W takim ujęciu to nie miejsce jest kościołem, ale kościół to sami ludzie, których łączy Chrystus, ich Zbawca i Nauczyciel.

Kościół – tak naprawdę greckie słowo ἐκκλησία [eklezja] oznacza grupę ludzi „wezwanych”, w tym wypadku wezwanych, by oddać się na służbę Bogu. Do takich ludzi święty Paweł pisał: „Nie opuszczajmy naszych wspólnych zebrań, jak się to stało zwyczajem niektórych, ale zachęcajmy się nawzajem, i to tym bardziej, im wyraźniej widzicie, że zbliża się dzień”.

To wszystko wyżej wcale nie znaczy, że nie są potrzebni bardziej zaawansowani uczniowie w szkole Chrystusa, którzy pomogą nam w naszych studiach Biblii. Mogą to być żywi ludzie, a mogą to być książki, które zostawili inni i w których znajdujemy wyjaśnienia tego, czego nie potrafiliśmy sami zrozumieć.

Uczeń Jezusa ma być łagodny i chętny, by ktoś ktoś pomógł mu poznać Ewangelię lepiej. Jednak jeśli każdy nie studiuje Biblii sam dla siebie i jeśli każdy nie stara się podnosić siebie i drugich w wierze, to słabnie nie tylko on sam czy ona sama, ale też całe zgromadzenie.

__________
PS: ten wpis nie jest po to, by zniechęcić kogoś do kazań, wykładów czy bardziej odświętnych nabożeństw. Wszystko jednak musi mieć swoje miejsce. „Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich” – mówi Jezus.

Pytanie: „Jak rozumieć Efezjan 4:11-14?”

Odpowiedź: Myślę, że przede wszystkim mamy tutaj Boży cel, by Jego lud wzrastał w Chrystusie i żeby umacniał się w Bożej prawdzie. W tym celu Bóg przygotował pewne pomoce. Pierwsza i najważniejsza pomoc to apostołowie. Myślę, że chodzi tutaj o dwunastu, bo ich nauki pozostawione w Nowym Testamencie to natchniony przekaz. Nauka Pana Jezusa i apostołów to jedyna podstawa, która chroni przed różnymi niezgodnymi z Biblią naukami i sposobami działania. Np. apostoł Paweł przestrzegał, by nie dawać się pociągnąć za naukami niezgodnym z tym, co wcześniej zostało podane (Galatów 1:8). Jednak poza apostołami Bóg zamierzył jeszcze innych sług, którzy mieli usługiwać (tu podkreślam: usługiwać, ale nie panować nad współwierzącymi).

Biblia nie jest podręcznikiem, który byłby napisany w uporządkowany sposób, nie omawia po kolei poszczególnych zagadnień od najprostszych i nie przechodzi do coraz trudniejszych, jak np. podręczniki szkolne. Ta nauka jest podana „trochę tu, trochę tam” (Izajasza 28:10) i dlatego potrzebni są ludzie, którzy ułatwią wierzącym zrozumienie różnych tematów, zwłaszcza tych, które są na dany czas potrzebne. Myślę, że mamy dobry wzór w podejściu, które okazali mieszkańcy Berei. W Dziejach Apostolskich 17:11 jest napisane, że „przyjęli oni słowo z całą gotowością i codziennie badali Pisma, czy tak się rzeczy mają” lub jak podaje przekład Biblii Tysiąclecia: „czy istotnie tak jest” (czy to czego naucza głosiciel zgadza się z Pismem Świętym).

Takie podejście wydaje mi się dobre także dzisiaj, tzn: chętnie sprawdzać podawane nauki od tych, którzy dają dowody zdrowej wiary, która daje dobre owoce. Jednak we wszystkim uważać, że tylko Biblia to natchnione Słowo Boże. Bo w końcu:

„Całe Pismo natchnione przez Boga jest pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania w sprawiedliwości; Aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła w pełni przygotowany” (2 Tymoteusza 3:16-17)

Jedyni więc ludzie, których potrzebujemy jako wierzący, to ci, którzy pomogą nam zrozumieć, co już jest zawarte w Biblii i jak w obecnym czasie możemy to zastosować.

(ws)