Literackość Biblii:

• obrazowość
• figury retoryczne = typy

Typy w Biblii:

definicje

• jeden z siedmiu sposobów nauczania nas przez Słowo Boże
• figura retoryczna polegająca na tym, że przedstawia pewne rzeczywiście istniejące instytucje, osoby, zasady, wydarzenia itp. będące zapowiedzią przyszłych / historia będąca proroctwem /
• instytucje, zasady, rzeczy, osoby itp. przedstawione w Biblii, które są zapowiedzią przyszłych…

etymologia: gr. typos, mn. typoi + wyrazy bliskoznaczne

metody rozpoznawania typów w Biblii:

• Biblia mówi, że coś jest typem / Gal.4: 24; 21-31 /
• Biblia porównuje rzeczy jednej dyspenzacji z rzeczami drugiej dyspenzacji / Mat.24: 37-39 ? dni Noego i dni przyjścia Chrystusa /
• … (niekiedy wymienia się aż 10 takich wyznaczników)

Rozwinięcie tematu:

Odczytajmy ponownie wersety podstawowe / Jana 3:14,15 / oraz zapis starotestamentowy / 4 Mojż.21:4-9 /

„Od góry Hor szli w kierunku Morza Czerwonego, aby obejść ziemię Edom; podczas drogi jednak lud stracił cierpliwość. I zaczęli mówić przeciw Bogu i Mojżeszowi: ?Czemu wyprowadziliście nas z Egiptu, byśmy tu na pustyni pomarli? Nie ma chleba ani wody, a uprzykrzył się nam już ten pokarm mizerny?. Zesłał więc Pan na lud węże o jadzie palącym, które kąsały ludzi, tak że wielka liczba Izraelitów zmarła. Przybyli więc ludzie do Mojżesza mówiąc: ?Zgrzeszyliśmy, szemrząc przeciw Panu i przeciwko tobie. Wstaw się za nami do Pana, aby oddalił od nas węże?. I wstawił się Mojżesz za ludem. Wtedy rzekł Pan do Mojżesza: ?Sporządź węża i umieść go na wysokim palu; wtedy każdy ukąszony, jeśli tylko spojrzy na niego, zostanie przy życiu?. Sporządził więc Mojżesz węża miedzianego i umieścił go na wysokim palu. I rzeczywiście, jeśli kogo wąż ukąsił, a ukąszony spojrzał na węża miedzianego, zostawał przy życiu. ”

Podwójna wskazówka:

• biblijne orzeczenie / 1 Kor. 10:1-11, szczególnie w. 6 i 11, podróż po pustyni typem /
  Stało się zaś to wszystko, by mogło posłużyć za przykład dla nas, abyśmy nie pożądali złego, tak jak oni pożądali. (…) A wszystko to przydarzyło się im jako zapowiedź rzeczy przyszłych, spisane zaś zostało ku pouczeniu nas, których dosięga kres czasów.
• porównanie / Jana 3: 14,15 /

Werset 4.

1. sytuacja cielesnego Izraela; koniec czterdziestoletniego okresu podróży; trudy podróżowania doprowadzają Izraelitów do stanu beznadziejności i buntu przeciwko Mojżeszowi i przeciwko Bogu; zabrakło silnej wiary w Boga i Bogu; właściwego poddania się Jego woli; okazali się niedojrzałymi
2. analogia w duchowym Izraelu ? naśladowcach Chrystusa; sytuacja powtarza się, gdy wobec trudności zabraknie silnej wiary w słuszność i celowość Bożych poczynań; należy iść za radą Apostoła / 2 Kor. 7: 4 /; Ijob też cierpiał, choć czynił wszystko, by się Bogu podobać

Werset 5.

1. szemranie Izraelitów ? przejaw niezadowolenia z dobrodziejstw, jakie stały się ich udziałem / 2 Mojż. 16: 2,3 /
2. duchowi Izraelici czasem niewłaściwie pojmują chrześcijańskie nadzieje i obietnice; nie są w stanie przyswajać sobie duchowego pokarmu / manny /; żal im tego, co daje świat, czują się w niewoli antytypicznego Mojżesza, czyli Jezusa

Wersety 6. i 7.

1. kara ? ogniste węże występujące masowo, przynoszące przerażenie i śmierć, które uświadomiły Izraelitom ich niewłaściwa postawę i skłoniły do wołania o pomoc
2. duchowi Izraelici również potrzebują często bodźców powodujących obudzenie z duchowego letargu; dopiero w doświadczeniach i to przykrych zaczynamy doceniać Chrystusa jako tego, który może wyzwolić

Wersety 8. i 9.

1. lekarstwo-wąż miedziany, był dla Izraelitów wg ciała próbą wiary; trudno im było zapewne uwierzyć, że wystarczy patrzeć, by żyć, być uleczonym; widok obozu
2. antytypem węża miedzianego jest nasz Pan Jezus / 2 Kor.5: 21 /; sam to wyjawił; jedynie przyjęcie Chrystusa i to ukrzyżowanego zapewnia ludziom życie wieczne; przez swe ukrzyżowanie nasz Pan dokonał odkupienia; wiara w to zapewnia usprawiedliwienie i dalsze kroki prowadzące do Boga / Żyd.12: 2 /; kolejni odbiorcy błogosławieństw …

Przyciągająca moc krzyża: radość wielka / Łuk. 2: 10, 14 /.

Chcę się dowiedzieć więcej: Boski plan zbawienia

Śpiewnik Pielgrzyma, AD XI
wyk. Janusz Bigda

Więcej: Muzyka chrześcijańska

Choćbym wszystko miał

Choćbym wszystko miał, lecz nie miał Pana,
czyżby warto staczać życia bój?
Gdzie me serce miałoby schronienie,
gdzieżby szczęścia mogło znaleźć zdrój?

 

/: Choćbym wszystko miał lecz nie miał Pana,
skąd bym siłę mógł do życia brać?
Cóż mi mogą świata czcze rozkosze
za mojego Pana w zamian dać? :/

 

Choćbym skarby miał i sławę świata,
choćbym wielkim wśród ludzi był,
jednak łodzią mą by wicher miotał
— bez ratunku w nędzy wciąż bym żył

 

/: Choćbym wszystko miał lecz nie miał Pana,
który na śmierć umiłował mnie,
Któż o któż na tym szerokim świecie
serce ukoiłby strudzone, złe? :/

 

O, jak pusto byłoby na ziemi,
wszędzie nędza, ciemność, grzech i kłam.
Bez Jezusa zginąłbym w otchłani,
o bez Niego byłbym wiecznie sam

 

/: Jakże mógłbym wytrwać bez Jezusa,
jaką drogę obrać z mnóstwa dróg?
Kto by wiódł doliną śmierci cienia.
Kto by mnie w raj wieczny
przenieść mógł? :/

 

O, jak błogo wszystko mieć w Jezusie,
On balsamem jest dla serca ran.
Z wszelkich grzechów Swoją krwią obmywa,
w wszelkich troskach niesie pomoc Pan

 

/:O, gdy Pana mam, gdy mam Jezusa,
choć prócz Niego nic nie będę miał.
W Nim mam jednak zawsze dość wszystkiego
— Jego pragnę,
w Nim mój życia dział! :/