Druga faza ucisku Jakuba

1 – Wydarzenia prowadzące do ataku Goga i Magoga na Izrael, część 1

Wykład dotyczy obecnych wydarzeń na świecie, będących wstępem do ataku na Izrael przez Goga i Magoga z księgi Ezechiela. Wprowadzenie tej tematyki zostało podyktowane wydarzeniami na świecie, które w ostatnim czasie bardzo przyśpieszają i zbliżają nas coraz bardziej do ziemskiego Królestwa Jezusa, na które czekają wszyscy ludzie, choć większość z nich czyni to nieświadomie. Przekonanie się, jak wypełniają się biblijne proroctwa, jest pociechą dla ludu Bożego, gdyż pokazuje bliski koniec tego złego świata.

2 – Wydarzenia prowadzące do ataku Goga i Magoga na Izrael, część 2

„Druga faza ucisku Jakuba. Wydarzenia prowadzące do ataku Goga i Magoga na Izrael”, część 2. W tej części poznamy tajemniczych sojuszników Izraela w postaci Seby i Dedana oraz Tarszisz i jego lwiąt, a także dogonimy proroctwami Starego Testamentu dzisiejsze wydarzenia na świecie, a nawet lekko je wyprzedzimy, gdyż proroctwo biegnie aż do samego końca, podczas gdy historia nie zaszła jeszcze tak daleko, chociaż posuwa się do przodu bardzo szybko.

3 – Atak Goga i Magoga na Izrael

Część 3. serii o „Drugiej fazie ucisku Jakuba”, pt „Atak Goga i Magoga na Izrael”, to opis tego ataku na Izrael, jeszcze nie na podstawie środków masowego przekazu, ale na podstawie proroctw Starego Testamentu. Dowiemy się o początkowych sukcesach atakujących, ale na szczęście także o ich ostatecznej całkowitej klęsce, która radosna tym bardziej, że bezpośrednio po niej rozpocznie się zakładanie Królestwa Bożego na ziemi, począwszy od ziemi i ludu Izraela.

4 – Rozpoznanie Jezusa przez Izrael

Część 4. „Drugiej fazy ucisku Jakuba” nosi tytuł „Rozpoznanie Jezusa przez Izrael”. Fakt ten będzie radosnym momentem nie tylko dla Izraela, lecz i dla całej ludzkości, gdyż rozpoznanie przez Izrael Mesjasza w osobie Jezusa bezpośrednio poprzedza początek zmartwychwstawania wszystkich ludzi z grobów na proces restytucji i podnoszenia się do doskonałości i życia bez końca, w pełni szczęścia i radości, bez chorób i umierania, gdyż właśnie to zaplanował Bóg dla ludzi, i właśnie to niebawem będzie wobec nich realizowane, począwszy od Izraela.

5 – Przyszłość Izraela i całej ludzkości

To jest poprawiona wersja wykładu z 11 września z godz.10.00 (w pierwszej połowie slajdy nie wyświetlały się poprawnie, a teraz zostało to poprawione). Ostatnia część serii na temat „Drugiej fazy ucisku Jakuba” dotyczy przyszłości nie tylko samego Izraela, lecz i całej ludzkości, której wieczne życie w Królestwie Bożym nierozerwalnie wiąże się z rozpoznaniem przez Izrael Jezusa. Będziemy głównie bazować na Zach.14, gdzie dowiemy się, że góra Oliwna podzieli się na dwie części, z których jedna przesunie się na północ, a druga – na południe, w wyniku czego powstanie dolina, do której będzie uciekać cała ludzkość. Dowiemy się także, jak to możliwe, że w miarę upływu dnia będzie coraz jaśniej, a wieczorem – będzie już tylko samo światło, bez mroków i cieni.

W Księdze Objawienia 21:1 czytamy: „Potem widziałem niebo nowe i ziemię nową; albowiem pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, a morza już więcej nie było”.

Czy znaczy to, że sama planeta zostanie zniszczona?

Według Biblii dwa światy już były, trzeci nadchodzi, a dosłowna Ziemia była sceną tego wszystkiego.

Apostoł Piotr mówi na przykład o świecie, który był przed potopem, i o obecnym złym świecie, ponieważ obecnie grzech ma przewagę, oraz o świecie przyszłym, w którym panować będzie sprawiedliwość (2 Piotra 3:13, [1]).

Nie oznacza to trzech różnych planet, ale trzy różne porządki rzeczy na tej samej Ziemi.

Warunki na Ziemi, jakie panowały przed potopem, były odmienne niż obecny porządek rzeczy.

Sytuacja przed potopem była pod kontrolą aniołów. W obecnym czasie, od potopu aż do drugiej obecności Chrystusa, świat pozostawiony jest w rękach ludzkości, a Szatan, książę tego świata, wykorzystując ludzi, ich niewiedzę i przesądne obawy, stał się księciem tego świata bez Bożego upoważnienia, ponieważ działa w sercach synów nieposłuszeństwa, których jest więcej niż synów posłuszeństwa. Dlatego obecny świat jest zły.

Nowa dyspensacja, czyli nowy porządek rzeczy, jaki Bóg wprowadzi przy wtórym przyjściu Chrystusa, opisywany jest w Piśmie Świętym jako nowe niebo i nowa ziemia w taki sam symboliczny sposób.

Ale będzie to ta sama fizyczna Ziemia, te same skały, ta sama materia; niebo, które mamy teraz, będzie tu takie samo jak przed potopem.

Jeden świat przeminął, a drugi świat (czyli druga dyspensacja), nastał, a teraz ma nastąpić nowy świat, czyli nowa dyspensacja. Ten nowy świat będzie różny od dwóch pierwszych pod tym względem, że Chrystus będzie Księciem tego świata, Księciem pokoju, a rządy tej dyspensacji będą w zupełności sprawiedliwe. Ten, który siedzi na stolicy, mówi: „Oto wszystko nowe czynię” (Objawienie 21:5).

W symbolicznym języku Pisma Świętego możemy zauważyć, że słowo „niebo” używane jest jako symbol przedstawiający kościelne, czyli duchowe władze. Na przykład, niebiosa obecnego czasu oznaczają w symbolicznym języku Biblii obecne systemy religijne, gdy zaś niebiosami przyszłego wieku będzie Kościół w chwale. Ziemia czasu obecnego oznacza obecny społeczny porządek rzeczy, społeczeństwo zorganizowane na zasadach samolubstwa. Góry oznaczają królestwa tego świata, a rzeki prawdę, morza zaś przedstawiają masy ludzkości, niepewne i niespokojne.

Pan Jezus przedstawia nam zmianę świata w ten sposób, że wszystkie rzeczy zostaną odnowione, że nastąpi nowy ustrój społeczny pod panowaniem Mesjasza i nie będzie już więcej morza w znaczeniu niespokojnych mas ludzkich, niezadowolonych z istniejących warunków. Każde kolano ugnie się przed Chrystusem i każdy język będzie Go chwalić jako Zbawiciela i Króla (List do Filipian 2:9-11, [2]). Obecny porządek rzeczy przeminie, ustępując miejsca nowemu.

________
Na podstawie książki „Co powiedział pastor Russell”, s. 231.

[1] 2 Piotra 3:13 – „Oczekujemy jednak, według obietnicy, nowego nieba i nowej ziemi, w których będzie mieszkała sprawiedliwość.”

[2] Filipian 2:9-11 – „Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią. I aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca.”