Bar i bat mitzvah dosłownie znaczy „syn i córka przykazania”. Bat mitzvah jest hebrajskim wyrażeniem, natomiast ceremonia bar mitzvah, historycznie o wiele wcześniejsza, jest określeniem aramejskim. Słowo bar w aramejskim jest równoznaczne z hebrajskim ben (syn kogoś). Chociaż określenia bat i bar mitzvah są często używane w tej ceremonii, odnoszą się one także do dziecka. Zatem gdy odnosi się do chłopca to „bar mitzvah”, gdy do dziewczynki to „bat mitzvah”.

Żydzi są jednym z nielicznych starożytnych narodów, które przetrwały do naszych czasów. Judaizm jest jedną z najstarszych praktykowanych religii na świecie.

ŻYDOWSKA cywilizacja miała już ponad tysiąc lat, kiedy Rzymianie podbili Judeę, lecz Żydzi zachowali swoje wyjątkowe dziedzictwo przez następne dwa tysiąclecia. Niezależnie od tego, jak daleko zawędrowali, na ile przystosowali się do gościnnych społeczeństw, jak bardzo byli prześladowani, Żydzi zachowali swoją tożsamość.

Judaizm i jego święte księgi łączą naród żydowski. Niezależnie od tego czy są religijni, czy świeccy, Żydów łączy etyka i wartości, których naucza Judaizm. Rodzice przekazywali tradycję swoim dzieciom, a one przekazywały je swoim dzieciom i jest to kontynuowane od tysięcy lat. Żydzi wszędzie obchodzą swoje święta w prawie identyczny sposób i powtarzają swoje ceremonie i modlitwy, które żydowskie rodziny praktykowały od starożytności.

W ciągu całego życia Żydzi zachowują te same ceremonie. Gdy ośmiodniowe niemowlę jest obrzezywane, a dorastający chłopiec czy dziewczyna obchodzą swoje bar i bat mitzvah wraz z całą wspólnotą, to zachowują oni stare żydowskie tradycje. Kiedy ktoś bliski umiera, to żydowskie zwyczaje i modlitwy pocieszają pogrążonych w smutku i wskazują, jak wspólnota powinna wspierać i pocieszać płaczących.

Żydowskie życie skupia się wokół domu i rodziny. Żydowska tradycja uświęca związki rodzinne. Pobożność rodziców i poczucie odpowiedzialności za przekazywanie żydowskiej tożsamości połączyły żydowskie pokolenia z przeszłością oraz łączą je z przyszłością.

Żydzi zawsze utożsamiali się z Syjonem, z żydowską ojczyzną. Jest on jądrem żydowskiej historii, tekstów religijnych i tożsamością. Wielu uważa nazwę tej ziemi za serce Boskiego przyrzeczenia dla narodu żydowskiego w Torze, sięgającego tysięcy lat. Język hebrajski, Tora, prawa Talmudu, żydowski kalendarz oraz żydowskie święta i uroczystości, wszystko to powstało w starożytnym Izraelu i wokół tego toczy się ich życie i historia. Syjon i Jeruzalem są wymienione w hebrajskiej Biblii 809 razy. Gdy w 1948 roku ponownie zostało ustanowione państwo Izrael, Żydzi ze wszystkich stron przyjeżdżali do Izraela, aby ponownie uznać go za centrum żydowskiego życia i kontynuacji istnienia narodu. (1)

„Żydzi wolą być więźniami w Jeruzalem, niż cieszyć się wolnością, którą mogliby zdobyć gdzie indziej… Miłość Żydów do Ziemi Świętej, którą utracili… jest niewiarygodna”.
– Ojciec Jezuita Michael Naud podczas pielgrzymki do Ziemi Świętej, 1674 (2)

„Grecy i Rzymianie… przeminęli; inne narody powstały i na pewien czas wysoko podniosły swe pochodnie, lecz one się wypaliły… Żydzi widzieli je wszystkie, przeżyli je… wszystkie rzeczy są śmiertelne prócz Żyda; wszystkie potęgi przeminęły, lecz on pozostał. Jaka jest tajemnica jego nieśmiertelności?”
– Mark Twain, 1898 (3)

________
(1) Tekst na tej stronie wykorzystano za pozwoleniem StandWithUs.com (przedruk za czasopismem „Sztandar Biblijny” nr 261)
(2) Michael Naud, Nowy głos Ziemi Świętej, Paryż, 1702, s. 58,563.
(3) Mark Twain, „W związku z Żydami”, czasopismo Harper’s Magazine, Marzec 1898.

