Pogrążony w swojej tęsknocie, dalej się modlił: „Boże, bądź miłosierny dla mnie, grzesznika” i wciąż powtarzał te słowa, gdy nagle stukot sygnału oznajmił, że ktoś wywołuje jego biuro. Zajął miejsce przy aparacie i szybko, z niezwykłym wzruszeniem, przeliterował wiadomość, którą przesyłał „Herbert” z Windermore do „J.B.” w Warworth: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata”. „W Nim mamy odkupienie przez Jego krew, odpuszczenie grzechów według bogactwa Jego łaski”.

Nigdy wcześniej młody telegrafista nie spotkał się z taką wiadomością przesłaną jako telegram. Okazało się, że został on wysłany do pewnej służącej, która wcześniej w swoim utrapieniu napisała list do swojego brata, „Herberta”. Jego telegraficzna odpowiedź okazała się podwójnym błogosławieństwem, bo dotarła też do telegrafisty jako bezpośrednia odpowiedź z nieba na jego modlitwę. Tak właśnie ją przyjął, a jego wiara przejrzała i znalazła odpoczynek w Baranku Bożym.

__
Na podstawie reprintu 560b.

Zobacz więcej świadectw.

Tylko nie zawsze potrafimy być za to wdzięczni…

Szczególny szacunek należy się tym, którzy zajmują wysokie pozycje i potrafią przyznać się do błędów, nawet gdyby miało to oznaczać utratę pewnych przywilejów.

Czasami potrzeba lat, żeby coś do nas dotarło. Pewna chrześcijanka opowiadała, jak podarowała swojej córce książkę i zaznaczyła jeden rozdział, by ta się mu przyjrzała. Córka przeczytała go i była zła na mamę, bo myślała, że to atak wymierzony w jej stronę. Dopiero po paru latach, przy sprzątaniu mieszkania, córka znalazła książkę, przeczytała jeszcze raz i napisała w SMS-ie do mamy: „Dziękuję, dziękuję, dziękuję”. Bo już zrozumiała.

Dobrze mieć tę perspektywę i patrzeć na życiowe doświadczenia z takiego punktu widzenia. Jak długo trzeba się uczyć, by nie przeskakiwać od razu do wniosków, by korzystać z przywileju posiadania wątpliwości. Jak trudno czasami przyjąć pouczenie, zwłaszcza, gdy czujemy, że ktoś dotknął nas przez powiedzenie takich czy innych słów.

Pewien badacz Pisma Świętego z Francji opowiadał, że kiedy się ożenił, w prezencie od teściowej otrzymał książkę. Jak sam mówił, był wtedy bardzo sekciarski, to była książka o życiu małżeńskim „Strike The Original Match” Chucka Swindolla, a on pomyślał sobie: „mam VI tom pastora C.T. Russella [omawiający m.in. małzeńskie prawa i obowiązki], nie potrzebuję tego” i odłożył tę książkę na półkę.

Po jakichś 20 latach, człowiek ten jechał przez Stany Zjednoczone i słuchał w samochodzie radia chrześcijańskiego. W radiu na temat małżeństwa wypowiadał się pewien człowiek i badacz pomyślał sobie: „Wow, podziwiam to, co mówi!”. A człowiek z radia dodał: „Jeśli chcesz wiedzieć więcej, przeczytaj moją książkę pt. „Strike The Original Match”.” Był to właśnie Chuck Swindoll.

Jak opowiadał później ten słuchacz: „Wrociłem do domu, poszedłem do półki, wziąłem na biurko tę książkę… i ilu cierpień oszczędziłbym mojej żonie i mnie samemu, gdybym tylko 20 lat temu miał tyle pokory, żeby przeczytać tę książkę. Jednak na wszystko jest czas i wszyscy musimy wzrastać, to jest długotrwały proces.”

Niedawno ktoś przeszedł pieszo z Kairu do Jerozolimy i zajęło mu to tylko sześć dni. Izraelitom podróż ta zajęła 40 lat, bo musieli nauczyć się wielu różnych rzeczy. My wszyscy musimy nauczyć się wielu rzeczy, nie jesteśmy jeszcze gotowi na Królestwo.

_____
Zobacz inne świadectwa.