dla pewnego celu. A jakiż był ten cel? Ku zbudowaniu świętych, ku pracy duchownych, ku pracy usługiwania, służąc budowaniu Ciała Chrystusowego, „a iżbyśmy się wszyscy zeszli (…) w męża doskonałego, w miarę zupełnego wieku Chrystusowego” [Efezj. 4:11-13; 1 Kor. 12:28-29]. Mówiąc innymi słowy: Jezus jest Głową, już uwielbioną, i On dał te dary Kościołowi, ażeby jako różni członkowie Ciała Chrystusowego mogli sobie wzajemnie pomagać w rozwoju aż do zupełnego skompletowania.

Skoro więc Bóg przez Jezusa dał te szczególne dary Kościołowi, stąd też rozumiemy, że jest to częścią obowiązku Kościoła, by używać tych darów, gdziekolwiek się one znajdą. Zatem nie byłoby najmądrzejsze ze strony badacza Biblii badać Biblię samodzielnie. Skoro wielu badało Biblię przez długie lata i niewiele z niej zrozumiało, to musimy patrzeć, jakie jest Pańskie kierownictwo i jaka jest Pańska opatrzność. W tej kwestii nie mamy polegać na czyimś słowie czy osądzie, wszystko mamy mieć dowiedzione, a Słowo Boże ma być probierzem dla wszystkiego, co przyjmujemy. Czy to jednak przychodzi do was w kilka chwil przez kogoś innego, jest zupełnie inną sprawą. Kiedykolwiek coś do was dociera, musicie to sprawdzić i się przekonać, czy zgodne jest z Bożym Słowem.

[„Co powiedział pastor Russell”, s. 42-43]

_______
PS: Na życzenie wyślemy chętnym bezpłatną pomoc do badania Pisma Świętego, książkę pt. „Boski plan wieków”. Mamy także kilka egzemplarzy Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej, przekładu, który nie jest doskonało (bo taki nie istnieje), ale z pewnością może się przydać do codziennej lektury Słowa i do porównywania z innymi tłumaczeniami. Jeśli ktoś byłby zainteresowany, prosimy o kontakt przez formularz lub pisanie na adres wiktor@badaczebiblii.pl

PS2: Oczywiście nie każde wyjaśnienia biblijne w równym stopniu nadają się do bezpiecznego i wzmacniającego studiowania. W innym miejscu autor powyższej wypowiedzi wyraża się tak: „Uważamy, że błędne jest powszechne przekonanie doby dzisiejszej i przeszłości polegające na wierzeniu w pewne doktryny, dlatego że inni, do których mamy zaufanie, w nie wierzyli. Jest to wyraźny powód wielu błędów, w które wielu zacnych ludzi uwierzyło, i których nauczało z czystym sumieniem (Dz. Ap. 26:9). Poszukiwacze Prawdy powinni opróżnić swe naczynia z błotnistych wód tradycji i napełnić je u źródła Prawdy, czyli Słowa Bożego. Nie należy przywiązywać wagi do jakiejkolwiek nauki religijnej, jeśli nie prowadzi ona poszukującego Prawdy do owego źródła.” („Boski plan wieków”, s. 12)

Posłuchaj też wykładu: 
Jak się odnaleźć w gęstym lesie?

Wzrastaj w łasce – 2 Piotra 3:18

Pytanie: Jak rozumieć werset z 2 Piotra 1:20: „Żadne proroctwo pisma nie jest własnego wykładu”?

Odpowiedź: Wierzymy, że poniższy cytat jest lepszym tłumaczeniem oryginału: „Nie można zapowiedzi prorockich tłumaczyć według własnych [czyichś] zapatrywań” (BWP), to znaczy, że Pismo Święte nie powinno być interpretowane według czyichś własnych poglądów, przypuszczeń, spekulacji, kaprysów czy życzeń.

Z następnego wersetu, który podaje powód tego wyjaśnianego przez nas stwierdzenia, wydaje się wynikać, że jest to właściwa myśl. Powodem, dla którego ludzie nie powinni interpretować Pisma Świętego dowolnie, według swoich własnych poglądów, przypuszczeń, spekulacji, kaprysów czy życzeń, jest fakt, że oni nie stworzyli Pisma Świętego, „nigdy bowiem proroctwo nie pochodziło z woli ludzkiej” – nie było wymyślone przez człowieka; ponieważ pisarze Pisma Świętego kierowani Duchem Świętym mówili i pisali pod natchnieniem Boga, który mówił i pisał przez nich. Zgodnie z tym w. 21 (por. z 2 Tym. 3:16) wskazuje, że Pismo Święte powstało przez działanie Ducha Świętego (różnymi sposobami) na umysły jego pisarzy.