„Chodźcie, rozpatrzmy to razem ? mówi PAN!” – Księga Izajasza 1:18

Większość chrześcijan wierzy, że Biblia jest Boskim objawieniem. Czy istnieją jednak dowody, które pozwalają na wyciągnięcie takiego wniosku? Choć pytanie to można rozważyć z wielu różnych punktów widzenia, odpowiemy na nie ze strony rozumu.

Biblia jest jedną z najstarszych istniejących książek i pomimo trwających wiele stuleci ataków na nią z wielu stron, nadal z roku na rok należy do najlepiej sprzedających się dzieł. Jej wpływ na rzecz dobra i wolności jest powszechnie uznawany, a narody, które zwróciły uwagę na jej nauki rozwinęły na ogół wyższe standardy moralne i pozwoliły ludziom na więcej wolności.

Biblia wskazuje na jedną osobę

Od pierwszej do ostatniej strony Biblia skupia się na jednej wybitnej postaci – Jezusie z Nazaretu – który, jak twierdzi, jest Synem Bożym. Pozabiblijna historia potwierdza jego istnienie i to, że został ukrzyżowany, ponieważ wygłaszał niepopularne nauki.

Większość pisarzy Nowego Testamentu osobiście miała okazję być uczniami Jezusa, a ich pisma miały na celu wyjaśnienie jego nauk. Uczniowie ci nie byli fanatykami, lecz rozsądnymi i logicznie myślącymi ludźmi. Jak więc możemy wyjaśnić ich poświęcenie się dla sprawy Jezusa, zwłaszcza po tym jak został on skazany na śmierć? Wiedzieli oni, że w ten sposób narażą się na prześladowania, a nawet śmierć. Musieli więc być przekonani, przez bezsporny dowód, że Jezus był tym, za kogo się uważał – Synem Bożym, Mesjaszem posłanym przez Boga Abrahama.

Pisarze i księgi Starego Testamentu

Pisarze Starego Testamentu także byli na ogół uważani za ludzi wiernych Panu, choć ich słabości i niedociągnięcia były znane. Jeśli Biblia została napisana przez nienatchnionych mężczyzn, którzy chcieli zaprezentować swoje pisma jako natchnione Słowo Boże, dlaczego pisarze ci nie przedstawili siebie i swoich bohaterów jako ludzi o nieskazitelnych charakterach? Z pewnością nie można tego powiedzieć o Dawidzie, Salomonie czy Samsonie.

Pięcioksiąg Mojżesza

Pierwsze pięć ksiąg Biblii, znane jako Tora lub Pięcioksiąg Mojżeszowy, określały prawa, które powszechnie uważane są za lepsze od innych starożytnych praw i tworzą ramy prawne wielu współczesnych narodów. Dziesięć Przykazań brzmi niezwykle w swej prostocie i wszechstronności. Stanowią one podsumowanie szerszego zbioru przepisów.

Wyższość praw Izraela

Weźmy pod uwagę niektóre z istotnych cech izraelskich praw:

1. Zapewniały one jednakowe traktowanie zarówno dla biednych, jak i bogatych. Prawo nakazywało także czas odnowienia każdego pięćdziesiątego roku – rok jubileuszowy*. Uniemożliwiało to niesłuszne gromadzenie posiadłości i bogactw w rękach nielicznych.
2. Raz na siedem lat kapłani zobowiązani byli do przeczytania całego prawa wobec wszystkich mieszkańców, tak aby nawet najbiedniejsi i najmniej wykształceni nie byli nieświadomi swoich praw.
3. Ustawy wspierały również prawa i interesy obcokrajowców, a nawet wrogów.
4. Prawa zwierząt były chronione. Zakazano znęcania się nad nimi i zapewniano im odpoczynek od pracy.
5. Pokolenie Lewiego, pomocnicy kapłanów, nie mogli posiadać ziemi, lecz byli wspierani przez lud dobrowolnymi dziesięcinami lub datkami.
6. Zarządzenia sanitarne zostały szczegółowo określone i zapewniały one wysoki poziom zdrowotny społeczeństwa.

