Witaj Maciej,
Większość lub wszystkie te wersety omawiamy w serii naszych nagrań pt. „Czy Jezus nauczał o pośmiertnych cierpieniach”:
Cz. 1 – Bogacz i Łazarz
Cz. 2 – Gehenna
Cz. 3 – Czyściec
Cz. 4 – Jezioro ognia

Zapraszamy do zapoznania się z tymi treściami!
Boskiego prowadzenia i błogosławieństwa na nowy rok 2026!

Myślę, że jakiekolwiek objawienie lub wizja nie sprawi, że wersety biblijne, które przytaczamy staną się mniej prawdziwe. Umarli naprawdę znajdują się w stanie niewiedzy, nieistnienia („posnęli”). Tego uczy Pismo Święte, ale mówi też wiele o tym, czym w rzeczywistości są „kontakty ze zmarłymi”, ich ukazywanie się, dziwne odczucia czy zdarzenia itp. Nie są to wcale błahe sprawy i nie mam zamiaru ich w ten sposób przedstawiać. Św. Paweł napisał między innymi:

„Sam bowiem szatan podaje się za anioła światłości.”
– 2 do Koryntian 11:14

A nasz Pan Jezus zapowiedział, że w czasie Jego powrotu:

„Powstaną bowiem fałszywi mesjasze i fałszywi prorocy i działać będą wielkie znaki i cuda, by w błąd wprowadzić, jeśli to możliwe, także wybranych.”
– Mateusza 24:24

Nie wątpię, że Siostra Faustyna słyszała i widziała to, co opisuje w „Dzienniczku”. Nie mogę jednak zgodzić się z jej interpretacją, iż kontaktowała się ze zmarłymi duszami (czy duszami zmarłych). Podobnie nie wierzę w to, iż nasi bliscy zmarli chcą nam przekazać pewne informacje, ponieważ Słowo Boże uczy czegoś zupełnie przeciwnego. Hiob i Izajasz podają np. że umarli rodzice nie wiedzą nic o swoich dzieciach: (o zmarłym ojcu) „Jego dzieci zdobywają szacunek- lecz on o tym nie wie; gdy żyją w poniżeniu – on na to nie zważa” (Księga Hioba 14:21)

(adresowane do Boga) „Tyś zaiste Ojciec nasz: bo Abraham nie wie o nas, a Izrael nie zna nas.” (Izajasza 63:16)

W Psalmie 146:4 i u Koheleta 9:5-10 czytamy, że umarli nie myślą, nie wiedzą, nie pamiętają, nie czują ani też nie podejmują innych działań, lecz najbardziej podkreślone jest, że nie mogą oni już więcej nic uczynić pod słońcem – czyli na tej ziemi, wśród żyjących. Zauważ dobrze, że Pismo Święte nie mówi o śmierci wyłącznie w odniesieniu do ciała: „Umrze w młodości dusza ich” (Hioba 36:14). Lecz „dusza, która grzeszy, ta umrze” (Ezechiela 18:4) A nawet o naszym najdroższym Zbawicielu – Jezusie Chrystusie – Izajasz 53:10-12 prorokuje:

„Lecz spodobało się PANU zetrzeć go i zgnębić. A po złożeniu swojej duszy na ofiarę za grzech, ujrzy swoje potomstwo, przedłuży swoje dni i to, co się podoba PANU, przez jego rękę szczęśliwie się spełni. Z udręki swojej duszy ujrzy owoc i nasyci się. Mój sprawiedliwy sługa swoim poznaniem usprawiedliwi wielu, bo sam poniesie ich nieprawości. Dlatego dam mu dział wśród wielkich, aby dzielił się zdobyczami z mocarzami, ponieważ wylał swoją duszę na śmierć. Został zaliczony do przestępców, sam poniósł grzech wielu i wstawił się za przestępcami.”

Różnica była taka, iż Pan Jezus umarł nie za Swoje, lecz za NASZE grzechy. Zbawiciel sam o sobie mówił do apostoła Jana: „Byłem umarły, a oto Jestem żyjący” (Objawienie 1:18). To zmartwychwstanie jest tą wspaniałą nadzieją i zacznie się przy powrocie naszego Pana. Zmartwychwstanie z grobu Jezusa pokazuje, że jest to możliwe (przeczytaj proszę cały rozdział 15. 1 Listu do Koryntian). Śmierć jest „zapłatą za grzech” (Rzymian 6:23) i nie ma w stanie śmierci żadnego istnienia, myślenia ani kontaktu z żywymi.

To dlatego Bóg surowo zakazywał radzenia się mędrców i czarowników, którzy obiecują kontakt z naszymi zmarłymi (Powtórzonego Prawa 18:10, Izajasza 8:19).

„A gdy wam będą mówić: Radźcie się wywoływaczy duchów i czarowników, którzy szepcą i mruczą, to powiedzcie: Czy lud nie ma się radzić swojego Boga? Czy ma się radzić umarłych w sprawie żywych?”

Pytanie Izajasza jest retoryczne. Umarli nic nie mogą powiedzieć w sprawie żywych. Jednak demony, upadli aniołowie i szatan, bardzo wiele chcą przekazywać ludziom (i zwieźć ich!) Zwłaszcza to, że po śmierci człowiek dalej żyje, ale w innym stanie (PIERWSZE KŁAMSTWO SZATANA, że tak naprawdę nie umrzemy), co jest wielkim błędem i doprowadziło do strasznych nadużyć (np. płatne odpusty za wyzwolenie dusz z czyśćca, płacenie na msze za dusze zmarłych, kontakty z demonami itp.).

Dodam tylko, że nie zawsze sny, w których ukazują się zmarli pochodzą od demonów. Często może to być znak, że pamiętamy o nich i są w naszych myślach i sercach (podobnie gdy czujemy „ich obecność”). Bardzo często po śmierci męża czy żony śnią się oni drugiej stronie jeszcze wiele lat. To nic złego, raczej dowód silnej więzi, która ich łączyła ( a jest nadzieja, że spotkają się ponownie po wzbudzeniu! – Jana 28,29, Daniela 12:1) Jednak, gdy ktoś wbrew Pismu Świętemu wierzy, że to nie sen, lecz prawdziwy kontakt ze zmarłymi, wtedy łatwo może znaleźć się w niebezpieczeństwie. Myślę, że lepiej jest poznawać Słowo Boże i trzymać się Go mimo wszystko, jest to pewniejszy przekaz niż wizje i objawienia mistyków.

Lub może inaczej: można posłuchać i dzieci z Fatimy, i protestantów, i katolickiego księdza, ale wszystko sprawdzając przy pomocy Pisma Świętego jako jedynej, pewnej podstawy. 1 do Tesaloniczan 5:21.