„Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie.”

Nic nie przypomina o lecie bardziej niż migoczące robaczki świętojańskie w ciepłą noc! Możesz je także znać pod inną nazwą: świetliki. Czy wiedziałeś, że te migoczące stworzenia są tak naprawdę żukami i że istnieje ich ponad 2000 różnych gatunków? Zazwyczaj świecą w kolorze żółtym, zielonym lub pomarańczowym. Każdy z tych 2000 gatunków posiada swój własny sposób migotania – pomaga on członkom tego samego gatunku rozpoznawać się nawzajem.

Robaczki świętojańskie to jedne z wielu stworzeń, które są bioluminescencyjne, a to wyszukane słowo oznacza, że wytwarzają swoje własne światło. To reakcja chemiczna zachodząca wewnątrz świetlika, która sprawia, że powstaje światło. Wytłumaczyłem jak, ale dlaczego? Z jakiego powodu świetlik świeci? Cóż, samiec świetlika wytwarza światło, żeby przyciągnąć uwagę samic świetlików, które wabi każde światło.

Coś, co rozświetla ciemność, sprawia, że chcesz przyjrzeć się temu bliżej. To z tego względu Jezus mówi, abyś pozwolił, by Twoje światło świeciło. Oczywiście, Twoje światło nie powstaje w wyniku reakcji chemicznej – ono pochodzi od Ducha Świętego, który jest w Tobie Kiedy robisz różne rzeczy z miłości – trudne rzeczy, takie jak bycie dobrym dla nieprzyjaciela lub wybaczenie komuś, kto Cię zranił – ludzie widzą światło Jezusa, którym świecisz. To światło jest tak piękne, że ludzie nie mogą się oprzeć, by podejść i przyjrzeć mu się, a to oznacza, że możesz powiedzieć im o Bogu. Wyjdź na zewnątrz i świeć swoim światłem!

—–

Panie, wypełnij mnie tak obficie Twoją miłością, żeby świeciła przeze mnie. Ucz mnie oświetlać ten świat wszystkim, co mówię i co robię.

__
Źródło: „Niepojęty. 100 opowiadań o Bogu i nauce”, Louie Giglio, s. 112-113.

„Dobra jest sól; lecz jeśli sól smak swój utraci, czymże ją przyprawicie? Miejcie sól w sobie i zachowujcie pokój między sobą.” – Marka 9:50

„Dobra jest sól”, powiedział Jezus, odnosząc się do symbolizmu jej sprawiedliwości oraz jej oczyszczającego, uzdrawiającego i konserwującego wpływu; „miejcie sól [czystość, sprawiedliwość] sami w sobie” (Marka 9:50). Jeśli nie mamy soli w sobie, jak możemy być solą* ziemi? Jeśli prawdziwie i szczerze nie jesteśmy sprawiedliwi, jak możemy wywierać oczyszczający i uzdrawiający wpływ na innych? Jedynie zewnętrzne wyznawanie sprawiedliwości na nic się nie zda jako substytut soli prawdziwej i szczerej świętości. Samo wyznawanie nie ma właściwości uzdrawiających i nigdy nie może wypełnić naszych zobowiązań wobec świata. Dlatego, miejmy w sobie sól prawdziwej świętości, tak byśmy mogli być prawdziwymi listami Chrystusowymi, znanymi i czytanymi przez wszystkich ludzi, ku chwale Bożej:

„Wy jesteście naszym listem, pisanym w sercach naszych, listem, który znają i czytają wszyscy ludzie. Powszechnie o was wiadomo, żeście listem Chrystusowym dzięki naszemu posługiwaniu, listem napisanym nie atramentem, lecz Duchem Boga żywego; nie na kamiennych tablicach, lecz na żywych tablicach serc.”
– 2 do Koryntian 3:2-3

„Umiłowani! Proszę, abyście jak obcy i przybysze powstrzymywali się od cielesnych pożądań, które walczą przeciwko duszy. Postępowanie wasze wśród pogan niech będzie dobre, aby przyglądając się dobrym uczynkom wychwalali Boga w dniu nawiedzenia za to, czym oczerniają was jako złoczyńców.”
– 1 Piotra 2:11-12

Według starej legendy, pewien król zapytał swoje trzy córki jak bardzo go kochają. Jedna powiedziała, że kocha go bardziej niż srebro. Druga, że miłuje go lepiej niż złoto. Lecz najmłodsza córka powiedziała: „Mój drogi ojcze, ja kocham cię bardziej niż sól, ponieważ bez ciebie nic nie jest dobre!” Podobnie i my miłujmy Boga, wiedząc, że On jest najwyższym źródłem prawdziwej świętości, i że bez Niego nie ma nic naprawdę dobrego (Łukasza 18:19).

***

* Sól jest dobrze znana jako przyprawa i jako środek oczyszczający, leczący i konserwujący. W symbolach biblijnych jest ona wykorzystywana na różne sposoby. Na przykład jest użyta do symbolizowania trwałości przymierza (2 Kronik 13:5 – „przymierze soli”) z powodu swych konserwujących właściwości.

Jezus, jednorodzony Ojca, „pełen łaski i prawdy”, miał ducha świętego bez miary (Jana 1:14; 3:34), zatem bardziej niż ktokolwiek inny miał oczyszczający, uzdrawiający, konserwujący i pouczający wpływ na tych, z którymi się stykał. On jest także określony jako „światło świata” (Jana 1:9; 8:12; 9:5; Izajasza 49:6; Łukasza 2:32). Bardziej niż ktokolwiek inny, On uczył zasad sprawiedliwości imiłości w sposób, który wywierał głęboki wpływ na ludzi.

_____
Źródło: „Sztandar Biblijny”, październik 2004

Kiedy burza łodzią miota
Obok na dnie Król Żywota.
Nie da zginąć ci w powodzi.
Nic ci w życiu nie zaszkodzi.

Chociaż żywot zda się ciężki,
On w zwycięstwa zmienia klęski.
Patrząc wiarą, spostrzec łatwo
Na dnie łodzi Boskie światło.

27.02.07.

– Czesława-Regina
Kliknij tutaj, by przeczytać więcej wierszy Autorki

Zbiór poezji „Wiersze religijne”
– powrót do spisu treści –

Ty nas Panie
Prowadzisz przez życie
I kamienie usuwasz spod nóg.
Łaską Swoją
Darzysz nas obficie.
Nie dasz zbłądzić
Pośród wielu dróg.

Chcę Ci Panie
Śpiewać także w nocy.
Nawet wtedy, kiedy czuję ból.
Niech Twa pomoc
murem mnie otoczy.
Tyś me szczęście.
Tyś mój Mistrz i Król.

15.09.05

– Czesława-Regina
Kliknij tutaj, by przeczytać więcej wierszy Autorki

Zbiór poezji „Wiersze religijne”
– powrót do spisu treści –

Wpatrzona w promienie Twojej Opatrzności
Niech się nie załamię, gdy widzę ciemności.
Ciężko kroczyć wiarą, wesprzyj kroki moje.
Gdy wszystko zawodzi, Ty obdarz pokojem.

Niechaj uwielbione będzie Twoje Imię
A Twój święty pokój niechaj będzie przy mnie.

– Czesława-Regina
Kliknij tutaj, by przeczytać więcej wierszy Autorki

Zbiór poezji „Wiersze religijne”
– powrót do spisu treści –