Biblia przedstawia jeden plan i cel Boga

Jednym z niezwykłych dowodów na to, że Biblia jest Boskim objawieniem, jest fakt, że wszyscy jej pisarze – Mojżesz, prorocy i pisarze Nowego Testamentu – na przestrzeni 1500 lat przedstawili jedną, wspólną linię myśli.

Jaka jest ta wspólna myśl? Pierwsze trzy rozdziały Biblii opisują stworzenie i upadek człowieka w grzech, ostatnie trzy zapowiadają jego uzdrowienie. Cała część pośrodku opisuje kolejne etapy Boskiego planu na drodze do spełnienia tego celu, podając je „trochę tu, trochę tam” (Izajasza 28:10).

Cała Biblia wskazuje na potrzebę Zbawiciela, który byłby gotów oddać samego siebie w ofierze za grzech ojca Adama. Pisarze Starego Testamentu prorokują o Nim, czasem bardzo szczegółowo. Pisarze Nowego Testamentu opisują spełnienie tych proroctw, wskazując, że Boski plan przewiduje również „małą trzódkę” współdziedziców, którzy złączą się z Mesjaszem w błogosławieniu wszystkich narodów ziemi (Rodzaju 12:3, Galatów 3:16,29).

Biblia, we wszystkich jej częściach, trzyma się doktryny, której nie sposób znaleźć w żadnej innej religii. Nauki, że ludzkość zostanie odzyskana przez wielki cud – zmartwychwstanie umarłych (kliknij ten link, by posłuchać nagrania na youtube). W tym czasie wszyscy, którzy kiedykolwiek żyli będą mieli okazję odzyskać wszystko to, co zostało utracone przez grzech. I jeśli z serca dokonają pełnej reformy, zostanie im udzielone życie wieczne na doskonałej ziemi.

Wierzymy, że dla rozsądnego i nieuprzedzonego umysłu nauki Biblii potwierdzają istnienie i działanie mądrego, potężnego, sprawiedliwego i kochającego Stwórcy. Obiecane odkupienie przeklętej przez grzech rasy krwią Jezusa jest podstawą dla restytucji (czasu odnowienia).

Nie jest to bajka lub niespełnione życzenie.

Źródło: The Bible: A Divine Revelation, ukbiblestudents.co.uk

—————————————————————

* Rok jubileuszowy – gospodarka Izraela opierała się na rolnictwie. Ziemia była najważniejszym towarem. Przez 49 lat możliwe było nabycie tylu gruntów, ile to tylko możliwe. W pięćdziesiątym, jubileuszowym roku ziemia wracała jednak do pierwotnych właścicieli. W ciągu 49 lat cenę ziemi obliczano w ścisłym powiązaniu z ilością lat pozostających do następnego jubileuszu. Im bliżej było do roku jubileuszowego, tym mniejsza była wartość pola. Zawyżanie cen w jakikolwiek sposób było nielegalne. Ci, którzy byli mniej zdolni w zakresie wykorzystywania swojej ziemi, oczywiście łatwiej popadali w długi. Mogli zaprzedać samych siebie na służbę wierzycielowi, ale prawo zakazywało znęcania się nad nimi podczas tej służby. Co siedem lat albo w roku jubileuszowym – zależnie od określonych warunków – wszystkie te osoby odzyskiwały wolność, a długi było likwidowane (por. Wyjścia 21:2, Kapłańska 25:39-42, Powtórzonego Prawa 15:12-14; K. Rawson, Powrót do hebrajskiego dziedzictwa, Białogard 2014, Wydawnictwo „Straż”, s. 45-54).