Zupełne poświęcenie [„Wiersze Brzasku”, nr 34]

O, święty związku z Umysłem Wspaniałym!
Szczęście bez granic Ty tylko możesz dać.
Szczęśliwy, gdy Perłę znajdzie wytrwały,
Ginąc dla świata, dla Pana będzie trwać.

Tak więc, gdy zmarły me ludzkie nadzieje,
Stracony na zawsze dla innych prócz Ciebie.
Szczęśliwy nad śmiercią już nie boleję,
Znalazłszy życie u Pana w niebie.

Lekcji krzyża uczymy się z radością.
Śladami Pana staramy się kroczyć należycie.
Dla nas obecne sprawy nicością,
Niszcząc swoje ja znajdujemy życie.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

Odwagi, spieszcie naprzód! [„Wiersze Brzasku”, nr 33]

Zmęczeni! I cóż z tego?
Czy wasz pomysł na życie to łoże wygodne,
Płatki róż i zefirki przyjemnie chłodne?
Dalejże, chodźcie, pracujcie póki się dziś nazywa.
Odwagi – powstańcie, idźcie swą drogą, ona was wzywa.

Samotni! I cóż z tego?
Niektórzy widocznie muszą samotni być,
Nie wszyscy mogą serce dać, by z drugim żyć.
Nie wszyscy mogą wzruszeń i rozczarowań wiele znieść.
Pracować można i samemu, trzeba tylko tego chcieć.

Ciemno! Tak! I cóż z tego?
Czy z powodu marzeń słońce nie zajdzie?
Gdy jest lęk o drogę, odwaga ją znajdzie.
Nauczcie się też wreszcie kroczyć wiarą, nie widzeniem,
A wasze kroki znajdą wtedy właściwe prowadzenie.

Ciężko! Tak, lecz cóż z tego?
Czyż myślicie, że życie to czas wakacji
Bez lekcji, zobowiązań – czas miłych akcji?
Idźcie, wykonajcie zadanie – dla was śmierć lub zwycięstwo.
Musicie się uczyć – rozwijajcie cierpliwość i męstwo.

_________
– Wiersze Brzasku w wersji tekstowej
– Więcej nagrań z serii Wiersze Brzasku

„Ludzkie potrzeby są bardzo zróżnicowane. Chleb oznacza nie tylko pokarm zaspokajający głód fizyczny, ale też głód duchowy. I to nie tylko w sensie religijnym. Głód ten człowiek najczęściej wyraża zadając pytania o ostateczny sens swojego życia. O dzisiaj, o jutro, o przyszłość, o perspektywę, o nadzieję, o wieczność i o wiele innych rzeczy … Jest to głód duchowy. Dla ludzi religijnych, dla chrześcijan, jest to głód Słowa Bożego, Jego natchnienia, znaczenia i [zawartej w Nim] perspektywy wieczności …

Obecność na świecie tych, którzy głodują z braku chleba codziennego, ukazuje jeszcze inny wymiar tej prośby, w której zwracamy się do naszego Ojca niebiańskiego mówiąc: „Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj”. Bo dramat głodu w świecie wzywa chrześcijan, a tym samym również i nas, modlących się, do czynnej odpowiedzialności wobec braci, zarówno w postawie osobistej, jak i w poczuciu solidarności z całą rodziną ludzką.”

– mówił m.in. brat Stanisław Ozimek ze zboru w Wólce Niedźwiedzkiej na spotkaniu na temat modlitwy Pańskiej.

Inne wykłady z tego spotkania dostępne są tutaj: http://esarepta.pl/index.php/nagrania-wykladow/serie/41-2021-01-wroclaw