Dlatego werset 20 przez kontrast sugeruje, że właściwa interpretacja Pisma Świętego nie może pochodzić z ludzkiego umysłu, lecz jedynie z tego samego umysłu, który stworzył i zainspirował Pismo Święte, mianowicie, ze świętego umysłu Boga. Dlatego, tylko dzięki oświeceniu przez świętego Ducha Bożego można zrozumieć i interpretować Pismo Święte, rozumiejąc, że ono nie było dane przez człowieka, lecz przez Boga za pośrednictwem Jego Świętego Ducha. Dlatego w. 20 potępia wszystkie ludzkie spekulacje, poglądy, przypuszczenia, kaprysy i życzenia, jako podłoże do właściwej interpretacji Pisma Świętego.

Zatem, jak Pismo Święte ma być interpretowane? Odpowiadamy: W miarę jak nadchodził odpowiedni czas na zrozumienie pewnych fragmentów Biblii przez lud Boży, Pan przez szczególne oświecenie działał na umysły szczególnych posłanników lub „aniołów”, czyli sług prawdy w siedmiu okresach Kościoła (Obj. 1:20; 2; 3) – od czasów Apostołów Pan działał zazwyczaj na umysł jednego szczególnego sługi Prawdy w danym czasie – udzielając mu właściwego zrozumienia tych części Biblii, które stawały się na czasie, a ci słudzy przekazywali te interpretacje ludowi Bożemu.

Lecz ktoś może zapytać: Ponieważ różne grupy, włączając te bardzo sekciarskie, twierdzą, że ich nauczyciele mają to szczególne oświecenie, jak można określić, kto posiada właściwą interpretację?

Odpowiadamy: Tylko prawdziwe wyjaśnienia są zgodne z siedmioma aksjomatami biblijnej interpretacji, to znaczy, że każdy biblijny fragment lub doktryna musi być interpretowany zgodnie z: (1) samym sobą, (2) wszystkimi innymi fragmentami Biblii, (3) wszystkimi innymi doktrynami Biblii, (4) Boskim charakterem, (5) okupem, (6) faktami i (7) celami Boskiego planu.

Każdą interpretację proponowaną nam przez tych, co do których mamy powody by wierzyć, iż są nauczycielami Boskiej prawdy, powinniśmy osobiście poddawać tym siedmiu pewnikom, jako probierzowi, by wykazać czy jest ona prawdą, czy też błędem. Jeśli jakaś interpretacja, zgadza się, jest w harmonii z tym siedmiokrotnym probierzem,bjest ona prawdziwa; jeślibnie, jest błędna. Nie powinniśmy przyjmować jakichkolwiek nauk ślepymi i niekwestionującymi umysłami, lecz powinniśmy „sprawdzać duchy”, to znaczy nauki, by „doświadczać wszystkiego” za pomocą tych siedmiu pewników i „trzymać się” jedynie tego, co jest „dobre”, co wytrzyma próbę tego siedmiokrotnego probierza (1 Jana 4:1, WP; 1 Tes. 5:21).

___
Źródło: „Sztandar Biblijny”, nr 267, s. 78.

„Podstawą naszej wiary powinny być wyraźne biblijne oświadczenia, a nie dziwaczne interpretacje dołożone do nich przez niektóre osoby.”
Źródło: „Sztandar Biblijny”, nr 269, s. 9.

Bądźcie jednak tak upewnieni, aby każdą inną ewangelię od tej, która jest oparta na ukrzyżowanym Chrystusie, odrzucić jako fałszywą, nawet gdyby wam ją głosił sam anioł z nieba (Galatów 1:8). Wszystkie ewangelie, które odrzucają krew (śmierć) Chrystusa jako podstawę pojednania i błogosławienia nie pochodzą od Boga bez względu na to, kto je przedstawia, i jak miłych używa słów, aby je wam przekazać. Pochodzą one od wielkiego przeciwnika i zwodziciela, diabła, bez względu na to kim mogą być jego chętni lub nieświadomi agenci albo jakiekolwiek jego agencje.

Lecz unikajcie błędnego poglądu tych, którzy uważają, że modlitwa zastępuje badanie. Modlitwa może i powinna współdziałać ze studiowaniem Słowa Bożego, lecz nie może zajmować jego miejsca w większym stopniu, niż podczas studiowania matematyki czy astronomii. Tak więc gdy czujecie się zachęceni przez duchowe lenistwo, nawyk lub cokolwiek innego, aby modlić się do Boga o udzielenie wam znajomości Jego Słowa i planu bez cierpliwego, sumiennego badania i korzystania z różnych, zapewnionych przez Niego pomocy, to pomyślcie, że nie macie prawa prosić Boga, by w cudowny sposób, według waszego uznania dał wam to, co już udostępnił w inny sposób, wybrany przez Niego. Zanim poprosicie Boga, aby dokonał cudu dla nauczenia was zastanówcie się również nad tym, że powinniście nauczyć się posłuszeństwa oraz tego, że On powiedział do was i do nas wszystkich „staraj się” (2 do Tymoteusza 2:15), „badajcie Pisma” – Jana 5:39.

_____________
Źródło: „Sztandar Biblijny” nr 123, s. 38